ULOTKA DOŁĄCZONA DO OPAKOWANIA LEKU DIMISTA (DYMISTA)

Skład:

Substancje czynne: azelastine hydrochloride / fluticasone propionate;

1 dawka (0,14 g) zawiera 137 µg azelastyny hydrochloranu i 50 µg fluktykazonu propionianu;

Substancje pomocnicze: dinatrium edetas, gliceryna, sodowa karbokseluloza mikrokryształowa, polisorbat 80, benzalkonium chloran, alkohol fenetylowy, woda oczyszczona.

Postać farmaceutyczna. Aerasol do nosa, zawiesina.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: biała, jednorodna zawiesina, zdolna do redyspergacji, bez widocznych zanieczyszczeń.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki przeciwobrzękowe i inne leki stosowane miejscowo w chorobach jamy nosowej. Glikokortykosteroidy. Fluktykazon, kombinacje.

Kod ATC R01A D58.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania i efekty farmakodynamiczne

Dimista zawiera azelastynę chlorowodorek i flutykazonu propionian, które mają różne mechanizmy działania i wykazują działanie synergiczne w łagodzeniu objawów alergicznego nieżytu nosa i ryno-konjunktywity.

Flutykazonu propionian

Flutykazonu propionian jest syntetycznym trifluorowanym kortykosteroidem o bardzo wysokiej powinności do receptorów glukokortykoidowych, wykazującym silne działanie przeciwzapalne, które w badaniach wiązania sklonowanych receptorów glukokortykoidowych u ludzi i ekspresji genów przewyższa działanie dexametazonu od 3 do 5 razy.

Azelastyny chlorowodorek

Azelastyna, pochodna ftalazynonu, znana jest jako silna, długodziałająca substancja przeciwalergiczną, która jest selektywnym antagonistą receptorów H1, stabilizuje komórki tuczne i wykazuje właściwości przeciwzapalne. Dane z badań in vivo (przedklinicznych) i in vitro wskazują, że azelastyna hamuje synteza lub uwalnianie mediatorów chemicznych, które jak wiadomo uczestniczą w wczesnej i późnej fazie reakcji alergicznych, takich jak leukotrieny, histamina, czynnik aktywacji płytek (PAF) i serotonina.

Łagodzenie nosowych objawów alergicznych obserwuje się już po 15 minutach od podania.

Dimista

W czterech badaniach klinicznych z udziałem dorosłych i nastolatków z alergicznym nieżytu nosa stosowanie Dimisty – jedno wstrzyknięcie do każdej dziurki nosa dwa razy dziennie – istotnie łagodziło objawy nosowe (w tym rynorée, zatkanie nosa, kichanie i swędzenie w nosie) w porównaniu z placebo, samym azelastyny chlorowodorkiem oraz samym flutykazonu propionianem. Znacząco łagodziło również objawy okularne (w tym swędzenie, łzawienie i zaczerwienienie oczu) oraz poprawiało jakość życia pacjentów we wszystkich czterech badaniach.

W porównaniu ze sprayem nosowym zawierającym flutykazonu propionian istotne łagodzenie objawów (50% zmniejszenie nasilenia objawów nosowych) osiągane było istotnie szybciej (3 dni lub więcej) po stosowaniu Dimisty. Korzyści działania Dimisty w porównaniu ze sprayem nosowym flutykazonu propionianu utrzymywały się przez okres jednego roku badania u pacjentów z przewlekłym, trwającym alergicznym nieżytu nosa oraz niealergicznym lub wazomotorycznym nieżytu nosa.

W badaniu ekspozycji na alergen pyłku ambrozji w komorze pierwsze statystycznie istotne łagodzenie objawów nosowych obserwowano po 5 minutach od podania leku Dimista, spray nosowy (w porównaniu z placebo). Po 15 minutach od podania leku Dimista 60% pacjentów zgłosiło klinicznie istotne zmniejszenie objawów o co najmniej 30%.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Po donosowym zastosowaniu dwóch wstrzyknięć do każdej dziurki nosa Dimisty (548 µg azelastyny chlorowodorku i 200 µg flutykazonu propionianu) średnia wartość (± odchylenie standardowe) maksymalnej stężenia (Cmax) wynosiła 194,5 ± 74,4 pg/ml dla azelastyny i 10,3 ± 3,9 pg/ml dla flutykazonu propionianu, a średnia wartość AUC (pola pod krzywą farmakokinetyczną) wynosiła 4217 ± 2618 pg/ml*h dla azelastyny i 97,7 ± 43,1 pg/ml*h dla flutykazonu propionianu. Średni czas do osiągnięcia szczytowego stężenia (tmax) po jednorazowej dawce wynosił 0,5 h dla azelastyny i 1,0 h dla flutykazonu propionianu.

Systemowe działanie flutykazonu propionianu po zastosowaniu Dimisty było o około 50% większe w porównaniu ze standardowym sprayem nosowym flutykazonu propionianu. Dimista była równoważna sprayowi nosowemu zawierającemu azelastynę pod względem działania systemowego azelastyny. Nie ma dowodów na występowanie interakcji farmakokinetycznej między azelastyny chlorowodorkiem a flutykazonu propionianem.

Rozkład

Flutykazonu propionian charakteryzuje się dużym objętością rozkładu w stanie stacjonarnym (około 318 litrów). Wiązanie z białkami osocza wynosi 91%.

Objętość rozkładu azelastyny wskazuje na przeważający rozkład w tkankach obwodowych. Poziom wiązania z białkami osocza wynosi 80–90%. Ponadto obie substancje charakteryzują się szerokim oknem terapeutycznym. W związku z tym reakcje wypierania leków są mało prawdopodobne.

Biotransformacja

Flutykazonu propionian szybko usuwany jest z krążenia ogólnoustrojowego, głównie poprzez wątrobowy metabolizm, który przekształca go w nieaktywny metabolit – kwas karboksylowy – za pomocą enzymu cytochromu P450 CYP3A4. W przypadku połknięcia flutykazonu propionianu zachodzi również znaczny metabolizm przy pierwszym przejściu. Azelastyna metabolizowana jest do N-dese-metyloazelastyny za pomocą różnych izoenzymów CYP, głównie CYP3A4, CYP2D6 i CYP2C19.

Eliminacja

Szybkość eliminacji po wstrzyknięciu dożylnym flutykazonu propionianu jest liniowa w dawkach od 250 µg do 1000 µg i charakteryzuje się szybkim klirensiem osocza (CL = 1,1 l/min). Stężenie szczytowe w osoczu obniża się o około 98% w ciągu 3–4 godzin, a w okresie końcowego okresu półtrwania wynoszącego 7,8 godziny obserwuje się jedynie niskie stężenie w osoczu. Klirens nerkowy flutykazonu propionianu jest nieistotny (< 0,2%) i stanowi mniej niż 5% dla jego metabolitu – kwasu karboksylowego. Główną drogą eliminacji jest wydalanie flutykazonu propionianu i jego metabolitów z żółcią.

Okres półtrwania w osoczu po jednorazowej dawce azelastyny wynosi około 20–25 godzin dla azelastyny i około 45 godzin dla jej terapeutycznie aktywnego metabolitu – N-dese-metyloazelastyny. Wydalanie odbywa się głównie z kałem. Długotrwałe wydalanie niewielkich ilości z kałem wskazuje na możliwość istnienia pewnej cyrkulacji jelitowo-wątrobowej.

Dane kliniczne.

Wskazania. Ułatwienie objawów umiarkowanego i ciężkiego sezonowego oraz krążłorocznego nieżytu alergicznego, gdy monoterapia lekami przeciwhistaminowymi podawanymi donosowo lub glikokortykosteroidami okazała się niewystarczająca.

Przeciwwskazania. Podwyższona wrażliwość na substancje czynne lub którąkolwiek z substancji pomocniczych.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Propionian flunizolonu

W warunkach normalnych po donosowym podaniu dawki obserwuje się niskie stężenia propionianu flunizolonu we krwi osoczu, co wynika z intensywnego pierwszego przemiany metabolicznej i wysokiego klirensu ogólnoustrojowego, pośredniczonego przez cytochrom P450 3A4 w jelitach i wątrobie. Dlatego interakcje lekowe klinicznie istotne, pośredniczone przez propionian flunizolonu, są mało prawdopodobne.

Badania interakcji leków u zdrowych pacjentów wykazały, że rytonawir (silny inhibitor cytochromu P450 3A4) może znacząco zwiększyć stężenie propionianu flunizolonu we krwi osoczu, co prowadzi do istotnego obniżenia stężenia kortyzolu w surowicy. Podczas stosowania leku zgłaszano przypadki klinicznych objawów interakcji leków u pacjentów przyjmujących donosowo lub przez inhalację propionian flunizolonu oraz rytonawir, co prowadziło do działania ogólnoustrojowego kortykosteroidów.

Leczenie wspomagane innymi inhibitorami CYP3A4, w tym lekami zawierającymi kobicystat, zwiększa ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Dlatego należy unikać takich kombinacji, chyba że korzyści przewyższają ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych kortykosteroidów; w takim przypadku należy monitorować pacjentów pod kątem ogólnoustrojowych działań niepożądanych kortykosteroidów.

Badania wykazały, że inne inhibitory cytochromu P450 3A4 powodują nieznaczny (erytromycyna) lub umiarkowany (keto konazol) wzrost ogólnoustrojowego wpływu propionianu flunizolonu bez istotnych zmniejszeń stężenia kortyzolu w surowicy. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów cytochromu P450 3A4 (np. keto konazolu), ponieważ istnieje możliwość zwiększenia ogólnoustrojowego wpływu propionianu flunizolonu.

Chlorowodorek aze-lastyyny

Badania interakcji donosowego sprayu chlorowodorku aze-lastyyny nie były prowadzone. Przeprowadzono badania dotyczące stosowania wysokich dawek doustnych. Jednak nie mają one zastosowania do donosowego sprayu aze-lastyyny, ponieważ zalecane dawki donosowe wykazują znacznie mniejsze działanie ogólnoustrojowe. Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu chlorowodorku aze-lastyyny pacjentom, którzy jednocześnie przyjmują leki uspokajające lub leki oddziałujące na ośrodkowy układ nerwowy, ponieważ działanie uspokajające na ośrodkowy układ nerwowy może być nasilone. Alkohol może również nasilić ten efekt (patrz sekcja „Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn”).

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności.

Donoszono o objawach klinicznych interakcji z innymi lekami u pacjentów przyjmujących propionian flutykazonu i rytonawir, co prowadziło do działania ogólnoustrojowego kortykosteroidów, w tym zespołu Cushinga i supresji czynności kory nadnerczy. Dlatego należy unikać jednoczesnego stosowania propionianu flutykazonu i rytonawiru, z wyjątkiem przypadków, gdy oczekiwana korzyść przewyższa potencjalne ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych z kortykosteroidami (patrz dział „Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji”).

Możliwe są objawy działania ogólnoustrojowego kortykosteroidów do nosa, szczególnie przy stosowaniu wysokich dawek i długotrwałym leczeniu. Prawdopodobieństwo takich objawów jest znacznie mniejsze niż przy doustnym przyjmowaniu kortykosteroidów i może się różnić u poszczególnych pacjentów w zależności od rodzaju leku kortykosteroidowego. Objawy działania ogólnoustrojowego mogą obejmować zespół Cushinga, objawy przypominające zespół Cushinga, supresję czynności kory nadnerczy, opóźnienie wzrostu u dzieci i młodzieży, zaćmę, jaskrę oraz rzadziej – wpływ na stan psychiczny i zachowanie, objawiający się nadmierną aktywnością psychomotoryczną, zaburzeniami snu, niepokoem, depresją lub agresją (szczególnie u dzieci).

Dimista ulega szybkiemu metabolizmowi przy pierwszym przejściu, dlatego wpływ ogólnoustrojowy propionianu flutykazonu do nosa u pacjentów z ciężkimi chorobami wątroby może być zwiększone. Może to prowadzić do zwiększenia częstości występowania ogólnoustrojowych działań niepożądanych.

Zaleca się ostrożne stosowanie leku u tej grupy pacjentów.

Przekroczenie zalecanych dawek kortykosteroidów do nosa może prowadzić do klinicznie istotnej supresji czynności kory nadnerczy.

Jeśli stosuje się leczenie w dawkach wyższych niż zalecane, w okresach stresu lub przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi, należy rozważyć potrzebę dodatkowego leczenia kortykosteroidami ogólnoustrojowymi.

Ogólnie dawkę propionianu flutykazonu do nosa należy dążyć do zminimalizowania do najniższego poziomu, przy którym nadal utrzymuje się skuteczną kontrolę objawów rinitu. Brak danych dotyczących badań wyższych dawek Dimisty niż zalecane (patrz dział „Sposób stosowania i dawki”). Tak jak w przypadku innych kortykosteroidów do nosa, należy zawsze uwzględniać całkowite ogólnoustrojowe obciążenie kortykosteroidami, gdy jednocześnie przepisuje się inne formy kortykosteroidów.

Zgłaszano opóźnienie wzrostu u dzieci przyjmujących kortykosteroidy do nosa w dawkach zalecanych. Zaleca się regularne monitorowanie wzrostu młodzieży otrzymującej długotrwałe leczenie kortykosteroidami do nosa. W przypadku spowolnienia wzrostu należy przeanalizować leczenie i, jeśli to możliwe, zmniejszyć dawkę kortykosteroidów do nosa do najniższej dawki, przy której nadal utrzymuje się skuteczną kontrolę objawów.

Przy stosowaniu kortykosteroidów ogólnoustrojowo i miejscowo mogą wystąpić zaburzenia ze strony narządu wzroku. Jeśli pacjent doświadcza objawów takich jak rozmycie widzenia lub inne zaburzenia wzroku, należy skierować go do okulisty w celu wykluczenia przyczyn, takich jak zaćma, jaskra lub rzadka choroba – środkowa choryoretinopatia seryczna, o której zgłaszano po zastosowaniu kortykosteroidów ogólnoustrojowych i miejscowych.

Pacjenci z zaburzeniami wzroku lub z wywiadem podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego, jaskry i/lub zaćmy wymagają stałej obserwacji.

Jeśli istnieje podejrzenie uszkodzenia czynności kory nadnerczy, przejście pacjentów z leczenia sterydowego ogólnoustrojowego na leczenie Dimistą należy prowadzić z ostrożnością.

U pacjentów z gruźlicą, pacjentów z dowolną nieleczoną infekcją, pacjentów, którzy niedawno przeszli zabieg chirurgiczny lub uraz nosa lub jamy ustnej, należy ocenić potencjalną korzyść leczenia Dimistą oraz możliwe ryzyka.

Ponieważ infekcje dróg oddechowych górnych leczy się lekami przeciwbakteryjnymi lub przeciwgrzybiczymi, jednoczesne leczenie Dimistą nie jest przeciwwskazane.

Dimista zawiera chlorek benzalkoniu. Długotrwałe stosowanie może powodować obrzęk błony śluzowej nosa.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Plodność. Dane dotyczące wpływu na płodność są ograniczone.

Ciąża. Brak danych lub są one ograniczone dotyczące stosowania chlorku azelastyny i propionianu flutykazonu u kobiet w ciąży. Z tego powodu Dimistę można stosować w czasie ciąży tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią. Nie wiadomo, czy chlorek azelastyny lub jego metabolity oraz propionian flutykazonu lub jego metabolity przechodzą do mleka matki po podaniu donosowym. W okresie karmienia piersią Dimistę należy stosować tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść przewyższa potencjalne ryzyko dla noworodka/dziecka.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Dimista ma nieznaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

W pojedynczych przypadkach przy stosowaniu Dimisty mogą występować zwiększone zmęczenie, wyczerpanie, zawroty głowy lub osłabienie, które same w sobie mogą być objawami choroby. W takich przypadkach zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn może być zaburzona. Alkohol może nasilać te efekty.

Sposób stosowania i dawki.

1 g zawiesiny zawiera 1000 µg azelastyny hydrochloranu oraz 365 µg flutykazonu propionianu.

1 dawka (0,14 g) zawiera azelastyny hydrochloranu 137 µg oraz flutykazonu propionianu 50 µg.

Dawkowanie

W celu osiągnięcia trwałego efektu terapeutycznego zaleca się regularne stosowanie.

Unikać kontaktu z oczami.

Dorośli i nastolatkowie w wieku od 12 lat. Jedno wpychnięcie do każdej dziąsła dwukrotnie dziennie (rano i wieczorem).

Pacjenci w wieku podeszłym. Nie ma potrzeby dostosowywania dawki.

Chorzy z uszkodzeniem wątroby i nerek. Brak danych dotyczących stosowania.

Czas leczenia

Dimista nadaje się do długotrwałego leczenia. Czas trwania leczenia powinien odpowiadać okresowi działania czynnika alergicznego.

Sposób stosowania

Tylko do stosowania donosowego.

Instrukcja stosowania

Przygotowanie sprayu

Przed użyciem spray należy delikatnie wstrząsnąć przez 5 sekund, odwracając buteleczkę do góry dnem i na odwrót. Następnie zdjąć ochronną osłonkę. Przed pierwszym użyciem rozpylacz należy aktywować, naciskając na niego i puszczając 6 razy. Jeżeli spray nie był używany przez 7 dni lub dłużej, rozpylacz należy aktywować ponownie, naciskając na niego i puszczając jeden raz.

Stosowanie sprayu

Przed użyciem spray należy delikatnie wstrząsnąć przez 5 sekund, odwracając buteleczkę do góry dnem i na odwrót, a następnie zdjąć ochronną osłonkę.

Po oczyszczeniu nosa należy wpychnąć zawiesinę jeden raz do każdej dziąsła, pochylając głowę do przodu (patrz ilustracja). Po zastosowaniu należy przetrzeć końcówkę buteleczki i założyć ochronną osłonkę.

W przypadku braku rozpylania sprayu nie przebijaj dyszy. Urządzenie należy przemyć wodą.

Dzieci. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 12. roku życia, ponieważ bezpieczeństwo i skuteczność leku w tej grupie wiekowej nie została ustalona.

Przedawkowanie. Nie należy oczekiwać reakcji na przedawkowanie przy donosowej drodze podania.

Nie ma danych dotyczących wystąpienia przedawkowania ostrego lub przewlekłego w wyniku stosowania fluorochinolonu propionianu drogą donosową.

Podawanie wewnątrznosowe 2 mg fluorochinolonu propionianu (co odpowiada 10-krotnie wyższej niż zalecana dawka dobową) dwa razy dziennie przez 7 dni zdrowym ochotnikom nie wpływało na układ hipotalamiczno-przysadkowo-nadnerczowy.

Długotrwałe stosowanie w dawkach wyższych niż zalecane może prowadzić do tymczasowego hamowania czynności nadnerczy.

W takich przypadkach leczenie Dimistą należy kontynuować w dawce wystarczającej do kontroli objawów; czynność nadnerczy odzyskuje się w ciągu kilku dni (można ją sprawdzić poprzez pomiar kortyzolu w osoczu).

Wyniki badań na zwierzętach wskazują, że w przypadku przedawkowania spowodowanego przypadkowym przyjęciem doustnym możliwe są zaburzenia ze strony układu nerwowego środkowego (w tym senność, dezorientacja, śpiączka, tachykardia lub hipotensja) wywołane przez azelastyny hydrochloran.

Leczenie tych zaburzeń jest objawowe. W zależności od ilości przyjętego doustnie leku zaleca się przemywanie żołądka. Nie istnieje znany antydot.

Działania niepożądane.

Po zastosowaniu może występować zaburzenie smaku, nieprzyjemny specyficzny posmak wywołany lekiem (może to wystąpić w wyniku niewłaściwej metody wstrzykiwania, gdy głowa jest zbyt mocno odchylona do tyłu).

Częstotliwość określa się następująco: bardzo często (≥ 1/10); często (od ≥ 1/100 do < 1/10); rzadko (od ≥ 1/1000 do < 1/100); bardzo rzadko (od ≥ 1/10000 do < 1/1000); bardzo rzadko (<1/10000); częstotliwość nieznana (nie można ustalić na podstawie dostępnych danych).

Ze strony układu odpornościowego: bardzo rzadko – nadwrażliwość, w tym reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy lub języka i wysypka skórna), skurcz oskrzeli.

Ze strony układu nerwowego: często – ból głowy, zaburzenia smaku (nieprzyjemny posmak), nieprzyjemny zapach; bardzo rzadko – zawroty głowy, senność (drzemka, osłabienie).

Ze strony narządów wzroku*: bardzo rzadko – jaskra, podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, zaćma; częstotliwość nieznana – rozmycie widzenia (zobacz także sekcję „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i śródpiersia: bardzo często – krwawienie z nosa; rzadko – dyskomfort w nosie (podrażnienie, pieczenie, swędzenie), kichanie, suchość w nosie, kaszel, suchość w gardle, podrażnienie gardła; bardzo rzadko – perforacja przegrody nosowej**, erozje błony śluzowej; częstotliwość nieznana – owrzodzenia nosa.

Ze strony układu pokarmowego: rzadko – suchość w ustach; bardzo rzadko – nudności.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych: bardzo rzadko – wysypka, swędzenie, pokrzywka.

Ogólne zaburzenia: bardzo rzadko – zwiększona zmęczalność (zmęczenie, wyczerpanie), osłabienie (zobacz sekcję „Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń”).

*Zgłoszono bardzo niewielką liczbę przypadkowych doniesień podczas długotrwałego leczenia donosowego flutykazonu propionianem.

**Zgłoszono przypadki wystąpienia perforacji przegrody nosowej podczas stosowania donosowych kortykosteroidów.

Może występować działanie systemowe charakterystyczne dla niektórych kortykosteroidów nosowych, szczególnie przy stosowaniu w wysokich dawkach przez dłuższy okres czasu (zobacz sekcję „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Zgłoszono opóźnienie wzrostu u dzieci stosujących kortykosteroidy nosowe. Możliwe jest również opóźnienie wzrostu u nastolatków (zobacz sekcję „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

W rzadkich przypadkach może wystąpić osteoporoza, jeśli glikokortykosteroidy nosowe były stosowane przez dłuższy okres czasu.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po dopuszczeniu leku do obrotu ma duże znaczenie. Umożliwia to ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawowi przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny do Farmakonadzoru pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności.

24 miesiące (opakowanie 23 g).

18 miesięcy (opakowanie 6,4 g).

Okres ważności po pierwszym zastosowaniu – 6 miesięcy.

Warunki przechowywania. Nie zamrażać.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

6,4 g zawiesiny w fiolce szklanej o pojemności 10 ml; 1 fiolka w pudełku kartonowym.

23 g zawiesiny w fiolce szklanej o pojemności 25 ml; 1 fiolka w pudełku kartonowym.

Kategoria dystrybucji. Na receptę.

Producent.

Mylan Węgry Kft./Mylan Węgry Ltd.

Mylan Hungary Kft./Mylan Hungary Ltd.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Mylan utca 1., Komárom, 2900, Węgry.

Mylan utca 1., Komárom, 2900, Hungary.

ULOTKA DO LEKU

do stosowania medycznego leku

Dimista

(DYMISTA)

Skład:

substancje czynne: azelastina hydrochlorid / flutykazonu propionian;

1 dawka (0,14 g) zawiera azelastyny hydrochloridu 137 µg oraz flutykazonu propionianu 50 µg;

substancje pomocnicze: dinatrium edetas, gliceryna, sodowa karboksymetyloceluloza mikrokryształowa, polisorbat 80, benzalkonium chlorid, alkohol fenetylowy, woda oczyszczona.

Postać farmaceutyczna. Aerasol do nosa, zawiesina.

Główne właściwości fizykochemiczne: biała, jednorodna zawiesina, zdolna do redyspersji, bez widocznych zanieczyszczeń.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwobrzękowe i inne leki stosowane miejscowo w chorobach jamy nosowej. Glikokortykosteroidy. Flutykazon, kombinacje.

Kod ATC R01A D58.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania i efekty farmakodynamiczne

Dimista zawiera azelastynę chlorowodorkową i fluorochinolon propionian, które mają różne mechanizmy działania i wykazują działanie synergistyczne w łagodzeniu objawów rinitu alergicznego oraz ryno-konjunktiwitu.

Fluorochinolon propionian

Fluorochinolon propionian jest syntetycznym trifluorowanym kortykosteroidem o bardzo wysokim powinowactwie do receptorów glukokortykoidowych, wywierającym silne działanie przeciwzapalne, które w badaniach wiązania sklonowanych receptorów glukokortykoidowych człowieka i ekspresji genów przewyższa siłę działania dexametazonu od 3 do 5 razy.

Azelastyna chlorowodorkowa

Azelastyna, pochodna ftałazynonu, znana jest jako silna, długodziałająca substancja przeciwalergiczną, która jest selektywnym antagonistą receptorów H1, stabilizuje komórki tuczne i wykazuje właściwości przeciwzapalne. Dane badań in vivo (przedklinicznych) i in vitro wskazują, że azelastyna hamuje synteza lub uwalnianie mediatorów chemicznych, które biorą udział w wczesnej i późnej fazie reakcji alergicznych, takich jak leukotrieny, histamina, czynnik aktywacji płytek krwi (PAF) i serotonina.

Łagodzenie objawów nosowych alergicznych obserwuje się w ciągu 15 minut po podaniu.

Dimista

W czterech badaniach klinicznych z udziałem dorosłych i młodzieży z rynitem alergicznym stosowanie Dimisty w dawce jednego wtrysku do każdej nozdrzy dwukrotnie dziennie znacząco łagodziło objawy nosowe (w tym rynorę, zatkanie nosa, kichanie i swędzenie w nosie) w porównaniu z placebo, azelastyną chlorowodorkową stosowaną oddzielnie oraz fluorochinolonem propionianem stosowanym oddzielnie. Znacząco łagodziło również objawy okularne (w tym swędzenie, łzawienie i zaczerwienienie oczu) oraz poprawiało jakość życia pacjentów we wszystkich czterech badaniach.

W porównaniu z sprayem do nosa zawierającym fluorochinolon propionian, istotne łagodzenie objawów (50% zmniejszenie nasilenia objawów nosowych) osiągane było istotnie szybciej (o 3 dni lub więcej) po stosowaniu Dimisty. Korzyści działania Dimisty w porównaniu z sprayem do nosa zawierającym fluorochinolon propionian utrzymywały się przez cały rok trwania badania u pacjentów z przewlekłym, trwającym stale rynitem alergicznym oraz z rynitem niealergicznym lub wazomotorycznym.

W badaniu ekspozycji na alergen pyłku ambrozji w komorze pierwsze statystycznie istotne łagodzenie objawów nosowych obserwowano już po 5 minutach od podania leku Dimista w postaci sprayu do nosa (w porównaniu z placebo). Po 15 minutach od podania leku Dimista u 60% pacjentów zaobserwowano klinicznie istotne zmniejszenie objawów o co najmniej 30%.

Farmakokinetyka.

Absorpcja

Po donosowym podaniu dwóch wtrysków do każdej nozdrzy Dimisty (548 µg azelastyny chlorowodorkowej i 200 µg fluorochinolonu propionianu) średnie wartości (± odchylenie standardowe) maksymalnego stężenia (Cmax) wynosiły 194,5 ± 74,4 pg/ml dla azelastyny i 10,3 ± 3,9 pg/ml dla fluorochinolonu propionianu, a średnie wartości AUC (pole pod krzywą farmakokinetyczną) wynosiły 4217 ± 2618 pg/ml*h dla azelastyny i 97,7 ± 43,1 pg/ml*h dla fluorochinolonu propionianu. Średni czas do osiągnięcia szczytowego stężenia (tmax) po jednorazowej dawce wynosił 0,5 godz. dla azelastyny i 1,0 godz. dla fluorochinolonu propionianu.

Systemowe działanie fluorochinolonu propionianu po stosowaniu Dimisty było o około 50% większe w porównaniu ze standardowym sprayem do nosa zawierającym fluorochinolon propionian. Dimista była równoważna sprayowi do nosa zawierającemu azelastynę pod względem systemowego działania azelastyny. Nie stwierdzono żadnych dowodów na występowanie interakcji farmakokinetycznej między azelastyną chlorowodorkową a fluorochinolonem propionianem.

Rozkład

Fluorochinolon propionian charakteryzuje się dużym objętością rozkładu w stanie stacjonarnym (około 318 litrów). Wiązanie z białkami osocza wynosi 91%.

Objętość rozkładu azelastyny wskazuje na przede wszystkim rozkład w tkankach obwodowych. Poziom wiązania z białkami osocza wynosi 80–90%. Ponadto obie substancje charakteryzują się szerokim oknem terapeutycznym. W związku z tym interakcje lekowe związane z wypieraniem leków są mało prawdopodobne.

Biotransformacja

Fluorochinolon propionian szybko usuwany jest z krążenia ogólnego, głównie poprzez metabolizm wątrobowy, który przekształca go w nieaktywny metabolit kwasu karboksylowego za pomocą enzymu CYP3A4 cytochromu P450. W przypadku połknięcia fluorochinolon propionian również ulega natychmiastowemu i znaczącemu metabolizmowi w przejściu pierwszego rzędu. Azelastyna metabolizowana jest do N-demetilazelastyny za pomocą różnych izoenzymów CYP, głównie CYP3A4, CYP2D6 i CYP2C19.

Eliminacja

Szybkość eliminacji po wstrzyknięciu wewnętrznowenousnym fluorochinolonu propionianu jest liniowa w dawkach od 250 µg do 1000 µg i charakteryzuje się szybkim kliremsem osocza (CL = 1,1 l/min). Stężenie szczytowe w osoczu maleje o około 98% w ciągu 3–4 godzin, a w okresie końcowego okresu półtrwania wynoszącego 7,8 godziny obserwuje się jedynie niskie stężenie w osoczu. Klirens nerkowy fluorochinolonu propionianu jest nieznaczny (< 0,2%) i stanowi mniej niż 5% dla jego metabolitu – kwasu karboksylowego. Główną drogą eliminacji jest wydalanie fluorochinolonu propionianu i jego metabolitów z żółcią.

Okres półtrwania w osoczu po jednorazowej dawce azelastyny wynosi około 20–25 godzin dla azelastyny i około 45 godzin dla jej terapeutycznie aktywnego metabolitu – N-demetilazelastyny. Wydalanie odbywa się głównie z kałem. Długotrwałe wydalanie niewielkich ilości z kałem wskazuje na możliwość istnienia pewnego stopnia krążenia wątrobowo-jelitowego.

Dane kliniczne.

Wskazania. Ułatwienie objawów umiarkowanego i ciężkiego sezonowego oraz rozostrzennego nieżytu alergicznego, gdy monoterapia lekami przeciwhistaminowymi podawanymi do nosa lub glikokortykosteroidami okazała się niewystarczająca.

Przeciwwskazania. Podwyższona wrażliwość na substancje czynne lub którąkolwiek z substancji pomocniczych.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Propionian fluktykazonu

W warunkach normalnych po wstrzyknięciu do nosa obserwuje się niskie stężenia propionianu fluktykazonu we krwi osoczu, co wynika z intensywnego pierwszego przemiany metabolicznej oraz wysokiego ogólnego klirensu, mediowanego przez cytochrom P450 3A4 w jelitach i wątrobie. Dlatego też klinicznie istotne interakcje lekowe, mediowane przez propionian fluktykazonu, są mało prawdopodobne.

Badania interakcji leków u zdrowych pacjentów wykazały, że rytonawir (silny inhibitor cytochromu P450 3A4) może znacząco zwiększyć stężenia propionianu fluktykazonu we krwi osoczu, co prowadzi do istotnego obniżenia stężenia kortyzolu we krwi osoczu. Podczas stosowania leku zgłaszano przypadki klinicznych objawów interakcji lekowych u pacjentów przyjmujących propionian fluktykazonu do nosa lub przez inhalację oraz rytonawir, co prowadziło do działania ogólnoustrojowego kortykosteroidów.

Terapia łączone z innymi inhibitorami CYP3A4, w tym lekami zawierającymi kobicystat, zwiększa ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Dlatego należy unikać takich kombinacji, chyba że korzyść przewyższa ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych kortykosteroidów; w takim przypadku należy monitorować pacjentów pod kątem ogólnoustrojowych działań niepożądanych kortykosteroidów.

Badania wykazały, że inne inhibitory cytochromu P450 3A4 powodują niewielki (erytromycyna) lub umiarkowany (ketoconazol) wzrost ogólnego wpływu propionianu fluktykazonu bez istotnych zmniejszeń stężenia kortyzolu we krwi osoczu. Jednocześnie należy ostrożnie przepisywać leczenie inhibitorami cytochromu P450 3A4 (np. ketoconazolem), ponieważ istnieje możliwość zwiększenia ogólnego wpływu propionianu fluktykazonu.

Chlorek azelastyny

Badania interakcji lekowych z nosowym sprayem chlorku azelastyny nie były prowadzone. Przeprowadzono badania dotyczące stosowania wysokich dawek doustnych. Jednak nie mają one zastosowania do nosowego sprayu z chlorkiem azelastyny, ponieważ zalecane dawki nosowe wykazują znacznie mniejsze działanie ogólnoustrojowe. Należy ostrożnie przepisywać chlorek azelastyny pacjentom, którzy równocześnie przyjmują leki uspokajające lub leki stosowane w leczeniu układu nerwowego środkowego, ponieważ działanie uspokajające na ośrodkowy układ nerwowy może być wzmocnione. Alkohol może również nasilić ten efekt (patrz sekcja „Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn”).

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Zgłaszano objawy kliniczne interakcji z innymi lekami u pacjentów przyjmujących propionian flunizolonu i rytonawir, co prowadziło do działania ogólnoustrojowego kortykosteroidów, w tym zespołu Cushinga i zahamowania czynności nadnerczy. Dlatego należy unikać jednoczesnego stosowania propionianu flunizolonu i rytonawiru, z wyjątkiem przypadków, w których oczekiwana korzyść przewyższa potencjalne ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych z zastosowaniem kortykosteroidów (patrz dział „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Możliwe są objawy działania ogólnoustrojowego nosowych kortykosteroidów, szczególnie przy stosowaniu wysokich dawek i długotrwałym leczeniu. Prawdopodobieństwo takich objawów jest znacznie mniejsze niż przy doustnym przyjmowaniu kortykosteroidów i może się różnić u poszczególnych pacjentów w zależności od rodzaju leku kortykosteroidowego. Objawy działania ogólnoustrojowego mogą obejmować zespół Cushinga, objawy podobne do zespołu Cushinga, zahamowanie czynności nadnerczy, opóźnienie wzrostu u dzieci i młodzieży, zaćmę, jaskrę oraz rzadziej – zaburzenia psychiczne i zachowania, objawiające się psychomotoryczną nadaktywnością, zaburzeniami snu, niepokojem, depresją lub agresją (szczególnie u dzieci).

Dimista ulega szybkiemu metabolizmowi przy pierwszym przejściu, dlatego wpływ systemowy nosowego propionianu flunizolonu u pacjentów z ciężkimi chorobami wątroby będzie zwiększony. Może to prowadzić do częstszego występowania systemowych działań niepożądanych.

Zaleca się ostrożne stosowanie leku u tej grupy pacjentów.

Przekroczenie zalecanych dawek nosowych kortykosteroidów może prowadzić do klinicznie istotnego zahamowania czynności nadnerczy.

Jeśli stosowane jest leczenie wyższymi dawkami niż zalecane, w okresach stresu lub przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi, należy rozważyć potrzebę dodatkowego leczenia kortykosteroidami ogólnoustrojowymi.

Ogólnie dawkę nosowego flunizolonu należy dążyć do zminimalizowania do najniższego poziomu, przy którym nadal utrzymywana jest skuteczna kontrola objawów rinitu. Brak danych dotyczących badań wyższych dawek Dimisty niż zalecane (patrz dział „Sposób stosowania i dawki”). Podobnie jak przy stosowaniu innych nosowych kortykosteroidów, należy uwzględniać całkowite obciążenie organizmu kortykosteroidami za każdym razem, gdy jednocześnie przepisuje się inne formy kortykosteroidów.

Zgłaszano opóźnienie wzrostu u dzieci przyjmujących nosowe kortykosteroidy w dawkach zalecanych. Zaleca się regularne monitorowanie wzrostu młodzieży otrzymującej długotrwałe leczenie nosowymi kortykosteroidami. W przypadku spowolnienia wzrostu należy przeanalizować leczenie i, jeśli to możliwe, zmniejszyć dawkę nosowych kortykosteroidów do najniższego poziomu, przy którym nadal utrzymywana jest skuteczna kontrola objawów.

Przy stosowaniu kortykosteroidów ogólnoustrojowo i miejscowo mogą występować zaburzenia narządu wzroku. Jeśli pacjent doświadcza objawów takich jak zamazanie widzenia lub inne zaburzenia wzroku, należy skierować go do okulisty w celu wykluczenia przyczyn, którymi mogą być zaćma, jaskra lub rzadka choroba, tzw. środkowa chorioretinopatia seryczna, o której zgłaszano po stosowaniu kortykosteroidów ogólnoustrojowych i miejscowych.

Pacjenci z zaburzeniami widzenia lub z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, jaskrą i/lub zaćmą w wywiadzie medycznym wymagają stałego nadzoru.

Jeśli istnieje podejrzenie uszkodzenia czynności nadnerczy, przejście pacjentów z leczenia sterydami ogólnoustrojowymi na leczenie Dimistą należy prowadzić z ostrożnością.

U pacjentów z gruźlicą, z dowolną nieleczoną infekcją, którzy niedawno przeszli zabieg chirurgiczny lub uraz nosa lub jamy ustnej, należy ocenić potencjalną korzyść z leczenia Dimistą oraz możliwe ryzyka.

Ponieważ infekcje dróg oddechowych górnych leczy się lekami przeciwbakteryjnymi lub przeciwgrzybiczymi, jednoczesne leczenie Dimistą nie jest przeciwwskazane.

Dimista zawiera benzalkonium chlorid. Długotrwałe stosowanie może powodować obrzęk błony śluzowej nosa.

Stosowanie w czasie ciąży lub laktacji.

Plodność. Dane dotyczące wpływu na płodność są ograniczone.

Ciąża. Brak danych lub są one ograniczone co do stosowania chlorku azelastyny i propionianu flunizolonu u kobiet w ciąży. W związku z tym Dimistę można stosować w czasie ciąży tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

Okres laktacji. Nie wiadomo, czy chlorek azelastyny lub jego metabolity oraz propionian flunizolonu lub jego metabolity przechodzą do mleka matki po podaniu donosowym. W okresie laktacji Dimistę należy stosować tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść przewyższa potencjalne ryzyko dla noworodka/dziecka.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i innych maszyn. Dimista ma nieznaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i innych maszyn.

W pojedynczych przypadkach przy stosowaniu Dimisty mogą występować zwiększone zmęczenie, wyczerpanie, zawroty głowy lub osłabienie, które same w sobie mogą być objawami choroby. W takich przypadkach zdolność prowadzenia pojazdów i innych maszyn może być zaburzona. Alkohol może nasilać te efekty.

Sposób stosowania i dawki.

1 g zawiesiny zawiera 1000 µg azelastyny chlorowodorku oraz 365 µg flutykazonu propionianu.

1 dawka (0,14 g) zawiera azelastyny chlorowodorku 137 µg oraz flutykazonu propionianu 50 µg.

Dawkowanie

W celu osiągnięcia trwałego efektu terapeutycznego zaleca się regularne stosowanie.

Unikać kontaktu z oczami.

Dorośli i nastolatkowie w wieku od 12 lat. Jedno wpychanie do każdej dziąsła dwa razy dziennie (rano i wieczorem).

Pacjenci w podeszłym wieku. Nie jest wymagana korekta dawki.

Chorzy z uszkodzeniem wątroby i nerek. Brak danych dotyczących stosowania.

Czas trwania leczenia

Dimista nadaje się do długotrwałego leczenia. Czas trwania leczenia powinien odpowiadać okresowi działania czynnika alergicznego.

Sposób stosowania

Tylko do stosowania donosowego.

Instrukcja stosowania

Przygotowanie sprayu

Przed użyciem spray należy delikatnie wstrząsnąć przez 5 sekund, odwracając butelkę do góry nogami i z powrotem. Następnie zdjąć osłonę ochronną. Przed pierwszym użyciem dawkownik należy aktywować, naciskając na niego i zwalniając 6 razy. Jeżeli spray nie był używany przez 7 dni lub dłużej, dawkownik należy aktywować ponownie, naciskając na niego i zwalniając jeden raz.

Stosowanie sprayu

Przed zastosowaniem spray należy delikatnie wstrząsnąć przez 5 sekund, odwracając butelkę do góry nogami i z powrotem, a następnie zdjąć osłonę ochronną.

Po oczyszczeniu nosa zawiesinę należy wpychać jeden raz do każdej dziąsła, pochylając głowę do przodu (patrz ilustracja). Po zastosowaniu należy przetrzeć końcówkę butelki i założyć osłonę ochronną.

W przypadku braku rozpylania środka nie przebijaj otworu w dyszy. Przemyj urządzenie wodą.

Dzieci. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 12. roku życia, ponieważ bezpieczeństwo i skuteczność leku u tej grupy wiekowej nie zostały ustalone.

Przedawkowanie. Nie należy oczekiwać reakcji na przedawkowanie przy donosowym sposobie podania.

Nie ma danych dotyczących wystąpienia ostrego lub przewlekłego przedawkowania po donosowym stosowaniu fluorochinolonu propionianu.

Donosowe podanie 2 mg fluorochinolonu propionianu (co oznacza dawkę 10-krotnie wyższą niż zalecana dawka dzienna) dwa razy dziennie przez 7 dni zdrowym ochotnikom nie wpływało na układ nadnerkowo-hipotalamyczno-przysadkowy.

Długotrwałe stosowanie w dawkach wyższych niż zalecane może prowadzić do tymczasowego hamowania czynności nadnerczy.

W takich przypadkach leczenie Dimistą powinno być kontynuowane w dawce wystarczającej do kontrolowania objawów; czynność nadnerczy odzyskuje się w ciągu kilku dni (można ją sprawdzić poprzez pomiar kortyzolu w osoczu).

Wyniki badań na zwierzętach wskazują, że w przypadku przedawkowania spowodowanego przypadkowym doustnym przyjęciem mogą wystąpić zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego (w tym senność, dezorientacja, śpiączka, tachykardia lub hipotensja), wywołane przez azelastyny hydrochloran.

Leczenie tych zaburzeń jest objawowe. W zależności od ilości przyjętego doustnie leku zaleca się przepłukanie żołądka. Nie istnieje znany antydot.

Reakcje niepożądane.

Po zastosowaniu może występować zaburzenie smaku, nieprzyjemny specyficzny posmak wywołany lekiem (może to wystąpić w wyniku niewłaściwej metody podania, gdy głowa jest zbyt mocno odchylona do tyłu).

Częstość występowania określa się następująco: bardzo często (≥ 1/10); często (od ≥ 1/100 do < 1/10); rzadko (od ≥ 1/1000 do < 1/100); bardzo rzadko (od ≥ 1/10000 do < 1/1000); bardzo rzadko (<1/10000); częstość nieznana (nie można ustalić na podstawie dostępnych danych).

Ze strony układu immunologicznego: bardzo rzadko – nadwrażliwość, w tym reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy lub języka i wysypka skórna), skurcz oskrzeli.

Ze strony układu nerwowego: często – ból głowy, zaburzenia smaku (nieprzyjemny posmak), nieprzyjemny zapach; bardzo rzadko – zawroty głowy, senność (drzemka, osłabienie).

Ze strony narządów wzroku*: bardzo rzadko – jaskra, podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, zaćma; częstość nieznana – zamazanie widzenia (zobacz także sekcję „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem”).

Ze strony układu pokarmowego: rzadko – suchość w ustach; bardzo rzadko – nudności.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych: bardzo rzadko – wysypka, swędzenie, pokrzywka.

Ogólne zaburzenia: bardzo rzadko – zwiększona zmęczliwość (zmęczenie, wyczerpanie), osłabienie (zobacz sekcję „Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn”).

*Zgłoszono bardzo niewielką liczbę przypadków donosowych spontanicznych zgłoszeń podczas długotrwałego leczenia flutykazonem propionianem.

**Zgłoszono przypadki wystąpienia perforacji przegrody nosowej podczas stosowania donosowych kortykosteroidów.

Może dochodzić do efektów systemowych charakterystycznych dla niektórych donosowych kortykosteroidów, szczególnie przy podawaniu w wysokich dawkach przez dłuższy okres czasu (zobacz sekcję „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem”).

Zgłoszono opóźnienie wzrostu u dzieci stosujących donosowe kortykosteroidy. Może również dojść do opóźnienia wzrostu u nastolatków (zobacz sekcję „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem”).

W rzadkich przypadkach może wystąpić osteoporoza, jeśli donosowe glikokortykosteroidy były stosowane przez dłuższy okres czasu.

Zgłaszanie podejrzewanych reakcji niepożądanych

Zgłaszanie reakcji niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego ze stosowaniem tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawieni reprezentanci powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych reakcji niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności.

24 miesiące (opakowanie 23 g).

18 miesięcy (opakowanie 6,4 g).

Okres ważności po pierwszym otwarciu – 6 miesięcy.

Warunki przechowywania. Nie zamrażać.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

6,4 g zawiesiny w fiolce szklanej o pojemności 10 ml; 1 fiolka w pudełku kartonowym.

23 g zawiesiny w fiolce szklanej o pojemności 25 ml; 1 fiolka w pudełku kartonowym.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent. MEDA Pharma GmbH & Co. KG, Niemcy / MEDA Pharma GmbH & Co. KG, Germany (producent odpowiedzialny za wydanie serii).

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności. Benzstrasse 1, 61352 Bad Homburg, Niemcy / Benzstrasse 1, 61352 Bad Homburg, Germany.