Cysplatyna-AAR

INSTRUKCJA dotyczāca stosowania leczniczego leku CYSPLATYNA-AAR (CISPLATIN-AAR)

Skład:

substancja czynna: cyplatyna;

1 fiolka zawiera 10 mg lub 50 mg cyplatyny (1 mg/ml);

substancje pomocnicze: natrium chloridum, woda do wstrzykiwań.

Postać farmaceutyczna. Stężony roztwór do sporządzenia roztworu do infuzji.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty roztwór o barwie od bezbarwnej do bladożółtej w fiolce szklanej.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwnowotworowe. Związki platyny. Kod ATC L01X A01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Cysplatyna wykazuje właściwości biochemiczne podobne do leków alkilujących o działaniu bifunkcjonalnym. Hamuje syntezę DNA poprzez tworzenie wiązań poprzecznych (mostków) wewnątrz nici DNA oraz między nimi. Synteza białek i RNA jest również hamowana, jednak w mniejszym stopniu.

Choć działanie przeciwnowotworowe cysplatyny wiąże się głównie z hamowaniem syntezy DNA, inne mechanizmy, w tym zwiększona immunogenność nowotworów, mogą również przyczyniać się do jej działania antyneoplastycznego. Działanie onkolityczne cysplatyny jest porównywalne do działania substancji alkilujących. Cysplatyna wykazuje również działanie immunosupresyjne i antymikrobiotyczne oraz zwiększa wrażliwość na napromienianie. Działanie cysplatyny na komórki nie zależy od fazy cyklu komórkowego.

Farmakokinetyka.

Absorpcja.

Cysplatyna jest dobrze wychwytywana przez nerki, wątrobę i przewód pokarmowy. Ponad 90 % związków zawierających platynę pozostających we krwi wiąże się (prawdopodobnie nieodwracalnie) z białkami osocza krwi.

Stopień przenikania do płynu mózgowo-rdzeniowego jest niski, choć znaczne ilości cysplatyny mogą być wykrywane w guzach śródmózgowia.

Rozkład.

Wykluczanie ogólnej platyny z osocza krwi jest szybkie w pierwszych czterech godzinach po podaniu dożylnym, a następnie przebiega wolniej, co wynika z kowalencyjnych wiązań z białkami surowicy krwi. Stężenia wolnej platyny obniżają się z okresem półtrwania wynoszącym od 20 minut do 1 godziny, w zależności od szybkości infuzji.

Wydalanie.

Wydalanie wolnej substancji oraz różnych produktów biotransformacji zawierających platynę odbywa się z moczem. Około 15–25 % podanej platyny jest szybko wydalane z organizmu w ciągu pierwszych 2–4 godzin po podaniu cysplatyny. Takie wczesne wydalanie dotyczy głównie wolnej cysplatyny. W ciągu pierwszych 24 godzin po podaniu cysplatyny wydala się 20–80 %, a reszta stanowi substancję związaną z tkankami lub białkami osocza krwi.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

• Zaawansowany lub przerzutowy rak jądra;
• zaawansowany lub przerzutowy rak jajnika;
• zaawansowany lub przerzutowy rak pęcherza moczowego;
• zaawansowany lub przerzutowy rak płaskokomórkowy głowy i szyi;
• zaawansowany lub przerzutowy nieziarninowy rak płuca;
• zaawansowany lub przerzutowy rak drobnokomórkowy płuca;
• leczenie nowotworów szyjki macicy w połączeniu z innymi lekami lub radioterapią.

Cysplatyna może być stosowana jako monoterapia, jak również w terapii skojarzonej.

Lek stosuje się w leczeniu dorosłych oraz dzieci.

Przeciwwskazania.

• Nadwrażliwość na cysplatynę lub którykolwiek składnik preparatu. Cysplatyna może powodować reakcje alergiczne u niektórych pacjentów. Stosowanie jej jest przeciwwskazane u pacjentów z alergicznymi reakcjami na cysplatynę, inne leki zawierające platynę lub którykolwiek składnik preparatu w wywiadzie.
• Cysplatyna powoduje nefrotoksyczność o charakterze kumulatywnym, dlatego jest przeciwwskazana u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek w wywiadzie.
• Wykazano również, że cysplatyna wykazuje kumulatywną neurotoksyczność (w tym ototoksyczność), dlatego nie należy jej stosować u pacjentów z zaburzeniami słuchu w wywiadzie. Cysplatyna jest również przeciwwskazana u pacjentów z mielosupresją i odwodnieniem.
• Okres karmienia piersią (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).
• Jednoczesne stosowanie szczepionki przeciw żółtej gorączce oraz profilaktyczna terapia fenytoiną.

Szczególne środki ostrożności.

Przygotowanie i praca z preparatem

Tak jak w przypadku pracy z dowolnymi innymi lekami cytotoksycznymi, należy zachować ostrożność podczas manipulowania preparatem Cysplatyna-AAR. Przed zastosowaniem stężony roztwór należy rozcieńczyć. Rozcieńczanie powinno być wykonywane przez wykwalifikowany personel w specjalnie do tego przeznaczonym miejscu, w warunkach aseptycznych. Należy używać ochronnych rękawic. Należy podjąć środki ostrożności w celu uniknięcia kontaktu preparatu z skórą i błonami śluzowymi. W przypadku kontaktu z skórą należy natychmiast przemyć skórę wodą z mydłem. Po kontakcie ze skórą może wystąpić uczucie mrowienia, oparzenia i zaczerwienienie. W przypadku kontaktu z błoną śluzową należy dokładnie przemyć wodą. Po wdychaniu może wystąpić duszność, ból w klatce piersiowej, podrażnienie gardła oraz nudności.

Ciężarne pracownice medyczne nie powinny pracować z cysplatyną.

Wydzielinę fizjologiczną i wymioty należy utylizować ostrożnie.

Jeśli roztwór jest mętny i występuje nierozpuszczony osad, butelkę należy wyrzucić. Uszkodzone butelki należy utylizować, stosując te same środki ostrożności, co przy utylizacji zanieczyszczonych odpadów. Zanieczyszczone odpady należy przechowywać w specjalnych pojemnikach na odpady (patrz podsekcja „Utylizacja”).

Przygotowanie do wstrzykiwania dożylnego.

Odmierzyć niezbędną ilość roztworu z butelki i rozcieńczyć co najmniej 1 litrem następujących roztworów:

• 0,9 % roztworem NaCl;
• mieszaniną 0,9 % roztworu NaCl/5 % roztworu glukozy (1:1) (z końcowymi stężeniami: NaCl 0,45 %, glukoza 2,5 %);
• 0,9 % roztworem NaCl i 1,875 % roztworem manitolu do wstrzykiwań;
• 0,45 % roztworem NaCl, 2,5 % roztworem glukozy i 1,875 % roztworem manitolu do wstrzykiwań.

Zawsze należy sprawdzić roztwór przed zastosowaniem. Jeśli roztwór jest nieprzezroczysty lub powstaje nierozpuszczony osad, nie można go stosować. Należy używać wyłącznie przezroczystego roztworu, wolnego od zanieczyszczeń mechanicznych.

Zabronione jest stosowanie igieł i innego sprzętu do wstrzykiwania dożylnego zawierającego elementy z aluminium do przygotowania i podania roztworu cysplatyny.

Nie stosować nierozcieńczonego stężonego roztworu.

Utylizacja.

Wszystkie materiały, które były używane do przygotowania i podania lub w inny sposób miały kontakt z cysplatyną, należy zniszczyć zgodnie z wymogami lokalnego przepisu prawa dotyczącymi utylizacji substancji cytotoksycznych.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani do odpadów komunalnych.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Leki nefrotoksyczne.

Leki nefrotoksyczne (np. cefalosporyny, aminoglikozydy, amfoterycyna B lub środki kontrastowe) oraz leki ototoksyczne (np. aminoglikozydy) nasilają toksyczne działanie cysplatyny na nerki. Podczas lub po leczeniu cysplatyną należy ostrożnie przepisywać leki wydalane głównie przez nerki (np. bleomycynę i metotreksat), ponieważ cysplatyna może obniżać wydalanie nerkowe.

W przypadku skojarzonego stosowania ifosfamidu i cysplatyny lub wcześniejszego stosowania cysplatyny u pacjentów nasila się nefrotoksyczność ifosfamidu.

W skojarzonej terapii cysplatyną, bleomycyną i etopozydem w kilku przypadkach zaobserwowano obniżenie stężenia litu we krwi. Dlatego w czasie leczenia zaleca się kontrolowanie poziomu litu.

Leki ototoksyczne.

Jednoczesne stosowanie leków ototoksycznych (np. aminoglikozydów i diuretyków pętlowych) nasila toksyczne działanie cysplatyny na słuch. Z wyjątkiem pacjentów, którym podaje się cysplatynę w dawkach przekraczających 60 mg/m2 powierzchni ciała i u których wydzielanie moczowe nie przekracza 1000 ml w ciągu 24 godzin, nie należy stosować wymuszonego diurezy z użyciem diuretyków pętlowych, ponieważ może to prowadzić do uszkodzenia nerek i nasilenia ototoksyczności.

Ifosfamid również nasila ototoksyczne działanie cysplatyny.

Żywe osłabione szczepionki.

Stosowanie szczepionki przeciw żółtej gorączce jest surowo przeciwwskazane ze względu na ryzyko rozwoju śmiertelnego schorzenia systemowego (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Ze względu na ryzyko schorzenia systemowego zaleca się, jeśli to możliwe, stosowanie szczepionek inaktywowanych.

Leki przeciwpłotne doustne.

W przypadku jednoczesnego stosowania leków przeciwpłotnych doustnych zaleca się regularne sprawdzanie wartości wskaźnika międzynarodowego znormalizowanego stosunku (INR).

Fenotiazyny, leki przeciwhistaminowe i inne leki.

Objawy działania ototoksycznego cysplatyny (np. zawroty głowy, szumy w uszach) mogą być maskowane przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwhistaminowych, buklicyny, cyklicyny, loxapiny, meklozyny, fenotiazyn, tiokasantenów lub trimetobenzamidów.

Leki przeciwpadaczkowe.

U pacjentów otrzymujących jednocześnie cysplatynę i leki przeciwpadaczkowe stężenie tych ostatnich w surowicy krwi może obniżać się do poziomów subterapeutycznych. Pirydoksyna + altretamina, kombinacja.

Podczas jednego randomizowanego badania klinicznego zaobserwowano, że u pacjentek z postępującym rakiem jajnika odpowiedź na terapię była gorsza przy jednoczesnym stosowaniu pirydoksyny z altretaminą (heksametylo-melaminą) i cysplatyną. Paklitaksel.

Stwierdzono, że przy podaniu paklitakselu po cysplatynie klirens paklitakselu może obniżać się o 33 %, co może prowadzić do nasilenia neurotoksyczności.

Leki przeciwdrgawkowe.

U pacjentów stosujących jednocześnie cysplatynę i fenytoinę stężenie tej ostatniej w surowicy krwi może obniżać się. Ma to miejsce głównie na skutek obniżenia wchłaniania fenytoiny i/lub nasilenia metabolizmu. U takich pacjentów należy kontrolować poziom fenytoiny w osoczu krwi i odpowiednio korygować dawkę.

Szczególne środki ostrożności.

Leczenie kysplatyną-AAR powinno odbywać się pod nadzorem wykwalifikowanego onkologa wyłącznie w jednostkach specjalistycznych, w warunkach umożliwiających odpowiedni monitoring i opiekę. W celu kontroli reakcji anafilaktycznych konieczna jest dostępność odpowiedniego sprzętu reanimacyjnego.

Kysplatyna-AAR reaguje z aluminium, tworząc czarny osad platyny. Dlatego należy unikać stosowania narzędzi zawierających aluminium (w szczególności systemów do wlewu dożylnego, igieł, cewników, strzykawek). Szczegóły w sekcji „Niezgodność”.

Roztworu do wlewu nie wolno mieszać z żadnymi innymi lekami ani substancjami pomocniczymi.

Odpowiednie monitorowanie i zarządzanie leczeniem oraz jego powikłaniami możliwe są wyłącznie przy odpowiedniej diagnostyce i jasnych schematach terapii.

Nefrotoxyczność.

Kysplatyna-AAR powoduje ciężkie, kumulacyjne efekty nefrotoksyczne, które mogą być nasilane przez stosowanie aminoglikozydów. Przed rozpoczęciem leczenia kysplatyną-AAR oraz przed każdą kolejną dawką należy monitorować stężenie kreatyniny w surowicy, mocznika w osoczu, klirens kreatyniny oraz poziom magnezu, sodu, potasu i wapnia. Kysplatyny-AAR nie należy podawać częściej niż raz na 3–4 tygodnie. Diureza na poziomie 100 ml/godz. lub więcej minimalizuje nefrotoksyczne działanie kysplatyny-AAR. Odpowiednią diurezę można zapewnić poprzez wcześniejszą hydratację przez dożylne podanie 2 litrów odpowiedniego roztworu lub podobną hydratację po podaniu kysplatyny-AAR (zaleca się podanie roztworu w dawce 2500 ml/m² w ciągu 24 godzin). Jeśli aktywna hydratacja nie wystarcza do utrzymania odpowiedniej diurezy, mogą być stosowane diuretyki osmotyczne (np. manitol).

Neuropatia.

Opisywano przypadki ciężkiej neuropatii. Te powikłania mogą być nieodwracalne i objawiać się jako parestezje, arefleksja, utrata czucia proprioceptywnego i wibracyjnego. Opisywano również przypadki utraty funkcji ruchowych. Badania neurologiczne pacjentów należy przeprowadzać regularnie.

Znanym faktem jest, że neurotoksyczność ma charakter kumulacyjny.

Przed rozpoczęciem każdego cyklu leczenia należy upewnić się o braku objawów neuropatii obwodowej.

Ototoxyczność.

Ototoxyczność obserwowano u 31% pacjentów, którym podawano jednorazową dawkę kysplatyny-AAR 50 mg/m², objawiającą się szumem w uszach i/lub pogorszeniem słuchu w zakresie wysokich częstotliwości (4000–8000 Hz). W niektórych przypadkach może występować pogorszenie słuchu w zakresie mowy. Efekt ototoksyczny może być bardziej wyrażony u dzieci leczonych kysplatyną-AAR. Utrata słuchu może być jednostronna lub obustronna i staje się częstsza i cięższa po powtarzanym podawaniu leku; pojedyncze przypadki głuchoty opisywano nawet po pierwszym podaniu kysplatyny-AAR. Poprzednie lub jednoczesne napromienianie obszaru głowy zwiększa ryzyko powikłań ototoksycznych, co może być związane z maksymalnym stężeniem kysplatyny-AAR w osoczu. Nie ustalono, czy ototoxyczność indukowana kysplatyną-AAR jest odwracalna. Przed rozpoczęciem leczenia kysplatyną-AAR oraz przed rozpoczęciem każdego kolejnego cyklu terapii należy wykonać audiogram. Opisywano również toksyczność układu przedsionkowego (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Reakcje alergiczne.

Podczas stosowania kysplatyny-AAR obserwowano reakcje anafilaktyczne. Mogą one wystąpić kilka minut po podaniu u pacjentów wcześniej leczonych kysplatyną-AAR i można je kontrolować za pomocą adrenaliny, glikokortykosteroidów i leków przeciwhistaminowych.

Tak jak przy innych lekach zawierających platynę, mogą występować reakcje nadwrażliwości, najczęściej podczas wlewu. Wymagają one przerwania wlewu i odpowiedniego leczenia objawowego. Opisywano reakcje krzyżowe, czasem śmiertelne, ze wszystkimi związkami platyny (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Działania niepożądane”).

Funkcja wątroby i morfologia krwi.

Należy regularnie monitorować morfologię krwi oraz funkcję wątroby.

Możliwość działania rakotwórczego.

W rzadkich przypadkach u ludzi wystąpiła ostra białaczka w czasie stosowania kysplatyny-AAR; przypadki te były zazwyczaj związane ze stosowaniem innych leków rakotwórczych.

Kysplatyna-AAR jest mutagenem bakteryjnym i powoduje aberracje chromosomowe w hodowlach komórek zwierzęcych. Rakotwórczość jest możliwa, ale dotąd nie została wykazana. Kysplatyna-AAR wykazuje działanie teratogenne i embriotoksyczne u myszy.

Reakcje w miejscu podania.

Podczas podawania kysplatyny-AAR mogą wystąpić reakcje w miejscu podania. Ze względu na możliwość ekstrawazacji, należy uważnie obserwować miejsce wlewu pod kątem możliwego wycieku. Specyficzna terapia w przypadku reakcji ekstrawazacji nie jest znana.

Ostrzeżenia.

Ten środek cytotoksyczny ma większą toksyczność niż standardowe leki chemioterapii przeciwnowotworowej.

Toksykość nerek, która jest głównie kumulacyjna, jest ciężka i wymaga szczególnych środków ostrożności podczas podawania leku (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki” oraz „Działania niepożądane”).

Nudności i wymioty mogą być nasilone i wymagać odpowiedniego leczenia lekami przeciw wymiotnym. Należy dokładnie monitorować stan pacjenta pod kątem ototoksyczności, mielosupresji i reakcji anafilaktycznych (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Przygotowanie roztworu do wstrzykiwania dożylnego.

Ostrzeżenia.

Tak jak w przypadku innych potencjalnie toksycznych środków, należy zachować środki ostrożności podczas pracy z roztworem kysplatyny-AAR. W przypadku przypadkowego kontaktu z lekiem może dojść do uszkodzenia skóry. Zaleca się noszenie rękawic ochronnych. W przypadku kontaktu roztworu kysplatyny-AAR z skórą lub błonami śluzowymi należy dokładnie przemyć skórę lub błony śluzowe wodą z mydłem.

Zaleca się przestrzeganie procedur niezbędnych przy obrocie i utylizacji substancji cytotoksycznych.

Przed podaniem roztworu pacjentowi należy sprawdzić jego przejrzystość oraz brak zanieczyszczeń mechanicznych.

Ważne informacje o substancjach pomocniczych.

Pacjenci stosujący dietę kontrolowaną pod względem sodu powinni zachować ostrożność przy stosowaniu leku, ponieważ zawiera on 9 mg/ml sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Kysplatyna-AAR może działać toksycznie na płód podczas stosowania u kobiet w ciąży. Kysplatyny-AAR nie należy stosować w ciąży, chyba że istnieją wskazania życiowe. Pacjentom obu płci przyjmującym kysplatynę-AAR należy podjąć odpowiednie środki zapobiegające zajściu w ciążę zarówno podczas, jak i przez co najmniej 6 miesięcy po zakończeniu leczenia.

Okres karmienia piersią. Kysplatyna-AAR przenika do mleka matki, dlatego karmienie piersią podczas terapii kysplatyną-AAR jest przeciwwskazane.

Plodność. Pacjenci, którzy po zakończeniu terapii chcą mieć dzieci, powinni wcześniej skonsultować się z genetykiem. Ponieważ kysplatyna-AAR może powodować nieodwracalne bezpłodzie, mężczyźni, którzy w przyszłości chcą zostać ojcami, powinni rozważyć kriokonserwację nasienia przed rozpoczęciem terapii. Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet. Zarówno mężczyźni, jak i kobiety przyjmujący kysplatynę-AAR, powinni stosować środki antykoncepcyjne w celu zapobiegania zapłodnieniu zarówno podczas, jak i przez co najmniej 6 miesięcy po zakończeniu leczenia.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn. Jednak profil działań niepożądanych (np. nefrotoxyczność) może negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Dawkowanie.

Dorośli i dzieci.

Dawki cyplatyny dobiera się w zależności od nosologii, oczekiwanej odpowiedzi na terapię oraz od tego, czy cyplatyna jest stosowana jako monoterapia czy jako część skojarzonej chemioterapii. Poniższe dawki zalecane są zarówno dla dorosłych, jak i dla dzieci.

W monoterapii zalecane są następujące schematy leczenia:

• pojedyncze podanie dawki 50–120 mg/m² powierzchni ciała co 3–4 tygodnie;
• codzienne podanie dawek 15–20 mg/m² powierzchni ciała przez 5 dni z powtarzaniem cykli co 3–4 tygodnie.

W terapii skojarzonej dawki powinny być niższe. Zazwyczaj cyplatynę stosuje się w dawce 20 mg/m² powierzchni ciała lub więcej co 3–4 tygodnie.

W leczeniu nowotworów szyjki macicy cyplatynę należy stosować w połączeniu z radioterapią. Zazwyczaj cyplatynę podaje się w dawce 40 mg/m² powierzchni ciała co tydzień przez 6 tygodni.

Kolejny cykl leczenia można rozpocząć dopiero po kompleksowej ocenie stanu pacjenta (patrz dział «Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności»).

W przypadku zaburzeń funkcji nerek lub supresji szpiku kostnego dawkę leku należy odpowiednio zmniejszyć (patrz dział «Przeciwwskazania»). Roztwór do infuzji, przygotowany zgodnie z instrukcjami podanymi w dziale «Szczególne środki ostrożności», można podawać wyłącznie przez dożylne wlewanie kroplowe przez 6–8 godzin.

W ciągu 2–12 godzin przed podaniem leku i co najmniej 6 godzin po zakończeniu infuzji cyplatyny należy zapewnić odpowiednie nawodnienie organizmu. Jest ono konieczne do utrzymania wystarczającego diurezy podczas i po podaniu cyplatyny. Nawodnienie u dorosłych przeprowadza się poprzez dożylne wlewanie 0,9 % roztworu chlorku sodu lub mieszaniny 0,9 % roztworu chlorku sodu i 5 % roztworu glukozy w stosunku 1:1.

Nawodnienie przed leczeniem cyplatyną: dożylne wlewanie jednego z wymienionych roztworów z prędkością 100–200 ml/godz. przez 6–12 godzin, przy całkowitej objętości co najmniej 1 l.

Nawodnienie po podaniu leku: dożylne wlewanie kolejnych 2 l jednego z wymienionych roztworów z prędkością 100–200 ml/godz. przez 6–12 godzin.

Jeśli po nawodnieniu wydzielanie moczu jest mniejsze niż 100–200 ml/godz., może być konieczne wymuszone moczowanie. W tym celu pacjentowi podaje się dożylne wlewanie 37,5 g mannitolu (375 ml 10 % roztworu) lub stosuje się moczopędniki (przy założeniu prawidłowej funkcji nerek).

Mannitol lub moczopędniki należy również stosować w przypadkach, gdy dawka cyplatyny przekracza 60 mg/m² powierzchni ciała.

Pacjenci powinni spożywać dużą ilość płynów przez 24 godziny po podaniu cyplatyny w celu zapewnienia wystarczającego wydzielania moczu.

Dzieci.

U dzieci przed rozpoczęciem kolejnego cyklu leczenia lekiem Cysplatyna-AAR główne parametry laboratoryjne (kreatynina osocza, mocznik, leukocyty, trombocyty, audiogram) powinny powrócić do wartości odpowiednich dla wieku.

Przedawkowanie.

Należy zachować ostrożność w celu zapobiegania przypadkowemu przedawkowaniu. Objawy. Ostra przedawkowanie cyplatyny może prowadzić do niewydolności nerek, niewydolności wątroby, głuchoty, toksyczności ocznej (w tym odwarstwienie siatkówki), znacznego zahamowania funkcji szpiku kostnego, nudności i wymiotów opornych na leczenie oraz/lub neuropatii. Przedawkowanie może być śmiertelne.

Leczenie. Nie istnieje specyficzny antydotum w przypadku przedawkowania cyplatyny. Nawet jeśli przeprowadzi się hemodializę w ciągu 4 godzin po przedawkowaniu, efekt eliminacji cyplatyny z organizmu będzie bardzo niewielki, ponieważ cyplatyna silnie i szybko wiąże się z białkami krwi.

W przypadku przedawkowania wskazane są ogólne środki wspierające.

Działania niepożądane.

Niepożądane działania niepożądane zależą od dawek cyplatyny i mogą mieć charakter kumulatywny.

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane (>10 % przypadków): zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia i anemia), zaburzenia przewodu pokarmowego (anoreksja, nudności, wymioty i biegunka), zaburzenia słuchu (uszkodzenia słuchu), zaburzenia nerek (niewydolność nerek, nefrotoksyczność, hiperurykemia) oraz gorączka.

U pacjentów otrzymujących cyplatynę w monoterapii obserwowano poważne oto- i nefrotoksyczne działanie, działanie na szparyk kostny i narządy słuchu; zjawiska te są ogólnie zależne od dawki i mają charakter kumulatywny. U dzieci oto- i nefrotoksyczność może być cięższa.

Podczas oceny działań niepożądanych zastosowano następujące kryteria częstości: bardzo często (≥1/10), często (od ≥1/100 do <1/10), rzadko (od ≥1/1000 do ≤1/100), bardzo rzadko (od ≥1/10000 do ≤1/1000), bardzo rzadko (≤1/10000), częstość nieznana (niemożliwe do oszacowania na podstawie dostępnych danych).

Infekcje i inwazje.

Często – sepsa; częstość nieznana – infekcjaa.

Zaburzenia układu krwi i chłonnego.

Bardzo często – supresja szparyku kostnego, trombocytopenia, leukopenia, anemia; częstość nieznana – hemolityczna anemia z dodatnim testem Coombsa.

Złośliwe i niezłośliwe guzy nowotworowe.

Rzadko – ostra białaczka.

Zaburzenia układu odpornościowego.

Rzadko – reakcje anafilaktyczneb.

Zaburzenia układu endokrynologicznego.

Częstość nieznana – podwyższenie stężenia amylazy we krwi, nieadekwatna sekrecja hormonu antydiuretycznego.

Zaburzenia metaboliczne.

Bardzo często – hiponatremia; rzadko – hipomagnezemia; częstość nieznana – odwodnienie, hipokaliemia, hipofosfatemia, hiperurykemia, hipokalcemia, tężyczka.

Zaburzenia układu nerwowego.

Rzadko – drgawki, neuropatia obwodowa, leukoencefalopatia, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii; częstość nieznana – powikłania naczyniowo-mózgowe, udar mózgu krwotoczny, udar mózgu niedokrwienny, utrata węchu, arteriopatia mózgowa, objaw Lhermitte’a, mielopatia, neuropatia autonomiczna.

Zaburzenia oka.

Częstość nieznana – zamazanie widzenia, zaburzenia postrzegania kolorów, ślepotę korową, zapalenie nerwu wzrokowego, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, pigmentację siatkówki.

Zaburzenia narządu słuchu i przewodów półkolistych.

Rzadko – oto- i nefrotoksyczność; częstość nieznana – szumy w uszach, głuchota.

Zaburzenia serca.

Często – arytmia, bradykardia, tachykardia; rzadko – zawał mięśnia sercowego; bardzo rzadko – zatrzymanie krążenia; częstość nieznana – zaburzenia czynności serca.

Zaburzenia układu naczyniowego.

Często – zakrzepica żylna i zatorowość; częstość nieznana – mikroangiopatia zakrzepnicza (zespol hemolityczno-uremiczny); zespół Raynauda.

Zaburzenia przewodu pokarmowego.

Rzadko – zapalenie jamy ustnej; częstość nieznana – wymioty, nudności, anoreksja, kichota, biegunka.

Zaburzenia układu wątrobowo-pęcherzowego.

Częstość nieznana – podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, podwyższenie stężenia bilirubiny we krwi.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i jamy międzybłoniowej.

Częstość nieznana – zatorowość płucna.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej.

Częstość nieznana – wysypka, wypadanie włosów.

Zaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej.

Częstość nieznana – skurcze mięśni.

Zaburzenia nerek i układu moczowego.

Częstość nieznana – ostra niewydolność nerek, niewydolność nerekc, zaburzenia funkcji kanalików nerkowych.

Zaburzenia układu rozrodczego i gruczołów mlekowych.

Rzadko – zaburzenia spermatogenezy.

Zaburzenia ogólne i reakcje w miejscu podania.

Częstość nieznana – gorączka, osłabienie, niedobór samopoczucia, ekstrawazacja w miejscu wstrzyknięciad.

a – powikłania infekcyjne były śmiertelne u niektórych pacjentów;

b – objawy reakcji anafilaktycznej, takie jak obrzęk twarzy, świsty oddechowe, skurcz oskrzeli, tachykardia i hipotensja tętnicza, są uwzględnione w nawiasie dla reakcji anafilaktycznej w powyższej liście częstości działań niepożądanych;

c – podwyższenie stężenia azotu moczanego we krwi, kreatyniny, kwasu moczowego we krwi oraz/lub obniżenie klirensu kreatyniny należy do niewydolności nerek;

d – lokalna toksyczność dla tkanek miękkich, w tym zapalenie skóry, włóknienie i martwica (często), ból (często), obrzęk (często) i zaczerwienienie (często) są wynikiem ekstrawazacji.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma duże znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawieni reprezentanci powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych i braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności.

2 lata.

Po rozcieńczeniu.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia roztwór należy użyć natychmiast. Jeśli roztwór nie zostanie użyty natychmiast, odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania ponosi użytkownik. Zazwyczaj roztwór powinien być przechowywany nie dłużej niż 48 godzin w temperaturze pokojowej, chyba że rozcieńczenie przeprowadzono w kontrolowanych i walidowanych warunkach aseptycznych.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w miejscu chronionym przed światłem, w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci. Nie chłodzić. Nie zamrażać.

Niezgodność.

Nie dopuszczać kontaktu z aluminium. Cyplatyna reaguje z aluminium, tworząc czarny osad platyny, dlatego należy unikać stosowania wszelkich urządzeń zawierających aluminium (np. systemów do infuzji dożylnej, igieł, kaniuli, strzykawek).

Cyplatyna ulega rozkładowi w roztworach o niskim stężeniu chlorków; stężenie chlorków powinno być co najmniej równoważne 0,45 % NaCl.

Z powodu braku badań zgodności, Cysplatyna-AAR nie może być mieszana z żadnymi innymi lekami.

Antyoksydanty (np. metabisulfit sodu), wodorowęglany (wodorowęglan sodu), siarczany, fluorouracyl i paklitaksel mogą inaktywować cyplatynę w systemach infuzyjnych.

Cyplatynę można rozcieńczać wyłącznie roztworami wymienionymi w sekcji „Szczególne środki ostrożności”.

Opakowanie.

10 ml (10 mg) lub 50 ml (50 mg) w fiolce; 1 lub 10 fiolki razem z instrukcją dla zastosowania medycznego w tekturowym pudełku.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. VENUS REMEDIES LIMITED

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Hill Top Industrial Estate, Jharmajri, EPIP Phase-I (Extn), Bhatoli Kalan, Baddi, Distt. Solan, Himachal Pradesh, 173205, Indie / Hill Top Industrial Estate, Jharmajri, EPIP Phase-I (Extn), Bhatoli Kalan, Baddi, Distt. Solan, Himachal Pradesh, 173205, India

Wniosek składający.

AAR PHARMA FZ-LLC

Adres wniosku składającego.

Pomieszczenie 702, 7 piętro, Budynek: DSC Tower, skrzynka pocztowa – 478837, Dubaj, Zjednoczone Emiraty Arabskie / Premises 702, 7th Floor, Building: DSC Tower, Post Box – 478837, Dubai, United Arab Emirates