Dienogest Zentiva

ULTRADRODZENIE dla zastosowania lekarskiego leku DIENOGEST ZENTIVA (DIENOGEST ZENTIVA)

Skład:

substancja czynna: dienogest;

1 tabletka powlekana zawiera 2 mg dienogestu;

substancje pomocnicze: laktoza monohydrat; skrobia kukurydziana; povidon (K-30); skrobia glikolan sodu (typ A); stearyna magnezu;

warstwa powłokowa: Aqua Polish Biały 014.17MS, zawierający hydroksypropylocelulozę (E 464), hydroksypropylocelulozę (E 463), talk (E 553b), wodorowaną oleinę z bawełny, dwutlenek tytanu (E 171).

Postać leku. Tabletka powlekana.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: białe, okrągłe, podwójnie wypukłe tabletki powlekane, z oznaczeniem tłoczonym „2” po jednej stronie.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Hormony gonadalne i leki stosowane w chorobach narządów płciowych. Progestageny. Kod ATC G03D B08.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Dienogest Zentiva – pochodna nortestosteronu bez działania androgennego i z pewną aktywnością antyandrogenną, która stanowi około jednej trzeciej aktywności cyproteronu acetatu. Dienogest wiąże się z receptorami progesteronu w macicy z względną powinowactwem wynoszącym jedynie 10%. Mimo niskiego powinowactwa do receptorów progesteronu, dienogest wykazuje silne działanie progestagenne in vivo. Dienogest nie wykazuje istotnej aktywności androgennej, mineralokortykoidowej ani glukokortykoidowej in vivo.

Dienogest wpływa na endometriozę, zmniejszając endogenną produkcję estradiolu i tym samym hamując efekty troficzne estradiolu na endometrium eutopowe i ektopowe. Przy ciągłym stosowaniu dienogest prowadzi do powstania hipogestagennego, hipogestronowego środowiska endokrynnego, co powoduje początkową deciduację tkanki endometrium i późniejszą atrofię ognisk endometrioidalnych.

Dane dotyczące skuteczności

Zalety dienogestu w porównaniu z placebo zostały wykazane w trwającym trzy miesiące badaniu z udziałem 198 pacjentek z endometriozą. Ból w miednicy związany z endometriozą oceniano za pomocą wizualnej analogowej skali (0–100 mm). Po trzech miesiącach terapii dienogestem zaobserwowano istotną różnicę statystyczną w porównaniu z placebo (Δ = 12,3 mm; 95% CI: 6,4–18,1; p<0,0001) oraz klinicznie istotne zmniejszenie bólu w porównaniu z poziomem wyjściowym (średnie zmniejszenie = 27,4 mm ± 22,9).

Po trzech miesiącach leczenia zmniejszenie liczby napadów bólu miednicy o 50% lub więcej bez zwiększania dawki leków przeciwbólowych zaobserwowano u 37,3% pacjentek przyjmujących dienogest (placebo: 19,8%); zmniejszenie liczby napadów bólu miednicy o 75% lub więcej bez zwiększania dawki leków przeciwbólowych zaobserwowano u 18,6% pacjentek przyjmujących dienogest (placebo: 7,3%).

Kontynuacja tego badania wykazała ciągłe zmniejszanie bólu w miednicy związanego z endometriozą podczas leczenia trwającego do 15 miesięcy.

Dane z trzech badań z udziałem pacjentek przyjmujących dienogest w dawce 2 mg na dobę wskazują na istotne zmniejszenie ognisk endometrioidalnych po 6 miesiącach leczenia.

Wyniki badań kontrolowanych placebo potwierdzono wynikami uzyskanymi w sześciomiesięcznym badaniu aktywnie kontrolowanym w porównaniu z agonistą hormonu uwalniającego gonadotropiny z udziałem 252 pacjentek z endometriozą.

W małym badaniu wykazano brak owulacji po jednym miesiącu terapii dienogestem w dawce 1 mg na dobę. Skuteczności antykoncepcyjnej dienogestu nie badano w większych badaniach.

Dane dotyczące bezpieczeństwa

Podczas stosowania dienogestu poziom endogennego estrogenu umiarkowanie spadł.

Do tej pory brakuje danych z długotrwałych badań dotyczących gęstości mineralnej kości (BMD) i ryzyka złamania u pacjentów przyjmujących dienogest. Wskaźnik BMD oceniano u 21 dorosłych pacjentów przed rozpoczęciem leczenia oraz po 6 miesiącach przyjmowania dienogestu, przy czym jego średnia wartość nie zmniejszyła się. U 29 pacjentów przyjmujących leuprolinę acetat (LA) średnie zmniejszenie wyniosło 4,04% ± 4,84% w tym samym okresie (∆ między grupami = 4,29%; 95% CI: 1,93–6,66; p<0,0003).

Podczas przyjmowania dienogestu przez okres do 15 miesięcy (n=168) nie odnotowano istotnych różnic w standardowych parametrach laboratoryjnych (morfolodia krwi, biochemia krwi, enzymy wątrobowe, lipidy i hemoglobina glikowana).

Dane dotyczące bezpieczeństwa u nastolatków

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania dienogestu w odniesieniu do wskaźnika BMD badano w trakcie niekontrolowanych badań klinicznych trwających 12 miesięcy u 111 dziewcząt (12–18 lat) z klinicznie potwierdzoną endometriozą (patrz sekcje „Szczególne wskazania stosowania”, „Właściwości farmakologiczne”). Średni wskaźnik zmiany BMD odcinka lędźwiowego (L2–L4) od początku leczenia wyniósł 1,2% u 103 pacjentek. W podgrupie pacjentek z obniżonym wskaźnikiem BMD wykonano ponowną analizę po 6 miesiącach od zakończenia leczenia, w której zaobserwowano wzrost wskaźników BMD o 0,6%.

Dane z badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa

Dane z badań przedklinicznych nie wskazują na istnienie szczególnego ryzyka dla człowieka na podstawie standardowych badań toksyczności wielokrotnego podania, genotoksyczności, działania rakotwórczego oraz toksycznego wpływu na funkcję rozrodczą. Należy jednak wziąć pod uwagę, że sterydy płciowe mogą powodować wzrost niektórych tkanek i nowotworów zależnych od hormonów.

Dane dotyczące bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu

Przeprowadzono obserwacyjne badanie po rejestracji z aktywnym nadzorem w celu określenia częstości wystąpienia pierwotnej depresji lub nasilenia istniejącej depresji oraz pojawienia się anemii. W badaniu wzięło udział łącznie 27840 kobiet, którym po raz pierwszy przepisano terapię hormonalną w leczeniu endometriozy, i obserwowano je przez okres do 7 lat. Dienogest w dawce 2 mg przepisano 3023 kobietom, a 3371 pacjentkom przepisano inne leki zatwierdzone do leczenia endometriozy. Ogólne skorygowane stosunki ryzyka wystąpienia nowych przypadków anemii u pacjentek przyjmujących dienogest w porównaniu z pacjentkami przyjmującymi inne leki zatwierdzone do leczenia endometriozy wyniosły 1,1 (95% CI: 0,4–2,6). Skorygowane stosunki ryzyka wystąpienia depresji u pacjentek przyjmujących dienogest w porównaniu z pacjentkami przyjmującymi inne leki zatwierdzone do leczenia endometriozy wyniosły 1,8 (95% CI: 0,3–9,4). Nie można wykluczyć niewielkiego zwiększenia ryzyka wystąpienia depresji u pacjentek przyjmujących dienogest w porównaniu z pacjentkami przyjmującymi inne leki zatwierdzone do leczenia endometriozy.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Dienogest Zentiva po doustnym podaniu jest szybko i całkowicie wchłaniany. Maksymalne stężenie w osoczu krwi wynoszące 47 ng/ml osiągane jest około 1,5 godziny po jednorazowym doustnym podaniu. Bio dostępność wynosi około 91%. Farmakokinetyka dienogestu jest wprost proporcjonalna do dawki w zakresie 1–8 mg.

Rozkład

Dienogest wiąże się z albuminą osocza krwi i nie wiąże się z globuliną wiążącą hormony płciowe ani z globuliną wiążącą kortykosteroidy. 10% całkowitego stężenia leku we krwi występuje w formie wolnych steroidów, 90% – niespecyficznie wiąże się z albuminą.

Teoretyczny objętość rozkładu dienogestu (Vd/F) wynosi 40 l.

Biotransformacja

Metabolizm dienogestu zachodzi znaną drogą metabolizmu steroidów z tworzeniem się metabolitów obojętnych endokrynologicznie. Biorąc pod uwagę wyniki badań in vitro i in vivo dotyczących hamowania, CYP3A4 jest głównym enzymem zaangażowanym w metabolizm dienogestu. Metabolity są usuwane bardzo szybko, dlatego niezmieniony dienogest stanowi główną część stężenia leku w osoczu krwi.

Szybkość klirensu metabolicznego w osoczu krwi Cl/F wynosi 64 ml/min.

Wydalanie

Stężenie dienogestu w osoczu krwi maleje w dwóch fazach. W fazie końcowego rozprowadzania okres półtrwania wynosi około 9–10 godzin. Dienogest wydzielany jest w postaci metabolitów z moczem, stosunek wydalania do kału wynosi 3:1 po doustnym podaniu 0,1 mg/kg. Okres półtrwania metabolitów wynosi około 14 godzin.

Po doustnym podaniu około 86% dawki wydala się w ciągu 6 dni, znaczna część w ciągu 24 godzin, głównie z moczem.

Stan równowagi

Farmakokinetyka dienogestu nie jest wpływowana przez poziom globuliny wiążącej hormony płciowe. Przy codziennym podawaniu stężenie leku w osoczu krwi wzrasta 1,24-krotnie i osiąga stan równowagi po 4 dniach leczenia. Farmakokinetykę dienogestu przy wielokrotnym podawaniu można przewidzieć na podstawie danych o farmakokinetyce po jednorazowym podaniu.

Właściwości farmakokinetyczne u szczególnych grup populacji

Nie przeprowadzono specjalnych badań dotyczących stosowania dienogestu u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek.

Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania dienogestu u pacjentów z niewydolnością wątroby.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Leczenie endometriozy.

Przeciwwskazania.

Nie należy stosować leku Dienogest Zentiva w przypadku występowania któregokolwiek z poniższych stanów lub chorób. Informacje te częściowo pochodzą z doświadczeń dotyczących stosowania innych leków zawierających wyłącznie progestagen. Jeśli którykolwiek z tych stanów lub chorób pojawi się po raz pierwszy podczas stosowania leku Dienogest Zentiva, należy natychmiast przerwać jego przyjmowanie.

• Aktywna żylna tromboembolia.
• Choroby tętnicze lub kardiowaskularne obecnie lub w wywiadzie (np. zawał mięśnia sercowego, zdarzenie naczyniowe mózgu, choroba niedokrwienna serca).
• Cukrzyca z zaangażowaniem naczyń.
• Ciężkie choroby wątroby obecnie lub w wywiadzie, dopóki wskaźniki funkcji wątroby nie powrócą do normy.
• Nowotwory wątroby obecnie lub w wywiadzie (łagodne lub złośliwe).
• Znane lub podejrzewane nowotwory złośliwe zależne od hormonów płciowych.
• Niepoddana rozpoznaniu pochwa krwawienie.
• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którykolwiek z pozostałych składników leku.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Uwaga: w celu wykrycia możliwych interakcji należy zapoznać się z instrukcjami stosowania leków stosowanych równolegle.

Wpływ innych leków na dienogest

Progestageny, w tym dienogest, są metabolizowane głównie przez układ cytochromu P450 3A4 (CYP3A4) obecny w błonie śluzowej jelita i w wątrobie. Dlatego induktory lub inhibitory CYP3A4 mogą wpływać na metabolizm progestagenu. Zwiększenie klirensu hormonów płciowych na skutek indukcji enzymów może zmniejszyć skuteczność terapeutyczną leku Dienogest Zentiva i prowadzić do niepożądanych efektów, np. zmian w charakterze krwawienia miesięcznego.

Zmniejszenie klirensu hormonów płciowych na skutek hamowania enzymu może zmniejszyć skuteczność terapeutyczną leku Dienogest Zentiva i prowadzić do rozwoju działań niepożądanych.

• Substancje zwiększające klirens hormonów płciowych (obniżenie skuteczności poprzez indukcję enzymów), np. fenytoina, barbiturany, primidon, karbamazepina, ryfampicyna, a także możliwe, okskarbazepina, topiramata, felbamata, griseofulwina oraz środki zawierające dziurawiec (Hypericum perforatum).

Indukcja enzymów może występować już po kilku dniach terapii. Maksymalna indukcja enzymów występuje zazwyczaj po kilku tygodniach.

Indukcja enzymów może trwać do 4 tygodni po zakończeniu terapii.

Wpływ induktora CYP3A4 – ryfampicyny – badano u zdrowych kobiet w okresie menopauzy. Jednoczesne stosowanie ryfampicyny z tabletką estradiolu walerynianu/dienogestu doprowadziło do istotnego zmniejszenia stężenia równowagowego oraz wpływu systemowego dienogestu i estradiolu. Wpływ systemowy dienogestu i estradiolu w stanie równowagi, mierzony jako AUC (0–24 godziny), zmniejszył się odpowiednio o 83% i 44%.

• Substancje o różnym wpływie na klirens hormonów płciowych.

Jednoczesne stosowanie dużych liczby kombinacji inhibitorów proteazy HIV i nienukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy w połączeniu z kombinacjami inhibitorów wirusa zapalenia wątroby C z hormonami płciowymi może zwiększyć lub zmniejszyć stężenie progestynu we krwi. Łączny wpływ tych zmian może być klinicznie istotny w niektórych przypadkach.

• Substancje obniżające klirens hormonów płciowych (inhibitory enzymów).

Dienogest jest substancją podlegającą działaniu cytochromu P450 (CYP) 3A4.

Kliniczna istotność potencjalnych interakcji z inhibitorami enzymów pozostaje nieznana.

Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 może zwiększać stężenia dienogestu we krwi.

Jednoczesne stosowanie z silnym inhibitorem enzymu CYP3A4 – ketokonazolem – prowadziło do wzrostu AUC (0–24 godziny) dienogestu w stanie równowagi aż 2,9-krotnie. Jednoczesne stosowanie z umiarkowanym inhibitorem – erytromycyną – prowadziło do wzrostu AUC (0–24 godziny) dienogestu w stanie równowagi o 1,6-krotnie.

Wpływ dienogestu na inne leki

Na podstawie badań in vitro mało prawdopodobne jest wystąpienie klinicznie istotnych interakcji dienogestu z innymi lekami, których metabolizm jest pośredniczony przez enzymy cytochromu P450.

Interakcje z produktami spożywczymi

Spożycie pokarmu o wysokiej zawartości tłuszczu nie wpływa na biodostępność leku Dienogest Zentiva.

Badania laboratoryjne

Stosowanie progestagenów może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, w szczególności na parametry biochemiczne wątroby, tarczycy, nerek i nadnerczy, poziomy białek (nośników) we krwi (np. GSK oraz frakcje lipidów/lipoproteinów), parametry metabolizmu węglowodanów oraz wskaźniki krzepnięcia i fibrynolizy. Zmiany te zazwyczaj pozostają w granicach normy laboratoryjnej.

Szczególne wytyczne dotyczące stosowania.

Ostrzeżenia.

Ponieważ Dienogest Zentiva to lek zawierający wyłącznie progestagen, uważa się, że ostrożność oraz środki bezpieczeństwa dotyczące stosowania leków zawierających progestageny odnoszą się również do leku Dienogest Zentiva, choć nie wszystkie ostrzeżenia i środki ostrożności oparte są na odpowiednich wynikach badań klinicznych dokładnie tego leku.

W przypadku pogorszenia się lub pierwszego wystąpienia któregokolwiek z poniższych stanów/ czynników ryzyka należy indywidualnie przeprowadzić analizę stosunku ryzyka do korzyści przed rozpoczęciem lub kontynuacją stosowania leku Dienogest Zentiva.

Krwawienia maciczne o ciężkim przebiegu

Krwawienie maciczne, np. u kobiet z adenomyozą macicy lub mięśniakiem macicy, może nasilać się podczas stosowania leku Dienogest Zentiva. Jeśli krwawienie jest nasilone i nie ustępuje przez dłuższy czas, może prowadzić do anemii (w niektórych przypadkach ciężkiej). W takiej sytuacji należy rozważyć przerwanie przyjmowania leku.

Zmiana charakteru krwawień

Leczenie lekiem Dienogest Zentiva wpływa na charakter krwawień miesięcznych u większości kobiet (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Zaburzenia krążenia

Na podstawie wyników badań epidemiologicznych stwierdzono niewielką liczbę danych wskazujących na istnienie związku między stosowaniem leków zawierających wyłącznie progestageny a zwiększeniem ryzyka wystąpienia zawału mięśnia sercowego lub zakrzepicy mózgu. Ryzyko wystąpienia zjawisk kardiologicznych i mózgowo-naczyniowych jest raczej związane z wiekiem, nadciśnieniem tętniczym i paleniem tytoniu. U kobiet z nadciśnieniem tętniczym ryzyko wystąpienia udaru mózgu może nieco wzrosnąć podczas stosowania leków zawierających wyłącznie progestageny.

Niektóre badania wskazują na pewne, choć statystycznie niewielkie zwiększenie ryzyka wystąpienia zakrzepicy żył głębokich (VTE) (tromboza żył głębokich, zakrzepica płucna) związane ze stosowaniem leków zawierających wyłącznie progestageny. Ogólnie uznawanymi czynnikami zwiększającymi ryzyko VTE są: wywiad osobisty lub rodzinny (np. przypadki VTE u rodzeństwa lub rodziców w stosunkowo młodym wieku); wiek; otyłość, długotrwała immobilizacja, inwazyjne zabiegi chirurgiczne lub urazy. W przypadku długotrwałej immobilizacji zaleca się przerwanie stosowania leku Dienogest Zentiva (przy planowanych zabiegach – co najmniej 4 tygodnie przed ich przeprowadzeniem) i nie wznowienie jego przyjmowania wcześniej niż po upływie 2 tygodni od pełnej rekonwalescencji.

Należy brać pod uwagę zwiększone ryzyko wystąpienia zakrzepicy w okresie poporodowym.

W przypadku wystąpienia objawów chorób zakrzepowo-zatorowych żylnych lub tętniczych lub podejrzenia ich wystąpienia leczenie należy przerwać.

Nowotwory

Metaanaliza 54 badań epidemiologicznych wskazuje na niewielki wzrost względnego ryzyka (RR=1,24) wystąpienia raka piersi u kobiet stosujących doustne środki antykoncepcyjne (COC), przede wszystkim zawierające estrogen-progestagen. Zwiększone ryzyko stopniowo znika w ciągu 10 lat po zakończeniu przyjmowania doustnych środków antykoncepcyjnych (COC). Ponieważ rak piersi u kobiet poniżej 40. roku życia występuje rzadko, wzrost liczby rozpoznań raka piersi u kobiet, które stosują lub niedawno stosowały COC, jest niewielki w porównaniu z ogólnym ryzykiem raka piersi. Ryzywo wykrycia raka piersi jest takie samo u kobiet przyjmujących leki zawierające wyłącznie progestageny lub COC. Jednak informacje dotyczące leków zawierających wyłącznie progestageny oparte są na znacznie mniejszej liczbie kobiet, które je stosują, dlatego są mniej przekonujące niż dane dotyczące COC. Wyniki tych badań nie dostarczają dowodów na istnienie związku przyczynowego. Zwiększone ryzyko może wynikać zarówno z wcześniejszej diagnostyki raka piersi u kobiet stosujących COC, jak i z biologicznego działania tych leków, lub kombinacji obu tych czynników. Zauważono tendencję, że rak piersi wykryty u kobiet, które kiedykolwiek przyjmowały COC, jest klinicznie mniej zaawansowany niż u tych, które nigdy nie stosowały COC.

W pojedynczych przypadkach u kobiet stosujących hormonalne substancje podobne do tej zawartej w leku Dienogest Zentiva obserwowano łagodne, a jeszcze rzadziej – złośliwe guzy wątroby, które w niektórych przypadkach prowadziły do zagrażającego życiu krwotoku wewnętrzno-brzusznego. W przypadku wystąpienia skarg na silny ból w okolicy nadbrzusza, powiększenie wątroby lub objawy krwotoku wewnętrzno-brzusznego w diagnostyce różnicowej należy uwzględnić możliwość istnienia guza wątroby u kobiet przyjmujących lek Dienogest Zentiva.

Osteoporoza

Zmiany gęstości mineralnej kości (BMD).

Stosowanie dienogestu u nastolatków (12–18 lat) przez okres leczenia trwający 12 miesięcy wiązało się ze spadkiem średniej wartości BMD w odcinku lędźwiowym kręgosłupa (L2–L4) o 1,2%. Po zakończeniu leczenia BMD ponownie wzrastała u tych pacjentów.

Średnia względna zmiana BMD od wartości wyjściowych do końca leczenia wynosiła 1,2% z zakresem od –6% do 5% (95% CI: –1,70% i –0,78%, n=103). Powtórne pomiar po 6 miesiącach od zakończenia leczenia w podgrupie z obniżonymi wartościami BMD wykazał tendencję do odbudowy (średnia względna zmiana od wartości wyjściowych: –2,3% na końcu leczenia i –0,6% po 6 miesiącach od zakończenia leczenia, zakres od –9% do 6% (95% CI: –1,20% i 0,06% (n=60)).

Zaburzenia BMD mają szczególne znaczenie u nastolatków i we wczesnym okresie dojrzewania płciowego, czyli w okresie krytycznym dla wzrostu kości. Nie wiadomo, czy obniżenie BMD u tej populacji zmniejszy szczytową masę kostną i zwiększy ryzyko złamania kości w późniejszym wieku (patrz sekcje „Właściwości farmakologiczne” i „Dzieci”).

Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien rozważyć korzyści wynikające ze stosowania leku Dienogest Zentiva oraz potencjalne ryzyko związane z jego zastosowaniem dla każdej poszczególnej nastolatki, biorąc również pod uwagę obecność istotnych czynników ryzyka osteoporozy.

Odpowiednie spożycie wapnia i witaminy D w diecie lub w formie suplementów odżywczych jest ważne dla zdrowia tkanki kostnej u kobiet wszystkich grup wiekowych.

Nie zaobserwowano obniżenia BMD u dorosłych (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”).

U pacjentek z grupy podwyższonego ryzyka osteoporozy należy przeprowadzić staranne ocenienie stosunku korzyści do ryzyka przed rozpoczęciem leczenia lekiem Dienogest Zentiva, ponieważ poziom endogennych estrogenów umiarkowanie obniża się podczas leczenia lekiem Dienogest Zentiva (patrz sekcja „Farmakodynamika”).

Inne stany

Stan pacjentek z wywiadem depresji należy starannie monitorować i należy przerwać stosowanie leku w przypadku rozwoju wyraźnych objawów depresji.

Dienogest zazwyczaj nie wpływa na ciśnienie tętnicze u kobiet z normotensją. Jednakże, jeśli podczas stosowania leku wystąpi długotrwała, klinicznie wyraźna nadciśnienie tętnicze, zaleca się odstawienie leku Dienogest Zentiva i leczenie nadciśnienia tętniczego.

W przypadku nawrotu cholestazy i/lub swędzenia, które występowały w czasie ciąży lub poprzedniego stosowania hormonów płciowych, należy przerwać stosowanie leku.

Dienogest może nieznacznie wpływać na oporność insulinową obwodową i tolerancję glukozy. Kobiety z cukrzycą, szczególnie z wywiadem cukrzycy ciężarnych, powinny być starannie badane podczas stosowania leku Dienogest Zentiva.

Czasami może rozwijać się chloaza, szczególnie u kobiet z wywiadem chloazy ciężarnych. Kobiety skłonne do występowania chloazy powinny unikać bezpośredniego działania promieni słonecznych lub promieniowania ultrafioletowego podczas przyjmowania leku Dienogest Zentiva.

Prawdopodobieństwo ciąży ektopowej u kobiet stosujących leki zawierające wyłącznie progestageny w celu antykoncepcji jest wyższe niż u kobiet stosujących COC. Dlatego decyzję o stosowaniu leku Dienogest Zentiva u kobiet z wywiadem ciąży ektopowej lub zaburzeń funkcji jajowodów należy podejmować dopiero po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.

Podczas stosowania leku Dienogest Zentiva może występować persystencja folikuli (często opisywana jako funkcjonalne torbiele jajnika). Większość tych folikuli jest bezobjawowa, choć niektóre mogą być towarzyszone bólem w okolicy miednicy.

Nie stosować w praktyce geriatrycznej.

Laktoza

Jedna tabletka leku Dienogest Zentiva zawiera 57,20 mg laktozy monohydrycznej. Pacjentom z rzadkimi dziedzicznymi schorzeniami związanymi z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktozy Lapp lub zespolem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, którzy przestrzegają diety bezlaktozowej, należy wziąć pod uwagę ilość tej substancji w tablecie leku Dienogest Zentiva.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Dane dotyczące stosowania dienogestu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni ryzyko toksyczności rozrodczej (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”).

Dienogest Zentiva nie jest zalecany w czasie ciąży, ponieważ nie ma potrzeby leczenia endometriozy w okresie ciąży.

Okres karmienia piersią

Leczenie lekiem Dienogest Zentiva w czasie karmienia piersią nie jest zalecane. Nie wiadomo, czy dienogest przenika do mleka matki. Dane uzyskane w badaniach na zwierzętach wskazują na przenikanie dienogestu do mleka matki. Należy podjąć decyzję o przerwaniu karmienia piersią lub przerwaniu terapii lekiem Dienogest Zentiva, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i konieczność terapii dla kobiety.

Plodność

Na podstawie dostępnych danych można stwierdzić, że w czasie leczenia lekiem Dienogest Zentiva u większości pacjentek występuje hamowanie owulacji. Jednakże lek Dienogest Zentiva nie jest środkiem antykoncepcyjnym.

Jeśli konieczna jest antykoncepcja, należy dodatkowo stosować nie hormonalną metodę zapobiegania ciążom (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Na podstawie dostępnych danych można stwierdzić, że cykl menstruacyjny powraca do normy w ciągu 2 miesięcy po zakończeniu leczenia lekiem Dienogest Zentiva.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Nie obserwowano wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów u pacjentek przyjmujących leki zawierające dienogest.

Sposób stosowania i dawki

Sposób stosowania

Dla użycia doustnego.

Dawkowanie

Należy przyjmować 1 tabletę dziennie bez przerwy w stosowaniu leku, w przybliżenie o tej samej porze, popijając niewielką ilością płynu. Tabletki można przyjmować niezależnie od spożycia pokarmu.

Tabletki należy przyjmować regularnie, niezależnie od krwawienia miesięcznego. Gdy skończą się tabletki z jednego opakowania, należy od razu rozpocząć przyjmowanie tabletek z kolejnego opakowania, bez przerwy w stosowaniu leku.

Brak doświadczenia w leczeniu pacjentek z endometriozą lekiem Dienogest Zentiva przez okres dłuższy niż 15 miesięcy.

Lek można rozpocząć stosować w dowolny dzień cyklu menstruacyjnego.

Należy zaprzestać stosowania jakichkolwiek środków hormonalnych antykoncepcyjnych przed rozpoczęciem terapii lekiem Dienogest Zentiva. W przypadku potrzeby antykoncepcji należy dodatkowo stosować niehormonalną metodę zapobiegania ciąży (np. metodę barierową).

Pominięcie przyjęcia leku

W przypadku pominięcia przyjęcia tabletki, wymiotów i/lub biegunki (które wystąpiły w ciągu 3–4 godzin po przyjęciu tabletki), skuteczność leku Dienogest Zentiva może ulec zmniejszeniu. W przypadku pominięcia przyjęcia jednej lub kilku tabletek należy przyjąć jedną tabletę tak szybko, jak tylko pacjentka o tym pamięta, a następną tabletę przyjąć w ustalonym czasie. Analogicznie, tabletkę, która nie została wchłonięta z powodu wymiotów lub biegunki, należy zastąpić inną tabletką.

Dodatkowe informacje dotyczące stosowania u specjalnych grup pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Brak odpowiednich wskazań do stosowania leku Dienogest Zentiva u pacjentek tej grupy.

Niewydolność wątroby

Lek jest przeciwwskazany u pacjentek z ciężką chorobą wątroby obecnie lub w wywiadzie (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Niewydolność nerek

Brak danych wskazujących na potrzebę dostosowania dawki u pacjentek z niewydolnością nerek.

Dzieci

Dienogest Zentiva jest przeciwwskazany dzieciom przed pierwszą miesiączką.

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania dienogestu były oceniane w niekontrolowanych badaniach klinicznych trwających 12 miesięcy u 111 dziewcząt (12–18 lat) z klinicznie potwierdzoną endometriozą (patrz sekcje „Właściwości farmakologiczne”, „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Stosowanie leku Dienogest Zentiva u nastolatków przez okres 12 miesięcy wiązało się ze spadkiem średniej wartości MKŚK w odcinku lędźwiowym kręgosłupa o 1,2%. Po zakończeniu leczenia MKŚK ponownie wzrastała u tych pacjentek.

Zaburzenia MKŚK mają szczególnie istotne znaczenie w okresie dojrzewania i wczesnym okresie dojrzewania płciowego, który jest krytycznym okresem wzrostu kości. Nie wiadomo, czy zmniejszenie MKŚK wpłynie na osiągnięcie szczytowej masy kostnej i zwiększy ryzyko złamania kości w późniejszym życiu u tej populacji.

Dlatego lekarz powinien dokładnie rozważyć korzyści wynikające ze stosowania leku Dienogest Zentiva oraz potencjalne ryzyko związane z jego zastosowaniem dla każdego indywidualnego nastolatka (patrz sekcje „Właściwości farmakologiczne”, „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Przedawkowanie

Badania ostrej toksyczności przeprowadzone z dienogestem nie wskazywały na ryzyko wystąpienia ostrych reakcji niepożądanych w przypadku przypadkowego przyjęcia kilku dzienne dawek terapeutycznych. Nie istnieje żaden specyficzny antydotum. Dawkowanie 20–30 mg dienogestu na dobę (czyli 10–15 razy wyższe niż dawka w tabletkach leku Dienogest Zentiva) przez ponad 24 tygodnie było bardzo dobrze tolerowane.

Efekty uboczne

Efekty uboczne opisano zgodnie z klasyfikacją MedDRA.

Efekty uboczne najczęściej pojawiają się w pierwszych miesiącach stosowania dienogestu i zanikają w trakcie leczenia. Możliwe są zmiany charakteru krwawień, takie jak plamienie, krwawienia nieregularne lub amenoreę.

Zgłaszano następujące efekty uboczne podczas leczenia dienogestem. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane podczas terapii dienogestem to ból głowy (9,0%), dyskomfort w gruczołach piersiowych (5,4%), obniżony nastrój (5,1%) i trądzik (5,1%).

Dodatkowo leczenie dienogestem wpływa na charakter krwawień miesięcznych u większości kobiet. Charakter krwawień miesięcznych oceniano systematycznie, wykorzystując dzienniki pacjentek i analizowano metodą WHO w 90-dniowym okresie raportowania. W pierwszych 90 dniach terapii zaobserwowano następujące rodzaje krwawień: amenoreę (1,7%), rzadkie krwawienia (27,2%), częste krwawienia (13,4%), krwawienia nieregularne (35,2%), krwawienia długotrwałe (38,3%), krwawienie miesięczne normalne, tj. niepasujące do żadnej z poprzednich kategorii (19,7%). W trakcie czwartego okresu raportowania zaobserwowano następujące rodzaje krwawień: amenoreę (28,2%), rzadkie krwawienia (24,2%), częste krwawienia (2,7%), krwawienia nieregularne (21,5%), krwawienia długotrwałe (4,0%), krwawienie miesięczne normalne, tj. niepasujące do żadnej z poprzednich kategorii (22,8%). Zmiany charakteru krwawień miesięcznych zgłaszano jedynie rzadko jako efekty uboczne u pacjentek (patrz tabela działań niepożądanych).

W tabeli 1 wymieniono działania niepożądane zgodnie z klasyfikacją MedDRA (SOC MedDRA), o których zgłaszano podczas leczenia dienogestem, oraz ich częstość.

W ramach każdej grupy działania niepożądane wymieniono w kolejności zmniejszającej się częstości: często (od ≥ 1/100 do <1/10) i rzadko (od ≥ 1/1000 do <1/100). Częstość ustalono na podstawie połączonych danych z czterech badań klinicznych.

Tabela 1

Obserwowano również następujące działania niepożądane: utrzymywanie się folikuli, zwiększone apetyt, reakcje nadwrażliwości.

Inne poważne działania niepożądane obserwowane podczas stosowania steroidowych hormonów płciowych – progestagenów (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”): zaburzenia zakrzepowo-zatorowe żylne i tętnicze, nadciśnienie tętnicze, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, nowotwory gruczołów mlecznych, guzy wątroby, uczucie dyskomfortu w plecach, chloazma, żółtaczka cholesteryczna, osteoporoza (patrz niżej), zmiany tolerancji glukozy lub wpływ na obwodową oporność na insulinę.

Obniżenie gęstości mineralnej kości (BMD)

Stosowanie dienogestu u nastolatków (12–18 lat) przez okres leczenia trwający 12 miesięcy wiązało się ze średnią redukcją gęstości mineralnej kości (BMD) w odcinku lędźwiowym kręgosłupa (L2–L4) o 1,2%. Po zakończeniu leczenia BMD ponownie wzrastała u tych pacjentów.

Przekazywanie doniesień o działaniach niepożądanych

Donoszenie o działaniach niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Osoby pracujące w zawodach medycznych i farmaceutycznych, a także pacjenci lub ich ustawowi przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez zautomatyzowany system informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. . 3 lata.

Warunki przechowywania.

Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 14 tabletek w blistrze. Po 2 lub po 6 blisterów w tece kartonowej.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Haupt Pharma Münster GmbH.

Lokalizacja producenta oraz adres miejsca wykonywania działalności.

Schleeweg 15, Münster, Nadrenia-Palatynat, 48159, Niemcy.