INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU DOLOX RETARD (DOLOX RETARD)

Skład:

substancja czynna: diclofenac;

1 tabletka zawiera 100 mg diklofenaku sodowego;

substancje pomocnicze: laktoza, monohydrat; celuloza mikrokryształowa; hydroksypropylometyloceluloza; skrobia kukurydziana; stearynian magnezu; dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny; talk; Opadry biały 04B580000 (hydroksypropylometyloceluloza, dwutlenek tytanu (E 171), makrogol, talk); barwnik Żółty zachód FCF (E 110).

Postać leku. Tabletki powlekane o działaniu przedłużonym.

Główne właściwości fizykochemiczne: okrągłe, podwójnie wypukłe tabletki o kolorze pomarańczowym, powlekane powłoką filmową.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki niesteroidowe przeciwzapalne i przeciwrzutowe. Kod ATC M01A B05.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Diklofenak – substancja czynna Dolox Retard – wykazuje działanie przeciwgorączkowe, przeciwbólowe i przeciwzapalne. Głównym mechanizmem działania diklofenaku jest hamowanie biosyntezy prostaglandyn poprzez supresję aktywności enzymu prostaglandynsyntetazy. Poprzez blokowanie ich syntezy diklofenak znacząco zmniejsza objawy stanu zapalnego; przeciwdziała wpływowi prostaglandyn na ognisko podwzgórzowe procesu termoregulacji, co prowadzi do obniżenia temperatury ciała; zmniejsza ból podczas pierwotnej dysmenorei.

Dolox Retard wykazuje wyraźne działanie przeciwbólowe w przypadku umiarkowanych i silnych bólowych uczucioch niepozostających pochodzenia reumatycznego.

Farmakokinetyka.

Diklofenak jest całkowicie wchłaniany w przewodzie pokarmowym. Analiza niezmienionego diklofenaku oraz jego metabolitów hydroksylowanych wydzielanych z moczem wykazała, że ilość uwolnionego i wchłoniętego diklofenaku jest taka sama jak po podaniu równoważnej dawki diklofenaku w postaci tabletek z powłoką opóźniającą uwalnianie (bez opóźnionego uwalniania).

Jednak ogólna dostępność systemowa diklofenaku (uwolnionego z Dolox Retard) wynosi średnio 82% wartości odpowiedniego wskaźnika po podaniu doustnej tabletki diklofenaku z powłoką opóźniającą uwalnianie (bez opóźnionego uwalniania) w tej samej dawce. Wskutek powolnego uwalniania substancji czynnej z Dolox Retard maksymalne stężenia osiągane we krwi osoczu są niższe niż po podaniu tabletek z powłoką opóźniającą uwalnianie. Maksymalne stężenie 0,5 μg/ml lub 0,4 μg/ml (1,6 lub 1,25 μmol/l) osiągane jest średnio po 4–5 godzinach od zażycia tabletki 100 mg.

Spożycie posiłku nie wpływa klinicznie na wchłanianie i ogólną dostępność systemową Dolox Retard.

Ponieważ około połowa diklofenaku ulega metabolizmowi w trakcie pierwszego przejścia przez wątrobę (efekt pierwszego przejścia), pole pod krzywą „stężenie-czas” po podaniu tabletki z opóźnionym uwalnianiem jest niemal dwukrotnie mniejsze niż po podaniu dożylnej równoważnej dawki leku. Po wielokrotnym podawaniu Dolox Retard parametry farmakokinetyczne nie ulegają zmianie. Przy zachowaniu zalecanych odstępów między dawkami nie stwierdza się kumulacji. 99,7% diklofenaku wiąże się z białkami osocza, głównie z albuminą (99,4%). Objętość rozdziału wynosi 0,12–0,17 l/kg.

Diklofenak przenika do płynu synowialnego, gdzie jego maksymalne stężenie odnotowuje się 2–4 godziny później niż we krwi osoczu. Przewidywany okres półwydalenia z płynu synowialnego wynosi 3–6 godzin. 4–6 godzin po osiągnięciu maksymalnych stężeń we krwi osoczu stężenie substancji czynnej w płynie synowialnym jest wyższe niż we krwi osoczu i pozostaje wyższe przez 12 godzin.

Biotransformacja diklofenaku odbywa się głównie poprzez jedno- i wielokrotne hydroksylowanie oraz metoksylowanie, prowadzące do powstania kilku metabolitów fenolowych, z których większość ulega koniugacji z kwasem glukuronowym. Dwa z tych metabolitów fenolowych są farmakologicznie aktywne, jednak w znacznie mniejszym stopniu niż diklofenak.

Całkowity systemowy klirens diklofenaku z osocza wynosi 263 ± 56 ml/min (średnia wartość ± SD).

Około 60% podanej dawki leku wydala się z moczem w postaci koniugatów glukuronowych niezmienionej cząsteczki substancji czynnej oraz w postaci metabolitów, z których większość również przekształca się w koniugaty glukuronowe. Mniej niż 1% diklofenaku wydala się w niezmienionej formie. Pozostała część podanej dawki wydala się z żółcią i kałem w postaci metabolitów.

U pacjentów z ciężkim zaburzeniem funkcji nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 10 ml/min) wzrasta udział wydalania metabolitów z żółcią, dlatego nie obserwuje się wzrostu ich stężenia we krwi.

U osób starszych oraz u pacjentów z przewlekłym zapaleniem wątroby i przewlekłym, skompensowanym marskością wątroby nie zaobserwowano istotnych zmian farmakokinetyki diklofenaku.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Zapalne i zwyrodnieniowe postacie reumatyzmu (reumatoidalne zapalenie stawów, zapalenie stawów kręgosłupa, osteoarthrytis, spondylarthrytis, zespoły bólowe różnej lokalizacji, reumatyzm pozastawowy); ból, stan zapalny i obrzęk po urazach i zabiegach chirurgicznych; bólowe lub/i zapalne stany w ginekologii (np. pierwotna algomenorrhoea lub zapalenie przydatków).

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek inny składnik leku;
Ostra choroba wrzodowa żołądka lub jelita; krwawienie żołądkowo-jelitowe lub perforacja, krwawienie lub perforacja przewodu pokarmowego w wywiadzie po stosowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NSAID), przewlekła lub nawracająca choroba wrzodowa żołądka lub jelita w wywiadzie;
DOLÓX RETARD, jak i inne NSAID, jest przeciwwskazany u pacjentów, u których w odpowiedzi na stosowanie kwasu acetylosalicylowego lub innych NSAID występują napady astmy oskrzelowej, pokrzywka lub ostry nieżyt nosa;
Choroby zapalne jelit (choroba Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego);
Ciężka niewydolność wątroby (klasa C wg skali Childa-Pugh, marskość wątroby lub wodobrzusze);
Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min);
Przewlekła niewydolność serca (NYHA II-IV);
Leczenie bólu w okresie okołochirurgicznym po by-passie aorto-wieńcowym (lub przy użyciu aparatu krążenia wspomaganego);
Choroba niedokrwienna serca u pacjentów z chorobą wieńcową, przebytym zawałem mięśnia sercowego;
Choroby naczyniowe mózgu u pacjentów po udarze mózgu lub z epizodami przemijających ataków niedokrwiennych;
Choroby tętnic obwodowych;
Trzeci trymestr ciąży.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Poniżej przedstawiono interakcje, które mogą występować podczas stosowania DOLÓX RETARD.

Lit.* Jednoczesne stosowanie DOLÓX RETARD może podwyższać stężenie litu w osoczu krwi. Zaleca się kontrolowanie poziomu litu w osoczu krwi.

Digoksyna. DOLÓX RETARD może podwyższać stężenie digoksyny w osoczu krwi przy jednoczesnym stosowaniu. Zaleca się kontrolowanie poziomu digoksyny w osoczu krwi.

Diuretyki i leki przeciwhypertensyjne. Jak przy stosowaniu innych NSAID, jednoczesne stosowanie DOLÓX RETARD może osłabiać działanie przeciwhypertensyjne diuretyków lub leków przeciwhypertensyjnych (np. beta-blokerów, inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę (ACE)) poprzez hamowanie syntezy wazodylatacyjnych prostaglandyn. W związku z tym taką kombinację należy stosować z ostrożnością, a pacjentów, szczególnie starszych, należy dokładnie monitorować pod kątem ciśnienia tętniczego. Pacjenci powinni przyjmować odpowiednią ilość wody, a przed rozpoczęciem i po zakończeniu terapii wspomagającej należy okresowo kontrolować funkcję nerek, szczególnie przy stosowaniu diuretyków i inhibitorów ACE z uwagi na zwiększony ryzyko nefrotoksyczności.

Antykoagulants i środki przeciwzakrzepowe (alteplaza, streptokinaza, urokinaza). Zaleca się przepisywanie z ostrożnością, ponieważ jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko krwawienia. Zalecana jest ścisła kontrola pacjentów stosujących jednocześnie diklofenak i antykoagulants oraz, w razie potrzeby, korekta dawkowania antykoagulantów. Jak i inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, diklofenak w wysokich dawkach może odwracalnie hamować agregację płytek krwi.

Inne NSAID, w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2 i kortykosteroidy. Jednoczesne stosowanie diklofenaku i innych systemowych NSAID lub kortykosteroidów może zwiększyć ryzyko wystąpienia krwawienia żołądkowo-jelitowego lub wrzodów. Należy unikać jednoczesnego stosowania dwóch lub więcej NSAID. Jednoczesne stosowanie diklofenaku i kortykosteroidów może zwiększyć częstość działań niepożądanych.

Leki przeciwdiabetyczne. Badania kliniczne wykazały, że DOLÓX RETARD może być stosowany razem z dawkowanymi doustnie lekami przeciwdiabetycznymi i nie zmienia ich działania terapeutycznego. Istnieją jednak pojedyncze doniesienia o wystąpieniu zarówno hipoglikemii, jak i hiperglikemii, co może wymagać zmiany dawki leków obniżających poziom glukozy we krwi podczas stosowania DOLÓX RETARD. Z tego powodu zaleca się kontrolowanie poziomu glukozy we krwi – jako środek ostrożności podczas terapii łączonej.

Metotreksat. Diklofenak może hamować nerkowy klirens metotreksatu w kanalikach, co prowadzi do podwyższenia poziomu metotreksatu. Należy ostrożnie stosować NSAID, w tym diklofenak, przy przepisywaniu mniej niż 24 godziny przed leczeniem metotreksatem, ponieważ poziomy metotreksatu we krwi mogą wzrosnąć, a toksyczność metotreksatu może się nasilać. Obserwowano przypadki ciężkiej toksyczności, gdy metotreksat i NSAID, w tym diklofenak, były stosowane w odstępie krótszym niż 24 godziny. Ta interakcja jest pośrednikiem akumulacji metotreksatu w wyniku zaburzonej wydolności nerek w obecności NSAID.

Cyklosporyna. Diklofenak, jak i inne NSAID, może nasilać nefrotoksyczność cyklosporyny poprzez wpływ na nerkowe prostaglandyny. Z tego powodu lek należy stosować w dawkach niższych niż u pacjentów nie przyjmujących cyklosporyny.

W przypadku jednoczesnego przyjmowania diklofenaku z takrolimusem zwiększa się ryzyko nefrotoksyczności. Może to być pośredniczone poprzez mechanizm hamowania nerkowych prostaglandyn zarówno przez NSAID, jak i inhibitor kalcyneryny.

Leki stymulujące enzymy metabolizujące leki, np. ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina, ziele św. Jana (Hypericum perforatum) i inne, teoretycznie mogą obniżać stężenie diklofenaku w osoczu krwi.

Istnieją pojedyncze doniesienia o wystąpieniu drgawek u chorych przyjmujących jednocześnie pochodne chinolonów i DOLÓX RETARD. Może to występować zarówno u pacjentów z epilepsją lub drgawkami w wywiadzie, jak i bez takiego wywiadu. Z tego powodu należy ostrożnie przepisywać antybiotyki z grupy chinolonów pacjentom, którzy już przyjmują NSAID.

Kolestypol i cholestyramina. Te leki mogą powodować opóźnienie lub zmniejszenie wchłaniania diklofenaku. Z tego powodu zaleca się stosowanie diklofenaku co najmniej 1 godzinę przed lub 4-6 godzin po podaniu kolestypolu/chlestyraminy.

Glikozydy nasierdziowe. Jednoczesne stosowanie glikozydów nasierdziowych i NSAID może nasilać niewydolność serca, zmniejszać szybkość filtracji kłębuszkowej i podwyższać poziom glikozydów w osoczu krwi.

Mifepryston. NSAID nie powinny być stosowane w ciągu 8-12 dni po przyjęciu mifeprystonu, ponieważ NSAID mogą zmniejszyć jego działanie.

Silne inhibitory CYP2C9. Zaleca się ostrożne przepisywanie diklofenaku jednoczesnie z silnymi inhibitorami CYP2C9 (np. sulfapirazolem i worykonazolem), co może prowadzić do istotnego zwiększenia maksymalnego stężenia w osoczu krwi i ekspozycji na diklofenak ze względu na hamowanie metabolizmu diklofenaku.

Selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI).

Jednoczesne stosowanie NSAID i SSRI może zwiększać ryzyko krwawień żołądkowo-jelitowych.

Leki, których stosowanie może prowadzić do hiperkaliemii.

Leczenie wspomagające diuretykami zatrzymującymi potas, cyklosporyną, takrolimusem lub trimetoprimem może prowadzić do zwiększenia poziomu potasu w surowicy, którego należy kontrolować.

Leki zwiększające wrażliwość na światło zwiększają działanie uczulające diklofenaku wobec promieniowania ultrafioletowego.

Szczególne wskazania.

Ogólne

Należy unikać stosowania Dolox Retard w połączeniu z niesterydowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) stosowanymi ogólnie, w tym z selektywnymi inhibitorami COX-2, ze względu na brak jakiegokolwiek efektu synergicznego i możliwość wystąpienia addytywnych działań niepożądanych.

Leczenie należy przepisywać ostrożnie pacjentom powyżej 65 roku życia zgodnie z zaleceniami dla tej grupy pacjentów. W szczególności zaleca się stosowanie minimalnej skutecznej dawki u osłabionych pacjentów w podeszłym wieku lub u pacjentów o niskiej masie ciała.

Tak jak przy stosowaniu innych niesterydowych leków przeciwzapalnych, w tym diklofenaku, rzadko mogą rozwijać się reakcje alergiczne, w tym reakcje anafilaktyczne/anafilaktycznopodobne, nawet bez wcześniejszego stosowania leku.

Reakcje nadwrażliwości mogą również postępować do zespołu Kounisa, ciężkiej reakcji alergicznej, która może prowadzić do zawału mięśnia sercowego. Objawy takich reakcji mogą obejmować ból w klatce piersiowej pojawiający się w połączeniu z reakcją alergiczną na diklofenak.

Tak jak inne NLPZ, diklofenak dzięki swoim właściwościom farmakodynamicznym może maskować objawy i objawy infekcji.

Dolox Retard zawiera laktozę. Nie można stosować tego leku pacjentom z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, ciężkim niedoborem laktoazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Wpływ na przewód pokarmowy

Krwawienie przewodu pokarmowego (hematemesis, melena), owrzodzenie lub perforacja, które mogą być śmiertelne, odnotowano przy stosowaniu niesterydowych leków przeciwzapalnych, w tym diklofenaku, i mogą wystąpić w dowolnym czasie trwania leczenia, z objawami wstępnych lub bez nich, lub z poważnymi objawami przewodu pokarmowego w wywiadzie. U pacjentów w podeszłym wieku takie powikłania mają zazwyczaj poważniejsze konsekwencje. W przypadku wystąpienia krwawienia przewodu pokarmowego lub owrzodzenia u pacjentów leczonych diklofenakiem, należy przerwać stosowanie tego leku.

Tak jak przy stosowaniu wszystkich NLPZ, w tym diklofenaku, wymagana jest staranna opieka medyczna i szczególna ostrożność przy przepisywaniu diklofenaku pacjentom z objawami wskazującymi na zaburzenia przewodu pokarmowego lub podejrzeniem owrzodzenia, krwawienia lub perforacji żołądka lub jelita w wywiadzie. Ryzyko wystąpienia krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego wzrasta wraz ze zwiększaniem dawek NLPZ, w tym diklofenaku, a także u pacjentów z owrzodzeniem w wywiadzie, szczególnie skomplikowanym krwawieniem lub perforacją.

U pacjentów w podeszłym wieku obserwuje się zwiększoną częstość działań niepożądanych NLPZ, szczególnie krwawienia przewodu pokarmowego i perforacji, które mogą być śmiertelne.

W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia toksyczności przewodu pokarmowego u pacjentów z owrzodzeniem w wywiadzie, szczególnie z krwawieniem lub perforacją, oraz u pacjentów w podeszłym wieku, leczenie należy rozpocząć od najniższej skutecznej dawki i przestrzegać jej.

Należy rozważyć możliwość terapii skojarzonej z zastosowaniem środków ochronnych (np. misoprostolu lub inhibitorów pompy protonowej) u pacjentów wymagających jednoczesnego stosowania leków zawierających niskie dawki kwasu acetylosalicylowego (ASA) / aspiryny lub innych leków, które mogą zwiększać ryzyko dla przewodu pokarmowego.

Pacjenci z toksycznością przewodu pokarmowego w wywiadzie, szczególnie w podeszłym wieku, wymagają obserwacji pod kątem nietypowych objawów brzusznych (szczególnie krwawienia przewodu pokarmowego).

Należy zachować ostrożność u pacjentów stosujących leczenie wspomagające lekami, które mogą zwiększać ryzyko powstawania owrzodzeń lub krwawień, takimi jak kortykosteroidy systemowe, leki przeciwkrwawicze, takie jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub leki przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy.

Wymagają starannej opieki medycznej i ostrożności pacjenci z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego lub chorobą Leśniowskiego-Crohna, ponieważ te stany mogą się nasilać.

NLPZ, w tym diklofenak, mogą być związane ze zwiększonym ryzykiem niewydolności przewodu pokarmowego anastomozy. Zaleca się baczne monitorowanie i ostrożność przy stosowaniu diklofenaku po operacji przewodu pokarmowego.

Wpływ hepatobilarny

Wymagana jest staranna kontrola medyczna w przypadku przepisywania leku Dolox Retard pacjentom z zaburzeniem funkcji wątroby, ponieważ ich stan może się nasilić.

Tak jak przy stosowaniu wszystkich NLPZ, w tym diklofenaku, może wzrosnąć poziom jednego lub więcej enzymów wątrobowych. Podczas długotrwałego leczenia diklofenakiem regularna kontrola funkcji wątroby jest zalecana jako środek zapobiegawczy.

Jeśli zmiany wskazujące na zaburzenie funkcji wątroby utrzymują się lub nasilają, pojawiają się objawy kliniczne lub objawy choroby wątroby lub inne objawy (eozynofilia, wysypka), należy przerwać stosowanie Dolox Retard.

Podczas przyjmowania diklofenaku może rozwinąć się zapalenie wątroby bez objawów wstępnych.

Należy ostrożnie stosować diklofenak u pacjentów z porfirią wątrobową, ponieważ może on spowodować nasilenie choroby.

Wpływ na nerki

Ponieważ podczas stosowania NLPZ, w tym diklofenaku, obserwowano zatrzymanie płynu i obrzęki, należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z zaburzeniem funkcji serca lub nerek, nadciśnieniem tętniczym w wywiadzie, u pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów otrzymujących leczenie wspomagające diuretykami lub lekami, które mogą istotnie wpływać na funkcję nerek, a także u pacjentów z istotnym zmniejszeniem objętości płynu pozakomórkowego z dowolnej przyczyny, np. przed lub po rozległym zabiegu chirurgicznym. W takich przypadkach zaleca się jako środek ostrożności monitorowanie funkcji nerek podczas stosowania diklofenaku. Po zakończeniu leczenia stan pacjentów zazwyczaj normalizuje się do stanu sprzed leczenia.

Wpływ na skórę

Zgłaszano poważne reakcje skórne, niektóre z nich śmiertelne, w tym odłuszczeniowe zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczny epidermalny nekroliz, które bardzo rzadko obserwowano podczas stosowania NLPZ, w tym Dolox Retard. Najwyższe ryzyko wystąpienia tych reakcji istnieje na początku terapii, a ich rozwój obserwuje się w większości przypadków w pierwszym miesiącu leczenia. Należy przerwać przyjmowanie Dolox Retard przy pierwszych objawach wysypki skórnej, owrzodzeń błony śluzowej lub przy jakichkolwiek innych objawach nadwrażliwości.

Łupież czerwony systemowy i mieszane choroby tkanki łącznej

U pacjentów z łupieżem czerwonym systemowym (SLE) i mieszanymi chorobami tkanki łącznej może występować zwiększone ryzyko wystąpienia oponobrzegowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.

Objawy kardiologiczne i mózgowo-naczyniowe

Diklofenak można przepisać pacjentom z istotnymi czynnikami ryzyka objawów kardiologicznych (np. nadciśnienie, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu) tylko po starannym ocenie klinicznej. Ponieważ ryzyko kardiologiczne diklofenaku może wzrastać wraz ze zwiększaniem dawki i długością leczenia, należy go stosować przez jak najkrótszy możliwy czas i w najniższej skutecznej dawce. Należy okresowo przeglądać potrzebę stosowania diklofenaku u pacjenta w celu złagodzenia objawów i odpowiedzi na terapię.

Wymagają odpowiedniej opieki medycznej i konsultacji pacjenci z nadciśnieniem tętniczym i/lub niewydolnością serca lekkiego lub umiarkowanego stopnia w wywiadzie, ponieważ podczas stosowania NLPZ, w tym diklofenaku, obserwowano zatrzymanie płynu i obrzęki.

Wyniki badań klinicznych i dane epidemiologiczne wskazują, że stosowanie diklofenaku, szczególnie w wysokich dawkach (150 mg dziennie) i przy długotrwałym leczeniu, może być związane z niewielkim wzrostem ryzyka zakrzepicy tętniczej (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu).

Pacjentom z istniejącymi chorobami układu krążenia (niewydolnością serca, rozpoznaną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych) lub niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym nie zaleca się leczenia Dolox Retard. W razie konieczności stosowanie Dolox Retard u pacjentów z istniejącymi chorobami układu krążenia, niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym lub istotnymi czynnikami ryzyka chorób układu krążenia (np. nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca i palenie tytoniu) jest możliwe tylko po starannym rozważeniu i tylko w dawkach dobowych ≤ 100 mg, jeśli leczenie trwa dłużej niż 4 tygodnie.

Pacjenci wymagający leczenia objawowego powinni być okresowo badani, szczególnie przy leczeniu dłuższym niż 4 tygodnie.

Pacjenci powinni być poinformowani o sygnałach i objawach poważnych objawów tętniczo-zakrzepowych (np. ból w klatce piersiowej, przyspieszone oddychanie, osłabienie, zamieszanie), które mogą wystąpić bez ostrzeżenia.

Objawy hematologiczne

Podczas długotrwałego leczenia diklofenakiem, tak jak przy stosowaniu innych NLPZ, zalecane są kontrolne badania krwi z oznaczeniem liczby elementów morfotycznych.

Dolox Retard może odwracalnie hamować agregację płytek krwi. Pacjenci z zaburzeniami hemostazy, diatezą krwotoczną lub odchyleniami hematologicznymi wymagają starannej obserwacji.

Podczas długotrwałego leczenia diklofenakiem, tak jak przy stosowaniu innych NLPZ, zalecane są kontrolne badania krwi z oznaczeniem liczby elementów morfotycznych.

Efekty oddechowe (przy obecności astmy)

U pacjentów z astmą, sezonowym alergicznym nieżytą nosa, obrzękiem błony śluzowej nosa (tzn. polipami nosa), przewlekłymi chorobami obturacyjnymi płuc lub przewlekłymi infekcjami dróg oddechowych (szczególnie przy obecności objawów podobnych do alergicznego nieżytu nosa) reakcje na NLPZ podobne do nasilenia astmy (tzw. astma aspirynowa z nietolerancją środków przeciwbólowych), obrzęk Quinckego i pokrzywka występują częściej niż u innych pacjentów. Z tego powodu tym pacjentom zaleca się szczególne środki ostrożności (gotowość do udzielenia pomocy w nagłych wypadkach). Dotyczy to również pacjentów, którzy mają reakcje alergiczne na inne substancje, np. wysypkę, świąd lub pokrzywkę.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Od 20. tygodnia ciąży stosowanie Dolox Retard może spowodować oligohydramnios w wyniku dysfunkcji nerek płodu. To zaburzenie może wystąpić wkrótce po rozpoczęciu leczenia i jest zwykle odwracalne po przerwaniu leczenia. W pierwszym i drugim trymestrze ciąży Dolox Retard nie powinien być przepisywany, z wyjątkiem przypadków skrajnej konieczności. Jeśli Dolox Retard stosowany jest u kobiet próbujących zajść w ciążę lub w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, dawka powinna być jak najniższa, a czas trwania leczenia jak najkrótszy. Może być wskazane monitorowanie okołoporodowe w kierunku oligohydramniosu po wpływie Dolox Retard przez kilka dni, począwszy od 20. tygodnia ciąży. Stosowanie Dolox Retard należy przerwać, jeśli stwierdzono oligohydramnios.

Ciąża

Hamowanie syntezy prostaglandyn może negatywnie wpływać na ciążę i/lub rozwój embrionalny/fetalny. Dane badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia i/lub wad serca i gastroschizy po stosowaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn w wczesnych stadiach ciąży. Bezpośrednie ryzyko wad sercowo-naczyniowych wzrastało z mniej niż 1% do około 1,5%.

Uważa się, że ryzyko wzrasta wraz ze zwiększaniem dawki i długością trwania terapii.

Lek jest przeciwwskazany w ostatnich trzech miesiącach ciąży, ponieważ może wpływać na płód w następujący sposób:

toksyczność sercowo-płucna (z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym);
zaburzenia funkcji nerek, które mogą postępować do niewydolności nerek z oligohydramnios.

Na matkę i noworodka mogą wpływać następujące objawy, które mogą również wystąpić pod koniec ciąży:

możliwe wydłużenie czasu krwawienia, efekt przeciwkrzepnicy, który może występować nawet przy bardzo niskich dawkach;
hamowanie skurczów macicy, prowadzące do opóźnienia lub wydłużenia porodu.

Zatem Dolox Retard jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Karmienie piersią

Tak jak inne NLPZ, diklofenak w niewielkich ilościach przenika do mleka matki. Dlatego w celu zapobiegania występowaniu działań niepożądanych u niemowląt ten lek jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.

Plodność u kobiet

Tak jak inne NLPZ, diklofenak może wpływać na płodność u kobiet i dlatego nie jest zalecany kobietom planującym zajście w ciążę. Należy rozważyć możliwość przerwania stosowania diklofenaku u kobiet, które nie mogą zajść w ciążę, oraz u kobiet poddawanych badaniom w kierunku bezpłodności.

Wpływ na zdolność reagowania podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub pracy z innymi urządzeniami.

Pacjentom, u których podczas terapii lekiem Dolox Retard występują zaburzenia wzroku, zawroty głowy, uczucie kręcenia się, senność, zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego, osłabienie lub zmęczenie, nie zaleca się prowadzenia pojazdów mechanicznych ani pracy z urządzeniami wymagającymi skoncentrowania.

Sposób stosowania i dawki.

Dawkowanie należy dobrać indywidualnie, rozpoczynając od minimalnej dawki skutecznej, i należy stosować przez najkrótszy możliwy okres czasu.

Zalecana dawka początkowa leku dla dorosłych wynosi 100 mg na dobę (1 tabletka Dolox Retard).

Dorośli: 1 tabletka (100 mg) Dolox Retard na dobę.

Jeśli objawy choroby są szczególnie nasilone w nocy lub rano, Dolox Retard należy przyjmować wieczorem. Tabletki należy przyjmować całe, nie żuwając, z odpowiednią ilością płynu, najlepiej podczas posiłku.

W celu zminimalizowania niepożądanych działań lek należy stosować w najniższych skutecznych dawkach przez najkrótszy możliwy okres czasu, uwzględniając cel leczenia u każdego pacjenta.

Pacjenci w wieku podeszłym: nie stwierdzono klinicznie istotnych zmian farmakokinetyki przy stosowaniu Dolox Retard u pacjentów w wieku podeszłym. NLPZ należy stosować u pacjentów w wieku podeszłym z szczególną ostrożnością, ponieważ ci pacjenci są bardziej narażeni na działania niepożądane. Zaleca się stosowanie minimalnej dawki skutecznej u pacjentów w wieku podeszłym lub u pacjentów o niskiej masie ciała, a także u pacjentów wymagających stałego monitorowania w celu wykrycia możliwego krwawienia z przewodu pokarmowego podczas stosowania NLPZ.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek: nie przeprowadzono specyficznych badań u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek, nie ma zaleceń dotyczących dostosowania dawki. Dolox Retard należy przepisywać z ostrożnością pacjentom ze średnim lub ciężkim stopniem zaburzeń funkcji nerek.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby: nie przeprowadzono specyficznych badań dotyczących pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby, nie ma zaleceń dotyczących dostosowania dawki. Dolox Retard należy przepisywać z ostrożnością pacjentom ze średnim lub ciężkim stopniem zaburzeń funkcji wątroby.

Dzieci. Dolox Retard nie należy stosować w leczeniu dzieci ze względu na wysoką zawartość substancji czynnej w tabletce.

Przedawkowanie.

Nie istnieje typowy obraz kliniczny przedawkowania Dolox Retard. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić ból głowy, nudności, ból w nadbrzuszu, wymioty, krwawienia z przewodu pokarmowego, biegunka, zawroty głowy, dezorientacja, senność, śpiączka, pobudzenie, szum w uszach lub drgawki. W przypadku ciężkiego zatrucia możliwe są ostre niewydolność nerek i uszkodzenie wątroby.

Leczenie ostrego zatrucia NLPZ polega na stosowaniu środków wspomagających i terapii objawowej. Wskazane są działania objawowe i wspomagające w przypadku takich powikłań jak nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, zespół drgawkowy, zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego i depresja oddychania. Mało prawdopodobne, że specyficzne metody leczenia, takie jak wymuszone moczowanie, dializa lub hemoperfuzja, będą skuteczne w eliminacji Dolox Retard, ponieważ substancje czynne leku w dużym stopniu wiążą się z białkami osocza i są intensywnie metabolizowane. Po przyjęciu potencjalnie toksycznych dawek można stosować węgiel aktywowany, a po przyjęciu dawek potencjalnie zagrażających życiu można rozważyć dekontaminację żołądka (wymuszenie wymiotów, przemywanie żołądka).

Działania niepożądane.

Zaburzenia układu krwiotwórczego i chłonnego: trombocytopenia, leukopenia, anemia hemolityczna, anemia aplastyczna, agranulocytoza.

Zaburzenia układu odpornościowego: nadwrażliwość, reakcje anafilaktyczne i anafilakso-podobne (w tym skurcz oskrzeli, hipotensja i wstrząs), obrzęk naczynioruchowy (w tym obrzęk twarzy).

Zaburzenia psychiczne: dezorientacja, depresja, bezsenność, koszmary nocne, drażliwość, zaburzenia psychiczne.

Zaburzenia układu nerwowego: ból głowy, zawroty głowy, zwiększona zmęczalność, senność, zaburzenia czucia, w tym parestezje, zaburzenia pamięci, drgawki, uczucie niepokoju, drżenie, zaburzenia psychiczne, oponowe zapalenie mózgu bezprzywale, zaburzenia smaku, zaburzenia krążenia mózgowego, dezorientacja, halucynacje.

Zaburzenia narządu wzroku: zaburzenia widzenia, nieostre widzenie, podwójne widzenie, zapalenie nerwu wzrokowego.

Zaburzenia narządu słuchu i labiryntu: zawroty głowy, szumy w uszach, pogorszenie słuchu.

Zaburzenia układu sercowo-naczyniowego: uczucie przyspieszonego sercobia, ból w klatce piersiowej, niewydolność serca, arytmia, tachykardia, zawał mięśnia sercowego, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, zapalenie naczyń, zespół Kounis.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i jamy opłucnowej: astma (w tym duszność), zapalenie oskrzeli.

Zaburzenia układu pokarmowego: nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, ból brzucha, wzdęcia, brak apetytu, zapalenie żołądka, krwawienie z przewodu pokarmowego (wymioty krwią, mela, biegunka z domieszką krwi), owrzodzenia żołądka i jelit, towarzyszące lub nie krwawieniu lub perforacji, zapalenie jelita (w tym zapalenie krwotoczne i zaostrzenie wrzodziejącego zapalenia jelita lub choroby Leśniowskiego-Crohna), zaparcia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej (w tym wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej), zapalenie języka, zaburzenia funkcji przełyku, powstawanie zwężeń przypominających przewężenie przepony w jelitach, zapalenie trzustki.

Zaburzenia układu wątrobowo-pęcherzykowego: podwyższenie poziomu transaminaz, zapalenie wątroby, żółtaczka, zaburzenia funkcji wątroby, ostra niewydolność wątroby, martwica wątroby, niewydolność wątroby.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: wysypka, pokrzywka, wysypka pęcherzowa, zespół, rumień, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella (toksyczny nekrolizy epidermy), odspajanie się naskórka, wypadanie włosów, reakcje fotouczulenia, purpura, w tym alergiczna, świąd.

Zaburzenia nerek i układu moczowego: ostra niewydolność nerek, hematuria, białkomocz, zapalenie nerek typu naczyniowo-wiązkowego, zespół nerczycowy, martwica brodawki nerkowej, martwica rdzenia nerek, zatrzymanie płynu w organizmie.

Zaburzenia ogólne: obrzęki, ogólny dyskomfort.

Zaburzenia układu rozrodczego i gruczołów mlekowych: impotencja.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie przekraczającej 30 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 10 tabletek w blistrze, po 1, 2 lub 10 blisterów w pudełku.

Kategoria receptury. Na receptę.

Producent. Uniq Pharmaceuticals Laboratories (oddział firmy „J. B. Chemicals and Pharmaceuticals Ltd.”).

Miejsce położenia producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności. Działka nr 215-219, J.I.D.C. Industrial Area, Panoli - 394 116, dystrykt Bharuch, Indie.