Claudicex

INSTRUKCJA dotyczÄ cza stosowania leku Claudicex (Claudiex)

SkÅ ad:

substancja czynna: cilostazol;

1 tabletka zawiera cilostazolu 100 mg;

substancje pomocnicze: skrobiÄ kukurydzianÄ, celulozÄ mikrokrysztaÅ cznÄ, karboksymetylocelulozÄ wapniowÄ, hipromeloza, stearynian magnezu.

PostaÄ leku. Tabletki.

GÅ wne wÅ aÅ ciwoÅ ci fizykochemiczne: tabletki o ksztaÅ cie okrÄ gÅ ym, biaÅ e, z ryÅ kÄ po jednej stronie. Å rednica okoÅ o 8 mm. TabletkÄ moÅ na podzieliÄ na dwie rà wne dawki.

Grupa farmakoterapeutyczna. Å rodki przeciwwÅ adne. Å rodki przeciwzespole.

Kod ATC B01A C23.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Cilostazol jest inhibitorem agregacji płytek krwi. Lek poprawia zdolność do wykonywania obciążeń fizycznych, co ocenia się na podstawie absolutnej odległości przejścia przy chwilowym kulawieniu (lub maksymalnej odległości chodzenia (MDC)) oraz początkowej odległości chwilowego kulawienia (lub odległości bezbolesnego chodzenia (OBC)) w teście na bieżni. Wyniki badań przy różnych obciążeniach wykazały istotną absolutną poprawę o 42 metry maksymalnej odległości chodzenia (MDC) w porównaniu z placebo, co odpowiada względnej poprawie o 100% w stosunku do placebo. Ten efekt był nieco słabszy u pacjentów z cukrzycą.

Cilostazol wykazuje działanie wazodylatacyjne, potwierdzone pomiarą przepływu krwi w kończynach dolnych metodą pletryzmografii tensometrycznej. Cilostazol hamuje również proliferację komórek mięśni gładkich oraz hamuje reakcję uwalniania z płytek krwi czynnika wzrostu płytek krwi i PF-4 u ludzi.

Badania wykazały, że cilostazol powoduje odwracalne hamowanie agregacji płytek krwi. Inhibicja jest skuteczna wobec szeregu substancji wywołujących agregację (w tym kwas arachidonowy, kolagen, ADP i adrenalina). U pacjentów działanie inhibitorowe trwa do 12 godzin, a przywrócenie agregacji po zakończeniu przyjmowania cilostazolu zachodzi w ciągu 48–96 godzin, bez efektu odbicia (hiperagregacji). Wykazano również wpływ cilostazolu na lipidy krążące w osoczu. Stosowanie leku obniża poziom trójglicerydów i podnosi poziom cholesterolu HDL. Długotrwałe stosowanie leku nie powodowało zwiększenia śmiertelności wśród pacjentów w porównaniu z placebo.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie.

Przy regularnym przyjmowaniu cilostazolu w dawce 100 mg dwa razy dziennie u pacjentów z chorobami naczyń obwodowych stan stacjonarny osiągany jest w ciągu 4 dni. Cmax cilostazolu oraz jego głównych metabolitów wzrasta w sposób mniej niż proporcjonalny wraz ze wzrostem dawki. Natomiast AUC cilostazolu oraz jego metabolitów zwiększa się w przybliżeniu proporcjonalnie do dawkowania. Widoczny okres półtłumienia (półokres eliminacji) cilostazolu wynosi 10,5 godziny. Istnieją dwa główne metabolity – dehydrocilostazol i 4'-trans-hydroksycilostazol, które charakteryzują się podobnymi wartościami okresu półtłumienia. Metabolit dehydro ma 4–7 razy wyższą aktywność przeciwzakrzepową niż substancja wyjściowa, natomiast metabolit 4'-trans-hydroksy ma aktywność równą 1/5 aktywności cilostazolu. Stężenia w osoczu krwi (uzyskane na podstawie AUC) metabolitów dehydro i 4'-trans-hydroksy wynoszą odpowiednio około 41% i 12% stężenia cilostazolu.

Metabolizm.

Cilostazol jest wydalany głównie poprzez metabolizm i dalsze wydalanie jego metabolitów z moczem. Główne izoenzymy cytochromu P450 biorące udział w jego metabolizmie to CYP3A4, w mniejszym stopniu CYP2C19 oraz jeszcze w mniejszym stopniu CYP1A2.

Wydalanie.

Główną drogą wydalania jest wydalanie z moczem (74%), reszta wydala się z kałem. Niewielkie ilości niezmienionego cilostazolu wydala się z moczem, a mniej niż 2% dawki wydala się w postaci dehydrocilostazolu. Oколо 30% początkowej dawki wydala się z moczem w postaci metabolitu 4'-trans-hydroksy. Pozostała część wydala się jako suma metabolitów, z których żaden nie przekracza 5% całkowitej ilości.

Rozdział.

Cilostazol wiąże się z białkami osocza w 95–98%, głównie z albuminą. Metabolit dehydro oraz metabolit 4'-trans-hydroksy wiążą się z białkami odpowiednio w 97,4% i 66%.

Nie stwierdzono potwierdzenia zdolności cilostazolu do indukcji enzymów mikrosomalnych wątroby. Farmakokinetyka cilostazolu oraz jego metabolitów nie zależała w istotnym stopniu od wieku ani płci pacjentów w wieku 50–80 lat.

U osób z ciężką niewydolnością nerek frakcja wolna cilostazolu była o 27% wyższa, a Cmax oraz AUC były odpowiednio o 29% i 39% niższe niż u osób z prawidłową funkcją nerek. Cmax oraz AUC metabolitu dehydro były odpowiednio o 41% i 47% niższe u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek w porównaniu z pacjentami z prawidłową funkcją nerek. Cmax oraz AUC 4'-trans-hydroksycilostazolu były o 173% i 209% wyższe u osób z ciężką niewydolnością nerek. Brak danych dotyczących pacjentów z umiarkowaną i ciężką niewydolnością wątroby.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

W celu zwiększenia maksymalnego dystansu chodzenia bez bólu u pacjentów z chodem przerywanym, którzy nie odczuwają bólu w spoczynku i nie wykazują oznak martwicy tkanek obwodowych (choroba tętnic obwodowych, stadium II wg Fontaine’a).

Zastosowanie jako terapii drugiego rzędu u pacjentów, u których zmiana stylu życia (w tym zaprzestanie palenia tytoniu i kontrolowane programy ćwiczeń) oraz inne odpowiednie działania nie przyniosły istotnego osłabienia objawów chodu przerywanego.

Przeciwwskazania.

• znana nadwrażliwość na cyklostazol lub którykolwiek składnik leku;
• ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny ≤25 ml/min);
• umiarkowana lub ciężka niewydolność wątroby;
• niewydolność serca zastoinowa;
• ciąża;
• każdy znany skłonność do krwawień (np. wrzód żołądka lub dwunastnicy w okresie zaostrzenia, niedawny udar krwotoczny (do 6 miesięcy), postać proliferacyjna retinopatii cukrzycowej, słabo kontrolowana nadciśnienie);
• przeciwwskazane u pacjentów z tachykardią komorową, migotaniem komór lub wielofocalną ekstrasystolią komorową, niezależnie od prowadzonej odpowiedniej terapii; pacjentom z wydłużeniem odcinka QT;
• ciężka tachyarytmia w wywiadzie;
• jednoczesne leczenie dwoma lub więcej dodatkowymi lekami przeciwpłytkowymi lub lekami przeciwkrzepliwymi (np. kwas acetylosalicylowy, klopidogrel, heparyna, warfaryna, acenokumaryna, dabigatran, rywaroksaban lub apiksaban);
• niestabilna dławica piersiowa, zawał mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 6 miesięcy lub zabieg koronarny w ciągu ostatnich 6 miesięcy.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Leki przeciwtrombotyczne. Cyklostazol jest inhibitorem fosfodiesterazy III o działaniu przeciwpłytkowym. Stosowanie u zdrowych osób w dawce 150 mg przez 5 dni nie prowadziło do wydłużenia czasu krwawienia.

Kwas acetylosalicylowy (ASA). Jednoczesne stosowanie z ASA przez krótki czas (do 4 dni) wiązało się ze wzrostem o 23–25% w skuteczności hamowania ADP-indukowanej agregacji płytek krwi w porównaniu z monoterapią ASA. Nie zaobserwowano wyraźnych tendencji do zwiększenia częstości krwawień u pacjentów przyjmujących aspirynę i cyklostazol w porównaniu z pacjentami przyjmującymi placebo i równoważne dawki ASA.

Klopidogrel i inne leki przeciwpłytkowe. Jednoczesne przyjmowanie cyklostazolu i klopidogrelu nie wpływało na liczbę płytek krwi, czas protrombinowy (PT) ani aktywowany częściowy czas tromboplastynowy (APTT). Wszyscy zdrowi uczestnicy badań mieli wydłużony czas krwawienia przy stosowaniu klopidogrelu w monoterapii oraz w połączeniu z cyklostazolem, co nie prowadziło do istotnego sumarycznego wpływu na czas krwawienia. Jednak należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu cyklostazolu z dowolnymi lekami przeciwtrombotycznymi. Należy rozważyć możliwość okresowego monitorowania czasu krwawienia. Leczenie cyklostazolem jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących dwa lub więcej dodatkowych leków przeciwpłytkowych/przeciwkrzepliwych. Wyższa częstość krwawień była obserwowana przy jednoczesnym stosowaniu klopidogrelu, ASA i cyklostazolu w badaniu CASTLE.

Leki przeciwkrzepliwe doustne (np. warfaryna). Po jednorazowym przyjęciu nie stwierdzono hamowania metabolizmu warfaryny ani wpływu na parametry krzepnięcia (PT, APTT, czas krwawienia). Jednak zaleca się zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących cyklostazol z dowolnym lekiem przeciwkrzepliwym oraz przeprowadzać okresowe monitorowanie w celu minimalizacji ryzyka krwawienia. Leczenie cyklostazolem jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących dwa lub więcej dodatkowych leków przeciwpłytkowych/przeciwkrzepliwych.

Inhibitory cytochromu P450 (CYP). Cyklostazol jest głównie metabolizowany przez enzymy CYP, szczególnie CYP3A4 i CYP2C19, a w mniejszym stopniu przez CYP1A2. Metabolit dehydro, który ma aktywność przeciwpłytkową 4–7 razy wyższą niż cyklostazol, prawdopodobnie powstaje głównie pod wpływem CYP3A4. Metabolit 4'-trans-hydroksy, o aktywności równej 1/5 aktywności cyklostazolu, prawdopodobnie powstaje za pomocą CYP2C19. W związku z tym leki hamujące CYP3A4 (np. niektóre makrolidy, azolowe leki przeciwgrzybicze, inhibitory proteaz) lub CYP2C19 (np. inhibitory pompy protonowej) zwiększają ogólną aktywność farmakologiczną odpowiednio o 32% i 42% i mogą nasilać działania niepożądane cyklostazolu. Może być konieczne zmniejszenie dawki cyklostazolu do 50 mg dwa razy dziennie, w zależności od indywidualnej skuteczności i tolerancji.

Przyjmowanie 100 mg cyklostazolu w 7. dniu stosowania erytromycyny (umiarkowanego inhibitora CYP3A4) w dawce 500 mg trzy razy dziennie prowadziło do wzrostu AUC cyklostazolu o 74%, co towarzyszyło spadkowi AUC jego metabolitu dehydro o 24% i istotnemu wzrostowi AUC metabolitu 4'-trans-hydroksy. Biorąc pod uwagę wartości AUC, ogólna aktywność farmakologiczna cyklostazolu wzrasta o 34% przy jednoczesnym przyjmowaniu z erytromycyną. Na podstawie tych danych zalecana dawka cyklostazolu wynosi 50 mg dwa razy dziennie przy jednoczesnym przyjmowaniu z erytromycyną i podobnymi lekami (np. klaritromycyną).

Jednoczesne stosowanie ketokonazolu (inhibitora CYP3A4) z cyklostazolem prowadziło do wzrostu AUC cyklostazolu o 117%, co towarzyszyło spadkowi AUC metabolitu dehydro o 15% i wzrostowi AUC metabolitu 4'-trans-hydroksy o 87%. Biorąc pod uwagę wartości AUC, ogólna aktywność farmakologiczna cyklostazolu wzrasta o 35% przy jednoczesnym stosowaniu z ketokonazolem. Na podstawie tych danych zalecana dawka cyklostazolu wynosi 50 mg dwa razy dziennie przy jednoczesnym przyjmowaniu z ketokonazolem i podobnymi lekami (np. itrakonazolem).

Stosowanie cyklostazolu z dyltiazemem (słabym inhibitorem CYP3A4) prowadziło do wzrostu AUC cyklostazolu o 44%, co towarzyszyło wzrostowi AUC metabolitu dehydro o 4% i wzrostowi AUC metabolitu 4'-trans-hydroksy o 43%. Biorąc pod uwagę wartości AUC, ogólna aktywność farmakologiczna cyklostazolu wzrasta o 19% przy jednoczesnym przyjmowaniu z dyltiazemem. Na podstawie tych danych korekty dawki nie wymaga się.

Przyjmowanie jednorazowej dawki 100 mg cyklostazolu z 240 ml soku grejpfrutowego (inhibitora jelitowego CYP3A4) nie wykazało istotnego wpływu na farmakokinetykę cyklostazolu. W związku z tym korekta dawki nie jest wymagana. Jednak spożycie dużych ilości soku grejpfrutowego może wywołać klinicznie istotny wpływ na farmakokinetykę cyklostazolu.

Stosowanie cyklostazolu z omeprazolem (inhibitorem CYP2C19) prowadziło do wzrostu AUC cyklostazolu o 22%, co towarzyszyło wzrostowi AUC metabolitu dehydro o 68% i spadkowi AUC metabolitu 4'-trans-hydroksy o 36%. Biorąc pod uwagę wartości AUC, ogólna aktywność farmakologiczna cyklostazolu wzrasta o 47% przy jednoczesnym przyjmowaniu z omeprazolem. Na podstawie tych danych zalecana dawka cyklostazolu wynosi 50 mg dwa razy dziennie przy jednoczesnym przyjmowaniu z omeprazolem.

Substraty enzymu cytochromu P450. Zaobserwowano wzrost AUC walmastatyny (czułego substratu CYP3A4) i jego kwasu β-hydroksy przez cyklostazol o 70%. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym przyjmowaniu cyklostazolu z substratami CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym (np. cizapryd, halofantryna, pimozyd, pochodne szczytowca). Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym przyjmowaniu cyklostazolu z statynami metabolizowanymi przez enzymy cytochromu CYP3A4, np. z symwastatyną, atorwastatyną i walmastatyną.

Induktory enzymu cytochromu P450. Wpływ induktorów CYP3A4 i CYP2C19 (takich jak karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna i preparaty z zielonego jasnotu) na farmakokinetykę cyklostazolu nie został zbadany. Teoretycznie działanie przeciwtrombotyczne może ulec zmianie, dlatego konieczne jest monitorowanie w przypadku jednoczesnego stosowania cyklostazolu z induktorami CYP3A4 i CYP2C19.

Podczas badań palenie tytoniu (które indukuje CYP1A2) obniżało stężenie cyklostazolu we krwi o 18%.

Inne potencjalne interakcje

Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu cyklostazolu z dowolnym innym lekiem zdolnym do obniżania ciśnienia tętniczego, ze względu na możliwość wystąpienia addytywnego efektu hipotensyjnego towarzyszonego odruchową tachykardią.

Особliwości stosowania.

Stosowanie cyklostazolu należy dokładnie ocenić w porównaniu z innymi opcjami terapeutycznymi, takimi jak rewaskularyzacja.

Ze względu na mechanizm działania cyklostazol może powodować tachykardię, kołatanie serca, tachyarytmie i/lub hipotensję tętniczą. Związany z cyklostazolem wzrost częstości akcji serca wynosi około 5–7 uderzeń na minutę, dlatego u pacjentów z ryzykiem wystąpienia tego zjawiska lek może wywołać stan dławicy piersiowej.

Pacjentów, którzy mogą być narażeni na podwyższone ryzyko poważnych działań niepożądanych ze strony serca w wyniku zwiększenia częstości akcji serca, np. pacjentów ze stabilną chorobą niedokrwienną serca, należy dokładnie obserwować podczas leczenia cyklostazolem; należy pamiętać, że cyklostazol jest przeciwwskazany u pacjentów z niedawną niestabilną dławicą piersiową lub zawałem mięśnia sercowego/wczesnym okresem po zabiegach koronarnych (w ciągu ostatnich 6 miesięcy) oraz u pacjentów z ciężką tachyarytmią w wywiadzie.

Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu cyklostazolu pacjentom z ektopią przedsionkową i komorową, a także pacjentom z migotaniem lub trzepotaniem przedsionków.

Pacjentów należy poinformować o konieczności natychmiastowego skontaktowania się z lekarzem w przypadku wystąpienia krwawień lub siniaków podczas terapii. W przypadku wystąpienia krwawień ocznych należy przerwać przyjmowanie cyklostazolu.

Ze względu na zdolność leku do hamowania agregacji płytek krwi, zwiększa się ryzyko krwawień podczas zabiegów chirurgicznych (w tym niewielkich zabiegów, np. ekstrakcji zęba). Jeśli pacjent wymaga zabiegu chirurgicznego, a efekt przeciwzakrzepowy jest niepożądany, należy przerwać przyjmowanie cyklostazolu 5 dni przed operacją.

Zgłaszano pojedyncze przypadki zaburzeń hematologicznych, w tym trombocytopenii, leukopenii, agranulocytozy, pancytopenii i anemii aplastycznej. Większość pacjentów wyzdrowiała po przerwaniu przyjmowania cyklostazolu. Jednakże niektóre przypadki pancytopenii i anemii aplastycznej kończyły się śmiercią.

Pacjentów należy poinformować o konieczności natychmiastowego zgłaszania wszelkich objawów, które mogą wskazywać na wczesne zmiany patologiczne w układzie krwiotwórczym, takie jak hipertermia i ból gardła. Należy wykonać pełny morfologię krwi, jeśli podejrzewa się infekcję lub występują inne objawy kliniczne wskazujące na zaburzenia hematologiczne. Przyjmowanie cyklostazolu należy przerwać, jeśli wystąpią objawy kliniczne lub laboratoryjne wskazujące na patologiczne zmiany w krwi.

U pacjentów przyjmujących silne inhibitory CYP3A4 lub CYP2C19 obserwowano zwiększenie stężenia cyklostazolu we krwi. W takich przypadkach zalecana dawka cyklostazolu wynosi 50 mg 2 razy dziennie.

Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu leku pacjentom z ektopią przedsionkową lub komorową, migotaniem lub trzepotaniem przedsionków.

Wymagana jest ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu cyklostazolu z dowolnymi innymi lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze, ponieważ istnieje ryzyko addytywnego efektu hipotensyjnego z towarzyszącą tachykardią odruchową.

Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu cyklostazolu z dowolnymi innymi lekami przeciwtrombotycznymi.

Efekt profilaktyczny tego leku w zapobieganiu udarom mózgu nie był badany w przypadku bezobjawowego udaru niedokrwiennego.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Brak potwierdzonych danych dotyczących stosowania cyklostazolu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczność reprodukcyjną. Ryzyko potencjalne jest nieznane, dlatego cyklostazolu nie należy stosować w czasie ciąży.

Karmienie piersią.

Badania na zwierzętach wykazały, że cyklostazol może przenikać do mleka matki. Brak dokładnych danych dotyczących przenikania cyklostazolu do mleka kobiet. Biorąc pod uwagę możliwy negatywny wpływ na dziecko, stosowanie leku w czasie karmienia piersią nie jest zalecane.

Niepłodność.

Badania na zwierzętach wykazały, że cyklostazol nie wpływa na płodność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Należy zachować ostrożność, ponieważ podczas stosowania leku może wystąpić zawroty głowy.

Sposób stosowania i dawki.

Dawkowanie.

Zalecana dawka leku to 100 mg 2 razy na dobę. Tabletki należy przyjmować 30 minut przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku rano i wieczorem.

Podawanie leku podczas posiłku może zwiększać jego maksymalne stężenia w osoczu krwi (Cmax), co zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Cyklostazol należy przepisywać lekarzom z doświadczeniem w leczeniu chorych na przemijające kulawienie. Jeśli po 3 miesiącach leczenia nie uzyskano efektu terapeutycznego, lekarz powinien rozważyć inne metody terapii. Pacjentom leczonym cyklostazolem należy zalecać zmiany stylu życia (rzucenie palenia i ćwiczenia fizyczne) oraz kontynuację interwencji farmakologicznych (np. stosowanie leków obniżających poziom lipidów i leków przeciwpłytkowych), aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia zdarzeń sercowo-naczyniowych. Cyklostazol nie zastępuje tych form leczenia.

Zaleca się zmniejszenie dawki do 50 mg dwa razy na dobę u pacjentów stosujących leki silnie hamujące CYP3A4, np. niektóre makrolidy, azole przeciwgrzybicze, inhibitory proteazy, lub leki silnie hamujące CYP2C19, np. omeprazol (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Pacjenci w wieku podeszłym.

Nie ma potrzeby dostosowywania dawki u tej grupy pacjentów.

Pacjenci z niewydolnością nerek.

U pacjentów z klirem kreatyniny >25 ml/min nie wymaga się specjalnej korekty dawki leku. Cyklostazol jest przeciwwskazany u pacjentów z klirem kreatyniny ≤25 ml/min.

Pacjenci z niewydolnością wątroby.

U pacjentów z łagodnym uszkodzeniem wątroby nie trzeba zmieniać dawki. Brak danych u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby. Ponieważ cyklostazol jest aktywnie metabolizowany przez enzymy wątroby, jest przeciwwskazany u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby.

Dzieci. Lek nie powinien być stosowany u dzieci ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania.

Przedawkowanie.

Informacje o ostrym przedawkowaniu są ograniczone. Możliwe są silne bóle głowy, biegunka, tachykardia oraz zaburzenia rytmu serca. Pacjentów należy obserwować i stosować leczenie wspierające. Należy opróżnić żołądek poprzez wywołanie wymiotów lub przepłukanie żołądka.

Niepożądane reakcje.

Najczęściej zgłaszane w badaniach klinicznych leku niepożądane reakcje to ból głowy (>30%), biegunka (>15%) oraz zaburzenia działania jelita (>15%). Reakcje te zazwyczaj miały łagodny lub umiarkowany nasilenie i czasem ustępowały po zmniejszeniu dawki.

Niepożądane skutki, które mogą czasem wystąpić podczas stosowania cyklostazolu, wymieniono w poniższej tabeli.

Częstość występowania niepożądanych reakcji: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); rzadko (≥1/1000 do <1/100); bardzo rzadko (≥1/10000 do <1/1000); nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych). Częstość występowania niepożądanych reakcji obserwowanych w okresie po rejestracji leku uznaje się za nieznaną (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Zwiększenie liczby przypadków tachykardii oraz obrzęków obwodowych obserwowano, gdy cyklostazol stosowano łącznie z innymi lekami rozszerzającymi naczynia, które mogą powodować odruchową tachykardię, np. z dihydropirydynowymi blokerami kanałów wapniowych.

Jedynym skutkiem ubocznym, przy którym wymagane było zakończenie leczenia u ≥3% pacjentów przyjmujących cyklostazol, był ból głowy. Innymi częstymi przyczynami przerwania leczenia były silna tachykardia oraz biegunka (występujące z częstością 1,1%).

Stosowanie cyklostazolu może wiązać się z zwiększonym ryzykiem krwawień, a ryzyko to może wzrastać przy jednoczesnym przyjmowaniu leku z innymi lekami o podobnym działaniu.

Ryzyko krwawień wewnątrzgałkowych może być większe u pacjentów z cukrzycą.

U pacjentów w wieku powyżej 70 lat obserwowano zwiększoną częstość występowania biegunki oraz silnej tachykardii.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku jest ważnym procederem. Pozwala to na kontynuowanie monitorowania stosunku korzyści do ryzyka w odniesieniu do danego leku. Osoby pracujące zawodowo w ochronie zdrowia powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 28 tabletek w blistrze; po 1 lub po 2 blisterach w opakowaniu kartonowym.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent. NUCOR HEALTH, S.A.

Miejsce położenia producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Avinguda Camí Real, 51-57, 08184, PALAU-SOLITÀ I PLEGAMANS (Barcelona), Hiszpania.

Producent. GALÉNICUM HEALTH, S.L.

Miejsce położenia producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Avinguda Cornellà 144, 7o-1a Edifici LECLA, Esplugues de Llobregat, Barcelona, 08950, Hiszpania.

Wnioskodawca. Przedsiębiorstwo Państwowe „Firma Farmaceutyczna „Darnica”.

Miejsce położenia wnioskodawcy.

Ukraina, 02093, miasto Kijów, ul. Boryspilska 13.