Drovelis

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU DROVELIS (DROVELIS®)

Skład:

Substancje czynne: drosperynon, estetrol monohydrat;

1 różowa tabletka aktywna zawiera 3 mg drosperynonu oraz estetrol monohydrat w ilości odpowiadającej 14,2 mg estetrolu;

1 biała tabletka placebo nie zawiera substancji czynnych;

Substancje pomocnicze:

różowe tabletki aktywne pokryte powłoką filmową:

jądro tabletu: laktoza monohydrat, sodu kroksymetolonia, skrobia kukurydziana, povidon K30, stearynian magnezu (E470b);

powłoka tabletu: hipromeloza (E464), hydroksypropyloceluloza (E463), talk (E553b), wodorowane oleju z nasion bawełny, dwutlenek tytanu (E171), tlenek żelaza czerwony (E172);

białe tabletki placebo pokryte powłoką filmową:

jądro tabletu: laktoza monohydrat, skrobia kukurydziana, stearynian magnezu (E470b);

powłoka tabletu: hipromeloza (E464), hydroksypropyloceluloza (E463), talk (E553b), wodorowane oleju z nasion bawełny, dwutlenek tytanu (E171), tlenek żelaza czerwony (E172).

Postać leku. Tabletki pokryte powłoką filmową.

Tabletki aktywne: różowe, okrągłe, dwuwypukłe tabletki pokryte powłoką filmową, z nadrukiem logo w postaci kropli z jednej strony.

Tabletki placebo: białe lub prawie białe, okrągłe, dwuwypukłe tabletki pokryte powłoką filmową, z nadrukiem logo w postaci kropli z jednej strony.

Grupa farmakoterapeutyczna. Hormony gonad i leki stosowane w chorobach układu rozrodczego. Środki antykoncepcyjne do stosowania systemowego. Progestageny i estrogeny, stałe kombinacje.

Kod ATC G03A A18.

Właściwości farmakodynamiczne

Mechanizm działania

Drovelis zawiera estrogen etyloestradiolu i progestagen drospirenon. Etyloestradiol to estrogen wytwarzany w wątrobie płodu człowieka wyłącznie podczas ciąży.

Etyloestradiol wykazuje działanie antygonadotropowe, charakteryzujące się zależnym od dawki obniżeniem stężenia w surowicy hormonu folikulotropowego (FSH) i hormonu luteinizującego (LH).

Progestagen drospirenon wykazuje działanie progestagenowe, antygonadotropowe, antyandrogenowe oraz umiarkowane działanie antymineralokortykoidowe, nie posiada natomiast działania estrogenowego, glikokortykoidowego ani antyglikokortykoidowego. Działania te farmakologicznie przypominają właściwości naturalnego hormonu – progesteronu.

Działanie antykoncepcyjne leku Drovelis opiera się na oddziaływaniu różnych czynników, z których najważniejszym jest hamowanie owulacji.

Skuteczność i bezpieczeństwo kliniczne

Na całym świecie przeprowadzono dwa badania kliniczne: jedno badanie główne w UE i Rosji oraz badanie wspierające w USA, w których wzięły udział kobiety w wieku od 16 do 50 lat przez 13 cykli trwającego rok.

W głównym badaniu przeprowadzonym w UE i Rosji, opartym na 14759 cyklach, bez uwzględnienia cykli z dodatkową antykoncepcją oraz cykli bez aktywności seksualnej, ustalono następujące indeksy Perla u kobiet w wieku 18–35 lat:

niepowodzenia antykoncepcyjne: 0,26 (górna granica 95%, przedział ufności 0,77);

niepowodzenia antykoncepcyjne + błędy pacjentek: 0,44 (górna granica 95%, przedział ufności 1,03).

Badanie przeprowadzone w USA wykazało wyższe indeksy Perla niż badanie przeprowadzone w UE i Rosji. Wiadomo, że indeksy Perla w badaniach przeprowadzonych w USA są wyższe niż w badaniach przeprowadzonych w UE, jednak przyczyna tej rozbieżności jest nieznana.

W randomizowanym badaniu otwartym u 97% kobiet z grupy stosującej lek Drovelis nastąpiło przywrócenie owulacji do końca następnego po leczeniu cyklu.

Histologię endometrium po 13 cyklach leczenia badano w podgrupie (n = 108) w jednym z badań klinicznych. Nie stwierdzono odchyleń od normy.

Populacja pediatryczna

Europejska Agencja Leków odroczyła obowiązek przedstawienia wyników badań leku Drovelis wskazanego do antykoncepcji doustnej w jednej lub kilku podgrupach populacji pediatrycznej (patrz sekcja „Dzieci”, aby uzyskać informacje dotyczące stosowania u dzieci).

Właściwości farmakokinetyczne

Etyloestradiol

Wchłanianie

Etyloestradiol jest szybko wchłaniany po zażyciu. Po podaniu leku Drovelis średnie maksymalne stężenie etyloestradiolu w osoczu wynosi 17,9 ng/ml i osiągane jest po 0,5–2 godzinach po pojedynczej dawce.

Całkowite narażenie na etyloestradiol nie zmienia się po podaniu z posiłkiem. Cmax etyloestradiolu zmniejsza się o około 50% po podaniu z posiłkiem.

Rozkład

Etyloestradiol nie wiąże się z globuliną wiążącą hormony płciowe (SHBG). Etyloestradiol umiarkowanie wiąże się z białkami osocza ludzkiego (od 45,5 do 50,4%) i albuminą surowicy ludzkiej (58,6%) oraz słabo z alfa-1-glikoproteiną kwasową ludzką (11,2%). Etyloestradiol równomiernie rozkłada się między erytrocytami a osoczem.

Badania in vitro wykazały, że etyloestradiol jest substancją podlegającą działaniu transporterów glikoproteiny P (P-gp) i białka odporności na raka piersi (BCRP). Jednak mało prawdopodobne jest, że jednoczesne stosowanie leków wpływających na aktywność P-gp i BCRP spowoduje klinicznie istotne interakcje lekowe z etyloestradiolem.

Biologiczna transformacja

Po podaniu doustnym etyloestradiol ulega intensywnemu metabolizmowi fazy 2 z tworzeniem koniugatów glukuronidowych i siarczanowych. Dwa główne metabolity – etyloestradiol-3-glukuronid i etyloestradiol-16-glukuronid – wykazują niewielką aktywność estrogenową. Dominującą izoformą UDP-glukuronosylotransferazy (UGT) biorącą udział w biotransformacji etyloestradiolu do bezpośredniego glukuronidu jest UGT2B7. Etyloestradiol ulega sulfatacji głównie za pośrednictwem specyficznej sulfotransferazy estrogenowej (SULT1E1).

Wydalanie

Okres półtrwania eliminacji (T1/2) etyloestradiolu wynosił około 24 godziny w stanie równowagi.

Po pojedynczym podaniu 15 mg doustnego roztworu [14C]-etyloestradiolu około 69% całkowitej radioaktywności wykryto w moczu i 21,9% w kale.

Liniowość/nieliniowość

Po podaniu leku Drovelis w dawce od 1 do 5-krotnej stężenia etyloestradiolu w osoczu nie wykazują istotnych odchyleń od proporcjonalności w dawce po pojedynczym podaniu, jak i w stanie równowagi.

Stan równowagi

Stan równowagi osiągany jest po 5 dniach. Cmax etyloestradiolu wynosi około 17,9 ng/ml i osiągane jest po 0,5–2 godzinach po podaniu dawki. Średnie stężenie w surowicy krwi wynosi 2,46 ng/ml. Akumulacja jest bardzo ograniczona: dobowe pole pod krzywą (AUC) w stanie równowagi jest o 60% większe niż po pojedynczej dawce.

Drospirenon

Wchłanianie

Drospirenon jest szybko i niemal całkowicie wchłaniany. Po podaniu leku Drovelis Cmax wynosi około 48,7 ng/ml i osiągane jest po około 1–3 godzinach po wielokrotnym podaniu. Bioavailability wynosi od 76 do 85%. Całkowite narażenie na drospirenon nie zależy od podania z posiłkiem przed/po zażyciu tabletek Drovelis.

Rozkład

Drospirenon wiąże się z albuminą surowicy i nie wiąże się z SHBG ani globuliną wiążącą kortykosteroidy (CBG). Tylko 3–5% całkowitego stężenia substancji czynnej w surowicy krwi występuje w formie wolnego steroidu. Średni pozorny objętość rozkładu drospirenonu wynosi 3,7 ± 1,2 l/kg.

Biologiczna transformacja

Po podaniu doustnym drospirenon ulega intensywnemu metabolizmowi. Głównymi metabolitami w osoczu krwi są forma kwasowa drospirenonu, powstająca w wyniku otwarcia pierścienia laktonowego, oraz 4,5-dihydrodrospirenon-3-sulfat, powstający w wyniku redukcji i kolejnej sulfatacji. Drospirenon podlega również metabolizmowi oksydacyjnemu katalizowanemu przez cytochrom CYP3A4.

Wydalanie

Po doustnym podaniu leku Drovelis stężenie drospirenonu w surowicy krwi maleje z końcowym okresem półtrwania wynoszącym około 34 godziny. Prędkość klirensu metabolicznego drospirenonu w surowicy krwi wynosi 1,5 ± 0,2 ml/min/kg. Drospirenon w niezmienionej formie wydala się tylko w śladowych ilościach. Metabolity drospirenonu wydala się z kałem i moczem w stosunku wydalania około 1,2–1,4. T1/2 wydalania metabolitu z moczem i kałem wynosi około 40 godzin.

Liniowość/nieliniowość

Po podaniu w dawce 3–15 mg stężenia drospirenonu w osoczu krwi nie wykazują istotnych odchyleń od proporcjonalności w dawce po pojedynczym podaniu, jak i w stanie równowagi.

Stan równowagi

Stan równowagi osiągany jest po 10 dniach. Cmax drospirenonu wynosi około 48,7 ng/ml i osiągane jest po około 1–3 godzinach po podaniu dawki. Średnie stężenie w stanie równowagi w ciągu 24-godzinnego okresu dawkowania wynosi około 22 ng/ml. Akumulacja jest bardzo ograniczona, przy czym dobowe AUC w stanie równowagi jest o 80% wyższe niż po pojedynczej dawce.

Specjalne grupy pacjentów

Zaburzenia funkcji nerek

Nie przeprowadzono badań wpływu choroby nerek na farmakokinetykę etyloestradiolu. W badaniu przeprowadzonym z użyciem tylko drospirenonu w dawce 3 mg podawanym doustnie przez 14 dni, stężenia stacjonarne drospirenonu w surowicy krwi u kobiet z łagodną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny (CLcr) 50–80 ml/min) były porównywalne z takimi u kobiet z normalną funkcją nerek. Stężenia drospirenonu w surowicy krwi były średnio o 37% wyższe u kobiet z umiarkowaną niewydolnością nerek (CLcr 30–50 ml/min) w porównaniu z kobietami z normalną funkcją nerek.

Zaburzenia funkcji wątroby

Etyloestradiol

Przeprowadzono badanie, w którym kobiety z normalną funkcją wątroby, z łagodnym zaburzeniem funkcji wątroby (klasa A wg Childa-Pugh), umiarkowanym zaburzeniem funkcji wątroby (klasa B wg Childa-Pugh) oraz ciężkim zaburzeniem funkcji wątroby (klasa C wg Childa-Pugh) przyjmowały doustnie pojedynczą dawkę 20 mg etyloestradiolu monohydratu.

Wyniki wskazują, że stosunek Cmax i AUCinf dla etyloestradiolu był odpowiednio około 1,7-krotnie i 1,1-krotnie wyższy u kobiet z łagodnym zaburzeniem funkcji wątroby w porównaniu z kobietami z normalną funkcją wątroby; odpowiednio około 1,9-krotnie i 1-krotnie wyższy u kobiet z umiarkowanym zaburzeniem funkcji wątroby w porównaniu z kobietami z normalną funkcją wątroby oraz odpowiednio około 5,4-krotnie i 1,9-krotnie wyższy u kobiet z ciężkim zaburzeniem funkcji wątroby w porównaniu z kobietami z normalną funkcją wątroby.

Drospirenon

W badaniu z podaniem pojedynczej dawki klirens doustny drospirenonu (CL/F) zmniejszył się o około 50% u ochotników z umiarkowaną niewydolnością wątroby w porównaniu z ochotnikami z normalną funkcją wątroby.

Populacja pediatryczna

Farmakokinetyka etyloestradiolu i drospirenonu u dzieci po menarche (do 16 roku życia) po przyjęciu leku Drovelis nie była badana.

Inne specjalne grupy populacyjne

Grupy etniczne

Nie zaobserwowano klinicznie istotnych różnic w farmakokinetyce etyloestradiolu lub drospirenonu między kobietami japońskiej narodowości a przedstawicielkami rasy europejskiej po pojedynczym podaniu leku Drovelis.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Do antykoncepcji doustnej.

Przeciwwskazania.

Ponieważ dane epidemiologiczne dotyczące doustnych środków antykoncepcyjnych (COA) zawierających estrol nie są jeszcze dostępne, uważa się, że przeciwwskazania stosowane dla COA zawierających etynylowy estradiol mają zastosowanie również do leku Drovelis. COA nie należy stosować w przypadku stanów wymienionych poniżej. Jeśli którykolwiek z tych stanów wystąpi po raz pierwszy podczas stosowania leku Drovelis, należy natychmiast przerwać jego przyjmowanie.

• Obecność lub ryzyko wystąpienia żylnej tromboembolii (VTE):
• VTE – obecna VTE, w tym spowodowana terapią lekami przeciwzakrzepowymi, lub w wywiadzie (np. zakrzepica żył głębokich (DVT) lub zakrzepica płucna (PE));
• znana dziedziczna lub nabyta skłonność do żylnej tromboembolii, np. oporność na aktywowany białko C (w tym mutacja czynnika V Leiden), niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S;
• duża interwencja chirurgiczna z długotrwałym unieruchomieniem (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”);
• wysokie ryzyko żylnej tromboembolii z powodu obecności wielu czynników ryzyka (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).
• Obecność lub ryzyko rozwoju tętniczej tromboembolii (ATE):
• ATE – obecna ATE, w wywiadzie (np. zawał mięśnia sercowego) lub stan przedudarowy (np. dławica piersiowa);
• zaburzenia krążenia mózgowego – udar mózgu obecny, w wywiadzie lub stan przedudarowy (np. przejściowe ataki niedokrwienne (TIA));
• znana dziedziczna lub nabyta skłonność do rozwoju tętniczej tromboembolii, taka jak hiperhomocysteinemia i obecność przeciwciał antyfosfolipidowych (przeciwciała przeciwkoardiolipinowe, antykoagulant watawy);
• migrena z ogniskowymi objawami neurologicznymi w wywiadzie;
• wysokie ryzyko tętniczej tromboembolii z powodu obecności licznych czynników ryzyka (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”) lub z powodu obecności jednego z następujących poważnych czynników ryzyka:
• cukrzyca z objawami naczyniowymi;
• ciężka nadciśnienie tętnicze;
• ciężka dyslipoproteinemie.
  • Obecność lub w wywiadzie ciężkiej choroby wątroby, jeśli wskaźniki funkcji wątroby nie powróciły do normy.
  • Ciężka niewydolność nerek lub ostra niewydolność nerek.
  • Obecność lub w wywiadzie guzów wątroby (łagodnych lub złośliwych).
  • Znane lub podejrzewane nowotwory złośliwe (np. narządów płciowych lub gruczołów piersiowych), zależne od hormonów płciowych.
  • Niepewnego pochodzenia krwawienie z pochwy.
  • Podwyższona wrażliwość na substancje czynne lub na dowolną z substancji pomocniczych wymienionych w sekcji „Skład”.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Uwaga. Należy zapoznać się z informacjami dotyczącymi leku stosowanego równolegle, aby wykryć potencjalne interakcje.

Interakcje farmakokinetyczne

Wpływ innych leków na lek Drovelis.

Interakcje są możliwe z lekami indukującymi enzymy mikrosomalne. Może to prowadzić do zwiększenia klirensu hormonów płciowych, co z kolei może spowodować krwawienie przebijające i/lub utratę skuteczności środka antykoncepcyjnego.

Terapia

Indukcja enzymów może pojawić się już po kilku dniach leczenia. Maksymalna indukcja enzymów jest ogólnie mierzona po kilku tygodniach. Po odstawieniu leczenia indukcja enzymów może trwać około 4 tygodni.

Terapia krótkotrwała

Kobiety przyjmujące leki indukujące enzymy powinny tymczasowo stosować metodę barierową lub inny sposób antykoncepcji dodatkowo do COA. Metodę barierową należy stosować przez cały okres leczenia odpowiednim lekiem i przez kolejne 28 dni po zakończeniu jego stosowania. Jeśli terapia rozpoczyna się po przyjmowaniu ostatnich różowych aktywnych tabletek COA z opakowania, białe tabletki placebo nie powinny być przyjmowane, a przyjmowanie tabletek z następnego opakowania COA należy rozpocząć bezpośrednio po różowych tabletkach z poprzedniego opakowania.

Terapia długotrwała

Kobietom poddawanym długotrwałej terapii substancjami czynnymi indukującymi enzymy wątrobowe, zaleca się inny odpowiedni niehormonalny sposób antykoncepcji.

Poniżej wymienione interakcje zostały potwierdzone na podstawie opublikowanych danych.

Substancje czynne zwiększające klirens COA (indukcja enzymów), np. barbiturany, bозентan, karbamazepina, fenytoina, primidon, ryfampicyna; leki stosowane w HIV (np. rytonawir, nevirapyna i efawirenz), a także możliwe felbamata, gryzeofulwina, okskarbazepina, topiramat oraz preparaty zawierające ziołowy lek dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum).

Substancje o niestabilnym wpływie na klirens COA

W przypadku jednoczesnego stosowania z COA duża liczba kombinacji inhibitorów proteazy HIV i nienukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy, w tym kombinacje z inhibitorami wirusa zapalenia wątroby C (HCV), może zwiększać lub zmniejszać stężenia estrogenów lub progestagenów w osoczu krwi. Łączny wpływ takich zmian może być klinicznie istotny w niektórych przypadkach.

Dlatego należy zapoznać się z informacjami dotyczącymi stosowania leku medycznego na HIV/HCV, stosowanego równolegle, w celu wykrycia potencjalnych interakcji i wszelkich innych zaleceń. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości kobiety powinny dodatkowo stosować metodę barierową antykoncepcji podczas terapii inhibitorami proteazy lub nienukleozydowymi inhibitorami odwrotnej transkryptazy.

Substancje czynne zmniejszające klirens COA (inhibitory enzymów)

Kliniczna istotność potencjalnej interakcji z inhibitorami enzymów pozostaje nieznana.

Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 może zwiększyć stężenia estrogenów lub progestagenów, lub obu składników, w osoczu krwi.

Możliwa interakcja z drosperenonem

W badaniu wielokrotnej dawki kombinacji drosperenon (3 mg/doba)/etynylowy estradiol (0,02 mg/doba) oraz silnego inhibitora CYP3A4 ketokonazolu przez 10 dni, wskaźnik AUC(0-24 h) drosperenonu i etynylowego estradiolu zwiększył się odpowiednio 2,7 i 1,4 raza.

Możliwa interakcja z estrolem

Estrol jest głównie glukuronidowany przez enzym UGT2B7 (patrz sekcja „Farmakokinetyka”). Nie obserwowano klinicznie istotnej interakcji estrolu z silnym inhibitorem UGT – kwasem walproinowym.

Wpływ leku Drovelis na inne leki

Środki antykoncepcyjne doustne mogą wpływać na metabolizm innych leków. W związku z tym mogą zmieniać się stężenia substancji czynnych w osoczu krwi i tkankach – zarówno wzrastać (np. cyklosporyna), jak i maleć (np. lamotrygina).

Na podstawie badań interakcji in vivo u kobiet ochotniczek przyjmujących omeprazol, symwastatynę lub midazolam jako markery substratowe, stwierdzono, że interakcja drosperenonu w dawce 3 mg z innymi substancjami czynnymi jest mało prawdopodobna.

Na podstawie badań interakcji in vivo stwierdzono, że interakcja estrolu zawartego w leku Drovelis z innymi substancjami czynnymi jest mało prawdopodobna.

Interakcje farmakodynamiczne

Jednoczesne stosowanie z lekami na zapalenie wątroby C zawierającymi ombitaswir/paritaprewir/rytonawir stosowane z dasabuwirem, z rywawiryną lub bez, może zwiększyć ryzyko podwyższenia poziomu ALT u kobiet przyjmujących leki zawierające etynylowy estradiol, np. COA (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). U kobiet przyjmujących leki zawierające estrogeny inne niż etynylowy estradiol, wzrost ALT był podobny do kobiet nieprzyjmujących estrogenów; jednak ze względu na ograniczoną liczbę kobiet przyjmujących te inne estrogeny, należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z kombinowaną terapią lekami ombitaswir/paritaprewir/rytonawir i dasabuwir z rywawiryną lub bez, a także przy jednoczesnym stosowaniu z glekaprewirem/pibrentaswirem lub sofosbuwirem/ welpataswirem/ woksilaprewirem (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

U pacjentów bez niewydolności nerek jednoczesne stosowanie drosperenonu z inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę (ACE) lub niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NSAID) nie wykazało istotnego wpływu na poziom potasu w surowicy krwi. Jednak jednoczesne stosowanie leku Drovelis z antagonistami aldosteronu lub moczopędnikami zatrzymującymi potas nie było badane. W takim przypadku należy sprawdzić poziom potasu w surowicy krwi podczas pierwszego cyklu leczenia. Zobacz również sekcję „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.

Populacja pediatryczna

Badania interakcji prowadzono wyłącznie u dorosłych.

Szczególne środki ostrożności.

Decyzję o przepisaniu leku Drovelis należy podejmować, biorąc pod uwagę indywidualne czynniki ryzyka u kobiety istniejące w momencie przepisania, w tym czynniki ryzyka rozwoju żylnej tromboembolii (ZTE), a także ryzyko ZTE związane z przyjmowaniem leku Drovelis w porównaniu z innymi hormonalnymi doustnymi środkami antykoncepcyjnymi (HSA) (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Szczególne środki ostrożności”).

Ostrzeżenie

W przypadku występowania jakichkolwiek stanów lub czynników ryzyka wymienionych poniżej, należy omówić z kobietą celowość stosowania leku Drovelis przed podjęciem decyzji o rozpoczęciu jego przyjmowania.

W przypadku nasilenia się lub pierwszych objawów któregokolwiek z wymienionych stanów lub czynników ryzyka, kobietom zaleca się skontaktowanie się z lekarzem i ustalenie konieczności przerwania przyjmowania leku Drovelis. Wszystkie poniższe dane oparte są na danych epidemiologicznych uzyskanych podczas stosowania HSA zawierających etyniloestradiol. Drovelis zawiera estrowol. Ponieważ brakuje obecnie danych epidemiologicznych dotyczących HSA zawierających estrowol, ostrzeżenia te uznaje się za stosowane do leku Drovelis.

W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia tętniczego lub żylowego zdarzenia zakrzepowego należy przerwać stosowanie HSA. Jeśli rozpoczyna się terapię przeciwzakrzepową, należy zapewnić alternatywną niehormonalną skuteczną metodę antykoncepcji ze względu na działanie teratogenne leków przeciwzakrzepowych (kumaryny).

Zaburzenia krążenia

Ryzyko wystąpienia ZTE

Stosowanie każdego HSA wiąże się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju ZTE w porównaniu z brakiem stosowania HSA. Stosowanie leków zawierających niskie dawki etyniloestradiolu (< 50 µg etyniloestradiolu) w połączeniu z lewonorgestrem, norgestymatem lub noretynolem wiąże się z najniższym ryzykiem rozwoju ZTE. Nie wiadomo obecnie, jak ryzyko związane ze stosowaniem leku Drovelis porównuje się z tym obniżonym ryzykiem. Decyzję o stosowaniu każdego leku, który nie należy do grupy leków o najniższym ryzyku ZTE, należy podjąć dopiero po konsultacji z kobietą. Należy upewnić się, że kobieta rozumie ryzyko ZTE związane ze stosowaniem HSA, wpływ posiadanych przez nią czynników ryzyka na poziom tego ryzyka oraz fakt, że ryzyko ZTE jest najwyższe w pierwszym roku stosowania leku.

Według niektórych danych ryzyko ZTE może wzrastać po wznowieniu stosowania HSA po przerwie trwającej 4 tygodnie lub dłużej.

U kobiet nie stosujących HSA i niebędących w ciąży, częstość wystąpienia ZTE wynosi około 2 przypadki na 10 000 kobiet rocznie. Jednak u każdej poszczególnej kobiety poziom ryzyka może być znacznie wyższy w zależności od istniejących u niej głównych czynników ryzyka (patrz poniżej).

Badania epidemiologiczne u kobiet stosujących niskie dawki (< 50 µg etyniloestradiolu) hormonalnych środków antykoncepcyjnych wykazały, że u około 6–12 z 10 000 kobiet rozwinie się ZTE w ciągu jednego roku.

Ustalono1, że u 9–12 z 10 000 kobiet stosujących HSA zawierające etyniloestradiol i drosperenon rozwinie się ZTE w ciągu jednego roku. Porównuje się to z wartością około 6 pacjentek2 na 10 000 kobiet stosujących HSA zawierające lewonorgestrel.

Nie wiadomo obecnie, jak ryzyko rozwoju ZTE przy stosowaniu HSA zawierającego estrowol i drosperenon porównuje się z ryzykiem przy stosowaniu HSA zawierających niskie dawki lewonorgestrelu.

Liczba przypadków ZTE rocznie przy stosowaniu HSA o niskich dawkach była mniejsza niż zwykle oczekuje się w czasie ciąży lub w okresie poporodowym.

ZTE może prowadzić do śmiertelnych skutków w 1–2% przypadków.

Bardzo rzadko zgłaszano wystąpienie zakrzepicy w innych naczyniach krwionośnych, np. w tętnicach i żyłach wątroby, nerek, siatkówki lub naczyniach mezenterkowych, u kobiet stosujących HSA.

1Wartości te uzyskano na podstawie wszystkich danych epidemiologicznych z uwzględnieniem ryzyka względnego związanego ze stosowaniem różnych HSA w porównaniu ze stosowaniem HSA zawierających lewonorgestrel.

2Średnio 5–7 przypadków na 10 000 kobiet-roku na podstawie obliczenia ryzyka względnego stosowania HSA zawierających lewonorgestrel w porównaniu z kobietami niebiorącymi HSA (około 2,3–3,6 przypadków).

Czynniki ryzyka rozwoju ZTE

Podczas stosowania HSA ryzyko rozwoju żylnych powikłań zakrzepowo-embolii może znacznie wzrosnąć u kobiet z dodatkowymi czynnikami ryzyka, szczególnie przy obecności wielu czynników ryzyka (patrz tabela 1).

Lek Drovelis jest przeciwwskazany u kobiet z obecnością wielu czynników ryzyka, które pozwalają zakwalifikować je do grupy wysokiego ryzyka żylnego zakrzepienia (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Jeśli kobieta ma więcej niż jeden czynnik ryzyka, wzrost ryzyka może być większy niż suma ryzyk związanych z każdym pojedynczym czynnikiem, dlatego należy wziąć pod uwagę ogólne ryzyko rozwoju ZTE. HSA nie należy przepisywać, jeśli stosunek korzyści do ryzyka jest niekorzystny (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Tabela 1

Czynniki ryzyka rozwoju ZTE

Nie ma jednomyślności co do możliwego wpływu żylaków oraz zakrzepowego zapalenia żył powierzchownych na rozwój lub postęp choroby zakrzepowo-zatorowej żył.

Należy zwrócić uwagę na zwiększony ryzyko wystąpienia zatorowości zakrzepowej podczas ciąży, szczególnie w pierwszych 6 tygodniach po porodzie (patrz punkt „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Objawy ZZZ (TVP i ZTP)

W przypadku wystąpienia poniższych objawów kobieta powinna niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i poinformować go, że przyjmuje KC.

Objawy TVP mogą obejmować:

• jednostronne obrzęki nogi i/lub stopy lub obszar wzdłuż żyły na nodze;
• ból lub zwiększona wrażliwość w nodze, które mogą być odczuwane tylko w pozycji stojącej lub podczas chodzenia;
• uczucie ciepła w dotkniętej nodze; zaczerwienienie lub zmianę koloru skóry na nodze.

Objawy ZTP mogą obejmować:

• nagłą niewyjaśnioną duszność lub przyspieszone oddychanie;
• nagły kaszel, który może towarzyszyć krwioplucie;
• nagły ból w klatce piersiowej;
• stan przedobojawiczy lub zawroty głowy;
• przyspieszone lub nieregularne bicie serca.

Niektóre z tych objawów (np. duszność, kaszel) są nielojalne i mogą być błędnie oceniane jako bardziej powszechne lub mniej poważne stan (np. infekcje dróg oddechowych).

Inne objawy okluzyjne mogą obejmować nagły ból, obrzęk i nieznaczne sinienie kończyny.

W przypadku okluzyjnych zmian w oku objawem wstępnym może być nieostre widzenie, nie towarzyszone bólem, które może postępować do utraty wzroku. Czasem utrata wzroku rozwija się niemal natychmiast.

Ryzyko wystąpienia ZTA

Badania epidemiologiczne wykazały, że stosowanie dowolnych KC wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zdarzeń tętniczych (zawał mięśnia sercowego) lub zdarzeń naczyniowych mózgu (np. TIA, udar). Zdarzenia tętnicze mogą prowadzić do śmiertelnych skutków.

Czynniki ryzyka wystąpienia ZTA

Podczas stosowania KC ryzyko wystąpienia powikłań tętniczych lub zdarzeń naczyniowych mózgu wzrasta u kobiet z czynnikami ryzyka (patrz tabela 2). Preparat Drovelis jest przeciwwskazany, jeśli u kobiety występuje jeden poważny lub wiele czynników ryzyka ZTA, które mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia zakrzepicy tętniczej (patrz punkt „Przeciwwskazania”). Jeśli kobieta ma więcej niż jeden czynnik ryzyka, wzrost ryzyka może być większy niż suma ryzyk związanych z każdym pojedynczym czynnikiem, dlatego należy wziąć pod uwagę ogólne ryzyko wystąpienia ZTA. KC nie należy przepisywać, jeśli stosunek korzyści do ryzyka jest niekorzystny (patrz punkt „Przeciwwskazania”).

Tabela 2

Czynniki ryzyka wystąpienia ZTA

Objawy ZT

W przypadku wystąpienia poniższych objawów kobieta powinna natychmiast skontaktować się z lekarzem i poinformować go, że przyjmuje KC.

Objawami zaburzeń krążenia mózgu mogą być:

• nagłe zdrętwienie lub osłabienie twarzy, rąk lub nóg, szczególnie jednostronne;
• nagłe zaburzenia chodu, zawroty głowy, utrata równowagi lub koordynacji;
• nagłe dezorientowanie, zaburzenia mowy lub jej zrozumienia;
• nagłe pogorszenie wzroku w jednym lub obu oczach;
• nagłe, silne lub długotrwałe bóle głowy bez wyraźnej przyczyny;
• utrata przytomności lub omdlenie z drgawkami lub bez nich.

Chwilowy charakter objawów może świadczyć o przejściowym ataku niedokrwiennym (TIA).

Objawami zawału mięśnia sercowego (ZM) mogą być:

• ból, dyskomfort, ucisk, ciężkość, uczucie ściskania lub rozrywania w klatce piersiowej, rękach lub za mostkiem;
• dyskomfort promieniujący do pleców, żuchwy, gardła, rąk, żołądka;
• uczucie przepełnienia żołądka, zaburzenia trawienia lub zgaga;
• nasilone pocenie się, nudności, wymioty lub zawroty głowy;
• nadmierne osłabienie, niepokój lub duszność;
• szybkie lub nieregularne bicie serca.

Nowotwory

Wyniki niektórych badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko rozwoju raka szyjki macicy przy długotrwałym stosowaniu KC zawierających etynilostradiol (> 5 lat). Jednakże to stwierdzenie pozostaje kontrowersyjne, ponieważ nie ustalono w pełni, w jakim stopniu wyniki badań uwzględniają współistniejące czynniki ryzyka, takie jak zachowanie seksualne i inne czynniki, w tym zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV).

Stosowanie KC w wysokich dawkach (50 μg etynilostradiolu) zmniejsza ryzyko raka endometrium i jajników. Nadal pozostaje niepotwierdzone, czy te dane dotyczą również KC zawierających estrol.

Metaanaliza danych z 54 badań epidemiologicznych wskazuje na niewielkie zwiększenie względnego ryzyka (WR 1,24) rozwoju raka piersi u kobiet przyjmujących KC. Zwiększone ryzyko stopniowo znika w ciągu 10 lat po zakończeniu stosowania KC. Ponieważ raka piersi u kobiet poniżej 40. roku życia występuje rzadko, wzrost liczby przypadków rozpoznania raka piersi u kobiet aktualnie przyjmujących KC lub niedawno je stosujących jest niewielki w porównaniu do ogólnego ryzyka raka piersi. Zauważono tendencję, że raki piersi wykryte u kobiet, które kiedykolwiek przyjmowały KC, są klinicznie mniej zaawansowane niż u tych, które nigdy KC nie stosowały. Zwiększone ryzyko może wynikać zarówno z wcześniejszej diagnostyki raka piersi u kobiet przyjmujących KC, jak i z biologicznego działania KC, albo z połączenia obu tych czynników.

W pojedynczych przypadkach u kobiet przyjmujących KC zawierające etynilostradiol obserwowano łagodne, a jeszcze rzadziej – złośliwe guzy wątroby. W pojedynczych przypadkach te guzy powodowały zagrażające życiu krwawienie do jamy brzusznej. W przypadku wystąpienia dolegliwości takich jak silny ból w nadbrzuszu, powiększenie wątroby lub objawy krwawienia do jamy brzusznej, w ramach diagnostyki różnicowej należy uwzględnić możliwość wystąpienia guza wątroby u kobiet przyjmujących KC.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C

Podczas badań klinicznych z udziałem pacjentów leczonych wirusowym zapaleniem wątroby typu C (WZW C) za pomocą leków zawierających ombitaswir/paritaprewir/rytonawir oraz dasabuwir, z rybawiryną lub bez niej, zaobserwowano znaczne zwiększenie stężenia ALAT, przekraczające górny limit normy pięciokrotnie. Ponadto wzrost ALAT obserwowano u pacjentów przyjmujących glekaprewir/pibrentaswir lub sofosbuvir/velpataswir/voxilaprewir równocześnie z lekami zawierającymi etynilostradiol, takimi jak KC. U kobiet przyjmujących leki zawierające estrogeny inne niż etynilostradiol, wzrost ALAT był podobny do kobiet nieprzyjmujących estrogenów; jednakże ze względu na ograniczoną liczbę kobiet przyjmujących te inne estrogeny, należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z kombinowaną terapią lekami ombitaswir/paritaprewir/rytonawir i dasabuwir, z rybawiryną lub bez niej, a także przy jednoczesnym stosowaniu z glekaprewirem/pibrentaswirem lub sofosbuwirem/velpataswirem/voxilaprewirem. Zobacz również sekcję „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”.

Inne stany

Składnik progestagenowy leku Drovelis jest antagonistą aldosteronu o właściwościach zatrzymujących potas. W większości przypadków stosowania nie przewiduje się podwyższenia stężenia potasu w osoczu. Jednakże w badaniu klinicznym u niektórych pacjentów z łagodnym i umiarkowanym upośledzeniem funkcji nerek oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków zatrzymujących potas stężenie potasu w osoczu nieco, ale nieznacznie wzrosło podczas stosowania 3 mg drosperenonu przez 14 dni. Dlatego zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w osoczu we wstępnym cyklu przyjmowania leku Drovelis u pacjentów z niewydolnością nerek i przed rozpoczęciem stosowania leku należy utrzymać stężenie potasu w osoczu nie wyższe niż górny limit normy, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu leków zatrzymujących potas (zobacz sekcję „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Kobiety z hipertriglicerydiemią lub z rodowym wywiadem tego zaburzenia należą do grupy ryzyka rozwoju zapalenia trzustki podczas stosowania KC.

Chociaż niewielkie zwiększenie ciśnienia tętniczego opisano u wielu kobiet przyjmujących KC, klinicznie znaczące zwiększenie ciśnienia tętniczego jest zjawiskiem rzadkim. Nie stwierdzono związku między stosowaniem KC a klinicznie znaczącą nadciśnieniową hipertensją. Jednakże, jeśli podczas stosowania KC rozwija się trwała, klinicznie znacząca nadciśnieniowa hipertensja, lekarz powinien przerwać przyjmowanie tabletek i leczyć nadciśnienie tętnicze. Jeśli to uzasadnione, stosowanie KC można wznowić po osiągnięciu normotensji dzięki terapii przeciwnadciśnieniowej.

Zgłaszano wystąpienie lub nasilenie poniższych stanów chorobowych podczas ciąży i przy stosowaniu KC, ale ich związek ze stosowaniem KC nie został ostatecznie potwierdzony: żółtaczka i/lub świąd związany z cholestazą; powstawanie kamieni żółciowych; porfiria; toczeń układowy; zespół hemolityczno-mocznicowy; chorea Sydenhama; opryszczka ciężarnych; utrata słuchu związana z otosklerozą.

Estrogeny egzogenne mogą wywołać lub nasilić objawy dziedzicznego i nabytego obrzęku naczynioruchowego.

Ostre lub przewlekłe zaburzenia funkcji wątroby mogą wymagać przerwania stosowania KC, dopóki wskaźniki funkcji wątroby nie powrócą do normy. W przypadku nawrotu żółtaczki cholestatycznej, która wcześniej występowała w czasie ciąży lub poprzedniego stosowania hormonów płciowych, należy przerwać przyjmowanie KC.

Chociaż KC mogą wpływać na oporność insuliny obwodowej i tolerancję glukozy, nie ma danych sugerujących potrzebę zmiany trybu terapeutycznego u kobiet z cukrzycą przyjmujących KC o niskiej dawce (zawierających < 50 μg etynilostradiolu). Jednakże kobiety cierpiące na cukrzycę powinny być dokładnie badane podczas stosowania KC, szczególnie na początku leczenia.

Zgłoszono przypadki nasilenia depresji endogennej, padaczki, choroby Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego podczas stosowania KC.

Depresyjny nastrój i depresja są częstymi reakcjami niepożądanymi przy stosowaniu środków hormonalnych (zobacz sekcję „Reakcje niepożądane”). Depresja może być ciężka i jest znanym czynnikiem ryzyka zachowań samobójczych i samobójstw. Kobiety należy poinformować o konieczności skontaktowania się z lekarzem w przypadku zaburzeń nastroju i objawów depresji, nawet jeśli pojawiają się one krótko po rozpoczęciu leczenia.

Czasami może wystąpić chloasma, szczególnie u kobiet z wywiadem chloazmy ciężarnych. Kobiety skłonne do występowania chloazmy powinny unikać bezpośredniego działania promieni słonecznych lub napromienienia ultrafioletowego podczas przyjmowania KC.

Badań medycznych/konsultacja.

Przed rozpoczęciem lub wznowieniem przyjmowania leku Drovelis zaleca się zebranie pełnego wywiadu medycznego (w tym wywiadu rodzinnego) i wykluczenie ciąży. Należy zmierzyć ciśnienie tętnicze, przeprowadzić badanie przedmiotowe, biorąc pod uwagę przeciwwskazania (zobacz sekcję „Przeciwwskazania”) i ostrzeżenia (zobacz sekcję „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). Ważne jest, aby poinformować kobiety o ryzyku wystąpienia zakrzepicy żył i tętnic, w tym ryzyku związanym ze stosowaniem leku Drovelis, w porównaniu z ryzykiem przy stosowaniu innych KC, dotyczącym objawów ZT i ZT, a także o znanych czynnikach ryzyka i działaniach w przypadku podejrzenia zakrzepicy.

Pacjentka powinna dokładnie przeczytać ulotkę dla pacjenta i stosować się do zawartych w niej zaleceń. Częstotliwość i charakter badań powinny opierać się na obowiązujących standardach praktyki medycznej z uwzględnieniem indywidualnych cech każdej kobiety.

Należy uprzedzić, że środki antykoncepcyjne doustne nie chronią przed wirusem HIV (ludzkiego wirusa niedoboru odporności) i/lub zespołem nabytej niedostateczności odporności (ZON) oraz innymi chorobami przenoszonymi drogą płciową.

Obniżenie skuteczności

Skruteczność KC może być obniżona w przypadku pominięcia przyjęcia tabletki (zobacz sekcję „Sposób stosowania i dawki”), zaburzeń przewodu pokarmowego podczas stosowania różowych tabletek aktywnych (zobacz sekcję „Sposób stosowania i dawki”) lub jednoczesnego przyjmowania innych leków (zobacz sekcję „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Kontrola cyklu

Podczas stosowania KC mogą występować nieregularne krwawienia (plamienie lub krwawienia przebijające), szczególnie w pierwszych miesiącach stosowania leku. Ocena nieregularnych krwawień ma znaczenie dopiero po trzech cyklach adaptacyjnych. Nieregularne krwawienia lub plamienie występowały u 14–20 % kobiet przyjmujących lek Drovelis. W większości tych przypadków obserwowano plamienie.

Jeśli nieregularne krwawienia trwają lub pojawiają się po kilku normalnych cyklach, należy rozważyć niesterydowe przyczyny i przeprowadzić odpowiednie badania diagnostyczne (w razie potrzeby – curettage), aby wykluczyć nowotwory złośliwe lub ciążę.

U niektórych kobiet (6–8 %) może nie wystąpić krwawienie odstawienie podczas przyjmowania tabletek placebo. Jeśli przyjmowanie leku Drovelis odbywało się zgodnie z zaleceniami opisanymi w sekcji „Sposób stosowania i dawki”, ciąża jest mało prawdopodobna. Jednakże, jeśli przyjmowanie leku Drovelis było nieregularne lub jeśli krwawienia odstawienie nie wystąpiły w dwóch cyklach, przed kontynuacją stosowania należy wykluczyć ciążę.

Badania laboratoryjne

Stosowanie sterydów antykoncepcyjnych może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, w tym biochemiczne wskaźniki funkcji wątroby, tarczycy, nadnerczy i nerek; a także poziom (transportowych) białek osocza krwi, takich jak globulina wiążąca kortykosteroidy (GKC) i frakcje lipidów/lipoprotein; wskaźniki gospodarki węglowodanowej oraz wskaźniki krzepnięcia krwi i fibrynolizy. Zmiany zazwyczaj zachodzą w granicach normy laboratoryjnej. Drosperenon powoduje wzrost aktywności reniny w osoczu i aldosteronu w osoczu, spowodowany jego słabą aktywnością antymineralokortykoidową.

Substancje pomocnicze

Ten lek zawiera laktozę.

Jeśli stwierdzono u Ciebie nietolerancję niektórych cukrów, skonsultuj się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Lek Drovelis nie jest wskazany do stosowania w czasie ciąży.

W przypadku zajścia w ciążę podczas stosowania leku Drovelis należy natychmiast przerwać jego przyjmowanie.

Dane dotyczące stosowania leku Drovelis u ciężarnych kobiet są ograniczone.

Badania na zwierzętach wykazały toksyczność reprodukcyjną. Ze względu na doświadczenie zastosowania u zwierząt nie można wykluczyć szkodliwego wpływu hormonalnego działania substancji czynnych.

Przy wznowieniu stosowania leku Drovelis należy wziąć pod uwagę zwiększone ryzyko ZT w okresie poporodowym (zobacz sekcje „Sposób stosowania i dawki”, „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Okres karmienia piersią

Niewielkie ilości sterydów antykoncepcyjnych i/lub ich metabolitów mogą przenikać do mleka matki podczas stosowania KC. Te ilości mogą wpływać na dziecko.

KC mogą wpływać na karmienie piersią, ponieważ mogą zmniejszać ilość mleka matki oraz zmieniać jego skład. Dlatego nie należy zalecać stosowania KC, dopóki kobieta nie przestanie całkowicie karmić piersią, a kobietom, które chcą karmić piersią, należy zaproponować alternatywną metodę antykoncepcji.

Plodność

Lek Drovelis jest wskazany do antykoncepcji doustnej. Informacje dotyczące przywrócenia płodności znajdują się w sekcji „Farmakodynamika”.

Wpływ na zdolność kierowania pojazdami i obsługiwania maszyn.

Lek Drovelis nie wpływa lub ma niewielki wpływ na zdolność kierowania pojazdami i obsługiwania maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Dawkowanie

Jak stosować lek Drovelis

Należy przyjmować jedną tabletę dziennie przez 28 kolejnych dni. Tabletki należy przyjmować codziennie o mniej więcej tej samej porze, w razie potrzeby popijając niewielką ilością płynu, w kolejności wskazanej na opakowaniu blisterowym. Każde opakowanie rozpoczyna się od 24 różowych tabletek czynnych, a następnie kontynuuje się 4 białymi tabletami placebo. Każde następne opakowanie rozpoczyna się następnego dnia po ostatniej tabletce poprzedniego opakowania.

Dołączane są naklejki z oznaczeniem siedmiu dni tygodnia – odpowiednią naklejkę z dniem tygodnia należy nakleić na blister jako wskaźnik dnia, w którym przyjęto pierwszą tabletę.

Krwawienie powstaje zwykle 2–3 dni po rozpoczęciu przyjmowania białych tabletek placebo i może nie ustać do rozpoczęcia przyjmowania tabletek z następnego opakowania (patrz podrozdział „Kontrola cyklu” w sekcji „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Jak rozpocząć stosowanie leku Drovelis

Jeśli w poprzednim miesiącu nie stosowano hormonalnej antykoncepcji

Zaleca się rozpoczynanie przyjmowania tabletek w pierwszym dniu naturalnego cyklu miesięcznego (tj. w pierwszym dniu krwawienia miesięcznego). W tym przypadku dodatkowe środki antykoncepcyjne nie są wymagane.

Jeśli pierwsza tabletka została przyjęta w 2–5 dniu cyklu miesięcznego, lek będzie skuteczny dopiero po pierwszych 7 kolejnych dniach przyjmowania różowych tabletek czynnych. W związku z tym w pierwszych 7 dniach należy dodatkowo stosować niezawodną metodę barierową, np. prezerwatywę. Przed rozpoczęciem stosowania leku Drovelis należy wykluczyć możliwość zajścia w ciążę.

Przejście z KC (kombinowanej antykoncepcji doustnej (KAD), pierścienia waginalnego lub plasterka transdermalnego)

Zaleca się, aby kobieta rozpoczęła przyjmowanie tabletek Drovelis następnego dnia po przyjęciu ostatniej czynnej tabletki poprzedniego KAD; w takich przypadkach nie należy rozpoczynać stosowania leku Drovelis później niż następnego dnia po zwykłej przerwie w przyjmowaniu tabletek lub po przyjmowaniu nieczynnych tabletek poprzedniego KAD. Przy przejściu z pierścienia waginalnego lub plasterka transdermalnego, zaleca się rozpoczęcie stosowania leku Drovelis w dniu usunięcia poprzedniego środka; w takich przypadkach stosowanie leku Drovelis nie powinno być rozpoczęte później niż zaplanowano.

Przejście z metody opartej wyłącznie na zastosowaniu progestyn (tabletki zawierające wyłącznie progestynę, wstrzykiwania, implant) lub z wkładki domacicznej z progestyną (WKD)

Kobieta może rozpocząć stosowanie leku Drovelis w dowolny dzień po zaprzestaniu przyjmowania tabletek zawierających wyłącznie progestynę (w przypadku implantu lub WKD – w dniu ich usunięcia, w przypadku wstrzyknięcia – zamiast następnego wstrzyknięcia). Jednak we wszystkich przypadkach zaleca się dodatkowe stosowanie metody barierowej przez pierwsze 7 dni przyjmowania leku.

Po przerywaniu ciąży w I trymestrze

Stosowanie leku należy rozpocząć natychmiast. W takim przypadku nie ma potrzeby stosowania dodatkowych środków antykoncepcyjnych.

Po porodzie lub przerywaniu ciąży w II trymestrze

Kobietom zaleca się rozpoczęcie przyjmowania leku w dniu 21–28 po porodzie lub przerywaniu ciąży w II trymestrze. Jeśli kobieta rozpocznie przyjmowanie tabletek później, zaleca się dodatkowe stosowanie metody barierowej przez pierwsze 7 dni przyjmowania tabletek. Jednak jeśli stosunek seksualny już miał miejsce, przed rozpoczęciem stosowania KAD należy wykluczyć możliwość ciąży lub kobieta powinna poczekać na pierwszą miesiączkę.

W przypadku karmienia piersią patrz sekcja „Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią”.

Co zrobić w przypadku pominięcia przyjęcia tabletki

Białe tabletki placebo z ostatniego rzędu blistera można pominąć. Jednak od nich należy zrezygnować, aby uniknąć przypadkowego przedłużenia fazy przyjmowania tabletek placebo.

Informacja zawarta poniżej dotyczy wyłącznie pominięcia przyjęcia różowych tabletek czynnych.

Jeśli opóźnienie w przyjęciu różowej tabletki czynnej nie przekracza 12 godzin, działanie antykoncepcyjne leku nie jest osłabione. Pominiętą tabletę należy przyjąć natychmiast, gdy tylko to zostanie zauważone. Następną tabletę z tego opakowania należy przyjąć w ustalonym czasie.

Jeśli opóźnienie w przyjęciu zapomnianej różowej tabletki czynnej przekracza 12 godzin, ochrona antykoncepcyjna może być osłabiona. W przypadku pominięcia przyjęcia tabletki należy kierować się dwoma podstawowymi zasadami:

1. Zalecany przedział przyjmowania tabletek bez hormonów wynosi 4 dni; nie można przerywać przyjmowania tabletek dłużej niż na 4 dni.
2. Odpowiednie hamowanie układu podwzgórze-przysadka-jajniki osiąga się przez ciągłe przyjmowanie tabletek przez 7 dni.

Zgodnie z tym, w codziennej praktyce należy kierować się następującymi zaleceniami:

1–7 dzień stosowania leku

Kobieta powinna przyjąć ostatnią pominiętą tabletę jak najszybciej, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie kontynuuje przyjmowanie tabletek w ustalonym czasie. Ponadto przez następne 7 dni ciągłego przyjmowania różowych tabletek należy stosować metodę barierową, np. prezerwatywę. Jeśli w ciągu poprzednich 7 dni miał miejsce stosunek seksualny, należy wziąć pod uwagę możliwość zajścia w ciążę. Im więcej tabletek pominięto i im bliżej przyjmowania tabletek placebo, tym wyższe ryzyko zajścia w ciążę.

8–17 dzień stosowania leku

Kobieta powinna przyjąć ostatnią pominiętą tabletę jak najszybciej, gdy tylko przypomni sobie o pominięciu, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie kontynuuje przyjmowanie tabletek w ustalonym czasie. O ile kobieta prawidłowo przyjmowała tabletki przez 7 dni przed pominięciem, nie ma potrzeby stosowania dodatkowych środków antykoncepcyjnych. W przeciwnym przypadku lub przy pominięciu więcej niż jednej tabletki, zaleca się stosowanie dodatkowej metody antykoncepcyjnej przez 7 dni ciągłego przyjmowania różowych tabletek czynnych.

18–24 dzień stosowania leku

Prawdopodobieństwo osłabienia działania antykoncepcyjnego jest znaczne ze względu na bliski termin przyjmowania tabletek placebo. Można jednak zapobiec osłabieniu ochrony antykoncepcyjnej, korygując harmonogram przyjmowania tabletek. Jeśli zastosuje się jedną z poniższych opcji, nie będzie konieczne stosowanie dodatkowych środków antykoncepcyjnych, o ile tabletki były przyjmowane prawidłowo przez 7 dni przed pominięciem. W przeciwnym przypadku zaleca się zastosowanie pierwszej z proponowanych opcji i stosowanie dodatkowych metod przez następne 7 dni ciągłego przyjmowania różowych tabletek czynnych.

1. Kobieta powinna przyjąć ostatnią pominiętą tabletę jak najszybciej, gdy tylko przypomni sobie o pominięciu, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie tabletki należy przyjmować w ustalonym czasie, aż do wyczerpania różowych tabletek czynnych. Wszystkie 4 tabletki placebo z ostatniego rzędu nie są przyjmowane. Kobieta powinna natychmiast rozpocząć przyjmowanie tabletek z następnego opakowania po zakończeniu różowych tabletek z poprzedniego opakowania. Krwawienie odstawienie jest mało prawdopodobne, dopóki nie zakończy się przyjmowanie różowych tabletek czynnych z drugiego opakowania, ale mogą wystąpić niewielkie wydzieliny krwiste lub krwawienia przebijające w dniach przyjmowania różowych tabletek czynnych.
2. Kobieta może również przerwać przyjmowanie różowych tabletek czynnych z bieżącego opakowania. W takim przypadku należy przyjmować po jednej tabletce placebo z ostatniego rzędu przez 4 dni, wliczając dni pominięcia, a następnie rozpocząć przyjmowanie tabletek z nowego opakowania.

Jeśli kobieta pominęła przyjmowanie tabletek i nie ma krwawienia typowego dla cyklu podczas przyjmowania tabletek placebo, należy rozważyć możliwość ciąży.

Zalecenia w przypadku zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego

W przypadku ciężkich zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego (wymioty, biegunka) możliwe jest niepełne wchłanianie leku; w takim przypadku należy stosować dodatkowe środki antykoncepcyjne. Jeśli w ciągu 3–4 godzin po przyjęciu tabletki wystąpiły wymioty, należy jak najszybciej przyjąć nową tabletę, która zastępuje poprzednią. Nową różową tabletę czynną, jeśli to możliwe, należy przyjąć w ciągu 12 godzin od zwykłego czasu przyjmowania. Jeśli minęło więcej niż 12 godzin, należy stosować się do zasad przyjmowania leku podanych w podrozdziale „Co zrobić w przypadku pominięcia przyjęcia tabletki”. Jeśli kobieta nie chce zmieniać swojego zwykłego harmonogramu przyjmowania leku, powinna przyjąć dodatkową tabletę(i) z innego opakowania.

Jak zmienić termin wystąpienia krwawienia „odstawienia”

Jeśli kobieta chce odłożyć dzień rozpoczęcia krwawienia miesięcznego, powinna rozpocząć przyjmowanie tabletek leku Drovelis z następnego opakowania, pomijając przyjmowanie tabletek placebo. Przyjmowanie leku z następnego opakowania można kontynuować tak długo, jak kobieta życzy (aż do wyczerpania różowych tabletek czynnych w opakowaniu). W tym okresie mogą wystąpić krwawienia przebijające lub plamienie. Po przyjęciu tabletek placebo kobieta powinna wznowić regularne przyjmowanie leku Drovelis.

Jeśli kobieta chce przenieść początek krwawienia na inny dzień tygodnia, należy skrócić okres przyjmowania tabletek placebo o tyle dni, o ile chce. Im krótszy ten okres, tym wyższe ryzyko braku krwawienia odstawienia i pojawienia się krwawień przebijających oraz plamienia podczas przyjmowania drugiego opakowania (podobnie jak w przypadku przesuwania początku krwawienia).

Osobne grupy pacjentek

Pacjentki w wieku podeszłym

Lek Drovelis nie jest wskazany po nadejściu menopauzy.

Pacjentki z zaburzeniem funkcji nerek

Leku Drovelis nie badano celowo u pacjentek z niewydolnością nerek. Lek Drovelis jest przeciwwskazany u kobiet z ciężką niewydolnością nerek (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Pacjentki z zaburzeniami funkcji wątroby

Badania oceniające wpływ choroby wątroby na farmakokinetykę estetrolu przedstawiono w sekcji „Farmakokinetyka”. Wyniki badań wskazują, że wzrost stężenia estetrolu w osoczu u pacjentek z ciężkim zaburzeniem funkcji wątroby (klasa C wg Childa-Pugha) w porównaniu z pacjentkami z normalną funkcją wątroby może mieć znaczenie kliniczne. Zgodnie z obecnymi danymi, lek Drovelis jest przeciwwskazany u kobiet z ciężkimi chorobami wątroby, dopóki wskaźniki funkcji wątroby nie ulegną normalizacji (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Zgodnie z obecnymi danymi, nie jest wymagana korekta dawki leku Drovelis u pacjentek z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem funkcji wątroby (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

Sposób stosowania

Doustnie.

Dzieci.

Lek Drovelis jest wskazany do stosowania wyłącznie po menarche. Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku Drovelis u dzieci w wieku do 16 roku życia nie zostały zbadane. Brak danych.

Przedawkowanie

Do tej pory nie ma żadnych danych dotyczących przedawkowania lekiem Drovelis.

Na podstawie ogólnych danych dotyczących stosowania kombinowanych doustnych środków antykoncepcyjnych wyróżnia się objawy, które mogą wystąpić w przypadku przedawkowania różowych tabletek czynnych: nudności, wymioty i krwawienie odstawienie. Krwawienie odstawienie może wystąpić nawet u dziewcząt przed pierwszą miesiączką, jeśli przypadkowo przyjęły one lek. Nie istnieją żadne antydoty, leczenie powinno być objawowe.

Efekty uboczne

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Najczęstszymi donoszonymi efektami ubocznymi były: metrorragia (4,3%), ból głowy (3,2%), trądzik (3,2%), krwawienie pochwy (2,7%) oraz algomenorrhea (2,4%).

Lista efektów ubocznych w formie tabeli

Ustalone efekty uboczne wymieniono poniżej (patrz tabela 3).

Efekty uboczne wymieniono zgodnie z klasyfikacją układów narządów MedDRA i podzielono według częstości występowania w następujący sposób: często (≥ 1/100 do < 1/10), rzadziej (≥ 1/1000 do < 1/100) oraz pojedyncze przypadki (≥ 1/10000 do < 1/1000).

Tabela 3

Lista efektów ubocznych

(1) W tym числе niestabilność afektu, złość, euforia, drażliwość, zmiany nastroju i wahania nastroju.

(2) W tym depresyjny nastrój, objawy depresji, skłonność do płaczu i depresja.

(3) W tym pobudzenie, niepokój, uogólnione zaburzenie lękowe i ataki paniki.

(4) W tym zaburzenia emocjonalne, stres emocjonalny i płacz.

(5) W tym poty nocne, nadmierna potliwość i zimny pot.

(6) W tym suchość skóry, wysypka i obrzęk skóry.

(7) W tym zapalenie skóry i egzema.

(8) W tym chloazma i hiperpigmentacja skóry.

(9) W tym nieregularne krwawienie po odstawieniu, amenorrea, zaburzenia cyklu menstruacyjnego, nieregularne miesiączkowanie, oligomenorea i polimenorea.

(10) W tym zapach z pochwy, dyskomfort w okolicy sromu i pochwy, suchość sromu i pochwy, ból sromu i pochwy, świąd sromu i pochwy oraz uczucie pieczenia w okolicy sromu i pochwy.

(11) W tym zacieśnienie gruczołu piersiowego i włóknisto-torbielowata choroba piersi.

(12) W tym niedowolność i obniżona wydolność.

Opis wybranych działań niepożądanych

U kobiet przyjmujących COC zaobserwowano zwiększone ryzyko wystąpienia zakrzepicy żylnej lub zakrzepowo-embolicznych powikłań naczyniowych, w tym zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu, przemijających ataków niedokrwiennych, zakrzepicy żył i zakrzepowo-embolii tętnicy płucnej. Szczegółowe informacje zawarte są w sekcji „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.

Następujące poważne działania niepożądane zostały zarejestrowane u kobiet przyjmujących COC, co opisano również w sekcji „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”:

• zaburzenia zakrzepowo-emboliczne żylne;
• zaburzenia zakrzepowo-emboliczne tętnicze;
• nadciśnienie tętnicze;
• guzy wątroby;
• pojawienie się lub nasilenie chorób, których związek z przyjmowaniem COC nie został w pełni wyjaśniony: choroba Leśniowskiego-Crohna, niespecyficzne wrzodziejące zapalenie jelita grubego, padaczka, mięsak macicy, porfiria, toczeń rumieniowaty układowy, opryszcz w ciąży, choria Sydenhama, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka cholestatyczna;
• chloazma;
• ostre lub przewlekłe zaburzenia funkcji wątroby, które mogą wymaga ć zaprzestania stosowania COC do czasu normalizacji wskaźników funkcji wątroby;
• estrogeny egzogenne mogą wywołać lub nasilić objawy dziedzicznej lub nabytej nadyżerliwości naczyniowej.

Częstość rozpoznania raka piersi u kobiet przyjmujących COC jest nieco zwiększona. Ponieważ rak piersi u kobiet poniżej 40. roku życia występuje rzadko, wzrost liczby rozpoznań raka piersi u kobiet aktualnie stosujących lub niedawno stosujących COC jest niewielki w odniesieniu do ogólnego ryzyka zachorowania na raka piersi. Związek z przyjmowaniem COC nie jest znany. Szczegółowe informacje zawarte są w sekcjach „Przeciwwskazania” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.

Interakcje

Krwawienia przebijające i/lub zmniejszenie działania antykoncepcyjnego mogą wystąpić w wyniku interakcji innych leków (induktorów enzymów) z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego ze stosowaniem tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich opiekunowie prawni powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez zautomatyzowany system informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua/.

Okres ważności. 4 lata.

Warunki przechowywania. Ten lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Leki zawierające drospirenon mogą stanowić zagrożenie dla środowiska. Wszystkie nieużywane leki lub odpady należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami.

Opakowanie. 28 tabletek powlekanych, w blisterze (24 różowe tabletki aktywne i 4 białe tabletki placebo); 1, 3, 6 lub 13 blisterów wraz z tekturowym futerałem do przechowywania blisterów i 1, 3, 6 lub 13 naklejkami tygodniowymi kalendarzowymi w pudełku tekturowym z oznaczeniem w języku ukraińskim i angielskim.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Spółka Akcyjna „Gedeon Richter”, Węgry.

Siedziba producenta i adres miejsca prowadzenia działalności.

H-1103, Budapeszt, ul. Demrédi 19–21, Węgry.