Cystafocyn

ULOTKA DO STOSOWANIA LĘKARZOWEGO Cystafocyn (CYSTAPHOCIN)

Skład:

substancja czynna: fosfomycyna;

1 saszetka zawiera 5,631 g trometamolu fosfomycyny, co odpowiada 3,0 g fosfomycyny;

substancje pomocnicze: aromat cytrynowy, sacharyna sodowa (E 954), sacharoza.

Postać farmaceutyczna. Granulat do sporządzenia roztworu doustnego.

Główne właściwości fizykochemiczne: proszek granulowany białego koloru. Po rozpuszczeniu odczuwalny charakterystyczny zapach cytrusowy.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki przeciwdrobnoustrojowe do stosowania systemowego. Inne środki przeciwdrobnoustrojowe. Fosfomycyna.

Kod ATC J01X X01.

Właściwości farmakologiczne.

Cystafocyn zawiera substancję czynną fosfomycynę w postaci soli trometamolu fosfomycyny. Fosfomycyna jest antybiotykiem o działaniu bakteriobójczym (pochodna kwasu fosfonowego). Hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii, blokując jeden z pierwszych etapów syntezy peptydoglikanu.

Farmakodynamika.

Cystafocyn zawiera fosfomycynę [mono (2-amino-2-hydroksymetylo-1,3-propanodiol) (2R-cis)-(3-metoksyranil) fosfonian] – antybiotyk pochodzący od kwasu fosfonowego, stosowany w leczeniu infekcji dróg moczowych.

Fosfomycyna wpływa na pierwszy etap syntezy ściany komórkowej bakterii.

Struktura fosfomycyny jest analogiczna do struktury fosfoenolopirianu. Dlatego inaktywuje enzym enolopiranylotransferazę, nieodwracalnie blokując kondensację urydynodifosfato-N-acetyloglukozamina z fosfoenolopirianem – jeden z pierwszych etapów syntezy ściany komórkowej bakterii. Fosfomycyna może również zmniejszać adhezję bakterii do nabłonka błony śluzowej pęcherza moczowego, co może być czynnikiem wyzwalającym nawracające infekcje.

W poniższej tabeli przedstawiono dane aktywności trometamolu fosfomycyny in vitro wobec klinicznie wyizolowanych mikroorganizmów. Minimalne stężenie hamujące (MIC) określono metodą dyfuzyjno-krążkową, stosując krążki z trometamolem fosfomycyny o zawartości 200 μg. Mikroorganizmy o średnicy strefy całkowitego zahamowania wzrostu > 16 mm (na podłożu Müllera-Hintona) sklasyfikowano jako wrażliwe (co odpowiada 200 μg/ml).

Odporność/przeciwstawność krzyżowa

Fosfomycyna zachowuje skuteczność wobec najczęstszych bakterii wyizolowanych podczas infekcji dróg moczowych.

Tylko niektóre bakterie mogą rozwijać oporność. Wskaźnik oporności E. coli powodującej rozwój niepowikłanych infekcji dróg moczowych jest bardzo niski.

Większość wieloopornych E. coli oraz innych bakterii z rodziny Enterobacteriaceae produkujących β-laktamazy o szerokim zakresie działania (ESBL) jest wrażliwa na fosfomycynę. Podobnie większość szczepów Staphylococcus aureus opornych na metycylinę (MRSA) jest wrażliwa na fosfomycynę.

Do chwili obecnej nie odnotowano przypadków oporności krzyżowej z innymi substancjami przeciwbakteryjnymi. Odporność krzyżowa jest mało prawdopodobna, ponieważ fosfomycyna różni się strukturą chemiczną od innych antybiotyków i ma unikalny mechanizm działania.

Skuteczność kliniczna

Fosfomycyna wykazuje szeroki zakres działania przeciwbakteryjnego, w tym wobec większości bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych wywołujących infekcje dróg moczowych, a także wobec szczepów produkujących penicylinazę.

In vivo oporność obserwuje się u Enterobacter spp., Klebsiella spp., Enterococcus, Proteus mirabilis, Staph. aureus oraz Staph. saprophyticus.

Dodatkowo Cystafocyn zmniejsza adhezję bakterii do nabłonka błony śluzowej pęcherza moczowego, co może być czynnikiem wyzwalającym nawrotowe infekcje.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Po podaniu doustnym około 50 % fosfomycyny trometamolu jest szybko wchłaniane. Po podaniu dawki 50 mg/kg masy ciała, czas osiągnięcia maksymalnej stężenia (t_max) wynosi 2–2,5 godziny, a maksymalne stężenie (C_max) wynosi 20–30 μg/ml.

Rozkład

Łączenie fosfomycyny z białkami osocza krwi jest bardzo niskie (poniżej 5 %). Objętość rozkładu wynosi 1,5–2,4 l/kg masy ciała.

Fosfomycyna przenika przez barierę łożyskową oraz do mleka matki.

Metabolizm

Fosfomycyna nie jest metabolizowana.

Wydalanie

Okres półtrwania wydalania z osocza krwi wynosi około 4 godziny. Po pojedynczej dawce 3 g fosfomycyny trometamolu stężenie w moczu wynoszące 1800–3000 μg/ml osiągane jest po 2–4 godzinach. Terapeutyczne stężenia skuteczne (200–300 μg/ml) utrzymują się do 48 godzin po podaniu. 40–50 % dawki wydalone jest z moczem w ciągu pierwszych 48 godzin w niezmienionej postaci.

Kinetyka u szczególnych grup pacjentów

U pacjentów z niewydolnością nerek wydalanie leku opóźnia się w zależności od stopnia zaburzeń czynności nerek, a okres półtrwania z osocza krwi wydłuża się (t_1/2 do 50 godzin przy klirensie kreatyniny 10 ml/min).

Dane kliniczne.

Wskazania.

Leczenie ostrzego niepowikłanego zapalenia pęcherza moczowego u kobiet i dziewcząt w wieku od 12 lat.

Profilaktyka zakażeń u dorosłych mężczyzn podczas biopsji prostaty przezodbytowej.

Należy uwzględniać oficjalne rekomendacje dotyczące właściwego stosowania środków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania.
Nadwrażliwość na fosfomycynę lub na inne składniki leku, ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 10 ml/min), wiek dziecięcy poniżej 12 roku życia, przeprowadzanie hemodializy.

Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Jednoczesne przyjmowanie z metoklopramidem i innymi lekami zwiększającymi motorykę przewodu pokarmowego (ŻKP) obniża wchłanianie Cystafocynu, co prowadzi do obniżenia stężenia fosfomycyny w surowicy i w moczu.

Przyjmowanie leku podczas posiłku obniża stężenia fosfomycyny we krwi i w moczu. Dlatego zaleca się przyjmowanie leku na czczo lub 2–3 godziny po posiłku lub po przyjęciu innych leków.

Specyficzne problemy związane z wahaniem INR (międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego).
Zgłaszano liczne przypadki nasilonej aktywności antagonistycznej wobec witaminy K u pacjentów przyjmujących antybiotyki. Do czynników ryzyka należą: poważne infekcje lub stan zapalny, wiek starszy i złe ogólne stanie zdrowia. W takich przypadkach trudno określić, czy zmiana INR jest spowodowana chorobą zakaźną czy przyjmowanym lekiem. Istnieją jednak pewne grupy antybiotyków, których stosowanie częściej wiąże się z wahaniem INR, w szczególności fluorochinolony, makrolidy, cykliny, kotrimoksazol i niektóre cefalosporyny.

Badania interakcji przeprowadzono wyłącznie na dorosłych.

Szczególne środki ostrożności.

Reakcje nadwrażliwości. Podczas leczenia fosfomycyną mogą występować ciężkie i czasem śmiertelne reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Działania niepożądane”). W przypadku wystąpienia takich reakcji należy natychmiast przerwać leczenie fosfomycyną i podjąć odpowiednie działania nagłego charakteru.

Biegunka spowodowana Clostridioides difficile. Podczas stosowania fosfomycyny zgłaszano przypadki zapalenia jelita grubego związanego z Clostridioides difficile oraz zapalenia jelita grubego pseudobłoniastego, których ciężkość może wahać się od łagodnej do zagrożonej życia (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”). Dlatego ważne jest rozważenie tej diagnozy u pacjentów, u których wystąpiła biegunka podczas lub po zastosowaniu fosfomycyny. Należy rozważyć przerwanie terapii fosfomycyną i wdrożenie specyficznego leczenia Clostridioides difficile. Nie należy stosować leków hamujących perystaltykę.

Pacjenci pediatryczni. Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania fosfomycyny u dzieci poniżej 12. roku życia nie zostały ustalone. Dlatego lek nie powinien być stosowany u tej grupy wiekowej (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Infekcje nawracające. Pacjenci mężczyźni. W przypadku trudnych do wyleczenia infekcji zaleca się dokładne badanie i ponowną ocenę rozpoznania, ponieważ często są one związane z infekcjami powikłanymi dróg moczowych lub występowaniem opornych patogenów (np. Staphylococcus saprophyticus, patrz sekcja „Farmakodynamika”). Ogólnie infekcje dróg moczowych u mężczyzn należy traktować jako infekcje powikłane dróg moczowych, dla których ten lek nie jest wskazany (patrz sekcja „Wskazania”).

Niewydolność nerek. Stężenie fosfomycyny w moczu pozostaje terapeutycznie skuteczne przez 48 godzin, jeśli klirens kreatyniny przekracza 10 ml/min.

Ważne informacje o substancjach pomocniczych. Lek zawiera sacharozę. Jeżeli pacjent ma cukrzycę lub przestrzega diety, należy wziąć pod uwagę, że w jednym saszetce znajduje się 2,213 g sacharozy. Fosfomycyny nie należy stosować pacjentom z nietolerancją fruktozy, z zespołem niedoboru glukozy-galaktozy lub z niedoborem sacharazy-izomalatazy.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Podawanie pojedynczych dawek w celu leczenia infekcji dróg moczowych u kobiet w ciąży nie jest uważane za wskazane.

Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego działania toksycznego na ciążę, rozwój embrionalny, rozwój płodu i/lub rozwój poporodowy.

Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania fosfomycyny u kobiet w ciąży są ograniczone. Dane te nie wskazują na występowanie wad wrodzonych ani toksyczności płodowej/neonatalnej fosfomycyny.

W czasie ciąży stosowanie leku jest możliwe w razie potrzeby, gdy oczekiwany efekt terapii dla kobiety w ciąży przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią

Cystafocyn przenika do mleka matki nawet po podaniu pojedynczej dawki. W okresie karmienia piersią należy przerwać stosowanie leku.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Cystafocyn może powodować zawroty głowy, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub pracy z maszynami.

Sposób stosowania i dawki.

Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie.

Leczenie ostrzego niepowikłanego zapalenia pęcherza . Dorośle kobiety i dziewczęta w wieku od 12 lat o masie ciała od 50 kg powinny przyjmować po 1 saszetce środka leczniczego (3 g) 1 raz na dobę.

Profilaktyka infekcji u dorosłych mężczyzn przed biopsją prostaty metodą przezodbytkową . Mężczyznom o masie ciała od 50 kg podaje się po 1 saszetce (3 g) 3 godziny przed zabiegiem oraz 24 godziny po zabiegu.

Sposób stosowania. Stosować doustnie.

W leczeniu ostrzego niepowikłanego zapalenia pęcherza u kobiet i dziewcząt w wieku od 12 lat należy przyjmować na czczo (około 2–3 godziny przed lub 2–3 godziny po posiłku), najlepiej przed snem i po opróżnieniu pęcherza moczowego.

Zawartość saszetki rozpuścić w 1 szklance wody i natychmiast wypić przygotowany roztwór.

Dzieci.

Zastosowanie u dziewcząt w wieku od 12 lat w leczeniu ostrzego niepowikłanego zapalenia pęcherza. Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania fosfomycyny u dzieci poniżej 12 roku życia nie zostały ustalone.

Przedawkowanie.

Dane dotyczące przedawkowania fosfomycyny przy doustnym stosowaniu są ograniczone.

Objawy: zaburzenia vestibularne, pogorszenie słuchu, metaliczny smak w ustach oraz ogólna utrata wrażliwości smakowej.

Przy stosowaniu dożylnym fosfomycyny odnotowano przypadki hipotensji, silnego osłabienia, zaburzeń elektrolitowych, trombocytopenii oraz hipoprotrombinemii.

Leczenie: terapia objawowa i wspierająca. Zaleca się obfite picie płynów w celu zwiększenia diurezy.

Efekty uboczne.

Do najczęściej występujących działań niepożądanych po pojedynczym przyjęciu fosphomycyny trometamolu należą zaburzenia działania przewodu pokarmowego, głównie biegunka. Zjawiska te są najczęściej nietrwałe i ustępują samodzielnie.

W poniższej tabeli przedstawiono nieprzewidziane działania niepożądane, które zostały zarejestrowane podczas badań klinicznych lub znane z doświadczeń z okresu pogwarancyjnego.

Częstotliwość działań niepożądanych określa się następująco:

bardzo często (≥ 1/10);

często (≥ 1/100 — < 1/10);

rzadko (≥ 1/1000 — < 1/100);

nieczęsto (≥ 1/10000 — < 1/1000);

bardzo rzadko (< 1/10000);

nieznane (nie można określić na podstawie dostępnych danych).

W każdej grupie częstotliwości działania niepożądane są wymienione według malejącego nasilenia.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma duże znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez zautomatyzowany system informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 3 lata.

Nie stosować po upływie okresu ważności.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. 8 g leku (3 g substancji czynnej) w saszetkach. 1 lub 2 saszetki w pudełku z tektury.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. Spółka Akcyjna „Chimfarmzavod Czerwona Gwiazda”.

Adres siedziby producenta i miejsce wykonywania działalności.

61010, Ukraina, obwód charkowski, miasto Charków, ul. Gordienkowska 1.