Doenza-Sanovel

INSTRUKCJA dot. stosowania leku Doenza-Sanovel

Skład:

substancja czynna: donepezil;

1 tabletka zawiera 5 mg donepezylu chlorowodoranu;

substancje pomocnicze: celuloza mikrokryształowa (PH 101), laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, hydroksypropyloceluloza, stearynian magnezu;

otoczka: Opadry biały Y-1-7000 (hydroksypropylometyloceluloza 5 cP methocel E5 LV, polietylenoglikol 400, dwutlenek tytanu (E 171)).

Postać farmaceutyczna. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki dwuwypukłe, okrągłe, powlekane, białego koloru.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w demencji. Inhibitory cholinoesterazy. Kod ATC N06DA02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika .

Donapezu hydrochloride – to specyficzny i odwracalny inhibitor acetylocholinesterazy, głównej cholinesterazy mózgu. Donapezyl hydrochloride hamuje ten enzym nawet 1000 razy silniej niż butyrylocholinesterazę – enzym, który występuje głównie poza ośrodkowym układem nerwowym.

Hamowanie acetylocholinesterazy przez donapezyl hydrochloride w czerwonych krwinkach koreluje ze zmianami w skali ADAS-cog – czułej skali oceny poszczególnych aspektów funkcji poznawczych. Nie badano zdolności donapezylu hydrochloride do modyfikowania przebiegu neuropatologii leżącej u podstaw choroby. Dlatego uważa się, że donapezyl hydrochloride nie wpływa na postęp choroby.

Farmakokinetyka .

Wchłanianie . Maksymalna stężenie w osoczu osiąga szczyt około 3–4 godziny po podaniu leku. Stężenia w osoczu krwi oraz pole pod krzywą farmakokinetyczną wzrastają proporcjonalnie do dawki. Ostateczny okres półwyprowadzenia wynosi około 70 godzin, dlatego powtarzane stosowanie leku raz na dobę stopniowo prowadzi do stanu równowagi, osiąganego w ciągu 3 tygodni od rozpoczęcia terapii. W stanie równowagi stężenie donapezylu hydrochloride w osoczu krwi oraz odpowiadająca mu aktywność farmakodynamiczna nieznacznie się zmieniają w ciągu dnia. Pokarm nie wpływa na absorpcję donapezylu hydrochloride.

Rozkład . Donapezyl hydrochloride wiąże się z białkami osocza krwi w przybliżeniu w 95 %. Wiązanie z białkami osocza krwi aktywnego metabolitu 6-O-desmetyldonapezylu jest nieznane. Rozkład donapezylu hydrochloride w tkankach organizmu nie był badany. Jednak w badaniu z korektą masy ciała, przeprowadzonym u zdrowych ochotników mężczyzn, 240 godzin po pojedynczym podaniu 5 mg donapezylu hydrochloride znakowanego 14C, około 28 % dawki znakowanego donapezylu pozostawało w organizmie. To pozwala przypuszczać, że donapezyl hydrochloride i/lub jego metabolity mogą pozostawać w organizmie ponad 10 dni.

Metabolizm/wydalanie . Donapezyl hydrochloride wydzielany jest z moczem w niezmienionej postaci i ulega biotransformacji przez układ cytochromu P450, tworząc liczne metabolity, z których nie wszystkie zostały zidentyfikowane.

Po pojedynczym podaniu 5 mg donapezylu hydrochloride znakowanego 14C, udział niezmienionego donapezylu hydrochloride w osoczu krwi wynosił 30 % podanej dawki, 6-O-desmetyldonapezylu – 11 % (jedyny metabolit o aktywności podobnej do donapezylu hydrochloride), donapezyl-cis-N-oksylu – 9 %, 5-O-desmetyldonapezylu – 7 % oraz glukuronidowego koniugatu 5-O-desmetyldonapezylu – 3 %. Około 57 % podanej dawki radioaktywnej wydzielono z moczem (17 % w postaci niezmienionego donapezylu) i 14,5 % – z kałem. Wskazuje to, że głównymi drogami eliminacji leku są biotransformacja i wydalanie z moczem. Brak informacji na temat możliwości enteroheparycznej recyrkulacji donapezylu hydrochloride i/lub jakiegokolwiek jego metabolitu.

Osobne grupy pacjentów . Płeć, rasa oraz palenie tytoniu nie wywierają istotnego wpływu na stężenie donapezylu hydrochloride w osoczu krwi. Farmakokinetyka donapezylu nie była badana w oficjalnych badaniach u zdrowych ochotników w podeszłym wieku ani u pacjentów z chorobą Alzheimera czy demencją naczyniową. Jednak średnie stężenia leku w osoczu u chorych w podeszłym wieku odpowiadają stężeniom u młodych zdrowych ochotników.

U pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby o lekkim i średnim stopniu nasilenia obserwuje się podwyższone stężenia donapezylu hydrochloride w stanie równowagi.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Leczenie objawowe łagodnego lub umiarkowanego stopnia zaawansowania choroby Alzheimera.

Przeciwwskazania.

Znana nadwrażliwość na donapezylogidrochloran, pochodne piperdyny lub którykolwiek z substancji pomocniczych leku. Okres ciąży.

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

Doświadczenie kliniczne stosowania donapezylogidrochloranu jest ograniczone, dlatego wszystkie możliwe interakcje z innymi lekami są nieznane. Lekarz powinien pamiętać o możliwości nowych, jeszcze nieznanych interakcji donapezylogidrochloranu.

Donapezylogidrochloran oraz/lub którykolwiek z jego metabolitów nie hamuje metabolizmu teofiliny, warfaryny, cyklotydyny ani digoksyny u człowieka. Metabolizm donapezylogidrochloranu nie zmienia się przy jednoczesnym stosowaniu digoksyny lub cyklotydyny. Badania in vitro wykazały, że w metabolizmie donapezylogidrochloranu uczestniczą izoenzymy CYP3A4 oraz w mniejszym stopniu CYP2D6 cytochromu P450. Wyniki badań interakcji leków in vitro wskazują, że ketokonazol i chinidyna, będące odpowiednio inhibitorami CYP3A4 i CYP2D6, hamują metabolizm donapezylogidrochloranu. Dlatego też te oraz inne inhibitory CYP3A4 (np. itrakonazol, erytromycyna), a także inhibitory CYP2D6 (np. fluoksetyna) mogą hamować metabolizm donapezylogidrochloranu. W badaniu z udziałem zdrowych ochotników ketokonazol zwiększał średnie stężenia donapezylogidrochloranu w osoczu o około 30%. Jednakże nieprawdopodobne jest, aby miało to wpływ na efekty kliniczne. Induktory enzymów (np. ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, alkohol) mogą obniżać stężenia donapezylogidrochloranu. Ponieważ stopień hamującego lub indukującego działania nie jest znany, takie kombinacje leków należy stosować z ostrożnością. Donapezylogidrochloran może potencjalnie wpływać na działanie leków o działaniu antycholinergicznym. Istnieje również możliwość synergizmu przy jednoczesnym stosowaniu leków takich jak sukcynylcholina, inne leki rozkurczające mięśnie, cholinomimetyki lub beta-blokery wpływyjące na przewodnictwo serca. W wyniku jednoczesnego stosowania donapezylogidrochloranu z innymi cholinomimetykami oraz czwartorzędowymi lekami antycholinergicznymi (glikopiroleat) mogą występować nietypowe zmiany ciśnienia tętniczego i częstości akcji serca.

Zgłaszano przypadki wydłużenia odstępu QT oraz tachykardii komorowej typu torsade de pointes przy stosowaniu donapezylogidrochloranu. Zaleca się zachowanie ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu donapezylogidrochloranu z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT. Może być konieczny monitoring kliniczny (EKG). Przykłady leków obejmują:

leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. chinidyna);

leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol);

niektóre leki przeciwdepresyjne (np. cytalopram, escytałopram, amitryptylina);

inne leki przeciwpsychotyczne (np. pochodne fenotiazyny, sertindol, pimozyd, ziprazidon);

niektóre antybiotyki (np. klaritromycyna, erytromycyna, lewofloksacyna, moxifloksacyna).

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania.

Skuteczność leku Doenza u pacjentów z ciężką demencją spowodowaną chorobą Alzheimera, z innymi typami demencji oraz z innymi rodzajami zaburzeń pamięci (np. związanymi z wiekiem pogorszeniem funkcji poznawczych) nie była badana.

Znieczulenie. Jako inhibitor cholinesterazy, donepezyl może nasilać działanie miorelaksantów o działaniu sukcynycholinowym podczas znieczulenia.

Choroby układu sercowo-naczyniowego. Ze względu na działanie farmakologiczne inhibitory cholinesterazy mogą wywierać wpływ wazotoniczny na częstość akcji serca (np. bradykardię). Takie zaburzenia mogą mieć szczególne znaczenie u pacjentów z zespołem słabości węzła zatokowego lub innymi zaburzeniami przewodnictwa nadkomorowego, takimi jak blokada węzła zatokowo-komorowego lub przedsionkowo-komorowa. Zgłaszano również przypadki zawrotów głowy oraz napadów padaczkowych.

W okresie posprzedażowym otrzymywano doniesienia o wydłużeniu się odcinka QT oraz o wystąpieniu komorowej tachyarytmii typu torsades de pointes (patrz sekcje „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji” oraz „Działania niepożądane”). Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z wywiadem lub rodowodem wydłużenia odcinka QT, u pacjentów stosujących leki wpływające na odcinek QT, u pacjentów z chorobami serca (np. niewyrównana niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, bradyarytmia) lub zaburzeniami równowagi elektrolitowej (hipokaliemia, hipomagnezemia). Może istnieć konieczność monitorowania klinicznego (EKG).

Choroby układu pokarmowego. Należy dokładnie badać pacjentów z ryzykiem rozwoju wrzodów, np. pacjentów z wywiadem choroby wrzodowej lub pacjentów stosujących niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ). Badania kliniczne nie wykazały jednak zwiększonej częstości występowania wrzodów żołądka i dwunastnicy ani krwawień z przewodu pokarmowego podczas stosowania donepezylu.

Choroby układu moczowego. Cholinomimetyki mogą powodować obturację odpływu moczu z pęcherza moczowego (choć nie zgłaszano takich przypadków).

Choroby neurologiczne. Uważa się, że cholinomimetyki mogą w pewnym stopniu wywoływać napady padaczkowe uogólnione. Jednak aktywność padaczkowa może również być objawem choroby Alzheimera.

Cholinomimetyki mogą nasilać lub wywoływać objawy ekstrapiramidowe.

Choroby płuc. Ze względu na działanie cholinomimetyczne inhibitory cholinesterazy należy stosować z ostrożnością u pacjentów z astmą lub z wywiadem obturacyjnych chorób płuc.

Należy unikać jednoczesnego stosowania donepezylu z innymi inhibitorami acetylocholinesterazy, agonistami lub antagonistami układu cholinergicznego.

Ciężkie zaburzenia funkcji wątroby: Brak danych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby.

Śmiertelność w badaniach z demencją naczyniową

We wszystkich badaniach dotyczących choroby Alzheimera, a także w połączonych badaniach choroby Alzheimera i innych badaniach dotyczących demencji, w tym badaniach z demencją naczyniową, częstość zgonów w grupach placebo była ilościowo wyższa niż w grupach stosujących chlorowodorek donepezylu.

Zespół neuroleptyczny złośliwy (ZNS)

U pacjentów przyjmujących neuroleptyki i stosujących donepezyl, ZNS występuje bardzo często. Obserwuje się również niebezpieczne objawy takie jak hipertermia, sztywność mięśni, zaburzenia układu nerwowego przywspółczulnego, zmiany świadomości, podwyższenie stężenia kreatynofosfokinazy, szczególnie u pacjentów otrzymujących terapię wspomagającą lekami przeciwpsychotycznymi. Dodatkowe objawy mogą obejmować mioglobinurię (rabdomiolizę) oraz ostrą niewydolność nerek. Leczenie należy przerwać w przypadku wystąpienia u pacjenta objawów i objawów wskazujących na ZNS lub stanów z niejasno określoną wysoką gorączką bez dodatkowych objawów klinicznych.

Ten lek zawiera laktozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi schorzeniami, takimi jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktozy Lapp lub malabsorpcja glukozy-galaktozy, nie powinni stosować leku Doenza-Sanovel.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania donepezylu u kobiet w ciąży; dlatego nie należy przyjmować leku Doenza-Sanovel w czasie ciąży.

Karmienie piersią.

Nie wiadomo, czy chlorowodorek donepezylu wydzielany jest w mleku matki; nie przeprowadzono badań u karmiących kobiet. Dlatego kobiety stosujące donepezyl powinny zaprzestać karmienia piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów.

Demencja może pogarszać zdolność prowadzenia samochodu i obsługi mechanizmów. Demencja typu Alzheimera może powodować pogorszenie zdolności prowadzenia pojazdów lub pracy z mechanizmami. Ponadto donepezyl może powodować uczucie zmęczenia, zawroty głowy i skurcze mięśni, głównie na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki. Zdolność pacjentów z chorobą Alzheimera do prowadzenia samochodu lub skomplikowanych mechanizmów należy ocenić przez lekarza zgodnie z ustalonymi procedurami.

Sposób stosowania i dawki.

Lek Doenza-Sanovel należy przyjmować doustnie, wieczorem, bezpośrednio przed snem. W przypadku zaburzeń snu, w tym nietypowych snów, koszmarów sennych lub bezsenności (patrz sekcja „Reakcje niepożądane”), można rozważyć możliwość przyjmowania leku rano.

Dorośli/chore ludzie starsze. Leczenie rozpoczyna się od dawki 5 mg na dobę (1 raz na dobę). Stosowanie leku Doenza-Sanovel w dawce 5 mg na dobę należy kontynuować przez co najmniej jeden miesiąc, aby ocenić wczesne objawy skuteczności klinicznej oraz osiągnąć stężenia równowagowe chlorowodorku donepezilu. Po klinicznej ocenie skuteczności dawki 5 mg na dobę po miesiącu leczenia dawkę leku można zwiększyć do 10 mg na dobę (1 raz na dobę). Maksymalna zalecana dawka dzienna to 10 mg. Stosowania leku w dawkach wyższych niż 10 mg na dobę nie badano w badaniach klinicznych.

Leczenie należy prowadzić pod kontrolą lekarza posiadającego doświadczenie w diagnozowaniu choroby Alzheimera i leczeniu takich pacjentów. Chorobę należy zdiagnozować zgodnie z ogólnie przyjętymi wytycznymi (np. DSM IV lub ICD 10 – Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób, wydanie 10). Leczenie należy rozpoczynać tylko wtedy, gdy istnieje osoba opiekująca się pacjentem i będzie stale kontrolować przyjmowanie tabletek przez pacjenta.

Leczenie wspomagające powinno trwać tak długo, jak długo obserwuje się efekt terapeutyczny u pacjenta. Jeśli efekt terapeutyczny nie występuje, należy rozważyć możliwość przerwania stosowania leku.

Zaburzenia funkcji nerek. Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek mogą stosować lek według tego samego schematu, ponieważ klirens chlorowodorku donepezilu nie zmienia się w takich stanach.

Zaburzenia funkcji wątroby. Z uwagi na możliwość nasilenia ekspozycji w przypadku łagodnego i umiarkowanego zaburzenia funkcji wątroby należy zwiększyć dawkę leku, uwzględniając indywidualną tolerancję leku.

Brak danych dotyczących stosowania leku u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby.

Dzieci.

Lek Doenza-Sanovel nie jest zalecany dzieciom i młodzieży poniżej 18. roku życia.

Przedawkowanie.

Przedawkowanie inhibitorów cholinesterazy może prowadzić do kryzysu cholinergicznego, charakteryzującego się silnymi nudnościami, wymiotami, ślinotokiem, nasilonym potem, bradykardią, hipotensją tętniczą, niewydolnością oddechową, kolapsem i napadami drgawek. Możliwe jest nasilające się osłabienie mięśni, które może prowadzić do skutku śmiertelnego w przypadku zaangażowania mięśni oddechowych.

Tak jak w przypadku każdego przedawkowania, wskazane jest ogólne leczenie objawowe. Jako antydotum w przypadku przedawkowania chlorowodorku donepezilu mogą być stosowane leki antycholinergiczne z grupy amin trzeciorzędowych, np. atropina. Zaleca się dożylne podawanie siarczanu atropiny, którego dawkę należy dobrać indywidualnie do osiągnięcia efektu: dawka początkowa wynosi 1,0–2,0 mg dożylnie, następnie dawkę dobiera się w zależności od efektu klinicznego. W przypadku jednoczesnego stosowania innych cholinomimetyków w połączeniu z lekami antycholinergicznymi z grupy związków amonowych czwartorzędowych (glikopirrolat) zaobserwowano nietypowe zmiany ciśnienia tętniczego i częstości skurczów serca. Nie wiadomo, czy chlorowodorek donepezilu i/lub jego metabolity są usuwane podczas dializy (hemodializy, dializy otrzewnowej lub hemofiltracji).

Działania niepożądane.

Najczęściej występujące działania niepożądane to: biegunka, skurcze mięśni, zmęczenie, nudności, wymioty i bezsenność.

Poniżej wymieniono działania niepożądane zgłaszane według układu narządów i częstości występowania. Częstość występowania określono jako: bardzo często (≥1/10), często (od ≥1/100 do <1/10), rzadko (od ≥1/1000 do <1/100), niezwykle rzadko (od ≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana (niemożliwe do oszacowania na podstawie istniejących danych).

Infekcje i inwazje: często – przeziębienie, katar.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: często – anoreksja.

Zaburzenia psychiczne: często – halucynacje,* pobudzenie, zachowanie agresywne,** pobudzenie psychiczne,** zaburzenia snu i noce pełne koszmarów; nieznana częstość – podwyższone libido, hiperseksualność.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego: często – omdlenia,* zawroty głowy, bezsenność; rzadko – drgawki,* napady padaczkowe; niezwykle rzadko – objawy ekstrapiramidowe; bardzo rzadko – ZUN; nieznana częstość – tonus oponowy (zespoł Piza).

Zaburzenia ze strony serca: rzadko – bradykardia; niezwykle rzadko – blokada zatokowo-komorowa, blokada przedsionkowo-komorowa; częstość nieznana: tachykardia komorowa wielomorficzna, w tym tachykardia typu torsade de pointes; wydłużenie odcinka QT.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego: bardzo często – biegunka, nudności; często – wymioty, zaburzenia brzuszne; rzadko – krwawienie przewodu pokarmowego, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, nadmierna ślinotok.

Zaburzenia ze strony układu wątrobowo-żółciowego: niezwykle rzadko – zaburzenia funkcji wątroby, w tym zapalenie wątroby.***

Zaburzenia ze strony skóry i tkanki podskórnej: często – wysypka, świąd.

Zaburzenia ze strony układu mięśniowo-szkieletowego, tkanki łącznej i kości: często – skurcze mięśni; bardzo rzadko – rabdomioliza***.

Zaburzenia ze strony nerek i dróg moczowych: często – nietrzymanie moczu.

Zaburzenia ogólne i zaburzenia związane ze sposobem stosowania leku: bardzo często – ból głowy; często – zmęczenie, ból.

Badania: rzadko – nieznaczny wzrost stężenia kinazy kreatynowej mięśniowej w surowicy krwi.

Urazy i zatrucia: często – urazy, upadki.

*Podczas badania pacjentów z powodu omdleń lub drgawek należy rozważyć możliwość blokady serca lub długotrwałych pauz zatokowych (patrz rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

**Zgłoszenia halucynacji, pobudzenia i zachowania agresywnego, które ustępowały po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku.

***W przypadkach dysfunkcji wątroby, której nie można wyjaśnić oczywistymi przyczynami, należy rozważyć możliwość przerwania leczenia donapezyłem.

****O rabdomiolizie zgłaszano niezależnie od ZUN oraz w ścisłym związku czasowym z rozpoczęciem leczenia donapezyłem i zwiększeniem dawki.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci, w temperaturze nie przekraczającej 25 °C.

Opakowanie. 14 tabletek w blisterze. 1 blister w pudełku kartonowym.

Kategoria receptury. Na receptę.

Producent. Sanovel Ilac Sanai ve Ticaret A.Ş., Turcja.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Rejon Balaban, ulica Cihaner Sokagi, nr 10, Stambuł 34580, rejon Silivri, Turcja.