Duokopt

INSTRUKCJA dot. stosowania leku do użytku medycznego Duokopt (Duokopt)

Skład:

substancje czynne: dorzolamid; tymlolol;

1 ml roztworu zawiera: dorzolamidu chlorowodorek 22,25 mg, co odpowiada 20 mg dorzolamidu oraz maleinian tymlololu 6,83 mg, co odpowiada 5 mg tymlololu;

substancje pomocnicze: hydroksyetyloceluloza, sorbitol (E 421), cytrynian sodu (E 331), wodorotlenek sodu (E 524), woda do wstrzykiwań.

Postać farmaceutyczna. Kropelki do oczu, roztwór.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty, bezbarwny lub lekko żółty roztwór, praktycznie wolny od cząstek.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w okulistyce. Leki przeciwwąskoząboczne i środki miotyczne. Blokery receptorów beta-adrenergicznych. Tymlolol, kombinacje. Kod ATC S01E D51.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Duokopt to krople do oczu bez konserwantów. Preparat zawiera dwie substancje czynne: doustę hydrochloran i maleinian timololu. Każdy z tych składników obniża podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe poprzez zmniejszenie sekrecji cieczy wewnątrzgałkowej, ale działają one różnymi mechanizmami.

Dorzolamidu hydrochlorid jest silnym inhibitorem węglanowej anhydrazy II typu. Inhibicja węglanowej anhydrazy ciała rzęsiastego prowadzi do zmniejszenia sekrecji cieczy wewnątrzgałkowej poprzez spowolnienie tworzenia się jonów wodorowęglanowych, co z kolei powoduje zmniejszenie transportu sodu i płynu.

Maleinian timololu jest nieselectywnym blokerem receptorów beta-adrenergicznych. Dokładny mechanizm działania timololu, który przejawia się w obniżeniu ciśnienia wewnątrzgałkowego, nie jest do tej pory znany. Badania fluorometryczne i tonograficzne wskazują, że efekt timololu wynika ze zmniejszenia sekrecji cieczy wodnistej. Ponadto timolol może zwiększać odpływ wilgoci.

Kombinacja tych dwóch składników prowadzi do bardziej wyraźnego obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego niż monoterapia tymi lekami.

Duokopt stosowany miejscowo obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe niezależnie od tego, czy jego podwyższenie jest związane z jaskrą. Podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe jest głównym czynnikiem ryzyka patogenezy uszkodzenia nerwu wzrokowego oraz zmniejszenia lub utraty pola widzenia z powodu jaskry.

Duokopt obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe bez powstawania charakterystycznych dla środków mioptycznych skutków ubocznych, takich jak ślepotę nocna, skurcz akomodacji czy zwężenie źrenicy.

Farmakokinetyka.

Dorzolamidu hydrochlorid

W przeciwieństwie do inhibitorów węglanowej anhydrazy stosowanych doustnie, miejscowe podanie dorzolamidu hydrochloridu pozwala na bezpośrednie działanie substancji czynnej na oczy przy znacznie niższych dawkach oraz minimalizacji wpływu ogólnoustrojowego. Wyniki badań klinicznych wykazały obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego (CZW) bez zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej lub wodno-elektrolitowej, typowych dla doustnych inhibitorów węglanowej anhydrazy.

Po miejscowym stosowaniu dorzolamid przenika do krążenia ogólnoustrojowego. W celu oceny poziomu ogólnoustrojowego hamowania węglanowej anhydrazy oraz hamowania węglanowej anhydrazy w erytrocytach po miejscowym stosowaniu, stężenie leku oraz jego metabolitów oznaczano w erytrocytach i osoczu. W trakcie długotrwałego stosowania dorzolamid gromadzi się w erytrocytach w wyniku wiązania się z węglanową anhydrazą II typu, zapewniając bardzo niskie stężenia wolnej substancji w osoczu. W trakcie metabolizmu dorzolamidu powstaje jeden metabolit N-dewetyl, który znacznie słabiej hamuje węglanową anhydrazę II typu w porównaniu z formą pierwotną, a także hamuje mniej aktywny izoenzym węglanowej anhydrazy I typu. Metabolit ten również gromadzi się w erytrocytach, gdzie wiąże się głównie z węglanową anhydrazą I typu. Oколо 33 % dorzolamidu wiąże się z białkami osocza krwi. Dorzolamid w niezmienionej postaci lub w postaci metabolitu wydala się z moczem. Po zaprzestaniu stosowania leku wydalanie dorzolamidu z erytrocytów odbywa się nieliniowo, charakteryzuje się początkowym szybkim spadkiem stężenia oraz dalszą fazą powolnego wydalania z okresem półtrwania wynoszącym około 4 miesięcy.

Po doustnym podaniu dorzolamidu w celu zamodelowania maksymalnego ogólnoustrojowego narażenia przy długotrwałym stosowaniu do oka (ocz) stan równowagi został osiągnięty w ciągu 13 tygodni. W tej fazie dorzolamid był niemal nieobecny w osoczu w formie wolnej lub w formie metabolitu; hamowanie węglanowej anhydrazy w erytrocytach było niższe niż konieczne do wpływu farmakologicznego na funkcję nerek lub oddychania. Podobny wpływ farmakokinetyczny obserwowano po długotrwałym miejscowym stosowaniu dorzolamidu hydrochloridu. Jednak u niektórych starszych pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek (klirens kreatyniny 30–60 ml/min) stwierdzono wyższe stężenia metabolitu w erytrocytach, jednak istotnej różnicy w hamowaniu węglanowej anhydrazy oraz klinicznie istotnych ogólnoustrojowych skutków ubocznych bezpośrednio nie powiązano z tymi danymi.

Maleinian timololu

Po miejscowym, okulistycznym stosowaniu timolol jest wchłaniany ogólnoustrojowo. Narażenie ogólnoustrojowe na timolol oznaczano po miejscowym stosowaniu 0,5 % roztworu okulistycznego 2 razy dziennie. Maksymalne stężenie w osoczu po podaniu dawki rano wynosiło 0,46 ng/ml, a po podaniu dawki wieczornej – 0,35 ng/ml.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Duokopt jest wskazany w leczeniu podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego u pacjentów z jaskrą otwartego kąta lub jaskrą pseudoeksofoliatywną, gdy miejscowe stosowanie wyłącznie leków z grupy blokerów β jest niewystarczające.

Przeciwwskazania.

Preparat Duokopt jest przeciwwskazany u pacjentów z:

• nadwrażliwością na jedną lub obie substancje czynne lub którykolwiek z pozostałych składników preparatu;
• chorobami reaktywnymi dróg oddechowych, w tym z astmą oskrzelową lub wywiadem astmy oskrzelowej w przeszłości, lub ciężkimi przewlekłymi chorobami obturacyjnymi płuc;
• bradykardią zatokową, zespołem słabości zatoku, blokiem zatokowym, blokiem przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia nie kontrolowanym za pomocą stymulatora serca, ciężką niewydolnością serca, szokiem kardiogennym;
• ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek (klirens kreatyniny (CrCl) < 30 ml/min) lub kwasem chlorowym.

Wymienione powyżej przeciwwskazania oparte są na informacjach dotyczących pojedynczych substancji czynnych i nie są specyficzne dla kombinacji tych substancji.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Specjalistycznych badań interakcji preparatu Duokopt z innymi lekami nie przeprowadzono.

W badaniach klinicznych referencyjny preparat stosowano bez oznak (bez potwierdzenia) niepożądanych interakcji jednoczesnie z następującymi lekami działającymi ogólnie: inhibitory ACE, blokery kanałów wapniowych, środki moczopędne (diuretyki), niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym kwas acetylosalicylowy oraz hormony (np. estrogeny, insulina, tyroksyna).

Istnieje ryzyko wystąpienia efektów addytywnych, które mogą prowadzić do hipotensji tętniczej i/lub wyraźnej bradykardii w przypadku jednoczesnego stosowania kropli ocznych z blokerem β z lekami doustnymi:

• blokerami kanałów wapniowych;
• lekami obniżającymi syntezę katecholamin;
• blokerami β-adrenergicznymi;
• lekami przeciwarytmicznymi (w tym amiodaronem);
• glikozydami naparstnicy;
• parasympatomyketykami;
• guanetydyną;
• środkami odurzającymi;
• inhibitorami monoaminooksydazy (MAO).

Zgłaszano wzmacnianie ogólnoustrojowego działania blokady β (np. spowolnienie rytmu serca, depresja) podczas leczenia łączonego inhibitorami CYP2D6 (np. chinidyna, fluoksetyna, paroksetyna) i timololem.

Chociaż formuła kombinowana dorzolamid/timolol z konserwantem wywiera niewielki wpływ lub wcale nie wpływa na wielkość źrenicy, czasem zgłaszano przypadki rozszerzenia źrenicy w wyniku jednoczesnego stosowania kropli ocznych z blokerem β i adrenaliny (epinefryny).

Blokery β mogą nasilać działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych.

Blokery β-adrenergiczne stosowane doustnie mogą wywoływać odruchową nadciśnienie tętnicze po odstawieniu leczenia klonidyną.

Szczególności stosowania.

Skutki systemowe

Podobnie jak inne leki okulistyczne działające miejscowo, tymolol jest wchłaniany systemowo. Ponieważ tymolol jest lekiem blokującym receptory β, możliwe jest wystąpienie działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego i układu oddechowego, które pojawiają się przy stosowaniu systemowym takich leków. Częstość występowania działań niepożądanych systemowych po miejscowym stosowaniu leków okulistycznych jest niższa niż przy stosowaniu systemowym. W celu zmniejszenia wchłaniania systemowego patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”.

Zaburzenia serca

W przypadku stosowania leków blokujących receptory β pacjentom z chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. choroba niedokrwienna serca, dławica prąciasta/ dławica Prinzmetala, niewydolność serca) oraz z hipotensją tętniczą należy dokładnie ocenić stan pacjenta i rozważyć możliwość leczenia lekami o innym mechanizmie działania. Pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego należy obserwować pod kątem nasilenia objawów tych chorób oraz działań niepożądanych.

Leki blokujące receptory β należy stosować ostrożnie u pacjentów z blokadą serca I stopnia ze względu na negatywny wpływ na szybkość przewodzenia impulsu.

Zaburzenia układu naczyniowego

Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami obwodowymi/krążenia (np. ciężkie postacie choroby/syndromu Raynauda).

Zaburzenia układu oddechowego

Przy stosowaniu leków okulistycznych blokujących receptory β u pacjentów z astmą odnotowano reakcje ze strony układu oddechowego (w tym przypadki śmiertelne z powodu skurczu oskrzeli).

Duokopt należy stosować ostrożnie u pacjentów z łagodną/pośrednią przewlekłą obturacyjną chorobą płuc tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść przewyższa potencjalne ryzyko.

Zaburzenia funkcji wątroby

Nie badano stosowania tego leku u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby, dlatego należy go stosować ostrożnie u takich pacjentów.

Zaburzenia funkcji nerek

Nie badano stosowania tego leku u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek, dlatego należy go stosować ostrożnie u takich pacjentów.

Reakcje immunologiczne i reakcje nadwrażliwości

Podobnie jak inne leki okulistyczne działające miejscowo, ten lek może być wchłaniany systemowo. Dorzolamid zawiera grupę sulfonamidową. Dlatego działania niepożądane obserwowane przy stosowaniu systemowym leków sulfonamidowych mogą również występować przy miejscowym stosowaniu, w tym ciężkie reakcje takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczny epidermalny zespół martwiczy. W przypadku pojawienia się objawów ciężkich reakcji lub reakcji nadwrażliwości należy przerwać stosowanie leku.

Przy stosowaniu tego leku obserwowano miejscowe działania niepożądane ze strony narządu wzroku, podobne do tych, które występują przy stosowaniu kropli ocznych z dorzolamidem chlorowodorem. W przypadku wystąpienia takich reakcji należy rozważyć przerwanie stosowania tego leku.

Reakcje anafilaktyczne

Pacjenci z atopią lub z wywiadem ciężkich reakcji anafilaktycznych na różne alergeny mogą być bardziej wrażliwi na ponowne narażenie na te alergeny w przypadku reakcji anafilaktycznych i mogą nie reagować na zwyczajowe dawki adrenaliny stosowane do leczenia takich reakcji, gdy stosowane są leki blokujące receptory β.

Leczenie towarzyszące

Skutki addytywne hamowania węglanowej anhydrazy

Leczenie doustnymi inhibitorami węglanowej anhydrazy wiąże się z rozwojem kamicy moczowej w wyniku zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej, szczególnie u pacjentów z wywiadem kamicy moczowej. Chociaż zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej nie obserwowano przy stosowaniu skomplikowanej formy dorzolamidu/tymololu z konserwantem, istnieją pojedyncze doniesienia o rozwoju kamicy moczowej.

Ponieważ inhibitor węglanowej anhydrazy przy miejscowym stosowaniu jest wchłaniany systemowo, pacjenci z wywiadem kamicy moczowej mogą mieć wyższe ryzyko rozwoju kamicy moczowej przy stosowaniu leku Duokopt.

Inne leki blokujące receptory β

Wpływ na IOP lub inne znane objawy działania leków β-blokujących systemowych mogą być nasilone przy stosowaniu tymololu u pacjentów, którzy już otrzymują leki β-blokujące systemowe. Należy dokładnie monitorować skuteczność terapii u takich pacjentów. Nie zaleca się stosowania dwóch leków okulistycznych blokujących receptory β (patrz sekcja „Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływania”).

Nie zaleca się jednoczesnego miejscowego stosowania dorzolamidu i doustnych inhibitorów węglanowej anhydrazy.

Przerywanie leczenia

W razie potrzeby odstawienia leku pacjentom z chorobą niedokrwienną serca (CHD), tak jak przy stosowaniu leków β-blokujących działających systemowo, stosowanie okulistycznego tymololu należy przerywać stopniowo.

Inne skutki leków β-blokujących

Hipoglikemia/cukrzyca

Leki β-blokujące należy stosować ostrożnie u pacjentów podatnych na samoistną hipoglikemię lub u pacjentów z niestabilną cukrzycą, ponieważ leki β-blokujące mogą maskować objawy ostrej hipoglikemii.

Leki β-blokujące mogą również maskować objawy nadczynności tarczycy. Nagłe odstawienie leków β-blokujących może prowadzić do nasilenia objawów.

Znieczulenie podczas zabiegu chirurgicznego

Leki okulistyczne β-blokujące mogą blokować działanie systemowe agonistów β, np. adrenaliny. Należy poinformować anestezjologa, że pacjent stosuje tymolol.

Skutki okulistyczne

Leczenie pacjentów z ostrą glaukoma kąta zamkniętego wymaga stosowania innych środków terapeutycznych oprócz leków obniżających IOP. Nie badano stosowania tego leku u pacjentów z ostrą glaukomą kąta zamkniętego.

Przy stosowaniu dorzolamidu zgłaszano obrzęk rogówki i nieodwracalną dekompensację rogówki u pacjentów z istniejącymi przewlekłymi zaburzeniami rogówki i/lub u tych, którzy mieli operacje wewnątrzgałkowe w wywiadzie przy jednoczesnym stosowaniu dorzolamidu. Istnieje wysokie prawdopodobieństwo wystąpienia obrzęku rogówki u pacjentów z niską liczbą komórek nabłonkowych. Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu leku Duokopt tym pacjentom.

Odluszczenie tuniczki naczyniowej oka

Zgłaszano odluszczenie tuniczki naczyniowej oka po przeprowadzeniu operacji filtracyjnych i podaniu leczenia supresantami wodnymi (np. tymolol, acetyloamid).

Uszkodzenia rogówki

Leki okulistyczne β-blokujące mogą powodować suchość oczu. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami rogówki.

Inne szczególności

Leczenie lekami β-blokującymi może nasilać objawy miastenii gravis.

Podobnie jak przy stosowaniu innych leków przeciwwąskokątowych, zgłaszano zmniejszenie wrażliwości na okulistyczny maleinian tymololu u niektórych pacjentów po długotrwałym leczeniu. Jednak w badaniach klinicznych, w których 164 pacjentów było pod opieką lekarską przez co najmniej trzy lata, nie zaobserwowano istotnej różnicy w średnim poziomie IOP po wstępnym ustabilizowaniu ciśnienia.

Stosowanie soczewek kontaktowych

Nie badano stosowania tego leku u pacjentów stosujących soczewki kontaktowe.

Sportowcy

Stosowanie leku Duokopt może spowodować fałszywie pozytywny wynik testu dopingowego.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Leku nie stosuje się w okresie ciąży.

Dorzolamid

Brak danych klinicznych dotyczących stosowania leku u kobiet w ciąży. Dorzolamid wykazuje działanie teratogenne u zwierząt po podaniu matce w okresie ciąży.

Tymolol

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania tymololu u kobiet w ciąży. Tymololu nie należy stosować w czasie ciąży, chyba że jest to absolutnie konieczne. W celu zmniejszenia wchłaniania systemowego patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”.

Badania epidemiologiczne nie wykazały żadnych efektów teratogennych, ale wykazały ryzyko opóźnienia rozwoju wewnątrzmacicznego płodu przy doustnym stosowaniu leków β-blokujących. Ponadto u dzieci urodzonych przez matki, którym przed porodem podawano leki β-blokujące, obserwowano objawy i objawy działania leków β-blokujących (np. bradykardię, hipotensję, zespół ostrej niewydolności oddechowej i hipoglikemię). Dlatego w przypadku stosowania leku przed porodem należy dokładnie monitorować stan noworodka w pierwszych dniach życia.

Okres karmienia piersią

Nie wiadomo, czy dorzolamid wydzielany jest w mleko matki. W badaniach na zwierzętach u potomstwa szczurów karmionych przez samice, które otrzymywały dorzolamid, zaobserwowano zmniejszenie masy ciała.

Tymolol, podobnie jak inne leki β-blokujące, wydzielany jest w mleko matki. Jednak nawet przy stosowaniu dawek terapeutycznych tymololu w postaci kropli do oczu, bardzo mało prawdopodobne jest, aby jego stężenie w mleku było wystarczające do wywołania objawów klinicznych u niemowląt. W celu zmniejszenia wchłaniania systemowego patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”. Jeśli leczenie lekiem Duokopt jest konieczne, należy wstrzymać się z karmieniem piersią na okres leczenia.

Funkcja rozrodcza

Istnieją dane dla każdej z substancji czynnych, ale brakuje informacji dotyczącej stałej kombinacji chlorku dorzolamidu i maleinianu tymololu. Jednak przy stosowaniu tego leku w postaci kropli do oczu w dawkach terapeutycznych nie oczekuje się wpływu na płodność.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów mechanicznych lub innych urządzeń.

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów mechanicznych lub innych urządzeń. Duokopt wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i urządzeń. Podobnie jak w przypadku stosowania innych leków okulistycznych, zakapanie kropli do oczu Duokopt może spowodować przejściowe zamglenie wzroku. Do czasu ustąpienia tego objawu pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów mechanicznych i/lub pracować z urządzeniami.

Sposób stosowania i dawki.

Dozowanie

Duokopt stosuje się w dawce 1 kropli do worka spojówkowego chorego(-ych) oka (oczuj) 2 razy dziennie. Lek jest sterylnym roztworem i nie zawiera substancji konserwujących.

Jeśli jednocześnie stosuje się kilka leków do oczu, odstęp czasowy między wstrzyknięciem leku Duokopt a innym lekiem powinien wynosić co najmniej 10 minut.

Przed zastosowaniem leku należy umyć ręce i unikać kontaktu końcówki flakonu z powierzchnią oka lub powiekami.

Pacjentów należy poinformować, że roztwory do oczu mogą ulec zanieczyszczeniu bakteriami powodującymi infekcje oczu, jeśli nie będą one odpowiednio przechowywane. Stosowanie zanieczyszczonych roztworów może prowadzić do poważnych uszkodzeń oka i nawet do utraty wzroku.

Instrukcja dotycząca stosowania

Ważne!

Wielodawkowy flakon o pojemności 5 ml zawiera nie mniej niż 125 kropli leku bez substancji konserwujących;

wielodawkowy flakon o pojemności 10 ml zawiera nie mniej niż 250 kropli leku bez substancji konserwujących.

Dzieci.

Nie stosować.

Przedawkowanie.

Brak danych dotyczących przedawkowania u ludzi w przypadku przypadkowego lub celowego połknięcia leku Duokopt.

Objawy

Istnieją doniesienia o przypadkowym przedawkowaniu roztworu ocznego maleinianu timololu, które mogą prowadzić do wystąpienia efektów systemowych podobnych do tych, które pojawiają się po stosowaniu doustnym beta-blokerów, w szczególności zawrotów głowy, bólu głowy, duszności, bradykardii, skurczu oskrzeli i zatrzymania serca. Najczęstszymi oczekiwanymi objawami przedawkowania dorzolamidu są zaburzenia równowagi elektrolitowej, rozwój zakwaszenia oraz możliwy wpływ na ośrodkowy układ nerwowy.

Dane dotyczące przedawkowania dorzolamidu chlorowodorowego u ludzi w przypadku przypadkowego lub celowego połknięcia są ograniczone. Po podaniu doustnym zgłaszano senność; po miejscowym stosowaniu zgłaszano nudności, zawroty głowy, ból głowy, osłabienie, zaburzenia snu i dysfagię (trudności z połykaniem).

Leczenie

Leczenie objawowe, wspierające. Należy kontrolować poziom elektrolitów w surowicy krwi (szczególnie potasu) oraz wartość pH krwi. Badania wykazały, że dializa nie jest skuteczną metodą eliminacji timololu.

Działania niepożądane.

W badaniach klinicznych kombinacji dorzolamidu/tymololu bez konserwantów obserwowane działania niepożądane odpowiadały tym, które występują przy stosowaniu dorzolamidu/tymololu z konserwantami, dorzolamidu chlorowodorku i/lub tymololu maleinianu.

W trakcie badań klinicznych 1035 pacjentów otrzymywało leczenie dorzolamidem/tymololem z konserwantem. U około 2,4 % wszystkich pacjentów leczenie tym lekiem zostało przerwane z powodu wystąpienia miejscowych ocznych działań niepożądanych; u około 1,2 % wszystkich pacjentów leczenie zostało przerwane z powodu miejscowych działań niepożądanych objawiających się alergią lub nadwrażliwością (zapalenie powiek i zapalenie spojówek).

W podwójnym ślepym badaniu porównawczym kombinacja dorzolamidu/tymololu bez konserwantów, stosowana w tych samych dawkach, wykazała podobny profil bezpieczeństwa w porównaniu z kombinacją dorzolamidu/tymololu z konserwantem.

Tak jak inne leki stosowane miejscowo w okulistyce, tymolol jest wchłaniany do krwioobiegu ogólnoustrojowego. Może to powodować niepożądane działanie przypominające działanie innych ogólnoustrojowych leków beta-blokujących. Częstość występowania działań niepożądanych ogólnoustrojowych przy miejscowym stosowaniu okulistycznym jest niższa niż przy podawaniu ogólnoustrojowym.

Poniżej wymienione działania niepożądane były zgłaszane przy stosowaniu kombinacji dorzolamidu/tymololu bez konserwantów lub jednego z jej składników w trakcie badań klinicznych lub obserwacji po wprowadzeniu na rynek.

Kombinacja chlorowodorku dorzolamidu i maleinianu tymololu bez konserwantów.

Zaburzenia ze strony układu odpornościowego

Rzadko: objawy ogólnoustrojowych reakcji alergicznych, w tym obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, świąd, wysypka, reakcja anafilaktyczna.

Zaburzenia ze strony narządu wzroku

Bardzo często: pieczenie, mrowienie.

Często: naczynienie spojówek, nieostrość widzenia, erozja rogówki, świąd oczu, nadmierna łzawienie.

Zaburzenia ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i jamy śródpiersiowej

Często: zapalenie zatok.

Rzadko: duszność, niewydolność oddechowa, zapalenie nosa. Rzadko – skurcz oskrzeli.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego

Bardzo często: dysgezja (zmiana wrażeń smakowych).

Zaburzenia ze strony skóry i tkanek podskórnych

Rzadko: kontaktowe zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczny epidermalny nekrolioza.

Zaburzenia ze strony nerek i dróg moczowych

Rzadko: kamica moczowa.

Maleinian tymololu

Zaburzenia ze strony układu odpornościowego

Rzadko: objawy reakcji alergicznych, w tym obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, pojedyncze i wielokrotne wysypki, reakcja anafilaktyczna.

Częstość nieznana: świąd.

Zaburzenia ze strony przemiany materii i odżywiania

Częstość nieznana: hipoglikemia.

Zaburzenia ze strony psychiki

Nieczęsto: depresja*.

Rzadko: bezsenność*, noce bolesne*, utrata pamięci.

Częstość nieznana: halucynacje**.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego

Często: ból głowy*.

Nieczęsto: zawroty głowy*, omdlenia*, parestezje*, nasilenie objawów miastenii gravis, zmniejszenie pożądania seksualnego (libido)*, udar mózgu krwotoczny*, niedokrwienie mózgu.

Zaburzenia ze strony narządu wzroku

Często: objawy podrażnienia oczu, w tym zapalenie powiek*, zapalenie rogówki*, zmniejszenie wrażliwości rogówki, suchość oczu*.

Nieczęsto: zaburzenia widzenia, w tym zmiany refrakcji (w niektórych przypadkach spowodowane odstawieniem leków miozycznych)*.

Rzadko: powiek opadających, podwójne widzenie, odluszczenie tuniczki naczyniowej oka po operacji filtracyjnej* (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Częstość nieznana: świąd**, łzawienie**, zaczerwienienie**, nieostrość widzenia**, erozja rogówki**.

Zaburzenia ze strony narządu słuchu i równowagi

Rzadko: szumy w uszach*.

Zaburzenia ze strony serca

Nieczęsto: bradykardia*.

Rzadko: ból w klatce piersiowej*, przyspieszone bicie serca*, arytmia*, obrzęki, niewydolność serca*, zatrzymanie serca*, blok serca.

Częstość nieznana: blok przedsionkowo-komorowy**, niewydolność serca**.

Zaburzenia ze strony naczyń

Rzadko: hipotensja tętnicza*, kulawizna, zespół Raynauda*, uczucie zimna w dłoniach i stopach*.

Zaburzenia ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i jamy śródpiersiowej

Nieczęsto: trudności w oddychaniu (duszność)*.

Rzadko: skurcz oskrzeli (głównie u pacjentów z chorobami oskrzeloskurczowymi w wywiadzie)*, niewydolność oddechowa, kaszel*.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego

Nieczęsto: nudności*, niestrawność*.

Rzadko: biegunka, suchość w ustach*.

Częstość nieznana: dysgezja (zmiana wrażeń smakowych)**, ból brzucha**, wymioty**.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanek podskórnych

Rzadko: łysienie*, wyprysk trądzikowy lub nasilenie łuszczycy.

Częstość nieznana: wysypka skórna**.

Zaburzenia ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej

Rzadko: toczeń rumieniowaty układowy.

Częstość nieznana: mialgia**.

Zaburzenia ze strony narządów płciowych i gruczołu mlekowego

Rzadko: choroba Peyroniego*.

Częstość nieznana: zmniejszenie pożądania seksualnego (libido), dysfunkcja seksualna**.

Zaburzenia ogólne i miejsca podania

Nieczęsto: osłabienie/astenia*.

Chlorowodorek dorzolamidu

Zaburzenia ze strony układu nerwowego

Często: ból głowy*, zawroty głowy*, parestezje* (zaburzenia wrażliwości skóry).

Zaburzenia ze strony narządu wzroku

Często: zapalenie powiek*, podrażnienie powiek*.

Nieczęsto: zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego*, podrażnienie oczu, w tym zaczerwienienie*, ból oczu*, łuszczenie się powiek*, przemijająca krótkowzroczność (znikająca po odstawieniu leku), obrzęk rogówki*, obniżenie IOP*, odluszczenie tuniczki naczyniowej oka (po operacji filtracyjnej)*.

Częstość nieznana: uczucie ciała obcego**.

Zaburzenia ze strony serca

Częstość nieznana: przyspieszone bicie serca**, tachykardia.

Zaburzenia ze strony naczyń

Częstość nieznana: nadciśnienie.

Zaburzenia ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i jamy śródpiersiowej

Nieczęsto: krwawienie z nosa*.

Częstość nieznana: duszność**.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego

Nieczęsto: nudności*.

Rzadko: podrażnienie gardła, suchość w ustach*.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanek podskórnych

Rzadko: wysypka*.

Zaburzenia ogólne i miejsca podania

Często: osłabienie/astenia*.

* Te działania niepożądane obserwowano przy stosowaniu leku kombinowanego dorzolamid/tymolol z konserwantem w obserwacjach po wprowadzeniu na rynek.

** Działania niepożądane obserwowane przy stosowaniu beta-blokujących leków okulistycznych i prawdopodobnie mogą występować przy stosowaniu kombinacji dorzolamidu/tymololu bez konserwantów.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku jest ważne. Pozwala to na kontynuację monitorowania stosunku korzyści do ryzyka. Lekarzy prosi się o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych.

W przypadku wystąpienia niepożądanych objawów, działań niepożądanych lub braku działania terapeutycznego prosimy o przesłanie informacji osobie kontaktowej LABORATOIRES THEA, odpowiedzialnej za farmakonadzór na Ukrainie, na adres e-mail [email protected] lub telefonicznie pod numerami (044) 585-04-60, (044) 467-57-70 (24/7).

Okres ważności.

2 lata. Okres ważności po pierwszym otwarciu butelki – 2 miesiące.

Warunki przechowywania.

Nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza zasięgiem wzroku dzieci.

Opakowanie.

5 ml w wielodawkowym flakonie z pompką i osłonką ochronną; 1 flakon w urządzeniu pomocniczym do dozowania; nr 1 lub nr 3 w opakowaniu kartonowym.

10 ml w wielodawkowym flakonie z pompką i osłonką ochronną; 1 flakon w urządzeniu pomocniczym do dozowania; nr 1 lub nr 2 w opakowaniu kartonowym.

Kategoria wydania.

Na receptę.

Producent.

DELPHARM TOURS/DELPHARM TOURS.

Miejsce produkcji i adres działalności.

ul. Paul Langevin, CHAMBRAY LES TOURS, 37170/

Rue Paul Langevin, CHAMBRAY LES TOURS, 37170.

Wnioskodawca.

LABORATOIRES THEA/LABORATOIRES THEA.

Miejsce zamieszkania wnioskodawcy.

12 rue Louis Bleriot 63100 Clermont-Ferrand Cedex 2, Francja/

12 ul. Louis Bleriot 63100 Clermont-Ferrand Cedex 2, Francja.

Data ostatniego przeglądu.