Dienofam

INSTRUKCJA dotyczāca stosowania leku DIENOFAM (DIENOFAM)

Skład:

substancja czynna: dienogest;

1 tabletka zawiera 2 mg dienogestu;

substancje pomocnicze: laktoza monohydrat, skrobię kukurydzianą, powidon K 30, etanol, stearynian magnezu.

Postać farmaceutyczna. Tabletki.

Główne właściwości fizykochemiczne: okrągłe białe tabletki o gładkiej powierzchni.

Grupa farmakoterapeutyczna. Hormony gruczołów płciowych i leki stosowane w patologii narządów płciowych. Progogeny.

Kod ATC G03D B08.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Dienogest – pochodna nortestosteronu bez aktywności androgennej i z pewną aktywnością antyandrogenową, która wynosi około jednej trzeciej aktywności cyproteronu acetylanu. Dienogest wiąże się z receptorami progesteronowymi w macicy tylko z 10 % względną powinnością. Pomimo niskiej powinności do receptorów progesteronowych, dienogest wykazuje silny efekt progestagenowy in vivo. Dienogest nie wykazuje istotnej aktywności androgenowej, mineralokortykoidowej ani glukokortykoidowej in vivo.

Dienogest wpływa na endometriozę, zmniejszając endogenną produkcję estradiolu i tym samym hamując efekty troficzne estradiolu na endometrium ektopowe i eutopowe. Przy ciągłym stosowaniu dienogest prowadzi do stworzenia hipoestrogenowego, hiperprogestagenowego środowiska endokrynnego, co powoduje początkową decydualizację tkanki endometrium i późniejszą atrofię ognisk endometrioidalnych.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Po doustnym przyjęciu dienogest jest szybko i całkowicie wchłaniany. Maksymalne stężenie w surowicy osiągane jest w ciągu 1,5 godziny po jednorazowym doustnym przyjęciu i wynosi 47 ng/ml. Biologiczna dostępność dienogestu wynosi około 91%. Farmakokinetyka dienogestu zależy od dawki w zakresie dawek 1–8 mg.

Rozkład

Dienogest wiąże się z albuminą surowicy i nie wiąże się z globuliną wiążącą sterydy płciowe (SHBG) ani globuliną wiążącą kortykosteroidy (CBG). Tylko 10% całkowitego stężenia dienogestu w surowicy krwi występuje w formie wolnego steroidu, a 90% – niespecyficznie związane z albuminą. Wydawałowy objętość rozkładu dienogestu wynosi 40 l.

Metabolizm

Dienogest jest całkowicie metabolizowany znanymi drogami metabolizmu steroidów, tworząc głównie metabolity obojętne endokrynologicznie. Na podstawie badań in vitro i in vivo CYP3A4 jest głównym enzymem zaangażowanym w metabolizm dienogestu. Te metabolity są bardzo szybko wydalane z osocza w taki sposób, że dominującym metabolitem w osoczu krwi jest dienogest w formie niezmienionej.

Prędkość klirensu z surowicy krwi wynosi 64 ml/min.

Wydalanie

Stężenie dienogestu w surowicy krwi maleje dwufazowo z okresem półtrwania wynoszącym 9–10 godzin. Dienogest jest wydalany w postaci metabolitów z moczem i kałem w stosunku około 3:1 po doustnym przyjęciu w dawce 0,1 mg/kg. Okres półtrwania metabolitów w moczu wynosi około 14 godzin. Po doustnym przyjęciu 86% podanej dawki jest wydalane z organizmu w ciągu 6 dni, większa część tej ilości jest wydalana w pierwszych 24 godzinach, głównie z moczem.

Stan równowagi

Farmakokinetyka dienogestu nie zależy od stężenia SHBG. Przy codziennym przyjmowaniu stężenie substancji w surowicy krwi wzrasta 1,24-krotnie, osiągając stan równowagi po 4 dniach stosowania. Farmakokinetykę dienogestu po wielokrotnym stosowaniu można przewidzieć na podstawie danych farmakokinetyki pojedynczej dawki.

Farmakokinetyka w specjalnych grupach pacjentów

Farmakokinetyki leku Dienofam u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek nie badano.

Farmakokinetyki leku Dienofam u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby nie badano.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Leczenie endometriozy.

Przeciwwskazania.

Nie należy stosować leku w przypadku występowania któregokolwiek z poniższych stanów lub chorób. Informacje te częściowo pochodzą z doświadczeń dotyczących stosowania innych leków zawierających wyłącznie progestagen. Jeśli którykolwiek z tych stanów lub chorób wystąpi po raz pierwszy podczas stosowania leku DIENOFAM, należy natychmiast przerwać jego przyjmowanie.

• Aktywna żylakowa tromboembolia (VTE).
• Obecne lub w wywiadzie choroby układu sercowo-naczyniowego tętniczego lub sercowego (np. zawał mięśnia sercowego, zdarzenie naczyniowe mózgu, choroba niedokrwienna serca).
• Cukrzyca z zaangażowaniem naczyń.
• Ciężkie choroby wątroby obecnie lub w wywiadie, dopóki parametry funkcji wątroby nie powrócą do normy.
• Obecne lub w wywiadie guzy wątroby (łagodne lub złośliwe).
• Znane lub podejrzewane nowotwory złośliwe zależne od hormonów płciowych.
• Niepewna etiologia krwawienia z pochwy.
• Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników leku.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Uwaga: w celu wykrycia możliwych interakcji należy zapoznać się z instrukcjami dotyczącymi stosowania leków współużywanych.

Wpływ innych leków na DIENOFAM

Progestageny, w tym dienogest, są metabolizowane głównie przez układ cytochromu P450 3A4 (CYP3A4) znajdujący się w błonie śluzowej jelit i w wątrobie. Dlatego induktory lub inhibitory CYP3A4 mogą wpływać na metabolizm progestagenu.
Zwiększenie klirensu hormonów płciowych poprzez indukcję enzymów może zmniejszyć efekt terapeutyczny leku DIENOFAM i prowadzić do niepożądanych skutków, np. zmian w charakterze krwawień miesięcznych.

Zmniejszenie klirensu hormonów płciowych poprzez hamowanie enzymu może zmniejszyć efekt terapeutyczny leku DIENOFAM i prowadzić do rozwoju reakcji niepożądanych.

• Substancje zwiększające klirens hormonów płciowych (zmniejszenie skuteczności poprzez indukcję enzymów), np.: fenytoina, barbiturany, primidon, karbamazepina, ryfampicyna, a także możliwe: okskarbazepina, topiramat, felbamid, gryzeofulwina oraz środki zawierające ziele św. Jana (Hypericum perforatum).

Indukcja enzymów może występować już po kilku dniach terapii. Maksymalna indukcja enzymów występuje zazwyczaj po kilku tygodniach.

Indukcja enzymów może trwać do 4 tygodni po zakończeniu terapii.

Wpływ induktora CYP3A4 – ryfampicyny – badano u zdrowych kobiet w okresie popomenopauzalnym. Jednoczesne stosowanie ryfampicyny z tabletką estradiolu walerynianu/dienogestu prowadziło do istotnego zmniejszenia stężenia równowagowego oraz wpływu systemowego dienogestu i estradiolu. Wpływ systemowy dienogestu i estradiolu w stanie równowagi, mierzony jako AUC (0–24 godziny), zmniejszył się odpowiednio o 83% i 44%.

• Substancje o różnym wpływie na klirens hormonów płciowych.

Jednoczesne stosowanie z hormonami płciowymi dużej liczby kombinacji inhibitorów proteazy HIV oraz nienukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy w połączeniu z kombinacjami inhibitorów wirusa zapalenia wątroby C może zwiększać lub zmniejszać stężenie progestyn w osoczu. Łączny wpływ tych zmian może mieć znaczenie kliniczne w niektórych przypadkach.

• Substancje zmniejszające klirens hormonów płciowych (inhibitory enzymów).

Dienogest jest substytutem cytochromu P450 (CYP) 3A4.

Kliniczne znaczenie potencjalnych interakcji z inhibitorami enzymów pozostaje nieznane.

Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 może zwiększać stężenia dienogestu w osoczu.

Jednoczesne stosowanie z silnym inhibitorem enzymu CYP3A4 – ketokonazolem – prowadziło do wzrostu AUC (0–24 godziny) dienogestu w stanie równowagi o 2,9 raza. Jednoczesne stosowanie z umiarkowanym inhibitorem – erytromycyną – prowadziło do wzrostu AUC (0–24 godziny) dienogestu w stanie równowagi o 1,6 raza.

Wpływ dienogestu na inne leki

Na podstawie badań in vitro mało prawdopodobne jest wystąpienie klinicznie istotnych interakcji dienogestu z innymi lekami, których metabolizm jest pośredniczony przez enzymy cytochromu P450.

Interakcje z produktami spożywczymi

Spożycie pokarmu o wysokiej zawartości tłuszczu nie wpływa na biodostępność leku DIENOFAM.

Badania laboratoryjne

Stosowanie progestagenów może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, w szczególności na parametry biochemiczne wątroby, tarczycy, nerek i nadnerczy, poziomy białek (nośników) w osoczu (np. GSH, frakcje lipidów/lipoprotein), parametry metabolizmu węglowodanów oraz wskaźniki krzepnięcia i fibrynolizy. Zmiany te zazwyczaj pozostają w granicach normy laboratoryjnej.

Szczególności stosowania.

Ostrzeżenia

Ponieważ DIENOFAM to lek zawierający wyłącznie progestagen, uważa się, że odpowiednie ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leków zawierających progestageny odnoszą się również do leku DIENOFAM, choć nie wszystkie ostrzeżenia i środki ostrożności oparte są na odpowiednich wynikach badań klinicznych konkretnie tego leku.

W przypadku pogorszenia się lub pierwszego wystąpienia któregokolwiek z poniżej wymienionych stanów/ czynników ryzyka należy indywidualnie przeanalizować stosunek ryzyka do korzyści przed rozpoczęciem lub kontynuacją stosowania leku DIENOFAM.

Krwawienia macicy o ciężkim przebiegu

Krwawienie macicy, np. u kobiet z adenomyozą macicy lub mięśniakiem macicy, może nasilać się podczas stosowania leku DIENOFAM. Jeśli krwawienie jest nasilone i nie ustępuje przez dłuższy czas, może prowadzić do anemii (w niektórych przypadkach ciężkiej). W takiej sytuacji należy rozważyć przerwanie przyjmowania leku.

Zmiana charakteru krwawienia

Leczenie lekiem DIENOFAM wpływa na charakter krwawienia miesięcznego u większości kobiet (patrz sekcja „Efekty niepożądane”).

Zaburzenia krążenia

Na podstawie wyników badań epidemiologicznych stwierdzono niewielką liczbę danych wskazujących na istnienie związku między stosowaniem leków zawierających wyłącznie progestagen a zwiększeniem ryzyka wystąpienia zawału mięśnia sercowego lub zakrzepicy mózgowej. Ryzyko zjawisk kardiologicznych i mózgowych jest raczej związane z wiekiem, nadciśnieniem tętniczym i paleniem tytoniu. U kobiet z nadciśnieniem tętniczym ryzyko wystąpienia udaru mózgu może nieco wzrosnąć podczas stosowania leków zawierających wyłącznie progestagen.

Niektóre badania wskazują na pewne, choć statystycznie niewielkie zwiększenie ryzyka wystąpienia ZUT (zakrzepica żył głębokich, zakrzepica tętnicy płucnej) związane ze stosowaniem leków zawierających wyłącznie progestagen. Ogólnie uznawanymi czynnikami zwiększającymi ryzyko wystąpienia ZUT są: wywiad osobisty lub rodzinny (np. przypadki ZUT u rodzeństwa lub rodziców w stosunkowo młodym wieku); wiek; otyłość, długotrwała immobilizacja, inwazyjne zabiegi chirurgiczne lub urazy. W przypadku długotrwałej immobilizacji zaleca się przerwanie stosowania leku DIENOFAM (przy planowanych operacjach – co najmniej 4 tygodnie przed ich wykonaniem) i nie wznowienie przyjmowania leku wcześniej niż po 2 tygodniach od pełnej rehabilitacji.

Należy uwzględnić zwiększone ryzyko wystąpienia zakrzepicy w okresie poporodowym.

W przypadku wystąpienia objawów chorób zakrzepowo-zatorowych żylno- i tętniczych lub podejrzenia ich wystąpienia leczenie należy przerwać.

Nowotwory

Metaanaliza 54 badań epidemiologicznych wskazuje na nieznaczne zwiększenie względnego ryzyka (WR = 1,24) wystąpienia raka piersi u kobiet stosujących doustne środki antykoncepcyjne (OSA), głównie zawierające estrogen-progestagen. To zwiększone ryzyko stopniowo znika w ciągu 10 lat po zakończeniu przyjmowania skojarzonych doustnych środków antykoncepcyjnych (SDSA). Ponieważ rak piersi u kobiet w wieku do 40 lat występuje rzadko, wzrost liczby rozpoznań raka piersi u kobiet, które stosują lub niedawno stosowały SDSA, jest niewielki w porównaniu z ogólnym ryzykiem raka piersi. Ryzyko wykrycia raka piersi jest takie samo u kobiet przyjmujących leki zawierające wyłącznie progestagen i u tych przyjmujących SDSA. Jednak informacje dotyczące leków zawierających wyłącznie progestagen oparte są na znacznie mniejszej liczbie kobiet stosujących te leki, a więc są mniej przekonujące niż informacje dotyczące SDSA. Wyniki tych badań nie dostarczają dowodów na istnienie związku przyczynowego. Zwiększone ryzyko może wynikać zarówno z wcześniejszej diagnostyki raka piersi u kobiet stosujących OSA, jak i z działania biologicznego tych leków, albo z połączenia obu tych czynników. Zauważono tendencję, że rak piersi wykryty u kobiet, które kiedykolwiek przyjmowały OSA, jest klinicznie mniej zaawansowany niż u tych, które nigdy nie stosowały doustnych środków antykoncepcyjnych.

W pojedynczych przypadkach u kobiet stosujących hormonalne substancje podobne do tej zawartej w leku DIENOFAM obserwowano łagodne, a jeszcze rzadziej – złośliwe guzy wątroby, które w pojedynczych przypadkach prowadziły do zagrażającego życiu krwotoku wewnątrzbrzusznego. W przypadku wystąpienia dolegliwości takich jak silny ból w nadbrzuszu, powiększenie wątroby lub objawy krwotoku wewnątrzbrzusznego w różnicowaniu diagnostycznym należy uwzględnić możliwość istnienia guza wątroby u kobiet przyjmujących lek DIENOFAM.

Osteoporoza

Zmiany gęstości mineralnej tkanki kostnej (GMTK).

Stosowanie leku DIENOFAM u nastolatków (12–18 lat) przez okres leczenia trwający 12 miesięcy wiązało się ze spadkiem średniej wartości GMTK w odcinku lędźwiowym kręgosłupa (L2–L4) o 1,2%. Po zakończeniu leczenia GMTK ponownie wzrastała u tych pacjentek.

Średnia względna zmiana GMTK od wartości wyjściowych do końca leczenia wynosiła

1,2% w zakresie od –6% do 5% (DW 95%: –1,70% i –0,78%, n=103). Powtórne pomiar po 6 miesiącach od zakończenia leczenia w podgrupie z obniżonymi wartościami GMTK wykazał tendencję do odbudowy (średnia względna zmiana od wartości wyjściowych: –2,3% na końcu leczenia i –0,6% – po 6 miesiącach od zakończenia leczenia w zakresie od –9% do 6% (DW 95%: –1,20% i 0,06% (n=60)).

Zaburzenia GMTK mają szczególne znaczenie u nastolatków i w wczesnym okresie dojrzewania płciowego, krytycznym okresie wzrostu kości. Nie wiadomo, czy obniżenie GMTK u nastolatków tej grupy zmniejszy szczytową masę kostną i zwiększy ryzyko złamania kości w późniejszym wieku (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne” i „Dzieci”).

Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien dokładnie rozważyć korzyści zastosowania leku DIENOFAM i potencjalne ryzyko jego stosowania dla każdego poszczególnego nastolatka, biorąc pod uwagę również obecność istotnych czynników ryzyka osteoporozy.

Odpowiednie przyjmowanie wapnia i witaminy D w diecie lub w postaci suplementów diety jest ważne dla zdrowia tkanki kostnej u kobiet wszystkich grup wiekowych.

Nie obserwowano obniżenia GMTK u dorosłych (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”).

U pacjentek z grupy podwyższonego ryzyka osteoporozy należy dokładnie ocenić stosunek ryzyka do korzyści przed rozpoczęciem leczenia lekiem DIENOFAM, ponieważ poziom endogennych estrogenów umiarkowanie obniża się na tle stosowania leku (patrz sekcja „Farmakodynamika”).

Inne stany

U pacjentek z wywiadem depresji należy dokładnie obserwować stan i przerwać stosowanie leku w przypadku rozwoju nasilonych objawów depresji.

Dienogest zazwyczaj nie wpływa na ciśnienie tętnicze u kobiet z normotensją. Jednak jeśli podczas stosowania leku wystąpi długotrwała, klinicznie wyraźna nadciśnienie tętnicze, zaleca się odstawienie leku DIENOFAM i leczenie nadciśnienia.

W przypadku nawrotu żółtaczki cholestatycznej i/lub swędzenia, które występowały w czasie ciąży lub poprzedniego stosowania hormonów płciowych, należy przerwać stosowanie leku.

Dienogest może nieznacznie wpływać na oporność insulinową obwodową i tolerancję glukozy. Kobiety z cukrzycą, szczególnie z wywiadem cukrzycy ciężarnych, należy dokładnie badać podczas stosowania leku DIENOFAM.

Czasami może rozwijać się chloasma, szczególnie u kobiet z wywiadem chloazmy ciężarnych. Kobiety skłonne do występowania chloazmy powinny unikać bezpośredniego działania promieni słonecznych lub promieniowania ultrafioletowego podczas przyjmowania leku DIENOFAM.

Prawdopodobieństwo ciąży ektopowej u kobiet stosujących do antykoncepcji leki zawierające wyłącznie progestagen jest wyższe niż u kobiet stosujących SDSA. Dlatego kwestię stosowania leku DIENOFAM u kobiet z wywiadem ciąży ektopowej lub zaburzeń funkcji jajowodów należy rozstrzygać dopiero po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.

Podczas stosowania leku DIENOFAM może występować utrzymywanie się folikuli (często określane jako funkcjonalne torbiele jajników). Większość tych folikuli jest bezobjawowa, choć niektóre mogą towarzyszyć bólowi w okolicy miednicy.

Nie stosuje się w praktyce geriatrycznej.

Laktoza

Jedna tabletka leku DIENOFAM zawiera 62,8 mg laktozy monohydratu. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi chorobami związanymi z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktozy Lapp, lub zespolem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, którzy przestrzegają diety bezlaktozowej, powinni uwzględnić ilość tej substancji w tablecie leku DIENOFAM.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Dane dotyczące stosowania dienogestu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni ryzyko toksyczności reprodukcyjnej (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”).

DIENOFAM nie jest zalecany w ciąży, ponieważ nie ma potrzeby leczenia endometriozy w czasie ciąży.

Okres karmienia piersią

Stosowanie leku DIENOFAM w czasie karmienia piersią nie jest zalecane. Nie wiadomo, czy dienogest przenika do mleka matki. Dane uzyskane w badaniach na zwierzętach wskazują na przenikanie dienogestu do mleka matki. Należy podjąć decyzję o przerwaniu karmienia piersią lub o przerwaniu terapii lekiem DIENOFAM, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i konieczność terapii dla kobiety.

Plodność

Na podstawie dostępnych danych można stwierdzić, że w czasie leczenia lekiem DIENOFAM u większości pacjentek występuje hamowanie owulacji. Jednak lek DIENOFAM nie jest środkiem zapobiegającym zapłodnieniu.

Jeśli konieczna jest antykoncepcja, należy dodatkowo stosować niehormonalną metodę zapobiegania ciąży (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Na podstawie dostępnych danych można stwierdzić, że cykl miesięczny powraca do normy w ciągu 2 miesięcy po zakończeniu leczenia lekiem DIENOFAM.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Nie obserwowano wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów u pacjentek przyjmujących leki zawierające dienogest.

Sposób stosowania i dawki.

Sposób stosowania

Do stosowania doustnego.

Dawkowanie

Przyjmować 1 tabletę codziennie bez przerwy w stosowaniu leku, w przybliżenie o tej samej porze, popijając niewielką ilością płynu. Tabletki można przyjmować niezależnie od przyjmowania posiłków.

Tabletki należy przyjmować regularnie, niezależnie od krwawienia miesięcznego. Natychmiast po zakończeniu tabletek z jednego opakowania należy rozpocząć przyjmowanie tabletek z następnego opakowania, bez przerwy w stosowaniu leku.

Brak doświadczenia w leczeniu pacjentek z endometriozą lekiem Dienofam przez okres dłuższy niż 15 miesięcy.

Leczenie można rozpocząć w dowolny dzień cyklu miesięcznego.

Należy przerwać stosowanie jakichkolwiek hormonalnych środków antykoncepcyjnych przed rozpoczęciem terapii lekiem Dienofam. W przypadku potrzeby antykoncepcji należy dodatkowo stosować niesterydowy sposób zapobiegania ciążą (np. metodę barierową).

Pominięcie przyjęcia leku

W przypadku pominięcia przyjęcia tabletki, wymiotów i/lub biegunki (które wystąpiły w ciągu 3–4 godzin po przyjęciu tabletki), skuteczność leku Dienofam może być zmniejszona. W przypadku pominięcia przyjęcia jednej lub kilku tabletek należy przyjąć jedną tabletę, jak tylko pacjentka o tym pamięta, a następną przyjmować w zwyczajowym czasie. Analogicznie, tabletę, która nie została wchłonięta z powodu wymiotów lub biegunki, należy zastąpić inną tabletką.

Dodatkowe informacje dotyczące stosowania u szczególnych grup pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Brak odpowiednich wskazań do stosowania leku u pacjentek z tej grupy.

Niewydolność wątroby

Lek jest przeciwwskazany u pacjentek z ciężką chorobą wątroby obecnie lub w wywiadzie (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Niewydolność nerek

Brak danych wskazujących na potrzebę dostosowania dawki u pacjentek z niewydolnością nerek.

Dzieci

Lek Dienofam nie jest wskazany do stosowania u dzieci przed menarche.

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku zostały ocenione w trakcie niekontrolowanego badania trwającego 12 miesięcy u 111 pacjentek w wieku nastoletnim (12 – <18 lat) z klinicznie podejrzaną lub potwierdzoną endometriozą (patrz sekcje „Właściwości farmakologiczne” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

Skuteczność leku Dienofam została wykazana w leczeniu endometriozy związanej z bólem miednicy u nastolatków (12–18 lat) z ogólnie sprzyjającym profilem bezpieczeństwa i tolerancji leku.

Stosowanie leku u nastolatków w trakcie 12-miesięcznego okresu leczenia wiązało się ze spadkiem średniej wartości gęstości mineralnej kości (BMD) w odcinku lędźwiowym kręgosłupa o 1,2%. Po zakończeniu leczenia BMD ponownie wzrastała u tych pacjentek.

Zaburzenia BMD mają szczególnie istotne znaczenie u nastolatków oraz we wczesnym okresie dojrzewania płciowego, krytycznym okresie wzrostu kości. Nie wiadomo, czy zmniejszenie BMD u tej grupy pacjentek zmniejszy szczytową masę kostną i zwiększy ryzyko złamania kości w późniejszym życiu.

Dlatego lekarz powinien dokładnie rozważyć korzyści wynikające ze stosowania leku Dienofam oraz potencjalne ryzyko związane ze stosowaniem u każdego poszczególnego nastolatka (patrz sekcje „Właściwości farmakologiczne” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

Przedawkowanie.

Badania ostrej toksyczności przeprowadzone z dienogestem nie wskazywały na ryzyko wystąpienia ostrych działań niepożądanych w przypadku przypadkowego przyjęcia kilku dawek terapeutycznych. Nie istnieją żadne specyficzne środki przeciwdziałające. Dawkowanie 20–30 mg dienogestu na dobę (co jest 10–15 razy wyższe niż dawka w tablecie leku Dienofam) przez okres dłuższy niż 24 tygodnie było bardzo dobrze tolerowane.

Niepożądane działania.

Niepożądane działania opisano zgodnie z MedDRA.

Niepożądane działania najczęściej rozwijają się w pierwszych miesiącach stosowania leku Dienofam i zanikają w trakcie leczenia. Mogą występować zmiany charakteru krwawień, takie jak plamienie, nieregularne krwawienia lub amenoreę.

Zgłaszano następujące niepożądane działania podczas leczenia lekiem Dienofam. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane podczas leczenia lekiem Dienofam to ból głowy (9,0%), dyskomfort w gruczołach piersiowych (5,4%), przygnębienie nastroju (5,1%) i trądzik (5,1%).

W tabeli 1 wymieniono niepożądane działania zgodnie z klasyfikacją MedDRA (SOC MedDRA), o których zgłaszano podczas leczenia lekiem Dienofam, oraz ich częstość.

Obserwowano również następujące działania niepożądane: trwałość folikuli, zwiększenie apetytu, reakcje nadwrażliwości.

Inne poważne działania niepożądane obserwowane podczas stosowania sterydowych hormonów płciowych – progestagenów (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”) to zaburzenia zakrzepowo-zatorowe żylne i tętnicze, nadciśnienie tętnicze, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, nowotwory gruczołów piersiowych, guzy wątroby, uczucie dyskomfortu w kręgosłupie, chloasma, żółtaczka cholestatyczna, osteoporoza (patrz niżej), zmiany tolerancji na glukozę lub wpływ na obwodową oporność na insulinę.

Okres ważności.

3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wpływem światła. Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

28 tabletek w blisterze, jeden blister w tece kartonowej.

Kategoria receptury.

Na receptę.

Producent.

Laboratorios Leon Farma, S.A.

Lokalizacja producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

S/La Vallina s/n, Polígono Industrial Navatejera, Villacilambre, 24008 León, Hiszpania