Decristol® 20000 MIU

INSTRUKCJA do stosowania leczniczego leku Decristol® 20000 MIU

Skład:

substancja czynna: cholekalcyferol;

1 miękka kapsułka zawiera cholekalcyferolu (w postaci stężonego preparatu 1,0 mmol/g (forma olejna)) 20,0 mg, co odpowiada 0,5 mg, lub 20000 MIU, witaminy D3;

substancje pomocnicze: olej arachidowy, żelatyna, gliceryna 85 %, trójglicerydy o średnim łańcuchu węglowym, woda oczyszczona, alfa-tokoferol.

Postać leku. Miękkie kapsułki.

Główne właściwości fizykochemiczne: okrągłe przezroczyste miękkie kapsułki jasnożółtego koloru.

Grupa farmakoterapeutyczna. Witaminy. Witamina D i analogi. Cholekalcyferol.

Kod ATC A11C C05.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Cholekalcyferol (witamina D3) syntetyzowany jest w skórze z 7-dehydrocholesterolu pod wpływem promieniowania ultrafioletowego i przekształcany do swojej biologicznie aktywnej formy (1,25-dihydroksycholekalcyferolu) w dwóch etapach hydroksylacji: najpierw w wątrobie (pozycja 25), a następnie w tkankach nerek (pozycja 1). Razem z hormonem przytarczyc i kalcytoniną 1,25-dihydroksycholekalcyferol odgrywa istotną rolę w regulacji równowagi wapnia i fosforanów. W swojej biologicznie aktywnej formie witamina D3 stymuluje wchłanianie wapnia w przewodzie pokarmowym, przenikanie wapnia do tkanki kostnej oraz uwolnienie wapnia z kości. W jelicie cienkim sprzyja szybkiemu i opóźnionemu wchłanianiu wapnia. Ponadto stymuluje się przeniesienie biernego i aktywne fosforanów. W nerkach hamuje wydalanie wapnia i fosforanów poprzez stymulację resorpcji kanalikowej. Biologicznie aktywna forma cholekalcyferolu bezpośrednio hamuje produkcję hormonu przytarczyc w gruczołach przytarczycowych. Sekrecja hormonu przytarczyc dodatkowo jest hamowana w wyniku zwiększonego wchłaniania wapnia w jelicie cienkim pod wpływem biologicznie aktywnej witaminy D3.

Tak zwana witamina D3 pod względem jej powstawania, regulacji fizjologicznej oraz mechanizmu działania może być rozważana jako prekursor hormonu steroidowego. Cholekalcyferol oprócz fizjologicznego wytwarzania w skórze może dostawać się do organizmu z pożywieniem lub jako lek. Ten ostatni sposób może prowadzić do przedawkowania i zatrucia, ponieważ wówczas nie zachodzi hamowanie fizjologicznego wytwarzania witaminy D, takiego jak synteza w skórze.

Występowanie w naturze i zaspokajanie zapotrzebowania

Norma ilości witaminy D dla dorosłych wynosi 20 μg, co odpowiada 800 MI na dobę. Zdrowi dorośli mogą zaspokajać swoje zapotrzebowanie na witaminę D poprzez endogenną syntezę, o ile występuje wystarczające nasłonecznienie. Otrzymywanie witaminy D z pożywieniem ma jedynie znaczenie wtórne, ale może być istotne w określonych warunkach krytycznych (klimat, styl życia).

Szczególnie bogate w witaminę D są wątróbka ryb i ryby, choć niewielkie ilości występują również w mięsie, jajach, żółtkach, mleku, produktach mlecznych oraz w awokado.

Oznaki niedoboru witaminy D

Objawy niedoboru witaminy D mogą wystąpić np. u noworodków przedwczesnych, u niemowląt karmionych wyłącznie piersią przez ponad 6 miesięcy bez suplementacji wapnia, lub u dzieci na surowej diecie wegetariańskiej. Przyczyną rzadkiego niedoboru witaminy D u dorosłych może być niedostateczne spożycie z pożywieniem, brak wystarczającego napromienienia ultrafioletowego, zaburzenia wchłaniania i trawienia, marskość wątroby oraz niewydolność nerek.

W przypadku niedoboru witaminy D nie zachodzi kalcyfikacja szkieletu (co prowadzi do rozwoju krzywicy) lub występuje demineralizacja kości (co prowadzi do rozwoju osteomalacji). Niedobór wapnia i/lub witaminy D powoduje odwracalne zwiększenie sekrecji hormonu przytarczyc. Taki wtórny hiperparatyreoidyzm zwiększa metabolizm w tkance kostnej, co może prowadzić do kruchości i złamania kości.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Witamina D w ilości występującej w produktach spożywczych jest niemal całkowicie wchłaniana z pożywienia. Wchłaniana jest razem z lipidami pokarmowymi i kwasami żółciowymi, dlatego podawanie witaminy D podczas głównego posiłku w ciągu dnia może sprzyjać jej lepszemu wchłanianiu.

Rozkład i biotransformacja

Przemiana metaboliczna cholekalcyferolu zachodzi w wątrobie za pomocą hydroksylazy mikrosomalnej z utworzeniem 25-hydroksycholekalcyferolu (25 (OH) D3). Następnie przekształca się on w nerkach na 1,25-dihydroksycholekalcyferol, który jest formą biologicznie aktywną.

Po jednorazowym doustnym przyjęciu cholekalcyferolu maksymalna stężenie w osoczu krwi 25 (OH) D3 jako głównej formy magazynowej osiągane jest po około tygodniu. Następnie 25 (OH) D3 jest powoli wydalany z pozornym okresem półtrwania z osocza krwi wynoszącym około 50 dni. Po zastosowaniu witaminy D w wysokich dawkach stężenie 25-hydroksycholekalcyferolu w osoczu krwi może wzrastać przez kilka miesięcy. Hiperkalcemia wywołana przedawkowaniem może trwać przez kilka tygodni (patrz sekcja „Przedawkowanie”).

Wydalanie

Metabolity związane ze specyficznym α-globuliną krążące we krwi wydalane są głównie z żółcią i kałem.

Osobliwe grupy pacjentów

U osób z zaburzeniami funkcji nerek w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami szybkość klirensu metabolicznego jest obniżona o 57%.

W przypadku malabsorpcji zmniejsza się wchłanianie i zwiększa eliminacja witaminy D3. U osób z otyłością obserwuje się mniejszą zdolność utrzymywania poziomu witaminy D3 podczas przebywania na słońcu, a w celu wyeliminowania niedoboru mogą być potrzebne wyższe dawki witaminy D3 do podania doustnego.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

• Leczenie klinicznie potwierdzonego niedoboru witaminy D u dorosłych.
• Zapobieganie niedoborowi witaminy D u pacjentów z wysokim ryzykiem.
• Jako uzupełnienie specyficznej terapii osteoporozy u pacjentów z niedoborem witaminy D lub z wysokim ryzykiem niedoboru witaminy D.

Przeciwwskazania.

• Nadwrażliwość na substancję czynną, orzechy ziemne, soję lub jakiekolwiek inne substancje pomocnicze zawarte w leku.
• Hiperkalcemia.
• Hiperkalciuria.
• Hipervitaminoza D.
• Pseudohypoparatiroidyzm (potrzeba w witaminie D może być niższa niż w okresie normalnej wrażliwości na witaminę, co wiąże się z ryzykiem trwałego przedawkowania).
• Nefrolitioza (choroba kamica nerkowa).
• Niewydolność nerek.
• Sarkoidoza.
• Gruźlica.
• Dodatkowe przyjmowanie witaminy D (może prowadzić do przedawkowania).

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

Jednoczesne stosowanie leków przeciwdrgawkowych (np. fenytoina, fenylobarbital) lub barbituranów (i być może innych leków indukujących enzymy wątrobowe) może prowadzić do zmniejszenia działania witaminy D3 z powodu metabolicznej inaktywacji.

Ryfampicyna może obniżać skuteczność cholekalcyferolu w wyniku indukcji enzymów wątrobowych.

Izoniazyd może zmniejszać skuteczność cholekalcyferolu wskutek hamowania metabolicznej aktywacji cholekalcyferolu.

Zmieniające jony, środki przeczyszczające, orlistat mogą zmniejszać wchłanianie witaminy D w przewodzie pokarmowym.

Środek cytotoksyczny aktynomycyna oraz leki przeciwgrzybicze z grupy imidazoli zmniejszają aktywność witaminy D3 wskutek hamowania przekształcania 25-hydroksycholekalcyferolu w 1,25-dihydroksycholekalcyferol przez enzymy nerek z utworzeniem 25-witaminy D-1-hydrolazy.

Glikokortykosteroidy zwiększają metabolizm witaminy D, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności witaminy D.

Jednoczesne stosowanie pochodnych benzotiadiazynu (diuretyków tiazydowych) prowadzi do zwiększenia ryzyka hiperkalcemii wskutek obniżenia wydalania wapnia przez nerki. Dlatego konieczne jest monitorowanie stężenia wapnia w osoczu krwi i w moczu.

Należy unikać stosowania leku Decristol® 20000 MIU w połączeniu z metabolitami lub analogami witaminy D. Jednoczesne przepisywanie witaminy D3 z metabolitami lub analogami witaminy D jest możliwe tylko wyjątkowo i wyłącznie pod kontrolą stężenia wapnia w surowicy (zwiększa ryzyko efektów toksycznych).

Doustne przyjmowanie witaminy D w połączeniu z lekami nasierdziowymi może nasilać działanie i toksyczność digitalis wskutek zwiększenia stężenia wapnia (ryzyko wystąpienia arytmii serca). U takich pacjentów należy regularnie wykonywać EKG oraz kontrolować stężenie wapnia w osoczu krwi i w moczu, a także oznaczać stężenie digoksyny lub digityksyny, jeśli to możliwe.

Jednoczesne stosowanie leku z lekami przeciwwstrząsowymi zawierającymi glin lub magnez może wywoływać toksyczne działanie glinu na kości oraz hipermagnezemię u pacjentów z niewydolnością nerek.

Ketokonazol może zmniejszać biosyntezę i katabolizm 1,25(OH)2-cholekalcyferolu.

Jednoczesne stosowanie z lekami zawierającymi wysokie dawki wapnia i fosforu zwiększa ryzyko hiperfosfatemii.

Witamina D może działać antagonistycznie wobec leków stosowanych w hiperkalcemii, takich jak kalcitonina, etydronian, pamidronian.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Nie zaleca się stosowania Decristol® 20000 MIU osobom mającym skłonność do powstawania kamieni w nerkach zawierających wapń.

Decristol® 20000 MIU należy stosować z dużą ostrożnością u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek podczas leczenia pochodnymi benzotiadiazynowymi, a także u pacjentów unieruchomionych (z powodu ryzyka wystąpienia hiperkalcemii, hiperkalcyurii). U tych pacjentów należy monitorować poziom wapnia i fosforanów. Należy uwzględnić ryzyko kalcyfikacji tkanek miękkich. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek zaburzony jest normalny metabolizm cholekalcyferolu, dlatego należy stosować inne formy witaminy D (patrz dział «Przeciwwskazania»).

Nie należy stosować Decristol® 20000 MIU pacjentom z gruźlicą gruźlicy z powodu ryzyka przyspieszonego przekształcania witaminy D w jej aktywne metabolity. U tych pacjentów należy monitorować poziom wapnia we krwi i w moczu.

Podczas stosowania leku w dawce dziennej przekraczającej 1000 MI witaminy D należy kontrolować poziom wapnia w surowicy i w moczu oraz sprawdzać funkcję nerek poprzez oznaczenie stężenia kreatyniny w surowicy. Takie monitorowanie jest szczególnie ważne u pacjentów w starszym wieku oraz podczas jednoczesnego leczenia glikozydami nasercowymi lub diuretykami (patrz dział «Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji»). Dotyczy to również pacjentów z predyspozycją do powstawania kamieni w nerkach zawierających wapń.

U niektórych pacjentów należy rozważyć możliwość dodatkowego podawania preparatów wapnia. Suplementy diety zawierające wapń należy stosować pod ścisłą kontrolą lekarską w celu zapobiegania hiperkalcemii.

Przed rozpoczęciem leczenia witaminą D konieczna jest dokładna ocena stanu pacjenta przez lekarza oraz uwzględnienie dodatkowej ilości witaminy D spożywanej z określonymi produktami spożywczymi.

Pacjenci w starszym wieku (powyżej 65 roku życia)

W ostatnim badaniu u osób starszych z historią upadków stwierdzono zwiększone ryzyko upadków przy stosowaniu miesięcznie 60000 MI witaminy D. Dlatego stosowanie leku Decristol® 20000 MIU osobom w starszym wieku zaleca się wyłącznie po dokładnej analizie stosunku korzyści do ryzyka i tylko w przypadku wyraźnych wskazań. Nie należy przekraczać dawki 24000 MI na miesiąc (jedna kapsułka). U pacjentów w starszym wieku z historią upadków zaleca się rozważyć możliwość codziennego podawania dodatkowej ilości witaminy D.

Osoby w wieku powyżej 70 lat

Podczas leczenia witaminą D według schematu dawkowania ładowania należy również regularnie kontrolować poziomy 25(OH)D3 w surowicy. Leczenie należy przerwać przy osiągnięciu poziomu ≥ 50 ng/ml.

Lek zawiera olej z orzechów ziemnych. Jeżeli jesteś uczulony na orzechy ziemne lub soję, nie przyjmuj tego leku.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

W okresie ciąży lek Decristol® 20000 MIU można przepisać tylko w przypadku wyraźnych wskazań i stosować wyłącznie wtedy, gdy konieczne jest całkowite wyeliminowanie niedoboru witaminy D.

W okresie ciąży należy unikać przedawkowania witaminy D, ponieważ długotrwała hiperkalcemia może prowadzić do opóźnienia rozwoju fizycznego i psychicznego dziecka oraz do wystąpienia nadzastawkowej stenozy aorty i retinopatii u noworodka.

Karmienie piersią

Witamina D i jej metabolity przechodzą do mleka matki. Nie zaobserwowano przypadków przedawkowania u noworodków karmionych piersią. Należy jednak wziąć to pod uwagę przy przepisywaniu dodatkowej witaminy D dla dziecka. Kobietom karmiącym piersią nie zaleca się stosowania witaminy D w wysokich dawkach, np. w kapsułkach po 20000 MI.

Płodność

W badaniach wpływu cholekalcyferolu na funkcję rozrodczą i płodność u zwierząt nie zaobserwowano żadnych efektów. Stosunek potencjalnej korzyści do ryzyka u ludzi pozostaje nieznany.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Decristol® 20000 MIU nie wpływa lub wpływa nieznacznie na zdolność prowadzenia samochodu lub obsługi mechanizmów.

Sposób stosowania i dawki.

Sposób stosowania.

Do stosowania doustnego.

Dorosłym należy przyjmować kapsułkę, połykając całą kapsułkę i popijając wystarczającą ilością wody, najlepiej podczas głównego posiłku w ciągu dnia.

Dawkowanie.

Dawkowanie witaminy D zależy od ciężkości choroby oraz odpowiedzi pacjentów na leczenie. W zależności od potrzeb, możliwości i wyboru pacjentów można zaproponować schematy dawkowania dziennego, tygodniowego lub miesięcznego. Postacie o niższych dawkach (np. 400 MIU, 500 MIU, 800 MIU i 1000 MIU) nadają się do codziennego uzupełniania witaminy D, natomiast w postaciach o wyższych dawkach, np. w kapsułkach 20000 MIU, znajduje się ilość odpowiadającą dawkom tygodnim i miesięcznym witaminy D, co należy uwzględnić. Dawkę ustala lekarz w każdym przypadku indywidualnie.

Pewne grupy pacjentów są narażone na większe ryzyko niedoboru witaminy D i mogą wymagać stosowania wyższych dawek oraz monitorowania stężenia 25-hydroksycholekalciferolu (25(OH)D3) w surowicy:

• osoby przebywające w specjalistycznych placówkach lub hospitalizowane;
• osoby o ciemnej karnacji skóry;
• osoby z ograniczonym skutecznym wpływem promieni słonecznych z powodu noszenia odzieży chroniącej lub stałego stosowania kremów z filtrem przeciwsłonecznym;
• pacjenci z osteoporozą;
• osoby z otyłością;
• osoby stosujące pewne leki współistniejące (np. leki przeciwdrgawkowe, glikokortykosteroidy);
• osoby, które niedawno przeleczono niedobór witaminy D i wymagają terapii wspomagającej;
• pacjenci z zespołem złego wchłaniania, w tym z chorobami zapalnymi jelita i celiakią.

Zalecenia dotyczące dawkowania:

Leczenie wstępnego niedoboru witaminy D:

40000 MIU raz w tygodniu przez 6–12 tygodni.

Leczenie niedoboru witaminy D i utrzymanie jej poziomu:

od 60000 do 120000 MIU miesięcznie przez okres do 6 miesięcy.

Profilaktyka niedoboru witaminy D:

20000 MIU raz w tygodniu niezależnie od początkowego poziomu w okresie od listopada do kwietnia.

Jako uzupełnienie specyficznej terapii osteoporozy u pacjentów z niedoborem witaminy D lub u pacjentów z ryzykiem niedoboru witaminy D:

Dorośli i osoby starsze:

Od 20000 do 40000 MIU miesięcznie w połączeniu z preparatem wapnia, jeśli jest to konieczne.

Osobom starszym z historią upadków należy unikać dawek przekraczających 24000 MIU miesięcznie (zob. również sekcję „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Pacjenci z zaburzeniem funkcji nerek / hiperkalcemią

W przypadku hiperkalcemii lub objawów obniżonej funkcji nerek należy zmniejszyć dawkę lub przerwać leczenie. Jeśli wystąpi hiperkalciuria (powyżej 7,5 mmol, co odpowiada 300 mg wapnia na 24 godziny), dawkę należy zmniejszyć lub leczenie przerwać.

Dzieci.

Nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży (do 18. roku życia) ze względu na brak danych dotyczących schematu dawkowania oraz ryzyko duszenia się przy połykaniu kapsułek przez dzieci. Zamiast tego zaleca się stosowanie kropli lub tabletek do rozpuszczania.

Przedawkowanie.

Witamina D3 reguluje metabolizm wapnia i fosforanów; po przedawkowaniu może wystąpić hiperkalcemia, hiperkalciuria, kamice nerkowe i uszkodzenia kości, a także zmiany ze strony układu sercowo-naczyniowego. Hiperkalcemia pojawia się po podaniu 50000–100000 MIU witaminy D3 na dobę.

Objawy przedawkowania

Ostre i przewlekłe przedawkowanie witaminą D3 może powodować hiperkalcemię, która może być trwała i stanowić zagrożenie dla życia. Objawy mogą być niestety charakterystyczne i objawiać się zaburzeniami rytmu serca, pragnieniem, odwodnieniem, osłabieniem i zaburzeniami świadomości. Ponadto przewlekłe przedawkowanie może prowadzić do odkładania się wapnia w naczyniach krwionośnych i tkankach.

Oprócz zwiększenia stężenia fosforu w surowicy i w moczu, przedawkowanie może również powodować zespół hiperkalcemiczny, który prowadzi następnie do odkładania się wapnia w tkankach, w szczególności w nerkach (nephrolithiasis, nefrokalcynoza, niewydolność nerek), a także w naczyniach krwionośnych.

Objawy zatrucia nie są bardzo charakterystyczne i mogą objawiać się osłabieniem mięśni, utratą apetytu, nudnościami, wymiotami, początkowo częstym biegunkiem, który zmienia się w zaparcia, anoreksją, dusznością, bólem głowy, mięśniowym (mialgią), artrologicznym (artralgią), osłabieniem mięśni i ciągłą sennością, zaburzeniami rytmu serca, azotemią, polidypsją i poliurią, a także (na przedostrej fazie) odwodnieniem organizmu, nadwrażliwością na światło, zapaleniem trzustki, katarzem nosowym, hipertermią, obniżeniem libidum, zapaleniem spojówek, hipercholesterolemią, podwyższeniem aktywności transaminaz, nadciśnieniem tętniczym, uremią. Częstymi objawami są bóle mięśni i stawów.

Rozwija się zaburzenie funkcji nerek z albuminurią, erytrocyturią i poliurią, zwiększonymi utratami potasu, hipostenurią, nikturią i umiarkowanym podwyższeniem ciśnienia tętniczego.

W ciężkich przypadkach możliwe jest mętnienie rogówki, rzadziej obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, zapalenie tęczówki aż do rozwoju zaćmy.

W nerkach mogą tworzyć się kamienie, a w miękkich tkankach, takich jak naczynia krwionośne, serce, płuca i skóra, może dochodzić do wapnienia.

Rzadko rozwija się żółtaczka cholestaryczna.

Charakterystycznymi zaburzeniami biochemicznymi są hiperkalcemia, hiperkalciuria i podwyższone stężenie 25-hydroksycholekalciferolu w surowicy krwi.

Leczenie. Pojawienie się objawów przewlekłego przedawkowania witaminy D może wymagać przeprowadzenia wymuszonego moczowania, a także podania glikokortykosteroidów i kalcytoniny.

W przypadku przedawkowania należy podjąć działania mające na celu wyeliminowanie często przewlekłej i potencjalnie zagrożonej dla życia hiperkalcemii.

Głównym środkiem zaradczym jest przerwanie przyjmowania witaminy D; normalizacja poziomu wapnia przy hiperkalcemii spowodowanej zatruciem witaminą D trwa kilka tygodni.

W zależności od stopnia hiperkalcemii może być stosowana dieta bezwapniowa lub o niskiej zawartości wapnia, zalecane jest również spożywanie dużej ilości płynów, wymuszone moczowanie za pomocą furosemidu, podawanie glikokortykosteroidów i kalcytoniny.

Przy prawidłowej funkcji nerek poziom wapnia można znacznie obniżyć poprzez infuzję izotonicznego roztworu chlorku sodu (3–6 litrów w ciągu 24 godzin) z dodatkiem furosemidu; w niektórych przypadkach zaleca się również podawanie edetianu sodu w dawce 15 mg/kg masy ciała/godzinę pod ciągłym kontrolą poziomu wapnia i EKG. Jednak przy oligoanurii należy przeprowadzić dializę krwi (za pomocą dializatu bezwapniowego).

Nie istnieje znany specyficzny antydotum.

Pacjentom, którzy są leczeni witaminą D w wyższych dawkach przez dłuższy czas, zaleca się poinformowanie o objawach możliwego przedawkowania (nudności, wymioty, początkowo częsty biegunki, które zmieniają się w zaparcia, anoreksja, zawroty głowy, ból głowy, mialgia, artalgia, osłabienie mięśni, senność, azotemia, polidypsja i poliuria).

Niepożądane działania

Zazwyczaj nie występują działania niepożądane przy stosowaniu w dawkach zalecanych.

W przypadku indywidualnej wrażliwości na lek, która występuje rzadko, lub w wyniku stosowania bardzo wysokich dawek przez dłuższy okres czasu może pojawić się hiperwitaminoza D.

Poniżej przedstawiono działania niepożądane dla każdej klasy układów i narządów według częstości występowania.

Otrzymywano również doniesienia o wystąpieniu rzynorrei i hipertermii.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych jest bardzo ważne. Osoby pracujące w służbie zdrowia i pacjenci powinni zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pomocą systemu krajowego raportowania.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25°C, w miejscu chronionym przed światłem i wilgocią. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

10 kapsułek w blisterze. 1, lub 2, lub 5 blisterów w pudełku.

20 kapsułek w blisterze. 1 blister w pudełku.

25 kapsułek w blisterze. 2 blistery w pudełku.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. mibe GmbH Arzneimittel.

Siedziba producenta oraz adres miejsca wykonywania działalności.

Münchenerstrasse 15, Brehna, Saksonia-Anhalt, 06796, Niemcy.