Dimetriо

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU Dimetriо (Dimetrio)

Skład:

substancja czynna: dienogest;

1 tabletka powlekana zawiera 2 mg dienogestu;

substancje pomocnicze: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, povidon (K-30), sodowa skrobia glikolianowa (typ A), stearynian magnezu, woda oczyszczona;

otoczka filmowa: hipromeloza (E 464), hydroksypropyloceluloza (E 463), talk (E 553b), wodór olej bawełniany, dwutlenek tytanu (E 171), woda oczyszczona.

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: białe, okrągłe, dwuwypukłe tabletki z wygrawerowanym znakiem „2” po jednej stronie.

Grupa farmakoterapeutyczna. Hormony gonadalne i leki stosowane w patologiach narządów płciowych. Progogeny. Kod ATC G03D B08.

Właściwości farmakodynamiczne

Farmakodynamika

Dienogest – pochodna norstosteronu bez aktywności androgennej i z pewną aktywnością antyandrogenową, która wynosi około jednej trzeciej aktywności cyproteronu acetylanu. Dienogest wiąże się z receptorami progesteronowymi w macicy tylko z 10 % względną powinnością. Pomimo niskiej powinności do receptorów progesteronowych, dienogest wykazuje silny efekt progestagenowy in vivo. Dienogest nie wykazuje znaczącej aktywności androgenowej, mineralokortykoidowej ani glukokortykoidowej in vivo.

Dienogest wpływa na endometriozę, zmniejszając endogenne wytwarzanie estradiolu i tym samym hamując efekty troficzne estradiolu na eutopowy i ektopowy endometrium. Przy ciągłym stosowaniu dienogest prowadzi do stworzenia hipogestrogenowego, hiperprogestagenowego środowiska endokrynnego, co powoduje początkową decydualizację tkanki endometrium i późniejszą atrofię ognisk endometrioidalnych.

Dane dotyczące skuteczności

Zalety leku Dimetriо w porównaniu z placebo zostały wykazane w trwającym trzy miesiące badaniu z udziałem 198 pacjentek z endometriozą. Ból w miednicy związany z endometriozą mierzono za pomocą wizualnej analogowej skali (0–100 mm). Po trzech miesiącach terapii lekiem Dimetriо stwierdzono istotną różnicę statystyczną w porównaniu z placebo (Δ = 12,3 mm; 95 % CI: 6,4–18,1; p<0,0001) oraz klinicznie istotne zmniejszenie bólu w porównaniu z poziomem wyjściowym (średnie zmniejszenie = 27,4 mm ± 22,9).

Po trzech miesiącach leczenia zmniejszenie bólu w miednicy małej związanego z endometriozą o 50 % lub więcej osiągnięto u 37,3 % pacjentek przyjmujących lek Dimetriо (placebo: 19,8 %), bez odpowiedniego zwiększenia dawki współbieżnie stosowanego środka przeciwbólowego; zmniejszenie bólu w miednicy małej związanego z endometriozą o 75 % lub więcej (również bez odpowiedniego zwiększenia dawki współbieżnie stosowanego środka przeciwbólowego) osiągnięto u 18,6 % pacjentek przyjmujących lek Dimetriо (placebo: 7,3 %).

Otwarte przedłużenie tego badania kontrolowanego placebo wykazało ciągłe zmniejszanie bólu w miednicy związanego z endometriozą podczas leczenia trwającego do 15 miesięcy.

Wyniki badań kontrolowanych placebo potwierdzono wynikami uzyskanymi w sześciomiesięcznym badaniu aktywnie kontrolowanym w porównaniu z agonistą hormonu uwalniającego gonadotropiny z udziałem 252 pacjentek z endometriozą.

Trzy badania z udziałem 252 pacjentek, które otrzymywały dionogest w dawce 2 mg na dobę, wykazały istotne zmniejszenie zmian endometrioidalnych po 6 miesiącach leczenia.

W małym badaniu (n = 8 na grupę dawkowania) zastosowanie dionogestu w dawce 1 mg na dobę wykazało brak owulacji po jednym miesiącu terapii. Lek Dimetriо nie był badany pod kątem skuteczności antykoncepcyjnej w większych badaniach.

Dane dotyczące bezpieczeństwa

Poziom endogennego estrogenu jest tylko umiarkowanie hamowany podczas stosowania leku Dimetriо.

Obecnie wyniki długoterminowych badań gęstości mineralnej kości (BMD) i ryzyka złamania u pacjentek stosujących lek Dimetriо są jeszcze niedostępne. BMD oceniano u 21 dorosłych pacjentek przed i po 6 miesiącach leczenia lekiem Dimetriо. Nie stwierdzono średniego spadku wartości BMD. U 29 pacjentek, które otrzymywały leuprolinu acetylan, średnie zmniejszenie o 4,04 % ± 4,84 zaobserwowano w tym samym okresie (Δ między grupami = 4,29 %, 95 % CI: 1,93–6,66; p <0,0003).

Nie zaobserwowano istotnego wpływu na standardowe badania laboratoryjne, w tym morfologię krwi, biochemiczne badanie krwi, poziom enzymów wątrobowych, poziom lipidów i HbA1C, podczas leczenia lekiem Dimetriо przez 15 miesięcy (N = 168).

Dane dotyczące bezpieczeństwa u nastolatków

Bezpieczeństwo leku Dimetriо pod względem BMD badano w niekontrolowanym badaniu trwającym 12 miesięcy z udziałem 111 nastoletnich pacjentek (w wieku od 12 do <18 lat) z klinicznie podejrzaną lub potwierdzoną endometriozą. Średnia względna zmiana BMD odcinka lędźwiowego kręgosłupa (L2–L4) od wartości wyjściowych u 103 pacjentek do końca leczenia wyniosła –1,2 %. Powtórne pomiar po 6 miesiącach od zakończenia leczenia w podgrupie z obniżonymi wartościami BMD wykazał wzrost BMD do –0,6 %.

Dane doksyczności bezpieczności z badań przedklinicznych

Dane badań przedklinicznych nie wskazują na istnienie szczególnego ryzyka dla człowieka na podstawie standardowych badań toksyczności przy wielokrotnym podawaniu, genotoksyczności, działania rakotwórczego i toksycznego wpływu na funkcję rozrodczą. Należy jednak wziąć pod uwagę, że sterydy płciowe mogą powodować wzrost niektórych tkanek i nowotworów zależnych od hormonów.

Dane dotyczące bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu

Przeprowadzono obserwacyjne badanie po rejestracji z aktywnym nadzorem w celu określenia częstości wystąpienia pierwotnej lub nasilenia istotnej klinicznie depresji oraz pojawienia się anemii. W badaniu wzięło udział łącznie 27840 kobiet, którym po raz pierwszy przepisano terapię hormonalną w celu leczenia endometriozy, i obserwowano je przez okres do 7 lat. 3023 kobietom przepisano dionogest w dawce 2 mg, a 3371 pacjentkom przepisano inne leki zatwierdzone do leczenia endometriozy. Ogólne skorygowane współczynniki ryzyka wystąpienia nowych przypadków anemii u pacjentek przyjmujących dionogest w porównaniu z pacjentkami przyjmującymi inne leki zatwierdzone do leczenia endometriozy wyniosły 1,1 (CI 95 %: 0,4–2,6). Skorygowany współczynnik ryzyka wystąpienia depresji u pacjentek przyjmujących dionogest w porównaniu z pacjentkami przyjmującymi inne leki zatwierdzone do leczenia endometriozy wyniósł 1,8 (CI 95 %: 0,3–9,4). Nie można wykluczyć niewielkiego wzrostu ryzyka wystąpienia depresji u pacjentek przyjmujących dionogest w porównaniu z pacjentkami przyjmującymi inne leki zatwierdzone do leczenia endometriozy.

Farmakokinetyka

Wchłanianie

Po doustnym przyjęciu dionogest jest szybko i całkowicie wchłaniany. Maksymalna stężenie w osoczu osiągane jest w ciągu 1,5 godziny po jednorazowym doustnym przyjęciu i wynosi 47 ng/ml. Biologiczna dostępność dionogestu wynosi około 91 %. Farmakokinetyka dionogestu zależy od dawki w zakresie dawek 1–8 mg.

Rozkład

Dionogest wiąże się z albuminą osocza i nie wiąże się z globuliną wiążącą sterydy płciowe (SHBG) ani z globuliną wiążącą kortykoidy (CBG). Tylko 10 % całkowitego stężenia dionogestu w osoczu znajduje się w formie wolnego steroidu, a 90 % – niestetyfikowanie związane z albuminą. Widoczny objętość rozkładu dionogestu wynosi 40 l.

Metabolizm

Dionogest jest całkowicie metabolizowany znanymi drogami metabolizmu steroidów, tworząc głównie metabolity obojętne endokrynologicznie. Na podstawie badań in vitro i in vivo CYP3A4 jest głównym enzymem zaangażowanym w metabolizm dionogestu. Te metabolity są bardzo szybko usuwane z osocza w taki sposób, że dominującym metabolitem w osoczu jest niezmieniony dionogest.

Szybkość klirensu z osocza wynosi 64 ml/min.

Wydalanie

Stężenie dionogestu w osoczu krwi maleje dwufazowo z okresem półtrwania wynoszącym 9–10 godzin. Dionogest jest wydalany w formie metabolitów z moczem i kałem w stosunku około 3:1 po doustnym przyjęciu w dawce 0,1 mg/kg. Okres półtrwania metabolitów wydawanych z moczem wynosi około 14 godzin. Po doustnym przyjęciu 86 % podanej dawki jest wydalane z organizmu w ciągu 6 dni, większa część tej ilości jest wydalana w pierwsze 24 godziny, głównie z moczem.

Stan równowagi

Farmakokinetyka dionogestu nie zależy od poziomu SHBG. Przy codziennym przyjmowaniu stężenie substancji w osoczu krwi wzrasta 1,24-krotnie, osiągając stan równowagi po 4 dniach stosowania. Farmakokinetyka dionogestu po wielokrotnym podawaniu leku Dimetriо może być przewidywana na podstawie danych farmakokinetyki jednej dawki.

Farmakokinetyka w specjalnych grupach pacjentów

Farmakokinetyki leku Dimetriо nie badano u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek.

Farmakokinetyki leku Dimetriо nie badano u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby.

Charakterystyki kliniczne

Wskazania

Leczenie endometriozy.

Przeciwwskazania

Nie należy stosować leku Dimetriо w przypadku występowania któregokolwiek z poniższych stanów lub chorób. Informacje te częściowo pochodzą z doświadczeń z innymi lekami zawierającymi wyłącznie progestageny. Jeśli którykolwiek z tych stanów lub chorób pojawi się po raz pierwszy podczas stosowania leku Dimetriо, należy natychmiast przerwać jego przyjmowanie.

• Aktywne zakrzepowe choroby żył.
• Choroby tętnicze lub kardiowaskularne obecnie lub w wywiadzie (np. zawał mięśnia sercowego, incydent mózgowo-naczyniowy, choroba niedokrwienna serca).
• Cukrzyca z zaangażowaniem naczyń.
• Ciężkie choroby wątroby obecnie lub w wywiadzie, dopóki parametry funkcji wątroby nie powrócą do normy.
• Nowotwory wątroby obecnie lub w wywiadzie (łagodne lub złośliwe).
• Znane lub podejrzewane nowotwory złośliwe zależne od hormonów płciowych.
• Niepewnego pochodzenia krwawienie pochwy.
• Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników leku.

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji

Uwaga: w celu wykrycia możliwych interakcji należy zapoznać się z ulotkami do towarzyszących leków stosowanych równolegle.

Wpływ innych leków na Dimetriо

Progestageny, w tym dienogest, są głównie metabolizowane przez układ cytochromu P450 3A4 (CYP3A4) znajdujący się w błonie śluzowej jelita i w wątrobie. Dlatego induktory lub inhibitory CYP3A4 mogą wpływać na metabolizm progestagenu.

Zwiększenie klirensu hormonów płciowych poprzez indukcję enzymów może zmniejszyć skuteczność terapeutyczną leku Dimetriо i prowadzić do działań niepożądanych, np. zmian w charakterze krwawień miesięcznych.

Zmniejszenie klirensu hormonów płciowych poprzez hamowanie enzymów może zmniejszyć skuteczność terapeutyczną leku Dimetriо i prowadzić do rozwoju działań niepożądanych.

• Substancje zwiększające klirens hormonów płciowych (obniżenie skuteczności poprzez indukcję enzymów), np. fenytoina, barbiturany, primidon, karbamazepina, ryfampicyna, a także ewentualnie okskarbazepina, topiramat, felbamat, griseofulwina oraz leki zawierające ziele św. Jana (Hypericum perforatum).

Indukcja enzymów może występować już po kilku dniach terapii. Maksymalna indukcja enzymów występuje zazwyczaj po kilku tygodniach.

Indukcja enzymów może trwać do 4 tygodni po zakończeniu terapii.

Wpływ induktora CYP3A4 ryfampicyny badano u zdrowych kobiet w okresie popomenopauzalnym. Jednoczesne stosowanie ryfampicyny z tabletkami estradiolu walerynianego/dienogestu spowodowało istotne zmniejszenie stężenia równowagowego oraz wpływu systemowego dienogestu i estradiolu. Wpływ systemowy dienogestu i estradiolu w stanie równowagi, mierzony jako AUC (0–24 godziny), zmniejszył się odpowiednio o 83% i 44%.

• Substancje o różnym wpływie na klirens hormonów płciowych.

Jednoczesne stosowanie dużych liczby kombinacji inhibitorów proteazy HIV i nienukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy w połączeniu z kombinacjami inhibitorów wirusa zapalenia wątroby C może zwiększać lub zmniejszać stężenie progestyn w osoczu. Łączny wpływ tych zmian może być klinicznie istotny w niektórych przypadkach.

• Substancje obniżające klirens hormonów płciowych (inhibitory enzymów).

Dienogest jest substratem cytochromu P450 (CYP) 3A4.

Kliniczna istotność potencjalnych interakcji z inhibitorami enzymów pozostaje nieznana.

Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 może zwiększać stężenie dienogestu w osoczu.

Jednoczesne stosowanie z silnym inhibitorem enzymu CYP3A4 ketokonazolem prowadziło do wzrostu AUC (0–24 godziny) dienogestu w stanie równowagi o 2,9 raza. Jednoczesne stosowanie z umiarkowanym inhibitorem erytromycyną prowadziło do wzrostu AUC (0–24 godziny) dienogestu w stanie równowagi o 1,6 raza.

Wpływ dienogestu na inne leki

Na podstawie badań in vitro mało prawdopodobne jest klinicznie istotne oddziaływanie dienogestu na inne leki, których metabolizm jest pośredniczony przez enzymy cytochromu P450.

Interakcje z produktami spożywczymi

Spożycie pokarmów o wysokiej zawartości tłuszczu nie wpływa na biodostępność leku Dimetriо.

Badania laboratoryjne

Stosowanie progestagenów może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, w szczególności na parametry biochemiczne wątroby, tarczycy, nerek i nadnerczy, poziom białek (nośników) w osoczu (np. GZK oraz frakcje lipidów/lipoprotein), parametry metabolizmu węglowodanów oraz wskaźniki krzepnięcia i fibrynolizy. Zmiany te zazwyczaj pozostają w granicach normy laboratoryjnej.

Особliwości stosowania

Ostrzeżenia

Ponieważ Dimetrio to lek zawierający wyłącznie progestagen, uważa się, że specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leków zawierających progestageny odnoszą się również do leku Dimetrio, choć nie wszystkie ostrzeżenia i środki ostrożności oparte są na odpowiednich wynikach badań klinicznych tego konkretnego leku.

W przypadku pogorszenia się lub pierwszego wystąpienia któregokolwiek z poniżej wymienionych stanów/wskaźników ryzyka należy indywidualnie ocenić stosunek ryzyka do korzyści przed rozpoczęciem lub kontynuacją stosowania leku Dimetrio.

Krwawienia macicy o ciężkim przebiegu

Krwiopłycie macicy, np. u kobiet z adenomyozą macicy lub mięśniakiem macicy, mogą nasilać się podczas stosowania leku Dimetrio. Jeśli krwawienie jest nasilone i nie ustępuje przez dłuższy czas, może prowadzić do anemii (w niektórych przypadkach ciężkiej). W takiej sytuacji należy rozważyć przerwanie przyjmowania leku.

Zmiana charakteru krwawień

Leczenie lekiem Dimetrio wpływa na charakter krwawień miesięcznych u większości kobiet (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Zaburzenia krążenia

Na podstawie wyników badań epidemiologicznych stwierdzono niewielką liczbę danych wskazujących na istnienie związku między stosowaniem leków zawierających wyłącznie progestagen a zwiększeniem ryzyka wystąpienia zawału mięśnia sercowego lub zatorowości mózgowej. Ryzyko zjawisk kardiologicznych i mózgowo-naczyniowych jest raczej związane z wiekiem, nadciśnieniem tętniczym i paleniem tytoniu. U kobiet z nadciśnieniem tętniczym ryzyko wystąpienia udaru mózgu może nieco wzrosnąć podczas stosowania leków zawierających wyłącznie progestagen.

Niektóre badania wskazują na pewne, choć statystycznie niewielkie zwiększenie ryzyka wystąpienia zatorowości żył głębokich (zakrzepica żył głębokich, zatorowość tętnicy płucnej) związane ze stosowaniem leków zawierających wyłącznie progestagen. Uznane czynniki zwiększające ryzyko wystąpienia zatorowości żył głębokich (ZŻG): wywiad osobisty lub rodzinny (np. przypadki ZŻG u rodzeństwa lub rodziców w stosunkowo młodym wieku); wiek; otyłość, długotrwała immobilizacja, inwazyjne zabiegi chirurgiczne lub urazy. W przypadku długotrwałej immobilizacji zaleca się przerwanie stosowania leku Dimetrio (przynajmniej 4 tygodnie przed planowaną operacją) i nie wznawianie przyjmowania leku wcześniej niż po 2 tygodniach od pełnej rehabilitacji.

Należy wziąć pod uwagę zwiększone ryzyko wystąpienia zatorowości w okresie poporodowym.

W przypadku wystąpienia objawów chorób zakrzepowo-zatorowych żylnych lub tętniczych lub podejrzenia ich wystąpienia leczenie należy przerwać.

Nowotwory

Metanaliza 54 badań epidemiologicznych wskazuje na niewielkie zwiększenie względnego ryzyka (WR = 1,24) wystąpienia raka piersi u kobiet stosujących doustne środki antykoncepcyjne (DS), głównie te zawierające estrogen-progestagen. To zwiększone ryzyko stopniowo znika w ciągu 10 lat po zakończeniu przyjmowania kombinowanych doustnych środków antykoncepcyjnych (KDS). Ponieważ rak piersi u kobiet poniżej 40 roku życia występuje rzadko, wzrost liczby przypadków rozpoznania raka piersi u kobiet, które stosują lub niedawno stosowały KDS, jest niewielki w odniesieniu do ogólnego ryzyka raka piersi. Ryzyko wykrycia raka piersi jest takie samo u kobiet stosujących leki zawierające wyłącznie progestagen lub KDS. Jednak informacje dotyczące leków zawierających wyłącznie progestagen oparte są na znacznie mniejszej liczbie kobiet stosujących te leki, dlatego są mniej przekonujące niż dane dotyczące KDS. Wyniki tych badań nie dostarczają dowodów na istnienie związku przyczynowego. Zwiększone ryzyko może wynikać zarówno z wcześniejszej diagnostyki raka piersi u kobiet stosujących DS, jak i z działania biologicznego tych leków lub kombinacji obu tych czynników. Zauważono tendencję, że rak piersi wykryty u kobiet, które kiedykolwiek przyjmowały DS, jest klinicznie mniej zaawansowany niż u tych, które nigdy nie stosowały doustnych środków antykoncepcyjnych.

W pojedynczych przypadkach u kobiet stosujących hormonalne substancje podobne do tej zawartej w leku Dimetrio obserwowano łagodne, a jeszcze rzadziej – złośliwe guzy wątroby, które w niektórych przypadkach prowadziły do zagrażającego życiu krwotoku w jamie brzusznej. W przypadku pojawienia się skarg na silny ból w okolicy nadbrzusza, powiększenie wątroby lub objawy krwotoku w jamie brzusznej w różnicowaniu diagnostycznym należy uwzględnić możliwość wystąpienia guza wątroby u kobiet przyjmujących lek Dimetrio.

Osteoporoza

Zmiany gęstości mineralnej kości (GMC).

Stosowanie leku Dimetrio u nastolatków (12–18 lat) przez okres leczenia trwający 12 miesięcy wiązało się ze spadkiem średniej wartości GMC w odcinku lędźwiowym kręgosłupa (L2–L4) o 1,2%. Po zakończeniu leczenia GMC ponownie wzrastała u tych pacjentek.

Średnia względna zmiana GMC od wartości wyjściowych do końca leczenia wynosiła 1,2% w zakresie od –6% do 5% (95% przedział ufności: –1,70% i –0,78%, n = 103). Powtórne pomiarowe wykonane 6 miesięcy po zakończeniu leczenia w podgrupie pacjentek z obniżonymi wartościami GMC wykazały tendencję do odbudowy (średnia względna zmiana od wartości wyjściowych: –2,3% na końcu leczenia i –0,6% po 6 miesiącach od zakończenia leczenia, zakres od –9% do 6% (95% przedział ufności: –1,20% i 0,06%, n = 60).

Zaburzenia GMC mają szczególne znaczenie u nastolatków i w wczesnym okresie dojrzewania płciowego, krytycznym okresie wzrostu kości. Nie wiadomo, czy obniżenie GMC w tej populacji zmniejszy szczytową masę kostną i zwiększy ryzyko złamania kości w późniejszym życiu (patrz sekcje „Właściwości farmakologiczne” i „Dzieci”).

Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien rozważyć korzyści wynikające ze stosowania leku Dimetrio oraz potencjalne ryzyko związane z jego zastosowaniem dla każdego poszczególnego nastolatka, uwzględniając również obecność istotnych czynników ryzyka osteoporozy.

Odpowiednie przyjmowanie wapnia i witaminy D w diecie lub w postaci suplementów odżywczych jest ważne dla zdrowia tkanki kostnej u kobiet wszystkich grup wiekowych.

Nie zaobserwowano spadku GMC u dorosłych (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”).

U pacjentek z grupy podwyższonego ryzyka osteoporozy należy przeprowadzić staranne oceny stosunku ryzyka do korzyści przed rozpoczęciem leczenia lekiem Dimetrio, ponieważ poziom endogennych estrogenów umiarkowanie obniża się podczas leczenia lekiem Dimetrio (patrz sekcja „Farmakodynamika”).

Inne stany

Stan pacjentek z wywiadem depresji należy starannie monitorować i przerwać stosowanie leku w przypadku wystąpienia wyraźnych objawów depresji.

Zmniejszony nastrój i depresja są dobrze znanymi działaniami niepożądanymi, które mogą wystąpić podczas stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Depresja może być stanem poważnym i jest dobrze znanym czynnikiem ryzyka zachowań samobójczych i samobójstw. Kobietom należy zalecić kontakt z lekarzem w przypadku zmian nastroju i pojawienia się objawów depresji, w tym krótko po rozpoczęciu przyjmowania leku.

Dienogest zazwyczaj nie wpływa na ciśnienie tętnicze u kobiet z normotensją. Jednak jeśli podczas stosowania leku wystąpi długotrwała, klinicznie wyraźna nadciśnienie tętnicze, zaleca się odstawienie leku Dimetrio i leczenie nadciśnienia tętniczego.

W przypadku nawrotu żółtaczki cholestatycznej i/lub świądu, które wystąpiły w czasie ciąży lub poprzedniego stosowania hormonów płciowych, należy przerwać stosowanie leku.

Dienogest może mieć niewielki wpływ na oporność insuliny obwodowej i tolerancję glukozy. Kobiety z cukrzycą, szczególnie z wywiadem cukrzycy ciężarnych, powinny być starannie badane podczas stosowania leku Dimetrio.

Czasem może rozwijać się chloasma, szczególnie u kobiet z wywiadem chloazmy ciężarnych. Kobiety skłonne do występowania chloazmy powinny unikać bezpośredniego działania promieni słonecznych lub promieniowania ultrafioletowego podczas przyjmowania leku Dimetrio.

Prawdopodobieństwo ciąży ektopowej u kobiet stosujących środki antykoncepcyjne zawierające wyłącznie progestagen jest wyższe niż u kobiet stosujących KDS. Dlatego kwestię stosowania leku Dimetrio u kobiet z wywiadem ciąż ektopowych lub zaburzeń funkcji jajowodów należy rozstrzygnąć dopiero po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.

Podczas stosowania leku Dimetrio może występować utrzymywanie się folikuli (często określane jako funkcjonalne torbiele jajników). Większość tych folikuli jest bezobjawowa, choć niektóre mogą towarzyszyć bólowi w okolicy miednicy.

Nie stosuje się w praktyce geriatrycznej.

Laktoza

Każda tabletka leku Dimetrio zawiera 62,8 mg laktozy monohydratu. Pacjenci z rzadkimi, dziedzicznymi chorobami związanymi z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktozy Lapp’a lub zaburzeniem wchłaniania glukozy-galaktozy, którzy przestrzegają diety bezlaktozowej, powinni brać pod uwagę ilość tej substancji w tablecie leku Dimetrio.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią

Ciąża

Dane dotyczące stosowania dienogestu u ciężarnych kobiet są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni ryzyko toksyczności rozrodczej (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”).

Lek Dimetrio nie powinien być stosowany u ciężarnych kobiet, ponieważ nie ma potrzeby leczenia endometriozy w czasie ciąży.

Karmienie piersią

Leczenie lekiem Dimetrio w okresie karmienia piersią nie jest zalecane. Nie wiadomo, czy dienogest przenika do mleka matki. Dane uzyskane w badaniach na zwierzętach wskazują na przenikanie dienogestu do mleka matki. Należy podjąć decyzję o przerwaniu karmienia piersią lub o odstawieniu terapii lekiem Dimetrio, biorąc pod uwagę korzyści wynikające z karmienia piersią dla dziecka i konieczność terapii dla kobiety.

Płodność

Na podstawie dostępnych danych można stwierdzić, że podczas leczenia lekiem Dimetrio u większości pacjentek hamowana jest owulacja. Jednak lek Dimetrio nie jest środkiem antykoncepcyjnym.

Jeśli konieczna jest antykoncepcja, należy dodatkowo stosować niehormonalną metodę zapobiegania ciążom (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Na podstawie dostępnych danych można stwierdzić, że cykl menstruacyjny powraca do normy w ciągu 2 miesięcy po zakończeniu leczenia lekiem Dimetrio.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie obserwowano wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn u pacjentek przyjmujących leki zawierające dienogest.

Sposób stosowania i dawki

Sposób stosowania

Do stosowania doustnego.

Dawkowanie

Stosować po 1 tabletce codziennie bez przerwy w stosowaniu leku, w przybliżenie o tej samej porze, popijając niewielką ilością płynu. Tabletki można przyjmować niezależnie od przyjmowania pokarmu.

Tabletki należy przyjmować regularnie, niezależnie od krwawienia miesięcznego. Gdy skończą się tabletki z jednego opakowania, należy od razu rozpocząć przyjmowanie tabletek z następnego opakowania, bez przerwy w stosowaniu leku.

Brak doświadczenia w leczeniu pacjentek z endometriozą lekiem Dimetriо przez okres dłuższy niż 15 miesięcy.

Leczenie można rozpocząć w dowolny dzień cyklu miesięcznego.

Należy przerwać stosowanie jakichkolwiek hormonalnych środków zapobiegania przed rozpoczęciem terapii lekiem Dimetriо. Jeśli wymagana jest antykoncepcja, należy dodatkowo stosować niesterydowy środek zapobiegania ciążi (np. metodę barierową).

Pominięcie przyjęcia leku

W przypadku pominięcia przyjęcia tabletki, wymiotów i/lub biegunki (które wystąpiły w ciągu 3–4 godzin po przyjęciu tabletki), skuteczność leku Dimetriо może ulec zmniejszeniu. W przypadku pominięcia przyjęcia jednej lub kilku tabletek należy przyjąć 1 tabletę tak szybko, jak tylko pacjentka sobie przypomni, a następną tabletkę przyjmować w zwyczajowym czasie. Analogicznie, tabletę, która nie została wchłonięta z powodu wymiotów lub biegunki, należy zastąpić kolejną tabletką.

Dodatkowe informacje dotyczące stosowania u specjalnych grup pacjentek

Pacjentki w podeszłym wieku

Brak odpowiednich wskazań do stosowania leku Dimetriо u pacjentek z tej grupy.

Niewydolność wątroby

Lek jest przeciwwskazany u pacjentek z ciężką chorobą wątroby w chwili obecnej lub w wywiadzie (patrz rozdział „Przeciwwskazania”).

Niewydolność nerek

Brak danych wskazujących na potrzebę korekty dawki u pacjentek z niewydolnością nerek.

Dzieci

Lek Dimetriо nie jest wskazany do stosowania u dzieci przed menarche.

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku Dimetriо oceniano w trakcie niekontrolowanego badania trwającego 12 miesięcy u 111 pacjentek w wieku dojrzewania (12 – <18 lat) z klinicznie podejrzaną lub potwierdzoną endometriozą (patrz rozdziały „Właściwości farmakologiczne” oraz „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Skuteczność leku Dimetriо wykazano w leczeniu endometriozę skojarzonej z bólem miednicy u nastolatków (12–18 lat) przy ogólnie sprzyjającym profilu bezpieczeństwa i tolerancji leku.

Stosowanie leku Dimetriо u nastolatków przez okres 12 miesięcy było skojarzone ze spadkiem średniej wartości gęstości mineralnej kości (BMD) w odcinku lędźwiowym kręgosłupa o 1,2%. Po zakończeniu leczenia BMD ponownie wzrastała u tych pacjentek.

Zaburzenia BMD mają szczególne znaczenie w okresie dojrzewania i we wczesnym okresie dojrzewania płciowego, będącym krytycznym okresem wzrostu kości. Nie wiadomo, czy zmniejszenie BMD u tej populacji wpłynie na osiągnięcie szczytowej masy kostnej i zwiększy ryzyko złamań w późniejszym życiu.

Dlatego lekarz powinien dokładnie rozważyć korzyści i potencjalne ryzyko stosowania leku Dimetriо dla każdej indywidualnej nastolatki (patrz rozdziały „Właściwości farmakologiczne” oraz „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Przedawkowanie

Badania ostrej toksyczności przeprowadzone z dyenogestem nie wskazywały na ryzyko wystąpienia ostrych reakcji niepożądanych w przypadku przypadkowego przyjęcia kilku dawek dziennych. Nie istnieje żaden specyficzny antydotum. Stosowanie 20–30 mg dyenogestu dziennie (co jest 10–15 razy wyższe niż dawka w tabletkach leku Dimetriо) przez okres dłuższy niż 24 tygodnie było bardzo dobrze tolerowane.

Efekty uboczne

Efekty uboczne opisano zgodnie z MedDRA.

Efekty uboczne najczęściej rozwijają się w pierwszych miesiącach stosowania leku Dimetriо i zanikają w trakcie leczenia. Możliwe są zmiany charakteru krwawień, takie jak plamienie, nieregularne krwawienia lub amenoreę.

Zgłaszano efekty uboczne podczas stosowania leku Dimetriо. Najczęściej zgłaszane efekty uboczne podczas leczenia lekiem Dimetriо to: ból głowy (9,0 %), dyskomfort w gruczołach piersiowych (5,4 %), obniżony nastrój (5,1 %) i trądzik (5,1 %).

Ponadto leczenie lekiem Dimetriо wpływa na charakter krwawień miesięcznych u większości kobiet. Charakter krwawień miesięcznych oceniano systematycznie z wykorzystaniem dzienników pacjentek i analizowano metodą WHO w ciągu 90-dniowego okresu raportowania. W pierwszych 90 dniach terapii lekiem Dimetriо zaobserwowano następujące rodzaje krwawień (n = 290; 100 %): amenoreę (1,7 %), rzadkie krwawienia (27,2 %), częste krwawienia (13,4 %), nieregularne krwawienia (35,2 %), długotrwałe krwawienia (38,3 %), normalne krwawienie miesięczne, tj. nie należące do żadnej z poprzednich kategorii (19,7 %). W trakcie czwartego okresu raportowania zaobserwowano następujące rodzaje krwawień (n = 149; 100 %): amenoreę (28,2 %), rzadkie krwawienia (24,2 %), częste krwawienia (2,7 %), nieregularne krwawienia (21,5 %), długotrwałe krwawienia (4,0 %), normalne krwawienie miesięczne, tj. nie należące do żadnej z poprzednich kategorii (22,8 %). Zmiany charakteru krwawień miesięcznych tylko rzadko występowały jako efekty uboczne u pacjentek (patrz tabela efektów ubocznych).

W tabeli wymieniono efekty uboczne zgodnie z klasyfikacją MedDRA (MedDRA SOCs), o których zgłaszano podczas leczenia lekiem Dimetriо, oraz ich częstość.

W ramach każdej grupy efekty uboczne wymieniono w kolejności zmniejszającej się częstości: często (od ≥ 1/100 do <1/10) i rzadko (od ≥ 1/1000 do <1/100). Częstość określono na podstawie połączonych danych z czterech badań klinicznych z udziałem 332 pacjentek (100 %).

Efekty uboczne, badania kliniczne fazy III, N = 332

Obserwowano również następujące działania niepożądane: utrzymywanie się pęcherzyków, zwiększenie apetytu, reakcje nadwrażliwości.

Inne poważne działania niepożądane obserwowane podczas stosowania steroidowych hormonów płciowych – progestagenów (patrz dział «Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania»): zaburzenia zakrzepowo-zatorowe żylne i tętnicze, nadciśnienie tętnicze, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, nowotwory gruczołu piersiowego, guzy wątroby, uczucie dyskomfortu w plecach, chloazma, żółtaczka cholesteryczna, osteoporoza (patrz niżej), zmiany tolerancji glukozy lub wpływ na obwodową oporność na insulinę.

Obniżenie gęstości mineralnej kości

W trakcie niekontrolowanego badania klinicznego z udziałem 111 pacjentek w wieku poniżej pełnoletniości (od 12 do <18 roku życia), które otrzymywały leczenie lekiem Dimetriо, u 103 przeprowadzono pomiar gęstości mineralnej kości (GMC). U około 72 % uczestników badania stwierdzono obniżenie gęstości mineralnej kości (GMC) odcinka lędźwiowego kręgosłupa (L2–L4) po 12 miesiącach stosowania (patrz dział «Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania»).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego ze stosowaniem tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania. Brak szczególnych wymagań dotyczących przechowywania leku.

Opakowanie. Po 14 tabletek w blisterze, 2 blistery w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. Sp. z o.o. «Adamed Pharma», Polska/Adamed Pharma S.A., Poland.

Siedziba producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności

ul. marsz. J. Pilsudskiego 5, 95–200, Pabianice, Polska/ul. marsz. J. Pilsudskiego 5, Pabianice, 95 – 200, Poland.