Dezofemin® 30

INSTRUKCJA dot. stosowania leku Dezofemin® 30

Skład:

substancje czynne: etyniloestradiol, desogestrel;

1 tabletka powlekana zawiera etyniloestradiolu 0,03 mg, desogestrelu 0,15 mg;

substancje pomocnicze: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, maltodekstryna, przejrzysta mieszanina izolująca do powlekania, sól sodowa glikolu skrobi (typ A), alfa-tokoferol, biała mieszanina do powlekania filmowego.

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: okrągłe tabletki powlekane filmem, białe, z odbitką w kształcie kwadratu po jednej stronie, bez wad powłoki.

Grupa farmakoterapeutyczna. Układ moczowo-płciowy i hormony płciowe. Hormony płciowe i modulatory układu płciowego. Środki zapobiegające ciążom hormonalne do stosowania systemowego. Estrogeny i gestageny w stałych kombinacjach. Kod ATC G03A A09.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika

Dezofemin® 30 to połączone doustne środki antykoncepcyjne zawierające 150 µg dezogestrelu i 30 µg etynilostradiolu.

Etynilostradiol to dobrze znany syntetyczny estrogen.

Dezogestrel to syntetyczny progestagen. Po podaniu doustnym wykazuje silne działanie hamujące owulację, wykazuje silną aktywność progestagenową i antyestrogenową, nie wykazuje aktywności estrogenowej, a także wykazuje bardzo słabe działanie androgenowe/anaboliczne.

Farmakokinetyka.

Dezogestrel.

Absorpcja. Po podaniu doustnym dezogestrel jest szybko i całkowicie wchłaniany i przekształcany w etonogestrel. Maksymalne stężenie w osoczu na poziomie około 2 ng/ml osiągane jest w ciągu około 1,5 godziny po podaniu dawki pojedynczej. Bio dostępność wynosi 62–81%.

Rozkład. Etonogestrel wiąże się z albuminą osocza i globuliną wiążącą hormony płciowe (SHBG). Tylko 2–4% całkowitego stężenia leku w osoczu występuje w formie wolnego steroidu, a 40–70% wiąże się specyficznie z SHBG. Etynilostradiol powoduje zwiększenie stężenia SHBG, co wpływa na rozkład między białkami osocza, prowadząc do zwiększenia frakcji związanej z SHBG i zmniejszenia frakcji związanej z albuminą. Oczekiwany objętość rozkładu dezogestrelu wynosi 1,5 l/kg.

Metabolizm. Etonogestrel jest całkowicie metabolizowany znanymi drogami metabolizmu steroidów. Prędkość eliminacji metabolitów z osocza wynosi około 2 ml/min/kg. Nie stwierdzono interakcji z etynilostradiolem podawanym równolegle.

Eliminacja. Stężenie etonogestrelu w osoczu maleje dwufazowo. Ostatnia faza eliminacji charakteryzuje się okresem półtrwania wynoszącym około 30 godzin. Dezogestrel i jego metabolity są wydalane z moczem i żółcią w stosunku około 6:4.

Stan równowagi. Stężenie SHBG, które wzrasta trzykrotnie pod wpływem etynilostradiolu, wpływa na farmakokinetykę etonogestrelu. Po codziennym stosowaniu stężenie substancji w osoczu wzrasta około 2–3 razy, osiągając stabilne stężenie w drugiej połowie cyklu stosowania leku.

Etynilostradiol.

Absorpcja. Po podaniu doustnym etynilostradiol jest szybko i całkowicie wchłaniany. Maksymalne stężenie w osoczu na poziomie około 80 pg/ml osiągane jest w ciągu 1–2 godzin. Bezwzględna biodostępność wynikająca z koniugacji presystemowej i pierwszego etapu metabolizmu wynosi około 60%.

Rozkład. Etynilostradiol silnie, ale niespecyficznie wiąże się z albuminą osocza (około 98,5%) i indukuje zwiększenie stężenia SHBG w osoczu. Ustalono, że pozorna objętość rozkładu etynilostradiolu wynosi około 5 l/kg.

Metabolizm. Etynilostradiol podlega koniugacji presystemowej w błonie śluzowej jelita cienkiego i w wątrobie. Etynilostradiol metabolizowany jest głównie poprzez hydroksylację aromatyczną, ale dodatkowo powstaje duża liczba metabolitów hydroksylowanych i metylowanych, w tym wolne metabolity oraz koniugaty z glukuronidami i siarczanami. Klirens wynosi około 5 ml/min/kg.

Eliminacja. Stężenie etynilostradiolu w osoczu maleje dwufazowo, a końcowa faza eliminacji charakteryzuje się okresem półtrwania wynoszącym około 24 godziny. Etynilostradiol nie jest wydalany z organizmu w niezmienionej formie; jego metabolity są wydalane z moczem i żółcią w stosunku 4:6. Okres półtrwania metabolitów wynosi około jednego dnia.

Stan równowagi. Stan równowagi osiągany jest po 3–4 dniach, kiedy stężenie w osoczu przekracza o 30–40% stężenie po dawce pojedynczej.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Antykoncepcja.

Przy rozważaniu stosowania Dezofemin® 30 należy wziąć pod uwagę indywidualne ryzyko każdej konkretnej kobiety, w szczególności ryzyko wystąpienia żylnej tromboembolii (ŻTE), a także porównać ryzyko wystąpienia ŻTE przy stosowaniu Dezofemin® 30 i innych hormonalnych środków antykoncepcyjnych (zob. sekcje „Przeciwwskazania” i „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Przeciwwskazania.

Nie można stosować hormonalnych środków antykoncepcyjnych (HSA) w przypadku występowania któregokolwiek z poniższych stanów. Jeśli którykolwiek z tych stanów lub chorób po raz pierwszy wystąpi podczas stosowania HSA, leczenie należy natychmiast przerwać.

• Nadwrażliwość na substancje czynne lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
• Żylne zakrzepienie żył (ŻTE) lub ryzyko jego wystąpienia:
  • obecne ŻTE (przy stosowaniu leków przeciwzakrzepowych) lub w wywiadzie [np. zakrzepica żył głębokich (ZŻG) lub zakrzepica tętnicy płucnej (ZTP)];
  • dziedziczna lub nabyta skłonność do żylnej tromboembolii, taka jak oporność na aktywowany białek C (w tym czynnik V Leiden), niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S;
  • rozległe zabiegi chirurgiczne z długotrwałą immobilizacją (zob. sekcję „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
  • wysokie ryzyko wystąpienia żylnej tromboembolii z powodu obecności wielu czynników (zob. sekcję „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
• Tętnicza tromboembolia (TTE) lub ryzyko jej wystąpienia:
  • obecne tętnicze zakrzepienie lub w wywiadzie (np. zawał mięśnia sercowego) lub stan przedzawałowy (np. dławica piersiowa);
  • choroba naczyniowo-mózgowa — udar mózgu obecnie, w wywiadzie lub stan przedudarowy [np. przemijające ataki niedokrwienne (TIA)];
  • dziedziczna lub nabyta skłonność do tętniczej tromboembolii, taka jak hiperhomocysteinemia i obecność przeciwciał antyfosfolipidowych (przeciwciała przeciwko kardiolipinie, antykoagulant watawski);
  • migrena w wywiadzie z objawami neurologicznymi ogniskowymi;
  • wysokie ryzyko wystąpienia tętniczej tromboembolii z powodu obecności wielu czynników (zob. sekcję „Ostrzeżenia i środki ostrożności”) lub obecności jednego poważnego czynnika, takiego jak:
  • cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi;
  • ciężka nadciśnienie tętnicze;
  • ciężka dyslipoproteynemia.
• Zapalenie trzustki, w tym w wywiadzie, jeśli jest związane z ciężką hipertriglicerydemią.
• Obecne lub w wywiadzie ciężkie schorzenie wątroby (dopóki parametry funkcji wątroby nie powrócą do normy).
• Obecne lub w wywiadzie nowotwory wątroby (łagodne lub złośliwe).
• Znane lub podejrzewane estrogenozależne nowotwory złośliwe (np. narządów rodnych lub gruczołów piersiowych).
• Hiperplazja endometrium.
• Krwawienie pochwowowe nieustalonej etiologii.
• Stwierdzona lub podejrzewana ciąża.

Dezofemin® 30 jest przeciwwskazany do jednoczesnego stosowania z lekami zawierającymi ombitasvir/paritaprevir/ritonawir i dasabuvir, oraz z lekami zawierającymi glekaprevir/pibrentasvir lub sofosbuvir/velpatasvir/voxilaprevir (zob. sekcję „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji.

Ostrzeżenie. Należy dokładnie przeczytać instrukcję do towarzyszącego leku w celu ustalenia możliwych interakcji.

Interakcje między doustnymi środkami antykoncepcyjnymi a innymi lekami mogą prowadzić do krwawień przebijających i/lub nieskuteczności doustnego środka antykoncepcyjnego. Poniżej wymienione interakcje są opisywane w literaturze medycznej.

Metabolizm w wątrobie. Możliwa interakcja z lekami lub ziołami indukującymi enzymy mikrosomalne, w szczególności enzymy CYP450 (CYP), co prowadzi do zwiększonego klirensu hormonów płciowych i może obniżyć skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych, w tym leku Dezofemin® 30. Do takich leków należą fenytoina, fenylobarbital, primidon, bosentan, karbamazepina, ryfampicyna oraz potencjalnie okskarbazepina, topiramata, felbamata, griseofulwina, niektóre inhibitory proteazy HIV (np. rytonawir) i nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (np. efawirenz) oraz leki zawierające ziołowy składnik dziurawiec.

Indukcja enzymów może występować już po kilku dniach leczenia. Maksymalna indukcja enzymów występuje zazwyczaj w ciągu kilku tygodni. Po przerwaniu stosowania leku indukcja enzymów może trwać około 28 dni.

W przypadku jednoczesnego stosowania z hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi wiele inhibitorów proteazy HIV (np. nelfinavir) i nukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy (np. nevirapin) oraz/lub leki przeciwwirusowe przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu C (WZW C) (np. boceprevir, telaprevir) mogą zwiększać lub zmniejszać stężenia progesteronu, w tym etonogestrelu – aktywnego metabolitu dezogestrelu, lub estrogenów. Całkowity efekt tych zmian może być klinicznie istotny w niektórych przypadkach.

Kobietom przyjmującym którykolwiek z tych leków lub ziołowych środków indukujących enzymy wątroby należy wiedzieć, że skuteczność leku Dezofemin® 30 może być zmniejszona. Podczas stosowania środków indukujących enzymy mikrosomalne należy stosować barierową metodę antykoncepcji jako uzupełnienie do leku Dezofemin® 30 przez cały okres stosowania środka indukującego enzymy mikrosomalne oraz przez 28 dni po przerwaniu jego stosowania.

Jeśli okres przyjmowania towarzyszącego leku wykracza poza okres przyjmowania aktywnych tabletek z opakowania HSA, następną paczkę należy rozpocząć bez zwykłej przerwy w przyjmowaniu tabletek. W przypadku długotrwałego leczenia lekami stymulującymi enzymy mikrosomalne należy rozważyć alternatywną metodę antykoncepcji, na którą nie wpływają leki stymulujące enzymy mikrosomalne.

Jednoczesne stosowanie z silnymi (np. klotrymazol, itrakonazol, klaritromycyna) lub umiarkowanymi (np. flukenazol, diltiazem, erytromycyna) inhibitorami CYP3A4 może prowadzić do zwiększenia stężeń surowicy estrogenów lub progestagenów, w tym etonogestrelu – aktywnego metabolitu dezogestrelu.

Środki antykoncepcyjne doustne mogą wpływać na metabolizm innych leków. W związku z tym stężenia tych leków we krwi i tkankach mogą wzrastać (np. cyklosporyny) lub obniżać się (np. lamotrydzyny).

W badaniach klinicznych u pacjentów przyjmujących leki na wirusowe zapalenie wątroby typu C (HCV) zawierające ombitasvir/paritaprevir/ritonawir i dasabuvir, z rybawiryną lub bez, stwierdzono wzrost aktywności transaminaz (ALT) powyżej 5-krotnej górnej granicy normy (GGN). Zjawisko to występowało znacznie częściej u kobiet stosujących leki zawierające etyniloestradiol, w tym hormonalne środki antykoncepcyjne (HSA). Ponadto u pacjentów przyjmujących leczenie glekaprevirem/pibrentaswirem lub sofosbuvirem/velpataswirem/voxilaprevirem obserwowano wzrost aktywności ALT u kobiet przyjmujących leki zawierające etyniloestradiol, takie jak HSA (zob. sekcję „Przeciwwskazania”). Ponowne stosowanie Dezofemin® 30 można wznowić około 2 tygodnie po zakończeniu leczenia skojarzonego.

Badania laboratoryjne. Stosowanie sterydów antykoncepcyjnych może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, w tym biochemiczne parametry funkcji wątroby, nerek, tarczycy, nadnerczy, poziom białek (nośników) w surowicy, np. globuliny wiążącej kortykosteroidy i/lub frakcji lipidów/lipoproteinów, parametry metabolizmu węglowodanów, krzepnięcia i fibrynolizy. Zmiany te zazwyczaj pozostają w granicach normy.

Szczególne ostrzeżenia.

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniżej wymienionych stanów lub czynników ryzyka, stosowanie leku Dezofemin® 30 należy omówić z kobietą. W przypadku nasilenia, pogorszenia się lub pierwszego wystąpienia któregokolwiek z tych stanów, kobieta powinna skonsultować się z lekarzem. Lekarz musi określić, czy należy przerwać stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych (COCP).

Zaburzenia krążenia.

Ryzyko wystąpienia żylnej tromboembolii (VTE)

Stosowanie każdego COCP zwiększa ryzyko żylnej tromboembolii (w porównaniu z ryzykiem przy braku stosowania COCP). Leki zawierające lewonorzegestril, norgestymat lub noretynodrel są związane z najniższym ryzykiem VTE. Inne leki, takie jak Dezofemin® 30, mogą zwiększać ryzyko dwukrotnie. Decyzję o stosowaniu środków antykoncepcyjnych, które nie należą do grupy o najniższym ryzyku VTE, można podejmować wyłącznie po wcześniejszym omówieniu z kobietą ryzyka VTE podczas stosowania Dezofeminu® 30, wpływu indywidualnych czynników ryzyka oraz faktu, że ryzyko VTE jest najwyższe w pierwszym roku stosowania leku. Ryzyko zwiększa się również po ponownym włączeniu COCP, jeśli przerwa w leczeniu trwała 4 tygodnie lub dłużej.

U kobiet nie stosujących COCP i niebędących w ciąży, u dwóch na 10 000 kobiet dojdzie do VTE w ciągu pierwszego roku. Jednak u poszczególnych kobiet ryzyko może być znacznie wyższe, w zależności od podstawowych czynników ryzyka.

Ustalono1, że wśród 10 000 kobiet stosujących COCP zawierający dezogestrel, u 9–12 kobiet dojdzie do VTE w ciągu pierwszego roku; dla porównania, przy stosowaniu COCP zawierającego lewonorzegestril, VTE wystąpi u 62 kobiet.

W obu przypadkach liczba przypadków VTE rocznie jest mniejsza niż oczekiwana liczba przypadków podczas ciąży i w okresie poporodowym.

VTE może być śmiertelne w 1–2% przypadków.

1 Częstość ustalono na podstawie danych z badania epidemiologicznego, w którym wykorzystano względne ryzyko dla różnych leków w porównaniu z COCP zawierającym lewonorzegestril.

2 Średni zakres od 5 do 7 na 10 000 kobiet-roku ustalono na podstawie względnego ryzyka przy stosowaniu COCP zawierającego lewonorzegestril w porównaniu z brakiem stosowania środka – od 2,3 do 3,6.

Liczba przypadków VTE na 10 000 kobiet w ciągu 1 roku

Kobiety nie stosujące COCP, stosujące COCP zawierające:

COCP (2 przypadki) lewonorzegestril (5–7 przypadków) dezogestrel

• Bardzo rzadko opisywano zdarzenia zakrzepowe w innych naczyniach krwionośnych, takich jak wątrobowych, trzewnych, nerkowych, mózgowych lub żyłach i tętnicach siatkówki, u kobiet stosujących COCP.

Czynniki ryzyka VTE

• Podczas stosowania COCP ryzyko żylnych powikłań zakrzepowo-zatorowych może istotnie wzrosnąć u kobiet z dodatkowymi czynnikami ryzyka, szczególnie przy obecności wielu czynników ryzyka (patrz tabela 1).
• Lek Dezofemin® 30 jest przeciwwskazany u kobiet z wieloma czynnikami ryzyka prowadzącymi do wysokiego ryzyka żylnej trombozy (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Jeśli kobieta ma więcej niż jeden czynnik ryzyka, możliwe, że wzrost ryzyka będzie wyższy niż suma indywidualnych czynników. W takiej sytuacji należy przeanalizować ogólne ryzyko wystąpienia VTE u danej kobiety. Jeśli stosunek korzyści do ryzyka jest niekorzystny, nie należy przepisywać COCP (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Tabela 1

Czynniki ryzyka VTE

• Nie ma jednolitego stanowiska w kwestii możliwej roli żylaków i zakrzepowego zapalenia żył powierzchownych w powstawaniu lub postępowaniu zakrzepicy żył głębokich.
• Należy wziąć pod uwagę zwiększone ryzyko zatorowości zakrzepowej w okresie ciąży, szczególnie w ciągu 6 tygodni po porodzie (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Objawy ZŻT (zakrzepica żył głębokich i zatorowość płucna)

W przypadku wystąpienia objawów kobieta powinna natychmiast skontaktować się z lekarzem, informując go, że przyjmuje KC.

Objawy zakrzepicy żył głębokich (ZŻT) mogą obejmować:

• jednostronne opuchnięcie nogi i/lub stopy lub opuchnięcie wzdłuż żyły nogi;
• ból lub uczucie bolesności w nodze, które występuje tylko w pozycji stojącej lub podczas chodzenia;
• uczucie ciepła w dotyku w zmienionym obszarze kończyny; zaczerwienienie lub zmiana koloru skóry nogi.

Objawy zatorowości płucnej mogą obejmować:

• nagłe duszności lub przyspieszone oddychanie;
• nagły kaszel, który może towarzyszyć krwioplucie;
• ostry ból w klatce piersiowej;
• silne zawroty głowy;
• przyspieszone lub nieregularne bicie serca.

Niektóre z tych objawów (np. duszność, kaszel) są niestosowne i mogą być błędnie interpretowane jako objawy często występujące lub mniej poważne (np. infekcja dróg oddechowych).

Inne objawy zatoru naczyniowego mogą obejmować nagły ból, obrzęk i lekki odcień sinicy skóry kończyny.

Jeśli dochodzi do zatoru naczynia oka, objawy mogą wahać się od bolesnego nieostrego widzenia do utraty wzroku. Czasem utrata wzroku może wystąpić niemal natychmiast.

Ryzyko zatorowości tętniczej (ZT)

• Badania epidemiologiczne wykazały związek między stosowaniem KC a zwiększonym ryzykiem wystąpienia zatorowości tętniczej (zawał mięśnia sercowego) lub zaburzeń krążenia mózgowego (takich jak przemijające zaburzenia krążenia mózgowego, udar). Reakcje tętnicze zakrzepowo-zatorowe mogą być śmiertelne.

Czynniki ryzyka rozwoju ZT

• Ryzyko rozwoju powikłań tętniczych zakrzepowo-zatorowych lub zaburzeń krążenia mózgowego podczas stosowania KC wzrasta u kobiet z czynnikami ryzyka (patrz tabela 2). Lek Dezofemin® 30 jest przeciwwskazany u kobiet z jednym poważnym lub wieloma czynnikami ryzyka rozwoju ZT, które prowadzą do wysokiego ryzyka zakrzepicy tętniczej (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Jeśli u kobiety występuje więcej niż jeden czynnik ryzyka, możliwe, że stopień zwiększenia ryzyka będzie większy niż suma poszczególnych czynników. W takim przypadku należy przeanalizować ogólne ryzyko dla kobiety. Jeśli uznaje się, że stosunek korzyści do ryzyka jest niekorzystny, KC nie należy przepisywać (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Tabela 2

Czynniki ryzyka rozwoju ZT

Objawy ZTCE

W przypadku wystąpienia objawów kobieta powinna natychmiast skontaktować się z lekarzem, informując go, że przyjmuje doustne środki antykoncepcyjne (DSK).

Objawy zaburzeń krążenia mózgowego mogą obejmować:

• nagłe odrętwienie lub osłabienie twarzy, ręki lub nogi, szczególnie po jednej stronie ciała;
• nagłą utratę równowagi, zawroty głowy, zaburzenia koordynacji ruchowej;
• nagłą dezorientację, zaburzenia mowy lub jej rozumienia;
• nagłą utratę wzroku w jednym lub obu oczach;
• nagły, silny lub długotrwały ból głowy bez wyraźnej przyczyny;
• utratę przytomności lub omdlenie z lub bez drgawek.

Tymczasowe objawy mogą wskazywać na przejściowy napad niedokrwienia (TIA).

Objawy zawału mięśnia sercowego mogą obejmować:

• ból, dyskomfort, uczucie ucisku, ciężkości, ściskania lub pełności w klatce piersiowej, ręce lub pod mostkiem;
• dyskomfort promieniujący do pleców, szczęki, gardła, ręki lub żołądka;
• uczucie pełności żołądka, niestrawność lub zaparcia;
• potliwość, nudności, wymioty lub zawroty głowy;
• nadmierną słabość, niepokój lub duszność;
• przyspieszone i nieregularne bicie serca.

Nowotwory

Niektóre badania wykazały zwiększone ryzyko raka szyjki macicy u kobiet długotrwałe przyjmujących DSK, jednak nadal istnieją wątpliwości co do stopnia związku z innymi czynnikami, takimi jak różnice w zachowaniu seksualnym lub inne czynniki, np. zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV).

• Metaanaliza 54 badań epidemiologicznych wykazała niewielki wzrost względnego ryzyka (WR = 1,24) wystąpienia raka piersi u kobiet aktualnie przyjmujących doustne środki antykoncepcyjne (DSK). Przypadki raka piersi diagnozowane u kobiet aktualnie przyjmujących DSK lub przyjmujących je w ciągu ostatnich dziesięciu lat, częściej lokalizują się w piersiach niż przypadki diagnozowane u kobiet, które nigdy nie przyjmowały DSK.
• Rak piersi rzadko występuje u kobiet poniżej 40 roku życia, niezależnie od przyjmowania DSK. Ponieważ podstawowe ryzyko wzrasta z wiekiem, dodatkowa liczba przypadków raka piersi u kobiet aktualnie przyjmujących DSK lub przyjmujących je wcześniej jest niewielka w porównaniu z ogólnym ryzykiem wystąpienia raka piersi (patrz wykres).
• Najważniejszym czynnikiem ryzyka raka piersi u kobiet przyjmujących DSK jest wiek, w którym kobieta przestaje je przyjmować; im starsza kobieta w momencie zaprzestania przyjmowania, tym większe prawdopodobieństwo rozpoznania raka piersi. Długość stosowania ma mniejsze znaczenie, a zwiększone ryzyko stopniowo maleje w ciągu 10 lat po zaprzestaniu przyjmowania DSK, tak że po 10 latach ryzyko nie przekracza już poziomu normalnego.
• Możliwe zwiększenie ryzyka raka piersi należy omówić z kobietą i wziąć pod uwagę korzyści z przyjmowania DSK, biorąc pod uwagę dane wskazujące, że DSK zapewniają znaczącą ochronę przed ryzykiem rozwoju niektórych innych nowotworów (rak jajników i endometrium), patrz poniższy wykres.
• W innym badaniu epidemiologicznym z udziałem 1,8 mln kobiet z Danii, obserwowanych średnio przez 10,9 roku, stwierdzono wzrost WR wystąpienia raka piersi u kobiet przyjmujących DSK w porównaniu z kobietami, które nigdy nie przyjmowały DSK (ogólny WR = 1,19; WR wzrastał od 1,17 przy stosowaniu DSK od 1 do 5 lat do 1,46 przy stosowaniu DSK ponad 10 lat). Znana bezwzględna różnica w WR (liczba przypadków raka piersi u kobiet, które nigdy nie przyjmowały DSK, w porównaniu z tymi, które aktualnie przyjmują DSK lub niedawno je zaprzestały) była niewielka: 13 na 100 000 pacjentko-lat.
• Badania epidemiologiczne nie dostarczają dowodów na przyczynowy związek tych danych. Obserwowany wzrost ryzyka może być związany z wcześniejszą diagnostyką raka piersi u kobiet przyjmujących DSK, biologicznymi efektami DSK lub kombinacją obu czynników.
• U kobiet przyjmujących DSK rzadko zgłaszano guzy łagodne, a jeszcze rzadziej – złośliwe guzy wątroby. W pojedynczych przypadkach takie guzy prowadziły do zagrażających życiu krwotoków wewnętrznych. Dlatego guzy wątroby należy uwzględnić w różnicowaniu diagnostycznym, jeśli u kobiet przyjmujących DSK występuje ból w górnej części brzucha, powiększenie wątroby lub objawy krwawienia wewnętrznego.

Inne stany.

• U kobiet z hipertriglicerydemią lub z jej rodowym wywiadem przyjmujących DSK istnieje możliwość zwiększonego ryzyka zapalenia trzustki.
• Estrogeny egzogenne mogą wywołać lub nasilić objawy wrodzonego lub nabytego obrzęku naczynioruchowego.
• Choć u wielu kobiet przyjmujących DSK obserwowano niewielki wzrost ciśnienia tętniczego, klinicznie istotne wzrosty występują rzadko. Związek między przyjmowaniem DSK a kliniczną nadciśnieniem nie został ustalony. Jeśli jednak podczas przyjmowania DSK rozwija się trwała klinicznie istotna nadciśnienie tętnicze, lekarz powinien zakazać stosowania DSK i leczyć nadciśnienie. Stosowanie DSK może być wznowione po normalizacji ciśnienia tętniczego dzięki terapii przeciwnadciśnieniowej.
• Zgłaszano pojawienie się lub nasilenie następujących stanów podczas ciąży i przyjmowania DSK: żółtaczka i/lub swędzenie związane z cholestazą; kamica żółciowa; porfiria; toczeń rumieniowaty układowy; zespół hemolityczno-mocznicowy; chorea Sydenhama; opryszczka ciężarnych; utrata słuchu związana z otosklerozą.
• Ostry lub przewlekły zaburzenia funkcji wątroby wymagają natychmiastowego zaprzestania stosowania DSK, aż do powrotu badań wątrobowych do dopuszczalnych wartości. Powtórne napady żółtaczki i/lub swędzenia związane z cholestazą, które wcześniej występowały podczas ciąży lub stosowania steroidów płciowych, również wymagają zaprzestania przyjmowania DSK.
• Choć DSK mogą wpływać na oporność obwodową na insulinę i zaburzenia tolerancji glukozy, nie ma potrzeby zmiany schematów leczenia u chorych na cukrzycę przyjmujących DSK. Jednak kobiety z cukrzycą powinny być dokładnie monitorowane podczas stosowania DSK.
• Chłoazma może pojawiać się okresowo, szczególnie u kobiet z wywiadem chłoazmy ciężarnych. Kobietom z tendencją do chłoazmy zaleca się unikanie długotrwałego narażenia na działanie promieni słonecznych lub promieniowania ultrafioletowego podczas stosowania tego leku.
• Choroba Crohna i nieswoiste zapalenie jelita grubego są związane z przyjmowaniem DSK.

Badanie medyczne

Przed rozpoczęciem lub wznowieniem stosowania leku Dezofemin® 30 lekarz powinien dokładnie zapoznać się z wywiadem osobistym i rodzinnym kobiety oraz wykluczyć ciążę. Biorąc pod uwagę przeciwwskazania (patrz sekcja „Przeciwwskazania”) i ostrzeżenia (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”) dotyczące stosowania tego leku, należy przeprowadzić pełne badanie medyczne i zmierzyć ciśnienie tętnicze. Kobieta powinna otrzymać informacje na temat zatorowości żył i tętnic, w tym dane dotyczące ryzyka przyjmowania leku Dezofemin® 30 w porównaniu z innymi DSK, objawy ZTCE i ZTE, znane czynniki ryzyka oraz działania w przypadku podejrzenia zatorowości. Ponadto kobieta powinna zostać poinstruowana, aby dokładnie przeczytać ulotkę dołączoną do leku i przestrzegać zawartych w niej zaleceń. Częstotliwość i rodzaj badań określa lekarz indywidualnie dla każdej kobiety, zgodnie z oficjalnymi zaleceniami praktycznymi.

Kobietę należy poinformować, że środki antykoncepcyjne hormonalne nie chronią przed infekcją HIV (AIDS) ani innymi chorobami przenoszonymi drogą płciową. W przypadku istnienia ryzyka zakażenia (w tym podczas ciąży lub po porodzie) zaleca się stosowanie prezerwatywy w połączeniu z innymi metodami antykoncepcji.

Zmniejszenie skuteczności.

Skuteczność stosowania leku Dezofemin® 30 może być obniżona, np. w przypadku pominięcia przyjmowania tabletek, wystąpienia zaburzeń żołądkowo-jelitowych (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”) lub jednoczesnego stosowania niektórych leków, które obniżają stężenie etonogestrelu, aktywnego metabolitu dezogestrelu, we krwi (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Utrudnienie kontroli cyklu menstruacyjnego.

Podczas stosowania DSK mogą występować nieregularne (niewielkie lub obfite) krwawienia, szczególnie w pierwszych miesiącach stosowania. Dlatego ocena jakichkolwiek nieregularnych krwawień może być poprawna dopiero po okresie adaptacyjnym trwającym około trzech cykli.

Jeśli nieregularne krwawienia utrzymują się lub pojawiają się po poprzednich regularnych cyklach, należy rozważyć przyczyny niehormonalne i podjąć odpowiednie działania diagnostyczne, w tym wyczerpanie macicy, aby wykluczyć ciążę lub nowotwór złośliwy.

U niektórych kobiet w okresie bez tabletek może nie wystąpić krwawienie odstawienie. Jeśli DSK były stosowane zgodnie z zaleceniami podanymi w sekcji „Sposób stosowania i dawki”, ryzyko zajścia w ciążę jest niewielkie. Jeśli jednak zalecenia te zostały złamane przed pierwszym brakiem krwawienia odstawienia w okresie bez tabletek lub jeśli krwawienia odstawienia nie ma dwukrotnie z rzędu, przed kontynuacją przyjmowania DSK należy wykluczyć możliwość ciąży.

Dezofemin® 30 zawiera laktozę i sód.

Jeśli u kobiety stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, powinna skonsultować się z lekarzem przed przyjmowaniem tego leku.

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co oznacza, że jest praktycznie pozbawiony sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Ciąża jest przeciwwskazaniem do stosowania Dezofemin® 30. Jeśli kobieta zajdzie w ciążę podczas stosowania Dezofemin® 30, należy natychmiast zaprzestać jego przyjmowania. Wyniki badań epidemiologicznych nie wskazują jednak na zwiększone ryzyko wad wrodzonych u dzieci matek przyjmujących DSK przed ciążą ani na możliwość działania teratogennego przy niezamierzonym przyjmowaniu DSK we wczesnych stadiach ciąży.

Należy uwzględnić zwiększone ryzyko ZTCE w okresie poporodowym przy wznowieniu przyjmowania leku Dezofemin® 30 (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Karmienie piersią.

DSK mogą wpływać na laktację, ponieważ mogą zmniejszać ilość i zmieniać skład mleka matki. Dlatego stosowanie DSK zazwyczaj nie jest zalecane do pełnego zakończenia okresu karmienia piersią. Małe ilości środków antykoncepcyjnych steroidowych i/lub ich metabolitów mogą wydostawać się z mlekiem, ale nie ma dowodów na negatywny wpływ na zdrowie niemowląt.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Lek nie wpływa na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Do użytku wewnętrznego.

Dawkowanie

Przez 21 kolejnych dni przyjmuje się po 1 tabletce. Tabletki z kolejnej paczki zaczyna się przyjmować po 7-dniowym okresie bez przyjmowania tabletek, podczas którego zazwyczaj występuje krwawienie odstawienie. Zazwyczaj zaczyna się ono w 2–3 dniu po zażyciu ostatniej tabletki i może trwać aż do rozpoczęcia przyjmowania tabletek z kolejnej paczki.

Jak stosować Dezofemin® 30

Tabletki należy przyjmować w kolejności wskazanej na opakowaniu, codziennie, w przybliżenie o tej samej porze, w razie potrzeby popijając niewielką ilością płynu.

Jak rozpocząć stosowanie Dezofemin® 30

Jeśli w poprzednim okresie (w minionym miesiącu) nie stosowano środków hormonalnych

Stosowanie tabletek rozpoczyna się w pierwszym dniu naturalnego cyklu kobiety (czyli w pierwszy dzień krwawienia miesięcznego). Można rozpocząć stosowanie w dniu 2–5, jednak w takim przypadku w pierwszych 7 dniach pierwszego cyklu stosowania tabletek zaleca się dodatkowe stosowanie metody barierowej antykoncepcji.

Przejście z innego hormonalnego środka antykoncepcyjnego kombinowanego (kombinowanego doustnego środka antykoncepcyjnego (KDS), pierścienia dopochwowego lub plasterka transdermalnego)

Najlepiej, aby kobieta rozpoczęła stosowanie Dezofemin® 30 następnego dnia po ostatnim zażyciu aktywnej tabletki (ostatniej tabletki zawierającej substancje czynne) poprzedniego KGH, ale nie później niż następnego dnia po przerwie w stosowaniu tabletek lub po zażyciu nieaktywnej tabletki poprzedniego środka hormonalnego. W przypadku stosowania pierścienia dopochwowego lub plasterka transdermalnego kobieta powinna najlepiej rozpocząć stosowanie Dezofemin® 30 w dniu usunięcia, ale nie później niż w dniu następnego stosowania.

Jeśli poprzedni środek antykoncepcyjny był stosowany poprawnie i systematycznie oraz kobieta jest całkowicie pewna, że nie jest w ciąży, może również przejść z innego kombinowanego środka hormonalnego antykoncepcyjnego w dowolnym dniu cyklu.

Okres bez stosowania środka hormonalnego nie powinien być dłuższy niż zalecany.

Przejście z preparatów zawierających wyłącznie progestagen („minipigułka”, zastrzyk lub implant) lub z wkładki wewnątrzmacicznej (WWM) uwalniającej progestagen

Kobieta może rozpocząć stosowanie Dezofemin® 30 w dowolnym dniu po zaprzestaniu stosowania „minipigułki” (w przypadku implantu lub WWM – w dniu jego/jej usunięcia, w przypadku zastrzyku – w dniu następnego zastrzyku). We wszystkich wymienionych przypadkach kobieta powinna dodatkowo stosować metodę barierową przez pierwsze 7 dni przyjmowania tabletek.

Po przerywaniu ciąży w I trymestrze

Kobieta może rozpocząć stosowanie leku natychmiast po przerywaniu ciąży. W takim przypadku nie ma potrzeby stosowania dodatkowych środków antykoncepcyjnych.

Po porodzie lub przerywaniu ciąży w II trymestrze

W odniesieniu do stosowania leku w czasie karmienia piersią, patrz również rozdział „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”.

Kobietom zaleca się rozpoczęcie stosowania w dniu 21 lub 28 po porodzie lub przerywaniu ciąży w II trymestrze. Jeśli rozpoczęcie stosowania leku nastąpi później, zaleca się dodatkowe stosowanie metody barierowej przez pierwsze 7 dni przyjmowania tabletek. W każdym przypadku, jeśli w tym okresie miały miejsce stosunki płciowe, przed rozpoczęciem stosowania KGH należy wykluczyć możliwość ciąży lub odczekać do pierwszej miesiączki.

Co robić w przypadku pominięcia przyjęcia tabletki

Jeśli kobieta spóźniła się z przyjęciem następnej tabletki mniej niż o 12 godzin, działanie przeciwwczynne nie zmniejsza się. Kobieta powinna przyjąć tabletkę, jak tylko pamięta o niej, i kontynuować stosowanie w zwykłym czasie.

Jeśli kobieta spóźniła się z przyjęciem następnej tabletki więcej niż o 12 godzin, ochrona antykoncepcyjna może się zmniejszyć. W takim przypadku należy kierować się dwoma głównymi zasadami:

1. Nie przerywać przyjmowania tabletek dłużej niż na 7 dni.
2. Po 7-dniowym ciągłym przyjmowaniu tabletek osiągane jest odpowiednie hamowanie układu „przysadka — hipotalamus — jajniki”.

W związku z tym w życiu codziennym należy kierować się następującymi wskazówkami:

• Tydzień 1

Kobieta powinna natychmiast przyjąć ostatnią pominiętą tabletkę, jak tylko pamięta o pominięciu, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie kontynuuje przyjmowanie tabletek w zwykłym czasie. Ponadto przez następne 7 dni należy stosować metodę barierową antykoncepcji, np. prezerwatywę. Jeśli w ciągu poprzednich 7 dni miały miejsce stosunki płciowe, należy wziąć pod uwagę możliwość zajścia w ciążę. Im więcej tabletek zostało pominiętych i im bliższy jest okres bez przyjmowania tabletek, tym większe ryzyko ciąży.

• Tydzień 2

Kobieta powinna natychmiast przyjąć ostatnią pominiętą tabletkę, jak tylko pamięta o pominięciu, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie kontynuuje przyjmowanie tabletek w zwykłym czasie. Jeśli kobieta przez poprzednie 7 dni przyjmowała tabletki poprawnie, dodatkowe środki antykoncepcyjne nie są wymagane. Jednak w innym przypadku lub jeśli pominięto więcej niż jedną tabletkę, przez następne 7 dni należy stosować dodatkowe metody antykoncepcji.

• Tydzień 3

Ryzyko zmniejszenia skuteczności wzrasta w miarę zbliżania się przerwy w przyjmowaniu tabletek. Można jednak uniknąć zmniejszenia ochrony antykoncepcyjnej, stosując się do określonego schematu przyjmowania tabletek. Jeśli stosować się do jednej z poniższych wskazówek, nie będzie konieczne stosowanie dodatkowych środków antykoncepcyjnych pod warunkiem, że kobieta przez 7 dni przed pominięciem przyjmowała tabletki poprawnie. Jeśli tak nie było, kobieta powinna stosować się do pierwszej z poniższych wskazówek i stosować dodatkowe metody zabezpieczenia przez następne 7 dni.

1. Kobieta powinna natychmiast przyjąć ostatnią pominiętą tabletkę, jak tylko pamięta o pominięciu, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie kontynuuje przyjmowanie tabletek w zwykłym czasie. Tabletki z następnej paczki należy rozpocząć przyjmować natychmiast po zakończeniu poprzedniej, czyli nie powinno być przerwy w przyjmowaniu tabletek. Mało prawdopodobne, aby u kobiety wystąpiło krwawienie odstawienie przed zakończeniem przyjmowania tabletek z drugiej paczki, choć w trakcie stosowania mogą występować nieznaczne krwawienia lub nagłe krwawienia.
2. Kobieta może również przerwać przyjmowanie tabletek z paczki, którą aktualnie stosuje. W takim przypadku przerwa powinna trwać 7 dni, wliczając dni pominięcia przyjmowania tabletek; stosowanie tabletek należy wznowić z następnej paczki.

Jeśli kobieta pominęła kolejne przyjęcie tabletki i w pierwszym planowanym okresie bez przyjmowania tabletek nie wystąpiło krwawienie odstawienie, możliwe, że zajęła w ciążę.

Zalecenia w przypadku zaburzeń żołądkowo-jelitowych

W przypadku ciężkiego zaburzenia żołądkowo-jelitowego wchłanianie leku może być niepełne i należy stosować dodatkowe środki antykoncepcyjne.

Jeśli wymioty wystąpiły nie później niż 3–4 godziny po przyjęciu tabletki, należy stosować się do zaleceń dotyczących pominięcia przyjęcia tabletki (patrz podrozdział „Co robić w przypadku pominięcia przyjęcia tabletki” powyżej). Jeśli kobieta nie chce zmieniać swojego zwykłego schematu przyjmowania tabletek, powinna przyjąć dodatkową tabletkę (tabletki) z innej paczki.

Jak zmienić lub opóźnić początek miesiączki

Aby opóźnić początek miesiączki, kobieta powinna po prostu kontynuować przyjmowanie tabletek z następnej paczki po zakończeniu poprzedniej i nie robić przerwy. W razie chęci opóźnienie może trwać dowolnie długo w granicach liczby tabletek drugiej paczki aż do jej zakończenia. Podczas opóźnienia u kobiety może wystąpić nagłe krwawienie lub nieznaczne krwawienia. Po następnym planowanym 7-dniowym okresie bez przyjmowania tabletek przywraca się regularne przyjmowanie tabletek.

Aby przenieść początek miesiączki na inny dzień tygodnia, w odróżnieniu od normalnego cyklu, kiedy nie stosuje się Dezofemin® 30, kobiecie można zalecić skrócenie okresu bez przyjmowania tabletek o odpowiednią liczbę dni. Im krótszy ten okres, tym większe prawdopodobieństwo braku krwawienia odstawienie i pojawienia się nieznacznych krwawień oraz krótkich krwawień podczas przyjmowania tabletek z następnej paczki (tak jak w przypadku opóźnienia miesiączki).

Dzieci.

Brak danych klinicznych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci (do 18 roku życia).

Przedawkowanie.

Nie zgłaszano poważnych i niebezpiecznych powikłań w przypadku przedawkowania. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić takie objawy jak nudności, wymioty, u dziewcząt – nieznaczne krwawienia z pochwy. Nie istnieją antydoty, leczenie przedawkowania powinno być objawowe.

Działania niepożądane.

Opis poszczególnych działań niepożądanych

Podczas stosowania CHZ (kombinowanych hormonalnych środków antykoncepcyjnych) obserwowano zwiększony ryzyko wystąpienia tętniczej i żyłowej zakrzepicy zatorowej, w tym zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu, przemijającego niedokrwienia mózgu, zakrzepicy żył głębokich oraz zatoru tętnicy płucnej (szczegóły patrz w punkcie „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem”).

Inne działania niepożądane obserwowane u kobiet stosujących CHZ omówiono w punkcie „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem”.

Podczas stosowania wszystkich CHZ obserwowano zmiany charakteru krwawień pochwy, szczególnie w pierwszych miesiącach stosowania; notowano również zmiany częstości krwawień (brak krwawień, mniejsza lub większa częstość, przedłużony czas trwania), nasilenia krwawień (zmniejszenie lub zwiększenie) lub ogólnej długości trwania krwawień pochwy.

Poniżej przedstawiono w sposób uogólniony możliwe działania niepożądane¹, o których zgłaszano podczas stosowania etyniloestradiolu/desogestrelu lub CHZ, pogrupowane według układów narządów i częstości występowania.

1 Najbardziej odpowiedni termin MedDRA do opisu określonej niepożądanej reakcji. Synonimy lub stany podobne nie są wymienione, ale należy je również brać pod uwagę.

2 Częstość obserwacji w badaniach kohortowych od ≥ 1/10000 do 1/1000 kobiet-roku.

U kobiet przyjmujących hormonalne środki antykoncepcyjne odnotowano następujące działania niepożądane: obrzęk naczynioruchowy i/lub nasilenie obrzęku naczynioruchowego dziedzicznego, trądzik, upośledzenie wzrostu włosów, torbiele jajnika, zaburzenia miesiączkowania, algomenoreę, ciążę ektopową, swędzenie, osłabienie, senność, bezsenność, hipertermię, ginekomastię, zespoły przedmiesiączkowe, hirsutyzm, zmiany lipidów w osoczu, zmiany apetytu. Więcej informacji dotyczących działań niepożądanych zgłaszanych podczas stosowania CHA (choroby zakrzepowo-zatorowe żył, choroby zakrzepowo-zatorowe tętnic, nadciśnienie tętnicze, nowotwory zależne od hormonów (np. guzy wątroby, raka piersi), chloazma) zamieszczono w punkcie „Szczególne wytyczne dotyczące stosowania”.

Dane dotyczące wpływu CHA na wyniki badań laboratoryjnych znajdują się w punkcie „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma duże znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawowi przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku za pośrednictwem Zautomatyzowanego Systemu Informacyjnego do Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 30 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 21 tabletek w blistrze. Po 1, 3 lub 6 blisterów w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

mibe GmbH Arzneimittel.

Adres siedziby producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Münchenerstrasse 15, Brehna, Saksonia-Anhalt, 06796, Niemcy.