Dutasteryd-Vista

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU DUTASTERYD-VISTA (DUTASTERIDE-VISTA)

Skład:

substancja czynna: dutasteryd;

1 kapsułka zawiera 0,5 mg dutasterydu;

substancje pomocnicze: glicerol monokaprylokapatran typ 1, butylohydroksytoluen (E 321);

osłonka kapsułki: żelatyna, gliceryna, woda oczyszczona, dwutlenek tytanu (E 171), tlenek żelaza żółty (E 172), trójglicerydy średniołańcuchowe, lecytyna sojowa (E 322).

Postać leku. Kapsułki miękkie.

Główne właściwości fizykochemiczne: wydłużone nieprzezroczyste żółte miękkie żelatynowe kapsułki zawierające oleistą żółtawą ciecz.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w łagodnym przerostie prostaty. Inhibitory testosteron-5α-reduktazy. Kod ATC G04C B02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Dutasteryd – podwójny inhibitor 5α-reduktazy, który hamuje zarówno izoformę typu 1, jak i typu 2 enzymu 5α-reduktazy odpowiedzialnego za przekształcanie testosteronu w 5α-dihydrotestosteron. Dihydrotestosteron jest androgenem, który przede wszystkim odpowiada za hiperplazję tkanki gruczołu krokowego. Maksymalne zmniejszenie stężenia dihydrotestosteronu pod wpływem zażywania dutasterydu zależy od dawki i obserwuje się je w pierwszych 1–2 tygodniach. Po pierwszym i drugim tygodniu stosowania dutasterydu w dawce dobowej 0,5 mg średnie stężenie dihydrotestosteronu zmniejsza się odpowiednio o 85 i 90%.

U pacjentów z łagodnym nadczynnością gruczołu krokowego, którzy otrzymywali 0,5 mg dutasterydu dziennie, średnie zmniejszenie stężenia dihydrotestosteronu wyniosło 94% po 1 roku i 93% po 2 latach leczenia, średnie stężenie testosteronu wzrosło natomiast o 19% po 1 i po 2 latach.

Farmakokinetyka.

Dutasteryd stosuje się doustnie w postaci roztworu w miękkich kapsułkach żelatynowych. Po przyjęciu pojedynczej dawki 0,5 mg maksymalne stężenie leku w osoczu osiągane jest w ciągu 1–3 godzin. Bezpośrednia dostępność biologiczna wynosi 60% przy dwugodzinnej dożylnej infuzji. Dostępność biologiczna nie zależy od przyjmowania pokarmu.

Dutasteryd po pojedynczym lub wielokrotnym przyjęciu charakteryzuje się dużą objętością rozprzestrzenienia (od 300 do 500 l). Procent wiązania z białkami osocza krwi przekracza 99,5%.

Przy stosowaniu w dawce dobowej 0,5 mg 65% ustalonego stężenia stacjonarnego dutasterydu w osoczu osiągane jest po 1 miesiącu leczenia, a około 90% – po 3 miesiącach. Stężenie stacjonarne dutasterydu wynoszące około 40 ng/ml w osoczu osiągane jest po 6 miesiącach leczenia w dawce dobowej 0,5 mg. Podobnie jak w osoczu, stężenie stacjonarne dutasterydu w płynie nasieniym osiągane jest po 6 miesiącach. Po 52 tygodniach leczenia średnie stężenie dutasterydu w płynie nasieniym wynosi 3,4 ng/ml (w zakresie 0,4–14 ng/ml). Procent rozprzestrzenienia dutasterydu z osocza do płynu nasieniowego wynosi około 11,5%.

In vitro dutasteryd jest metabolizowany przez enzymy CYP3A4 cytochromu P450 człowieka do dwóch monohydroksylowych metabolitów.

Zgodnie z danymi analizy spektrometrycznej w osoczu człowieka wykrywany jest niezmieniony dutasteryd, 3 główne metabolity (4´-hydroksydutasteryd, 1,2-dihydrodutasteryd i 6-hydroksydutasteryd) oraz 2 mniejsze metabolity (6,4´-dihydroksydutasteryd i 15-hydroksydutasteryd).

Dutasteryd jest intensywnie metabolizowany. Po doustnym przyjęciu dutasterydu w dawce 0,5 mg/dobę od 1 do 15,4% (średnio 5,4%) podanej dawki wydalone jest z kałem w niezmienionej formie. Pozostała część podanej dawki wydalana jest w formie metabolitów.

W moczu wykrywane są jedynie śladowe ilości niezmienionego dutasterydu (mniej niż 0,1% podanej dawki). Ostateczny okres półtrwania dutasterydu wynosi 3–5 tygodni. Resztkowe stężenia dutasterydu w osoczu mogą być wykrywane przez 4–6 miesięcy po zakończeniu leczenia.

Na podstawie danych farmakokinetycznych i farmakodynamicznych nie ma potrzeby modyfikowania dawki dutasterydu w zależności od wieku pacjenta.

Wpływ niewydolności nerek na farmakokinetykę dutasterydu nie był badany. Jednakże po przyjęciu 0,5 mg dutasterydu z moczem u człowieka wydala się mniej niż 0,1% dawki, dlatego nie ma potrzeby modyfikowania dawki u pacjentów z niewydolnością nerek.

Wpływ niewydolności wątroby na farmakokinetykę dutasterydu nie był badany (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Bezpieczeństwo i badania kliniczne.

Niewydolność serca

W 4-letnim badaniu klinicznym stosowania dutasterydu w połączeniu z tamsulozyną w leczeniu łagodnego przerostu gruczołu krokowego u 4844 mężczyzn (badanie CombAT) częstość występowania niewydolności serca (pojęcie zbiorcze) w grupie terapii skojarzonej (14/1610, 0,9%) była wyższa niż w każdej z grup monoterapii dutasterydem (4/1623, 0,2%) lub tamsulozyną (10/1611, 0,6%).

W oddzielnym 4-letnim klinicznym badaniu porównawczym placebo z chemioprofilaktyką dutasterydem, w którym wzięło udział 8231 pacjentów w wieku od 50 do 75 lat z wcześniej ujemnym wynikiem biopsji w kierunku raka prostaty i początkowym stężeniem PSA między 2,5 ng/ml a 10,0 ng/ml u mężczyzn w wieku od 50 do 60 lat lub 3 ng/ml a 10,0 ng/ml u mężczyzn powyżej 60 roku życia (badanie REDUCE), stwierdzono, że częstość występowania niewydolności serca u pacjentów przyjmujących dutasteryd 0,5 mg raz dziennie (30/4105, 0,7%) była wyższa w porównaniu z pacjentami przyjmującymi placebo (16/4126, 0,4%). W retrospektywnej analizie tego badania wykazano wyższą częstość niewydolności serca u pacjentów przyjmujących jednocześnie dutasteryd i bloker alfa (12/1152, 1,0%) w porównaniu z osobami przyjmującymi dutasteryd bez blokera alfa (18/2953, 0,6%), placebo i bloker alfa (1/1399, < 0,1%) lub placebo bez blokera alfa (15/2727, 0,6%). Nie stwierdzono związku przyczynowego między stosowaniem dutasterydu (osobno lub w połączeniu z blokerami alfa) a występowaniem niewydolności serca (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Rak gruczołu krokowego i nowotwory o niskim stopniu zróżnicowania

W 4-letnim porównawczym badaniu placebo i dutasterydu z udziałem 8231 pacjentów w wieku od 50 do 75 lat z wcześniej ujemnym wynikiem biopsji w kierunku raka prostaty i początkowym stężeniem PSA między 2,5 ng/ml a 10,0 ng/ml u mężczyzn w wieku od 50 do 60 lat lub 3 ng/ml a 10,0 ng/ml u mężczyzn powyżej 60 roku życia (badanie REDUCE), 6706 osobom wykonano biopsję igłową prostaty (obowiązkową zgodnie z pierwotnym protokołem), której dane wykorzystano do analizy stopnia zróżnicowania wg skali Gleasona. W badaniu wykryto 1517 pacjentów z rozpoznaniem raka prostaty. Większość guzów prostaty (70%), wykrytych za pomocą biopsji, w obu grupach leczenia charakteryzowała się wysokim stopniem zróżnicowania (5–6 punktów według skali Gleasona).

W grupie dutasterydu odnotowano wyższą częstość (n = 29, 0,9%) raka prostaty o niskim stopniu zróżnicowania (8–10 punktów według skali Gleasona) w porównaniu z grupą placebo (n = 19, 0,6%) (p = 0,15). W latach 1–2 liczba pacjentów z rakiem gruczołu krokowego o stopniu zróżnicowania 8–10 według skali Gleasona była taka sama w grupie dutasterydu (n = 17, 0,5%) i w grupie placebo (n = 18, 0,5%). W latach 3–4 więcej przypadków raka gruczołu krokowego o stopniu zróżnicowania 8–10 według skali Gleasona zdiagnozowano w grupie dutasterydu (n = 12, 0,5%) w porównaniu z grupą placebo (n = 1, < 0,1%) (p = 0,0035). Brak danych dotyczących wpływu na ryzyko rozwoju raka prostaty u mężczyzn przyjmujących dutasteryd ponad 4 lata. Odsetek pacjentów z rozpoznaniem raka gruczołu krokowego o stopniu zróżnicowania 8–10 według skali Gleasona pozostał stały w różnych okresach badania (lata 1–2, lata 3–4) w grupie dutasterydu (0,5% w każdym okresie), podczas gdy w grupie placebo odsetek pacjentów z rakiem o niskim stopniu zróżnicowania (8–10 punktów według skali Gleasona) był niższy w latach 3–4 niż w latach 1–2 (< 0,1% i 0,5%, odpowiednio) (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). Nie zaobserwowano różnicy w częstości występowania raka gruczołu krokowego o stopniu zróżnicowania 7–10 według skali Gleasona (p = 0,81).

W 4-letnim badaniu klinicznym leczenia łagodnego przerostu gruczołu krokowego (Combat), w którym obowiązkowa biopsja nie była przewidziana pierwotnym protokołem, a wszystkie rozpoznania raka prostaty ustalono na podstawie biopsji wykonanej z wskazań klinicznych, częstość raka gruczołu krokowego o stopniu zróżnicowania 8–10 według skali Gleasona wynosiła (n = 8, 0,5%) w grupie dutasterydu, (n = 11, 0,7%) w grupie tamsulozyny oraz (n = 5, 0,3%) w grupie terapii skojarzonej.

Związek między stosowaniem dutasterydu a występowaniem raka gruczołu krokowego o niskim stopniu zróżnicowania pozostaje niejasny.

Rak piersi u mężczyzn

Dwa badania epidemiologiczne typu „przypadek-kontrola”, jedno przeprowadzone w USA (n = 339 przypadków raka piersi i n = 6780 w grupie kontrolnej), a drugie w Wielkiej Brytanii (n = 398 przypadków raka piersi i n = 3930 w grupie kontrolnej), nie wykazały żadnego zwiększenia ryzyka rozwoju raka piersi u mężczyzn przyjmujących inhibitory 5α-reduktazy. Wyniki pierwszego badania nie wykazały związku z rakiem piersi (względne ryzyko przyjmowania ≥ 1 roku przed rozpoznaniem raka piersi w porównaniu z przyjmowaniem < 1 roku: 0,70: 95% CI 0,34, 1,45). W drugim badaniu względne ryzyko raka piersi związane z przyjmowaniem inhibitorów 5α-reduktazy w porównaniu z brakiem przyjmowania wyniosło 1,08: 95% CI 0,62, 1,87).

Nie stwierdzono związku przyczynowego między przypadkami raka piersi u mężczyzn a długotrwałym stosowaniem dutasterydu.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Leczenie objawów łagodnego nadżerostu prostaty o umiarkowanym i ciężkim nasileniu; zmniejszenie ryzyka wystąpienia ostrego zatrzymania moczu oraz potrzeby interwencji chirurgicznej u chorych z objawami łagodnego nadżerostu prostaty o umiarkowanym i ciężkim nasileniu.

Przeciwwskazania.

DUTASTERID-VISTA jest przeciwwskazany u chorych z podwyższoną wrażliwością na dutasteryd, inne inhibitory 5α-reduktazy, soję, orzechy ziemne lub inne składniki leku.

DUTASTERID-VISTA nie należy stosować do leczenia kobiet i dzieci (patrz rozdział „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

DUTASTERID-VISTA jest przeciwwskazany u chorych z ciężką niewydolnością wątroby.

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

Informacje dotyczące obniżenia poziomu PSA (prostatospecyficznego antygenu) w surowicy krwi podczas leczenia dutasterydem oraz informacje dotyczące wykrywania raka prostaty znajdują się w rozdziale „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.

Wpływ innych leków na farmakokinetykę dutasterydu

Stosowanie łącznie z inhibitorami CYP3A4 i/lub glikoproteiną P.

Dutasteryd wydalany jest głównie drogą metabolizmu. Badania in vitro wskazują, że katalizatorami metabolizmu są izoenzymy CYP3A4 i CYP3A5. Nie przeprowadzono oficjalnych badań interakcji z silnymi inhibitorami CYP3A4. Jednak w badaniu farmakokinetyki populacyjnej stężenia dutasterydu w surowicy krwi były średnio 1,6–1,8 raza wyższe u niewielkiej liczby pacjentów leczonych równocześnie werapamilem lub diltyazemem (umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 oraz inhibitorami glikoproteiny P) w porównaniu z innymi pacjentami.

Zgodnie z danymi badań, klirens dutasterydu zmniejsza się przy jednoczesnym stosowaniu z inhibitorami CYP3A4 – werapamilem (37 %) i diltyazemem (44 %). Z drugiej strony, klirens dutasterydu nie zmniejsza się przy stosowaniu z amlodypiną, innym blokerem kanałów wapniowych.

Ponieważ dutasteryd metabolizowany jest przez izoenzym CYP3A4, stężenie dutasterydu w surowicy krwi może wzrastać w obecności inhibitorów CYP3A4. Długotrwałe stosowanie leku DUTASTERID-VISTA razem z lekami, które są silnymi inhibitorami enzymu CYP3A4 (takimi jak rytonawir, indynawir, nefazodon, itrakonazol, ketokonazol, podawane doustnie) może prowadzić do wzrostu stężenia dutasterydu. Dalsze hamowanie 5α-reduktazy przy wydłużeniu czasu działania dutasterydu jest mało prawdopodobne. Jednak możliwe jest zmniejszenie częstości podawania dawek dutasterydu w przypadku wystąpienia działań niepożądanych. Należy zauważyć, że w przypadku hamowania aktywności enzymu okres półtrwania może stać się jeszcze dłuższy, a terapia towarzysząca może w takim przypadku trwać ponad 6 miesięcy, zanim osiągnięta zostanie nowa stężenie równowagowe.

In vitro dutasteryd nie jest metabolizowany przez izoenzymy CYP1A2, CYP2A6, CYP2E1, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2B6 oraz CYP2D6 układu cytochromu P450 u człowieka.

Wpływ dutasterydu na farmakokinetykę innych leków

Dutasteryd nie wpływa na farmakokinetykę warfaryny ani dигокsyny. Wskazuje to na to, że dutasteryd nie hamuje/nie indukuje aktywności enzymu CYP2C9 ani przenośnika glikoproteiny P. Dane badań interakcji in vitro wskazują, że dutasteryd nie hamuje enzymów CYP1A2, CYP2D6, CYP2C9, CYP2C19 ani CYP3A4.

W małym badaniu (N=24) trwającym 2 tygodnie z udziałem zdrowych mężczyzn dutasteryd (0,5 mg na dobę) nie wpływał na farmakokinetykę tamsulozyny ani terazozyny. W tym badaniu nie stwierdzono również objawów interakcji farmakodynamicznej.

Badania in vitro wykazały, że dutasteryd nie wypiera warfaryny, acenokumaru, fenprokumolu, diazepamu ani fenytoiny z wiązania z białkami osocza, tak samo te składniki nie wypierają dutasterydu. Badano interakcję dutasterydu z tamsulozyną, terazozyną, warfaryną, digoksyną i cholestryminą. Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji. Stosowanie 12 g cholestryminy godzinę po podaniu pojedynczej dawki 5 mg dutasterydu nie wpływało na farmakokinetykę dutasterydu.

Chociaż nie przeprowadzono specyficznych badań oceniających interakcje z innymi lekami, około 90 % wszystkich pacjentów w czasie badań klinicznych dutasterydu otrzymywało również inne leki. Nie odnotowano żadnych klinicznie istotnych działań niepożądanych przy jednoczesnym stosowaniu dutasterydu z lekami obniżającymi stężenie lipidów, inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę, beta-blokerami, blokerami kanałów wapniowych, kortykosteroidami, diuretykami, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, inhibitorami fosfodiesterazy typu V oraz antybiotykami chinolonowymi.

Szczególne środki ostrożności.

Reakcje niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego

Leczenie skojarzone może być przepisywane po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka ze względu na potencjalne zwiększenie ryzyka wystąpienia działań niepożądanych (w tym niewydolności serca) oraz po rozważeniu alternatywnych metod leczenia, w tym monoterapii (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

W wyniku czteroletnich badań klinicznych częstotliwość występowania niewydolności serca (termin zbiorczy dla wszystkich doniesień, głównie niewydolności pierwotnej i niewydolności zastoinowej) była wyższa u pacjentów leczonych kombinacją dutasterydu z blokerem alfa, głównie tamsulozyną, w porównaniu do pacjentów, którzy nie otrzymywali tej kombinacji. Według danych z tych dwóch badań częstość niewydolności serca była niska (≤ 1 %) i zmienna w obrębie tych badań. Nie stwierdzono dysproporcji w częstości występowania działań niepożądanych sercowo-naczyniowych w żadnym z badań. Nie potwierdzono związku przyczynowego między stosowaniem dutasterydu (osobno lub w połączeniu z blokerami alfa) a wystąpieniem niewydolności serca („Właściwości farmakologiczne”).

Przeprowadzono metaanalizę 12 randomizowanych, kontrolowanych placebo lub porównawczych badań klinicznych (n = 18802), w której oceniano ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego przy stosowaniu dutasterydu (w porównaniu z grupą kontrolną). Nie stwierdzono trwałego, statystycznie istotnego zwiększenia ryzyka niewydolności serca (RR 1,05; 95 % CI 0,71–1,57), ostrego zawału mięśnia sercowego (RR 1,00; 95 % CI 0,77–1,30) ani udaru mózgu (RR 1,20; 95 % CI 0,88–1,64).

Wpływ na poziom antygenu specyficznego dla prostaty (PSA)

Poziom antygenu specyficznego dla prostaty (PSA) jest ważnym elementem procesu badań przesiewowych w celu wykrycia raka gruczołu krokowego.

Dutasteryd-Vista jest w stanie obniżyć poziom surowicznego PSA u pacjentów średnio o około 50 % po 6 miesiącach leczenia.

Pacjenci przyjmujący lek Dutasteryd-Vista powinni mieć nową wyjściową wartość PSA ustaloną po 6 miesiącach od rozpoczęcia leczenia tym lekiem. Następnie zaleca się regularne monitorowanie tego poziomu. Każde potwierdzone zwiększenie poziomu PSA od najniższego poziomu podczas stosowania leku Dutasteryd-Vista może wskazywać na obecność raka gruczołu krokowego lub niestosowanie się do reżimu leczenia lekiem Dutasteryd-Vista i wymaga dokładnego zbadania, nawet jeśli wartości PSA mieszczą się w normie u mężczyzn nieleczonych inhibitorami 5α-reduktazy. Podczas interpretacji wartości PSA u pacjentów leczonych lekiem Dutasteryd-Vista należy uwzględnić poprzednie wyniki PSA w celu porównania.

Stosowanie leku Dutasteryd-Vista nie wpływa na wykorzystanie poziomu PSA do diagnostyki raka gruczołu krokowego po ustaleniu nowego poziomu wyjściowego.

Ogólny poziom surowicznego PSA wraca do poziomu wyjściowego w ciągu 6 miesięcy po zakończeniu leczenia.

Stosunek wolnego PSA do całkowitego poziomu PSA pozostaje stały nawet podczas leczenia lekiem Dutasteryd-Vista. Dlatego jeśli lekarz zdecyduje o wykorzystaniu procentowego udziału wolnego PSA do wykrywania raka gruczołu krokowego u pacjenta przyjmującego Dutasteryd-Vistę, nie jest konieczna korekta tej wartości.

Przed rozpoczęciem leczenia dutasterydem oraz okresowo podczas terapii należy przeprowadzać pacjentowi badanie rektalne palcowe oraz stosować inne metody wykrywania raka gruczołu krokowego.

Rak gruczołu krokowego i nowotwory o wysokim stopniu zróżnicowania wg skali Gleasona (nisko zróżnicowane)

W trakcie czteroletniego badania klinicznego z udziałem ponad 8000 mężczyzn w wieku od 50 do 75 lat z poprzednimi negatywnymi wynikami biopsji raka gruczołu krokowego i początkowym poziomem PSA między 2,5 ng/ml a 10,0 ng/ml (badanie REDUCE) u 1517 pacjentów rozpoznano raka gruczołu krokowego. Częstotliwość przypadków raka gruczołu krokowego o skali Gleasona 8–10 w grupie pacjentów leczonych dutasterydem (n=29,09 %) była wyższa w porównaniu z grupą otrzymującą placebo (n=19,06 %). Nie zaobserwowano zwiększenia częstości raka gruczołu krokowego o skali Gleasona 5–6 oraz 7–10. Nie stwierdzono związku przyczynowego między stosowaniem dutasterydu a wysokimi stopniami zaawansowania raka gruczołu krokowego. Kliniczne znaczenie liczbowej dysproporcji jest nieznane. Mężczyźni leczeni lekiem Dutasteryd-Vista powinni być regularnie badani pod kątem ryzyka raka gruczołu krokowego, w tym pod kątem oznaczenia PSA.

W dodatkowym, kolejnym dwuletnim badaniu pacjentów uczestniczących w badaniu z zastosowaniem dutasterydu jako profilaktyki chemicznej (badanie REDUCE) stwierdzono niską częstość nowych przypadków raka gruczołu krokowego (grupa dutasterydu [n=14, 1,2 %] i grupa placebo [n=7, 0,7 %]) oraz brak nowych zidentyfikowanych przypadków raka gruczołu krokowego o zróżnicowaniu 8–10 punktów według skali Gleasona.

Długotrwałe, kolejne (do 18 lat) obserwacje pacjentów z badania klinicznego z zastosowaniem innego inhibitora 5α-reduktazy (finasterydu) jako profilaktyki chemicznej nie wykazały istotnej statystycznie różnicy między grupami finasterydu i placebo w częstości całkowitego przeżycia (HR 1,02, 95 % CI 0,97–1,08) ani przeżycia po rozpoznaniu raka gruczołu krokowego (HR 1,01, 95 % CI 0,85–1,20).

Rak piersi

Zgłaszano rzadkie przypadki raka piersi u mężczyzn podczas badań klinicznych i w okresie postmarketingowym. Badania epidemiologiczne wskazują jednak na brak zwiększonego ryzyka rozwoju raka piersi u mężczyzn przy stosowaniu inhibitorów 5α-reduktazy. Pacjenci powinni natychmiast zgłaszać wszelkie zmiany w tkance piersi, takie jak wydzielanie z brodawki sutkowej lub obrzęk.

Niehermetyczne kapsułki

Dutasteryd jest wchłaniany przez skórę, dlatego kobiety i dzieci powinny unikać kontaktu z niehermetycznymi kapsułkami. Jeśli ciecz z kapsułki dostanie się na skórę, należy natychmiast wypłukać ją wodą z mydłem.

Niewydolność wątroby

Wpływ niewydolności wątroby na farmakokinetykę dutasterydu nie był badany. Ze względu na intensywny metabolizm dutasterydu oraz 3–5-tygodniowy okres półtrwania leczenie dutasterydem u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby należy prowadzić ostrożnie (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki”, „Przeciwwskazania”, „Właściwości farmakologiczne”).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Płodność.

Zgłaszano przypadki wpływu dutasterydu na parametry ejakulatu (zmniejszenie liczby plemników, objętości ejakulatu i ruchliwości plemników) u zdrowych mężczyzn. Nie można wykluczyć ryzyka obniżenia płodności u mężczyzn.

Ciąża.

Dutasteryd jest przeciwwskazany w leczeniu kobiet.

Podobnie jak inne inhibitory 5α-reduktazy, dutasteryd przeszkadza w przekształcaniu testosteronu w dihydrotestosteron, co może hamować rozwój narządów płciowych zewnętrznych u płodu męskiego. Niewielkie ilości dutasterydu wykryto w ejakulacie osób przyjmujących 0,5 mg dutasterydu dziennie. Nie wiadomo, czy dutasteryd dostający się do organizmu kobiety z nasieniem mężczyzny leczonego dutasterydem wpływa na płód męskiego płci (to ryzyko jest największe w pierwszych 16 tygodniach ciąży).

Tak jak w przypadku stosowania innych inhibitorów 5α-reduktazy, zaleca się stosowanie prezerwatywy, jeśli partnerka pacjenta jest w ciąży lub potencjalnie może zajść w ciążę, w celu zapobiegania dostaniu się nasienia do organizmu kobiety.

Karmienie piersią.

Nie wiadomo, czy dutasteryd przenika do mleka matki.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Ze względu na właściwości farmakokinetyczne i farmakodynamiczne dutasteryd nie wpływa na zdolność prowadzenia samochodu i obsługiwanie maszyn.

Sposób stosowania i dawki

Lek Dutasteryd-Vista może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z blokerem alfa – tamsulozynem (0,4 mg).

Dorośli mężczyźni (w tym pacjenci w podeszłym wieku)

Zalecaną dawką leku Dutasteryd-Vista jest 1 kapsułka (0,5 mg) na dobę, doustnie. Kapsułkę należy połykać całą, nie wolno jej otwierać ani żuć, ponieważ kontakt z zawartością kapsułki może powodować podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej i gardła.

Dutasteryd-Vista można przyjmować niezależnie od posiłków.

Chociaż ulga może być obserwowana we wczesnym okresie leczenia, dla obiektywnej oceny skuteczności leku leczenie należy kontynuować przez co najmniej 6 miesięcy.

Niewydolność nerek

Farmakokinetyki dutasterydu u pacjentów z niewydolnością nerek nie badano, dlatego należy zachować ostrożność przy przepisywaniu leku pacjentom z ciężką niewydolnością nerek.

Niewydolność wątroby

Farmakokinetyki dutasterydu u pacjentów z niewydolnością wątroby nie badano, dlatego należy zachować ostrożność przy stosowaniu u pacjentów z łagodną i umiarkowaną niewydolnością wątroby. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby.

Dzieci.

Stosowanie jest przeciwwskazane.

Przedawkowanie.

W badaniach klinicznych u wolontariuszy jednorazowe dawki dutasterydu do 40 mg/dobę (80 razy wyższe niż dawki terapeutyczne) przez 7 dni nie wywołały niepokojących objawów pod względem bezpieczeństwa stosowania. W trakcie badań klinicznych stosowano dawki dutasterydu 5 mg/dobę przez 6 miesięcy bez pojawienia się dodatkowych działań niepożądanych w porównaniu z dawką 0,5 mg/dobę.

Nie ma specyficznego antydotum, dlatego w przypadku możliwego przedawkowania stosuje się leczenie objawowe i wspierające.

Efekty uboczne.

Monoterapia dutasterydem

U około 19% z 2167 pacjentów przyjmujących dutasteryd w dwuletnich badaniach klinicznych z grupą kontrolną placebo w trakcie pierwszego roku leczenia wystąpiły reakcje niepożądane. Większość zaobserwowanych niepożądanych zdarzeń była łagodna lub umiarkowana i dotyczyła układu rozrodczego. W trakcie kolejnych 2 lat otwartych badań rozszerzonych nie stwierdzono żadnych zmian w profilu działań niepożądanych.

W tabeli 1 przedstawiono reakcje niepożądane zaobserwowane w trakcie kontrolowanych badań klinicznych oraz w okresie pozarejestracyjnym. Wymienione niepożądane zdarzenia, które wystąpiły w trakcie badań klinicznych i według opinii badaczy były powiązane z przyjmowaniem leku (z częstością ≥1%), występowały częściej u pacjentów przyjmujących dutasteryd niż u pacjentów z grupy placebo w pierwszym roku leczenia. Reakcje niepożądane zaobserwowane w okresie pozarejestracyjnym zostały zgłoszone spontanicznie, dlatego ich rzeczywista częstość występowania jest nieznana.

Klasyfikacja częstości: bardzo często (>1/10), często (≥1/100 do <1/10), nieczęsto (od 1/1000 do 1/100), rzadko (od 1/10000 do 1/1000), bardzo rzadko (<1/10000), częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Tabela 1

* Niepożądane reakcje związane z zaburzeniami funkcji seksualnej są powiązane z leczeniem dutasterydem (w tym monoterapią oraz kombinacją z tamsulozyną). Niepożądane reakcje te mogą utrzymywać się po zakończeniu leczenia. Wpływ dutasterydu na ich trwanie jest nieznany.

^ Obejmuje zmniejszenie objętości nasienia.

Terapia skojarzona (dutasteryda + tamsulozyna)

Dane z 4-letniego badania CombAT, w którym porównywano przyjmowanie dutasterydu 0,5 mg (n = 1 623) i tamsulozyny 0,4 mg (n = 1611) raz dziennie oddzielnie oraz w skojarzeniu (n = 1610), wykazały, że częstość występowania działań niepożądanych wywołanych lekami w pierwszym, drugim, trzecim i czwartym roku leczenia wynosiła odpowiednio 22 %, 6 %, 4 % i 2 % dla terapii skojarzonej dutasteryda/tamsulozyna, 15 %, 6 %, 3 % i 2 % dla monoterapii dutasterydem oraz 13 %, 5 %, 2 % i 2 % dla monoterapii tamsulozyną. Wyższa częstość występowania działań niepożądanych w grupie terapii skojarzonej w pierwszym roku leczenia była spowodowana większą częstością zaburzeń układu rozrodczego, w szczególności zaburzeń ejakulacji, obserwowanych w tej grupie.

W pierwszym roku leczenia w badaniu CombAT zaobserwowano poniższe działania niepożądane, które według badaczy były związane z przyjmowaniem leków i wystąpiły z częstością większą lub równą 1 %; częstość występowania tych działań w ciągu 4 lat leczenia przedstawiono w tabeli 2.

Tabela 2

a kombinacja – dutasteryd 0,5 mg 1 raz na dobę plus tamsulozyna 0,4 mg 1 raz na dobę.

b Reakcje niepożądane związane z zaburzeniami funkcji seksualnych są powiązane z leczeniem dutasterydem (w tym monoterapią oraz kombinacją z tamsulozyną). Te reakcje niepożądane mogą trwać po zakończeniu leczenia. Nieznany jest wpływ dutasterydu na ich trwanie.

c W tym wrażliwość oraz powiększenie piersi.

d Pojęcie niewydolność serca obejmuje niewydolność serca ze stazem, niewydolność serca, niewydolność lewej komory, ostrą niewydolność lewej komory, wstrząs kardiogenny, ostra niewydolność serca, niewydolność prawej komory, ostrą niewydolność prawej komory, kardiomiopatię ze stazem, niewydolność sercowo-płucną, niewydolność komorową, niewydolność sercowo-płucną, kardiomiopatię ze stazem.

^ Obejmuje zmniejszenie objętości nasienia.

Dane z badań

Badanie REDUCE wykazało wyższą częstość występowania raka prostaty z oceną wg skali Gleasona 8–10 u mężczyzn przyjmujących dutasteryd w porównaniu z placebo. Nieznane jest, czy na wyniki tego badania wpłynęły zmniejszenie objętości prostaty czy inne czynniki związane z przyjmowaniem dutasterydu.

Ze strony układu odpornościowego

Bardzo rzadko: reakcje alergiczne, w tym wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk lokalny oraz obrzęk naczynioruchowy.

Ze strony psychiki

Bardzo rzadko: nastrój depresyjny.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej

Rzadko: alopecia (głównie utrata włosów na ciele), hipertrychoza.

Ze strony układu rozrodczego i gruczołów piersiowych

Bardzo rzadko: ból i obrzęk jąder.

W badaniach klinicznych oraz po wprowadzeniu na rynek zgłaszano przypadki raka piersi u mężczyzn (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Okres ważności. 4 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią w temperaturze nie wyższej niż 30 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 10 kapsułek w blisterze, po 3 lub 9 blisterów w pudełku kartonowym.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producenci.

GALENICUM HEALTH S.L.U.

CINDEA FARMACEUTICA, S.L.

SAG MANUFACTURING, S.L.U.

Miejsce położenia producentów oraz adres miejsca wykonywania działalności.

Carrer de Sant Gabriel 50, Esplugues de Llobregat, 08950, Hiszpania.

Polígono Industrial Emilian Revilla Sanz, Avenida de Agreda, 31, Olvega, Soria, 42110, Hiszpania.

Carretera Nacional 1 Km 36, San Agustín del Guadalix, 28750, Madryt, Hiszpania.