Dvace 200

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU Dvace 100, Dvace 200 (DVATSE 100, DVATSE 200)

Skład:

substancja czynna: acetylcysteina;

1 saszetka zawiera 100 mg acetylcysteiny;

1 saszetka zawiera 200 mg acetylcysteiny;

substancje pomocnicze: sorbitol (E 420), acetylosulfamian potasu, aromat pomarańczowy.

Postać leku. Granulki do sporządzenia roztworu doustnego.

Główne właściwości fizykochemiczne: granulki lub proszek od białego do jasnożółtego koloru o charakterystycznym zapachu. Możliwe występowanie aglomeratów, które łatwo się rozpadają.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane przy kaszlu i przeziębieniach. Środki mukolityczne. Acetylcysteina. Kod ATC R05C B01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

N-acetylo-L-cysteina (AC) wykazuje wyraźne działanie mukolityczne na wydzieliny śluzowe i śluzowo-ropne poprzez depolimeryzację kompleksów mukoproteidowych i kwasów nukleinowych, które nadają lepkość składnikom śluzu i innym wydzielinom. Dodatkowe właściwości: zmniejszenie indukowanej hiperplazji mucozytów, zwiększenie produkcji surfaktantu poprzez stymulację pneumocytów typu II, stymulacja aktywności aparatu mukocylarnego, co sprzyja poprawie klirensu mukocylarnego.

AC wywiera również bezpośrednie działanie antyoksydacyjne dzięki wpływowi nukleofilowej wolnej grupy tiolowej (SH), która może bezpośrednio oddziaływać z grupami elektrofilowymi rodników utleniających. Szczególnie interesujące jest, że AC zapobiega inaktywacji α-1-antytrypsyny (enzymu hamującego elastazę) przez kwas chlorowy (HOCl) – silny utleniacz wytwarzany przez aktywne fagocyty.

Ponadto struktura cząsteczkowa AC umożliwia jej łatwe przenikanie przez błony komórkowe. Wewnątrz komórki AC ulega deacetylacji z powstaniem L-cysteiny, aminokwasu niezbędnego do syntezy glutationu. Ponadto AC, jako prekursor glutationu, wykazuje pośrednie działanie antyoksydacyjne. Glutation jest bardzo aktywnym tripeptydem, występującym w różnych tkankach zwierzęcych, niezwykle ważnym dla zachowania funkcjonalności komórki i jej morfologicznej integralności. W rzeczywistości jest częścią najważniejszego wewnętrznokomórkowego mechanizmu ochrony przed rodnikami utleniającymi, zarówno egzo-, jak i endogennymi, oraz niektórymi substancjami cytotoksycznymi, w tym paracetamolem.

Paracetamol wywiera działanie cytotoksyczne poprzez szybkie obniżenie stężenia glutationu. AC odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu odpowiedniego poziomu glutationu, co zwiększa ochronę komórkową. W związku z tym AC stanowi specyficzny antydotum w zatruciu paracetamolem.

U pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) przyjmowanie 1200 mg AC na dobę przez 6 tygodni prowadziło do istotnego zwiększenia objętości wdechu i pojemności życiowej płuc (FVC), prawdopodobnie w wyniku zmniejszenia uwięźnięcia powietrza.

U pacjentów z idiopatycznym włóknieniem płuc (IWP) stosowanie acetylocysteiny doustnie w dawce 600 mg trzy razy na dobę przez rok w połączeniu ze standardową terapią IWP (prednizolon i azatiopryna) sprzyjało zachowaniu pojemności życiowej płuc (FVC) i zdolności dyfuzyjnej płuc mierzonej metodą pojedynczego wdechu tlenku węgla.

W formie terapii inhalacyjnej przez rok AC sprzyjał zmniejszeniu nasilenia postępu choroby u pacjentów z IWP.

Przy zastosowaniu w bardzo wysokich dawkach (do 3000 mg dziennie przez 4 tygodnie) u pacjentów z mukowiscydozą AC nie wykazywał istotnego działania toksycznego.

Efektywność antyoksydacyjna AC wiąże się z wyraźnym zmniejszeniem aktywności elastazy w wydzielinie, co jest najważniejszym wskaźnikiem funkcji płuc u pacjentów z mukowiscydozą. Ponadto podczas leczenia stwierdzono zmniejszenie liczby neutrofili w drogach oddechowych oraz zmniejszenie liczby neutrofili aktywnie wydzielających granulki bogate w elastazę.

Farmakokinetyka.

Absorpcja

U człowieka po podaniu doustnym acetylocysteina jest całkowicie wchłaniana. Ze względu na metabolizm w ścianach jelita i efekt pierwszego przejścia, biodostępność acetylocysteiny po podaniu doustnym jest bardzo niska (około 10%). Nie stwierdzono różnic dla różnych postaci lekarskich. U chorych z różnymi chorobami oddechowymi i sercowymi maksymalne stężenie AC we krwi osiąga się po 1–3 godzinach od podania i pozostaje wysokie przez 24 godziny.

Rozkład

Acetylocysteina rozkłada się w organizmie zarówno w niezmienionej postaci (20%), jak i w postaci metabolitów (aktywnych) (80%), przy czym stwierdza się ją głównie w wątrobie, nerkach, płucach i wydzielinie oskrzelowej. Objętość rozkładu AC wynosi od 0,33 do 0,47 l/kg. Wiązanie z białkami osocza krwi wynosi około 50% po 4 godzinach od podania i zmniejsza się do 20% po 12 godzinach.

Metabolizm i wydalanie

Po podaniu doustnym AC szybko i intensywnie metabolizuje się w ścianach jelita i w wątrobie. Powstający metabolit, cysteina, uznawany jest za aktywny. Następnie acetylocysteina i cysteina metabolizowane są tą samą drogą. Aproxymalnie 30% dawki wydala się z moczem. Okres półwydalenia (T1/2) AC wynosi 6,25 godziny.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Leczenie ostrych i przewlekłych chorób układu oskrzelowo-płucnego towarzyszących zwiększonemu wydzielaniu się wydzieliny.

Przeciwwskazania.

Znana nadwrażliwość na acetylocysteinę lub którykolwiek z substancji pomocniczych leku. Ostre stadium wrzodziejącego zapalenia żołądka i dwunastnicy, krwioplucie, krwawienie płucne, ciężkie zaostrzenie astmy oskrzelowej.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie zaleca się rozpuszczania acetylocysteiny w jednym szklance z innymi lekami.

Badania interakcji przeprowadzono wyłącznie na dorosłych.

Stosowanie środków przeciwhistaminowych w połączeniu z acetylocysteiną może nasilić staz wydzieliny z powodu uciskania odruchu kaszlowego.

Węgiel aktywowany obniża skuteczność acetylocysteiny.

W przypadku jednoczesnego stosowania z takimi antybiotykami, jak tetracykliny (z wyjątkiem doksy cycliny), ampicylina, amfoterycyna B, cefalosporyny, aminoglikozydy, możliwe jest ich oddziaływanie z grupą tiolową acetylocysteiny, co prowadzi do obniżenia aktywności obu leków. Dlatego odstęp między stosowaniem tych leków powinien wynosić co najmniej 2 godziny. Nie dotyczy to cefiksymu i lorakarbefu.

W przypadku jednoczesnego przyjmowania nitrogliceryny i acetylocysteiny zaobserwowano znaczące obniżenie ciśnienia tętniczego i rozszerzenie tętnicy skroniowej. W razie potrzeby jednoczesnego stosowania nitrogliceryny i acetylocysteiny u pacjentów należy kontrolować hipotensję, która może mieć ciężki przebieg; należy również wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia bólu głowy.

Zarejestrowano synergizm acetylocysteiny z lekami rozkurczowymi oskrzeli.

Acetylocysteina może być donorem cysteiny i podnosić poziom glutationu, który sprzyja detoksykacji wolnych rodników tlenu i niektórych toksycznych substancji w organizmie.

Acetylocysteina zmniejsza działanie hepatotoksyczne paracetamolu.

Wpływ na badania laboratoryjne

Acetylocysteina może wpływać na badanie kolorymetryczne salicylanów oraz na oznaczanie ciał ketonowych w moczu.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania.

Istnieją pojedyncze doniesienia o ciężkich reakcjach skórnych (zespołu Stevensa-Johnsona i zespołu Lyella) podczas stosowania acetylocysteiny, dlatego w przypadku wystąpienia zmian ze strony skóry lub błon śluzowych należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem w sprawie dalszego leczenia.

Pacjenci z astmą oskrzelową powinni być pod ścisłym nadzorem podczas leczenia ze względu na możliwość wystąpienia skurczu oskrzeli. W przypadku wystąpienia skurczu oskrzeli leczenie acetylocysteiną należy natychmiast przerwać.

Zaleca się ostrożność przy stosowaniu leku u pacjentów z wrzodem żołądka lub dwunastnicy w wywiadzie, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków podrażniających błonę śluzową żołądka.

Acetylocysteinę należy stosować z ostrożnością u pacjentów z chorobami wątroby lub nerek w celu uniknięcia gromadzenia się związków azotowych w organizmie.

Acetylocysteina wpływa na metabolizm histaminy, dlatego nie należy jej stosować przez dłuższy czas u pacjentów z nietolerancją histaminy, ponieważ może to prowadzić do wystąpienia objawów nietolerancji (bóle głowy, nieżyt wazomotoryczny nosa, swędzenie).

Stosowanie acetylocysteiny, przede wszystkim na początku leczenia, może spowodować rozcieńczenie wydzieliny oskrzelowej i zwiększenie jej objętości, szczególnie u dzieci poniżej 2. roku życia. Jeżeli pacjent nie jest w stanie skutecznie odkasływać wydzieliny, konieczne są drenaż posturalny i aspiracja oskrzelowa.

Leki mukolityczne mogą powodować obturację oskrzeli u dzieci poniżej 2. roku życia. Ze względu na fizjologiczne cechy układu oddechowego u dzieci tej grupy wiekowej zdolność samoistnego oczyszczania dróg oddechowych z wydzieliny jest ograniczona. Dlatego leków mukolitycznych nie należy stosować u dzieci poniżej 2. roku życia.

Lekki zapach siarki nie jest objawem zmiany leku, lecz jest charakterystyczny dla substancji czynnej.

Ważne informacje o substancjach pomocniczych

Preparat zawiera sorbitol, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Dane kliniczne dotyczące stosowania acetylocysteiny u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na ciążę, rozwój embrionalny i płodowy, poród oraz rozwój poporodowy.

Okres karmienia piersią

Brak informacji o przenikaniu acetylocysteiny do mleka matki.

Stosowanie leku w czasie ciąży i karmienia piersią należy rozważać dopiero po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Nie stwierdzono, aby acetylocysteina wpływała na zdolność prowadzenia samochodu lub obsługiwanie innych mechanizmów.

Sposób stosowania i dawki

Dorośli

400–600 mg na dobę, podzielone na 1–3 dawki.

Dzieci

2–6 lat: 200–400 mg na dobę, podzielone na 1–3 dawki;
6–12 lat: 400–600 mg na dobę, podzielone na 1–3 dawki;
od 12 roku życia – dawki jak u dorosłych.

Zaleca się przyjmowanie po posiłku.

Granulki rozpuścić w 1/3 szklanki wody i natychmiast wypić przygotowany roztwór, bez zwłoki.

Podczas rozpuszczania acetylocysteiny należy używać naczyń szklanych, unikać kontaktu z powierzchniami metalowymi i gumowymi.

Dodatkowe spożycie płynów nasila działanie mukolityczne leku.

Czas trwania leczenia ustala lekarz indywidualnie, w zależności od charakteru choroby. W przypadkach chorób ostrych nieskomplikowanych leczenie acetylocysteiną trwa 4–5 dni.

Dzieci

Stosować u dzieci od 2. roku życia.

Przedawkowanie

Brak danych o przypadkach przedawkowania przy doustnym stosowaniu acetylocysteiny.

Dorośli ochotnicy przyjmowali 11,6 g acetylocysteiny na dobę przez trzy miesiące bez wystąpienia jakichkolwiek poważnych reakcji niepożądanych.

Acetylocysteina w dawce 500 mg/kg/masa ciała na dobę nie powoduje przedawkowania.

Objawy

Przedawkowanie może objawiać się objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak nudności, wymioty i biegunka. U dzieci istnieje ryzyko hipersekrecji.

Leczenie

Nie istnieje specyficzny antydotum w zatruciu acetylocysteiną, terapia jest objawowa.

Niepożądane działania.

Poniżej przedstawiono niepożądane działania po stosowaniu acetylocysteiny do stosowania doustnego.

Wszystkie niepożądane działania są wymienione według układów narządów i częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 – < 1/10), rzadko (≥ 1/1 000 – < 1/100), rzadko (≥ 1/10000 – < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Z udziałem narządów słuchu i aparatu przedsionkowego: rzadko – szum w uszach.

Z udziałem układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i śródpiersia: rzadko – duszność, skurcz oskrzeli (głównie u pacjentów z nadreaktywnością dróg oddechowych skojarzoną z astmą oskrzelową); częstość nieznana – rhinorrhea.

Z udziałem układu pokarmowego: rzadko – nadżeranie, stomatyt, ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka; rzadko – dyspepsja; częstość nieznana – nieprzyjemny zapach z ust.

Z udziałem układu nerwowego: rzadko – ból głowy.

Z udziałem układu sercowo-naczyniowego: rzadko – tachykardia, hipotensja tętnicza; bardzo rzadko – krwawienie.

Z udziałem krwi i układu limfatycznego: częstość nieznana – anemia.

Z udziałem układu odpornościowego: rzadko – nadwrażliwość; bardzo rzadko – wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne/ anafilakto-wzorowane.

Z udziałem skóry i tkanki podskórnej: rzadko – świąd, pokrzywka, egzantema, wysypka, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk Quincka); częstość nieznana – egzema.

Ogólne zaburzenia: rzadko – hipertermia; częstość nieznana – obrzęk twarzy.

W bardzo rzadkich przypadkach po podaniu acetylocysteiny zgłaszano ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona i zespół Lyella).

W większości przypadków przynajmniej jeden inny lek może z większym prawdopodobieństwem być przyczyną wystąpienia zespołu skórno-błoniastego. W przypadku pojawienia się jakichkolwiek nowych zmian na skórze lub błonach śluzowych należy natychmiast przerwać przyjmowanie acetylocysteiny i skonsultować się z lekarzem.

Podczas stosowania acetylocysteiny bardzo rzadko zgłaszano wystąpienie krwawień, które najczęściej były związane z rozwojem reakcji nadwrażliwości.

Zarejestrowano przypadki obniżenia agregacji płytek krwi, jednak nie ma potwierdzenia klinicznego.

Przekazywanie podejrzeń o niepożądane działania

Przekazywanie podejrzeń o niepożądane działania po rejestracji leku jest ważnym postępowaniem. Pozwala to na kontynuowanie monitorowania stosunku korzyści do ryzyka dla danego leku. Osoby pracujące w służbie zdrowia powinny zgłaszać wszelkie podejrzane niepożądane działania poprzez krajowy system zgłaszania.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Nie należy mieszać antybiotyków i acetylocysteiny przed podaniem ze względu na możliwość inaktywacji antybiotyków in vitro (głównie antybiotyków β-laktamowych).

Opakowanie.

Po 100 mg/0,5 g w saszetkach, po 20 saszetek w opakowaniu.

Po 200 mg/1 g w saszetkach, po 20 saszetek w opakowaniu.

Kategoria wydania. Bez recepty.

Producent. Przedsiębiorstwo Farmaceutyczne „Darnica” Sp. z o.o.

Miejsce produkcji i adres miejsca prowadzenia działalności.

Ukraina, 02093, miasto Kijów, ul. Borispielska 13.