Diemono®

INSTRUKCJA dotyczÄ cÄ ce leczenia medycznego leku DIEMONO® (DIEMONO)

SkÅ ad:

substancja czynna: dienogest;

1 tabletka zawiera 2 mg dienogestu;

substancje pomocnicze: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, maltodekstryna, stearynian magnezu, hipromeloza 15 sP, dwutlenek tytanu (E 171), makrogol 4000, cytrynian sodu.

Postać leku. Tabletki powlekane.

GÅ ówne cechy fizykochemiczne: biaÅ e, okrÄ gÅ e tabletki powlekane, bez uszkodzeÅ powÅ oka, z oznaczeniem „m” po jednej stronie.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Hormony gonad i leki stosowane w patologiach narzÄ dów pÅ ciowych. Progogeny. Pochodne pregnadienu. Dienogest. Kod ATC G03D B08.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Dienogest jest pochodną norstosteronu bez aktywności androgennej i z pewną aktywnością antyandrogenową, która wynosi około jednej trzeciej aktywności cyproteronu acetatu. Dienogest wiąże się z receptorami progesteronowymi w macicy tylko z 10% względną powinnością. Pomimo niskiej powinności do receptorów progesteronowych, dienogest wykazuje silny efekt progestagenowy in vivo. Dienogest nie wykazuje znaczącej aktywności androgenowej, mineralokortykoidowej ani glukokortykoidowej in vivo.

Dienogest wpływa na endometriozę, zmniejszając endogenne wytwarzanie estradiolu i tym samym hamując efekty troficzne estradiolu zarówno na eutopowy, jak i ektopowy endometrium. Przy ciągłym stosowaniu dienogest prowadzi do tworzenia hipojestrogenowego, hiperprogestagenowego środowiska endokrynnego, co powoduje początkową decydualizację tkanki endometrium i późniejszą atrofię ognisk endometrioidalnych.

Dane dotyczące skuteczności

Zalety leku dionogestu w dawce 2 mg w porównaniu z placebo zostały wykazane w trwającym trzy miesiące badaniu z udziałem 198 pacjentek z endometriozą. Ból w okolicy miednicy spowodowany endometriozą mierzono za pomocą wizualnej analogowej skali

(0–100 mm). Po 3 miesiącach leczenia dionogestem w dawce 2 mg stwierdzono istotną statystycznie różnicę w porównaniu z placebo (∆ = 12,3 mm; 95 % CI: 6,4–18,1; p < 0,0001) oraz wykazano klinicznie istotne zmniejszenie bólu w porównaniu z wartościami przed rozpoczęciem leczenia (średnie zmniejszenie = 27,4 mm ± 22,9).

Po 3 miesiącach leczenia zmniejszenie bólu w okolicy miednicy związanego z endometriozą o 50% lub więcej osiągnięto u 37,3% pacjentek przyjmujących dionogest w dawce 2 mg (placebo: 9,8%) bez odpowiedniego zwiększenia dawki leku przeciwbólowego wspomagającego; zmniejszenie bólu w okolicy miednicy związanego z endometriozą o 75% lub więcej, również bez odpowiedniego zwiększenia dawki leku przeciwbólowego wspomagającego, osiągnięto u 18,6% pacjentek przyjmujących dionogest w dawce 2 mg (placebo: 7,3%).

Otwarte przedłużenie tego badania kontrolowanego placebo wykazało ciągłe zmniejszanie bólu związanego z endometriozą w okolicy miednicy podczas leczenia trwającego do 15 miesięcy.

Wyniki badań kontrolowanych placebo potwierdzono wynikami uzyskanymi w sześciomiesięcznym badaniu z aktywnym kontrolowaniem, w porównaniu z agonistą gonadotropinowy hormon uwalniający (GnRH), z udziałem 252 pacjentek z endometriozą.

W trzech badaniach z udziałem 252 pacjentek, które otrzymywały dionogest w dawce dobowej 2 mg, wykazano istotne zmniejszenie zmian endometrioidalnych po 6 miesiącach leczenia.

W małym badaniu (n = 8 na grupę dawkowania) wykazano, że stosowanie dionogestu w dawce dobowej 1 mg na dobę zapewniło brak owulacji już po 1 miesiącu terapii. Skuteczności antykoncepcyjnej dionogestu w dawce 2 mg w większych badaniach nie oceniano.

Dane dotyczące bezpieczeństwa

Poziom endogennych estrogenów jest tylko umiarkowanie hamowany podczas stosowania dionogestu w dawce 2 mg.

Obecnie dane długoterminowych badań gęstości mineralnej kości (BMD) oraz ryzyka złamań u pacjentek przyjmujących dionogest w dawce 2 mg są niedostępne. BMD oceniano u 21 dorosłych pacjentek przed i po 6 miesiącach przyjmowania dionogestu w dawce 2 mg, nie stwierdzono średniego spadku wartości BMD.

U 29 pacjentek, które otrzymywały leuprolinę acetat (LA), w tym samym okresie średnie zmniejszenie wyniosło 4,04% ± 4,84 (∆ między grupami = 4,29%, 95% CI: 1,93–6,66, p <0,0003).

Nie zaobserwowano istotnego wpływu na standardowe parametry laboratoryjne (w tym wyniki analizy krwi, biochemicznego badania krwi, poziom enzymów wątrobowych, poziom lipidów oraz HbA1C) podczas leczenia dionogestem w dawce 2 mg przez 15 miesięcy (n = 168).

Dane dotyczące bezpieczeństwa u nastolatków

Bezpieczeństwo dionogestu w dawce 2 mg pod względem BMD badano w trwającym 12 miesięcy niekontrolowanym badaniu klinicznym z udziałem 111 nastoletnich pacjentek (od 12 do <18 lat) z klinicznie podejrzaną lub potwierdzoną endometriozą. Średnia względna zmiana BMD odcinka lędźwiowego kręgosłupa (L2–L4) w porównaniu z wartościami przed rozpoczęciem leczenia u 103 pacjentek, u których przeprowadzono pomiar BMD, wyniosła

• 1,2%. Powtórne pomiary po 6 miesiącach od zakończenia leczenia w podgrupie pacjentek z obniżonymi wartościami BMD wskazywały na wzrost BMD do –0,6%.

Bezpieczeństwo długoterminowej terapii

Przeprowadzono długoterminowe, pozwolizacyjne, obserwacyjne badanie aktywne w celu zbadania częstości występowania lub nasilenia klinicznie istotnej depresji i anemii. Ogółem w badaniu wzięło udział 27 840 kobiet z niedawno przepisaną terapią hormonalną na endometriozę, które były obserwowane przez okres do 7 lat.

Łącznie 3023 kobiety rozpoczęły leczenie według recepty na 2 mg dionogestu, a 3371 pacjentek – według recepty na inne zatwierdzone leki stosowane w leczeniu endometriozy. Ogólne skorygowane współczynniki ryzyka anemii porównujące pacjentki przyjmujące dionogest z pacjentkami przyjmującymi inne zatwierdzone leki w leczeniu endometriozy wyniosły 1,1 (95% CI: 0,4–2,6). Skorygowany współczynnik ryzyka depresji w porównaniu między pacjentkami przyjmującymi dionogest a pacjentkami przyjmującymi inne zatwierdzone leki w leczeniu endometriozy wyniósł 1,8 (95% CI: 0,3–9,4). Nie można wykluczyć nieco zwiększonego ryzyka depresji u pacjentek przyjmujących dionogest w porównaniu z innymi zatwierdzonymi lekami w leczeniu endometriozy.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Po doustnym podaniu następuje szybkie i niemal całkowite wchłanianie dionogestu. Maksymalne stężenie w osoczu krwi, 47 ng/ml, osiągane jest w ciągu 1,5 godziny po pojedynczym przyjęciu. Bio dostępność wynosi około 91%. Farmakokinetyka dionogestu zależy od dawki w zakresie dawek 1–8 mg.

Rozkład

Dienogest wiąże się z albuminą osocza i nie wiąże się z globuliną wiążącą hormony płciowe (SHBG) ani z globuliną wiążącą kortykoidy (CBG). Tylko 10% całkowitego stężenia dionogestu w osoczu krwi występuje w formie wolnego steroidu, a 90% – niespecyficznie związane z albuminą.

Wyraźna objętość rozkładu dionogestu wynosi 40 l.

Biotransformacja

Dienogest jest całkowicie metabolizowany znanymi drogami metabolizmu steroidów, tworząc głównie metabolity o niskiej aktywności endokrynologicznej. Na podstawie badań in vitro oraz in vivo CYP3A4 jest głównym enzymem biorącym udział w metabolizmie dionogestu. Wydalanie tych metabolitów odbywa się bardzo szybko, przy czym dionogest w niezmienionej formie pozostaje główną frakcją w osoczu krwi.

Szybkość klirensu z osocza krwi wynosi 64 ml/min.

Wydalanie

Poziom dionogestu w osoczu krwi obniża się dwufazowo. Czas trwania okresu półtrwania w fazie terminalnej wynosi około 9–10 godzin. Dienogest wydzielany jest w formie metabolitów z moczem i kałem w stosunku około 3:1 po doustnym podaniu w dawce 0,1 mg/kg. Okres półtrwania metabolitów w moczach wynosi 14 godzin. Po doustnym przyjęciu około 86% podanej dawki wydala się z organizmu w ciągu sześciu dni, przy czym większa część tej ilości wydala się w pierwsze 24 godziny, głównie z moczem.

Stan równowagi dynamicznej

Farmakokinetyka dionogestu nie zależy od poziomu SHBG. Przy codziennym przyjmowaniu stężenie substancji w osoczu krwi wzrasta 1,24-krotnie, osiągając stan równowagi po 4 dniach stosowania. Farmakokinetyka dionogestu po wielokrotnym podawaniu dionogestu w dawce 2 mg może być przewidywana na podstawie danych farmakokinetycznych dotyczących pojedynczej dawki.

Pacjenci z niewydolnością nerek

Nie przeprowadzono specjalistycznych badań dionogestu w dawce 2 mg u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek.

Pacjenci z niewydolnością wątroby

Nie przeprowadzono specjalistycznych badań dionogestu w dawce 2 mg u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby.

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa.

Dane badań przedklinicznych nie wskazują na istnienie specyficznego ryzyka dla człowieka na podstawie standardowych badań toksyczności przy wielokrotnym podawaniu, genotoksyczności, działania rakotwórczego oraz toksycznego wpływu na funkcję rozrodczą. Należy jednak wziąć pod uwagę, że sterydy płciowe mogą wspomagać wzrost niektórych tkanek i nowotworów zależnych od hormonów.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Leczenie endometriozy.

Przeciwwskazania.

Diemono® nie należy stosować w przypadku występowania któregokolwiek z poniżej wymienionych stanów lub chorób. Informacje te częściowo pochodzą z doświadczeń dotyczących stosowania innych leków zawierających wyłącznie progestagen. Jeżeli którykolwiek z tych stanów lub chorób wystąpi podczas stosowania Diemono®, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku:

• nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek ze substancji pomocniczych wymienionych w sekcji „Skład”;
• aktywna żylakowa tromboembolia;
• choroby żylniowe lub choroby układu sercowo-naczyniowego obecnie lub w wywiadzie (np. zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, choroba niedokrwienna serca);
• cukrzyca z uszkodzeniem naczyń;
• ciężkie choroby wątroby obecnie lub w wywiadzie, dopóki wskaźniki funkcji wątroby nie powrócą do normy;
• guzy wątroby obecnie lub w wywiadzie (łagodne lub złośliwe);
• znane lub podejrzewane nowotwory złośliwe zależne od hormonów płciowych;
• nieznanego pochodzenia krwawienie pochwy.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Uwaga: w celu wykrycia możliwych interakcji należy zapoznać się z instrukcjami do leków stosowanych jednocześnie przez pacjenta.

Wpływ innych leków na Diemono®

Metabolizm progestagenów, w tym dienogestu, odbywa się głównie za pośrednictwem układu cytochromu P450 3A4 (CYP3A4) znajdującego się w błonie śluzowej jelita i w wątrobie. Dlatego induktory lub inhibitory CYP3A4 mogą wpływać na metabolizm progestagenu.

Zwiększenie klirensu hormonów płciowych poprzez indukcję enzymów może zmniejszyć efekt terapeutyczny Diemono® i prowadzić do działań niepożądanych, np. do zmian charakteru krwawienia miesięcznego.

Zmniejszenie klirensu hormonów płciowych poprzez hamowanie enzymu może prowadzić do zwiększenia ekspozycji na dienogest, co może spowodować wystąpienie działań niepożądanych.

• Substancje zwiększające klirens hormonów płciowych (obniżenie skuteczności w wyniku indukcji enzymów):

fenytoina, barbiturany, primidon, karbamazepina, ryfampicyna, a także być może okskarbazepina, topiramat, felbamid, gryzeofulwina oraz środki zawierające dziurawiec (Hypericum perforatum).

Indukcja enzymów może wystąpić po kilku dniach leczenia. Maksymalną indukcję enzymów obserwuje się zazwyczaj po kilku tygodniach. Po zakończeniu leczenia indukcja enzymów może utrzymywać się przez cztery tygodnie.

Działanie induktora CYP3A4 – ryfampicyny – badano w badaniu z udziałem zdrowych kobiet po menopauzie. Jednoczesne stosowanie ryfampicyny i tabletek estrolu walerynianu/dienogestu spowodowało istotne zmniejszenie stężenia równowagowego oraz wskaźników wpływu systemowego dienogestu i estrolu. Wpływ systemowy dienogestu i estrolu w stanie równowagi, mierzony jako AUC(0–24 godziny), zmniejszył się odpowiednio o 83% i 44%.

• Substancje o różnym wpływie na klirens hormonów płciowych.

Jednoczesne stosowanie z hormonami płciowymi dużej liczby kombinacji inhibitorów proteazy HIV i nienukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy, w tym kombinacji inhibitorów HCV (wirusa zapalenia wątroby C), może prowadzić do zwiększenia lub zmniejszenia stężenia progestynu w osoczu. Łączny wpływ tych zmian może być klinicznie istotny w niektórych przypadkach.

• Substancje obniżające klirens hormonów płciowych (inhibitory enzymów).

Dienogest jest substratem cytochromu P450 (CYP) 3A4.

Kliniczna istotność potencjalnych interakcji z inhibitorami enzymów pozostaje nieznana.

Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 może zwiększać stężenie dienogestu w osoczu. Podczas jednoczesnego stosowania z silnym inhibitorem enzymu CYP3A4, ketokonazolem, zaobserwowano wzrost wartości AUC(0–24 godziny) dienogestu w stanie równowagi 2,9-krotnie. Jednoczesne stosowanie z umiarkowanym inhibitorem, erytromycyną, prowadziło do 1,6-krotnego wzrostu wartości AUC(0–24 godziny) dienogestu w stanie równowagi.

Wpływ Diemono® na inne leki

Na podstawie badań in vitro klinicznie istotna interakcja dienogestu z innymi lekami, których metabolizm jest pośredniczony przez enzymy cytochromu P450, jest mało prawdopodobna.

Interakcje z produktami spożywczymi

Standardowa dieta o wysokiej zawartości tłuszczu nie wpływała na biodostępność Diemono®.

Badania laboratoryjne

Stosowanie progestagenów może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, w szczególności na parametry biochemiczne wątroby, tarczycy, funkcji nerek i nadnerczy, stężenia białek (nośników) w osoczu (np. globuliny wiążącej kortykosteroidy i frakcji lipidów/lipoproteinów), parametry metabolizmu węglowodanów oraz wskaźniki krzepnięcia i fibrynolizy. Zmiany te zazwyczaj pozostają w granicach normy laboratoryjnej.

Szczególne środki ostrożności.

Ostrzeżenie

Ponieważ Diemono® zawiera wyłącznie progestagen, należy przyjąć, że specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leków zawierających wyłącznie progestagen odnoszą się również do Diemono®.

W przypadku wystąpienia lub nasilenia któregokolwiek z poniższych stanów/ czynników ryzyka należy przeprowadzić indywidualną ocenę stosunku ryzyka do korzyści przed rozpoczęciem lub kontynuacją terapii Diemono®.

Silne krwawienia maciczne

Krwiomaczenie, np. u kobiet z adenomyozą macicy lub mięśniakiem macicy, może nasilić się podczas stosowania Diemono®. Jeśli krwawienie jest nasilone i nie ustępuje przez dłuższy czas, może prowadzić do anemii (w niektórych przypadkach ciężkiej). W przypadku rozwoju anemii należy rozważyć możliwość przerwania stosowania Diemono®.

Zmiana charakteru krwawień

U większości pacjentek przyjmujących dienogest w dawce 2 mg zmienia się charakter krwawień miesięcznych (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Zaburzenia krążenia

W badaniach epidemiologicznych uzyskano niewiele dowodów na związek leków zawierających wyłącznie progestagen z zwiększeniem ryzyka zawału mięśnia sercowego lub zakrzepicy mózgowej. Ryzyko zjawisk sercowo-naczyniowych i mózgowo-naczyniowych jest częściowo związane z wiekiem, nadciśnieniem tętniczym i paleniem tytoniu. U kobiet z nadciśnieniem ryzyko udaru mózgu może nieco wzrosnąć podczas stosowania leków zawierających wyłącznie progestagen.

Niektóre badania wskazują na pewne, choć statystycznie niewielkie zwiększenie ryzyka wystąpienia zakrzepicy żył głębokich (ZŻG), zakrzembicy tętnicy płucnej), związane z użyciem leków zawierających wyłącznie progestagen. Do ogólnie znanych czynników zwiększających ryzyko wystąpienia zakrzepicy żył (ZŻG) należą: wywiad osobisty lub rodzinny (np. przypadki ZŻG u rodzeństwa lub rodziców w stosunkowo młodym wieku), wiek, otyłość, długotrwała immobilizacja, duże zabiegi chirurgiczne lub urazy. W przypadku długotrwałej immobilizacji zaleca się przerwanie stosowania Diemono® (w przypadku planowanych zabiegów chirurgicznych co najmniej 4 tygodnie przed ich wykonaniem) i nie wznowienie stosowania wcześniej niż po 2 tygodniach od pełnego przywrócenia ruchomości.

Należy pamiętać o zwiększeniu ryzyka wystąpienia zakrzembicy w okresie poporodowym.

W przypadku wystąpienia objawów chorób zakrzepowo-zatorowych żylnych lub tętniczych lub podejrzenia ich wystąpienia leczenie należy natychmiast przerwać.

Nowotwory

Metaanaliza 54 badań epidemiologicznych wskazuje na nieznaczny wzrost względnego ryzyka (WR = 1,24) wystąpienia raka piersi u kobiet stosujących doustne środki antykoncepcyjne (DŚA), głównie tych zawierających estrogen-progestagen. Zwiększone ryzyko stopniowo znika w ciągu 10 lat po zakończeniu stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych (DŚA). Ponieważ rak piersi u kobiet poniżej 40. roku życia występuje rzadko, wzrost liczby przypadków rozpoznania raka piersi u kobiet stosujących lub niedawno stosujących DŚA jest niewielki w porównaniu z ogólnym ryzykiem raka piersi. Ryzyko wykrycia raka piersi jest takie samo u kobiet stosujących wyłącznie progestageny lub DŚA. Choć informacje dotyczące leków zawierających wyłącznie progestagen oparte są na znacznie mniejszej liczbie kobiet stosujących te leki, są one mniej przekonujące niż dane dotyczące DŚA. Wyniki tych badań nie dostarczają dowodów na związek przyczynowo-skutkowy. Zwiększone ryzyko może wynikać zarówno z wcześniejszej diagnostyki raka piersi u kobiet stosujących DŚA, jak i z działania biologicznego tych leków lub kombinacji obu czynników. Zauważono tendencję, że rak piersi wykrywany u kobiet, które kiedykolwiek stosowały DŚA, jest klinicznie mniej zaawansowany niż u kobiet, które nigdy nie stosowały doustnych środków antykoncepcyjnych.

W pojedynczych przypadkach u kobiet stosujących substancje hormonalne podobne do tej zawartej w Diemono® obserwowano guzy wątroby, zarówno łagodne, jak i rzadziej – złośliwe. W pojedynczych przypadkach takie guzy prowadziły do zagrażającej życiu krwawienia wewnętrznych. W przypadku pojawienia się skarg na silny ból w okolicy nadbrzusza, powiększenie wątroby lub objawy krwawienia wewnętrznych należy w różnicowaniu diagnostycznym uwzględnić możliwość wystąpienia guza wątroby u kobiet przyjmujących Diemono®.

Osteoporoza

Zmiany gęstości mineralnej kości (GMC).

Stosowanie dienogestu w dawce 2 mg w terapii nastolatków (12 – < 18 lat) przez 12 miesięcy wiązało się ze zmniejszeniem średniej wartości gęstości mineralnej kości (GMC) w odcinku lędźwiowym kręgosłupa (L2 – L4). Średnia względna zmiana wartości GMC na etapie zakończenia leczenia w porównaniu z wartościami przed rozpoczęciem leczenia wyniosła 1,2 %, w zakresie od –6 % do 5 % (DW 95 %: –1,70 % i –0,78 %, n=103). Powtórne pomiar po 6 miesiącach od zakończenia leczenia w podgrupie z obniżonymi wartościami GMC wykazał tendencję do regeneracji (średnia względna zmiana od wartości początkowych: –2,3 % przy zakończeniu leczenia i –0,6 % po 6 miesiącach od zakończenia leczenia, w zakresie od –9 % do 6 % (DW 95 %: –1,20 % i 0,06 % [n=60]). Zmniejszenie gęstości mineralnej kości ma szczególne znaczenie u nastolatków i we wczesnym okresie dojrzewania płciowego, krytycznym okresie wzrostu kości. Nie wiadomo, czy zmniejszenie GMC w tej populacji spowoduje zmniejszenie szczytowej masy kostnej i zwiększenie ryzyka złamania kości w późniejszym wieku (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki” oraz „Farmakodynamika”).

U pacjentek z grupy podwyższonego ryzyka osteoporozy konieczna jest dokładna ocena stosunku korzyści do ryzyka przed rozpoczęciem terapii Diemono®, ponieważ poziom endogennego estrogenu umiarkowanie obniża się w okresie terapii tym lekiem (patrz sekcja „Farmakodynamika”).

Odpowiednie dostarczanie wapnia i witaminy D w diecie lub w postaci suplementów diety jest ważne dla zdrowia tkanki kostnej u kobiet wszystkich grup wiekowych.

Inne stany

Należy dokładnie obserwować stan pacjentek z wywiadem depresji i przerwać stosowanie leku w przypadku rozwoju wyraźnych objawów depresji.

Dienogest zazwyczaj nie wpływa na ciśnienie tętnicze u kobiet z normotensją. W przypadku rozwoju trwającej, klinicznie wyraźnej nadciśnienia tętniczego podczas stosowania Diemono® zaleca się jego odstawienie i leczenie nadciśnienia.

W przypadku nawrotu żółtaczki cholesterycznej i/lub świądu, które występowały w czasie ciąży lub poprzedniego stosowania steroidów płciowych, należy przerwać dalsze stosowanie Diemono®.

Dienogest może mieć nieznaczny wpływ na oporność insulinową obwodową i tolerancję glukozy. Kobiety z cukrzycą, w szczególności z wywiadem cukrzycy ciężarnych, powinny być dokładnie badane podczas stosowania Diemono®.

Czasem może rozwijać się chloasma, szczególnie u kobiet z wywiadem chloasmy ciężarnych. Kobiety skłonne do występowania chloasmy powinny unikać bezpośredniego działania promieni słonecznych lub promieniowania ultrafioletowego podczas przyjmowania Diemono®.

Prawdopodobieństwo ciąży ektopowej u kobiet stosujących do antykoncepcji leki zawierające wyłącznie progestagen jest wyższe niż u kobiet stosujących doustne środki antykoncepcyjne. Dlatego Diemono® należy przepisywać kobietom z wywiadem ciąży ektopowej lub zaburzeń funkcji jajowodów wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.

Podczas stosowania Diemono® może występować utrzymywanie się folikuli (często nazywane funkcjonalnymi torbielami jajników). Większość tych folikuli jest bezobjawowa, choć niektóre mogą towarzyszyć bólowi w okolicy miednicy.

Diemono® zawiera laktozę i sód.

1 tabletka zawiera 48,6 mg laktozy monohydratu. Pacjentom z rzadkimi dziedzicznymi schorzeniami, nietolerancją galaktozy, niedoborem laktozy lub nieprawidłowym wchłanianiem glukozy-galaktozy nie należy podawać Diemono®.

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, tj. praktycznie nie zawiera sodu.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Dane dotyczące stosowania dienogestu u kobiet w ciąży są ograniczone.

Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni niepożądany wpływ na toksyczność rozrodczą (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

Diemono® nie należy stosować kobietom w ciąży, ponieważ nie ma potrzeby leczenia endometriozy w okresie ciąży.

Karmienie piersią

Stosowanie Diemono® w okresie karmienia piersią nie jest zalecane.

Nie wiadomo, czy dienogest przenika do mleka kobiet. Dane z badań na zwierzętach wskazują na przenikanie dienogestu do mleka szczurów.

Należy podjąć decyzję o przerwaniu karmienia piersią lub przerwaniu stosowania Diemono®, biorąc pod uwagę korzyści karmienia piersią dla dziecka i konieczność terapii dla kobiety.

Płodność

Na podstawie dostępnych danych można stwierdzić, że w większości pacjentek podczas leczenia Diemono® występuje hamowanie owulacji. Jednak Diemono® nie jest środkiem antykoncepcyjnym.

Jeśli konieczna jest antykoncepcja, należy stosować dodatkowo nienhormonalną metodę zapobiegania ciąży (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Na podstawie dostępnych danych można również stwierdzić, że cykl miesięczny powraca do normy w ciągu 2 miesięcy po zakończeniu leczenia Diemono®.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Nie obserwowano wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi urządzeniami u pacjentek przyjmujących leki zawierające dienogest.

Sposób stosowania i dawki.

Sposób stosowania

Doustnie.

Reżim dawkowania

Przyjmować po 1 tabletce codziennie bez przerwy w stosowaniu leku, w przybliżenie o tej samej porze, popijając niewielką ilością płynu. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłku.

Tabletki należy przyjmować regularnie, niezależnie od krwawienia pochwowego. Bezpośrednio po zakończeniu tabletek z jednego opakowania należy rozpocząć przyjmowanie tabletek z następnego opakowania, bez przerwy w stosowaniu leku.

Leczenie można rozpocząć w dowolny dzień cyklu menstruacyjnego.

Stosowanie wszelkich hormonalnych środków antykoncepcyjnych należy przerwać przed rozpoczęciem terapii Diemono®. Jeśli wymagana jest antykoncepcja, należy stosować niehormonalną metodę zapobiegania ciąży (np. metodę barierową).

Pominięcie przyjęcia leku

W przypadku pominięcia przyjęcia tabletki, wymiotów i/lub biegunki (które wystąpiły w ciągu 3–4 godzin po przyjęciu tabletki), skuteczność leku Diemono® może ulec zmniejszeniu. W przypadku pominięcia przyjęcia jednej lub kilku tabletek należy przyjąć 1 tabletkę tak szybko, jak tylko kobieta o tym pamięta, a następnie kontynuować przyjmowanie następnego dnia w zwyczajnym czasie. Tabletkę, która nie została wchłonięta z powodu wymiotów lub biegunki, należy zastąpić inną tabletką.

Pacjentki w wieku podeszłym

Brak odpowiednich wskazań do stosowania Diemono® u pacjentek w wieku podeszłym.

Pacjentki z niewydolnością wątroby

Stosowanie Diemono® u pacjentek z ciężkimi chorobami wątroby, obecnymi lub w wywiadzie, jest przeciwwskazane (patrz rozdział „Przeciwwskazania”).

Pacjentki z niewydolnością nerek

Brak danych świadczących o konieczności dostosowania dawki u pacjentek z niewydolnością nerek.

Dzieci

Stosowanie Diemono® nie jest wskazane u dzieci i u nastolatków przed menarche.

Ocenę bezpieczeństwa i skuteczności tabletek z dienogestem w dawce 2 mg przeprowadzono w niekontrolowanym badaniu klinicznym trwającym ponad 12 miesięcy, w którym wzięło udział 111 nastolatek (w wieku 12 – < 18 lat) z podejrzeniem klinicznym endometriozy lub potwierdzonym rozpoznaniem endometriozy (patrz rozdziały „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania” oraz „Farmakodynamika”).

Przedawkowanie.

Badania ostrej toksyczności dienogestu nie wskazują na ryzyko wystąpienia ostrych działań niepożądanych w przypadku przypadkowego przyjęcia kilku dziennej dawki terapeutycznej. Nie ma specyficznego antydotum. Stosowanie dienogestu w dawce 20–30 mg na dobę (co oznacza 10–15-krotnie wyższą dawkę niż w składzie Diemono®) przez ponad 24 tygodnie było bardzo dobrze tolerowane.

Działania niepożądane

Działania niepożądane opisano zgodnie z MedDRA. Zastosowano najbardziej odpowiedni termin MedDRA do opisu danej reakcji oraz stanów z nią związanych.

Działania niepożądane najczęściej pojawiają się w pierwszych miesiącach po rozpoczęciu stosowania Diemono® i ustępują podczas kontynuacji leczenia. Mogą występować zmiany charakteru krwawień menstruacyjnych, takie jak plamienie, krwawienia nieregularne lub amenorea. Zgłaszano następujące działania niepożądane u pacjentek przyjmujących dienogest w dawce 2 mg.

Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi podczas leczenia dienogestem w dawce 2 mg były: ból głowy (9,0%), ból piersi (5,4%), depresja nastroju (5,1%) i trądzik (5,1%).

Dodatkowo u większości pacjentek przyjmujących dienogest w dawce 2 mg obserwowano zmiany charakteru krwawień menstruacyjnych. Charakter krwawień menstruacyjnych oceniano systematycznie, z wykorzystaniem dzienników pacjentek, oraz analizowano metodą WHO w 90-dniowym okresie raportowania. W ciągu pierwszych 90 dni leczenia dienogestem w dawce 2 mg zaobserwowano następujące rodzaje krwawień (n = 290; 100%): amenorea (1,7%), rzadkie krwawienia (27,2%), częste krwawienia (13,4%), krwawienia nieregularne (35,2%), krwawienia długotrwałe (38,3%), normalne krwawienie miesięczne, tj. nie należące do żadnej z powyższych kategorii (19,7%). W ciągu czwartego okresu odniesienia zaobserwowano następujące rodzaje krwawień (n = 149; 100%): amenorea (28,2%), rzadkie krwawienia (24,2%), częste krwawienia (2,7%), krwawienia nieregularne (21,5%), krwawienia długotrwałe (4,0%), normalne krwawienie miesięczne, tj. nie należące do żadnej z powyższych kategorii (22,8%). Zmiany charakteru krwawień menstruacyjnych rzadko były opisywane jako działania niepożądane u pacjentek (patrz tabela działań niepożądanych).

W tabeli 1 wymieniono działania niepożądane zgodnie z klasyfikacją MedDRA (MedDRA SOCs), o których zgłaszano podczas leczenia dienogestem w dawce 2 mg, oraz ich częstość. W ramach każdej grupy działania niepożądane wymieniono w kolejności malejącej częstości występowania.

Częstość określono na podstawie połączonych danych z czterech badań klinicznych z udziałem 332 pacjentek (100%).

Tabela 1

Działania niepożądane, badania kliniczne fazy III, N = 332

Obniżenie mineralnej gęstości tkanki kostnej

W trakcie niekontrolowanego badania klinicznego, w którym wzięło udział 111 pacjentek w wieku nastoletnim (od 12 do <18 lat), które otrzymywały leczenie dyenogestem w dawce 2 mg, u 103 pacjentek zmierzono gęstość mineralną kości (BMD) kręgosłupa lędźwiowego. U około 72 % uczestniczek badania stwierdzono obniżenie gęstości mineralnej kości (BMD) odcinka lędźwiowego kręgosłupa (L2 – L4) po 12 miesiącach stosowania (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Zautomatyzowany System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 4 lata.

Warunki przechowywania.

Nie wymagane są specjalne warunki przechowywania. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 28 tabletek w blistrze; po 1, 3 lub 6 blisterów w opakowaniu kartonowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. mibe GmbH Arzneimittel.

Miejsce produkcji oraz adres siedziby prowadzącego działalność.

Münchenerstrasse 15, Brehna, Saksonia-Anhalt, 06796, Niemcy.