EVR®

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU EVR® (EVRA®)

Skład:

Substancje czynne: 1 plaster o powierzchni 20 cm² zawiera 6,0 mg norelgestrominy, 0,60 mg etynylöstradiolu; każdy plaster przez 24 godziny uwalnia 203 μg norelgestrominy oraz 33,9 μg etynilöstradiolu;

Substancje pomocnicze: mieszanina przylepna poliizobutylenu i polibutenu, laurylolaktyt, crospovidon.

Postać leku. Plaster – transdermalny system terapeutyczny (TTS).

Główne właściwości fizykochemiczne: kwadratowy system transdermalny o matowej podstawie w kolorze skóry, zaokrąglonych narożnikach, z przezroczystą folią usuwaną przed użyciem oraz przezroczystą warstwą klejącą (adhezyjną). System zapakowany w nieprzezroczystą białą folię, na której znajduje się odpowiednie oznakowanie.

Grupa farmakoterapeutyczna. Hormonalne środki zapobiegające ciąży stosowane systemowo.

Kod ATC G03A A13.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

EVR® – środek zapobiegający zapłodnieniu dzięki mechanizmowi hamowania gonadotropin poprzez działanie estrogenowe i progestagenne etynylestradiolu i norelgestrominy. Podstawowy mechanizm działania polega na hamowaniu owulacji, ale zmiany wydzieliny szyjkowej oraz endometrium mogą również zwiększać skuteczność leku.

Tabela 1

Indeksy Pearl

* Desogestrel 150 µg + etynilestradiol (EE) 20 µg.

** Lewonorgestrel 50 µg + EE 30 µg dni 1–6, lewonorgestrel 75 µg + EE 40 µg dni 7–11, lewonorgestrel 125 µg + EE 30 µg dni 12–21.

W celu ustalenia, czy cechy populacyjne takie jak wiek, rasa i masa ciała są powiązane z ciążą, przeprowadzono analizy badawcze w badaniach fazy III (n = 3319). Analizy nie wykazały związku wieku ani rasy pacjentki z ciążą. W odniesieniu do masy ciała, 5 spośród 15 ciąż zgłoszonych podczas stosowania preparatu EVR® dotyczyło kobiet, których początkowa masa ciała wynosiła co najmniej 90 kg, co stanowiło < 3 % badanej populacji. W przypadku masy ciała poniżej 90 kg nie stwierdzono związku między masą ciała a ciążą. Choć jedynie 10–20 % zmienności danych farmakokinetycznych można wyjaśnić masą ciała (patrz sekcja „Farmakokinetyka”), większa liczba ciąż u kobiet o masie ciała 90 kg lub większej była statystycznie istotna, co wskazuje, że EVR® jest mniej skuteczny u tych kobiet.

Stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych o wyższych dawkach (50 µg etynilestradiolu) wiąże się z obniżonym ryzykiem raka endometrium i jajników. Nie wiadomo jeszcze, czy dotyczy to również połączonych hormonalnych środków antykoncepcyjnych o niższych dawkach.

Farmakokinetyka.

Absorpcja. Stężenie równowagowe (stan stacjonarny) norlegestrominu i etynilestradiolu w surowicy osiągane jest po około 48 godzinach od aplikacji plastra (TTS) EVR®. Stabilne stężenia norlegestrominu i etynilestradiolu w ciągu pierwszego tygodnia stosowania plastra wynoszą odpowiednio około 0,8 ng/ml i 50 pg/ml. W badaniach wielokrotnej dawki plastra transdermalnego (TTS) EVR® stężenia surowicze (Css) i AUC nieznacznie wzrastały w porównaniu ze stężeniami w pierwszym tygodniu pierwszego cyklu.

Absorpcję norlegestrominu i etynilestradiolu po nałożeniu plastra (TTS) EVR® badano w warunkach klubu fitness (sauna, wanna hydromasażowa, bieżnia oraz inne ćwiczenia aerobowe), a także w kąpieli z zimną wodą. Wyniki wskazywały, że dla norlegestrominu nie stwierdzono istotnych zmian w Css i AUC w porównaniu z warunkami normalnego trybu życia. Dla etynilestradiolu wartości te nieco wzrastały podczas obciążenia fizycznego; jednak poziom Css pozostawał w granicach wartości odniesienia. Zimna woda nie wpływała na te parametry.

Wyniki badania dotyczącego stosowania jednego antykoncepcyjnego plastra transdermalnego (TTS) EVR® przez 7 dni oraz 10 dni wykazały, że docelowe wartości Css norlegestrominu i etynilestradiolu były utrzymywane przez 3 dni przedłużonego stosowania plastra (TTS) EVR® (10 dni), co oznacza, że skuteczność kliniczna TTS jest zachowana, nawet jeśli kobieta zmieni kolejny plaster (TTS) EVR® o 2 pełne dni później niż zaplanowano.

Rozkład. Norlegestromin i norgestrel (metabolit norlegestrominu w surowicy) wykazują wysoki stopień wiązania z białkami surowicy krwi (> 97 %). Norlegestromin wiąże się z albuminą, norgestrel – głównie z globulinami wiążącymi hormony płciowe. Etynilestradiol wykazuje wysoki stopień wiązania z albuminą surowicy.

Biotransformacja. Norlegestromin ulega metabolizmowi w wątrobie z utworzeniem metabolitu norgestrelu, który głównie wiąże się z globuliną wiążącą hormony płciowe (SHBG), a także różnych metabolitów hydroksylowanych i koniugowanych. Etynilestradiol metabolizuje się do różnych produktów hydroksylowanych oraz ich glukuronidów i siarczanów koniugowanych.

Eliminacja. Po usunięciu plastra średni okres półtrwania eliminacji norlegestrominu i etynilestradiolu wynosi odpowiednio około 28 godzin i 17 godzin. Metabolity norlegestrominu i etynilestradiolu są wydalane z moczem i kałem.

Środki antykoncepcyjne transdermalne i doustne. Profile farmakokinetyczne połączonych środków antykoncepcyjnych stosowanych drogą transdermalną i doustną są różne, dlatego należy zachować ostrożność przy bezpośrednim porównywaniu parametrów farmakokinetycznych. W trakcie porównania plastra (TTS) EVR® z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi zawierającymi norgestymat (prenorlegestromin) 250 µg/etynilestradiol 35 µg, wartości Cmax były dwukrotnie wyższe dla NGM i EE u podmiotów przyjmujących doustne środki antykoncepcyjne w porównaniu z odpowiednimi wartościami w grupie EVR®, podczas gdy całkowite narażenie (AUC i Css) było podobne u podmiotów stosujących plaster (TTS) EVR®. Zmienność międzypodmiotowa (% CV) parametrów farmakokinetycznych dostarczania norlegestrominu i etynilestradiolu z plastra (TTS) EVR® była wyższa niż zmienność ustalona dla doustnych środków antykoncepcyjnych.

Wpływ wieku, masy ciała i powierzchni ciała

Wpływ wieku, masy ciała i powierzchni ciała na farmakokinetykę norlegestrominu i etynilestradiolu badano u 230 kobiet w ramach 9 badań farmakokinetycznych jednorazowego 7-dniowego stosowania plastra (TTS) EVR®. Wartości Css i AUC norlegestrominu i etynilestradiolu nieznacznie spadają wraz ze wzrostem wieku, masy ciała i powierzchni ciała. Jednak jedynie mała część (10–20 %) ogólnej zmienności farmakokinetyki norlegestrominu i etynilestradiolu po kolejnym stosowaniu plastra (TTS) EVR® może być związana z jednym z powyższych parametrów.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Antykoncepcja u kobiet.

EVR® wskazany jest do stosowania u kobiet w wieku rozrodczym. Bezpieczeństwo i skuteczność plastra TTS EVR® zostały ustalone wyłącznie dla kobiet w wieku od 18 do 45 lat.

Decyzja o przepisaniu leku EVR® powinna uwzględniać aktualne czynniki ryzyka dla każdej kobiety, szczególnie związane z ryzykiem zatorowości żył głębokich (VTE), z uwzględnieniem ryzyka VTE podczas stosowania EVR® w porównaniu z innymi hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi (HSA) (patrz sekcje „Przeciwwskazania”, „Szczególne środki ostrożności”).

Przeciwwskazania.

Nie można stosować hormonalnych środków antykoncepcyjnych (HSA) w przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych stanów. Jeśli którykolwiek z tych stanów wystąpi podczas stosowania leku EVR®, należy natychmiast przerwać jego stosowanie.

• Zatorowość żylna (VTE) lub ryzyko jej wystąpienia:
  • zatorowość żylna (w leczeniu lekami przeciwkrzepliwymi) lub VTE w wywiadzie [tromboza żył głębokich (DVT) lub zatorowość płucna (PE)];
  • wrodzone lub nabyte skłonności do zatorowości żyłnej, np. oporność na aktywowany białek C (w tym czynnik V Leiden), niedobór antytrombiny III, białka C, białka S;
  • rozległe zabiegi chirurgiczne z długotrwałą immobilizacją (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”);
  • zwiększony ryzyko zatorowości żyłnej z powodu obecności wielu czynników ryzyka (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).
• Zatorowość tętnicza (ATE) lub ryzyko jej wystąpienia:
  • zatorowość tętnicza, w tym w wywiadzie (np. zawał mięśnia sercowego), lub stan przedzawałowy (np. dławica piersiowa);
  • choroby naczyniowo-mózgowe: ostre zaburzenia krążenia mózgowego, udar mózgu w wywiadzie lub stan przedudarowy (np. przejściowe ataki niedokrwienne);
  • wrodzone lub nabyte skłonności do zakrzepicy tętniczej, np. hiperhomocysteinemia i przeciwciała przeciw fosfolipidom (przeciwciała przeciw kardiolipinie, antykoagulant watawski);
  • migrena z objawami neurologicznymi ogniskowymi w wywiadzie;
  • zwiększony ryzyko zatorowości tętniczej z powodu obecności wielu czynników ryzyka (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”) lub jednego z poniższych poważnych czynników ryzyka:
• cukrzyca z objawami naczyniowymi;
• ciężka nadciśnienie tętnicze;
• ciężka dyslipoproteinemie.
• Podwyższona wrażliwość na substancje czynne leku lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych.
• Potwierdzona lub podejrzewana rak piersi.
• Rak endometrium lub inne potwierdzone lub podejrzewane nowotwory zależne od estrogenów.
• Upośledzenie funkcji wątroby spowodowane ostrą lub przewlekłą chorobą hepatocelularną.
• Adenoma lub rak wątroby.
• Niezdiagnozowane krwawienie z dróg rodnych.
• Jednoczesne stosowanie z lekami zawierającymi ombitasvir/paritaprevir/ritonavir i dasabuvir, lekami zawierającymi glecaprevir/pibrentasvir lub sofosbuvir/velpatasvir/voxilaprevir (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Szczególne środki ostrożności.

Natychmiast po usunięciu plastra (TTS) EVR® z opakowania należy go dokładnie przykleić do skóry.

W celu zapobiegania pogorszeniu właściwości adhezyjnych plastra (TTS) EVR® nie należy stosować kremów, lotionów ani proszków na obszar skóry, gdzie planowane jest założenie plastra.

Po zdjęciu plastr nadal zawiera znaczną ilość substancji czynnych. Resztkowe hormony mogą szkodzić środowisku naturalnemu, jeśli dostaną się do wody, dlatego zużyte plastry (TTS) EVR® należy starannie utylizować. W tym celu należy odkleić klejącą taśmę z zewnętrznego boku opakowania. Zużyty plastr (TTS) EVR® należy umieścić w opakowaniu tak, aby jego klejąca powierzchnia była skierowana do pomalowanego obszaru opakowania, a następnie delikatnie przycisnąć i zakleić. Nieużywane materiały lub odpady należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami. Zużytych plastrów (TTS) EVR® nie wolno wyrzucać do sedesu ani do kanalizacji.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Należy zapoznać się z instrukcją użytkowania towarzyszącego leku w celu ustalenia możliwych interakcji.

Interakcje farmakodynamiczne

Podczas badań klinicznych u pacjentów przyjmujących leki stosowane w leczeniu zakażeń wirusem zapalenia wątroby typu C (HCV), zawierające ombitasvir/paritaprevir/ritonavir i dasabuvir, z rybawiryną lub bez, zaobserwowano wzrost aminotransferaz (ALT) ponad 5-krotnie wyższy niż górna granica normy (UGN). Zjawisko to występowało znacznie częściej u kobiet stosujących leki zawierające etynylestradiol, w tym hormonalne środki antykoncepcyjne (HSA). Ponadto, również podczas leczenia glecaprevirem/pibrentaswirem lub sofosbuvirem/velpataswirem/voxilaprevirem obserwowano wzrost ALT u kobiet przyjmujących leki zawierające etynylestradiol, takie jak HSA (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Dlatego kobiety stosujące EVR® powinny rozpocząć stosowanie alternatywnych metod antykoncepcji (np. środki antykoncepcyjne zawierające wyłącznie progestageny lub niemedykamentowe metody antykoncepcji) przed rozpoczęciem leczenia według tej schemy. Stosowanie EVR® można wznowić 2 tygodnie po zakończeniu leczenia według tej kombinowanej schemy.

Wpływ innych leków na EVR®

Możliwe są interakcje z lekami, które nasilają działanie enzymów wątrobowych, prowadząc do zwiększenia klirensu hormonów płciowych, co z kolei może prowadzić do krwawień przebijających i/lub utraty efektu antykoncepcyjnego. Opisano poniższe interakcje.

Leki zwiększające klirens HSA (obniżona skuteczność HSA spowodowana indukcją enzymów): barbiturany, bозентan, karbamazepina, fenytoina, primidon, ryfampicyna, modafinil, leki HIV: rytonawir, nevirapin, efawirenz oraz ewentualnie felbamate, gryzeofulwina, okskarbazepina, topiramat i produkty zawierające ekstrakt z zielca trójlistnego (Hypericum perforatum).

Zarządzanie ryzykiem

Wzrost poziomu enzymów może występować kilka dni po rozpoczęciu leczenia. Maksymalna aktywacja enzymów zwykle pojawia się w ciągu 10 dni i utrzymuje się przez 4 tygodnie po zakończeniu terapii.

Leczenie krótkoterminowe

Kobiety poddawane krótkoterminowemu leczeniu dowolnymi z wymienionych klas leków lub pojedynczych substancji czynnych indukujących enzymy wątrobowe powinny tymczasowo stosować dodatkowo metodę barierową oprócz EVR® przez czas jednoczesnego stosowania leku oraz 28 dni po jego zakończeniu.

Jeśli jednoczesne stosowanie leku trwa dłużej niż tydzień stosowania plastra, kolejny plastr transdermalny należy przykleić bez przerwy stosowania, która jest zwykle stosowana.

Leczenie długoterminowe

Kobietom poddawanym długoterminowemu leczeniu dowolnymi z wymienionych klas leków zaleca się stosowanie innego niezawodnego niemedykamentowego sposobu antykoncepcji.

Leki wpływające na klirens HSA

W połączeniu z HSA różne kombinacje inhibitorów proteazy HIV i nienukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy (NNRTI), w tym kombinacje leków stosowanych w leczeniu zakażenia wirusem zapalenia wątroby C (HCV), mogą zwiększać lub zmniejszać stężenie estrogenów i progestyn w osoczu krwi. W niektórych przypadkach skutki takich zmian stężenia mogą mieć znaczenie kliniczne.

Dlatego przed jednoczesnym stosowaniem należy zapoznać się z instrukcjami użytkowania leków stosowanych w leczeniu HIV pod kątem możliwych interakcji i powiązanych z nimi zaleceń dotyczących stosowania. W przypadku wątpliwości kobiety stosujące inhibitory proteazy lub nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (NNRTI) powinny stosować dodatkową metodę barierową antykoncepcji.

Hamowanie metabolizmu etynylestradiolu

Etorikoksib wywołał wzrost stężenia EE w osoczu krwi (o 50–60%) przy jednoczesnym stosowaniu z doustnymi trójfazowymi hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi. Uważa się, że etorikoksib zwiększa poziom EE poprzez hamowanie aktywności sulfotransferazy, co prowadzi do hamowania metabolizmu EE.

Wpływ EVR® na inne leki

Środki antykoncepcyjne hormonalne mogą wpływać na metabolizm niektórych innych substancji czynnych. W związku z tym stężenia w osoczu krwi i tkankach mogą wzrosnąć (np. cyklosporyny). Może być konieczna korekta dawki towarzyszącego leku.

Lamotrygina: hormonalne środki antykoncepcyjne znacznie obniżają stężenie lamotryginy w osoczu krwi przy jednoczesnym stosowaniu, z powodu indukcji glukuronidacji lamotryginy. Może to prowadzić do zmniejszenia efektu terapeutycznego; może być konieczna korekta dawki lamotryginy.

Wskaźniki laboratoryjne

Stosowanie środków antykoncepcyjnych hormonalnych może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, w tym biochemiczne parametry wątroby, tarczycy, nadnerczy i nerek, poziom białek (nośników) w osoczu krwi, np. globuliny wiążącej kortykosteroidy i frakcji tłuszczów/lipoprotein, parametry metabolizmu węglowodanów oraz parametry krzepnięcia i fibrynolizy. Zmiany te zazwyczaj pozostają w granicach norm laboratoryjnych.

Szczególne środki ostrożności.

Jeśli występuje którykolwiek z poniżej wymienionych stanów lub czynników ryzyka, należy indywidualnie ocenić korzyści wynikające z zastosowania leku EVR® oraz potencjalne ryzyko dla każdej kobiety i omówić je z nią przed podjęciem decyzji o rozpoczęciu stosowania plasterka EVR®.

Kobiecie należy wyjaśnić, że w przypadku pogorszenia się stanu zdrowia, nasilenia lub pojawienia się któregokolwiek z tych stanów lub czynników ryzyka, powinna skonsultować się z lekarzem, który zadecyduje, czy należy przerwać stosowanie leku.

Nie ma danych klinicznych potwierdzających, że plasterek transdermalny jest w jakikolwiek sposób bezpieczniejszy niż doustne hormonalne środki antykoncepcyjne.

Lek EVR® jest przeciwwskazany w czasie ciąży (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Ryzyko zatoru tętniczego żylnego (ZTŻ)

Stosowanie dowolnego kombinowanego środka hormonalnego antykoncepcyjnego zwiększa ryzyko zatoru tętniczego żylnego w porównaniu z kobietami, które nie stosują takich leków. Środki zawierające lewonorgestrel, norgestymat lub noretysteron są związane z najniższym ryzykiem ZTŻ. Inne środki, takie jak EVR®, mogą wiązać się z dwukrotnie wyższym ryzykiem wystąpienia ZTŻ. Decyzję o zastosowaniu leku należy podejmować dopiero po konsultacji z kobietą, upewniając się, że rozumie ona ryzyko ZTŻ związanego ze stosowaniem plasterka EVR®, jak również to, w jaki sposób jej indywidualne czynniki ryzyka wpływają na to zagrożenie, oraz że ryzyko ZTŻ jest najwyższe w pierwszym roku stosowania plasterka. Istnieją również pewne dowody, że ryzyko wzrasta, gdy kombinowane doustne środki antykoncepcyjne (KDS) są ponownie przepisywane po przerwie w stosowaniu trwającej 4 tygodnie lub dłużej.

U około 2 na 10 000 kobiet, które nie stosują CHC i nie są w ciąży, rozwija się ZTŻ w ciągu jednego roku. Jednak u każdej kobiety ryzyko to może być znacznie wyższe w zależności od obecnych czynników ryzyka (patrz poniżej).

Ustalono, że wśród 10 000 kobiet stosujących niskie dawki CHC zawierające lewonorgestrel, u około 61 rozwija się ZTŻ w ciągu jednego roku. Według badań częstość wystąpienia ZTŻ u kobiet stosujących plasterek EVR® wynosi około 6–12 przypadków na 10 000 kobiet rocznie, co jest dwukrotnie wyższe niż u kobiet stosujących CHC zawierające lewonorgestrel.

Liczba przypadków ZTŻ rocznie u kobiet stosujących CHC jest niższa niż liczba przypadków ZTŻ występujących u kobiet w czasie ciąży lub w okresie poporodowym.

ZTŻ może mieć śmiertelny skutek w 1–2% przypadków.

1 Mediana zakresu od 5 do 7 na 10 000 kobiet-rok ustalona na podstawie względnego ryzyka stosowania CHC zawierających lewonorgestrel w porównaniu z brakiem stosowania środka – od 2,3 do 3,6.

Bardzo rzadko zgłaszano przypadki zakrzepicy innych naczyń krwionośnych, takich jak żyła wrotna, żyła trzewna, żyła nerkowa lub żyły/ tętnice siatkówki, u kobiet stosujących CHC.

Czynniki ryzyka ZTŻ

Ryzyko wystąpienia żylnych powikłań zakrzepowych u kobiet stosujących CHC znacząco wzrasta przy obecności dodatkowych czynników ryzyka, szczególnie wielu (patrz tabela 2).

Stosowanie plasterka EVR® jest przeciwwskazane u kobiet z wieloma czynnikami ryzyka żylnego zakrzepienia (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Jeśli kobieta ma więcej niż jeden czynnik ryzyka, możliwe jest, że ogólne ryzyko jest większe niż suma poszczególnych czynników – w takim przypadku należy rozważyć całkowite ryzyko ZTŻ u danej kobiety. Jeśli stosunek ryzyka do korzyści uznany zostanie za negatywny, CHC nie powinno się przepisywać (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Tabela 2

Czynniki ryzyka ZTŻ

Nie ma powszechnie przyjętej opinii na temat możliwej roli żylaków i powszechnego zapalenia żył w etiologii zatorowości żylnej.

Należy wziąć pod uwagę zwiększony ryzyko zatorowości w okresie ciąży, a szczególnie w 6-tygodniowym okresie po porodzie (dla dodatkowych informacji patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Objawy ZTZ (zakrzepica żył głębokich i zatorowość płucna)

Kobiety stosujące doustne środki antykoncepcyjne powinny niezwłocznie powiadomić lekarza o wystąpieniu objawów zakrzepicy.

Objawy zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) obejmują:

• jednostronną opuchliznę nogi i/lub stopy lub opuchliznę wzdłuż żyły na nodze;
• ból lub uczucie bólu w nodze, które występuje tylko w pozycji stojącej lub podczas chodzenia;
• podwyższoną temperaturę dotkniętej nogi, zaczerwienienie lub bladość skóry nogi.

Objawy zatorowości płucnej (ZP) obejmują:

• nagłe zaburzenia oddychania lub przyspieszone oddychanie;
• nagły kaszel, który może towarzyszyć krwawienie z płuc;
• ostre bóle w klatce piersiowej;
• stan przedomdleniowy lub zawroty głowy;
• szybkie lub nieregularne bicie serca.

Niektóre z tych objawów są niestandardowe (np. zaburzenia oddychania, kaszel) i mogą być uznane za objawy innego, bardziej powszechnego i mniej poważnego stanu (np. infekcji dróg oddechowych).

Inne oznaki zamknięcia naczyń obejmują: nagły ból, obrzęk i nieznaczne sinienie kończyny.

Jeśli zamknięcie następuje w naczyniach oka, objawy mogą wahać się od bezbolesnego pogorszenia wzroku do całkowitej utraty wzroku. Czasem utrata wzroku następuje niemal natychmiastowo.

Ryzyko zatorowości tętniczej (ZT)

Badania epidemiologiczne wiążą stosowanie COC z zwiększonym ryzykiem zatorowości tętniczej (zawał mięśnia sercowego) lub zaburzeń krążenia mózgowego (np. przejściowy atak niedokrwienny, udar mózgu). Zatorowość tętnicza może mieć śmiertelny przebieg.

Czynniki ryzyka ZT

Ryzyko powikłań zatorowych tętniczych lub zaburzeń krążenia mózgowego u pacjentek stosujących COC zwiększa się u kobiet z czynnikami ryzyka (patrz tabela 3). Stosowanie plastra EVR® jest przeciwwskazane kobietom z poważnymi lub wielokrotnymi czynnikami ryzyka rozwoju ZT (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Jeśli kobieta ma więcej niż jeden czynnik ryzyka, możliwe, że całkowite ryzyko jest większe niż suma poszczególnych czynników – w takim przypadku należy rozważyć ogólne ryzyko ZT u danej kobiety. Jeśli stosunek ryzyka do korzyści uznaje się za negatywny, nie należy przepisywać COC (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Tabela 3

Czynniki ryzyka ZT

Objawy ZT

Kobiety stosujące doustne środki antykoncepcyjne powinny niezwłocznie powiadomić lekarza o wystąpieniu objawów ZT.

Objawy zaburzeń krążenia mózgowego obejmują:

• nagłą słabość lub mrowienie twarzy, ręki lub nogi, szczególnie po jednej stronie ciała;
• nagłe trudności z chodzeniem, zawroty głowy, utratę równowagi lub koordynacji;
• nagłe zamroczenie, problemy z mową lub jej rozumieniem;
• nagłe problemy ze wzrokiem w jednym lub obu oczach;
• nagłe, silne lub długotrwałe bóle głowy bez wyraźnej przyczyny;
• utratę przytomności lub omdlenia z drgawkami lub bez.

Tymczasowe objawy mogą sugerować przejściowe ataki niedokrwienne.

Objawy zawału mięśnia sercowego obejmują:

• ból, dyskomfort, ucisk, ciężkość, uczucie zaciskania lub rozpychania w klatce piersiowej, ręce lub pod mostkiem;
• dyskomfort promieniujący do pleców, żuchwy, gardła, rąk lub brzucha;
• uczucie przepełnienia żołądka, niestrawność lub duszność;
• potliwość, nudności, wymioty i zawroty głowy;
• silną słabość, niepokój lub duszność;
• szybkie lub nieregularne bicie serca.

Kobiety stosujące doustne środki antykoncepcyjne powinny niezwłocznie powiadomić lekarza o możliwych objawach zakrzepicy. W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia zakrzepicy należy natychmiast przerwać stosowanie środków hormonalnych antykoncepcyjnych. Należy zastosować odpowiednią antykoncepcję, biorąc pod uwagę teratogenność terapii przeciwkrzepliwych (kumaryny).

Nowotwory

W niektórych badaniach epidemiologicznych stwierdzono zwiększone ryzyko rozwoju raka szyjki macicy przy długotrwałym stosowaniu COC, jednak nie ustalono, w jakim stopniu odkrycie to zależy od połączonego wpływu zachowań seksualnych i innych czynników, takich jak wirus brodawczaka ludzkiego (HPV).

Metaanaliza 54 badań epidemiologicznych wykazała nieznacznie zwiększone ryzyko (względne ryzyko = 1,24) wystąpienia raka piersi u kobiet stosujących COC. Ryzyko stopniowo maleje w ciągu 10 lat po zaprzestaniu stosowania COC. Ponieważ raka piersi rzadko występuje u kobiet poniżej 40. roku życia, liczba rozpoznań raka piersi u kobiet stosujących lub stosujących wcześniej COC jest niewielka w porównaniu z ogólnym ryzykiem raka piersi. Rak piersi zdiagnozowany u stałych użytkowniczek COC jest zazwyczaj mniej klinicznie zaawansowany niż u kobiet, które nigdy nie stosowały środków antykoncepcyjnych.

Zwiększone ryzyko może być związane z wcześniejszą diagnostyką raka piersi u pacjentek stosujących COC, biologicznymi efektami COC lub kombinacją obu tych przyczyn.

Rzadko zgłaszano łagodne guzy wątroby i jeszcze rzadziej – złośliwe guzy wątroby u pacjentek stosujących COC. W pojedynczych przypadkach guzy te prowadziły do krwotoków wewnętrznych zagrażających życiu. Dlatego należy rozważyć różnicowanie z guzem wątroby w przypadku skarg na ostry ból brzucha, powiększenie wątroby i objawy krwotoku wewnętrznego u kobiet stosujących lek EVR®.

Zaburzenia psychiczne

Znanymi skutkami ubocznymi stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych są obniżenie nastroju i depresja (patrz sekcja „Skutki uboczne”). Depresja może być ciężka i jest dobrze znanym czynnikiem ryzyka zachowań samobójczych i samobójstw. Kobiety należy poinstruować, aby skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia zmian nastroju i objawów depresji, w tym takich, które pojawiły się krótko po rozpoczęciu stosowania COC.

Inne stany

Skuteczność antykoncepcji może być obniżona u kobiet o masie ciała równej lub przekraczającej 90 kg (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki” oraz „Farmakodynamika”).

Kobiety z hipertriglicerydemią lub z przypadkami w wywiadzie rodzinnym mają zwiększone ryzyko rozwoju zapalenia trzustki przy stosowaniu hormonalnych środków antykoncepcyjnych.

Chociaż nieznaczny wzrost ciśnienia tętniczego obserwowano u wielu kobiet stosujących hormonalne środki antykoncepcyjne, klinicznie istotny wzrost występował rzadko. Związek między stosowaniem hormonalnych środków antykoncepcyjnych a kliniczną nadciśnieniem tętniczym nie został ustalony. Jeśli podczas stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych u pacjentek z istniejącym nadciśnieniem tętniczym obserwuje się trwały lub znaczący wzrost ciśnienia tętniczego, który nie odpowiada na leczenie przeciwnadciśnieniowe, należy przerwać stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Hormonalne środki antykoncepcyjne można stosować ponownie, jeśli leczenie przeciwnadciśnieniowe zapewnia kontrolę normalnego poziomu ciśnienia tętniczego.

Pojawiały się lub nasilały się następujące stany w czasie ciąży lub przy stosowaniu COC, ale dowody na związek ze stosowaniem COC są nieprzekonujące: żółtaczka i/lub świąd związany z cholestazą; choroby pęcherzyka żółciowego, w tym zapalenie pęcherzyka żółciowego i kamica żółciowa; porfiria; toczeń rumieniowaty układowy; zespół hemolityczno-mocznicowy; chorea Sydenhama; opryszczka ciężarnych; utrata słuchu związana z otosklerozą.

Ostre i przewlekłe zaburzenia funkcji wątroby mogą wymagać przerwania stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych do czasu powrotu markerów wątrobowych do normy. Powrót świądu związanego z cholestazą, który wystąpił w poprzednim okresie ciąży lub po poprzednim stosowaniu sterydów płciowych, wymaga przerwania przyjmowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych.

Mimo że hormonalne środki antykoncepcyjne mogą wpływać na oporność insulinową obwodową i tolerancję glukozy, nie ma dowodów na potrzebę zmiany trybu terapii u chorych na cukrzycę podczas stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Jednak kobiety chore na cukrzycę powinny być stale pod kontrolą lekarza, szczególnie w wczesnych stadiach stosowania leku EVR®.

Podczas stosowania COC zgłaszano nasilenie objawów endogennej depresji, padaczki, choroby Crohna lub wrzodziejącego zapalenia jelita grubego.

Estrageny egzogenne mogą wywoływać lub nasilać objawy dziedzicznego i nabytego obrzęku naczynioruchowego.

Chloasma może wystąpić podczas stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych, szczególnie u kobiet z wywiadem chloazmy ciężarnych. Pacjenci skłonni do chloazmy powinni unikać słońca lub naświetlania UV podczas stosowania EVR®. Chloasma jest często nieodwracalna.

Badanie lekarskie/konsultacja

Przed rozpoczęciem lub wznowieniem stosowania EVR® należy przeanalizować pełny wywiad chorobowy (w tym wywiad rodzinny) oraz wykluczyć ciążę. Należy zmierzyć ciśnienie tętnicze i przeprowadzić badanie fizykalne w celu wykluczenia przeciwwskazań (patrz sekcja „Przeciwwskazania”) i ostrzeżeń (patrzy sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). Ważne jest, aby zwrócić uwagę kobiety na informacje dotyczące zatorowości żylnej i tętniczej, w tym ryzyko stosowania plastra EVR® w porównaniu z innymi COC, objawy ZT i ZT, znane czynniki ryzyka oraz zachowanie w przypadku podejrzenia zakrzepicy.

Kobieta powinna zostać poinstruowana, aby dokładnie zapoznać się z ulotką do leku i przestrzegać podanych zaleceń. Częstotliwość i zakres kolejnych badań lekarskich powinny być ustalone zgodnie z obowiązującą praktyką kliniczną i stanem klinicznym kobiety.

Kobieta powinna zostać poinformowana, że hormonalne środki antykoncepcyjne nie chronią przed zakażeniem HIV (AIDS) ani innymi chorobami przenoszonymi drogą płciową.

Zaburzenia krwawień

Tak jak przy stosowaniu innych hormonalnych środków antykoncepcyjnych, w pierwszych miesiącach stosowania mogą występować nieregularne krwawienia (plamienia lub krwawienia przebijające). Dlatego konsultacja specjalisty może być przydatna dopiero po okresie przyzwyczajenia trwającym około 3 cykle. Jeśli krwawienia przebijające utrzymują się stale lub pojawiają się po regularnych krwawieniach w poprzednich cyklach przy stosowaniu leku EVR® zgodnie z zaleceniami, należy rozważyć istnienie innej przyczyny. Należy zwrócić uwagę na przyczyny niehormonalne i, w razie potrzeby, podjąć działania diagnostyczne w celu wykluczenia choroby organicznej lub ciąży. Czynności te mogą obejmować wycieranie. U niektórych kobiet menstruacja może nie wystąpić w okresie wolnym od stosowania plastra. Jeśli lek EVR® był stosowany zgodnie z zaleceniami w sekcji „Sposób stosowania i dawki”, mało prawdopodobne jest, że kobieta jest w ciąży. Ciąży nie można wykluczyć, jeśli plastr EVR® był stosowany niezgodnie z instrukcją przed pierwszą lub drugą pominiętą menstruacją.

U niektórych kobiet może wystąpić amenorrea lub oligomenorrea po przerwaniu hormonalnej antykoncepcji, szczególnie przy obecności tych stanów w wywiadzie.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Plastry EVR® nie są wskazane do stosowania w czasie ciąży.

Badania epidemiologiczne wykazały brak zwiększonego ryzyka wad wrodzonych u dzieci urodzonych przez kobiety, które stosowały hormonalne środki antykoncepcyjne przed ciążą. Większość najnowszych badań nie wykazała również efektów teratogennych przy niezamierzonym stosowaniu doustnych hormonalnych środków antykoncepcyjnych na początku ciąży.

Ograniczone dane dotyczące stosowania leku EVR® u ciężarnych kobiet nie pozwalają na wyciągnięcie wniosków dotyczących bezpieczeństwa tego środka w czasie ciąży.

W badaniach na zwierzętach wystąpiły przypadki skutków ubocznych w czasie ciąży lub karmienia piersią. Dlatego nie należy wykluczać ryzyka wystąpienia skutków ubocznych spowodowanych zaburzeniem hormonalnym przy stosowaniu leku EVR®, choć ogólny doświadczenie stosowania doustnych hormonalnych środków antykoncepcyjnych w czasie ciąży nie wykazało żadnych oznak niepożądanych efektów u ludzi.

Jeśli ciąża wystąpiła podczas stosowania plastra EVR®, należy natychmiast przerwać jego stosowanie.

Należy wziąć pod uwagę zwiększone ryzyko ZT w okresie poporodowym przy podejmowaniu decyzji o wznowieniu stosowania plastra EVR® (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”, „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Karmienie piersią

Stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych w okresie poporodowym może negatywnie wpływać na ilość i jakość mleka matki. Karmiącym piersią matkom nie należy stosować plastra (TTS) EVR® do zakończenia okresu karmienia piersią.

Plodność

Po zaprzestaniu stosowania leku EVR® może wystąpić opóźnienie poczęcia.

Wpływ na zdolność do kierowania pojazdami i obsługiwanie maszyn.

Plaster (TTS) EVR® nie wpływa lub wpływa nieznacznie na szybkość reakcji przy kierowaniu pojazdami lub pracy z innymi mechanizmami.

Sposób stosowania i dawki.

Dawki.

Aby osiągnąć maksymalny efekt antygruczołowy, kobieta powinna stosować plaster (TTS) EVR®, ściśle przestrzegając instrukcji podanych poniżej w sekcji „Jak zacząć stosowanie plastra (TTS) EVR®”.

Jednocześnie można stosować tylko 1 plaster (TTS) EVR®.

Każdy używany plaster (TTS) EVR® należy zdejmować i natychmiast zastępować nowym w ten sam dzień tygodnia – „dzień wymiany” – w 8. i 15. dniu cyklu miesięcznego. Wymianę używanego plastra można przeprowadzić w dowolnym czasie w „dzień wymiany”. W 4. tygodniu, od 22. dnia cyklu, nie stosuje się plastra (TTS) EVR®.

Nowy cykl antykoncepcyjny rozpoczyna się następnego dnia po zakończeniu 4. tygodnia; kolejny plaster (TTS) EVR® należy nakleić, nawet jeśli krwawienie odstawieniowe nie wystąpiło lub nie ustało.

Przerwa w stosowaniu plastra (TTS) EVR® nie powinna przekraczać 7 dni. Jeśli przerwa trwa dłużej niż 7 dni, kobieta może nie być chroniona przed zajściem w ciążę. W takich przypadkach przez 7 dni należy dodatkowo stosować metodę barierową antykoncepcji, ponieważ ryzyko owulacji wzrasta z każdym dniem wydłużania się zalecanego okresu bez stosowania plastra (TTS) EVR®. W przypadku stosunków seksualnych w tym okresie należy wziąć pod uwagę możliwość zapłodnienia.

Osobliwe kategorie pacjentek

Masa ciała 90 kg lub więcej: u kobiet o masie ciała 90 kg i więcej skuteczność antykoncepcji może być obniżona.

Niewydolność nerek: stosowania leku EVR® u kobiet z niewydolnością nerek nie badano. Nie ma potrzeby zmniejszania dawki, jednak dane wskazują na wyższy poziom frakcji niezwiązanej etynylöstradiolu, dlatego lek EVR® u tej kategorii pacjentek należy stosować pod kontrolą lekarza.

Niewydolność wątroby: stosowania leku EVR® u kobiet z niewydolnością wątroby nie badano. EVR® jest przeciwwskazana u kobiet z niewydolnością wątroby (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Pacjenci w podeszłym wieku: EVR® nie jest przeznaczona do stosowania jako hormonalna terapia zastępcza u kobiet w okresie menopauzy.

Dzieci: bezpieczeństwo i skuteczność plastra (TTS) EVR® ustalono u kobiet w wieku od 18 lat. Nie zaleca się stosowania EVR® przed pierwszą miesiączką.

Sposób stosowania.

Plaster (TTS) EVR® należy naklejać na czystą, suchą, nietraumatyczną i zdrową skórę pośladków, brzucha, zewnętrzną powierzchnię górnej części ramienia lub górnej części tułowia, w miejscach nieowłosionych i niepodatnych na tarcie przez ciasno przylegający odzienie. Plastra (TTS) EVR® nie wolno naklejać na piersi ani na obszary skóry z zaczerwienieniem, podrażnieniem lub ranami. Aby uniknąć możliwego podrażnienia, każdy kolejny plaster (TTS) EVR® należy naklejać na inny obszar skóry, co można robić w obrębie tej samej anatomicznej części ciała.

Plaster (TTS) EVR® należy dobrze przycisnąć, aby jego krawędzie dobrze przylegały do skóry.

Aby zapobiec zmniejszeniu właściwości adhezyjnych plastra (TTS) EVR®, nie wolno nakładać makijażu, kremów, lotionów, pudru ani innych środków miejscowych na obszary skóry, gdzie plaster jest lub będzie naklejany.

Kobieta powinna codziennie sprawdzać plaster transdermalny, aby upewnić się o jego dobrym przyleganiu.

Plastra (TTS) EVR® nie wolno ciąć, uszkadzać ani modyfikować w żaden sposób, ponieważ może to zagrozić skuteczności antykoncepcji.

Używany plaster transdermalny należy utylizować zgodnie z instrukcjami podanymi w sekcji „Specjalne środki ostrożności”.

Jak zacząć stosowanie plastra (TTS) EVR®?

Jeśli w poprzednim cyklu miesięcznym kobieta nie stosowała hormonalnego środka antykoncepcyjnego

Antykoncepcję za pomocą plastra (TTS) EVR® należy rozpocząć w 1. dzień miesiączki. Nakleić 1 plaster (TTS) EVR® na skórę i nosić go przez cały tydzień (7 dni). Dzień naklejenia pierwszego plastra (TTS) EVR® (1. dzień/dzień rozpoczęcia) określa kolejne dni wymiany. Dzień wymiany będzie wypadał w ten sam dzień każdego tygodnia (8., 15., 22. dzień cyklu oraz 1. dzień następnego cyklu). W 22. dniu cyklu plaster EVR® należy zdjąć i przez 4. tydzień cyklu kobieta nie stosuje plastra (TTS) EVR®.

Jeśli kobieta rozpoczyna stosowanie plastra transdermalnego (TTS) EVR® nie od pierwszego dnia cyklu, należy jednocześnie stosować metody barierowe antykoncepcji przez pierwsze 7 dni pierwszego cyklu antykoncepcyjnego.

Jeśli kobieta przechodzi ze stosowania doustnego środka antykoncepcyjnego kombinowanego na stosowanie plastra (TTS) EVR®

Plaster (TTS) EVR® należy nakleić na skórę w 1. dzień miesiączki, który zaczyna się po zakończeniu przyjmowania doustnego środka antykoncepcyjnego kombinowanego. Jeśli w ciągu 5 dni po ostatniej tablecie antykoncepcyjnej miesiączka nie wystąpi, przed rozpoczęciem stosowania plastra (TTS) EVR® należy wykluczyć ciążę. Jeśli stosowanie EVR® rozpocznie się później niż w pierwszym dniu miesiączki, przez 7 dni należy jednocześnie stosować metody barierowe antykoncepcji.

Jeśli od ostatniej tabletki antykoncepcyjnej minęło więcej niż 7 dni, u kobiety może dojść do owulacji, dlatego przed rozpoczęciem stosowania plastra (TTS) EVR® należy skonsultować się z lekarzem. Stosunki seksualne w tym wydłużonym okresie bez przyjmowania tabletek antykoncepcyjnych mogą prowadzić do zajścia w ciążę.

Jeśli kobieta przechodzi ze stosowania środków zawierających wyłącznie progestagen na stosowanie plastra (TTS) EVR®

Kobieta może przejść w dowolnym dniu ze stosowania środka zawierającego wyłącznie progestagen (w dniu usunięcia implantu, w dniu kolejnej iniekcji) na stosowanie plastra (TTS) EVR®, jednak przez pierwsze 7 dni stosowania plastra (TTS) EVR® należy stosować metodę barierową w celu wzmocnienia efektu antykoncepcyjnego.

Po poronieniu lub aborcie

Po poronieniu lub aborcie do 20. tygodnia ciąży można od razu rozpocząć stosowanie plastra (TTS) EVR®. Jeśli kobieta rozpoczyna stosowanie plastra (TTS) EVR® bezpośrednio po poronieniu lub aborcie, nie trzeba stosować dodatkowej metody antykoncepcji. Kobieta powinna wiedzieć, że owulacja może wystąpić w ciągu 10 dni po poronieniu lub aborcie.

Po poronieniu lub aborcie w 20. tygodniu ciąży lub później stosowanie plastra (TTS) EVR® można rozpocząć w 21. dniu po poronieniu lub aborcie lub w pierwszym dniu pierwszej miesiączki. Częstość występowania owulacji w 21. dniu po poronieniu (w 20. tygodniu ciąży) jest nieznana.

Po porodzie

Kobiety, które nie karmią piersią, mogą rozpocząć stosowanie plastra (TTS) EVR® nie wcześniej niż po 4 tygodniach od porodu. Jeśli kobieta rozpoczyna stosowanie plastra (TTS) EVR® później, przez pierwsze 7 dni należy dodatkowo stosować metodę barierową antykoncepcji. Jeśli miały miejsce stosunki seksualne, przed rozpoczęciem stosowania plastra (TTS) EVR® należy wykluczyć możliwość ciąży lub kobieta powinna poczekać na pierwszą miesiączkę.

W sprawie stosowania plastra u kobiet karmiących piersią, patrz sekcja „Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią”.

W przypadku całkowitego lub częściowego odklejenia się plastra (TTS) EVR®

Jeśli plaster (TTS) EVR® całkowicie lub częściowo się odkleił, do krwi dostaje się niewystarczająca ilość jego aktywnych składników.

Nawet przy częściowym odklejeniu się plastra (TTS) EVR®:

• mniej niż przez dobę (24 godziny) należy ponownie przykleić plaster (TTS) EVR® na to samo miejsce ciała lub natychmiast zastąpić go nowym plasterem transdermalnym (TTS) EVR®. Dodatkowej antykoncepcji nie trzeba. Kolejny plaster EVR® należy przykleić w zwykły „dzień wymiany”;
• więcej niż przez dobę (24 godziny), a także jeśli kobieta nie wie dokładnie, kiedy plaster (TTS) EVR® częściowo lub całkowicie się odkleił: możliwe jest zajście w ciążę. Kobieta powinna natychmiast rozpocząć nowy cykl, naklejając nowy plaster (TTS) EVR®, i uznać ten dzień za pierwszy dzień cyklu antykoncepcyjnego. Metody barierowe antykoncepcji należy stosować jednocześnie tylko przez pierwsze 7 dni nowego cyklu.

Nie należy próbować ponownie przykleić plastra (TTS) EVR®, jeśli utracił on swoje właściwości adhezyjne; zamiast tego należy natychmiast nakleić nowy plaster (TTS) EVR®. Nie wolno stosować dodatkowych taśm klejących ani opatrunków do utrzymywania plastra (TTS) EVR® w miejscu.

Jeśli pominięte zostały kolejne dni wymiany plastra (TTS) EVR®

• Na początku dowolnego cyklu antykoncepcyjnego (1. tydzień/1. dzień): kobieta może nie być chroniona przed ciążą: powinna natychmiast nakleić pierwszy plaster (TTS) EVR® nowego cyklu, gdy tylko o tym pamięta. Ten dzień uznaje się za nowy „1. dzień” i od niego odlicza się nowy „dzień wymiany”. Przez pierwsze 7 dni nowego cyklu należy jednocześnie stosować niemielonową antykoncepcję. W przypadku stosunków seksualnych w tym wydłużonym okresie bez stosowania plastra (TTS) EVR® może dojść do zapłodnienia.
• W połowie cyklu (2. tydzień/8. dzień lub 3. tydzień/15. dzień):
  • jeśli od dnia wymiany plastra minęły 1 lub 2 doby (do 48 godzin), kobieta powinna natychmiast nakleić nowy plaster (TTS) EVR®. Kolejny plaster (TTS) EVR® należy nakleić w zwykły „dzień wymiany”. Jeśli przez 7 dni poprzedzających pierwszy pominięty dzień naklejenia plastra (TTS) EVR® kobieta stosowała plaster zgodnie z zaleceniami, dodatkowa antykoncepcja nie jest potrzebna;
  • jeśli od dnia wymiany plastra minęło więcej niż 2 doby (48 godzin lub więcej), kobieta może nie być chroniona przed zajściem w ciążę. Powinna przerwać obecny cykl antykoncepcyjny i natychmiast rozpocząć nowy 4-tygodniowy cykl, naklejając nowy plaster (TTS) EVR®. Ten dzień uznaje się za nowy „1. dzień” i od niego odlicza się „dzień wymiany”. Metodę barierową antykoncepcji należy stosować jednocześnie przez pierwsze 7 dni nowego cyklu.
• Na końcu cyklu (4. tydzień/22. dzień): jeśli plaster transdermalny (TTS) EVR® nie został zdjęty na końcu 4. tygodnia (22. dzień), należy go jak najszybciej zdjąć. Kolejny cykl antykoncepcyjny należy rozpocząć w zwykły „dzień wymiany”, który jest następnym dniem po 28. dniu. Dodatkowa antykoncepcja nie jest potrzebna.

Zmiana „dnia wymiany”

Aby odłożyć miesiączkę o jeden cykl, kobieta powinna nakleić nowy plaster EVR® na początku 4. tygodnia (22. dzień), pomijając tym samym okres bez stosowania plastra EVR®. Mogą wystąpić krwawienia międzymiesiączkowe lub plamienie. Po 6 tygodniach ciągłego stosowania plastra (TTS) EVR® należy zrobić 7-dniową przerwę bez stosowania plastra (TTS) EVR®. Po zakończeniu tej przerwy należy wznowić regularne stosowanie leku.

Jeśli kobieta chce zmienić dzień wymiany plastra, powinna zakończyć obecny cykl, zdejmując trzeci plaster (TTS) EVR® w wyznaczony na to dzień. W ciągu tygodnia wolnego od stosowania plastra (TTS) EVR® kobieta może wybrać nowy dzień wymiany, naklejając pierwszy plaster (TTS) EVR® następnego cyklu w wybrany dzień. Okres bez stosowania plastra (TTS) EVR® w żadnym wypadku nie powinien przekraczać 7 dni. Im krótszy ten okres, tym wyższe prawdopodobieństwo, że u kobiety nie będzie następnej miesiączki, a w następnym cyklu antykoncepcyjnym mogą wystąpić krwawienia międzymiesiączkowe lub plamienie.

Przy nieznacznym podrażnieniu skóry

Jeśli stosowanie plastra (TTS) EVR® powoduje podrażnienie skóry, można nakleić nowy plaster EVR® na inny obszar skóry i nosić go do następnego „dnia wymiany”. Jednocześnie można stosować tylko 1 plaster EVR®.

Dzieci.

Plaster (TTS) EVR® nie jest zalecany dzieciom (do 18. roku życia) ze względu na niedostateczność danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania. Nie zaleca się stosowania leku EVR® przed pierwszą miesiączką.

Przedawkowanie.

Przy przypadkowym stosowaniu większych dawek doustnych środków antykoncepcyjnych nie zgłaszano poważnych działań niepożądanych. Przedawkowanie może powodować nudności lub wymioty. U niektórych kobiet mogą wystąpić krwawienia pochwowe. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy zdjąć plaster (TTS) EVR® i zastosować terapię objawową.

Niepożądane działania.

Najczęstsze niepożądane działania obserwowane podczas badań klinicznych to bóle głowy, nudności oraz wrażliwość piersi, które występowały odpowiednio u około 21%, 16,6% i 15,9% pacjentek. Niepożądane działania mogące pojawić się na początku leczenia, ale zazwyczaj ustępujące po pierwszych trzech cyklach, to plamienie, zwiększone wrażliwość piersi oraz nudności.

U kobiet stosujących doustne środki antykoncepcyjne stwierdza się zwiększony ryzyko wystąpienia zdarzeń zakrzepowo-zatorowych tętniczych i żylnych, w tym zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu, przemijających ataków niedokrwiennych, zakrzepicy żył oraz zatoru płucnego (patrz punkt „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

Bezpieczeństwo plastrowe (TTS) EVR® oceniano u 3322 kobiet prowadzących aktywność seksualną, uczestniczących w badaniach klinicznych fazy III mających na celu ocenę skuteczności antykoncepcji. Kobiety te stosowały antykoncepcję przez 6 lub 13 cykli (plaster TTS EVR® lub doustne środki antykoncepcyjne do porównania), przyjęły co najmniej jedną dawkę badanego leku i dostarczyły informacji o niepożądanych działaniach. W poniższej tabeli 3 wymieniono niepożądane działania obserwowane podczas badań klinicznych oraz w okresie pogwarancyjnym. Częstotliwość niepożądanych działań została oszacowana jako: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); nieczęsto (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10000); nieznana (częstotliwość nie może być ustalona na podstawie dostępnych danych).

Tabela 4

Częstotliwość niepożądanych działań

*Reakcje niepożądane wykryte w okresie poskreśleniowym.

**W tym reakcje niepożądane wykryte podczas badań klinicznych i w okresie poskreśleniowym.

†Zobacz sekcję „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”.

Zgłaszanie podejrzewanych reakcji niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych reakcji niepożądanych po rejestracji produktu leczniczego ma istotne znaczenie. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich upoważnieni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych reakcji niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Zautomatyzowany System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 30 °C, w miejscu niedostępnym dla dzieci. Nie przechowywać w lodówce ani zamrażarce.

Opakowanie.

Po 1 plasterku w torebce z papieru laminowanego i folii aluminiowej; po 3 torebki w przezroczystej torebce z folii polimerowej; po 1 lub 3 przezroczyste torebki (3 lub 9 plasterków) razem ze specjalnymi naklejkami kalendarzowymi do oznaczania dnia użycia plasterka (TTS) w opakowaniu tekturowym.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

Produkcja produktu niefasowanego i opakowanie pierwotne:

LTS Lomann Therapeutische Systeme AG / LTS Lohmann Therapie – Systeme AG.

Opakowanie wtórne i wydanie serii:

Spółka Akcyjna „Gedeon Richter” / Gedeon Richter Plc.

Miejsce produkcji oraz adres siedziby producenta.

Lohmannstrasse 2, D-56626 Andernach, Niemcy / Lohmannstrasse 2, D-56626 Andernach, Germany.

H-1103, Budapeszt, ul. Gyomroi 19-21, Węgry / H-1103, Budapest, Gyomroi ut. 19-21, Hungary.