Dropizol

INSTRUKCJA dot. stosowania leku leczniczego DROPISOL (DROPIZOL)

Skład:

substancja czynna: wywar z maków, standaryzowany;

1 ml kropli doustnych, roztwór, zawiera 1 ml wywaru z maków, standaryzowanego, odpowiadającego zawartości 10 mg morfiny bezwodnej;

1 kropla zawiera 50 mg wywaru z maków, odpowiadającego zawartości 0,5 mg (10 mg/ml) morfiny bezwodnej;

1 ml = 20 kropli;

substancje pomocnicze: etanol, woda oczyszczona.

Preparat leczniczy zawiera 33 obj. % etanolu (alkoholu).

Postać leku. Kropelki doustne, roztwór.

Główne właściwości fizykochemiczne: ciecz o barwie czerwonawo-brunatnej.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwbiegunkowe. Leki hamujące perystaltykę. Kod ATX A07D A02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Alkaloidy maku (opioidy i pochodne izochinoliny) powodują zaparcia, euforię oraz działanie przeciwbólowe i uspokajające, zależnie od dawki i pochodzenia substancji.

Te efekty są pośredniczone przez receptory opioidowe, które są szeroko rozpowszechnione w ośrodkowym układzie nerwowym. W mniejszym stopniu występują również w kanale nasieniowym, stawach kolanowych, przewodzie pokarmowym, sercu oraz narządach i komórkach układu odpornościowego.

Peptydy opioidowe wpływają na funkcjonowanie przewodu pokarmowego (GI) poprzez oddziaływanie na łańcuch receptorów opioidowych w jelitach, kontrolujących motorykę i sekrecję. Receptory opioidowe są zlokalizowane w przewodzie pokarmowym człowieka, jednak ich względny rozkład zmienia się w zależności od warstwy i odcinka przewodu pokarmowego.

Agonisty receptorów μ-opioidowych hamują opróżnianie żołądka, zwiększają napięcie mięśni pilorowych, indukują aktywność ciśnienia fazowego w kanale pilorowym i dwunastniczym, zakłócają przemieszczający się kompleks mielo-elektryczny, opóźniają czas przejścia przez jelito cienkie i grube oraz zwiększają napięcie zwieracza odbytu w stanie spoczynku. Ponadto opioidy osłabiają wydzielanie elektrolitów i wody przez jelita, sprzyjając w ten sposób czystemu wchłanianiu płynów. Oprócz tego receptory μ-, κ- i δ-opioidowe przyczyniają się do opioidowego hamowania motoryki jelit. Wynikiem wszystkich wymienionych efektów są zaparcia.

Zastosowanie maku w leczeniu biegunki jest klinicznie udokumentowane. Brak kontrolowanych badań klinicznych.

Nie przeprowadzono badań klinicznych z udziałem populacji pediatrycznej, dlatego lek ten nie jest uważany za odpowiedni dla tej grupy pacjentów ze względu na bezpieczeństwo stosowania.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Maksymalna stężenie morfiny (głównego alkaloidu standardyzowanego ekstraktu maku) w osoczu osiągane jest w ciągu 2–4 godzin po doustnym podaniu.

Rozkład

Po wchłonięciu morfina wiąże się z białkami osocza w 30 %.

Biotransformacja

Alkaloidy maku intensywnie metabolizują się do koniugatów glukuronidowych (3-glukuronid (M3G) i 6-glukuronid (M6G)), które podlegają obiegowi enterohepatalnemu. 6-glukuronid jest metabolitem morfiny, który jest około 50 razy bardziej aktywny niż substancja wyjściowa. Morfina ulega również demetylacji, co prowadzi do powstania innego aktywnego metabolitu – normorfiny.

Kodeina metabolizowana jest do kodeiny-6-glukuronidu, morfiny (jedynego aktywnego metabolitu) i norkodeiny. Ponieważ kodeina występuje w ekstrakcie maku w ilościach dziesięciokrotnie mniejszych niż morfina, jej wątrobowe przekształcanie ma niewielki wpływ na ogólną biodostępność morfiny.

Wydalanie

Okres półtrwania leku wynosi około 2 godzin. Podawano, że okres półtrwania M3G wynosi od 2,4 do 6,7 godziny. Około 90 % całkowitej ilości morfiny wydala się w ciągu doby w śladowych ilościach z moczem w ciągu 48 godzin.

Wydalanie pochodnych glukuronokoniugatów odbywa się głównie przez nerki zarówno poprzez filtrację kłębuszkową, jak i sekrecję kanalikową.

Wydalanie z kałem jest niskie (< 10 %).

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa

Kilka badań wykazało, że morfina powoduje uszkodzenia chromosomów w komórkach somatycznych i płciowych zwierząt oraz w komórkach somatycznych człowieka. Dlatego oczekuje się wpływu genotoksycznego na człowieka. Nie przeprowadzono długoterminowych badań na zwierzętach dotyczących potencjału kancerogennego morfiny.

Reakcje niepożądane, które nie były obserwowane w badaniach klinicznych, ale występowały u zwierząt przy ekspozycji wyższej niż u człowieka: opóźnienie wzrostu płodu oraz zwiększone występowanie wad układu nerwowego i szkieletu.

Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na funkcję rozrodczą przez cały okres ciąży (wady rozwoju OUN, opóźnienie wzrostu płodu, wady szkieletu, zanik jąder, zmiany w układzie neuroprzekaźników i zachowaniu, uzależnienie).

Ponadto morfina wpływa na płodność potomstwa płci męskiej. Badania na zwierzętach wykazały również, że morfina może negatywnie wpływać na funkcje narządów płciowych lub gamet, a także poprzez zaburzenia układu endokrynnego może negatywnie wpływać na płodność mężczyzn i kobiet.

Istotność tych wyników badań przedklinicznych dla klinicznego zastosowania nie została ustalona.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Dropizol jest wskazany w leczeniu objawowym ciężkiej biegunki spowodowanej skutkami ubocznymi stosowania leków przeciwnowotworowych cytotoksycznych lub działaniem promieniowania, albo guzami neuroendokrynnymi u dorosłych pacjentów, gdy inne leki przeciwbiegunkowe nie wykazały wystarczającego efektu.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z substancji pomocniczych leku.

Uzależnienie od opioidów.

Jaskra.

Ciężkie zaburzenia funkcji wątroby lub nerek.

Deliryum alkoholowe.

Ciężkie urazy głowy.

Ryzyko rozwoju niedrożności paralitycznej przewodu pokarmowego.

Przewlekła obturacyjna choroba płuc.

Stan astmatyczny.

Ciężkie osłabienie oddychania z hipoksją i/lub hiperkapnią.

Niewydolność serca na tle choroby płuc (serce płucne).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Należy wziąć pod uwagę, że ryzyko sedacji, osłabienia oddychania, śpiączki lub śmierci wzrasta z powodu addytywnego wpływu depresyjnego na OUN etanolu, środków nasennych (np. zolpidemu), znieczulenia ogólnego (np. barbituranów), inhibitorów MAO (np. safinamidu), leków przeciwdepresyjnych trójcyklicznych i leków psychotropowych o działaniu uspokajającym (takich jak fenantiazyny), gabapentyny, leków przeciwwymiotnych (w szczególności bromoprydy, meklizyny, metoklopramidu), leków przeciwhistaminowych (np. karbinozaminy, doksylaminy) oraz innych leków opioidowych (np. alfentanilu, butorfanolu, fentanilu, hydroksykodonu, hydromorfonu, leworfanolu, remifentanilu, sufentanilu, tapentadolu, tramadolu). W przypadku jednoczesnego stosowania powyższych leków oraz nalewki maku, dawkę i czas trwania leczenia lekiem Dropizol należy ograniczyć (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Dropizol nie powinien być stosowany razem z innymi agonistami/antagonistami receptora morfiny (buprenorfina, nalbufina, nalomefina, nalokson, pentazocyna) ze względu na konkurencyjne wiązanie się z receptorami, co może nasilić objawy abstynencji i zmniejszyć efekt terapeutyczny.

Ze względu na zawartość etanolu, Dropizol nie powinien być stosowany jednocześnie z disulfiramem lub metronidazolem. Oba te leki mogą wywoływać reakcje typu disulfiramowego (rumień, przyspieszone oddychanie, tachykardię).

Ryfampicyna indukuje CYP3A4 w wątrobie, w wyniku czego zwiększa się metabolizm morfiny, kodeiny i metadonu. W ten sposób działanie tych opioidów jest osłabiane lub unieważniane.

Jednoczesne stosowanie morfiny i leków obniżających ciśnienie może nasilić działanie hipotensyjne leków przeciwhypertensyjnych lub innych leków o działaniu hipotensyjnym.

Morfinę hamuje glukuronidację zydowudyny in vitro.

Czas działania morfiny może być skrócony po zastosowaniu fluoksetyny.

Cymetydyna i ranitydyna nie wpływają na biodostępność maku w postaci kropli doustnych.

Wiadomo, że inhibitory monoaminooksydazy (MAO) oddziałują z analgetykami narkotycznymi, powodując pobudzenie lub hamowanie OUN z napadami nadciśnienia lub niedociśnienia. Leku nie należy przyjmować jednocześnie z inhibitorami MAO oraz przez 2 tygodnie po zakończeniu ich stosowania.

Interakcje z innymi lekami

Amfetamina i jej analogi mogą zmniejszyć działanie uspokajające opioidów. Loksapina i periacyzyna mogą nasilić działanie uspokajające opioidów. Jednoczesne stosowanie flibanseryny i opioidów może zwiększyć ryzyko depresji OUN. Opioidy mogą zwiększać stężenia desmopresyny i setraliny w osoczu.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Dropizol należy stosować wyłącznie po rozpoznaniu etiologii choroby towarzyszącej objawom i wyłącznie w przypadkach, gdy inne leki przeciwdziarne nie przyniosły efektu.

Krople Dropizol należy stosować z ostrożnością u pacjentów z następującymi stanami:

• wiek starszy;
• przewlekłe choroby nerek i/lub choroby wątroby;
• alkoholizm w wywiadzie;
• rozpoznane kolki żółciowe, kamica żółciowa, choroby dróg żółciowych;
• uraz głowy lub podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe;
• obniżona świadomość;
• szok kardiogenny lub oddechowy;
• stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (w tym moclobemidu) oraz okres dwóch tygodni po ich odstawieniu;
• niewydolność kory nadnerczy;
• hipotyreozę;
• niskie ciśnienie tętnicze z hipowolemia;
• zapalenie trzustki;
• przerośnięcie prostaty i inne stany mogące prowadzić do zaburzeń mikcji;
• jednoczesne stosowanie innych leków przeciwdziarnych lub antyprzestankowych, leków antycholinergicznych, leków obniżających ciśnienie tętnicze (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji“);
• zespół padaczkowy;
• krwawienia z przewodu pokarmowego.

W przypadku wystąpienia trudności z mikcją należy skonsultować się z lekarzem.

Dawkę może być konieczne dostosować u pacjentów w wieku starszym, u pacjentów z niedoczynnością tarczycy oraz u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby o lekkim i średnim nasileniu.

Należy unikać stosowania leku Dropizol u pacjentów w wieku starszym z wywiadem upadków lub złamania. Stosowanie naparu z maków może prowadzić do wystąpienia ataksji, zaburzeń funkcji psychomotorycznych, nieprzytomności, co może być przyczyną upadków i złamań. Jeżeli stosowanie leku Dropizol jest konieczne, należy rozważyć możliwość zmniejszenia dawki innych leków działających na ośrodkowy układ nerwowy i potencjalnie zwiększających ryzyko upadków. Należy podjąć wszystkie inne odpowiednie środki ostrożności w celu zmniejszenia ryzyka upadków u pacjentów w wieku starszym.

Leków przeciwdziarnych hamujących perystaltykę należy stosować z ostrożnością u pacjentów z infekcjami lub chorobami zapalnymi jelita ze względu na zwiększony ryzyko wchłaniania toksyn oraz rozwój toksycznego megakolonu i perforacji jelita. Ze względu na ryzyko wystąpienia niedrożności paralitycznej jelita, Dropizol nie powinno się stosować przed zabiegami chirurgicznymi i w ciągu 24 godzin po ich wykonaniu. W przypadku podejrzenia niedrożności paralitycznej jelita podczas stosowania Dropizolu, leczenie należy natychmiast przerwać.

Ponowne stosowanie Dropizolu może prowadzić do uzależnienia i tolerancji, a przyjmowanie opium może spowodować uzależnienie od tej substancji. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów skłonnych do uzależnień od narkotyków i alkoholu.

Ryzyka związane z jednoczesnym stosowaniem leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny, lub leków z tej samej grupy

Jednoczesne stosowanie Dropizolu i leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny, lub leków z tej samej grupy może prowadzić do sedacji, niewydolności oddechowej, śpiączki i śmierci. Ze względu na te ryzyka jednoczesne stosowanie tych leków uspokajających powinno być przepisane wyłącznie pacjentom, dla których inne opcje leczenia są niemożliwe. Jeżeli podjęto decyzję o przepisaniu Dropizolu jednocześnie z lekami uspokajającymi, należy stosować najniższą skuteczną dawkę, a czas trwania leczenia powinien być jak najkrótszy.

Należy dokładnie monitorować pacjentów pod kątem objawów i objawów niewydolności oddechowej i efektu uspokajającego. Lekarzom przepisującym terapię zawierającą lek Dropizol zdecydowanie zaleca się informowanie pacjentów i osób opiekujących się nimi o konieczności kontroli oddychania, ponieważ lek może prowadzić do niewydolności oddechowej, śpiączki i śmierci (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji“).

Należy stosować lek w zmniejszonych dawkach i z maksymalną ostrożnością u pacjentów, którzy jednocześnie przyjmują inne środki odurzające, środki uspokajające, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne oraz inhibitory monoaminooksydazy (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji“).

Dropizol należy stosować z ostrożnością u pacjentów z wysokim ryzykiem, takich jak pacjenci z padaczką i chorobami wątroby.

Opioidy mogą hamować oś podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczową (HPA) lub oś gonadyczną na kilku poziomach, co jest szczególnie wyraźne po długotrwałym stosowaniu. Może to prowadzić do objawów niewydolności nadnerczy (patrz również sekcja „Działania niepożądane“).

Lek Dropizol zawiera 33% etanolu (alkoholu), czyli do 260 mg na dawkę, co odpowiada 6,6 ml piwa lub 2,8 ml wina, w odniesieniu do całkowitej objętości.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Dane dotyczące stosowania leków opium u ciężarnych kobiet są ograniczone. Badania na zwierzętach wykazały toksyczność reprodukcyjną (patrz sekcja „Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa“).

Dropizol nie powinno się stosować w czasie ciąży, z wyjątkiem przypadków, gdy korzyści z leczenia wyraźnie przewyższają ryzyko związane z jego stosowaniem zarówno dla matki, jak i dla dziecka.

Stosowanie morfiny w czasie ciąży aż do porodu może prowadzić do zespołu odstawienia u noworodka.

Karmienie piersią

Opium wydzielane jest z mlekiem matki, gdzie jego stężenie jest wyższe niż we krwi matki. Należy przerwać karmienie piersią lub przerwać leczenie Dropizolem, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i terapeutyczny efekt leczenia Dropizolem dla kobiety. Jeżeli Dropizol stosowany jest w czasie karmienia piersią, stan niemowląt należy dokładnie monitorować pod kątem objawów niewydolności oddechowej i efektu uspokajającego.

Plodność

Brakuje wystarczających danych do oceny ryzyka dla płodności człowieka. Badania na zwierzętach wykazały uszkodzenia chromosomowe komórek rozrodczych (patrz sekcja „Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa“). Mężczyźni i kobiety w wieku rozrodczym powinni stosować skuteczne środki antykoncepcyjne podczas stosowania leku Dropizol.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Ze względu na działania niepożądane Dropizol może silnie wpływać na ogólny stan pacjenta, koncentrację uwagi i szybkość reakcji oraz, odpowiednio, na zdolność prowadzenia pojazdów i pracy z innymi mechanizmami. Pacjentom otrzymującym terapię zawierającą lek Dropizol całkowicie zabrania się prowadzenia pojazdów i pracy z innymi mechanizmami.

Sposób stosowania i dawki.

Należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu tego leku ze względu na zawartość morfiny. Okres leczenia powinien być jak najkrótszy.

Dozowanie

Zwykle dawka początkowa leku dla dorosłych pacjentów wynosi 5–10 kropli 2–3 razy dziennie.

Dawki pojedyncze nie powinny przekraczać 1 ml, a całkowita dawka dobowa nie powinna przekraczać 6 ml.

Dawkowanie ustala lekarz, uwzględniając indywidualne cechy pacjenta (wiek, masa ciała, wywiad chorobowy itp.), aby stosować najniższą skuteczną dawkę leku przez najkrótszy możliwy okres czasu.

Sposób stosowania

Lek Dropizol stosuje się wyłącznie doustnie.

Dropizol można przyjmować nierozcieńczony (w postaci kropli) lub zmieszany w szklance z wodą. Po rozcieńczeniu wodą lek należy natychmiast użyć. Jeśli lek stosuje się w postaci nierozcieńczonej, przepisaną dawkę można podawać za pomocą zwykłej łyżki.

Grupy pacjentów szczególnej uwagi

Pacjenci w podeszłym wieku

Należy zachować ostrożność przy stosowaniu Dropizolu u pacjentów w podeszłym wieku. Na początku leczenia należy stosować obniżone dawki.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek

Przy niewydolności nerek proces wydalania substancji czynnej i jej metabolitów zwalnia i ulega opóźnieniu. Dlatego należy unikać stosowania leku Dropizol u tych pacjentów lub stosować zmniejszoną dawkę (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby

Przy zaburzeniach funkcji wątroby morfina, będąca składnikiem leku, może spowodować śpiączkę. Należy unikać stosowania leku Dropizol u tych pacjentów lub stosować zmniejszoną dawkę (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Dzieci

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania Dropizolu u dzieci (do 18. roku życia) nie zostały ustalone. Obecnie brakuje wystarczających danych, aby określić zalecenia dotyczące dawkowania u dzieci. Dropizolu nie należy stosować dzieciom (do 18. roku życia) ze względów bezpieczeństwa (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne. Farmakodynamika”).

Przedawkowanie

Przy przekroczeniu zalecanych dawek ryzyko dla pacjenta wynika przede wszystkim z toksyczności morfiny. Dawki śmiertelne zależą od zawartości morfiny.

Objawy przedawkowania: mioza, osłabienie oddychania, senność, obniżenie napięcia mięśni szkieletowych oraz gwałtowne obniżenie ciśnienia tętniczego. W ciężkich przypadkach może wystąpić zaburzenie krążenia, stupor, śpiączka, bradykardia i niekardiogenne obrzęki płuc, hipotensja oraz śmierć; nadużywanie wysokich dawek silnych opioidów, takich jak oksykodon, może prowadzić do śmiertelnego skutku.

Działania w przypadku przedawkowania

Główną uwagę należy skupić na zapewnieniu drożności dróg oddechowych oraz na wprowadzeniu wentylacji wspomaganej lub kontrolowanej.

W przypadku przedawkowania może być wskazane dożylne podanie antagonisty opioidów.

Dodatkowo może być skuteczne przemywanie żołądka.

W leczeniu współistniejącego szoku cyrkulacyjnego, w razie potrzeby, należy stosować terapię wspierającą (sztuczne oddychanie, podawanie tlenu, podanie wazopresorów oraz terapię infuzyjną).

Niepożądane reakcje.

Niepożądane reakcje zgłaszane podczas stosowania Dropizolu, kropli do doustnego przyjmowania, oraz informacje uzyskane z publikacji i doświadczeń pogwarancyjnych z innymi lekami opartymi na morfinie.

Niepożądane reakcje zostały sklasyfikowane według układów narządów i częstości występowania: bardzo często (> 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), rzadko (≥ 1/1000 do < 1/100), często rzadko (≥ 1/10000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000), częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to prowadzenie monitorowania stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Osoby pracujące w zawodach medycznych i farmaceutycznych, jak również pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez zautomatyzowany system informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua/.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Nie przechowywać w lodówce i nie zamrażać!

Po otwarciu krople należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu nie dłużej niż 4 tygodnie.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

10 ml kropelek doustnych w buteleczce zamkniętej białą nakrętką wyposażoną w kroplomierz i zabezpieczenie przed otwarciem przez dzieci. Po 1 lub 3 buteleczki w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

Lomapharm GmbH.

Siedziba producenta oraz adres miejsca wykonywania działalności.

Langes Feld 5, Emmerthal, Dolna Saksonia, 31860, Niemcy (Langes Feld 5, Emmerthal, Niedersachsen, 31860, Germany)