Darilia

INSTRUKCJA dotycząca stosowania lekowego leku DARILIA (DARYLIA)

Skład:

substancje czynne: drospirenon, etynilostradiol;

1 tabletka aktywna zawiera 3 mg krystalicznego drospirenonu 100 % oraz 0,02 mg mikronizowanego etynilostradiolu 100 %;

substancje pomocnicze: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, skrobia prażelatynizowana, kopolimer alkoholu poliwinylowego i polietylenu glikolu, stearynian magnezu;

powłoka filmowa: alkohol poliwinylowy, dwutlenek tytanu (E 171), polietylenoglikol (makrogol), talk, lecytyna (z soi);

1 tabletka placebo zawiera:

substancje czynne: brak;

substancje pomocnicze: celuloza mikrokryształyczna, laktoza, skrobia prażelatynizowana, stearynian magnezu, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny;

powłoka filmowa: alkohol poliwinylowy, dwutlenek tytanu (E 171), polietylenoglikol (makrogol), talk, indygotyna (E 132), żółty chinolinowy (E 104), tlenek żelaza czarny (E 172), żółty FCF (E 110).

Postać leku. Tabletki pokryte powłoką filmową.

Główne cechy fizykochemiczne:

tabletki aktywne: białe lub prawie białe, okrągłe, dwuwypukłe tabletki pokryte powłoką filmową, o średnicy około 6 mm; po jednej stronie tabletka posiada oznaczenie „G73”;

tabletki placebo: zielone, okrągłe, dwuwypukłe tabletki pokryte powłoką filmową, o średnicy około 6 mm.

Grupa farmakoterapeutyczna. Hormony płciowe i modyfikatory układu rozrodczego. Hormonalne środki zapobiegające cięci kołowe. Kod ATC G03A A12.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Indeks Pearl kontrofekcyjnych niepowodzeń: 0,41 (dwustronny górny 95 % przedział ufności: 0,85).

Ogólny indeks Pearl (niepowodzenia kontrofekcyjne + błędy pacjentek): 0,80 (dwustronny górny 95 % przedział ufności: 1,30).

Mechanizm działania środka antykoncepcyjnego Darilia opiera się na oddziaływaniu różnych czynników, z których najważniejsze to hamowanie owulacji i zmiany w endometrium.

Darilia, tabletki powlekane, to połączone doustne środki antykoncepcyjne zawierające etyniloestradiol i progestagen drosperenon. W dawce terapeutycznej drosperenon wykazuje właściwości antyandrogenne i słabe właściwości antymineralokortykoidalne. Nie posiada on żadnej aktywności estrogenowej, glukokortykoidalnej ani antyglukokortykoidalnej. Zapewnia to drosperenonowi profil farmakologiczny bardzo zbliżony do naturalnego hormonu progesteronu. Słabe właściwości antymineralokortykoidalne leku prowadzą do słabego efektu antymineralokortykoidalnego.

Farmakokinetyka.

Drosperenon (3 mg)

Wchłanianie. Po przyjęciu doustnym drosperenon jest szybko i niemal całkowicie wchłaniany. Maksymalne stężenie substancji czynnej w osoczu – 38 ng/ml – osiągane jest po 1–2 godzinach po pojedynczym przyjęciu. Bio dostępność waha się od 76 do 85 %. Spożycie pokarmu nie wpływa na biodostępność drosperenonu.

Rozkład. Po przyjęciu doustnym stężenia drosperenonu w osoczu zmniejszały się z końcowym okresem półtrwania wynoszącym 31 godzin. Drosperenon wiąże się z albuminą osocza i nie wiąże się z globuliną wiążącą hormony płciowe (SHBG) ani z globuliną wiążącą kortykosteroidy (CBG). Tylko 3–5 % całkowitego stężenia substancji czynnej w osoczu stanowi wolny hormon. Wywołane etyniloestradiolem zwiększenie SHBG nie wpływa na wiązanie drosperenonu z białkami osocza. Średni oczekiwany objętość rozkładu wynosi 3,7 ± 1,2 l/kg.

Biodegradacja. Po przyjęciu doustnym drosperenon jest intensywnie metabolizowany. Większość metabolitów w osoczu to formy kwasowe drosperenonu powstałe w wyniku otwarcia pierścienia laktonowego oraz 4,5-dihydro-drosperenon-3-siarczan, powstający w wyniku redukcji i kolejnego siarczanowania. Drosperenon podlega również metabolizmowi oksydacyjnemu katalizowanemu przez CYP3A4. In vitro drosperenon może słabo lub umiarkowanie hamować enzymy cytochromu P450: CYP1A1, CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4.

Wydalanie. Szybkość klirensu metabolicznego drosperenonu w osoczu wynosi 1,5 ± 0,2 ml/min/kg. Drosperenon wydzielany jest jedynie w śladowych ilościach w postaci niezmienionej. Metabolity drosperenonu wydalane są z kałem i moczem w stosunku około 1,2:1,4; okres półtrwania metabolitów wynosi około 40 godzin.

Stężenie stacjonarne. W trakcie jednego cyklu maksymalne stężenie stacjonarne drosperenonu w osoczu (około 70 ng/ml) osiągane jest po 8 dniach. Stężenia drosperenonu w osoczu wzrastają około trzykrotnie w wyniku stosunku (lub proporcji) końcowego okresu półtrwania do interwału dawkowania.

Osobne grupy pacjentek:

• z niewydolnością nerek: stężenie stacjonarne drosperenonu w osoczu u kobiet z łagodnym stopniem niewydolności nerek (klirens kreatyniny 50–80 ml/min) było porównywalne do stężenia u kobiet z prawidłową czynnością nerek (> 80 ml/min). Stężenie drosperenonu w osoczu było średnio o 37 % wyższe u kobiet z umiarkowanym stopniem niewydolności nerek (CLcr – 30–50 ml/min) w porównaniu do kobiet z prawidłową czynnością nerek. Terapia drosperenonem była dobrze tolerowana zarówno przez kobiety z łagodnym, jak i umiarkowanym stopniem niewydolności nerek i nie miała klinicznie istotnego wpływu na stężenie potasu w osoczu.
• z niewydolnością wątroby: wiadomo, że u ochotników z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby klirens po jednorazowej dawce po przyjęciu doustnym był obniżony o około 50 % w porównaniu z wartościami u zdrowych ochotników. To zmniejszenie klirensu drosperenonu u ochotników z umiarkowaną niewydolnością nerek nie prowadzi do żadnych istotnych odstępstw dotyczących stężenia potasu w osoczu. Nawet przy cukrzycy i jednoczesnej terapii spironolaktonem (dwa czynniki mogące wywołać skłonność do hiperkaliemii) nie odnotowano wzrostu stężenia potasu w osoczu powyżej górnej granicy normy. Można stwierdzić, że drosperenon jest dobrze tolerowany przez pacjentów z łagodną i umiarkowaną niewydolnością wątroby (klasa B wg skali Childa-Pugha).

Etyniloestradiol (0,02 mg)

Wchłanianie. Etyniloestradiol po przyjęciu doustnym jest szybko i całkowicie wchłaniany. Maksymalne stężenie w osoczu po pojedynczym przyjęciu jednej dawki osiągane jest po 1–2 godzinach i wynosi około 33 pg/ml. Absolutna biodostępność waha się i wynosi około 60 %. Jednoczesne spożycie pokarmu zmniejszało biodostępność etyniloestradiolu u około 25 % badanych pacjentek, podczas gdy u pozostałych nie zaobserwowano zmian.

Rozkład. Stężenie etyniloestradiolu w osoczu zmniejszało się dwufazowo, a w fazie końcowego rozkładu okres półtrwania wynosił około 24 godziny. Etyniloestradiol wiąże się dobrze, ale niespecyficznie, z albuminą osocza (około 98,5 %) i indukuje wzrost stężenia w osoczu SHBG oraz globuliny wiążącej kortykosteroidy (CBG). Oczekiwany objętość rozkładu wynosi około 5 l/kg.

Biodegradacja. Etyniloestradiol podlega znacznemu metabolizmowi presystemowemu w jelicie cienkim i wątrobie. Głównie etyniloestradiol metabolizowany jest poprzez hydroksylację aromatyczną, w wyniku czego powstaje szeroki zakres hydroksylowanych i metylowanych metabolitów, obecnych w postaci wolnych metabolitów i koniugatów z glukuronidami i siarczanami. Szybkość klirensu metabolitów etyniloestradiolu wynosi około 5 ml/min/kg.

Badania in vitro wykazały, że etyniloestradiol jest odwracalnym inhibitorem CYP2C19, CYP1A1 i CYP1A2, a także – na podstawie mechanizmu działania – inhibitorem CYP3A4/5, CYP2C8 i CYP2J2.

Wydalanie. Etyniloestradiol praktycznie nie wydala się w postaci niezmienionej. Metabolity etyniloestradiolu wydalane są z moczem i żółcią w stosunku 4:6. Okres półtrwania metabolitów wynosi około 1 doby.

Stężenie stacjonarne. Stan stężenia stacjonarnego osiągany jest w drugiej połowie cyklu, przy czym stężenie etyniloestradiolu w osoczu wzrasta około 2–2,3 razy.

Grupy etniczne

Nie zaobserwowano klinicznie istotnych różnic w farmakokinetyce drosperenonu i etyniloestradiolu u kobiet rasy europejskiej i japońskiej.

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa.

U zwierząt laboratoryjnych działanie drosperenonu i etyniloestradiolu ograniczało się do tych, które były związane z znanym działaniem farmakologicznym. W szczególności badania dotyczące wykrywania toksyczności rozrodczej u zwierząt wykazały obecność gatunkowo specyficznych wpływu embryotoksycznego i fetotoksycznego. Przy ekspozycji na drosperenon i etyniloestradiol przekraczającej dawkę terapeutyczną zaobserwowano wpływ na różnicowanie płciowe embrionów szczurów, ale nie małp.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Antykoncepcja doustna.

Przeciwwskazania.

Preparat Darilia jest przeciwwskazany u kobiet z obecnymi lub rozwijającymi się następującymi chorobami:

• nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych wymienionych w sekcji „Skład”;

• nadwrażliwość na orzechy ziemne lub soję;

• obecność lub ryzyko wystąpienia zakrzepicy żylnej (ZŻ):

  • zakrzepica żylna – obecna ZŻ, w tym spowodowana terapią lekami przeciwkrzepliwymi, lub w wywiadzie (np. zakrzepica żył głębokich (ZŻG) lub zatorowość płucna (ZP));

• znana dziedziczna lub nabyta skłonność do zakrzepicy żylnej, np. oporność na aktywowany białko C (w tym mutacja czynnika V Leiden), niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S;

• duża interwencja chirurgiczna z długotrwałym unieruchomieniem (patrz sekcja „Uwagi dotyczące stosowania”);

• wysokie ryzyko zakrzepicy żylnej z powodu obecności wielu czynników ryzyka (patrz sekcja „Uwagi dotyczące stosowania”);

• obecność lub ryzyko rozwoju zakrzepicy tętniczej (ZT):

  • obecna zakrzepica tętnicza lub w wywiadzie (np. zawał mięśnia sercowego), lub stan przedudarowy (np. dławica piersiowa);
  • zaburzenia krążenia mózgowego – udar mózgu obecny lub w wywiadzie, obecność stanu przedudarowego (np. przemijające napady niedokrwienia mózgu (TIA));
  • znana dziedziczna lub nabyta skłonność do rozwoju zakrzepicy tętniczej, taka jak hiperhomocysteinemia i obecność przeciwciał antyfosfolipidowych (przeciwciała przeciwkoardiolipinowe, antykoagulant wilczasty);
  • migrena z objawami neurologicznymi ogniskowymi w wywiadzie;
  • wysokie ryzyko zakrzepicy tętniczej z powodu obecności licznych czynników ryzyka (patrz sekcja „Uwagi dotyczące stosowania”) lub z powodu obecności jednego z następujących poważnych czynników ryzyka:

• cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi;

• ciężka nadciśnienie tętnicze;

• ciężka dyslipoproteynemia;

• obecna lub w wywiadzie ciężka choroba wątroby, dopóki wskaźniki funkcji wątroby nie powrócą do normy;

• niewydolność nerek w ciężkim stopniu lub ostra niewydolność nerek;

• obecna lub w wywiadzie guzy wątroby (łagodne lub złośliwe);

• znane lub podejrzewane nowotwory złośliwe (np. narządów rozrodczych lub gruczołów piersiowych), uzależnione od hormonów płciowych;

• raka piersi, który może być zależny od hormonów, obecny lub w wywiadzie (patrz sekcja „Uwagi dotyczące stosowania”);

• nieznanego pochodzenia krwawienie pochwy.

Darilia jest przeciwwskazana do jednoczesnego stosowania z lekami zawierającymi ombitasvir/paritaprevir/rytonavir i dasabuvir, lekami zawierającymi glecaprevir/pibrentasvir lub sofosbuvir/velpatasvir/voxilaprevir (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji.

Należy zapoznać się z informacjami dotyczącymi leku stosowanego równolegle w celu wykrycia potencjalnych interakcji.

Interakcje farmakodynamiczne

Podczas badań klinicznych z udziałem pacjentów leczonych lekami stosowanymi w leczeniu zakażenia wirusem zapalenia wątroby C (WZW C), zawierającymi ombitasvir/paritaprevir/rytonavir i dasabuvir, z rywabiryną lub bez niej, zaobserwowano wzrost stężenia transaminaz (ALT) ponad 5-krotnie wyższy niż górna granica normy (GGN). Zjawisko to występowało znacznie częściej u kobiet stosujących leki zawierające etynylêstradiol, w tym doustne środki antykoncepcyjne (DSAK). Ponadto, podczas leczenia glecaprevirem/pibrentaswirem lub sofosbuvirem/velpataswirem/voxilaprevirem obserwowano wzrost stężenia ALT u kobiet przyjmujących leki zawierające etynylêstradiol, takie jak DSAK (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Dlatego przed rozpoczęciem leczenia przy użyciu tych kombinacji leków użytkowniczki Darilii powinny przejść na alternatywną metodę antykoncepcji (np. antykoncepcję przy użyciu leków zawierających wyłącznie progestageny lub metod nie hormonalnych). Stosowanie leku Darilia może być wznowione 2 tygodnie po zakończeniu leczenia przy użyciu tych kombinacji leków.

Interakcje farmakokinetyczne

Wpływ innych leków na lek Darilia

Możliwe są interakcje z lekami indukującymi enzymy mikrosomalne. Powoduje to zwiększenie klirensu hormonów płciowych, co z kolei prowadzi do zmian charakteru krwawienia menstruacyjnego i/lub utraty skuteczności środka antykoncepcyjnego.

Leczenie

Indukcja enzymów może pojawić się już po kilku dniach leczenia. Maksymalna indukcja enzymów występuje ogólnie po kilku tygodniach. Po odstawieniu leczenia indukcja enzymów może trwać około 4 tygodnie.

Leczenie krótkoterminowe

Kobiety przyjmujące leki indukujące enzymy powinny tymczasowo stosować metodę barierową lub inną metodę antykoncepcji dodatkowo do DSAK. Metodę barierową należy stosować przez cały okres leczenia odpowiednim lekiem i przez kolejne 28 dni po jego odstawieniu.

Jeśli terapia lekiem indukującym rozpoczyna się w czasie przyjmowania ostatnich tabletek DSAK z bieżącej opakowania, to należy od razu rozpocząć przyjmowanie aktywnych tabletek z następnego opakowania DSAK, pomijając przyjmowanie tabletek placebo.

Leczenie długoterminowe

Kobietom poddawanym długoterminowej terapii substancjami czynnymi indukującymi enzymy wątrobowe, zaleca się stosowanie metody barierowej lub innej odpowiedniej metody antykoncepcji nie hormonalnej.

Poniższe interakcje zostały zarejestrowane zgodnie z opublikowanymi danymi.

Substancje czynne zwiększające klirens DSAK (obniżenie skuteczności DSAK poprzez indukcję enzymów), np.: barbiturany, bозентan, karbamazepina, fenytoina, primidon, ryfampicyna; leki stosowane w HIV: rytonawir, nevirapina i efawirenz; również możliwe: felbamate, griseofulwina, okskarbazepina, topiramat i leki zawierające ziołowy ekstrakt z wierzbownika (Hypericum perforatum).

Substancje czynne o niestałym wpływie na klirens DSAK

W przypadku jednoczesnego stosowania z DSAK duża liczba kombinacji inhibitorów proteazy HIV i nienukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy, w tym kombinacje z inhibitorami WZW C, może zwiększać lub zmniejszać stężenia estrogenów lub progestyn we krwi. Łączny wpływ tych zmian może być klinicznie istotny w niektórych przypadkach.

Dlatego w celu wykrycia potencjalnych interakcji i wszelkich innych zaleceń należy zapoznać się z informacjami dotyczącymi stosowania leku medycznego do leczenia HIV/WZW C, przyjmowanego równolegle. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości kobiety powinny dodatkowo stosować metodę barierową antykoncepcji podczas terapii inhibitorami proteazy lub inhibitorami nienukleozydowej odwrotnej transkryptazy.

Substancje czynne obniżające klirens DSAK (inhibitory enzymów)

Kliniczna istotność możliwych interakcji z inhibitorami enzymów nadal pozostaje niejasna.

Jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami CYP3A4 może zwiększyć stężenia plazmatyczne estrogenów lub progestyn, lub obu substancji czynnych.

W badaniu zastosowania wielokrotnych dawek drosperinonu (3 mg na dobę)/etynylêstradiolu (0,02 mg na dobę) w połączeniu z silnym inhibitorem CYP3A4 ketokonazolem przez 10 dni obserwowano wzrost AUC (0-24 h) drosperinonu i etynylêstradiolu odpowiednio 2,7 i 1,4 razy.

W przypadku jednoczesnego stosowania etorikoksibu w dawkach od 60 mg do 120 mg na dobę z połączonymi hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi zawierającymi 0,035 mg etynylêstradiolu obserwowano wzrost stężenia etynylêstradiolu w osoczu odpowiednio 1,4–1,6 razy.

Wpływ leku Darilia na inne leki

DSAK mogą wpływać na metabolizm niektórych innych leków. Z tego względu mogą zmieniać stężenia substancji czynnych we krwi i tkankach – zarówno zwiększając (np. cyklosporyna), jak i zmniejszając (np. lamotrygina).

Na podstawie badań in vitro o hamowaniu oraz badań interakcji in vivo u kobiet ochotniczek przyjmujących omeprazol, symwastatynę i midazolam jako markery substratów, ustalono, że klinicznie istotna interakcja drosperinonu w dawce 3 mg z innymi substancjami czynnymi indukowanymi przez cytochrom P450 jest mało prawdopodobna.

Dane kliniczne wskazują, że etynylêstradiol hamuje klirens substratów CYP1A2, co prowadzi do słabego (np. teofilina) lub umiarkowanego (np. tizanidyna) wzrostu ich stężenia w osoczu.

Inne formy interakcji

U pacjentów z normalną funkcją nerek jednoczesne stosowanie drosperinonu i inhibitorów ACE lub niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) nie wykazało istotnego wpływu na poziom potasu w surowicy krwi. Jednak jednoczesne stosowanie leku Darilia i antagonistów aldosteronu lub moczopędnych zatrzymujących potas nie było badane. W takim przypadku konieczne jest badanie poziomu potasu w surowicy krwi w pierwszym cyklu przyjmowania leku (patrz również sekcja „Uwagi dotyczące stosowania”).

Badania laboratoryjne

Stosowanie sterydów antykoncepcyjnych może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, takich jak biochemiczne wskaźniki funkcji wątroby, tarczycy, nadnerczy i nerek, a także poziom białek osocza transportujących, takich jak globulina wiążąca kortykosteroidy i frakcje lipidów/lipoprotein, wskaźniki metabolizmu węglowodanów, krzepnięcia i fibrynolizy. Zmiany zazwyczaj pozostają w granicach normy.

Drosperinon zwiększa aktywność reniny i aldosteronu w osoczu, co spowodowane jest jego umiarkowaną aktywnością antymineralokortykoidową.

Szczególne środki ostrożności.

Decyzja o przepisaniu leku Darilia powinna być podjęta z uwzględnieniem indywidualnych czynników ryzyka u danej kobiety, w tym czynników ryzyka wystąpienia zatorowości żylnej (VTE), a także ryzyka VTE związanego z przyjmowaniem leku Darilia w porównaniu z innymi hormonalnymi doustnymi środkami antykoncepcyjnymi (COH) (patrz sekcja „Przeciwwskazania” i „Ostrzeżenia” poniżej).

Ostrzeżenia

• W przypadku występowania jakichkolwiek stanów lub czynników ryzyka wymienionych poniżej, należy omówić z kobietą stosowność stosowania leku Darilia.
• W przypadku nasilenia się lub pierwszych objawów jakichkolwiek z wymienionych stanów lub czynników ryzyka, kobietom zaleca się skonsultować się z lekarzem i ustalić konieczność przerwania przyjmowania leku Darilia.
• W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia VTE lub ATE należy przerwać stosowanie COH. Jeśli rozpoczyna się terapię przeciwkrzepliwą, należy zapewnić alternatywną skuteczną antykoncepcję ze względu na działanie teratogenne leków przeciwkrzepliwych (kumaryny).

Zaburzenia układu krążenia

Ryzyko wystąpienia zatorowości żylnej (VTE).

Stosowanie jakichkolwiek COH zwiększa ryzyko wystąpienia zatorowości żylnej (VTE) u kobiet je stosujących, w porównaniu z kobietami, które ich nie stosują. Stosowanie leków zawierających lewonorgestrel, norgestymat lub noretynodrel jest skojarzone z niższym ryzykiem VTE. Stosowanie innych leków, takich jak Darilia, może powodować podwojenie ryzyka. Decyzja o stosowaniu leku, który nie należy do grupy leków o najniższym ryzyku VTE, powinna być podjęta dopiero po konsultacji z kobietą. Należy upewnić się, że kobieta rozumie ryzyko VTE związane ze stosowaniem leku Darilia, wpływ posiadanych przez nią czynników ryzyka oraz fakt, że ryzyko VTE jest najwyższe w pierwszym roku stosowania. Według niektórych danych ryzyko VTE może wzrosnąć po wznowieniu stosowania COH po przerwie trwającej 4 tygodnie lub dłużej.

U kobiet, które nie stosują COH i nie są w ciąży, częstość występowania VTE wynosi około 2 przypadki na 10 000 kobiet rocznie. Jednak u każdej pojedynczej kobiety poziom ryzyka może być znacznie wyższy, w zależności od posiadanych przez nią głównych czynników ryzyka (patrz poniżej).

Stwierdzono1, że na 10 000 kobiet stosujących COH zawierające drosperynon, u 9–12 kobiet rozwinie się VTE w ciągu jednego roku. Dla porównania, u kobiet stosujących COH zawierające lewonorgestrel, wskaźnik ten wynosi 62.

W obu przypadkach liczba przypadków VTE w ciągu roku była mniejsza niż zwykle oczekuje się w czasie ciąży lub w okresie poporodowym.

VTE może prowadzić do śmiertelnych skutków w 1–2% przypadków.

Liczba przypadków VTE na 10 000 kobiet w ciągu jednego roku

1 Te dane pochodzą z analizy wszystkich dostępnych danych epidemiologicznych z uwzględnieniem względnego ryzyka związanego ze stosowaniem różnych COH w porównaniu ze stosowaniem COH zawierających lewonorgestrel.

2 Średnio 5–7 przypadków na 10 000 kobiet-rok, obliczone na podstawie względnego ryzyka stosowania COH zawierających lewonorgestrel w porównaniu z kobietami niebiorącymi COH (około 2,3–3,6 przypadku).

U kobiet stosujących COH bardzo rzadko obserwowano również zakrzepicę innych naczyń krwionośnych, np. wątrobowych, trzewnych, nerkowych, żył siatkówki oraz tętnic.

Czynniki ryzyka rozwoju VTE.

W trakcie stosowania COH ryzyko wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej może znacznie wzrosnąć u kobiet z dodatkowymi czynnikami ryzyka, szczególnie przy obecności wielu czynników ryzyka (patrz tabela 1).

Lek Darilia jest przeciwwskazany u kobiet z obecnością wielu czynników ryzyka, które zaliczają je do grupy wysokiego ryzyka wystąpienia żylnej trombozy (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Jeśli kobieta ma więcej niż jeden czynnik ryzyka, wzrost ryzyka może być większy niż suma ryzyk związanych z każdym pojedynczym czynnikiem, dlatego należy wziąć pod uwagę ogólne ryzyko wystąpienia VTE. COH nie powinno być przepisywane, jeśli stosunek korzyści do ryzyka jest niekorzystny (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Tabela 1

Czynniki rozwoju VTE.

Nie ma jednolitego stanowiska w kwestii możliwego wpływu żylaków oraz zakrzepowego zapalenia żył powierzchownych na rozwój i postępowanie zakrzepicy żył głębokich.

Należy zwrócić uwagę na zwiększony ryzyko wystąpienia zatorowości zakrzepowej w czasie ciąży, szczególnie w pierwszych 6 tygodniach po porodzie (patrz dział „Stosowanie w czasie ciąży lub laktacji”).

Objawy ZŻG (zakrzepicy żył głębokich i zatorowości tętnicy płucnej)

W przypadku wystąpienia poniżej wymienionych objawów kobieta powinna natychmiast skontaktować się z lekarzem i poinformować go, że przyjmuje doustne środki antykoncepcyjne.

Objawy zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) mogą obejmować:

• jednostronne obrzęki nogi i/lub stopy lub obrzęk wzdłuż żyły na nodze;
• ból lub zwiększona wrażliwość w nodze, które mogą być odczuwane tylko podczas stania lub chodzenia;
• uczucie gorąca w dotkniętej nodze; zaczerwienienie lub zmianę koloru skóry nogi.

Objawy zatorowości tętnicy płucnej (ZTP) mogą obejmować:

• nagłe duszności o nieznanej etiologii lub przyspieszone oddychanie;
• nagły kaszel, który może towarzyszyć krwioplucie;
• nagły ból w klatce piersiowej;
• stan przedobrzękowy lub zawroty głowy;
• przyspieszone lub nieregularne bicie serca.

Niektóre z tych objawów (np. duszności, kaszel) są niemiespeczne i mogą być błędnie oceniane jako bardziej powszechne lub mniej poważne objawy (np. infekcje dróg oddechowych).

Inne objawy okluzji naczyń mogą obejmować: nagły ból, obrzęk i nieznaczne sinienie kończyny.

W przypadku okluzji naczyń oka objawami mogą być nieostre widzenie, które nie towarzyszy bólowi i które może postępować do utraty wzroku. Czasem utrata wzroku rozwija się niemal natychmiastowo.

Ryzyko wystąpienia tętniczej zatorowości zakrzepowej (ZŻT).

Badania epidemiologiczne wykazały, że stosowanie dowolnych doustnych środków antykoncepcyjnych wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia tętniczej zatorowości zakrzepowej (zawał mięśnia sercowego) lub zdarzeń naczyniowo-mózgowych (np. przejściowy niedokrwisty atak, udar mózgu). Tętnicze zjawiska zatorowo-zakrzepowe mogą prowadzić do skutków śmiertelnych.

Czynniki ryzyka wystąpienia ZŻT.

Podczas stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych ryzyko wystąpienia tętniczych powikłań zatorowo-zakrzepowych lub zdarzeń naczyniowo-mózgowych wzrasta u kobiet z czynnikami ryzyka (patrz tabela 2). Lek Darilia jest przeciwwskazany, jeśli kobieta ma jeden poważny lub wiele czynników ryzyka wystąpienia ZŻT, które mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia tętniczego zakrzepicy (patrz dział „Przeciwwskazania”). Jeśli kobieta ma więcej niż jeden czynnik ryzyka, wzrost ryzyka może być większy niż suma ryzyk związanych z każdym pojedynczym czynnikiem, dlatego należy wziąć pod uwagę ogólne ryzyko wystąpienia ZŻT. Nie należy przepisywać doustnych środków antykoncepcyjnych, jeśli stosunek korzyści do ryzyka jest niekorzystny (patrz dział „Przeciwwskazania”).

Tabela 2

Czynniki ryzyka wystąpienia ZŻT.

Objawy ZTA

W przypadku wystąpienia poniższych objawów kobieta powinna niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i poinformować, że przyjmuje COC.

Objawami zaburzeń krążenia mózgowego mogą być:

• nagłe odrętwienie twarzy, osłabienie lub odrętwienie kończyn, szczególnie jednostronne;
• nagłe zaburzenia chodu, zawroty głowy, utrata równowagi lub koordynacji;
• nagłe zamieszanie, zaburzenia mowy lub rozumienia;
• nagłe pogorszenie wzroku w jednym lub obu oczach;
• nagłe, silne lub długotrwałe bóle głowy bez wyraźnej przyczyny;
• utrata przytomności lub omdlenia z drgawkami lub bez nich.

Tymczasowy charakter objawów może wskazywać na przejściowe ataki niedokrwienne (TIA).

Objawami zawału mięśnia sercowego (ZM) mogą być:

• ból, dyskomfort, ucisk, ciężkość, uczucie ściskania lub rozsadzania w klatce piersiowej, ręce lub za mostkiem;
• uczucie dyskomfortu z promieniowaniem do pleców, żuchwy, gardła, ręki, żołądka;
• uczucie przepełnienia żołądka, zaburzenia trawienia lub duszności;
• nasilone pocenie się, nudności, wymioty lub zawroty głowy;
• nadmierna słabość, niepokój lub duszność;
• przyspieszone lub nieregularne bicie serca.

Nowotwory

Niektóre badania epidemiologiczne wskazują na dodatkowe zwiększenie ryzyka rozwoju raka szyjki macicy przy długotrwałym stosowaniu COC (> 5 lat), jednak te stwierdzenie pozostaje kontrowersyjne, ponieważ nie ustalono w pełni, w jakim stopniu wyniki badań uwzględniają współistniejące czynniki ryzyka, takie jak zachowanie seksualne i inne czynniki, np. zakażenie wirusem HPV.

Preparat Darilia jest przeciwwskazany u kobiet z obecnym lub w wywiadzie rakiem piersi, który może być zależny od hormonów (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Badania epidemiologiczne nie wykazały spójnej zależności między stosowaniem doustnych środków antykoncepcyjnych (COC) a ryzykiem rozwoju raka piersi. Badania nie wykazały związku między stosowaniem COC (obecnie lub w przeszłości) a ryzykiem rozwoju raka piersi. Jednak niektóre badania donoszą o niewielkim zwiększeniu ryzyka rozwoju raka piersi u kobiet, które aktualnie lub niedawno stosowały COC (< 6 miesięcy od ostatniego przyjęcia) oraz u tych, które przyjmują COC przez długi czas (patrz sekcja „Efekty niepożądane”).

W pojedynczych przypadkach u kobiet przyjmujących COC obserwowano łagodne, a jeszcze rzadziej – złośliwe guzy wątroby. W pojedynczych przypadkach te guzy mogły powodować zagrażające życiu krwawienie do jamy brzusznej. W przypadku wystąpienia silnego bólu w nadbrzuszu, powiększenia wątroby lub objawów krwawienia do jamy brzusznej w ramach diagnostyki różnicowej należy rozważyć możliwość wystąpienia guza wątroby u kobiet przyjmujących COC.

Stosowanie wysokich dawek COC (0,05 mg etynylowej estradiolu) zmniejsza ryzyko raka endometrium i jajników. Nadal pozostaje niepotwierdzone, czy te dane mogą dotyczyć również niskodawkowych COC.

Inne stany

Depresyjny nastrój i depresja są częstymi efektami niepożądanymi podczas stosowania środków hormonalnych (patrz sekcja „Efekty niepożądane”). Depresja może być ciężka i jest znanym czynnikiem ryzyka zachowań samobójczych i samobójstw. Kobiety należy poinformować o konieczności skontaktowania się z lekarzem w przypadku zaburzeń nastroju i objawów depresji, nawet jeśli pojawiają się one krótko po rozpoczęciu leczenia.

Składnik progestagenowy preparatu Darilia jest antagonistą aldosteronu o właściwościach zatrzymujących potas. W większości przypadków nie przewiduje się podwyższenia stężenia potasu w surowicy krwi podczas stosowania. Niemniej jednak w badaniu klinicznym u niektórych pacjentów z łagodnym i umiarkowanym zaburzeniem funkcji nerek oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków zatrzymujących potas stężenie potasu w surowicy krwi nieznacznie, ale nieistotnie, wzrastało podczas stosowania drosperenonu. Dlatego zaleca się kontrolę stężenia potasu w surowicy krwi w pierwszym cyklu przyjmowania preparatu u pacjentek z niewydolnością nerek. Takim pacjentkom zaleca się również, aby przed rozpoczęciem stosowania preparatu stężenie potasu w surowicy krwi nie przekraczało górnej granicy normy, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu leków zatrzymujących potas (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Kobiety z hipertriglicerydiemią lub rodzinny wywiad dotyczący tego zaburzenia mogą należeć do grupy ryzyka rozwoju zapalenia trzustki podczas stosowania COC.

Chociaż niewielkie podwyższenie ciśnienia tętniczego opisano u wielu kobiet przyjmujących COC, klinicznie istotne podwyższenie ciśnienia tętniczego jest zjawiskiem rzadkim. Tylko w tych pojedynczych przypadkach uzasadnione jest natychmiastowe przerwanie stosowania COC.

W przypadku długotrwałej nadciśnienia tętniczego lub niemożności kontrolowania wartości ciśnienia za pomocą leków przeciwnadciśnieniowych, kobiety z już zdiagnozowanym nadciśnieniem tętniczym, które przyjmują COC, powinny przerwać ich stosowanie. Jeśli to wskazane, stosowanie COC może być wznowione po osiągnięciu normotensji za pomocą terapii przeciwnadciśnieniowej.

Zgłaszano pojawienie się lub nasilenie poniższych chorób podczas ciąży i przy stosowaniu COC, ale związek z ich stosowaniem nie został ostatecznie wyjaśniony: żółtaczka i/lub świąd związany z cholestazą; powstawanie kamieni w pęcherzu żółciowym; porfiria; toczeń rumieniowaty układowy; zespół hemolityczno-mocznicowy; chwieć Sydenhama; opryszczka ciężarnych; utrata słuchu związana z otosklerozą.

Estragogeny egzogenne mogą indukować lub nasilać objawy dziedzicznej lub nabytej opuchlizny naczynioruchowej.

Ostre lub przewlekłe zaburzenia funkcji wątroby mogą wymagać przerwania stosowania COC, aż do powrotu wskaźników funkcji wątroby do normy.

W przypadku nawrotu cholestatycznej żółtaczki i/lub świądu spowodowanego cholestazą, które wcześniej występowały w okresie ciąży lub podczas poprzedniego stosowania hormonów płciowych, należy przerwać przyjmowanie COC.

Chociaż COC mogą wpływać na oporność na insulinę obwodową i tolerancję glukozy, nie ma danych na temat potrzeby zmiany trybu terapii u kobiet z cukrzycą, które przyjmują niskodawkowe COC (zawierające < 0,05 mg etynilowej estradiolu). Jednakże kobiety z cukrzycą powinny być pod stałym i dokładnym nadzorem, szczególnie na początku stosowania COC.

Obserwowano również nasilenie endogennych depresji, padaczki, choroby Crohna i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego podczas stosowania COC. Czasem może wystąpić chloaza, szczególnie u kobiet z wywiadem chloazy ciężarnych. Kobiety skłonne do występowania chloazy powinny unikać długotrwałego działania bezpośrednich promieni słonecznych lub promieniowania ultrafioletowego podczas przyjmowania COC.

Substancje pomocnicze

1 tabletka aktywna zawiera 48,53 mg laktozy monohydratu, 1 tabletka placebo zawiera 37,26 mg laktozy.

W przypadku rzadkich dziedzicznych stanów nietolerancji galaktozy, pełnego niedoboru laktozy lub malabsorpcji glukozy-galaktozy, w przypadku stosowania diety bezlaktazowej nie należy stosować tego leku.

1 tabletka aktywna zawiera 0,07 mg lecytyny sojowej, dlatego pacjentki z nadwrażliwością na orzechy ziemne lub soję nie powinny przyjmować tego leku.

Tabletki placebo zawierają barwnik „Żółty zachód” (E 110), który może powodować reakcje alergiczne.

Badanie medyczne/konsultacja.

Przed rozpoczęciem lub wznowieniem stosowania preparatu Darilia zaleca się zebranie pełnego wywiadu medycznego (w tym wywiadu rodzinnego), wykonanie badania medycznego i wykluczenie ciąży. Należy zmierzyć ciśnienie tętnicze, przeprowadzić badanie przedmiotowe, uwzględniając przeciwwskazania (patrz sekcja „Przeciwwskazania”) i cechy stosowania (patrz sekcja „Cechy stosowania”). Ważne jest, aby zwrócić uwagę kobiet na ryzyko wystąpienia zakrzepicy żylnej i tętniczej, w tym ryzyko związane ze stosowaniem preparatu Darilia w porównaniu z innymi COC, objawy ZTW i ZTA, a także znane czynniki ryzyka i działania w przypadku podejrzenia trombozy. Pacjentkom zaleca się uważne przeczytanie instrukcji dla lekarza i przestrzeganie zawartych w niej zaleceń.

Częstotliwość i charakter badań medycznych powinny opierać się na obowiązujących zasadach praktyki medycznej z uwzględnieniem indywidualnych cech każdej kobiety.

Należy uprzedzić pacjentkę, że środki hormonalne nie chronią przed zakażeniem HIV (AIDS) i innymi chorobami przenoszonymi drogą płciową.

Obniżenie skuteczności.

Skuteczność COC może być obniżona, np. w przypadku pominięcia przyjmowania tabletek aktywnych (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”), zaburzeń przewodu pokarmowego w okresie przyjmowania tabletek aktywnych (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”) lub przy jednoczesnym stosowaniu innych leków (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Zaburzenia cyklu.

Podczas stosowania COC mogą występować nieregularne krwawienia (plamienia lub krwawienia przebijającego), szczególnie w pierwszych miesiącach stosowania preparatu. Z tego względu ocenę jakichkolwiek nieregularnych krwawień należy przeprowadzić dopiero po okresie adaptacji do preparatu, który wynosi 3 cykle miesięczne.

Jeśli nieregularne krwawienia trwają lub pojawiają się po kilku normalnych cyklach, należy rozważyć niesterydowe przyczyny i przeprowadzić odpowiednie badania diagnostyczne (w razie potrzeby, curettage), aby wykluczyć nowotwory złośliwe lub ciążę.

U niektórych kobiet może nie wystąpić krwawienie odstawienie podczas przyjmowania tabletek placebo. Jeśli przyjmowanie COC odbywało się zgodnie z zaleceniami opisanymi w sekcji „Sposób stosowania i dawki”, ciąża jest mało prawdopodobna. Jednakże, jeśli stosowanie środka antykoncepcyjnego odbywało się nieregularnie lub jeśli brak krwawienia odstawienie występuje w dwóch cyklach, przed kontynuacją stosowania COC należy wykluczyć ciążę.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Preparat Darilia nie jest wskazany w okresie ciąży.

W przypadku zajścia w ciążę podczas stosowania Darilii należy natychmiast przerwać jej przyjmowanie. Wyniki badań epidemiologicznych nie wskazują jednak na zwiększone ryzyko wystąpienia wad wrodzonych u dzieci urodzonych przez kobiety, które przyjmowały doustne środki antykoncepcyjne przed zajściem w ciążę, ani na istnienie działania teratogennego przy przypadkowym przyjmowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych w okresie ciąży.

W badaniach na zwierzętach zaobserwowano niepożądane efekty w okresie ciąży i laktacji (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”). Na podstawie tych danych nie można wykluczyć niepożądanych efektów związanych z hormonalnym działaniem połączonych substancji czynnych. Jednak ogólny doświadczenie stosowania COC w ciąży nie wskazuje na istniejące niekorzystne działanie u ludzi.

Dane dotyczące stosowania preparatu Darilia w ciąży są zbyt ograniczone, aby można było wyciągnąć wnioski dotyczące negatywnego wpływu Darilii na przebieg ciąży, stan zdrowia płodu lub noworodka. Obecnie nie ma odpowiednich danych epidemiologicznych. Przy wznowieniu stosowania preparatu Darilia należy wziąć pod uwagę zwiększone ryzyko wystąpienia ZTW w okresie poporodowym (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki”, „Cechy stosowania”).

Okres karmienia piersią.

COC mogą wpływać na karmienie piersią, ponieważ pod ich wpływem może zmniejszać się ilość mleka matki, a także zmieniać jego skład. Z tego względu COC zazwyczaj nie zaleca się stosować, dopóki kobieta nie odstawia całkowicie dziecka od piersi. Niewielkie ilości sterydów antykoncepcyjnych i/lub ich metabolitów mogą przenikać do mleka matki podczas stosowania COC. Te ilości mogą wpływać na dziecko.

Fertylność.

Preparat Darilia jest wskazany do zapobiegania ciąży. Informacje dotyczące przywrócenia płodności znajdują się w sekcji „Właściwości farmakologiczne”.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi mechanizmami. U kobiet przyjmujących doustne środki antykoncepcyjne nie zgłaszano wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi mechanizmami.

Sposób stosowania i dawki.

W jednej opakowaniu blisterowym znajduje się 28 tabletek (24+4): 24 tabletki białego lub prawie białego koloru (tabletki aktywne) oraz 4 tabletki zielonego koloru (tabletki placebo – nieaktywne).

Jak przyjmować lek Darilia (24+4)

Tabletki należy przyjmować codziennie mniej więcej o tej samej porze, w razie potrzeby popijając niewielką ilością płynu, w kolejności wskazanej na opakowaniu blisterowym. Nie powinno być przerw w przyjmowaniu tabletek. Należy przyjmować po 1 tabletce dziennie przez 28 kolejnych dni. Przyjmowanie tabletek z kolejnego opakowania należy rozpocząć bezpośrednio po przyjęciu ostatniej tabletce z poprzedniego opakowania. Krwawienie przypominające miesiączkę zwykle pojawia się w 2–3 dniu po rozpoczęciu przyjmowania tabletek placebo (zielone tabletki w ostatnim rzędzie) i nie musi koniecznie zakończyć się przed rozpoczęciem przyjmowania tabletek z nowego opakowania.

Jak rozpocząć stosowanie leku Darilia (24+4)

Jeśli w poprzednim okresie (w poprzednim miesiącu) nie stosowano środków hormonalnych . Przyjmowanie tabletek należy rozpocząć w pierwszym dniu cyklu menstruacyjnego (czyli w pierwszym dniu krwawienia menstruacyjnego).

Przejście z innego hormonalnego środka antykoncepcyjnego (tabletki hormonalnej antykoncepcji doustnej (HAD), pierścień waginalny lub plaster transdermalny) . Należy przyjąć pierwszą tabletę leku Darilia następnego dnia po przyjęciu ostatniej tabletce aktywnej (tabletki zawierającej substancję czynną) poprzedniego hormonalnego środka antykoncepcyjnego (HSA), ale nie później niż następnego dnia po przerwie w przyjmowaniu tabletek lub po okresie stosowania tabletek niezawierających hormonów poprzedniego HAD. Przy przejściu z pierścienia waginalnego lub plastra transdermalnego, przyjmowanie tabletek Darilia należy rozpocząć w dniu usunięcia poprzedniego środka, ale nie później niż dzień, w którym zaplanowano ponowne założenie pierścienia waginalnego lub plastra transdermalnego.

Przejście z metody opartej wyłącznie na stosowaniu progestagenów (tzw. minipły, zastrzyki, implanty) lub z wkładki wewnątrzmacicznej z progestagenem (WKW) . Kobieta może rozpocząć stosowanie leku Darilia w dowolny dzień przyjmowania „minipły” (w przypadku implantu lub wkładki wewnątrzmacicznej – w dniu ich usunięcia, w przypadku zastrzyku – zamiast następnego zastrzyku). Jednak we wszystkich przypadkach zaleca się dodatkowe stosowanie metody barierowej antykoncepcji przez pierwsze 7 dni przyjmowania leku.

Po przerywaniu ciąży w I trymestrze . Stosowanie leku należy rozpocząć natychmiast w tym samym dniu po zabiegu. W takim przypadku nie ma potrzeby stosowania dodatkowych środków antykoncepcyjnych.

Po porodzie lub przerywaniu ciąży w II trymestrze . Jeśli kobieta karmi piersią – patrz sekcja „Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią”.

Kobietom należy zalecić rozpoczęcie stosowania leku Darilia w dniach 21–28 po porodzie lub przerywaniu ciąży w II trymestrze. Jeśli kobieta zaczyna przyjmować tabletki później, należy zalecić dodatkowe stosowanie metody barierowej antykoncepcji przez pierwsze 7 dni przyjmowania tabletek. Jednak jeśli stosunek seksualny już miał miejsce, przed rozpoczęciem stosowania HAD należy wykluczyć ciążę lub kobieta powinna poczekać na pierwszą miesiączkę.

Pominięcie przyjęcia tabletki.

Pominięcie przyjęcia zielonej tabletki placebo z 4. rzędu blistera można pominąć. Jednak należy ją wyrzucić, aby uniknąć przypadkowego wydłużenia fazy placebo. Poniższe wskazówki dotyczą wyłącznie pominięcia białych tabletek aktywnych.

Jeśli opóźnienie w przyjęciu pominiętej tabletki nie przekracza 24 godzin, działanie antykoncepcyjne leku nie jest osłabione. Pominiętą tabletkę należy przyjąć natychmiast, gdy tylko o niej pamięta się. Następną tabletkę z tego opakowania należy przyjąć o zwyczajowej porze.

Jeśli opóźnienie w przyjęciu pominiętej tabletki przekracza 24 godziny, ochrona antykoncepcyjna może się zmniejszyć. W takim przypadku należy kierować się dwiema głównymi zasadami:

1. Zalecana przerwa w przyjmowaniu tabletek hormonalnych wynosi 4 dni; nie można przerywać przyjmowania leku dłużej niż na 7 dni.
2. Odpowiednie stłumienie osi podwzgórze-przysadka-jajniki osiąga się przy ciągłym przyjmowaniu tabletek przez 7 dni.

Zgodnie z tym, w codziennej praktyce należy kierować się następującymi zaleceniami:

Dni 1–7

Kobieta powinna jak najszybciej przyjąć ostatnią pominiętą tabletkę, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie kontynuuje przyjmowanie tabletek o zwyczajowej porze. Ponadto przez następne 7 dni należy stosować metodę barierową antykoncepcji, np. prezerwatywę. Jeśli w ciągu poprzednich 7 dni miał miejsce stosunek seksualny, należy wziąć pod uwagę możliwość zajścia w ciążę. Im więcej tabletek pominięto i im bliżej fazy tabletek placebo, tym większe ryzyko zajścia w ciążę.

Dni 8–14

Kobieta powinna jak najszybciej przyjąć ostatnią pominiętą tabletkę, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie kontynuuje przyjmowanie tabletek o zwyczajowej porze. Jeśli kobieta poprawnie przyjmowała tabletki przez 7 dni przed pominięciem, nie ma potrzeby stosowania dodatkowych środków antykoncepcyjnych. W przeciwnym przypadku lub przy pominięciu więcej niż jednej tabletki zaleca się stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji (np. metody barierowej) przez 7 dni.

Dni 15–24

Ryzyko zmniejszenia efektu antykoncepcyjnego jest znaczne z powodu zbliżania się fazy tabletek placebo. Jednak przy zachowaniu schematu przyjmowania tabletek można uniknąć zmniejszenia ochrony antykoncepcyjnej. Jeśli zastosuje się jedną z poniższych opcji, nie będzie konieczności stosowania dodatkowych środków antykoncepcyjnych pod warunkiem poprawnego przyjmowania tabletek przez 7 dni przed pominięciem. W przeciwnym przypadku zaleca się zastosowanie pierwszej z poniższych opcji i stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji przez następne 7 dni.

1. Kobieta powinna jak najszybciej przyjąć ostatnią pominiętą tabletkę, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie kontynuuje przyjmowanie tabletek o zwyczajowej porze, aż do wyczerpania tabletek aktywnych, ale nie powinna przyjmować 4 zielonych tabletek placebo – należy od razu rozpocząć przyjmowanie tabletek z następnego opakowania blisterowego. Mało prawdopodobne, aby u kobiety rozpoczęło się krwawienie przypominające miesiączkę przed zakończeniem przyjmowania tabletek z drugiego opakowania, choć podczas przyjmowania tabletek mogą występować wydzieliny krwiste lub krwawienia przebijające.
2. Można również poradzić kobiecie przerwanie przyjmowania tabletek aktywnych z bieżącego opakowania blisterowego. Zamiast tabletek aktywnych należy przyjmować zielone tabletki placebo z ostatniego rzędu przez 4 dni, wliczając dni pominięcia tabletek, a następnie rozpocząć przyjmowanie tabletek z następnego opakowania blisterowego.

Jeśli kobieta pominęła przyjmowanie tabletek i nie ma krwawienia przypominającego miesiączkę w pierwszym okresie przyjmowania tabletek placebo, należy rozważyć możliwość zajścia w ciążę.

Zalecenia w przypadku zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego.

W przypadku ciężkich zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego (np. wymioty, biegunka) możliwe jest niepełne wchłonięcie leku. W takim przypadku należy stosować dodatkowe środki antykoncepcyjne.

Jeśli w ciągu 3–4 godzin po przyjęciu tabletki aktywnej wystąpiły wymioty, należy jak najszybciej przyjąć nową (zastępczą) tabletkę (z innego opakowania). Nową tabletkę należy przyjąć w ciągu 24 godzin od zwyczajowej pory przyjmowania. Jeśli minęło więcej niż 24 godziny, należy stosować się do zasad przyjmowania leku podanych w sekcji „Pominięcie przyjęcia tabletki”. Jeśli kobieta nie chce zmieniać swojego zwyczajowego schematu przyjmowania leku, powinna przyjąć dodatkową(e) tabletkę(i) z innego opakowania.

Jak przesunąć czas wystąpienia krwawienia „odstawienia”. Aby opóźnić początek miesiączki, kobieta powinna pominąć przyjmowanie tabletek placebo i rozpocząć przyjmowanie tabletek aktywnych Darilia z nowego opakowania. W razie chęci okres ten można przedłużyć aż do wyczerpania drugiego opakowania. Wówczas mogą występować krwawienia przebijające lub wydzieliny krwiste. Regularne stosowanie leku Darilia jest przywracane po przyjęciu fazy tabletek placebo.

Aby przesunąć początek miesiączki na inny dzień tygodnia, zaleca się skrócenie fazy placebo o pożądaną liczbę dni. Należy zaznaczyć, że im krótsza będzie przerwa, tym większa szansa braku krwawienia przypominającego miesiączkę oraz wyższe ryzyko wystąpienia krwawień przebijających lub wydzieliny krwistej w trakcie przyjmowania tabletek z następnego opakowania (podobnie jak w przypadku opóźnienia miesiączki).

Przygotowanie do użycia taśmy tygodniowego kalendarza-naklejki

Aby pomóc pacjentce w śledzeniu przyjmowania tabletek, do opakowania dołączono tygodniowy kalendarz-naklejkę, na której oznaczono 7 dni tygodnia.

Kobieta powinna wybrać samoprzylepną taśmę kalendarza, której oznaczenie rozpoczyna się od dnia tygodnia, w którym rozpoczyna się przyjmowanie tabletek. Na przykład, jeśli rozpoczyna się przyjmowanie tabletek w środę, należy wybrać taśmę z naklejką zaczynającą się od oznaczenia „Śr.” („Środa”).

Należy przyłożyć symbol „ð” na taśmie do takiego samego symbolu na opakowaniu blisterowym i przykleić taśmę do blistera w miejsce oznaczone liniami. Każdy dzień tygodnia będzie oznaczony równolegle do linii rozmieszczenia tabletek w opakowaniu blisterowym. W ten sposób można łatwo zobaczyć, w którym dniu tygodnia kobieta przyjmuje tabletkę. Tabletki należy przyjmować w kolejności wskazanej na opakowaniu blisterowym, aż zostanie przyjętych wszystkich 28 tabletek.

W ciągu 4 dni, kiedy kobieta przyjmuje zielone tabletki placebo, powinna wystąpić krwawienie podobne do miesiączki. Zazwyczaj zaczyna się ono w 2. lub 3. dniu po przyjęciu ostatniej białej, aktywnej tabletki Darilia.

Po przyjęciu ostatniej zielonej tabletki należy rozpocząć stosowanie tabletek z nowego opakowania blisterowego i użyć kolejnej taśmy tygodniowego kalendarza-stickera, niezależnie od tego, czy krwawienie odstawienie już się zakończyło, czy nie.

Oznacza to, że kobieta będzie rozpoczynać stosowanie każdej taśmy tygodniowego kalendarza w tym samym dniu tygodnia, a krwawienie odstawienie będzie występować w tych samych dniach każdego miesiąca.

Dzieci.

Lek wskazany jest do stosowania tylko po ustaleniu się regularnych menstruacji i na zlecenie lekarza.

Przedawkowanie.

Nie odnotowano przypadków przedawkowania lekiem Darilia.

Na podstawie ogólnych danych dotyczących stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych, objawy, które mogą wystąpić po przedawkowaniu aktywnych tabletek, to: nudności, wymioty, krwawienie odstawienie. Krwawienie odstawienie może wystąpić nawet u dziewcząt przed menarche w przypadku przypadkowego zażycia leku. Nie istnieją żadne środki przeciwdziałające, leczenie powinno być objawowe.

Niepożądane reakcje.

Najpoważniejsze niepożądane skutki związane z zastosowaniem doustnych środków antykoncepcyjnych opisano w sekcji „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”.

Podczas jednoczesnego stosowania drosperynonu i etynylowej estradiolu zgłaszano następujące niepożądane reakcje.

W poniższej tabeli przedstawiono niepożądane reakcje według klas układów narządów MedDRA (MedDRA SOCs).

Częstotliwości oparte są na danych z badań klinicznych. Do opisu określonej reakcji oraz jej synonimów i stanów pokrewnych użyto najbardziej odpowiedniego terminu MedDRA.

* Nieregularność menstruacji zwykle ustępuje w trakcie kontynuowania stosowania leku.

Opis pojedynczych niepożądanych reakcji

U kobiet przyjmujących COC obserwowano zwiększony ryzyko wystąpienia zakrzepowych/zatorowych powikłań tętniczych lub żylnych, w tym zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu, przemijających ataków niedokrwiennych, zakrzepicy żył oraz zatoru tętnicy płucnej. Szczegółowe informacje podano w sekcji „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.

Poniżej wymienione poważne działania niepożądane zostały odnotowane u kobiet przyjmujących środki antykoncepcyjne (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”):

• zaburzenia żylne zakrzepowo-zatorowe;
• zaburzenia tętnicze zakrzepowo-zatorowe;
• nadciśnienie tętnicze;
• guzy wątroby;
• pojawienie się lub pogorszenie stanów, których związek ze stosowaniem COC nie został jednoznacznie ustalony: choroba Crohna, niespecyficzne wrzodziejące zapalenie jelita grubego, epilepsja, mięsak macicy, porfiria, toczeń rumieniowaty układowy, opryszczka ciężarnych, chorea Sydenhama, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka cholestaryczna;
• plamy brązowe (chloazmy);
• ostre lub przewlekłe zaburzenia funkcji wątroby, które mogą wymagać przerwania stosowania COC do czasu normalizacji wskaźników czynności wątroby;
• egzogenne estrogeny mogą wywoływać lub nasilać objawy obrzęku naczynioruchowego.

W pięciu badaniach porównujących ryzyko wystąpienia raka piersi u kobiet, które kiedykolwiek stosowały COC (obecnie lub w przeszłości), z kobietami, które nigdy nie stosowały COC, nie stwierdzono związku między stosowaniem COC (kiedykolwiek) a ryzykiem wystąpienia raka piersi, przy oszacowaniach efektu w zakresie od 0,90 do 1,12.

W trzech badaniach porównano ryzyko wystąpienia raka piersi u kobiet aktualnie lub niedawno stosujących COC (<miesięcy od ostatniego przyjęcia) z kobietami, które nigdy nie stosowały COC. W jednym z tych badań nie stwierdzono związku między ryzykiem wystąpienia raka piersi a stosowaniem COC. Dwa inne badania wykazały wzrost ryzyka względnego o 1,19–1,33 u kobiet aktualnie lub niedawno stosujących COC. Oba badania wykazały zwiększone ryzyko wystąpienia raka piersi u kobiet stosujących COC przez dłuższy czas, przy ryzyku względnym w zakresie od 1,03 przy stosowaniu COC krócej niż rok do około 1,4 przy stosowaniu COC dłużej niż 8–10 lat.

Interakcje

Krwawienia przebijające i/lub zmniejszenie działania antykoncepcyjnego mogą wystąpić w wyniku interakcji innych leków (induktorów enzymów) z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji”).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych w okresie po wprowadzeniu na rynek jest bardzo ważne. Umożliwia to ciągłą kontrolę stosunku korzyści do ryzyka w lekach. Osoby pracujące w zawodach medycznych powinny zgłaszać podejrzewane działania niepożądane.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C w oryginalnym opakowaniu, aby chronić przed działaniem światła. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 28 (24+4) tabletek w blisterze; 1 (1(24+4)) lub 3 (3(24+4)) blisterów w opakowaniu kartonowym. Do opakowania kartonowego dołączono płaski tekturowy futerał do przechowywania blistera oraz naklejkę z kalendarzem tygodniowym.

Kategoria dystrybucji. Na receptę.

Producent. Spółka akcyjna „Gedeon Richter”, Węgry.

Miejsce produkcji i adres siedziby prowadzącej działalność.

H-1103, Budapeszt, ul. Demréti 19–21, Węgry.