Dustarin®

INSTRUKCJA stosowania leku leczniczego DUSTARIN® (DUSTARIN)

Skład:

substancja czynna: dutasteryd;

1 kapsułka zawiera dutasterydu 0,5 mg;

substancje pomocnicze: butylohydroksytoluen (E 321); gliceryna monokaprylokapratan (typ I);

otoczka kapsułki: żelatyna; gliceryna; dwutlenek tytanu (E 171); tlenek żelaza żółty (E 172); woda oczyszczona.

Postać farmaceutyczna. Kapsułki miękkie.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: miękkie żelatynowe kapsułki owalnego kształtu, jasnożółtego koloru, rozmiar 7.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w łagodnym przerostie prostaty. Inhibitory testosteron-5α-reduktazy. Kod ATC G04C B02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Dutasterid – podwójny inhibitor 5α-reduktazy, który hamuje zarówno izoenzymy typu 1, jak i typu 2 5α-reduktazy odpowiedzialne za przekształcanie testosteronu w 5α-dihydrotestosteron. Dihydrotestosteron jest androgenem odpowiedzialnym przede wszystkim za hiperplazję tkanki gruczołu krokowego. Maksymalne zmniejszenie stężenia dihydrotestosteronu pod wpływem leczenia dutasteridem zależy od dawki i osiągane jest w ciągu pierwszych 1–2 tygodni. Po 1. i 2. tygodniu stosowania dutasteridu w dawce dobowej 0,5 mg średnie stężenie dihydrotestosteronu zmniejsza się odpowiednio o 85 i 90%.

U pacjentów z łagodnym nadżeraniem gruczołu krokowego, którzy otrzymywali 0,5 mg dutasteridu dziennie, średnie obniżenie stężenia dihydrotestosteronu wynosiło 94% po 1 roku i 93% po 2 latach leczenia, natomiast średnie stężenie testosteronu wzrastało o 19% po 1 i po 2 latach.

Farmakokinetyka.

Dutasterid stosuje się doustnie w postaci roztworu w miękkich kapsułkach żelatynowych. Po podaniu pojedynczej dawki 0,5 mg maksymalne stężenie leku w osoczu osiągane jest po 1–3 godzinach. Absolutna biodostępność wynosi 60%. Biodostępność nie zależy od przyjęcia pokarmu.

Dutasterid po podaniu jednorazowym lub wielokrotnym charakteryzuje się dużym objętością rozprzestrzenienia (od 300 do 500 l). Udział wiązania z białkami osocza przekracza 99,5%.

Po stosowaniu w dawce dobowej 0,5 mg 65% ustalonego stężenia stacjonarnego dutasteridu w osoczu osiągane jest po 1 miesiącu leczenia, a około 90% – po 3 miesiącach. Stabilne stężenie dutasteridu wynoszące około 40 ng/ml w osoczu osiągane jest po 6 miesiącach stosowania w dawce dobowej 0,5 mg. Tak jak w osoczu, stężenie stacjonarne dutasteridu w nasieniu osiągane jest po 6 miesiącach. Po 52 tygodniach leczenia średnie stężenie dutasteridu w nasieniu wynosi 3,4 ng/ml (w zakresie 0,4–14 ng/ml). Procentowy udział rozprzestrzenienia dutasteridu z osocza do nasienia wynosi około 11,5%.

In vitro dutasterid jest metabolizowany przez ludzkie enzymy CYP3A4 cytochromu P450 do dwóch monohydroksylowych metabolitów.

W wynikach analizy spektrometrycznej w osoczu ludzkim wykrywane są niezmienione cząsteczki dutasteridu, 3 główne metabolity (4´-hydroksydutasterid, 1,2-dihydrodutasterid i 6-hydroksydutasterid) oraz 2 mniejsze metabolity (6,4´-dihydroksydutasterid i 15-hydroksy-dutasterid).

Dutasterid jest intensywnie metabolizowany. Po doustnym podaniu dutasteridu w dawce 0,5 mg/dzień od 1 do 15,4% (średnio 5,4%) podanej dawki wydalane jest z kałem w niezmienionej postaci. Pozostała część dawki wydalana jest w postaci metabolitów.

W moczu wykrywane są jedynie śladowe ilości niezmienionego dutasteridu (mniej niż 0,1% podanej dawki). Ostateczny okres półwydalenia dutasteridu wynosi 3–5 tygodni. Resztki dutasteridu w osoczu mogą być wykrywane przez 4–6 miesięcy po zakończeniu leczenia.

Na podstawie badań farmakokinetyki i farmakodynamiki nie ma potrzeby modyfikowania dawki dutasteridu w zależności od wieku pacjenta.

Wpływ niewydolności nerek na farmakokinetykę dutasteridu nie był badany. Jednakże po podaniu 0,5 mg dutasteridu u człowieka z moczem wydala się mniej niż 0,1% dawki, dlatego nie ma potrzeby modyfikowania dawki u pacjentów z niewydolnością nerek.

Wpływ niewydolności wątroby na farmakokinetykę dutasteridu nie był badany (patrz sekcje „Szczególne wskazania dotyczące stosowania” i „Sposób stosowania i dawki”).

Bezpieczeństwo i badania kliniczne.

Niewydolność serca

Zgłaszano badania dotyczące stosowania dutasteridu w połączeniu z tamsulozyną w leczeniu łagodnego nadżerania gruczołu krokowego. Częstość występowania niewydolności serca (pojęcie zbiorcze) w grupie terapii skojarzonej była wyższa niż w każdej z grup monoterapii dutasteridem lub tamsulozyną.

W badaniu porównawczym z udziałem mężczyzn w wieku od 50 do 75 lat z ujemnym wynikiem biopsji raka prostaty i początkowym poziomem PSA między 2,5 ng/ml a 10,0 ng/ml u mężczyzn w wieku od 50 do 60 lat lub 3 ng/ml i 10 ng/ml u mężczyzn w wieku od 60 lat, w badaniu z udziałem placebo i chemioprofilaktyki dutasteridem, stwierdzono wyższą częstość występowania niewydolności serca u pacjentów przyjmujących dutasterid 0,5 mg raz dziennie w porównaniu z pacjentami przyjmującymi placebo. W retrospektywnej analizie tego badania wykazano wyższą częstość niewydolności serca u pacjentów przyjmujących jednocześnie dutasterid i bloker alfa w porównaniu z osobami przyjmującymi dutasterid bez blokera alfa, placebo i bloker alfa lub placebo bez blokera alfa. Nie stwierdzono związku przyczynowego między stosowaniem dutasteridu (osobno lub w połączeniu z blokerami alfa) a wystąpieniem niewydolności serca (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Rak gruczołu krokowego i nowotwory o niskim stopniu zróżnicowania

Zgłaszano badania porównujące placebo i dutasterid z udziałem mężczyzn w wieku od 50 do 75 lat z ujemnym wynikiem biopsji raka prostaty i początkowym poziomem PSA między 2,5 ng/ml a 10 ng/ml u mężczyzn w wieku od 50 do 60 lat lub 3 ng/ml i 10 ng/ml u mężczyzn w wieku od 60 lat. Przeprowadzono biopsję gruczołu krokowego (obowiązkową zgodnie z pierwotnym protokołem), której dane wykorzystano do analizy stopnia zróżnicowania wg skali Gleasona. W badaniu wykryto pacjentów z rozpoznaniem raka prostaty. Większość guzów prostaty (70%), wykrytych za pomocą biopsji w obu grupach leczenia, charakteryzowała się wysokim stopniem zróżnicowania (5–6 punktów według skali Gleasona).

W grupie dutasteridu odnotowano wyższą częstość (n = 29, 0,9%) raka prostaty o niskim stopniu zróżnicowania (8–10 punktów według skali Gleasona) w porównaniu z grupą placebo (n = 19, 0,6%) (p = 0,15). W latach 1–2 badania liczba pacjentów z rakiem gruczołu krokowego o stopniu zróżnicowania 8–10 punktów według skali Gleasona była taka sama w grupie dutasteridu (n = 17, 0,5%) i w grupie placebo (n = 18, 0,5%). W latach 3–4 badania większa liczba przypadków raka gruczołu krokowego o stopniu zróżnicowania 8–10 punktów według skali Gleasona została zdiagnozowana w grupie dutasteridu (n = 12, 0,5%) w porównaniu z grupą placebo (n = 1, < 0,1%) (p = 0,0035). Brak danych dotyczących wpływu na ryzyko rozwoju raka prostaty u mężczyzn przyjmujących dutasterid ponad 4 lata. Odsetek pacjentów z rozpoznaniem raka gruczołu krokowego o stopniu zróżnicowania 8–10 punktów według skali Gleasona pozostawał stały w różnych okresach badania (lata 1–2, lata 3–4) w grupie dutasteridu (0,5% w każdym okresie), natomiast w grupie placebo odsetek pacjentów z rakiem prostaty o niskim stopniu zróżnicowania (8–10 punktów według skali Gleasona) był niższy w latach 3–4 niż w latach 1–2 (< 0,1% i 0,5% odpowiednio) (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”). Nie stwierdzono różnicy w częstości występowania raka gruczołu krokowego o stopniu zróżnicowania 7–10 punktów według skali Gleasona (p = 0,81).

Zgodnie z badaniem leczenia łagodnego nadżerania gruczołu krokowego, w którym pierwotny protokół nie przewidywał obowiązkowej biopsji, a wszystkie rozpoznania raka prostaty ustalono na podstawie biopsji z wskazań, częstość raka gruczołu krokowego o stopniu zróżnicowania 8–10 punktów według skali Gleasona wynosiła 0,5% (n = 8) w grupie dutasteridu, 0,7% (n = 11) w grupie tamsulozynu i 0,3% (n = 5) w grupie terapii skojarzonej.

Związek między stosowaniem dutasteridu a wystąpieniem raka gruczołu krokowego o niskim stopniu zróżnicowania pozostaje niejasny.

Rak piersi u mężczyzn

Dwa badania epidemiologiczne typu „przypadek-kontrola”, jedno przeprowadzone w USA (n = 339 przypadków raka piersi i n = 6780 w grupie kontrolnej), a drugie w Wielkiej Brytanii (n = 398 przypadków raka piersi i n = 3930 w grupie kontrolnej), nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju raka piersi u mężczyzn przyjmujących inhibitory 5α-reduktazy. Wyniki pierwszego badania nie wykazały związku z rakiem piersi (względne ryzyko przy stosowaniu ≥ 1 roku przed rozpoznaniem raka piersi w porównaniu ze stosowaniem < 1 roku: 0,70; 95% CI 0,34, 1,45). W drugim badaniu względne ryzyko raka piersi związane ze stosowaniem inhibitorów 5α-reduktazy w porównaniu z brakiem stosowania wynosiło 1,08; 95% CI 0,62, 1,87.

Nie stwierdzono związku przyczynowego między wystąpieniem raka piersi u mężczyzn a długotrwałym stosowaniem dutasteridu.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Leczenie objawów łagodnego przerostu gruczołu krokowego o umiarkowanym i ciężkim nasileniu; zmniejszenie ryzyka wystąpienia nagłego zatrzymania moczu i potrzeby interwencji chirurgicznej u pacjentów z objawami łagodnego przerostu gruczołu krokowego o umiarkowanym i ciężkim nasileniu.

Przeciwwskazania.

Dutasterid jest przeciwwskazany u chorych z podwyższoną wrażliwością na dutasterid, inne inhibitory 5α-reduktazy lub inne składniki preparatu.

Dutasterid nie należy stosować w leczeniu kobiet i dzieci (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”, „Dzieci”).

Dutasterid jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Informacje dotyczące obniżenia stężenia PSA (antygen specyficzny dla prostaty) we krwi oraz informacje dotyczące wykrywania raka prostaty znajdują się w sekcji „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”.

Wpływ innych leków na farmakokinetykę dutasteridu.

Stosowanie razem z inhibitorami CYP3A4 i/lub P-glikoproteiną

Dutasterid wydalany jest głównie poprzez metabolizm. Badania in vitro wskazują, że metabolizm ten katalizowany jest przez CYP3A4 i CYP3A5. Oficjalnych badań interakcji z silnymi inhibitorami CYP3A4 nie przeprowadzono. Jednak w badaniu populacyjnym farmakokinetyki stężenia dutasteridu we krwi były średnio 1,6–1,8 razy wyższe u niewielkiej liczby pacjentów, którzy jednocześnie leczono werapamilem lub diltiazemem (umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 oraz inhibitorami P-glikoproteiny), niż u innych pacjentów.

Przy długotrwałym stosowaniu kombinacji dutasteridu z lekami, które są silnymi inhibitorami enzymu CYP3A4 (np. rytonawir, indynawir, nefazodon, itrakonazol, ketokonazol, stosowane doustnie), stężenie dutasteridu we krwi może wzrosnąć. Dalsze hamowanie 5α-reduktazy przy przedłużeniu czasu działania dutasteridu jest mało prawdopodobne. Jednak możliwe jest zmniejszenie częstości podawania dawek dutasteridu w przypadku wystąpienia działań niepożądanych. Należy zauważyć, że w przypadku hamowania aktywności enzymu przez dłuższy czas, okres półtrwania może stać się jeszcze dłuższy, a terapia wspomagająca może w takim przypadku trwać ponad 6 miesięcy, zanim osiągnięte zostanie nowe stężenie równowagowe.

Stosowanie 12 g cholestryraminy godzinę po podaniu jednorazowej dawki 5 mg dutasteridu nie wpływało na farmakokinetykę dutasteridu.

Wpływ dutasteridu na farmakokinetykę innych leków.

Dutasterid nie wpływa na farmakokinetykę warfaryny ani derykoryzyny. Wskazuje to na to, że dutasterid nie hamuje/ani nie indukuje aktywności enzymu CYP2C9 ani przenośnika P-glikoproteiny. Dane badań interakcji in vitro wskazują, że dutasterid nie hamuje enzymów CYP1A2, CYP2D6, CYP2C9, CYP2C19 ani CYP3A4.

W małym badaniu (N=24) trwającym dwa tygodnie z udziałem zdrowych mężczyzn, dutasterid (0,5 mg na dobę) nie wpływał na farmakokinetykę tamsulozyny ani terazozyny. W badaniu tym nie stwierdzono również oznak interakcji farmakodynamicznej.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania

Leczenie skojarzone może być przepisywane po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka ze względu na potencjalne zwiększenie ryzyka działań niepożądanych (w tym niewydolności serca) oraz po rozważeniu alternatywnych opcji terapii, w tym monoterapii (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego

Stwierdzono, że częstość występowania niewydolności serca (pojęcie zbiorcze obejmujące wszystkie zgłoszenia, głównie niewydolność serca pierwotna i niewydolność serca zastoinowa) była wyższa u pacjentów leczonych kombinacją dutasterydu z blokerem alfa, głównie tamsulozyną, w porównaniu z pacjentami, którzy nie otrzymywali tej kombinacji. Według danych z badań częstość niewydolności serca była niska (≤ 1%) i zmienna w ramach tych badań. W żadnym z badań nie stwierdzono dysproporcji w częstości występowania działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego. Nie stwierdzono związku przyczynowego między stosowaniem dutasterydu (osobno lub w połączeniu z blokerami alfa) a wystąpieniem niewydolności serca.

Wpływ na poziom antygenu specyficznego dla prostaty (PSA)

Stężenie antygenu specyficznego dla prostaty (PSA) jest ważnym elementem procesu przesiewowego w celu wykrycia raka gruczołu krokowego.

Dustarin® może obniżać stężenie PSA w surowicy u pacjentów średnio o około 50% po 6 miesiącach leczenia.

Pacjenci przyjmujący Dustarin® powinni mieć ustaloną nową wartość wyjściową PSA po 6 miesiącach od rozpoczęcia leczenia tym lekiem. Następnie wartość tę zaleca się kontrolować regularnie. Każde potwierdzone zwiększenie poziomu PSA od najniższego poziomu podczas stosowania leku może wskazywać na obecność raka gruczołu krokowego lub niestosowanie się do zaleceń leczenia Dustarinem® i wymaga dokładnego zbadania, nawet jeśli wartości PSA mieszczą się w normie dla mężczyzn nieleczonych inhibitorami 5α-reduktazy. Podczas interpretacji wyników PSA u pacjentów leczonych Dustarinem® należy uwzględnić poprzednie wyniki PSA w celu porównania.

Stosowanie leku nie wpływa na wykorzystanie poziomu PSA do diagnostyki raka gruczołu krokowego po ustaleniu nowej wartości wyjściowej.

Ogólne stężenie PSA w surowicy wraca do wartości wyjściowej w ciągu 6 miesięcy po zakończeniu leczenia.

Stosunek wolnego PSA do całkowitego poziomu PSA pozostaje stały nawet podczas leczenia Dustarinem®. Dlatego jeśli lekarz zdecyduje się na wykorzystanie procenta wolnego PSA jako wskaźnika raka gruczołu krokowego u pacjenta przyjmującego Dustarin®, nie jest konieczna korekta tej wartości.

Przed rozpoczęciem leczenia dutasterydem oraz okresowo podczas terapii należy wykonywać badanie prostaty metodą palpacji ręcznej przez odbyt oraz stosować inne metody wykrywania raka gruczołu krokowego.

Rak gruczołu krokowego i nowotwory o wysokim stopniu złośliwości wg skali Gleasona (nisko zróżnicowane)

Opisano badania u mężczyzn w wieku od 50 do 75 lat z poprzednimi negatywnymi wynikami biopsji raka gruczołu krokowego i początkowym poziomem PSA w zakresie od 2,5 ng/ml do 10,0 ng/ml. U 1517 pacjentów rozpoznano raka gruczołu krokowego. Częstość przypadków raka gruczołu krokowego (8–10 wg skali Gleasona) w grupie leczonej dutasterydem (n = 29,09%) była wyższa w porównaniu z grupą otrzymującą placebo (n = 19,06%). Nie zaobserwowano zwiększenia częstości przypadków raka gruczołu krokowego o ocenie Gleasona 5–6 oraz 7–10. Nie stwierdzono związku przyczynowego między stosowaniem dutasterydu a wysokimi stopniami zaawansowania raka gruczołu krokowego. Kliniczne znaczenie liczbowej dysproporcji jest nieznane. Mężczyźni leczeni Dustarinem® powinni być regularnie kontrolowani pod kątem ryzyka raka gruczołu krokowego, w tym poprzez oznaczanie PSA.

Rak piersi

Zgłaszano rzadkie przypadki raka piersi u mężczyzn podczas badań klinicznych i w okresie posprzedażowym. Badania epidemiologiczne wskazują jednak na brak zwiększonego ryzyka rozwoju raka piersi u mężczyzn stosujących inhibitory 5α-reduktazy. Pacjenci powinni niezwłocznie zgłaszać wszelkie zmiany w tkance piersi, takie jak wydzielanie z brodawki sutkowej lub obrzęk.

Niehermetyczne kapsułki

Dutasteryd jest wchłaniany przez skórę, dlatego kobiety i dzieci powinny unikać kontaktu z niehermetycznymi kapsułkami. Jeśli ciecz z kapsułki dostanie się na skórę, należy ją natychmiast opłukać wodą z mydłem.

Niewydolność wątroby

Wpływ niewydolności wątroby na farmakokinetykę dutasterydu nie był badany. Ze względu na aktywny metabolizm dutasterydu oraz jego 3–5-tygodniowy okres półtrwania leczenie dutasterydem u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby należy prowadzić ostrożnie (patrz sekcje „Właściwości farmakologiczne”, „Przeciwwskazania”, „Sposób stosowania i dawki”).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Dutasteryd jest przeciwwskazany w leczeniu kobiet.

Ciąża. Jak i inne inhibitory 5α-reduktazy, dutasteryd hamuje przekształcanie testosteronu w dihydrotestosteron, co może hamować rozwój narządów płciowych zewnętrznych u płodu męskiego. Niewielką ilość dutasterydu wykryto w ejakulacie osób przyjmujących 0,5 mg dutasterydu dziennie. Nie wiadomo, czy dutasteryd dostający się do organizmu kobiety z nasieniem mężczyzny leczonego dutasterydem wpływa na płód męskiego płci (to ryzyko jest największe w pierwszych 16 tygodniach ciąży).

Tak jak w przypadku stosowania innych inhibitorów 5α-reduktazy, zaleca się stosowanie prezerwatywy, jeśli partnerka pacjenta jest w ciąży lub potencjalnie może zajść w ciążę, w celu zapobieżenia dostaniu się nasienia do organizmu kobiety.

Karmienie piersią. Nie wiadomo, czy dutasteryd przenika do mleka matki.

Plodność. Zgłaszano przypadki wpływu dutasterydu na parametry ejakulatu (zmniejszenie liczby plemników, objętości ejakulatu oraz ruchomości plemników) u zdrowych mężczyzn. Nie można wykluczyć ryzyka obniżenia płodności u mężczyzn.

Wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Ze względu na właściwości farmakokinetyczne i farmakodynamiczne dutasteryd nie wpływa na zdolność do prowadzenia samochodu i innych mechanizmów.

Sposób stosowania i dawki.

Lek Dustarin® można stosować jako monoterapię lub w połączeniu z alfa-blokerem tamsulozynem (0,4 mg).

Dorośli mężczyźni (w tym pacjenci w wieku podeszłym)

Zalecaną dawką Dustarin® jest 1 kapsułka (0,5 mg) doustnie raz dziennie. Kapsułkę należy połykać całą, nie otwierać ani nie żuć, ponieważ kontakt z zawartością kapsułki może powodować podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej i gardła.

Lek Dustarin® można przyjmować niezależnie od posiłku.

Chociaż ulga może być obserwowana we wczesnym etapie leczenia, należy kontynuować leczenie przez co najmniej 6 miesięcy w celu uzyskania obiektywnej oceny skuteczności leku.

Niewydolność nerek

Farmakokinetyki dutasterydu u pacjentów z niewydolnością nerek nie badano, dlatego należy zachować ostrożność przy przepisywaniu leku pacjentom z ciężką niewydolnością nerek.

Niewydolność wątroby

Farmakokinetyki dutasterydu u pacjentów z niewydolnością wątroby nie badano, dlatego należy zachować ostrożność przy stosowaniu u pacjentów z łagodną i umiarkowaną niewydolnością wątroby.

Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby.

• Dzieci.*

Stosowanie przeciwwskazane.

Przedawkowanie.

Podawanie dawek jednorazowych dutasterydu do 40 mg/dzień (80 razy wyższych niż dawka terapeutyczna) przez 7 dni nie wywołało niepokojących objawów z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania. Stosowanie dutasterydu w dawce 5 mg/dzień przez 6 miesięcy nie powodowało pojawienia się dodatkowych działań niepożądanych w porównaniu ze stosowaniem dutasterydu w dawce 0,5 mg/dzień.

Nie istnieje specyficzny antydotum, dlatego w przypadku możliwego przedawkowania należy przeprowadzić terapię objawową i wspierającą.

Niepożądane działania.

Monoterapia Dustarin®

Dostępne dane wskazują, że u około 19% spośród 2167 pacjentów przyjmujących dutasterydę w dwuletnich badaniach, w ciągu pierwszego roku leczenia wystąpiły niepożądane działania. Większość zaobserwowanych niepożądanych zjawisk była łagodna lub umiarkowana i dotyczyła układu rozrodczego. W ciągu następnych dwóch lat w otwartych badaniach rozszerzonych nie stwierdzono żadnych zmian w profilu niepożądanych działań.

W poniższej tabeli przedstawiono niepożądane reakcje wykryte podczas badań klinicznych oraz w okresie po rejestracji. Przedstawione niepożądane zjawiska zaobserwowane podczas badań klinicznych, które według badaczy były związane z przyjmowaniem leku (z częstością występowania większą lub równą 1%), występowały częściej u pacjentów przyjmujących dutasterydę niż u pacjentów przyjmujących placebo w ciągu pierwszego roku leczenia. Niepożądane zjawiska zaobserwowane w okresie po rejestracji zostały wykryte na podstawie doniesień spontanicznych, dlatego ich rzeczywista częstość jest nieznana.

Klasyfikacja częstości: bardzo często (> 1/10), często (≥ 1/100 do <1/10), rzadko (od 1/1000 do 1/100), bardzo rzadko (od 1/10000 do 1/1000), niezwykle rzadko (<1/10000), częstość nieznana (niemożliwe do oszacowania na podstawie dostępnych danych).

* Wskazane działania niepożądane ze strony układu rozrodczego związane z leczeniem dutasterydem (w tym monoterapią oraz kombinacją z tamsulozyną). Wymienione działania niepożądane mogą utrzymywać się również po zakończeniu leczenia. Rola dutasterydu w tej trwałości jest nieznana.

^ Obejmuje zmniejszenie objętości nasienia.

• Obejmuje uczucie wrażliwości i powiększenie piersi.

Dustarin® w połączeniu z blokerem alfa tamsulozyną

Dane z czterolecznego badania, w którym porównywano przyjmowanie dutasterydu 0,5 mg (n = 1 623) i tamsulozyny 0,4 mg (n = 1 611) raz dziennie oddzielnie oraz w połączeniu (n = 1 610), wykazały, że częstość działań niepożądanych związanych z przyjmowaniem leków w pierwszym, drugim, trzecim i czwartym roku leczenia wynosiła odpowiednio 22 %, 6 %, 4 % i 2 % dla terapii skojarzonej dutasterydem/tamsulozyną, 15 %, 6 %, 3 % i 2 % dla monoterapii dutasterydem oraz 13 %, 5 %, 2 % i 2 % dla monoterapii tamsulozyną. Wyższa częstość występowania działań niepożądanych w grupie terapii skojarzonej w pierwszym roku leczenia wynikała z wyższej częstości zaburzeń układu rozrodczego, w szczególności zaburzeń ejakulacji, obserwowanych w tej grupie.

W pierwszym roku leczenia w badaniu zaobserwowano poniżej wymienione działania niepożądane, które według badaczy były związane z przyjmowaniem leków, z częstością występowania większą lub równą 1 %; częstość występowania tych działań w ciągu czterech lat leczenia przedstawiono w poniższej tabeli:

a Kombinacja: dutasteryd 0,5 mg raz dziennie + tamsulozyna 0,4 mg raz dziennie.

b Ogólny termin „niewydolność serca” obejmuje niewydolność serca typu zastoinowego, niewydolność serca, niewydolność lewej komory, ostrą niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, ostrą niewydolność lewej komory, niewydolność prawej komory, ostrą niewydolność prawej komory, niewydolność komorową, niewydolność sercowo-płucną, zastoinową kardiomiopatię.

c Wskazane działania niepożądane ze strony układu rozrodczego związane są z leczeniem dutasterydem (w tym monoterapią oraz kombinacją z tamsulozyną). Wskazane działania niepożądane mogą utrzymywać się po zakończeniu leczenia. Rola dutasterydu w tej trwałości jest nieznana.

d Obejmuje wrażliwość oraz powiększenie piersi.

^ Obejmuje zmniejszenie objętości nasienia.

Inne dane

W badaniu zaobserwowano wyższą częstość występowania raka prostaty z oceną wg skali Gleasona 8–10 u mężczyzn przyjmujących dutasteryd w porównaniu z placebo. Nie wiadomo, czy na wyniki tego badania wpłynęły zmniejszenie objętości prostaty czy inne czynniki związane z przyjmowaniem dutasterydu.

Podczas badań klinicznych oraz w okresie po rejestracyjnym zgłaszano przypadki wystąpienia raka piersi u mężczyzn (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 30 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 kapsułek w blisterze; 3 blistery w pudełku.

Kategoria receptury. Na receptę.

Producent. AT „KIJEWSKI ZAKŁAD WITAMIN” (produkcja z produktu inbulk „GAP SA”, Grecja).

Miejsce położenia producenta oraz adres miejsca wykonywania działalności.

04073, Ukraina, miasto Kijów, ul. Kopilowska 38.

Strona internetowa: www.vitamin.com.ua