Endometrion

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU ENDOMETRION (ENDOMETRION)

Skład:

substancja czynna: dienogest;

1 tabletka zawiera 2 mg dienogestu;

substancje pomocnicze: laktoza, monohydrat; celuloza mikrokryształowa; skrobia ziemniaczana; krosypowidon; powidon; talk; stearyna magnezu.

Postać farmaceutyczna. Tabletki.

Główne właściwości fizykochemiczne: okrągłe, płaskie tabletki z zaokrąglonymi krawędziami, białe lub prawie białe, z tłoczeniem „NC” po jednej stronie i „22” po drugiej.

Grupa farmakoterapeutyczna. Hormony gonad i leki stosowane w chorobach narządów płciowych. Progestageny.

Kod ATX G03D B08.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Dienogest – pochodna norstosteronu bez znaczącej aktywności androgennej i z pewną aktywnością antyandrogenową, która wynosi około jednej trzeciej aktywności cyproteronu acetylu. Dienogest wiąże się z receptorami progesteronu w macicy tylko z względną powinowactwem wynoszącym 10%. Pomimo niskiego powinowactwa do receptorów progesteronu, dienogest wykazuje silny efekt progestagenowy in vivo. Dienogest nie wykazuje istotnej aktywności androgennej, mineralokortykoidowej ani glukokortykoidowej in vivo.

Dienogest wpływa na endometriozę, zmniejszając endogenne wytwarzanie estradiolu i w ten sposób hamując efekty troficzne estradiolu na ektopowe i eutopowe ogniska endometrium. Przy ciągłym stosowaniu dienogest prowadzi do powstania hipojestrogenowego, hiperprogestagenowego środowiska endokrynnego, co powoduje początkową decydualizację tkanki endometrium i następnie atrofię ognisk endometrioidalnych.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Po doustnym przyjęciu dienogest jest szybko i całkowicie wchłaniany. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest w ciągu 1,5 godziny po jednorazowym doustnym przyjęciu i wynosi 47 ng/ml. Biodostępność dienogestu wynosi około 91%. Farmakokinetyka dienogestu zależy od dawki w zakresie dawek 1–8 mg.

Rozkład

Dienogest wiąże się z albuminą osocza i nie wiąże się z globuliną wiążącą sterydy płciowe (SHBG) ani z globuliną wiążącą kortykosteroidy (CBG). Tylko 10% całkowitego stężenia dienogestu w osoczu krwi występuje w formie wolnego steroidu, a 90% – niespecyficznie związane z albuminą. Wygląda na to, że objętość rozkładu dienogestu wynosi 40 l.

Metabolizm

Dienogest jest całkowicie metabolizowany znanymi drogami metabolizmu steroidów, tworząc głównie metabolity o niskiej aktywności endokrynologicznej. Na podstawie badań in vitro i in vivo CYP3A4 jest głównym enzymem zaangażowanym w metabolizm dienogestu. Te metabolity są bardzo szybko usuwane z osocza w taki sposób, że dominującym związkiem w osoczu krwi jest niezmieniony dienogest.

Szybkość klirensu z osocza krwi wynosi 64 ml/min.

Eliminacja

Stężenie dienogestu w osoczu krwi maleje dwufazowo z okresem półtrwania wynoszącym 9–10 godzin. Dienogest jest wydalany w postaci metabolitów z moczem i kałem w stosunku około 3:1 po doustnym przyjęciu w dawce 0,1 mg/kg. Okres półtrwania metabolitów wydawanych z moczem wynosi około 14 godzin. Po doustnym przyjęciu 86% podanej dawki jest wydalane z organizmu w ciągu 6 dni, przy czym większa część tej ilości jest wydalana w pierwszych 24 godzinach, głównie z moczem.

Stan równowagi

Farmakokinetyka dienogestu nie zależy od stężenia SHBG. Przy codziennym przyjmowaniu stężenie substancji w osoczu krwi wzrasta 1,24-krotnie, osiągając stan równowagi po 4 dniach stosowania. Farmakokinetykę dienogestu po wielokrotnym podawaniu można przewidzieć na podstawie danych dotyczących farmakokinetyki pojedynczej dawki.

Farmakokinetyka w specjalnych grupach pacjentów

Farmakokinetyki dienogestu nie badano u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek.

Farmakokinetyki dienogestu nie badano u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Leczenie endometriozy.

Przeciwwskazania.

Endometrion nie należy stosować w przypadku występowania któregokolwiek z poniższych stanów lub chorób. Informacje te częściowo pochodzą z doświadczeń z zastosowania innych leków zawierających wyłącznie progestageny. Jeżeli którykolwiek z tych stanów lub chorób pojawi się po raz pierwszy podczas stosowania Endometrionu, leczenie należy natychmiast przerwać.

• Aktywna żylna tromboembolia.
• Choroby tętnicze lub kardiowaskularne obecnie lub w wywiadzie (np. zawał mięśnia sercowego, zdarzenie naczyniowe mózgu, choroba niedokrwienna serca).
• Cukrzyca z uszkodzeniem naczyń.
• Ciężkie choroby wątroby obecnie lub w wywiadzie, dopóki parametry funkcji wątroby nie powrócą do normy.
• Nowotwory wątroby obecnie lub w wywiadzie (łagodne lub złośliwe).
• Znane lub podejrzewane nowotwory złośliwe zależne od hormonów płciowych.
• Niepewna etiologia krwawienia z pochwy.
• Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników leku.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań.

Uwaga: w celu wykrycia możliwych interakcji należy zapoznać się z instrukcjami stosowania leków stosowanych współbieżnie.

Wpływ innych leków na Endometrion

Progestageny, w tym dienogest, metabolizowane są głównie przez układ cytochromu P450 3A4 (CYP3A4) znajdujący się w błonie śluzowej jelita i w wątrobie. Dlatego induktory lub inhibitory CYP3A4 mogą wpływać na metabolizm progestagenów.

Zwiększenie klirensu hormonów płciowych poprzez indukcję enzymów może zmniejszyć skuteczność leku Endometrion i prowadzić do niepożądanych efektów, np. zmian charakteru krwawienia miesięcznego.

Zmniejszenie klirensu hormonów płciowych poprzez hamowanie enzymów może zmniejszyć skuteczność leku Endometrion i prowadzić do rozwoju działań niepożądanych.

• Substancje zwiększające klirens hormonów płciowych (obniżenie skuteczności poprzez indukcję enzymów), np.: fenytoina, barbiturany, primidon, karbamazepina, ryfampicyna, a także możliwe: okskarbazepina, topiramata, felbamata, griesofulwina oraz środki zawierające naparstnicę (Hypericum perforatum).

Indukcja enzymów może występować już po kilku dniach leczenia. Maksymalna indukcja enzymów występuje zazwyczaj po kilku tygodniach.

Indukcja enzymów może trwać do 4 tygodni po przerwaniu leczenia.

Wpływ induktora CYP3A4 ryfampicyny badano u zdrowych kobiet w okresie menopauzy. Jednoczesne stosowanie ryfampicyny z tabletką estradiolu walerynianu/dienogestu prowadziło do istotnego obniżenia stężenia równowagowego oraz wpływu systemowego dienogestu i estradiolu. Wpływ systemowy dienogestu i estradiolu w stanie równowagi, mierzony jako AUC (0–24 godziny), zmniejszył się odpowiednio o 83% i 44%.

• Substancje o różnym wpływie na klirens hormonów płciowych.

Jednoczesne stosowanie z hormonami płciowymi dużej liczby kombinacji inhibitorów proteazy HIV oraz nienukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy w połączeniu z kombinacjami inhibitorów wirusa zapalenia wątroby C może zwiększyć lub zmniejszyć stężenie progestyn w osoczu. Łączny wpływ tych zmian może być klinicznie istotny w niektórych przypadkach.

• Substancje obniżające klirens hormonów płciowych (inhibitory enzymów).

Dienogest jest substytutem cytochromu P450 (CYP) 3A4.

Kliniczna istotność potencjalnych interakcji z inhibitorami enzymów pozostaje nieznana.

Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 może zwiększać stężenia dienogestu w osoczu.

Jednoczesne stosowanie z silnym inhibitorem enzymu CYP3A4 ketokonazolem prowadziło do zwiększenia o 2,9 razy AUC (0–24 godziny) dienogestu w stanie równowagi. Jednoczesne stosowanie z umiarkowanym inhibitorem erytromycyną prowadziło do zwiększenia o 1,6 razy AUC (0–24 godziny) dienogestu w stanie równowagi.

Wpływ Endometrionu na inne leki

Na podstawie badań in vitro mało prawdopodobne jest klinicznie istotne oddziaływanie dienogestu z innymi lekami, których metabolizm jest pośredniczony przez enzymy cytochromu P450.

Interakcje z produktami spożywczymi

Spożycie pokarmu o wysokiej zawartości tłuszczu nie wpływało na biodostępność Endometrionu.

Badania laboratoryjne

Stosowanie progestagenów może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, w szczególności na parametry biochemiczne wątroby, tarczycy, funkcji nerek i nadnerczy, stężenia białek (nośników) w osoczu (np. GZK oraz frakcje lipidów/lipoprotein), parametry metabolizmu węglowodanów oraz wskaźniki krzepnięcia i fibrynolizy. Zmiany te zazwyczaj pozostają w granicach normy laboratoryjnej.

Szczególne środki ostrożności.

Ostrzeżenia.

Ponieważ Endometrion jest lekiem zawierającym wyłącznie progestagen, uważa się, że ostrożność i środki bezpieczeństwa dotyczące stosowania leków zawierających progestageny odnoszą się również do Endometrionu, choć nie wszystkie ostrzeżenia i środki ostrożności oparte są na odpowiednich wynikach badań klinicznych dokładnie tego leku.

W przypadku pogorszenia się lub pierwszego wystąpienia któregokolwiek z poniżej wymienionych stanów/ czynników ryzyka należy indywidualnie ocenić stosunek ryzyka do korzyści przed rozpoczęciem lub kontynuacją stosowania Endometrionu.

Krwawienia macicy o ciężkim przebiegu

Krwiowanie macicy, np. u kobiet z adenomyozą macicy lub mięśniakiem macicy, może nasilać się podczas stosowania Endometrionu. Jeśli krwawienie jest nasilone i nie ustępuje przez dłuższy czas, może prowadzić do anemii (w niektórych przypadkach ciężkiej). W takiej sytuacji należy rozważyć przerwanie leczenia.

Zmiana charakteru krwawień

Leczenie Endometrionem wpływa na charakter krwawień miesięcznych u większości kobiet (patrz sekcja „Efekty uboczne”).

Zaburzenia krążenia

Na podstawie wyników badań epidemiologicznych stwierdzono niewielką liczbę danych wskazujących na związek między stosowaniem leków zawierających wyłącznie progestagen a zwiększeniem ryzyka wystąpienia zawału mięśnia sercowego lub zakrzepicy mózgowej. Ryzyko zjawisk kardiowaskularnych i mózgowych jest raczej związane z wiekiem, nadciśnieniem tętniczym i paleniem tytoniu. U kobiet z nadciśnieniem tętniczym ryzyko wystąpienia udaru mózgu może nieco wzrosnąć podczas stosowania leków zawierających wyłącznie progestagen.

Niektóre badania wskazują na pewne, choć statystycznie niewielkie zwiększenie ryzyka wystąpienia zakrzepicy żył głębokich (ZŻG), zakrzembicy tętnicy płucnej), związane ze stosowaniem leków zawierających wyłącznie progestagen. Uznane czynniki zwiększające ryzyko wystąpienia zakrzepicy żył (ZŻG) obejmują: osobisty lub rodzinny wywiad (np. przypadki ZŻG u rodzeństwa lub rodziców w stosunkowo młodym wieku); wiek; otyłość, długotrwałą immobilizację, duże zabiegi chirurgiczne lub urazy. W przypadku długotrwałej immobilizacji zaleca się przerwanie stosowania Endometrionu (przynajmniej 4 tygodnie przed planowaną operacją) i nie wznowienie leczenia wcześniej niż po 2 tygodniach od pełnej rekonwalescencji.

Należy wziąć pod uwagę zwiększone ryzyko wystąpienia zakrzembicy w okresie poporodowym.

W przypadku wystąpienia objawów chorób zakrzotowych żylnych lub tętniczych lub podejrzenia ich wystąpienia należy przerwać leczenie.

Nowotwory

Metaanaliza 54 badań epidemiologicznych wskazuje na niewielkie zwiększenie względnego ryzyka (RR = 1,24) wystąpienia raka piersi u kobiet stosujących doustne środki antykoncepcyjne (OK), głównie zawierające estrogen-progestagen. Zwiększone ryzyko stopniowo znika w ciągu 10 lat po zakończeniu stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych (KOK). Ponieważ rak piersi u kobiet poniżej 40 roku życia występuje rzadko, wzrost liczby przypadków rozpoznania raka piersi u kobiet stosujących lub niedawno stosujących KOK jest niewielki w odniesieniu do ogólnego ryzyka raka piersi. Ryzyko wykrycia raka piersi jest takie samo u kobiet stosujących leki zawierające wyłącznie progestagen lub KOK. Jednak informacje dotyczące leków zawierających wyłącznie progestagen oparte są na znacznie mniejszej liczbie kobiet stosujących te leki i są mniej przekonujące niż dane dotyczące KOK. Wyniki tych badań nie dostarczają dowodów na istnienie związku przyczynowego. Zwiększone ryzyko może wynikać zarówno z wcześniejszej diagnostyki raka piersi u kobiet stosujących OK, jak i z działania biologicznego tych leków, lub kombinacji obu czynników. Zauważono tendencję, że rak piersi wykryty u kobiet, które kiedykolwiek stosowały OK, jest klinicznie mniej zaawansowany niż u tych, które nigdy nie stosowały doustnych środków antykoncepcyjnych.

W pojedynczych przypadkach u kobiet stosujących hormonalne substancje podobne do tej zawartej w Endometrionie obserwowano łagodne, a jeszcze rzadziej – złośliwe guzy wątroby, które w niektórych przypadkach prowadziły do zagrażającego życiu krwotoku wewnątrzbrzusznego. W przypadku wystąpienia skarg na silny ból w okolicy nadbrzusza, zwiększenie wątroby lub objawy krwotoku wewnątrzbrzusznego w różnicowaniu należy uwzględnić możliwość wystąpienia guza wątroby u kobiet przyjmujących Endometrion.

Osteoporoza

Zmiany gęstości mineralnej tkanki kostnej (BMD).

Stosowanie 2 mg dienogestu u nastolatków (12–18 lat) przez okres leczenia trwający 12 miesięcy wiązało się ze spadkiem średniej wartości BMD w odcinku lędźwiowym kręgosłupa (L2–L4) o 1,2%. Po zakończeniu leczenia BMD ponownie wzrastała u tych pacjentek.

Średnia względna zmiana BMD od wartości wyjściowych do końca leczenia wynosiła 1,2% w zakresie od –6% do 5% (95% CI: –1,70% do –0,78%, n=103). Powtórne pomiary po 6 miesiącach od zakończenia leczenia w podgrupie z obniżonymi wartościami BMD wykazały tendencję do odbudowy (średnia względna zmiana od wartości wyjściowych: –2,3% na końcu leczenia i –0,6% po 6 miesiącach od jego zakończenia, zakres od –9% do 6% (95% CI: –1,20% do 0,06%, n=60)).

Zaburzenia gęstości mineralnej tkanki kostnej mają szczególne znaczenie u nastolatków i we wczesnym okresie dojrzewania płciowego, krytycznym okresie wzrostu kości. Nie wiadomo, czy obniżenie BMD w tej populacji zmniejszy szczytową masę kostną i zwiększy ryzyko złamania kości w późniejszym wieku (patrz sekcje „Dzieci” i „Właściwości farmakologiczne”).

Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien rozważyć korzyści z zastosowania leku Endometrion oraz potencjalne ryzyko stosowania dla każdej indywidualnej nastolatki, biorąc pod uwagę również obecność istotnych czynników ryzyka osteoporozy.

Odpowiednie zastosowanie wapnia i witaminy D w diecie lub w postaci suplementów odżywczych jest ważne dla zdrowia tkanki kostnej u kobiet wszystkich grup wiekowych.

Nie obserwowano obniżenia BMD u dorosłych (patrz sekcja „Właściwości farmakodynamiczne”).

U pacjentek z grupy podwyższonego ryzyka osteoporozy należy przeprowadzić staranne oceny stosunku ryzyka do korzyści przed rozpoczęciem leczenia Endometrionem, ponieważ poziom endogennych estrogenów umiarkowanie obniża się podczas leczenia dienogestem (patrz sekcja „Farmakodynamika”).

Inne stany

Depresyjny nastrój i depresja są częstymi efektami ubocznymi stosowania leków hormonalnych (patrz sekcja „Efekty uboczne”). Depresja może być ciężka i jest znanym czynnikiem ryzyka zachowań samobójczych i samobójstw. Kobiety należy poinformować o konieczności skontaktowania się z lekarzem w przypadku zaburzeń nastroju i objawów depresji, w tym wkrótce po rozpoczęciu leczenia.

Dienogest zazwyczaj nie wpływa na ciśnienie tętnicze u kobiet z normotensją. Jeśli jednak podczas stosowania leku wystąpi długotrwała, klinicznie wyraźna hipertensja, zaleca się odstawienie Endometrionu i leczenie nadciśnienia.

W przypadku nawrotu żółtaczki cholestotycznej i/lub swędzenia, które występowały w czasie ciąży lub wcześniejszego stosowania hormonów płciowych, należy przerwać stosowanie leku.

Dienogest może nieznacznie wpływać na oporność insulinową obwodową i tolerancję glukozy. Kobiety z cukrzycą, szczególnie z wywiadem cukrzycy ciężarnych, powinny być dokładnie badane podczas stosowania Endometrionu.

Czasem może się rozwijać chloasma, szczególnie u kobiet z wywiadem chloazmy ciężarnych. Kobiety skłonne do wystąpienia chloazmy powinny unikać bezpośredniego działania promieni słonecznych lub promieniowania ultrafioletowego podczas przyjmowania Endometrionu.

Prawdopodobieństwo ciąży ektopowej u kobiet stosujących leki zawierające wyłącznie progestagen do antykoncepcji jest wyższe niż u kobiet stosujących KOK. Dlatego kwestia stosowania Endometrionu u kobiet z wywiadem ciąży ektopowej lub zaburzeń funkcji jajowodów powinna być rozstrzygana dopiero po starannym ocenieniu stosunku korzyści do ryzyka.

Podczas stosowania Endometrionu może dochodzić do utrzymywania się folikuli (często określane jako funkcjonalne torbiele jajników). Większość tych folikuli jest bezobjawowa, choć niektóre mogą towarzyszyć bólowi w okolicy miednicy.

Nie stosować u pacjentów geriatrycznych.

Laktoza

Każda tabletka Endometrionu zawiera 62,8 mg laktozy monohydratu. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi chorobami związanymi z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktozy Lapp lub zaburzeniem wchłaniania glukozy-galaktozy, którzy przestrzegają diety bezlaktozowej, powinni wziąć pod uwagę ilość tej substancji w tabletkach Endometrionu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Dane dotyczące stosowania dienogestu u ciężarnych kobiet są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni ryzyko toksyczności rozrodczej (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”).

Endometrion nie jest zalecany dla ciężarnych kobiet, ponieważ nie ma potrzeby leczenia endometriozy w czasie ciąży.

Karmienie piersią

Leczenie Endometrionem w czasie karmienia piersią nie jest zalecane. Nie wiadomo, czy dienogest przenika do mleka matki. Dane uzyskane w badaniach na zwierzętach wskazują na przenikanie dienogestu do mleka matki. Należy podjąć decyzję o przerwaniu karmienia piersią lub przerwaniu terapii Endometrionem, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i potrzebę terapii dla kobiety.

Niepłodność

Na podstawie dostępnych danych można stwierdzić, że w czasie leczenia Endometrionem u większości pacjentek występuje hamowanie owulacji. Jednak Endometrion nie jest środkiem antykoncepcyjnym.

Jeśli konieczna jest antykoncepcja, należy dodatkowo stosować niesterydowy sposób zapobiegania ciąży (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Na podstawie dostępnych danych można stwierdzić, że cykl miesięczny powraca do normy w ciągu 2 miesięcy po zakończeniu leczenia Endometrionem.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Nie obserwowano wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów u pacjentek przyjmujących leki zawierające dienogest.

Sposób stosowania i dawki

Sposób stosowania

Do stosowania doustnego.

Dawkowanie

Przyjmować po 1 tabletce codziennie bez przerwy w stosowaniu leku, w przybliżenie o tej samej porze, popijając niewielką ilością płynu. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłku.

Tabletki należy przyjmować regularnie, niezależnie od krwawienia miesięcznego. Bezpośrednio po zakończeniu przyjmowania tabletek z jednego opakowania należy rozpocząć przyjmowanie tabletek z następnego opakowania, bez przerwy w stosowaniu leku.

Brak doświadczenia w leczeniu Endometrionem u pacjentek z endometriozą dłużej niż przez 15 miesięcy.

Lek można zaczynać stosować w dowolny dzień cyklu menstruacyjnego.

Stosowanie jakichkolwiek hormonalnych środków antykoncepcyjnych należy przerwać przed rozpoczęciem terapii Endometrionem. W przypadku potrzeby zastosowania antykoncepcji należy dodatkowo stosować niemigowy sposób zapobiegania ciążi (np. metodę barierową).

Pominięcie przyjęcia dawki leku

W przypadku pominięcia przyjęcia tabletki, wymiotów i/lub biegunki (które wystąpiły w ciągu 3–4 godzin po przyjęciu tabletki) skuteczność Endometrionu może ulec zmniejszeniu. W przypadku pominięcia przyjęcia jednej lub kilku tabletek należy przyjąć 1 tabletkę tak szybko, jak tylko pacjentka sobie o tym przypomni, a następną tabletkę przyjąć o zwyczajowej porze. Analogicznie, tabletkę, która nie została wchłonięta z powodu wymiotów lub biegunki, należy zastąpić kolejną tabletką.

Dodatkowe informacje dotyczące stosowania u specjalnych grup pacjentów

Pacjenci w wieku podeszłym

Nie ma odpowiednich wskazań do stosowania Endometrionu u pacjentek z tej grupy.

Niewydolność wątroby

Lek jest przeciwwskazany u pacjentek z ciężką chorobą wątroby w chwili obecnej lub w wywiadzie (patrz punkt «Przeciwwskazania»).

Niewydolność nerek

Brak danych wskazujących na potrzebę dostosowania dawki u pacjentek z niewydolnością nerek.

Dzieci

Endometrion nie jest wskazany do stosowania u dzieci przed menarche.

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania 2 mg dienogestu zostały ocenione w trakcie niekontrolowanego badania trwającego 12 miesięcy u 111 pacjentek w wieku dorastającym (12 – <18 lat) z klinicznie podejrzaną lub potwierdzoną endometriozą (patrz punkty «Szczególne wskazania dotyczące stosowania» oraz «Właściwości farmakologiczne»).

Skuteczność 2 mg dienogestu została wykazana w leczeniu endometriozy związanej z bólem miednicy u dorastających (12–18 lat) przy ogólnie korzystnym profilu bezpieczeństwa i tolerancji leku.

Stosowanie 2 mg dienogestu u dorastających przez okres leczenia trwający 12 miesięcy wiązało się ze spadkiem średniej wartości gęstości mineralnej kości (BMD) w odcinku lędźwiowym kręgosłupa o 1,2%. Po zakończeniu leczenia BMD ponownie wzrastała u tych pacjentek.

Zaburzenia gęstości mineralnej kości mają szczególne znaczenie w okresie dorastania oraz w wczesnym okresie dojrzewania płciowego, który jest krytycznym okresem wzrostu kości. Nie wiadomo, czy zmniejszenie BMD u tej populacji wpłynie na zmniejszenie szczytowej masy kostnej i zwiększy ryzyko złamania kości w późniejszym wieku.

Dlatego lekarz powinien rozważyć korzyści wynikające ze stosowania leku Endometrion oraz potencjalne ryzyka związane ze stosowaniem u każdego poszczególnego dorastającego (patrz punkty «Szczególne wskazania dotyczące stosowania», «Właściwości farmakodynamiczne»).

Przedawkowanie

Badania ostrej toksyczności przeprowadzone z dienogestem nie wskazywały na ryzyko wystąpienia ostrych działań niepożądanych w przypadku przypadkowego przyjęcia kilku dobowych dawek terapeutycznych. Nie istnieje żaden specyficzny antydot. Dawki 20–30 mg dienogestu na dobę (czyli 10–15 razy wyższe niż dawka w tabletce Endometrion) stosowane przez ponad 24 tygodnie były bardzo dobrze tolerowane.

Efekty uboczne

Efekty uboczne opisano zgodnie z klasyfikacją MedDRA.

Efekty uboczne najczęściej pojawiają się w pierwszych miesiącach stosowania Endometrionu i ustępują w trakcie leczenia. Możliwe są zmiany charakteru krwawień, takie jak plamienie, krwawienia nieregularne lub amenorea.

Podczas leczenia 2 mg dienogestu obserwowano następujące efekty uboczne. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane podczas terapii to ból głowy (9,0%), dyskomfort w gruczołach piersiowych (5,4%), przygnębienie nastroju (5,1%) i trądzik (5,1%).

Ponadto leczenie 2 mg dienogestu wpływa na charakter krwawień miesięcznych u większości kobiet. Charakter krwawień miesięcznych oceniano systematycznie, wykorzystując dzienniki pacjentek i analizowano metodą WHO w 90-dniowym okresie raportowania. W ciągu pierwszych 90 dni terapii dienogestem zaobserwowano następujące rodzaje krwawień (n=290; 100%): amenorea (1,7%), rzadkie krwawienia (27,2%), częste krwawienia (13,4%), krwawienia nieregularne (35,2%), krwawienia długotrwałe (38,3%), normalne krwawienie miesięczne, tj. niezaliczane do żadnej z powyższych kategorii (19,7%). W trakcie czwartego okresu raportowania zaobserwowano następujące rodzaje krwawień (n=149; 100%): amenorea (28,2%), rzadkie krwawienia (24,2%), częste krwawienia (2,7%), krwawienia nieregularne (21,5%), krwawienia długotrwałe (4,0%), normalne krwawienie miesięczne, tj. niezaliczane do żadnej z powyższych kategorii (22,8%). Zmiany charakteru krwawień miesięcznych rzadko były zgłaszane jako efekty uboczne u pacjentek (patrz tabela efektów ubocznych).

W tabeli 1 wymieniono efekty uboczne zgodnie z klasyfikacją MedDRA (MedDRA SOCs), o których zgłaszano podczas stosowania 2 mg dienogestu, oraz ich częstość.

W ramach każdej grupy działania niepożądane wymieniono w kolejności malejącej częstości: często (od ≥ 1/100 do <1/10) i rzadko (od ≥ 1/1000 do <1/100). Częstość określono na podstawie połączonych danych czterech badań klinicznych z udziałem 332 pacjentek (100%).

Tabela 1

Efekty uboczne

Obserwowano również następujące działania niepożądane: utrzymywanie się pęcherzyków Graafa, zwiększenie apetytu, reakcje nadwrażliwości.

Inne poważne działania niepożądane obserwowano podczas stosowania sterydowych hormonów płciowych – progestagenów (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności postępowania”): zaburzenia zakrzepowo-zatorowe żylnych i tętniczych, nadciśnienie tętnicze, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, nowotwory gruczołów piersiowych, guzy wątroby, uczucie dyskomfortu w plecach, chloaza, żółtaczka cholestatyczna, osteoporoza (patrz niżej), zmiany tolerancji glukozy lub wpływ na obwodową oporność na insulinę.

Obniżenie mineralnej gęstości kości

W trakcie niekontrolowanego badania klinicznego wzięło udział 111 pacjentek w wieku poniżej 18 lat (od 12 do <18 roku życia), które otrzymywały leczenie 2 mg dienogestu. U 103 pacjentek dokonano pomiaru MKGK. U około 72% uczestników badania zaobserwowano obniżenie MKGK odcinka lędźwiowego kręgosłupa (L2–L4) po 12 miesiącach stosowania (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności postępowania”).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych w okresie nadzoru poponinowotowowego jest bardzo ważne. Pozwala to na ciągłą ocenę stosunku korzyści do ryzyka stosowania leków. Osoby pracujące zawodowo w ochronie zdrowia powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane.

Okres ważności.

2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

14 tabletek w blisterze; 2 blistry w tece kartonowej.

Kategoria sprzedaży.

Na receptę.

Producent.

Naarí Pharma Private Limited.

Miejsce położenia producenta oraz adres siedziby prowadzonej działalności.

Plac nr 14-16 i 55-57, Sektor 5, IIE, Pentnagar, Rudrapur, Dystrykt Udham Singh Nagar, Uttarakhand, 263153, Indie.

Wniosek składający.

Naarí B.V.

Miejsce położenia wniosku składającego oraz adres siedziby prowadzonej działalności.

ul. Ritvelde(n)weg 102, 5222 AS ‘s-Hertogenbosch, Holandia.