Daivobet

INSTRUKCJA DO ZASTOSOWANIA LEKU DAIVOBET (DAIVOBET®)

Skład:

substancje czynne: betametazon; kalcypotriol;

1 g maści zawiera 0,643 mg dipropionianu betametazonu, co odpowiada 0,5 mg betametazonu i 52,2 μg monohydratu kalcypotriolu, co odpowiada 50 μg kalcypotriolu;

substancje pomocnicze: olej mineralny, stearylowy eter polioksypropylenu, alfa-tokoferol, parafina biała miękka, butylohydroksytoluen (E 321).

Postać leku. Maść.

Główne właściwości fizykochemiczne: maść o barwie od białej do żółtej.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwpłaskodniowe do stosowania miejscowego. Inne leki przeciwpłaskodniowe do stosowania miejscowego. Kalcypotriol, kombinacje.

Kod ATC D05A X52.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Kalcypotriol jest analogiem witaminy D. Badania prowadzone in vitro wskazują, że kalcypotriol hamuje proliferację keratynocytów i przyspiesza ich morfologiczną diferencjację. Jest to proponowany mechanizm działania w łuszczycy.

Podobnie jak inne glikokortykosteroidy stosowane miejscowo, betametazonu dipropionian wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwświądowe, wazokonstrykcyjne i immunosupresyjne, jednak nie eliminuje przyczyny choroby. Stosowanie opatrunków okluzyjnych nasila działanie terapeutyczne dzięki zwiększeniu przenikania substancji czynnych do warstwy rogowej naskórka. Może to jednak zwiększyć częstość występowania działań niepożądanych. Mechanizm działania przeciwzapalnego miejscowych steroidów nie został w pełni wyjaśniony.

W badaniu bezpieczeństwa z udziałem 634 pacjentów z łuszczycą oceniano powtarzane cykle leczenia maścią Daivobet stosowaną raz dziennie w razie potrzeby, jako monoterapię lub naprzemiennie z lekiem Dovonex przez okres do 52 tygodni, w porównaniu z zastosowaniem leku Dovonex jako monoterapii przez 48 tygodni po wstępnym cyklu leczenia maścią Daivobet. Działania niepożądane leku zaobserwowano u 21,7 % pacjentów w grupie leczonych maścią Daivobet, u 29,6 % pacjentów w grupie leczonych naprzemiennie maścią Daivobet i lekiem Dovonex oraz u 37,9 % pacjentów w grupie leczonych lekiem Dovonex. Działaniami niepożądanymi leku, które wystąpiły u ponad 2 % pacjentów w grupie stosującej maść Daivobet, były świąd (5,8 %) i łuszczycę (5,3 %). Działania niepożądane leku, które mogą być związane z długotrwałym stosowaniem kortykosteroidów (np. atrofia skóry, owrzodzenie mieszków włosowych, depigmentacja, furunkle i purpura), zaobserwowano u 4,8 % pacjentów w grupie stosującej maść Daivobet, u 2,8 % pacjentów w grupie stosującej naprzemiennie maść Daivobet/Dovonex oraz u 2,9 % pacjentów w grupie stosującej Dovonex.

Odpowiedź kory nadnerczy na hormon adrenokortykotropowy (ACTH) oceniano poprzez pomiar stężenia kortyzolu w surowicy u pacjentów z rozsianą łuszczycą, obejmującą zarówno skórę głowy, jak i inne części ciała, stosujących do 106 g kombinacji żelu Daivobet i maści Daivobet tygodniowo. U 5 z 32 pacjentów (15,6 %) stwierdzono graniczne obniżenie wydalenia kortyzolu w odpowiedzi na stymulację ACTH po 30 minutach po 4 tygodniach leczenia, a także u 2 z 11 pacjentów (18,2 %), którzy kontynuowali leczenie do 8 tygodni. We wszystkich przypadkach stężenia kortyzolu w surowicy były w normie po 60 minutach od stymulacji ACTH. Nie zaobserwowano objawów zaburzeń metabolizmu wapnia u tych pacjentów. W związku z tym, co do tyczy się supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, w tym badaniu uzyskano pewne dowody wskazujące, że bardzo wysokie dawki żelu i maści Daivobet mogą mieć słabe działanie na funkcję osi podwzgórze-przysadka-nadnercza.

Pacjenci w wieku dziecięcym

Odpowiedź kory nadnerczy na stymulację ACTH oceniano w niekontrolowanym 4-tygodniowym badaniu u 33 nastolatków w wieku 12–17 lat z łuszczycą ciała, którzy stosowali do 56 g maści Daivobet tygodniowo. Nie zgłoszono przypadków supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. Nie odnotowano żadnego przypadku hiperkalcemii, jednak u jednego pacjenta zaobserwowano podwyższenie stężenia wapnia w moczu, co mogło być związane z leczeniem.

Farmakokinetyka.

Wyniki badań klinicznych z zastosowaniem maści oznakowanej radioizotopem wskazują, że wchłanianie systemowe kalcypotriolu i betametazonu po zastosowaniu maści Daivobet wynosi mniej niż 1 % z zastosowanej dawki (2,5 g) po nałożeniu na zdrową skórę (625 cm²) przez 12 godzin. Nakładanie na plamy łuszczycowe oraz pod opatrunki okluzyjne może zwiększyć wchłanianie miejscowych kortykosteroidów. Wchłanianie przez uszkodzoną skórę wynosi około 24 %.

Po ekspozycji systemowej oba substancje czynne – kalcypotriol i betametazonu dipropionian – są szybko i intensywnie metabolizowane. Lek wiąże się z białkami osocza w przybliżeniu w 64 %. Okres półtrwania leku w osoczu po podaniu dożylnym wynosi 5–6 godzin. Ze względu na tworzenie się depa w skórze eliminacja leku ze skóry po zastosowaniu miejscowym trwa kilka dni. Betametazon jest metabolizowany głównie w wątrobie, ale także w nerkach, tworząc glukuronidy i estry siarczanowe. Główną drogą wydalania kalcypotriolu jest wydalanie z kałem (u szczurów i świnek wietnamskich), a betametazonu dipropionianu – z moczem (u szczurów i myszy). Badania rozprowadzenia kalcypotriolu i betametazonu dipropionianu oznakowanych radioizotopem w tkankach u szczurów wykazały, że nerki i wątroba miały najwyższy poziom radioaktywności.

Stężenia kalcypotriolu i betametazonu dipropionianu były poniżej dolnej granicy oznaczalności we wszystkich próbkach krwi 34 pacjentów leczonych przez 4 lub 8 tygodni żel Daivobet lub maść Daivobet wskutek rozsianej łuszczycy ciała i skóry głowy. Jeden metabolit kalcypotriolu i jeden metabolit betametazonu dipropionianu były oznaczalne ilościowo u niektórych pacjentów.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie miejscowe stabilnego, płytkowego łuszczycy pospolitej poddającej się terapii miejscowej u dorosłych.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na substancje czynne lub którąkolwiek z substancji pomocniczych leku.

Stosowanie leku Daivobet jest przeciwwskazane u pacjentów z erytrodermią psorytyczną, łuszczycą egfoliatywną i pustularną.

Ze względu na zawartość kalcypotriolu lek Daivobet jest przeciwwskazany pacjentom z znanymi zaburzeniami metabolizmu wapnia (patrz punkt „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Ze względu na zawartość kortykosteroidu lek Daivobet jest przeciwwskazany w następujących chorobach: zmiany skórne o etiologii wirusowej (np. opryszczka lub ospa wietrzna), grzybicze, bakteryjne i pasożytnicze infekcje skóry, skórne objawy gruźlicy, dermatyt okołoustny, atrofia skóry, atroficzne prążki skóry, zwiększona krucheść naczyń, ichtióza, trądzik zwykły, trądzik różowaty, rumień, owrzodzenia i rany (patrz punkt „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań.

Nie przeprowadzono badań interakcji z lekiem Daivobet.

Szczególne środki ostrożności.

Wpływ na układ内分泌owy

Maść Daivobet zawiera silny steroid grupy III. Należy unikać jednoczesnego leczenia innymi steroidami. Reakcje niepożądane związane z leczeniem kortykosteroidami ogólnoustnymi, takie jak zahamowanie czynności korze nadnerczy lub wpływ na metabolizm cukrzycy, mogą również występować podczas leczenia kortykosteroidami stosowanymi miejscowo, w wyniku wchłaniania systemowego.

Należy unikać aplikacji leku pod opatrunek okluzyjny, ponieważ zwiększa to wchłanianie systemowe kortykosteroidów. Należy unikać stosowania na dużych obszarach uszkodzonej skóry, błon śluzowych lub w fałdach skóry, ponieważ zwiększa to wchłanianie systemowe kortykosteroidów (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

W badaniu z udziałem pacjentów z rozsianym łuszczycą skóry owłosionej głowy oraz rozsianym łuszczycą innych części ciała, stosujących kombinację żelu Daivobet w wysokich dawkach (nanoszenie leku na skórę owłosioną głowy) i maści Daivobet w wysokich dawkach (nanoszenie leku na inne obszary ciała), u 5 z 32 pacjentów zaobserwowano graniczne obniżenie wydzielania kortyzolu w odpowiedzi na stymulację ACTH po 4 tygodniach leczenia (patrz sekcja „Farmakodynamika”).

Wpływ na metabolizm wapnia

Z uwagi na zawartość kalcyportriolu może wystąpić hiperkalcemia, jeśli przekroczono maksymalną dawkę dobową (15 g). Stężenie wapnia w surowicy normalizuje się po zakończeniu leczenia. Ryzyko wystąpienia hiperkalcemii jest minimalne przy przestrzeganiu zaleceń dotyczących kalcyportriolu. Nie należy stosować leku na obszary skóry przekraczające 30 % powierzchni ciała (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Lokalne reakcje niepożądane

Daivobet zawiera silny steroid grupy III. Należy unikać jednoczesnego leczenia innymi steroidami na tym samym obszarze skóry. Skóra twarzy i okolice narządów płciowych są szczególnie wrażliwe na działanie kortykosteroidów. Leku nie należy stosować na tych obszarach. Pacjenta należy poinformować o właściwym sposobie stosowania leku, aby zapobiec przypadkowemu naniesieniu lub dostaniu się go na twarz, usta i oczy. Należy myć ręce po każdym naniesieniu leku, aby zapobiec przypadkowemu dostaniu się go na te obszary ciała.

Infekcje skóry współistniejące

W przypadku wtórnych infekcji zmian skórnych należy zastosować terapię przeciwbakteryjną. Jednak w przypadku nasilenia się infekcji należy przerwać leczenie kortykosteroidami (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Przestawienie leczenia

Podczas leczenia łuszczycy kortykosteroidami stosowanymi miejscowo istnieje ryzyko wystąpienia uogólnionego łuszczycy pustularego lub efektu odbicia („rebound”) po odstawieniu leku. Dlatego po zakończeniu leczenia konieczna jest dalsza obserwacja u lekarza.

Długotrwałe stosowanie leku

Przy długotrwałym stosowaniu kortykosteroidów zwiększa się ryzyko wystąpienia lokalnych lub systemowych działań niepożądanych. Leczenie lekiem należy przerwać w przypadku wystąpienia działań niepożądanych związanych z długotrwałym stosowaniem kortykosteroidów (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Stosowanie, którego ocena nie była przeprowadzona

Brak doświadczenia w stosowaniu leku Daivobet u pacjentów z łuszczycą kroplową.

Leczenie wspomagające i napromienianie UV

Do tej pory dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące stosowania tego leku na skórę owłosioną głowy. Maść Daivobet stosowano w połączeniu z żelem Daivobet w leczeniu zmian łuszczycowych na ciele i na skórze owłosionej głowy, jednak doświadczenie w stosowaniu kombinacji leku Daivobet z innymi lekami przeciwluszczykowymi stosowanymi miejscowo na ten sam obszar, z innymi lekami przeciwluszczykowymi stosowanymi ogólnoustnie, lub z fototerapią jest ograniczone.

Pacjentom leczonym lekiem Daivobet zaleca się ograniczenie lub unikanie nadmiernego narażenia na działanie światła naturalnego lub sztucznego. Kalcyportriolu stosowanego miejscowo nie należy używać w połączeniu z fototerapią UV, chyba że lekarz i pacjent uznają, że oczekiwana korzyść przeważa nad potencjalnym ryzykiem.

Działania niepożądane związane z substancjami pomocniczymi

Maść Daivobet zawiera butylohydroksytoluen (E 321) jako substancję pomocniczą, która może powodować lokalne reakcje skórne (np. kontaktowe zapalenie skóry) lub podrażnienie oczu i błon śluzowych.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Do tej pory nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania leku Daivobet u kobiet w ciąży. Wyniki badań na zwierzętach z zastosowaniem glikokortykosteroidów wskazywały na toksyczność rozrodczą, jednak w serii badań epidemiologicznych (mniej niż 300 przypadków ciąży) nie stwierdzono wad wrodzonych u niemowląt matek stosujących kortykosteroidy w czasie ciąży. Potencjalne ryzyko dla człowieka nie jest jeszcze ustalone. Dlatego lek Daivobet należy stosować w czasie ciąży tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść przewyższa potencjalne ryzyko.

Karmienie piersią

Betametazon przenika do mleka matki, jednak działania niepożądane u dziecka są mało prawdopodobne przy stosowaniu leku w dawkach terapeutycznych. Brak danych klinicznych dotyczących wydzielania kalcyportriolu do mleka matki. Kobiety w okresie karmienia piersią powinny stosować Daivobet z ostrożnością. Pacjentkom nie należy stosować Daivobet na gruczoły mlekowe w czasie karmienia niemowlęcia piersią.

Plodność

W badaniach przeprowadzonych na szczurach po doustnym podaniu kalcyportriolu lub dipropionianu betametazonu nie stwierdzono obniżenia płodności u samców i samic.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi urządzeń.

Wpływ leku Daivobet na zdolność prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi urządzeniami jest nieobecny lub nieznaczny.

Sposób stosowania i dawki

Maść Daivobet należy stosować na dotknięte obszary skóry raz dziennie. Zalecany okres leczenia wynosi 4 tygodnie. Istnieje doświadczenie z prowadzeniem powtórzonych cykli stosowania leku Daivobet przez okres do 52 tygodni. Jeśli po 4 tygodniach konieczne będzie kontynuowanie lub wznowienie leczenia lekiem, stosowanie leku należy kontynuować po konsultacji z lekarzem i pod regularną opieką medyczną.

Podczas stosowania leków zawierających kalcypotriol, maksymalna dobową dawkę nie powinna przekraczać 15 g. Powierzchnia skóry, na którą nanosi się leki zawierające kalcypotriol, nie powinna przekraczać 30% powierzchni ciała (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Grupy specjalne pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek i wątroby

Nie określono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania maści Daivobet u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub ciężkimi chorobami wątroby.

Sposób stosowania

Maść Daivobet należy stosować na dotknięte obszary skóry. Nie zaleca się kąpieli lub prysznica bezpośrednio po nałożeniu leku Daivobet, aby osiągnąć optymalny efekt.

Dzieci.

Pacjenci w wieku dziecięcym

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania maści Daivobet u dzieci (do 18. roku życia) nie zostały ustalone. Obecnie dostępne dane dotyczące stosowania leku u dzieci w wieku od 12 do 17 lat opisano w sekcjach „Farmakodynamika” i „Działania niepożądane”, jednak nie można podać żadnych zaleceń dotyczących dawkowania.

Przedawkowanie.

Stosowanie leku w dawkach przekraczających zalecaną dawkę może prowadzić do podwyższenia stężenia wapnia w surowicy krwi, które ustępuje po odstawieniu leku. Objawy hiperkalcemii obejmują poliurię, zaparcia, osłabienie mięśni, dezorientację i śpiączkę.

Zbyt długotrwałe stosowanie glikokortykosteroidów do użytku miejscowego może prowadzić do zahamowania funkcji nadnerczy i przysadki z rozwojem wtórnego niedoczynności nadnerczy, co zazwyczaj ma charakter odwracalny. W takich przypadkach wskazane jest leczenie objawowe.

W przypadku przewlekłego zatrucia należy stopniowo odstawiać kortykosteroidy.

Zgłaszano przypadki nieprawidłowego stosowania leku u jednego pacjenta z rozsianym, erytrodermicznym łuszczycą, który otrzymywał leczenie 240 g maści Daivobet tygodniowo (co odpowiada dawce dobowej około 34 g) przez 5 miesięcy (maksymalna zalecana dawka to 15 g na dobę), w wyniku czego podczas leczenia rozwinął się zespół Cushinga, a następnie – po nagłym odstawieniu leku – pojawił się łuszczycowy pustulosis.

Niepożądane działania.

Ocena częstości występowania niepożądanych działań oparta jest na analizie uogólnionych danych z badań klinicznych, w tym badań po rejestracji oceniających bezpieczeństwo oraz zgłoszeń spontanicznych.

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane podczas leczenia to różne reakcje skórne, takie jak świąd i łuszczenie się skóry.

Zgłaszano przypadki pustulowatego łuszczycy i hiperkalcemii.

Niepożądane działania wymieniono zgodnie z klasyfikacją MedDRA według układów i narządów (SOC) oraz według częstości występowania. W ramach każdej grupy niepożądanych działań według częstości występowania są one wymienione w kolejności zmniejszającego się nasilenia.

Bardzo często (≥ 1/10)

Często (od ≥1/100 do <1/10)

Nieczoło (od ≥1/1000 do <1/100)

Rzadko (od ≥1/10 000 do <1/1000)

Bardzo rzadko (<1/10 000)

*Zgłaszano infekcje skóry, w tym bakteryjne, grzybicze i wirusowe infekcje skóry.

**Zgłaszano różne typy wysypek, takie jak wysypka egfoliatywna, wysypka grudkowa i wysypka pęcherzykowa.

***Odczucie pieczenia w miejscu aplikacji leku zostało uwzględnione w bólu w miejscu aplikacji.

Pacjenci w wieku dziecięcym

W niekontrolowanym otwartym badaniu 33 nastolatków w wieku 12–17 lat z łuszczycą pospolitą otrzymywało leczenie maścią Daivobet przez 4 tygodnie w maksymalnej dawce do 56 g tygodniowo. Nie stwierdzono nowych działań niepożądanych ani problemów związanych z efektem systemowym kortykosteroidów. Jednakże rozmiar tego badania nie pozwala na jednoznaczne wnioski dotyczące profilu bezpieczeństwa maści Daivobet przy stosowaniu u dzieci.

Wymienione poniżej działania niepożądane są oceniane jako związane z oddziaływaniem farmakologicznym kalcypotriolu i betametazonu odpowiednio.

Kalcypotriol

Do działań niepożądanych należą reakcje w miejscu aplikacji leku, świąd, podrażnienie skóry, odczucie pieczenia i szczypania, suchość skóry, zaczerwienienie, wysypka, zapalenie skóry, egzema, nasilenie łuszczycy, fotosensybilizacja oraz reakcje nadwrażliwości, które mogą w bardzo rzadkich przypadkach obejmować obrzęk naczynioruchowy i obrzęk twarzy.

Bardzo rzadko mogą występować reakcje systemowe po miejscowym zastosowaniu, prowadzące do hiperkalcemii lub hiperkalcemii (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Betametazon (w postaci dipropionianu)

Po miejscowym zastosowaniu mogą rozwijać się reakcje w miejscu aplikacji leku, szczególnie podczas długotrwałego stosowania, w tym rozwój atrofii skóry, teleangiektazji, pręg, zapalenia mieszków włosowych, hipertrichosis, dermatytu okołoustnego, alergicznego kontaktowego zapalenia skóry, depigmentacji i zwyrodnienia koloidalnego skóry. Leczenie łuszczycy kortykosteroidami stosowanymi miejscowo może wiązać się z ryzykiem rozwoju uogólnionego pęcherzykowego łuszczycy.

Reakcje systemowe związane z miejscowym stosowaniem kortykosteroidów u dorosłych występują rzadko. Jednak mogą być ciężkie. Mogą występować: zahamowanie czynności korzenia nadnerczy, zaćma, infekcje, wpływ na kontrolę metaboliczną cukrzycy oraz podwyższenie ciśnienia wewnątrzgałowego, szczególnie po długotrwałym leczeniu lekiem. Reakcje systemowe występują częściej przy stosowaniu opatrunków okluzyjnych (plastik, fałdy skóry), przy stosowaniu leku na duże powierzchnie skóry i przez dłuższy czas (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Okres ważności. 2 lata.

Po pierwszym otwarciu – 1 rok.

Warunki przechowywania. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 15 g lub 30 g maści w tubie. Po 1 tubie w pudełku kartonowym.

Kategoria wydania. Bez recepty.

Producent.

LEO Laboratoris Limityd.

Miejsce położenia producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

285 Cashel Road, Crumlin, Dublin 12, Irlandia.