Dustera Combo

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA ZASTOSOWANIA LEKU Dustera Combo (DusteraCombo)

Skład:

substancje czynne: dutasteryd, hydrochlorowek tamsulozyny;

1 kapsułka twarda zawiera dutasterydu 0,5 mg, hydrochlorowku tamsulozyny 0,4 mg (równoważnie 0,367 mg tamsulozyny);

substancje pomocnicze:

dutasteryd kapsułka miękka: propylenoglikol monokaprylan typ II, butylohydroksytoluen (E 321), żelatyna, gliceryna, dwutlenek tytanu (E 171), triglicerydy o średnim łańcuchu, lecytyna sojowa;

pellety tamsulozyny o modyfikowanym uwalnianiu: kwas metakrylowy – kopolimer etyloakrylanu (1:1) dyspersja 30 % (zawiera laurylosiarczan sodu, polisorbat 80), celuloza mikrokryształowa, dibutylosebakian, polisorbat 80; dwutlenek krzemu koloidalny wodny, stearynian wapnia;

kapsułka twarda żelatynowa: tlenek żelaza czarny (E172), tlenek żelaza czerwony (E172), dwutlenek tytanu (E 171), tlenek żelaza żółty (E172), żelatyna;

skład atramentu: lak, tlenek żelaza czarny (E172), glikol propylenowy, roztwór amoniaku stężony, wodorotlenek potasu.

Postać leku. Kapsułki twarde.

Główne właściwości fizykochemiczne: twarda kapsułka żelatynowa wydłużonego kształtu, z korpuskiem koloru brązowego i kapturkiem koloru beżowego z oznaczeniem C001 atramentem czarnym na kapturku. Zawartość kapsułki: wydłużona miękka kapsułka żelatynowa (około 16,5 mm × 6,5 mm) jasnożółtego koloru, wypełniona przezroczystą cieczą oraz pelletami tamsulozyny białego lub prawie białego koloru.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w łagodnym przerostcie gruczołu krokowego. Antagonisty α1-adrenoreceptorów. Kod ATX G04C A52.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Dustera Combo to kombinacja dwóch leków: dutasterydu, podwójnego inhibitora 5α-reduktazy (5ARI), oraz tamsulozyny hydrochloroku, antagonisty receptorów α1a i α1d adrenergicznych. Te leki wykazują uzupełniające się mechanizmy działania, dzięki którym szybko zmniejsza się dolegliwości związane z mikcją, zmniejsza się ryzyko ostrego zadławienia moczu (OZM) oraz zmniejsza się prawdopodobieństwo konieczności operacji z powodu łagodnego przerostu prostaty.

Nie oczekuje się, że efekty farmakodynamiczne stałej dawkowanej kombinacji dutasterydu i tamsulozyny będą się różnić od tych uzyskanych przy jednoczesnym stosowaniu dutasterydu i tamsulozyny jako oddzielnych składników.

Dutasteryd

Dutasteryd hamuje aktywność izoenzymów typu 1 i typu 2 5-alfa-reduktazy, odpowiedzialnych za przekształcanie testosteronu w dihydrotestosteron (DHT). DHT jest androgenem odpowiedzialnym przede wszystkim za wzrost prostaty i rozwój łagodnego przerostu prostaty. Tamsulozyna hamuje aktywność receptorów α1a i α1d w gładkiej mięśniówce stromy prostaty i szyjce pęcherza moczowego. Oколо 75 % receptorów α1 w prostaty to receptory podtypu α1a.

Tamsulozyna

Tamsulozyna zwiększa maksymalną prędkość przepływu moczu poprzez obniżenie napięcia mięśni gładkich cewki moczowej i prostaty, co likwiduje obturację. Lek zmniejsza również nasilenie objawów podrażnienia i obturacji, w których istotną rolę odgrywa nietrzymanie moczu i skurcze mięśni gładkich dolnych dróg moczowych. Taki efekt osiąga się w trakcie długotrwałej terapii. Konieczność interwencji operacyjnej lub kateteryzacji znacząco się zmniejsza.

Antagoniści receptorów α1-adrenergicznych mogą obniżać ciśnienie tętnicze poprzez zmniejszenie ogólnego oporu obwodowego. W badaniach wpływu tamsulozyny nie zaobserwowano klinicznie istotnego obniżenia ciśnienia tętniczego.

Farmakokinetyka.

Wykazano bioekwiwalentność między podaniem kombinacji dutasteryd-tamsulozyna a jednoczesnym podaniem dawek dutasterydu i tamsulozyny w postaci kapsułek oddzielnie.

Badania bioekwiwalentności dawek pojedynczych przeprowadzono zarówno na czczo, jak i po podaniu posiłku. W porównaniu do stanu na czczo, przy podawaniu po posiłku zaobserwowano 30 % spadek maksymalnego stężenia (Cmax) tamsulozyny w składzie kombinacji dutasteryd/tamsulozyna. Pożywienie nie wpływało na pole pod krzywą farmakokinetyczną „stężenie-czas” (AUC) tamsulozyny.

Wchłanianie

Dutasteryd

Po doustnym podaniu pojedynczej dawki 0,5 mg dutasterydu czas osiągnięcia Cmax w osoczu wynosił 1–3 godziny. Biodostępność absolutna wynosiła około 60 %. Spożycie posiłku nie wpływało na biodostępność dutasterydu.

<Tamsulozyna

Tamsulozyna jest wchłaniana z przewodu pokarmowego i jest niemal całkowicie biodostępna. Zarówno szybkość, jak i stopień wchłaniania tamsulozyny są obniżone, jeśli lek przyjmuje się w ciągu 30 minut po posiłku. Jednolitość wchłaniania zapewnia przyjmowanie leku Dustera Combo o tej samej porze dnia po spożyciu tego samego rodzaju posiłku. Stężenie tamsulozyny w osoczu krwi jest proporcjonalne do dawki.

Po przyjęciu pojedynczej dawki tamsulozyny po posiłku Cmax w osoczu krwi osiągane jest w przybliżeniu po 6 godzinach. Stężenie stacjonarne osiągane jest w 5. dniu wielokrotnego podania. Średnie stężenie stacjonarne (Cmax) u pacjentów jest około dwie trzecie wyższe niż stężenie po jednorazowym podaniu tamsulozyny. Choć zjawisko to obserwowano u pacjentów starszych, tego samego wyniku można oczekiwać u młodszych pacjentów.

Rozkład

Dutasteryd

Dutasteryd charakteryzuje się dużą objętością rozkładu (300–500 l) i wysokim powinowactwem do białek osocza krwi (> 99,5 %). Po codziennym podawaniu dawek stężenie dutasterydu w osoczu krwi osiąga 65 % stężenia stacjonarnego po 1 miesiącu i około 90 % – po 3 miesiącach.

Stężenie stacjonarne w osoczu krwi (Css), które wynosi około 40 ng/ml, osiągane jest po 6 miesiącach podawania dawki 0,5 mg na dobę. Średnia wartość przenikania dutasterydu z osocza do płynu nasienia wynosi 11,5 %.

<Tamsulozyna

U mężczyzn tamsulozyna wiąże się z białkami osocza krwi w przybliżeniu w 99 %. Objętość rozkładu jest niewielka (około 0,21/l/kg).

Metabolizm

Dutasteryd

Dutasteryd jest aktywnie metabolizowany in vivo. In vitro dutasteryd jest metabolizowany przez cytochrom P450 3A4 i 3A5, tworząc trzy monohydroksylowane metabolity i jeden dihydroksylowany metabolit.

Po doustnym stosowaniu dutasterydu w dawce 0,5 mg na dobę do osiągnięcia stężenia stacjonarnego 1–15,4 % (średnia wartość – 5,4 %) podanej dawki dutasterydu wydala się z kałem w niezmienionej formie. Reszta wydala się z kałem w postaci 4 głównych metabolitów, które zawierają 39 %, 21 %, 7 % i 7 % każdej z substancji powiązanych z lekiem, oraz 6 metabolitów wtórnych (mniej niż 5 % każdy). W moczu człowieka wykryto jedynie nieznaczne ilości niezmienionego dutasterydu (mniej niż 0,1 % dawki).

<Tamsulozyna

Enantiomeryczna biokonwersja z tamsulozyny hydrochloroku [izomer R(-)] do izomeru S(+) u człowieka nie zachodzi. Tamsulozyna hydrochlorok jest aktywnie metabolizowana przez enzymy cytochromu P450 w wątrobie, a mniej niż 10 % dawki wydala się z moczem w niezmienionej formie. Jednak profil farmakokinetyczny metabolitów u człowieka nie został ustalony. Wyniki badań in vitro wskazują, że do metabolizmu tamsulozyny zaangażowane są enzymy CYP3A4 i CYP2D6, a także niewielki udział innych izoenzymów CYP.

Hamowanie aktywności enzymów biorących udział w wątrobowym metabolizmie może prowadzić do nasilenia działania tamsulozyny. Przed wydaleniem z moczem metabolity tamsulozyny hydrochloroku podlegają intensywnemu wiązaniu z glukuronidem lub siarczanem.

Wydalanie

Dutasteryd

Wydalanie dutasterydu zależy od dawki, a ten proces należy opisywać jako przebiegający dwoma równoległymi drogami: jedna jest nasycana w stężeniach klinicznie istotnych, a druga – nienasycana. Przy niskich stężeniach w osoczu krwi (poniżej 3 ng/ml) dutasteryd jest szybko wydalany zarówno drogą zależną od stężenia, jak i niezależną od stężenia. Po podaniu dawek pojedynczych 5 mg lub mniejszych zaobserwowano oznaki szybkiego klirensu i ustalono okres półtrwania wynoszący od 3 do 9 dni.

W stężeniach terapeutycznych po wielokrotnym podawaniu dawki 0,5 mg na dobę dominuje wolniejsza, liniowa droga wydalania, a okres półtrwania wynosi około 3–5 tygodni.

<Tamsulozyna

Tamsulozyna i jej metabolity są wydalane głównie z moczem, w którym około 9 % dawki występuje w postaci niezmienionej substancji czynnej.

Po podaniu dożylnym lub doustnym w postaci leku o natychmiastowym uwalnianiu okres półtrwania tamsulozyny w osoczu krwi waha się w granicach od 5 do 7 godzin. Ze względu na kinetykę farmakokinetyczną regulowaną szybkością wchłaniania, w przypadku tamsulozyny w kapsułkach o modyfikowanym uwalnianiu rzeczywisty okres półtrwania tamsulozyny, przyjętej po posiłku, wynosi około 10 godzin, a w stężeniu stacjonarnym u pacjentów – około 13 godzin.

Pacjenci w wieku podeszłym

Dutasteryd

Farmakokinetykę dutasterydu oceniano u 36 zdrowych mężczyzn w wieku od 24 do 87 lat po podaniu pojedynczej dawki 5 mg. Nie zaobserwowano istotnej zależności wpływu dutasterydu od wieku pacjenta, jednak okres półtrwania był krótszy u mężczyzn poniżej 50 roku życia. Różnic statystycznych w okresie półtrwania nie stwierdzono przy porównaniu grupy badanych w wieku 50–69 lat z grupą badanych w wieku 70 lat i więcej.

<Tamsulozyna

Badanie krzyżowe porównawcze dotyczące ogólnego wpływu tamsulozyny hydrochloroku (AUC) i okresu półtrwania wskazuje, że działanie farmakokinetyczne tamsulozyny hydrochloroku może być nieco dłuższe u pacjentów w wieku podeszłym w porównaniu z młodymi zdrowymi ochotnikami płci męskiej. Klirens własny nie zależy od wiązania tamsulozyny hydrochloroku z alfa-1-kwasem glikoproteiną, ale zmniejsza się z wiekiem pacjenta, w wyniku czego całkowite działanie jest o 40 % silniejsze (AUC) u pacjentów w wieku od 55 do 75 lat w porównaniu z działaniem u pacjentów w wieku 20–32 lat.

Niewydolność nerek

Dutasteryd

Wpływ niewydolności nerek na farmakokinetykę dutasterydu nie był badany. Jednak w moczach człowieka wykryto mniej niż 0,1 % dawki dutasterydu 0,5 mg w stężeniu stacjonarnym, dlatego nie należy oczekiwać klinicznie istotnego wzrostu stężenia dutasterydu w osoczu krwi u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

<Tamsulozyna

Farmakokinetykę tamsulozyny hydrochloroku porównywano u 6 pacjentów z niewydolnością nerek od lekkiej do umiarkowanej (30 ≤ CLcr < 70 ml/min/1,73 m²) lub od umiarkowanej do ciężkiej (10 ≤ CLcr < 30 ml/min/1,73 m²) oraz u 6 badanych z normalnym klirensiem (CLcr < 90 ml/min/1,73 m²). Chociaż w ogólnym stężeniu tamsulozyny hydrochloroku w osoczu krwi zaobserwowano zmiany wynikające ze zmiennego wiązania z alfa-1-kwasem glikoproteiną, stężenie niezwiązanego (czynnego) tamsulozyny hydrochloroku, jak również klirens własny, pozostawały względnie stabilne. Dlatego pacjentom z niewydolnością nerek nie trzeba dostosowywać dawki tamsulozyny hydrochloroku w kapsułkach. Jednak pacjenci z niewydolnością nerek w stadium końcowym (CLcr < 10 ml/min/1,73 m²) nie byli badani.

Niewydolność wątroby

Dutasteryd

Wpływ niewydolności wątroby na farmakokinetykę dutasterydu nie był badany (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Ponieważ dutasteryd jest wydalany głównie poprzez metabolizm, oczekuje się, że poziom dutasterydu w osoczu krwi u tych pacjentów będzie podwyższony, a okres półtrwania – dłuższy (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Sposób stosowania i dawki”).

<Tamsulozyna

Farmakokinetykę tamsulozyny hydrochloroku porównywano u 8 pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami funkcji wątroby (stopień A i B wg klasyfikacji Childa-Pugha) oraz u 8 badanych z normalną funkcją wątroby. Chociaż zaobserwowano zmiany w ogólnym stężeniu tamsulozyny hydrochloroku w osoczu krwi wynikające ze zmiennego wiązania z alfa-1-kwasem glikoproteiną, stężenie niezwiązanego (czynnego) tamsulozyny hydrochloroku nie ulegało istotnym zmianom, odnotowano jedynie umiarkowaną (32 %) zmianę klirensu własnego niezwiązanego tamsulozyny hydrochloroku. Dlatego pacjenci z umiarkowanymi zaburzeniami funkcji wątroby nie wymagają dostosowania dawki tamsulozyny hydrochloroku. Działania tamsulozyny hydrochloroku nie badano u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby.

Bezpieczeństwo i badania kliniczne

<Niewydolność serca

W 4-letnim badaniu klinicznym stosowania dutasterydu w połączeniu z tamsulozyną w leczeniu łagodnego przerostu prostaty u 4844 mężczyzn (badanie CombAT) częstość występowania niewydolności serca (pojęcie zbiorcze) w grupie terapii kombinowanej była wyższa (14/1610, 0,9 %) niż w każdej grupie monoterapii dutasterydem (4/1623, 0,2 %) lub tamsulozyną (10/1611, 0,6 %).

W oddzielnym 4-letnim klinicznym badaniu porównawczym placebo z chemiczną profilaktyką dutasterydem z udziałem 8231 mężczyzn w wieku od 50 do 75 lat z poprzednimi negatywnymi wynikami biopsji raka prostaty i początkowym poziomem PSA między 2,5 ng/ml a 10,0 ng/ml u mężczyzn w wieku od 50 do 60 lat lub 3 ng/ml i 10,0 ng/ml u mężczyzn w wieku od 60 lat (badanie REDUCE) stwierdzono, że częstość występowania niewydolności serca u pacjentów przyjmujących dutasteryd 0,5 mg raz na dobę (30/4105, 0,7 %) była wyższa w porównaniu z pacjentami przyjmującymi placebo (16/4126, 0,4 %). Retrospektywna analiza tego badania wykazała wyższą częstość niewydolności serca u pacjentów przyjmujących dutasteryd i bloker alfa jednocześnie (12/1152, 1,0 %) w porównaniu z pacjentami przyjmującymi dutasteryd bez blokera alfa (18/2953, 0,6 %), placebo i bloker alfa (1/1399, < 0,1 %) lub placebo bez blokera alfa (15/2727, 0,6 %). Nie stwierdzono związku przyczynowego między stosowaniem dutasterydu (samodzielnym lub w połączeniu z blokerami alfa) a wystąpieniem niewydolności serca (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

<Rak prostaty i nowotwory o niskim stopniu zróżnicowania

W 4-letnim badaniu, w którym badano działanie dutasterydu w porównaniu z placebo, u 8231 mężczyzn w wieku od 50 do 75 lat z poprzednimi negatywnymi wynikami biopsji raka prostaty i początkowym poziomem PSA między 2,5 ng/ml a 10,0 ng/ml u mężczyzn w wieku od 50 do 60 lat lub 3 ng/ml i 10,0 ng/ml u mężczyzn w wieku od 60 lat (badanie REDUCE) u 6706 pacjentów wykonano biopsję igłową prostaty (obowiązkową zgodnie z pierwotnym protokołem), której dane wykorzystano do analizy zróżnicowania według skali Gleasona. W badaniu wykryto 1517 pacjentów z rozpoznaniem raka prostaty. Większość guzów prostaty (70 %), wykrytych za pomocą biopsji, w obu grupach leczenia miała wysoki stopień zróżnicowania (5–6 punktów według skali Gleasona).

W grupie dutasterydu odnotowano wyższą częstość (n = 29, 0,9 %) raka prostaty o niskim stopniu zróżnicowania (8–10 punktów według skali Gleasona) w porównaniu z grupą placebo (n = 19, 0,6 %) (p = 0,15). W pierwszych 2 latach badania liczba pacjentów z rakiem prostaty o wyniku 8–10 punktów według skali Gleasona była taka sama w grupie dutasterydu (n = 17, 0,5 %) i w grupie placebo (n = 18, 0,5 %). W latach 3–4 więcej przypadków raka prostaty o wyniku 8–10 punktów według skali Gleasona zdiagnozowano w grupie dutasterydu (n = 12, 0,5 %) w porównaniu z grupą placebo (n = 1, < 0,1 %) (p = 0,0035). Brak danych dotyczących wpływu na ryzyko rozwoju raka prostaty u mężczyzn przyjmujących dutasteryd ponad 4 lata. Odsetek pacjentów z rozpoznaniem raka prostaty o wyniku 8–10 punktów według skali Gleasona był stały w różnych okresach badania (lata 1–2, lata 3–4) w grupie dutasterydu (0,5 % w każdym okresie czasu), podczas gdy w grupie placebo odsetek pacjentów z rakiem prostaty o niskim stopniu zróżnicowania (8–10 punktów według skali Gleasona) był niższy w latach 3–4 niż w latach 1–2 (< 0,1 % i 0,5 % odpowiednio) (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). Nie stwierdzono różnicy w częstości występowania raka prostaty o wyniku 7–10 punktów według skali Gleasona (p = 0,81).

W 4-letnim klinicznym badaniu leczenia łagodnego przerostu prostaty (CombAT), w którym protokół pierwotny nie przewidywał obowiązkowej biopsji i wszystkie rozpoznania raka prostaty ustalono na biopsji z wskazań klinicznych, częstość przypadków raka prostaty o wyniku 8–10 punktów według skali Gleasona wynosiła 0,5 % (n = 8) w grupie dutasterydu, 0,7 % (n = 11) w grupie tamsulozyny oraz 0,3 % (n = 5) w grupie terapii kombinowanej.

Związek między stosowaniem dutasterydu a wystąpieniem raka prostaty o niskim stopniu zróżnicowania pozostaje niejasny.

<Rak piersi u mężczyzn

Dwa badania epidemiologiczne typu przypadek-kontrola, jedno przeprowadzone w USA (n = 339 przypadków raka piersi i n = 6780 w grupie kontrolnej), a drugie w Wielkiej Brytanii (n = 398 przypadków raka piersi i n = 3930 w grupie kontrolnej) w bazach danych opieki zdrowotnej nie wykazały żadnego zwiększenia ryzyka rozwoju raka piersi u mężczyzn przy stosowaniu inhibitorów 5α-reduktazy. Wyniki pierwszego badania nie wykazały pozytywnego związku z rakiem piersi (względne ryzyko dla ≥ 1 roku stosowania przed rozpoznaniem raka piersi w porównaniu z < 1 roku stosowania: 0,70:95 % CI 0,34, 1,45). W drugim badaniu oszacowane względne ryzyko raka piersi związane ze stosowaniem inhibitorów 5α-reduktazy w porównaniu z brakiem stosowania wynosiło 1,08:95 % CI 0,62, 1,87).

Nie stwierdzono związku przyczynowego między przypadkami raka piersi u mężczyzn a długotrwałym stosowaniem dutasterydu.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Leczenie umiarkowanych i ciężkich objawów łagodnego przerostu gruczołu krokowego.

Zmniejszenie ryzyka wystąpienia nagłego zatrzymania moczu oraz konieczności interwencji chirurgicznej u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi objawami łagodnego przerostu gruczołu krokowego.

Przeciwwskazania.

Preparat leczniczy Dustera Combo nie stosuje się w leczeniu kobiet i dzieci (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Preparat leczniczy Dustera Combo jest przeciwwskazany u pacjentów z podwyższoną wrażliwością na dutasteryd, inne inhibitory 5α-reduktazy, tamsulozynę (w tym tamsulozyna wywołany obrzęk angioneurotyczny), inne składniki preparatu lub na soję i orzechy ziemne.

Preparat leczniczy Dustera Combo jest przeciwwskazany u pacjentów z wywiadem ortostatycznej hipotensji tętniczej.

Preparat ten jest również przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Badania interakcji preparatu Dustera Combo z innymi lekami nie przeprowadzano. Poniżej przedstawiono dostępną informację dotyczącą poszczególnych składników.

Dutasteryd

W celu zapoznania się z informacją dotyczącą obniżenia stężenia antygenu specyficznego dla prostaty (PSA) w surowicy krwi podczas leczenia dutasterydem oraz z rekomendacjami dotyczącymi wykrywania raka gruczołu krokowego, patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”.

Wpływ innych leków na farmakokinetykę dutasterydu

Stosowanie w połączeniu z inhibitorami CYP3A4 i/lub z białkiem P-glikoproteiną

Dutasteryd wydalany jest głównie poprzez metabolizm. Badania in vitro wskazują, że katalizatorami metabolizmu są CYP3A4 i CYP3A5. Oficjalnych badań interakcji z silnymi inhibitorami CYP3A4 nie przeprowadzano. Jednak w badaniu farmakokinetyki populacyjnej stężenie dutasterydu w surowicy krwi było średnio 1,6–1,8 razy wyższe u niewielkiej liczby pacjentów, którzy jednocześnie leczono werapamilem lub dyltiazemem (umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 i inhibitorami białka P-glikoproteiną), niż u innych pacjentów.

Przy długotrwałym stosowaniu kombinacji dutasterydu z lekami, które są silnymi inhibitorami enzymu CYP3A4 (np. rytonawir, indynawir, nefazodon, itrakonazol, ketokonazol podawane doustnie), stężenie dutasterydu w surowicy krwi może wzrosnąć. Dalsze hamowanie 5α-reduktazy przy nasilonym działaniu dutasterydu jest mało prawdopodobne. Jednak możliwe jest zmniejszenie częstotliwości podawania dawek dutasterydu w przypadku rozwoju działań niepożądanych. W przypadku hamowania aktywności enzymu przez dłuższy czas, okres półtrwania może stać się jeszcze dłuższy, a terapia towarzysząca może wówczas trwać ponad 6 miesięcy, zanim osiągnięte zostanie nowe stężenie równowagowe.

Stosowanie 12 g cholestyraminy godzinę po podaniu jednorazowej dawki 5 mg dutasterydu nie wpływało na farmakokinetykę dutasterydu.

Wpływ dutasterydu na farmakokinetykę innych leków

W małym badaniu (n = 24) trwającym dwa tygodnie z udziałem zdrowych mężczyzn, dutasteryd (0,5 mg na dobę) nie wpływał na farmakokinetykę tamsulozyny ani terazozyny. W tym badaniu nie zaobserwowano również oznak interakcji farmakodynamicznej.

Dutasteryd nie wpływa na farmakokinetykę warfaryny ani digoksyny. Wskazuje to na to, że dutasteryd nie hamuje/nie indukuje aktywności enzymu CYP2C9 ani białka przenośnika P-glikoproteiny. Dane badań interakcji in vitro wskazują, że dutasteryd nie hamuje enzymów CYP1A2, CYP2D6, CYP2C9, CYP2C19 ani CYP3A4.

Tamsulozyna

Jednoczesne stosowanie tamsulozyny hydrochloranu z lekami, które mogą obniżać ciśnienie tętnicze, w szczególności z lekami przeciwbólowymi, inhibitorami fosfodiesterazy 5 oraz innymi alfa-1-adrenolitykami, teoretycznie może prowadzić do nasilonego działania hipotensyjnego. Preparat leczniczy Dustera Combo nie powinien być stosowany w połączeniu z innymi alfa-1-adrenolitykami.

Jednoczesne stosowanie tamsulozyny hydrochloranu i ketokonazolu (silnego inhibitora CYP3A4) zwiększa Cmax i AUC tamsulozyny hydrochloranu odpowiednio 2,2 i 2,8 razy.

Równoczesne stosowanie tamsulozyny hydrochloranu i paroksetyny (silnego inhibitora CYP2D6) zwiększa Cmax i AUC tamsulozyny hydrochloranu odpowiednio 1,3 i 1,6 razy. Analogiczny wzrost można oczekiwać u pacjentów z słabym metabolizmem CYP2D6 w porównaniu z pacjentami o intensywnym metabolizmie przy jednoczesnym stosowaniu silnych inhibitorów CYP3A4.

Efekt jednoczesnego stosowania inhibitorów CYP3A4 i inhibitorów CYP2D6 z tamsulozyną nie został klinicznie zbadany, jednak potencjalnie może znacząco zwiększyć stężenie tamsulozyny (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

Jednoczesne stosowanie tamsulozyny hydrochloranu (0,4 mg) i cyklosporyny (400 mg co 6 godzin przez 6 dni) prowadziło do zmniejszenia klirensu (26%) i zwiększenia AUC (44%) tamsulozyny hydrochloranu. Preparat leczniczy Dustera Combo należy stosować z ostrożnością w połączeniu z cyklosporyną.

Wyczerpującego badania interakcji tamsulozyny hydrochloranu i warfaryny nie przeprowadzano. Wyniki ograniczonych badań in vitro i in vivo są niewystarczające. Jednoczesne leczenie warfaryną i tamsulozyną hydrochloranem należy prowadzić z ostrożnością.

Nie zaobserwowano żadnych interakcji, gdy tamsulozynę hydrochloran podawano jednocześnie z atenololem, enalaprylem, nifedypinem lub teofiliną. Jednoczesne stosowanie furosemidu prowadzi do obniżenia stężenia tamsulozyny w surowicy krwi, jednak ponieważ poziom ten pozostaje w granicach normy, korekta dawki nie jest konieczna.

W warunkach in vitro ani diazepam, ani propranolol, ani trichlormetyazyna, ani chloromadinon, ani amitryptylina, ani diklofenak, ani glibenklamid, ani symwatyna nie zmieniają wolnej frakcji tamsulozyny w osoczu krwi ludzkiej. Tamsulozyna również nie zmienia wolnych frakcji diazepamu, propranololu, trichlormetyazyny i chloromadionu.

Nie zaobserwowano żadnych interakcji na poziomie wątrobowego metabolizmu podczas badań in vitro z frakcjami mikrosomalnymi wątroby (układem enzymów cytochromu P450 metabolizujących leki) przy zastosowaniu amitryptyliny, salbutamolu i glibenklamidu. Jednak diklofenak może zwiększać szybkość wydalania tamsulozyny.

Szczególne wytyczne dotyczące stosowania.

Leczenie kombinowane należy przepisać po dokładnej analizie stosunku korzyści do ryzyka ze względu na potencjalne zwiększenie ryzyka wystąpienia działań niepożądanych (w tym niewydolności serca) oraz po przeanalizowaniu możliwości leczenia alternatywnego, w tym monoterapii.

Działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego

Wyniki dwóch 4-letnich badań klinicznych wykazały, że częstość występowania niewydolności serca (pojęcie łączne obejmujące wszystkie doniesienia, głównie niewydolność serca i przewlekłą niewydolność serca) była wyższa u osób leczonych kombinacją dutasterydu z blokerem alfa, głównie tamsulozynem, w porównaniu z osobami nie poddawanymi tej kombinacji. Częstość niewydolności serca była niska (≤ 1%) i zmienna w ramach tych badań. Nie stwierdzono różnicy w częstości występowania działań niepożądanych sercowo-naczyniowych w żadnym z badań. Nie stwierdzono związku przyczynowego między stosowaniem dutasterydu (osobno lub w połączeniu z blokerami alfa) a wystąpieniem niewydolności serca (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”).

Przeprowadzono metaanalizę 12 randomizowanych, kontrolowanych badań klinicznych z użyciem placebo lub porównawczych (n = 18802), w której oceniano ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego przy stosowaniu dutasterydu (w porównaniu z grupą kontrolną). Nie stwierdzono trwałego, istotnego statystycznie zwiększenia ryzyka niewydolności serca (RR 1,05; 95% CI 0,71–1,57), ostrej niewydolności mięśnia sercowego (RR 1,00; 95% CI 0,77–1,30) ani udaru mózgu (RR 1,20; 95% CI 0,88–1,64).

Rak gruczołu krokowego i nowotwory o wysokim stopniu zróżnicowania Gleasona (nisko zróżnicowane)

W trakcie 4-letniego badania klinicznego z udziałem ponad 8000 mężczyzn w wieku od 50 do 75 lat z wcześniejszą negatywną biopsją raka gruczołu krokowego i poziomem PSA w zakresie od 2,5 ng/ml do 10,0 ng/ml (badanie REDUCE) u 1517 mężczyzn rozpoznano raka gruczołu krokowego. Stwierdzono wyższą częstość występowania raka gruczołu krokowego z oceną 8–10 punktów według skali Gleasona w grupie dutasterydu (n = 29, 0,9%) w porównaniu z grupą placebo (n = 19, 0,6%). Nie stwierdzono związku przyczynowego między stosowaniem dutasterydu a wystąpieniem nisko zróżnicowanego raka gruczołu krokowego. Kliniczna istotność tej liczbowej nierównowagi nie została ustalona.

Mężczyźni stosujący lek Dustera Combo powinni regularnie poddawać się badaniom w celu oceny ryzyka rozwoju raka gruczołu krokowego, w tym badaniu na antygen specyficzny dla prostaty (PSA).

W dodatkowym, dwuletnim obserwacyjnym badaniu dalszego losu pacjentów z pierwotnego badania (REDUCE) z zastosowaniem dutasterydu jako profilaktyki chemicznej stwierdzono niską częstość nowych przypadków raka gruczołu krokowego (grupa dutasterydu [n = 14, 1,2%] i grupa placebo [n = 7, 0,7%]) oraz brak nowo zidentyfikowanych przypadków raka gruczołu krokowego z oceną 8–10 punktów według skali Gleasona.

Długotrwałe obserwacje (do 18 lat) pacjentów z badania klinicznego z zastosowaniem innego inhibitora 5α-reduktazy (finasterydu) jako profilaktyki chemicznej nie wykazały istotnej statystycznie różnicy między grupami finasterydu i placebo pod względem przeżycia ogólnego (HR 1,02, 95% CI 0,97–1,08) ani przeżycia po rozpoznaniu raka gruczołu krokowego (HR 1,01, 95% CI 0,85–1,20).

Wpływ na antygen specyficzny dla prostaty (PSA)

Stężenie antygenu specyficznego dla prostaty (PSA) jest ważnym elementem procesu przesiewowego mającego na celu wykrycie raka gruczołu krokowego. Dutasteryd może obniżać stężenie PSA w surowicy u pacjentów o około 50% po 6 miesiącach leczenia.

Pacjenci przyjmujący lek Dustera Combo powinni mieć ustalony nowy poziom wyjściowy PSA po 6 miesiącach od rozpoczęcia leczenia tym lekiem. Następnie ten poziom zaleca się regularnie kontrolować. Każde potwierdzone zwiększenie poziomu PSA od najniższego poziomu podczas stosowania leku Dustera Combo może wskazywać na obecność raka gruczołu krokowego lub niestosowanie się do zaleceń leczenia lekiem Dustera Combo i wymaga dokładnego zbadania, nawet jeśli wartości PSA mieszczą się w normie u mężczyzn nie leczonych inhibitorami 5α-reduktazy. Podczas interpretacji wartości PSA u pacjentów leczonych lekiem Dustera Combo należy uwzględnić poprzednie wartości PSA w celu porównania.

Stosowanie leku Dustera Combo nie wpływa na wykorzystanie poziomu antygenu specyficznego dla prostaty do diagnozowania raka gruczołu krokowego po ustaleniu jego nowego początkowego poziomu.

Ogólny poziom PSA w surowicy wraca do poziomu wyjściowego w ciągu 6 miesięcy po zakończeniu leczenia.

Stosunek wolnego antygenu specyficznego dla prostaty do ogólnego poziomu pozostaje stały nawet podczas leczenia lekiem Dustera Combo. Jeśli lekarz zdecyduje się wykorzystać procentowy wskaźnik wolnego antygenu specyficznego dla prostaty u pacjenta leczonego lekiem Dustera Combo w celu wykrycia raka gruczołu krokowego, nie jest konieczna korekta wartości wolnego antygenu specyficznego dla prostaty.

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Dustera Combo oraz okresowo podczas leczenia pacjentom z łagodnym przerostem gruczołu krokowego należy wykonać badanie rektalne palcem oraz stosować inne metody wykrywania raka gruczołu krokowego.

Niewydolność nerek

Leczenie pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 10 ml/min) należy prowadzić ostrożnie, ponieważ farmakokinetyka dutasterydu u tych pacjentów nie była badana.

Choroba naczyniowo-mózgowa

Podobnie jak w przypadku innych blokerów alfa-1, hipotonia ortostatyczna może wystąpić u pacjentów leczonych tamsulozynem i w rzadkich przypadkach może prowadzić do omdlenia.

Pacjentom, u których po rozpoczęciu stosowania leku Dustera Combo wystąpią pierwsze objawy hipotensji ortostatycznej (zawroty głowy, osłabienie), należy zalecić przejście do pozycji siedzącej lub leżącej, aż do ustąpienia objawów.

Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu blokerów alfa, w tym tamsulozynu, oraz inhibitorów fosfodiesterazy typu 5. Blokery alfa oraz inhibitory fosfodiesterazy typu 5 są lekami rozszerzającymi naczynia i mogą obniżać ciśnienie tętnicze. Jednoczesne stosowanie tych dwóch klas leków może potencjalnie prowadzić do wystąpienia objawowej hipotensji tętniczej (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Intraoperacyjny zespół atonicznej tęczówki

Podczas operacji zaćmy i jaskry u niektórych pacjentów, którzy wcześniej przyjmowali tamsulozyn, zaobserwowano intraoperacyjny zespół atonicznej tęczówki (IOP, odmiana zespołu zwężonej źrenicy). Intraoperacyjny zespół atonicznej tęczówki może prowadzić do zwiększenia ryzyka powikłań okularnych podczas lub po operacji. Dlatego stosowanie leku Dustera Combo nie jest zalecane pacjentom, u których planowana jest operacja zaćmy.

Podczas badania przedoperacyjnego lekarz okulista i jego zespół powinni ustalić, czy pacjentowi wcześniej lub obecnie przepisywano lek Dustera Combo. To pozwoli przewidzieć potencjalne wystąpienie intraoperacyjnego zespołu atonicznej tęczówki podczas operacji.

Otrzymano pojedyncze doniesienia o pozytywnym efekcie odstawienia tamsulozynu 1–2 tygodnie przed operacją zaćmy i jaskry, jednak korzyści oraz optymalne terminy odstawienia leczenia przed operacją zaćmy i jaskry nie zostały ustalone.

Niehermetyczne kapsułki

Dutasteryd jest wchłaniany przez skórę, dlatego kobiety i dzieci powinny unikać kontaktu z niehermetycznymi kapsułkami. Jeśli ciecz z kapsułki dostanie się na skórę, należy natychmiast wypłukać ją wodą z mydłem.

Inhibitory CYP3A4 i CYP2D6

Jednoczesne stosowanie tamsulozyny hydrochloranu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazolem) lub – w mniejszym stopniu – z silnymi inhibitorami CYP2D6 (np. paroksetyną) może zwiększać stężenie tamsulozyny (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”). Dlatego nie zaleca się stosowania tamsulozyny u pacjentów leczonych silnymi inhibitorami CYP3A4 oraz zaleca się ostrożność przy stosowaniu tamsulozyny u pacjentów leczonych umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (np. erytromycyną), silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP2D6, kombinacją obu, inhibitorami CYP3A4 i CYP2D6 lub u pacjentów o słabym metabolizmie CYP2D6.

Niewydolność wątroby

Wpływ niewydolności wątroby na farmakokinetykę dutasterydu nie był badany. Ze względu na intensywny metabolizm dutasterydu oraz 3–5-tygodniowy okres półtrwania leczenie dutasterydem u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby należy prowadzić ostrożnie (patrz sekcje „Właściwości farmakologiczne”, „Przeciwwskazania” oraz „Sposób stosowania i dawki”).

Rak piersi u mężczyzn

W trakcie badań klinicznych i w okresie postmarketingowym zgłaszano rzadkie przypadki raka piersi u mężczyzn. Epidemiologiczne badania wskazują jednak na brak zwiększonego ryzyka rozwoju raka piersi u mężczyzn przy stosowaniu inhibitorów 5α-reduktazy. Lekarze powinni poinformować swoich pacjentów o konieczności natychmiastowego zgłaszania wszelkich zmian w tkance piersi, takich jak wydzielanie z brodawki lub obrzęk.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Lek Dustera Combo jest przeciwwskazany w leczeniu kobiet. Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ leku Dustera Combo na ciążę, laktację i płodność. Poniżej przedstawiono informacje dotyczące stosowania każdego składnika oddzielnie.

Płodność

Dutasteryd wpływa na parametry ejakulatu (zmniejszenie liczby plemników, objętości ejakulatu i ruchomości plemników). Nie można wykluczyć ryzyka obniżenia płodności u mężczyzn.

Oceny wpływu tamsulozyny hydrochloranu na liczbę lub funkcję plemników nie przeprowadzono.

Ciąża

Podobnie jak inne inhibitory 5α-reduktazy, dutasteryd przeszkadza w przekształcaniu testosteronu w dihydrotestosteron, co może hamować rozwój zewnętrznych narządów płciowych u płodu męskiego. W badaniach stwierdzono niewielką ilość dutasterydu w nasieniu. Nie wiadomo, czy dutasteryd dostający się do organizmu kobiety z nasienia mężczyzny przyjmującego lek Dustera Combo wpływa na płód męskiego płci.

Podobnie jak w przypadku stosowania innych inhibitorów 5α-reduktazy, zaleca się stosowanie prezerwatywy podczas stosunku seksualnego, jeśli kobieta jest w ciąży, a mężczyzna przyjmuje lek Dustera Combo, w celu zapobieżenia dostaniu się nasienia do organizmu kobiety.

Nie ma dowodów, że podawanie tamsulozyny hydrochloranu ciężarnym samicom szczurów i królików w dawkach przekraczających dawki terapeutyczne negatywnie wpływa na płód.

Okres karmienia piersią

Nie wiadomo, czy dutasteryd i tamsulozyna przenikają do mleka matki.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ leku Dustera Combo na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn. Należy jednak poinformować pacjentów o możliwym wystąpieniu objawów związanych z ortostatyczną hipotensją tętniczą, w szczególności zawrotów głowy, podczas stosowania leku Dustera Combo.

Sposób stosowania i dawki

Dorośli (łącznie z pacjentami w wieku podeszłym)

Zalecana dawka leku Dustera Combo to 1 kapsuła (0,5 mg/0,4 mg) raz dziennie. Lek należy przyjmować doustnie, 30 minut po spożyciu posiłku, o tej samej porze dnia. Kapsułę należy połknąć całą, nie otwierając ani nie żując, ponieważ kontakt z zawartością kapsuły może powodować podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej i gardła.

Dustera Combo może być stosowana jako zastępstwo dla skojarzonej terapii dutasterydem i tamsulozyna hydrochloridem w celu ułatwienia leczenia.

Zamiana lekiem Dustera Combo monoterapii dutasterydem lub tamsulozyna hydrochloridem jest możliwa, jeżeli jest to klinicznie uzasadnione.

Niewydolność nerek

Farmakokinetyki leku Dustera Combo u pacjentów z niewydolnością nerek nie badano. Nie jest konieczna zmiana dawki leku w leczeniu tych pacjentów (patrz sekcje „Farmakokinetyka” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Niewydolność wątroby

Farmakokinetyki leku Dustera Combo u pacjentów z niewydolnością wątroby nie badano, dlatego lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z łagodną i umiarkowaną niewydolnością wątroby (patrz sekcje „Farmakokinetyka” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”). Lek Dustera Combo jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (patrz sekcja „Przeciwskazania”).

Dzieci

Stosowanie przeciwwskazane.

Przedawkowanie

Brak danych dotyczących przypadków przedawkowania leku Dustera Combo. Poniżej przedstawiono informacje dotyczące stosowania każdego składnika oddzielnie.

Dutasteryd

Według danych z badań klinicznych, jednorazowe dawki dutasterydu do 40 mg dziennie (80 razy wyższe niż dawki terapeutyczne) przez 7 dni nie wywołały obaw dotyczących bezpieczeństwa stosowania u ochotników. W trakcie badań klinicznych stosowano dawki dutasterydu 5 mg dziennie przez 6 miesięcy bez pojawienia się dodatkowych działań niepożądanych w porównaniu z dawką dutasterydu 0,5 mg dziennie.

Nie istnieje specyficzny przeciwtrucie. W przypadku możliwego przedawkowania należy stosować leczenie objawowe i wspierające.

Tamsulozyna

Zgłaszano przypadki ostrego przedawkowania tamsulozyna hydrochloridem w dawce 5 mg, w wyniku którego obserwowano ostrą hipotensję tętniczą (ciśnienie skurczowe 70 mmHg), wymioty i biegunkę, które leczono infuzją płynów, po czym stan pacjenta poprawił się w tym samym dniu. W przypadku ostrej hipotensji tętniczej występującej po przedawkowaniu tamsulozyna hydrochloridem należy zapewnić wsparcie działania układu sercowo-naczyniowego. Pacjent powinien przyjąć pozycję leżącą, aby przywrócić ciśnienie tętnicze i znormalizować częstość akcji serca. Jeżeli to nie pomaga, należy podać środki wypychające osocze, a w razie potrzeby – leki zwężające naczynia. Należy monitorować funkcję nerek i prowadzić leczenie wspierające ogólne. Dializa może okazać się nieskuteczna, ponieważ tamsulozyna hydrochlorid niemal w całości wiąże się z białkami osocza krwi.

W przypadku przedawkowania, aby zapobiec wchłanianiu leku, należy sprowokować wymioty. Jeżeli przyjęto duże dawki leku, należy przeprowadzić przemywanie żołądka, podać węgiel aktywowany oraz środek przeczyszczający, np. siarczan sodu.

Niepożądane działania.

Badania kliniczne leku Dustera Combo nie były prowadzone, jednak wykazano bioekwiwalentność Dustera Combo przy jednoczesnym stosowaniu dutasterydu i tamsulozyny. Informacje dotyczące jednoczesnego stosowania pochodzą z badania CombAT (kombinacja Avodarta i tamsulozyny), w którym porównywano terapię kombinowaną dutasterydem w dawce 0,5 mg i tamsulozyną 0,4 mg raz dziennie przez 4 lata lub monoterapię tymi lekami.

Informacje dotyczące niepożądanych działań każdego składnika oddzielnie (dutasteryd i tamsulozyna) są również przedstawione poniżej. Nie wszystkie niepożądane działania obserwowane przy stosowaniu każdego składnika oddzielnie były zgłaszane przy stosowaniu leku Dustera Combo, dlatego informacje dotyczące niepożądanych działań związanych z pojedynczymi składnikami leku Dustera Combo zawarto również w niniejszej ulotce.

Na podstawie czteroletniego badania CombAT odsetek niepożądanych działań wyznaczonych przez badaczy w pierwszym, drugim, trzecim i czwartym roku leczenia zmieniał się odpowiednio: 22%, 6%, 4% i 2% w grupie terapii kombinowanej dutasteryd + tamsulozyna; 15%, 6%, 3% i 2% w grupie monoterapii dutasterydem; 13%, 5%, 2% i 2% w grupie monoterapii tamsulozyną. Wyższy odsetek niepożądanych działań w grupie terapii kombinowanej w pierwszym roku leczenia wynikał z wyższych wskaźników zaburzeń rozrodczych, a mianowicie zaburzeń ejakulacji, obserwowanych w tej grupie.

Niepożądane działania występujące z częstością ≥1% w pierwszym roku stosowania, na podstawie analiz badania CombAT, REDUCE oraz badań klinicznych monoterapii składnikami leku Dustera Combo, przedstawiono w tabeli.

Informacje dotyczące niepożądanych działań tamsulozyny oparte są na danych dostępnych w odpowiednich źródłach medycznych. Częstość ich występowania może wzrastać przy jednoczesnym stosowaniu dutasterydu i tamsulozyny.

Częstość występowania niepożądanych działań wykrytych w badaniach klinicznych: często (≥ 1/100 – < 1/10), rzadko (≥ 1/1000 – < 1/100), niezwykle rzadko (≥ 1/10000 – < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Niepożądane działania sklasyfikowane według klas narządów i układów ciała przedstawiono w kolejności malejącej według ich nasilenia.

a. Dutasterid + tamsulozin: w badaniu CombAT częstość tych działań niepożądanych zmniejszała się z każdym kolejnym rokiem od 1. do 4.

b. Z badań klinicznych monoterapii dobroczynnym przerośnięciem prostaty (DPP) dutasterydą.

c. Z podstawowych informacji o bezpieczeństwie tamsulozynu dla krajów UE.

d. Badanie REDUCE (patrz sekcja „Farmakodynamika”).

1. Pojęcie zbiorcze „niewydolność serca” obejmuje niewydolność serca przewlekłą, niewydolność serca, niewydolność lewej komory, ostrą niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, ostrą niewydolność lewej komory, niewydolność prawej komory, ostrą niewydolność prawej komory, niewydolność komór, niewydolność kardiopulmonalną, przewlekłą kardiomiopatię.

2. W tym dolegliwości bólowe i powiększenie gruczołów piersiowych.

3. Działania niepożądane ze strony układu rozrodczego związane są z zastosowaniem dutasterydu (zarówno przy monoterapii, jak i w połączeniu z tamsulozynem). Te działania niepożądane mogą trwać po zakończeniu leczenia. Wpływ dutasterydu na ich trwanie jest nieznany.

^. W tym zmniejszenie objętości nasienia.

Dane z badań po wprowadzeniu na rynek

W obserwacjach po wprowadzeniu na rynek działania niepożądane rejestrowane były na podstawie zgłoszeń spontanicznych, dlatego dokładna częstość tych działań jest nieznana.

Monoterapia dutasterydem

Ze strony układu odpornościowego

Częstość nieznana: reakcje alergiczne, w tym wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk lokalny oraz obrzęk naczynioruchowy.

Ze strony psychiki

Częstość nieznana: depresja.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej

Rzadko: alopecia (głównie utrata włosów na ciele), hipertrychoza.

Ze strony układu rozrodczego i gruczołów piersiowych

Częstość nieznana: ból i obrzęk jąder.

Monoterapia tamsulozynem

Na podstawie obserwacji po wprowadzeniu na rynek podczas operacji za zaćmą i jaskrą u niektórych pacjentów, którzy wcześniej otrzymywali blokery alfa1-adrenergiczne, w tym tamsulozyn, odnotowano wewnątrzoperacyjny zespół atonicznej tęczówki (ІСАР, odmiana zespołu zwężonej źrenicy) (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

W okresie po rejestracji dodatkowo zgłaszano przypadki migotania przedsionków, arytmii, tachykardii, duszności, krwawień z nosa, zaburzeń wzroku, w tym obniżenie ostrości wzroku, zespół wielopostaciowej erytemy, odłuszczeniowy zapalenie skóry oraz suchość błony śluzowej jamy ustnej, powiązane ze stosowaniem tamsulozynu.

Inne dane

W trakcie badania klinicznego (badanie REDUCE) u mężczyzn leczonych dutasterydem stwierdzono wyższą częstość występowania raka gruczołu krokowego (według skali Gleasona – 8–10) w porównaniu z grupą placebo (patrz sekcje „Właściwości farmakologiczne” i „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”). Nie stwierdzono związku przyczynowego między stosowaniem dutasterydu a występowaniem raka gruczołu krokowego o wysokim stopniu złośliwości według Gleasona.

Na podstawie danych z badań klinicznych i obserwacji po wprowadzeniu na rynek zgłaszano przypadki raka piersi u mężczyzn (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności.

2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 7 kapsułek twardych lub 30 kapsułek twardych, lub 90 kapsułek twardych w butelce z polietylenu wysokiej gęstości z polipropylenową pokrywką, z systemem zabezpieczenia przed otwarciem przez dzieci i żelikiem krzemionkowym jako środkiem suszącym.

Po 1 butelce razem z instrukcją dla zastosowania medycznego leku w tekturowym pudełku.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

LABORATORIOS LEON FARMA, S.A. / LABORATORIOS LEON FARMA, S.A. (produkcja produktu pośredniego (miękkie kapsułki Dutasterid 0,5 mg) i gotowej formy leku, opakowanie pierwotne i wtórne, kontrola i wydanie serii).

Adres siedziby producenta i miejsce prowadzenia działalności.

C/La Vallina, s/n, Poligono Industrial Navatejera, Villaquilambre, León, 24193, Hiszpania /
C/La Vallina, s/n, Poligono Industrial Navatejera, Villaquilambre, León, 24193, Spain.