Claira

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU Claira (QLAIRA®)

Skład:

substancje czynne: estradiol valerate, dienogest;

każda opakowanie kalendarzowe (28 tabletek powlekanych) zawiera:

2 tabletki ciemnożółte, z których każda zawiera 3 mg walerynianu estradiolu;

5 tabletek czerwonych, z których każda zawiera 2 mg walerynianu estradiolu i 2 mg dienogestu;

17 tabletek jasnożółtych, z których każda zawiera 2 mg walerynianu estradiolu i 3 mg dienogestu;

2 tabletki ciemnoczerwone, z których każda zawiera 1 mg walerynianu estradiolu;

2 tabletki białe placebo;

substancje pomocnicze: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, skrobia prażelatynizowana, powidon, stearynian magnezu, hipromeloza, makrogol 6000, talk, dwutlenek tytanu (E 171), tlenek żelaza żółty (E 172) lub tlenek żelaza czerwony (E 172);

placebo: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, powidon, stearynian magnezu, hipromeloza, talk, dwutlenek tytanu (E 171).

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: okrągłe, dwuwypukłe tabletki powlekane, ciemnożółte, ciemnoczerwone, jasnożółte, czerwone i białe, z oznaczeniem „DD”, „DJ”, „DH”, „DN” lub „DT” tłoczonym po jednej stronie wewnątrz sześciokąta foremnego.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Hormony gonadalne i leki stosowane w zaburzeniach układu rozrodczego. Środki hormonalne stosowane w celu zapobiegania ciążom – środki hormonalne do stosowania ogólnego. Kod ATX G03A B08.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

W badaniach klinicznych prowadzonych z lekiem Claira w Unii Europejskiej oraz w USA/Kanadzie ustalono następujące indeksy Pearla:

Indeks Pearla (wiek pacjentki 18–50 lat):

niezawodność metody: 0,42 (górny limit 95 % przedziału ufności (PU) 0,77).

błędy ze strony pacjentki oraz niezawodność metody: 0,79 (górny limit 95 % PU 1,23).

Indeks Pearla (wiek pacjentki 18–35 lat):

niezawodność metody: 0,51 (górny limit 95 % PU 0,97).

błędy ze strony pacjentki oraz niezawodność metody: 1,01 (górny limit 95 % PU 1,59).

Działanie przeciwhamulcowe kombinowanych doustnych środków antykoncepcyjnych (KŚA) opiera się na oddziaływaniu różnych czynników, z których najważniejszymi są: hamowanie owulacji, zmiany wydzieliny szyjkowej oraz zmiany w endometrium.

Schemat leczenia lekiem Claira (stopniowe zmniejszanie dawki estrogenów i stopniowe zwiększanie dawki progestagenów) można stosować w leczeniu ciężkich krwawień miesięcznych (CKM) u kobiet bez patologii organicznej, zwanych czasem krwawieniami macicy dysfunkcyjnymi (KMD).

Przeprowadzono dwa wieloośrodkowe, randomizowane, podwójnie ślepe badania o podobnym schemacie, w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku Claira u kobiet z objawami KMD, które chciały stosować doustne środki antykoncepcyjne. Łącznie do grupy otrzymującej lek Claira zakwalifikowano losowo 269 kobiet, a do grupy placebo – 152 kobiety.

Po 6 miesiącach terapii zaobserwowano zmniejszenie średniej ilości krwi utraconej podczas miesiączki o 88 % (z 142 ml do 17 ml) w grupie stosującej lek Claira oraz o 24 % (z 154 ml do 117 ml) w grupie placebo.

Liczba kobiet, u których po 6 miesiącach terapii całkowicie ustąpiły objawy KMD, wyniosła 29 % w grupie stosującej lek Claira oraz 2 % w grupie placebo.

Estrogenem zawartym w leku Claira jest estrytolu walerynian, czyli eter 17-beta-estrytolu, naturalnego hormonu człowieka (1 mg estrytolu walerynianu odpowiada 0,76 mg 17-beta-estrytolu). Ten estrogen różni się od estrogenów takich jak etynylestrytol lub jego prekursor – mestranol, zawartych w innych KŚA, brakiem grupy etynylowej w pozycji 17-alfa.

Dienogest jest pochodną nortestosteronu, charakteryzującą się brakiem aktywności androgennej i obecnością działania antyandrogenowego, które wynosi około jednej trzeciej działania acetatu cyproteronu. Dienogest wiąże się z receptorami progesteronu w macicy kobiety, wykazując przy tym jedynie 10 % względnego powinowactwa w stosunku do progesteronu. Pomimo niskiego powinowactwa do receptorów progesteronu, dienogest wykazuje silne działanie progestagenne in vivo. Dienogest nie wykazuje istotnych właściwości androgenowych, mineralokortykoidowych ani glukokortykoidowych in vivo.

Na podstawie badań histologicznych endometrium przeprowadzonych u podgrupy kobiet (n = 218) w badaniu klinicznym po 20 cyklach leczenia nie stwierdzono żadnych odchyleń od normy.

Farmakokinetyka.

Dienogest

Wchłanianie. Po doustnym podaniu dienogest jest szybko i prawie całkowicie wchłaniany. Po przyjęciu doustnym tabletki leku Claira zawierającej 2 mg estrytolu walerynianu + 3 mg dienogestu maksymalna stężenie w osoczu krwi wynoszące 90,5 ng/ml osiągane jest po około 1 godzinie. Bio dostępność wynosi około 91 %. Farmakokinetyka dienogestu po podaniu dawek w zakresie od 1 do 8 mg jest zależna od dawki. Jednoczesne spożycie posiłku nie ma klinicznie istotnego wpływu na szybkość i stopień wchłaniania dienogestu.

Rozkład. Dość znaczna część krążącego dienogestu (10 %) występuje w formie wolnej, a około 90 % jest niespecyficznie związane z albuminą. Dienogest nie wiąże się z określonymi białkami transportowymi – globuliną wiążącą hormony płciowe (GWHP) oraz globuliną wiążącą kortykosteroidy (GWK). Po wewnątrzżylnym podaniu 85 μg 3H-dienogestu objętość rozkładu dienogestu w stanie równowagi (Vd,ss) wynosi 46 l.

Metabolizm. Dienogest jest niemal całkowicie metabolizowany znanymi drogami metabolizmu hormonów steroidowych (hydroksylacja, koniugacja), głównie za pomocą CYP3A4. Farmakologicznie nieaktywne metabolity są dość szybko usuwane z osocza krwi, co prowadzi do tego, że dienogest jako frakcja główna w osoczu krwi stanowi około 50 % krążących pochodnych związków dienogestu. Całkowity klirens po wewnątrzżylnym podaniu 3H-dienogestu wynosi 5,1 l/h.

Wydalanie. Okres półtrwania dienogestu w osoczu krwi wynosi około 11 godzin. Dienogest jest bardzo intensywnie metabolizowany i jedynie 1 % substancji czynnej jest wydalane w niezmienionej formie. Po doustnym podaniu dawki 0,1 mg/kg dosenogest jest wydalany przez nerki i przewód pokarmowy w stosunku około 3:1. Po doustnym przyjęciu 42 % dawki jest wydalane w ciągu pierwszych 24 godzin, a 63 % – w ciągu 6 dni drogą nerkową. W ciągu 6 dni z moczem i kałem wydalane jest łącznie 86 % podanej dawki.

Stan równowagi. Farmakokinetyka dienogestu nie zależy od poziomu GWHP. Stężenie równowagowe dienogestu osiągane jest po 3 dniach stosowania tej samej dawki 3 mg dienogestu w połączeniu z 2 mg estrytolu walerynianu. Minimalne, maksymalne i średnie stężenie dienogestu w surowicy krwi w stanie równowagi wynoszą odpowiednio 11,8 ng/ml, 82,9 ng/ml oraz 33,7 ng/ml. Średni współczynnik akumulacji, biorąc pod uwagę dane AUC (0-24 h), wynosi 1,24.

Estrytolu walerynian

Wchłanianie. Po doustnym podaniu estrytolu walerynian jest całkowicie wchłaniany. Rozkład na estrytol i kwas walerynowy zachodzi podczas wchłaniania w błonę śluzową przewodu pokarmowego lub podczas pierwszego przejścia przez wątrobę. W wyniku tego powstaje estrytol oraz jego metabolity: estron i estriol. Po jednorazowym przyjęciu tabletki zawierającej 3 mg estrytolu walerynianu, w 1. dniu maksymalne stężenie estrytolu w surowicy krwi wynoszące 70,6 pg/ml osiągane jest po 1,5–12 godzinach.

Metabolizm. Kwas walerynowy jest bardzo szybko metabolizowany. Po doustnym przyjęciu około 3 % dawki dostępne jest bezpośrednio w postaci estrytolu. Estrytol ulega intensywnemu efektowi pierwszego przejścia przez wątrobę i znaczna część przyjętej dawki jest metabolizowana już w błonie śluzowej przewodu pokarmowego. Razem z presystemicznym metabolizmem w wątrobie około 95 % doustnej dawki jest metabolizowane przed wejściem do krążenia ogólnoustrojowego. Głównymi metabolitami są estron, siarczan estronu oraz glukuronid estronu.

Rozkład. W osoczu 38 % estrytolu jest związane z GWHP, 60 % – z albuminą; a 2–3 % krąży w formie niezmienionej. Estrytol może powodować (w zależności od zastosowanej dawki) niewielki wzrost poziomu GWHP w osoczu krwi. W 21. dniu cyklu leczenia wartość GWHP wynosiła prawie 148 % wartości wyjściowej, a w 28. dniu zmniejszyła się do około 141 % wartości wyjściowych (koniec okresu stosowania placebo). Po wewnątrzżylnym podaniu pozorny objętość rozkładu wynosiła około 1,2 l/kg.

Wydalanie. Okres półtrwania krążącego estrytolu w osoczu krwi wynosi około 90 minut. Jednak po doustnym podaniu sytuacja jest nieco inna. Ze względu na dużą ilość krążących siarczanów i glukuronidów estrogenów oraz krążenie jelitowo-wątrobowe końcowy okres półtrwania estrytolu po doustnym podaniu jest parametrem złożonym, zależnym od wszystkich wymienionych procesów i wynosi od 13 do 20 godzin. Estrytol oraz jego metabolity są głównie wydalane z moczem, około 10 % wydala się z kałem.

Stan równowagi. Na farmakokinetykę estrytolu wpływa poziom GWHP. U młodych kobiet mierzone stężenie estrytolu w osoczu krwi składa się z endogennego estrytolu oraz estrytolu dostarczanego z lekiem Claira. W trakcie etapu stosowania tabletek zawierających 2 mg estrytolu walerynianu + 3 mg dienogestu maksymalne i średnie stężenie estrytolu w surowicy krwi w stanie równowagi wynosiły odpowiednio 66,0 pg/ml i 51,6 pg/ml. Przez cały 28-dniowy cykl utrzymywały się stabilne minimalne stężenia estrytolu w zakresie od 28,7 pg/ml do 64,7 pg/ml.

Osobliwe kategorie pacjentów

Farmakokinetyka leku Claira nie była badana u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby lub nerek.

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa

Dane przedkliniczne uzyskane na podstawie tradycyjnych badań toksyczności, genotoksykności oraz toksyczności rozrodczej po wielokrotnym podaniu leku wskazują na brak specyficznego ryzyka dla człowieka. W badaniu potencjału kancerogennego z zastosowaniem dienogestu u zwierząt nie zaobserwowano wzrostu nowotworów. Jednak wiadomo, że dzięki swojej aktywności hormonalnej hormony steroidowe płciowe mogą sprzyjać wzrostowi niektórych tkanek i nowotworów zależnych od hormonów.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Antykoncepcja doustna.

Leczenie nasilonych krwawień miesięcznych u kobiet bez patologii organicznej, którym wskazano antykoncepcję doustną.

Przeciwwskazania.

Nie należy stosować CHC w przypadku występowania któregokolwiek z poniższych stanów. Jeśli którykolwiek z nich pojawi się po raz pierwszy w trakcie stosowania CHC, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku.

• Występowanie lub ryzyko rozwoju zatorowości żylnej (VTE):
  • obecne zatorowości żylnej (podczas terapii lekami przeciwkrzepliwymi) lub w wywiadzie (np. zakrzepicy żył głębokich (DVT), zatorowości tętnicy płucnej (ZTP));
  • znana dziedziczna lub nabyta skłonność do zatorowości żylnej, taka jak oporność na aktywowany białko C (w tym mutacja czynnika V Leiden), niedobór antytrombiny-III, niedobór białka C, niedobór białka S;
  • duże zabiegi chirurgiczne wymagające długotrwałego unieruchomienia (zob. rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”);
  • wysokie ryzyko zatorowości żylnej z powodu obecności wielu czynników ryzyka (zob. rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).
• Występowanie lub ryzyko rozwoju zatorowości tętniczej (ATE):
  • zatorowość tętnicza: obecne lub w wywiadzie zatorowość tętniczą (np. zawał mięśnia sercowego) lub obecność objawów prodromalnych (np. dławica piersiowa);
  • zaburzenia krążenia mózgowego: udar mózgu obecnie lub w wywiadzie, obecność objawów prodromalnych (np. przemijającego ataku niedokrwiennego (TIA));
  • znana dziedziczna lub nabyta skłonność do zatorowości tętniczej, taka jak hiperhomocysteinemii i przeciwciała przeciwko fosfolipidom (przeciwciała przeciwko kardiolipinie, antykoagulanty watah);
  • migrena z ogniskowymi objawami neurologicznymi w wywiadzie;
  • wysokie ryzyko zatorowości tętniczej z powodu obecności wielu czynników ryzyka (zob. rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”) lub z powodu obecności jednego poważnego czynnika ryzyka, takiego jak:
    • cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi;
    • ciężka nadciśnienie tętnicze;
    • ciężka dyslipoproteinemii;
• Ciężka choroba wątroby obecnie lub w wywiadzie, dopóki wartości funkcji wątroby nie powrócą do normy.
• Łagodne lub złośliwe guzy wątroby obecnie lub w przeszłości.
• Znane lub podejrzewane nowotwory złośliwe (np. narządów płciowych lub gruczołów piersiowych), zależne od hormonów płciowych.
• Niepoddające się wyjaśnieniu pochodzenie krwawienia z pochwy.
• Nadwrażliwość na substancje czynne lub którykolwiek z komponentów leku.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Należy zapoznać się z informacjami dotyczącymi leku stosowanego równolegle w celu wykrycia potencjalnych interakcji.

Badania interakcji przeprowadzono wyłącznie wśród dorosłych pacjentek.

Informacje dotyczące poniższych rodzajów interakcji pochodzą z publikacji dotyczących COC ogólnie lub z wyników badań klinicznych leku Claira.

Wpływ innych leków na lek Claira.

W wyniku interakcji z innymi lekami mogą wystąpić krwawienia przebijające i/lub zmniejszenie skuteczności antykoncepcji hormonalnej.

Terapia.

Indukcja enzymów może występować już po kilku dniach leczenia. Maksymalna indukcja enzymów występuje zazwyczaj dopiero po kilku tygodniach, ale może utrzymywać się przez 4 tygodnie lub dłużej po zakończeniu leczenia odpowiednim lekiem.

Krótkoterminowa terapia.

Podczas krótkotrwałego leczenia lekami indukującymi enzymy kobieta powinna dodatkowo do COC stosować metodę barierową lub inny środek antykoncepcji.

Metodę barierową należy stosować przez cały okres równoległego leczenia i przez 28 dni po jego zakończeniu. Jeśli leczenie wykracza poza okres stosowania aktywnych tabletek COC, tabletek placebo nie należy stosować, a należy natychmiast rozpocząć przyjmowanie tabletek z następnej opakowania COC.

Długoterminowa terapia.

Kobietom, które muszą otrzymywać długotrwałą terapię lekami indukującymi enzymy wątrobowe, zaleca się stosowanie innego skutecznego nienhormonalnego środka antykoncepcji.

Leki zwiększające klirens COC (obniżenie skuteczności COC poprzez indukcję enzymów): barbiturany, bозентan, karbamazepina, fenytoina, primidon, ryfampicyna; leki stosowane w leczeniu HIV, w tym rytonawir, nevirapin i efawirenz; oraz możliwe, że także felbamid, gryzeofulwina, okskarbazepina, topiramat i leki zawierające dziurawiec (Hypericum perforatum).

W trakcie badania klinicznego ryfampicyna jako silny induktor cytochromu P450 CYP3A4 powodowała istotne obniżenie stężenia równowagowego oraz wpływu systemowego dienogestu i estradiolu. Ekspozycja systemowa dienogestu i estradiolu w stanie równowagi, określona jako AUC (0–24 godziny), zmniejszyła się odpowiednio o 83% i 44%.

Leki o zmiennym wpływie na klirens COC

Jednoczesne stosowanie COC, dużej liczby kombinacji inhibitorów proteazy HIV i nie-nukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy, w tym kombinacji z inhibitorami wirusa zapalenia wątroby C (HCV), może powodować wzrost lub spadek stężenia w osoczu krwi estrogenów lub progestagenów. Łączny wpływ tych zmian może być klinicznie istotny w niektórych przypadkach.

Należy zatem zapoznać się z informacjami dotyczącymi stosowania współistniejących leków HIV/HCV w celu wykrycia potencjalnych interakcji i wszelkich zaleceń. W przypadku wątpliwości kobieta powinna stosować dodatkową metodę barierową antykoncepcji podczas terapii inhibitorami proteazy lub nie-nukleozydowymi inhibitorami odwrotnej transkryptazy.

Leki zmniejszające klirens COC (inhibitory enzymów)

Dienogest jest substancją podstawową cytochromu CYP3A4.

Kliniczne znaczenie potencjalnych interakcji z inhibitorami enzymów jest nieznane.

Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 może prowadzić do wzrostu stężenia w osoczu krwi estrogenów lub progestagenów, lub obu składników.

Jednoczesne stosowanie ketokonazolu, silnego inhibitora CYP3A4, prowadziło do wzrostu wartości AUC (0–24 godziny) w stanie równowagi dla dienogestu 2,9-krotnie i dla estradiolu 1,6-krotnie.

Podczas jednoczesnego stosowania erytromycyny, która jest umiarkowanym inhibitorem, zaobserwowano wzrost wartości AUC (0–24 godziny) w stanie równowagi dla dienogestu i estradiolu odpowiednio 1,6 i 1,3-krotnie. Kliniczne znaczenie tych interakcji jest nieznane.

Wpływ leku Claira na inne leki

Doustne środki antykoncepcyjne hormonalne mogą wpływać na metabolizm niektórych innych leków. W związku z tym stężenia w osoczu i tkankach mogą wzrastać (np. cyklosporyny) lub zmniejszać się (np. lamotrydzyny).

Nie zaobserwowano wpływu na farmakokinetykę nifedypiny podczas jednoczesnego stosowania z 2 mg dienogestu i 0,03 mg etynyl-estradiolu, co potwierdza wyniki badań in vitro, zgodnie z którymi hamowanie enzymów CYP przez lek Claira w dawkach terapeutycznych jest mało prawdopodobne.

Inne interakcje

W trakcie badań klinicznych z udziałem pacjentów otrzymujących leczenie wirusowego zapalenia wątroby C lekami zawierającymi ombitaswir/paritaprewir/rytonawir z dodatkiem dasabuwiru lub bez niego, znacznie częściej obserwowano wzrost stężenia transaminaz (ALT) powyżej 5-krotnej górnej granicy normy (UGN) u kobiet stosujących leki zawierające etynylestradiol, takie jak hormonalne środki antykoncepcyjne (CHC).

Wskaźnik wzrostu stężenia ALT u kobiet przyjmujących leki zawierające estrogeny inne niż etynylestradiol, takie jak estradiol, był podobny do wskaźników u kobiet nie przyjmujących żadnych estrogenów; jednak ze względu na ograniczoną liczbę kobiet przyjmujących estrogeny inne niż etynylestradiol, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania z lekami zawierającymi ombitaswir/paritaprewir/rytonawir z dodatkiem dasabuwiru lub bez niego, a także z kombinacją glekaprewir/pibrentaswir (zob. rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Badania laboratoryjne

Stosowanie środków antykoncepcyjnych steroidowych może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, w tym na parametry biochemiczne funkcji wątroby, tarczycy, nadnerczy i nerek, na stężenia w osoczu krwi białek (nośników), takich jak globulina wiążąca hormony płciowe, frakcje lipidów/lipoprotein, parametry metabolizmu węglowodanowego, a także krzepnięcia i fibrynolizy. Zazwyczaj takie zmiany mieszczą się w granicach norm laboratoryjnych.

Szczególne środki ostrożności.

Decyzja o przepisaniu leku Claira powinna być podejmowana z uwzględnieniem indywidualnych czynników ryzyka, w tym czynników ryzyka rozwoju zatorowości żylnej (VTE), a także ryzyka VTE związanego z przyjmowaniem leku Claira w porównaniu z innymi hormonalnymi antykoncepcjami kombinowanymi (HAK) (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Szczególne środki ostrożności”).

Ostrzeżenie

W przypadku występowania dowolnego z poniżej wymienionych stanów lub czynników ryzyka należy omówić z kobietą celowość stosowania leku Claira.

W przypadku nasilenia się lub pierwszego wystąpienia któregokolwiek z poniżej wymienionych stanów lub czynników ryzyka kobieta musi koniecznie skonsultować się z lekarzem. Następnie lekarz podejmuje decyzję o konieczności przerwania stosowania leku Claira.

W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia VTE lub ATE należy przerwać stosowanie HAK. Jeśli rozpoczyna się terapię antykoagulacyjną, należy zapewnić alternatywną, odpowiednią antykoncepcję z uwagi na działanie teratogenne antykoagulansów (kumaryny).

Poniższe ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania oparte są na danych klinicznych i epidemiologicznych dotyczących tabletek doustnych zawierających etyniloestradiol.

Zaburzenia krążenia

Ryzyko rozwoju zatorowości żylnej (VTE)

Stosowanie dowolnych HAK zwiększa ryzyko rozwoju VTE u kobiet je przyjmujących, w porównaniu z kobietami, które ich nie stosują. Leki zawierające lewonorgestrel, norgestymat lub noretynodrel są kojarzone z najniższym ryzykiem rozwoju VTE. Ograniczone dane wskazują, że ryzyko rozwoju VTE przy stosowaniu leku Claira może być porównywalne. Decyzję o stosowaniu dowolnego innego leku (takiego jak lek Claira), poza lekiem z najniższym ryzykiem VTE, należy podejmować dopiero po konsultacji z kobietą. Należy upewnić się, że kobieta rozumie ryzyko VTE związane ze stosowaniem HAK, wpływ posiadanych przez nią czynników ryzyka oraz fakt, że ryzyko VTE jest najwyższe w pierwszym roku stosowania. Według niektórych danych ryzyko VTE może wzrastać po wznowieniu stosowania HAK po przerwie trwającej 4 tygodnie lub dłużej.

U 2 na 10 000 kobiet, które nie stosują HAK i nie są w ciąży, rozwija się VTE w ciągu jednego roku. Jednak dla każdej pojedynczej kobiety ryzyko może być znacznie wyższe w zależności od posiadanych czynników ryzyka (patrz niżej).

Z danych epidemiologicznych dotyczących kobiet przyjmujących niskodawkowe HAK (< 50 μg etyniloestradiolu) wynika, że u 6–12 na 10 000 kobiet rozwija się VTE w ciągu jednego roku.

Przypuszcza się, że u około 61 na 10 000 kobiet stosujących HAK zawierające lewonorgestrel rozwija się VTE w ciągu jednego roku.

1 Średnio 5–7 przypadków na 10 000 kobiet-roku, na podstawie obliczenia względnego ryzyka przy stosowaniu HAK zawierających lewonorgestrel w porównaniu z kobietami, które nie stosują HAK (około 2,3–3,6 przypadku).

Ograniczone dane badań epidemiologicznych wskazują, że ryzyko VTE przy stosowaniu leku Claira może być podobne do ryzyka przy stosowaniu innych HAK zawierających lewonorgestrel.

Liczba przypadków VTE w ciągu roku była niższa niż oczekiwana w czasie ciąży lub w okresie poporodowym.

VTE może mieć śmiertelne następstwa w 1–2% przypadków.

Bardzo rzadko zgłaszano wystąpienie zakrzepicy w innych naczyniach krwionośnych, np. w tętnicach i żyłach wątroby, nerek, naczyniach mezenterycznych, żyłach i tętnicach siatkówki, u kobiet przyjmujących HAK.

Czynniki ryzyka rozwoju VTE

Ryzyko rozwoju żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u kobiet przyjmujących HAK może być znacznie wyższe w obecności dodatkowych czynników ryzyka, szczególnie wielu (patrz tabela 1).

Stosowanie leku Claira jest przeciwwskazane u kobiet z wieloma czynnikami ryzyka, które mogą zwiększyć ryzyko rozwoju żylnej trombozy (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Jeśli kobieta ma więcej niż jeden czynnik ryzyka, wzrost ryzyka może być większy niż suma ryzyk związanych z każdym pojedynczym czynnikiem, dlatego należy wziąć pod uwagę ogólne ryzyko rozwoju VTE. Jeśli stosunek korzyści do ryzyka jest niekorzystny, nie należy przepisywać HAK (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Tabela 1

Czynniki ryzyka rozwoju VTE

Nie ma jednomyślności co do możliwego wpływu żylaków i powierzchownego zapalenia żył na wystąpienie lub rozwój zakrzepicy żył głębokich.

Należy zwrócić uwagę na zwiększony ryzyko wystąpienia zakrzepicy żylnej w czasie ciąży oraz w okresie połogowym, szczególnie w ciągu 6 tygodni po porodzie (informacje dotyczące ciąży i karmienia piersią patrz w sekcji „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Objawy ZTŻ (zakrzepica żył głębokich i zakrzembica tętnicy płucnej)

Należy zalecić kobietom, aby w przypadku pojawienia się poniższych objawów natychmiast skontaktować się z lekarzem i poinformować, że przyjmują KC.

Objawy ZŻG mogą obejmować:

• jednostronne obrzęki uda, podudzia i/lub stopy lub obrzęk wzdłuż żyły;
• ból lub zwiększona wrażliwość w nogę, które mogą być odczuwane tylko podczas stania lub chodzenia;
• uczucie zwiększonego ciepła w chorym końcu, zaczerwienienie lub zmiany koloru skóry kończyny dolnej.

Objawy zakrzembicy tętnicy płucnej (ZTPP) mogą obejmować:

• nagłą duszność o nieznanej przyczynie lub przyspieszone oddychanie;
• nagłe kaszle, które może towarzyszyć krwawienie z płuc;
• ostry ból w klatce piersiowej;
• zawroty głowy;
• szybkie lub nieregularne bicie serca.

Niektóre z tych objawów (np. duszność, kaszel) nie są specyficzne i mogą być błędnie interpretowane jako objawy chorób częstszych lub mniej poważnych (np. infekcje dróg oddechowych).

Inne objawy zatoru naczyniowego mogą obejmować nagły ból, obrzęk, niewielkie sinienie kończyny.

W przypadku zatoru naczynia oka objawami mogą być nieostre widzenie, nie towarzyszące bólowi, które może postępować do utraty wzroku. Czasem utrata wzroku rozwija się niemal natychmiastowo.

Ryzyko wystąpienia zatorowości tętniczej (ZTŻ)

Dane epidemiologiczne wskazują, że stosowanie jakichkolwiek KC wiąże się ze zwiększonym ryzykiem ZTŻ (zawał mięśnia sercowego) lub zdarzeń naczyniowo-mózgowych (przemijające objawy niedokrwienia mózgu, udar mózgu). Zdarzenia zakrzepowo-zatorowe tętnicze mogą mieć śmiertelny skutek.

Czynniki ryzyka wystąpienia ZTŻ

Podczas stosowania KC ryzyko wystąpienia powikłań zakrzepowo-zatorowych tętniczych lub zdarzeń naczyniowo-mózgowych wzrasta u kobiet z czynnikami ryzyka (patrz tabela 2). Stosowanie leku Claira jest przeciwwskazane, jeśli kobieta ma jeden poważny lub wiele czynników ryzyka wystąpienia ZTŻ, które mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia zakrzepicy tętniczej (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Jeśli kobieta ma więcej niż jeden czynnik ryzyka, wzrost ryzyka może być większy niż suma ryzyk związanych z każdym pojedynczym czynnikiem, dlatego należy wziąć pod uwagę ogólne ryzyko. Jeśli stosunek korzyści do ryzyka jest niekorzystny, nie należy przepisywać KC (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Tabela 2

Czynniki ryzyka wystąpienia ZTŻ

Objawy ZTMA

Należy zalecić kobietom, aby w przypadku wystąpienia poniższych objawów natychmiast skontaktowały się z lekarzem i poinformowały, że przyjmują doustne środki antykoncepcyjne.

Objawami zaburzeń krążenia mózgowego mogą być:

• nagłe zdrętwienie lub osłabienie mięśni twarzy, rąk lub nóg, szczególnie po jednej stronie ciała;
• nagłe trudności z chodzeniem, zawroty głowy, utrata równowagi lub zaburzenia koordynacji;
• nagłe zamieszanie, problemy z mową lub rozumieniem mowy;
• nagłe zaburzenia widzenia jednego lub obu oczu, nagłe, silne lub długotrwałe bóle głowy bez wyraźnej przyczyny;
• utrata przytomności lub omdlenie z napadem padaczkowym lub bez niego.

Przejściowy charakter objawów może wskazywać na przejściowe ataki niedokrwienne.

Objawami zawału mięśnia sercowego mogą być:

• ból, dyskomfort, ucisk, uczucie ciężkości, ucisku lub wypełnienia w klatce piersiowej, rękach lub za mostkiem;
• ból, który może promieniować do pleców, żuchwy, gardła, rąk, brzucha;
• uczucie przepełnienia, zaburzenia trawienne i napad duszności;
• potliwość, nudności, wymioty lub zawroty głowy;
• silne osłabienie, niepokój, duszność, przyśpieszone lub nieregularne bicie serca.

Nowotwory

Niektóre badania epidemiologiczne wskazują, że długotrwałe stosowanie COC (>5 lat) może zwiększyć ryzyko raka szyjki macicy, jednak te stwierdzenie wciąż budzi kontrowersje, ponieważ nie ustalono jednoznacznie, w jakim stopniu wyniki badań uwzględniały czynniki towarzyszące, takie jak zachowanie seksualne czy obecność infekcji wirusem brodawczaka ludzkiego.

Metaanaliza 54 badań epidemiologicznych wskazuje na niewielki wzrost względnego ryzyka (RR = 1,24) rozwoju raka piersi u kobiet stosujących COC. Zwiększony ryzyko stopniowo znika w ciągu 10 lat po zaprzestaniu stosowania COC. Ponieważ raka piersi u kobiet poniżej 40 roku życia występuje rzadko, wzrost częstości raka piersi u kobiet aktualnie stosujących lub niedawno stosujących COC jest niewielki w porównaniu z ogólnym ryzykiem wystąpienia raka piersi. Wyniki tych badań nie dostarczają dowodów na istnienie związku przyczynowego. Stwierdzony wzrost ryzyka może wynikać zarówno z wcześniejszej diagnostyki raka piersi u kobiet stosujących COC, jak i z działania biologicznego COC lub kombinacji obu tych czynników. Stwierdzono, że raka piersi wykrywany u kobiet, które kiedykolwiek stosowały COC, jest zazwyczaj klinicznie mniej zaawansowany niż u tych, które nigdy nie stosowały COC.

W pojedynczych przypadkach u kobiet stosujących COC obserwowano guzy wątroby, zarówno łagodne, jak i rzadziej – złośliwe. W pojedynczych przypadkach takie guzy prowadziły do niebezpiecznych dla życia krwawień wewnętrznych. W przypadku skarg na silny ból w górnej części brzucha, powiększenie wątroby lub objawy krwawienia wewnętrznego u kobiet przyjmujących COC, należy rozważyć guz wątroby w ramach rozpoznania różnicowego.

Zapalenie wątroby typu C

W trakcie badań klinicznych z udziałem pacjentów otrzymujących leczenie wirusowego zapalenia wątroby typu C lekami zawierającymi ombitasvir/paritaprevir/ritonawir z dodatkiem dasabuviru lub bez niego, znacznie częściej obserwowano wzrost stężenia ALAT powyżej 5 razy wartości granicznej u kobiet stosujących leki zawierające etynylowy estradiol, takie jak COC. Ponadto wzrost stężenia ALAT obserwowano u kobiet stosujących leki zawierające etynylowy estradiol podczas terapii glekaprevir/pibrentasvir.

Wskaźnik wzrostu stężenia ALAT u kobiet przyjmujących leki zawierające estrogeny inne niż etynylowy estradiol, takie jak estradiol, był podobny do wskaźników u kobiet nie przyjmujących żadnych estrogenów; jednak z uwagi na ograniczoną liczbę kobiet przyjmujących estrogeny inne niż etynylowy estradiol, należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z lekami zawierającymi ombitasvir/paritaprevir/ritonawir z dodatkiem dasabuviru lub bez niego, a także z kombinacją glekaprevir/pibrentasvir (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Inne stany

Kobiety z hipertriglicerydemią lub rodowym wywiadem tej choroby mogą mieć zwiększone ryzyko rozwoju zapalenia trzustki podczas stosowania COC.

Chociaż donoszono o niewielkim wzroście ciśnienia krwi u wielu kobiet stosujących COC, klinicznie istotne wzrosty występują rzadko. Jeśli jednak podczas przyjmowania COC rozwija się trwała, klinicznie istotna nadciśnienie tętnicze, lekarz powinien przerwać stosowanie COC i rozpocząć leczenie nadciśnienia tętniczego. Jeśli po terapii przeciw nadciśnieniowej osiągnięty zostanie normalny poziom ciśnienia tętniczego, stosowanie COC może być wznowione, jeśli będzie to uznane za stosowne.

Donoszono o wystąpieniu lub nasileniu poniższych chorób w okresie ciąży i podczas stosowania COC, jednak ich związek z przyjmowaniem COC nie został jednoznacznie potwierdzony: żółtaczka i/lub świąd związany z cholestazą; powstawanie kamieni żółciowych; porfiria; toczeń rumieniowaty układowy; zespół hemolityczno-mocznicowy; chorea Sydenhama; opryszczka ciężarnych; utrata słuchu związana z otosklerozą.

Estrageny egzogenne mogą wywoływać lub nasilać objawy dziedzicznego i nabytego obrzęku naczynioruchowego.

Ostre lub przewlekłe zaburzenia funkcji wątroby mogą wymagać zaprzestania stosowania COC do czasu normalizacji wskaźników funkcji wątroby. Powrót żółtaczki cholestatycznej, która po raz pierwszy rozwinęła się w czasie ciąży lub poprzedniego stosowania sterydów płciowych, wymaga zaprzestania przyjmowania COC.

COС mogą również wpływać na oporność obwodową na insulinę i tolerancję glukozy, jednak obecnie nie ma danych dotyczących potrzeby zmiany trybu terapeutycznego u pacjentek z cukrzycą stosujących niskodawkowe COC (zawierające < 0,05 mg etynylowego estradiolu). Jednak pacjentki z cukrzycą powinny być dokładnie monitorowane podczas stosowania COC, szczególnie na początku przyjmowania leku.

Podczas stosowania COC obserwowano przypadki pogorszenia depresji endogennej, epilepsji, choroby Crohna i wrzodziejącego zapalenia jelita.

Znużenie i depresja są dobrze znanymi skutkami ubocznymi, które mogą wystąpić podczas stosowania środków hormonalnych (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Depresja może być stanem poważnym i jest dobrze znanym czynnikiem ryzyka zachowań samobójczych i samobójstw. Kobietom należy zalecić kontakt z lekarzem w przypadku zmian nastroju i pojawienia się objawów depresji, w tym krótko po rozpoczęciu przyjmowania leku.

Czasem może wystąpić chloaza, szczególnie u kobiet z wywiadem chloazy ciężarnych. Kobiety stosujące COC i predysponowane do wystąpienia chloazy powinny unikać przebywania na słońcu lub działania promieniowania ultrafioletowego.

Estrageny mogą powodować zatrzymanie płynów, dlatego pacjentki z chorobami serca lub zaburzeniami funkcji nerek powinny być dokładnie monitorowane. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentki z niewydolnością nerek w stadium końcowym z powodu możliwości zwiększenia stężenia estrogenów w osoczu po podaniu leku Claira.

Jedna tabletka leku Claira zawiera nie więcej niż 50 mg laktozy. Pacjentom z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, całkowitym deficytem laktozy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie należy podawać tego leku.

Badanie lekarskie/konsultacja

Przed rozpoczęciem lub wznowieniem przyjmowania leku Claira należy zebrać pełen wywiad (w tym rodzinny) i wykluczyć możliwość ciąży u pacjentki. Należy zmierzyć ciśnienie tętnicze i przeprowadzić badanie pacjentki z uwzględnieniem przeciwwskazań (patrz sekcja „Przeciwwskazania”) i ostrzeżeń (patz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). Należy zwrócić uwagę kobiety na informacje dotyczące zakrzepicy żylnej i tętniczej, w tym ryzyko związane ze stosowaniem leku Claira w porównaniu z innymi COC, informacje dotyczące objawów ZTMA i ZTNA, znane czynniki ryzyka oraz działania, które należy podjąć w przypadku podejrzenia zakrzepicy.

Kobieta powinna również wiedzieć, że powinna dokładnie przeczytać ulotkę dołączoną do leku i przestrzegać zawartych w niej zaleceń. Częstotliwość i rodzaj badań powinny opierać się na obowiązujących standardach praktyki medycznej i uwzględniać indywidualne cechy każdej kobiety.

Należy poinformować kobiety, że doustne środki antykoncepcyjne nie chronią przed zakażeniem HIV (AIDS) ani innymi chorobami przenoszonymi drogą płciową.

Obniżona skuteczność

Skruteczność COC może być obniżona, np. w przypadku pominięcia przyjęcia tabletki zawierającej hormony (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”), zaburzeń przewodu pokarmowego (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”) podczas stosowania tabletek hormonalnych lub terapii towarzyszącej (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Kontrola cyklu

Podczas stosowania wszystkich COC mogą wystąpić nieregularne krwawienia (plamienie lub krwawienia przebijające), szczególnie w pierwszych miesiącach przyjmowania.

Dlatego ocena wszelkich nieregularnych krwawień po okresie adaptacyjnym trwającym około 3 cykle jest ważna.

Na podstawie danych uzyskanych z dzienników pacjentek w badaniu klinicznym porównawczym, liczba kobiet, u których obserwowano krwawienia międzymiesiączkowe w cyklu podczas stosowania leku Claira, wynosiła 10–18%.

U kobiet stosujących lek Claira możliwe jest wystąpienie amenorii, nawet jeśli nie są w ciąży. Według dzienników pacjentek około 15% cykli przebiega z amenorią.

Jeśli lek Claira był stosowany zgodnie z zaleceniami opisanymi w sekcji „Sposób stosowania i dawki”, mało prawdopodobne jest, że kobieta jest w ciąży. Jednak jeśli przed pierwszym brakiem krwawienia odstawienia wystąpiły odstępstwa od zalecanego trybu przyjmowania leku Claira lub jeśli krwawienia odstawienia nie wystąpiły w ciągu dwóch cykli z rzędu, przed kontynuacją stosowania leku Claira należy wykluczyć możliwość ciąży.

W przypadku trwałych nieregularnych krwawień lub jeśli nieregularne krwawienia występują u kobiet, które wcześniej miały regularny cykl, należy rozważyć możliwość istnienia przyczyn niehormonalnych i podjąć niezbędne działania diagnostyczne w celu wykluczenia patologii nowotworowej lub ciąży. Działania diagnostyczne mogą również obejmować wyczerpanie.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Leku nie można stosować w czasie ciąży.

Jeśli kobieta zajdzie w ciążę podczas przyjmowania leku Claira, należy przerwać dalsze stosowanie leku. Szerokie badania epidemiologiczne dotyczące skojarzonych doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających etynylowy estradiol nie wykazały ani zwiększonego ryzyka wad rozwojowych u dzieci matek stosujących COC przed ciążą, ani efektu teratogennego przy niezamierzonym stosowaniu COC w czasie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały ryzyka toksyczności rozrodczej (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”).

Przy wznowieniu stosowania leku Claira należy wziąć pod uwagę zwiększone ryzyko ZTMA w okresie poporodowym (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Karmienie piersią

Stosowanie COC może wpływać na laktację, ponieważ może zmniejszać ilość i zmieniać skład mleka. Dlatego stosowanie COC nie jest ogólnie zalecane, dopóki dziecko jest karmione piersią. Niewielka ilość środków antykoncepcyjnych i/lub ich metabolitów może przenikać do mleka matki i negatywnie wpływać na zdrowie dziecka.

Plodność

Lek Claira wskazany jest do zapobiegania ciąży. Informacje dotyczące przywrócenia płodności znajdują się w sekcji „Farmakodynamika”.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Nie stwierdzono wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń u pacjentek przyjmujących lek Claira.

Sposób stosowania i dawki.

Sposób stosowania

Doustnie.

Jak stosować lek Claira

Tabletki należy przyjmować w kolejności wskazanej na opakowaniu, codziennie o mniej więcej tej samej porze, w razie potrzeby popijając płynem. Tabletki należy przyjmować nieprzerwanie. Przyjmować 1 tabletę dziennie przez 28 kolejnych dni. Następne opakowanie należy rozpocząć następnego dnia po przyjęciu ostatniej tabletki z poprzedniego opakowania. Krwawienie odstawieniowe zazwyczaj rozpoczyna się podczas przyjmowania ostatnich tabletek z opakowania i może nie ustać do rozpoczęcia przyjmowania tabletek z następnego opakowania. U niektórych kobiet krwawienie może rozpocząć się już po przyjęciu pierwszych tabletek z nowego opakowania.

Jak rozpocząć stosowanie leku Claira

Jeśli wcześniej nie stosowano żadnego hormonalnego środka antykoncepcyjnego (w poprzednim miesiącu)

Stosowanie tabletek należy rozpocząć w 1. dniu naturalnego cyklu kobiety (czyli pierwszego dnia krwawienia menstruacyjnego).

Przy przejściu z innego doustnego hormonalnego środka antykoncepcyjnego, pierścienia dopochwowego lub plastra przeciwwskazującego

Należy rozpocząć stosowanie leku Claira następnego dnia po przyjęciu ostatniej tabletki zawierającej hormony z poprzedniego COC. W przypadku stosowania pierścienia dopochwowego lub plastra przeciwwskazującego należy rozpocząć stosowanie leku Claira w dniu usunięcia środka.

Przy przejściu z metody zawierającej wyłącznie progestagen (doustny środek antykoncepcyjny zawierający tylko progestagen, środek antykoncepcyjny wstrzykiwalny, implant) lub z wkładki wewnątrzmacicznej (IUS) zawierającej progestagen

Kobieta może przejść na stosowanie leku Claira z doustnego środka antykoncepcyjnego zawierającego wyłącznie progestagen w dowolnym dniu (z implantu lub IUS – w dniu usunięcia, z zastrzyku – w dniu, w którym powinien być wykonany następny zastrzyk), jednak we wszystkich przypadkach w pierwszych 9 dniach stosowania leku Claira należy stosować dodatkowe barieryczne środki antykoncepcyjne.

Po przerywaniu ciąży w I trymestrze.

Można natychmiast rozpocząć stosowanie leku Claira. Jeśli rozpoczęto przyjmowanie leku, kobieta nie wymaga stosowania dodatkowych metod antykoncepcji.

Po porodzie lub przerywaniu ciąży w II trymestrze.

U kobiet karmiących piersią, patrz rozdział „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”.

Zaleca się rozpoczęcie przyjmowania leku w dniu 21–28 po porodzie lub przerywaniu ciąży w II trymestrze. W przypadku późniejszego rozpoczęcia stosowania leku, kobieta powinna stosować dodatkowe barieryczne metody antykoncepcji przez pierwsze 9 dni przyjmowania leku. Jednak jeśli stosunek płciowy już miał miejsce, przed rozpoczęciem stosowania COC należy wykluczyć ciążę lub odczekać pierwszy okres menstruacyjny.

Stosowanie leku Claira w przypadku pominięcia przyjęcia tabletek

Pominięcie przyjęcia białych tabletek nie zawierających hormonów można pominąć. Należy je jednak usunąć, aby zapobiec przypadkowemu wydłużeniu fazy bez hormonalnej.

Dalsze zalecenia dotyczące pominiętych tabletek zawierających hormony

Jeśli opóźnienie w przyjęciu kolejnej tabletki jest krótsze niż 12 godzin, działanie antykoncepcyjne leku Claira nie jest osłabione. Należy przyjąć tabletkę tak szybko, jak tylko kobieta o tym pamięta. Następną tabletę należy przyjąć o zwyczajowej porze.

Jeśli opóźnienie w przyjęciu kolejnej tabletki wynosi więcej niż 12 godzin, skuteczność antykoncepcyjna leku może być zmniejszona. Kobieta powinna jak najszybciej przyjąć pominiętą tabletę, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie kobieta kontynuuje przyjmowanie tabletek w zwyczajowym trybie.

W zależności od dnia cyklu, w którym pominięto tabletę (patrz tabela poniżej), może być konieczne zastosowanie dodatkowych środków antykoncepcyjnych (np. metody barierowej, takiej jak prezerwatywa), zgodnie z poniższymi zaleceniami.

Tabela 3

Zasady postępowania w przypadku pominiętej tabletki

Nie należy przyjmować więcej niż 2 tabletek w ciągu jednego dnia.

Jeśli kobieta zapomniała rozpocząć przyjmowanie nowej paczki lub zapomniała przyjąć 1 lub więcej tabletek w dniach 3–9 przyjmowania bieżącej paczki, istnieje ryzyko, że może już być w ciąży (jeśli miała stosunki seksualne w ciągu 7 dni poprzedzających pominiętą tabletkę). Im więcej tabletek zostało pominiętych (szczególnie tych zawierających kombinację dwóch hormonów w dniach 3–24) oraz im bliżej są one do fazy tabletek nieaktywnych, tym większe ryzyko zajścia w ciążę.

Jeśli po pominięciu przyjęcia tabletek nie wystąpiła oczekiwana krwawica wycofania podczas przyjmowania ostatnich tabletek paczki/rozpoczęcia nowej paczki, należy wziąć pod uwagę możliwość zajścia w ciążę.

Zalecenia w przypadku zaburzeń przewodu pokarmowego

W przypadku ciężkich zaburzeń przewodu pokarmowego (np. wymioty lub biegunka) wchłanianie może być niepełne, dlatego konieczne jest stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji.

Jeśli wymioty wystąpiły w ciągu 3–4 godzin po przyjęciu tabletki zawierającej hormony, następną tabletkę należy przyjąć jak najszybciej. Nową tabletkę należy przyjąć w ciągu 12 godzin od zwykłego czasu przyjmowania, jeśli to możliwe. Jeśli od przyjęcia ostatniej tabletki minęło więcej niż 12 godzin, należy skorzystać z zaleceń dotyczących pominięcia tabletek, podanych powyżej w tej sekcji „Stosowanie leku Claira w przypadku pominięcia przyjęcia tabletek”. Jeśli kobieta nie chce zmieniać swojego zwykłego schematu stosowania leku, powinna przyjąć tabletkę(i) z innej paczki.

Dodatkowe informacje dotyczące poszczególnych grup pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku. Lek Claira nie jest wskazany do stosowania po wystąpieniu menopauzy.

Pacjenci z niewydolnością wątroby. Lek Claira jest przeciwwskazany u kobiet z ciężkimi chorobami wątroby (patrz także sekcja „Przeciwwskazania”).

Pacjenci z niewydolnością nerek. Stosowania leku Claira u pacjentek z zaburzeniami funkcji nerek nie badano specjalnie.

Dzieci.

Brak danych dotyczących stosowania leku u dzieci (do 18. roku życia).

Przedawkowanie.

Nie ma doniesień o poważnych skutkach przedawkowania leku Claira.

Objawy, które mogą wystąpić w przypadku przedawkowania tabletek zawierających hormony: nudności, wymioty, u młodych dziewcząt – niewielkie krwawienie pochwy. Nie ma specyficznych przeciwtruciówek, a dalsze leczenie powinno być objawowe.

Niepożądane działania

Najczęstsze niepożądane działania obserwowane podczas stosowania leku Claira jako doustnego środka antykoncepcyjnego lub terapii ciężkich krwawień menstruacyjnych u kobiet bez patologii organicznej, którym przepisano doustną antykoncepcję, to trądzik, dyskomfort w gruczołach mlekowych, ból głowy, krwawienia międzymiesiączkowe, nudności i przyrost masy ciała.

Poważnymi niepożądanymi działaniami są zatorowość tętnicza i żylna, opisane w rozdziale „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”.

W tabeli 4 przedstawiono niepożądane działania zgodnie z klasyfikacją „Układ. Organ. Klasa” MedDRA (MedDRA SOCs). Do opisu poszczególnych niepożądanych działań stosowano najbardziej odpowiedni termin MedDRA (wersja 12.0). Synonimy lub stany towarzyszące nie są wymieniane, lecz powinny być również brane pod uwagę. Częstość ustalono na podstawie danych z badań klinicznych. Informacje o niepożądanych działaniach pochodzą z pięciu badań klinicznych fazy III (N=2 266 kobiet przyjmujących lek Claira jako środek antykoncepcyjny doustny, N=264 kobiety z TMK bez patologii organicznej, które wybrały doustne środki antykoncepcyjne) i dotyczą przypadków, które mogły mieć potencjalny związek przyczynowy ze stosowaniem leku Claira. Wszystkie niepożądane działania o częstości „pojedyncze” występowały u jednej lub dwóch pacjentek, co odpowiada <0,1 %. N=2530 kobiet (100 %).

Tabela 4

1 w tym zabiegi grzybicze szyjki macicy i grzybicze zapalenie pochwy i sromu

2 w tym płacz i niestabilność afektywna

3 w tym utrata libidium

4 w tym zaburzenia nastroju i niestabilność nastroju

5 w tym ból napięciowy i ból zatok

6 w tym migrena z aurą i bez aury

7 w tym wzdęcia brzucha, ból w górnej i dolnej części brzucha

8 w tym podwyższenie poziomu alaninotransferazy, asparaginianotransferazy i gammaglutamylotransferazy

9 w tym trądzik pustulowy

10 w tym świąd ogólny i wysypka towarzysząca świądem

11 w tym wysypka makularna

12 w tym zapalenie skóry alergiczne i pokrzywka

13 w tym uczucie napięcia skóry

14 w tym bolesność i napięcie piersi, choroby i bolesność brodawki

15 w tym nieregularne miesiączkowanie

16 w tym obrzęk piersi

17 w tym krwawienia pochwowe, narządowe i maciczne

18 w tym obrzęk obwodowy

19 w tym podwyższenie i obniżenie ciśnienia tętniczego

Opis poszczególnych działań niepożądanych

U kobiet stosujących KCZ obserwowano zwiększone ryzyko zjawisk tromboembolicznych tętniczych i żylakowych oraz zjawisk tromboembolicznych, w tym zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu, przemijającego ataku niedokrwiennego, zakrzepicy żył głębokich i TEP, opisanych szczegółowo w sekcji „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.

Ogólne informacje dotyczące częstości występowania amenorii i krwawień międzymiesiączkowych zostały obliczone na podstawie danych z dzienników pacjentek i przedstawione w sekcji „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”, podsekcja „Kontrola cyklu”.

Poniżej wymienione poważne działania niepożądane obserwowano u kobiet stosujących COC. Opisano je również w sekcji „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.

Nowotwory

• Częstość rozpoznania raka piersi jest nieco zwiększona u kobiet stosujących COC. Ponieważ raka piersi rzadko stwierdza się u kobiet powyżej 40. roku życia, wzrost częstości występowania raka piersi jest niewielki w porównaniu z ogólnym ryzykiem wystąpienia raka piersi. Związek z przyjmowaniem COC jest nieznany. Zobacz również sekcje „Przeciwwskazania” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.
• Nowotwory wątroby.

Inne stany:

• rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy;
• wydzielanie mleka z piersi;
• nadciśnienie tętnicze;
• wystąpienie lub nasilenie chorób, których związek z przyjmowaniem COC nie został jednoznacznie potwierdzony: choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, padaczka, migrena, mięśniak macicy, porfiria, toczeń rumieniowaty układowy, opryszczka ciężarnych, chorea Sydenhama, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka cholestatyczna;
• u kobiet z dziedzicznym obrzękiem naczynioruchowym estrogeny egzogenne mogą wywoływać lub nasilać objawy obrzęku naczynioruchowego;
• ostre lub przewlekłe zaburzenia funkcji wątroby mogą wymagać przerwania przyjmowania COC do czasu normalizacji wskaźników funkcji wątroby;
• chloasma;
• nadwrażliwość (w tym objawy takie jak wysypka, pokrzywka).

Interakcje

W wyniku interakcji innych leków (induktorów enzymów) z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi mogą wystąpić krwawienia przebijające i/lub niepowodzenia antykoncepcji (zobacz sekcję „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych w okresie nadzoru po wprowadzeniu na rynek jest bardzo ważne. Umożliwia to ciągłą kontrolę stosunku korzyści do ryzyka w stosowaniu leków. Osoby pracujące w zawodach medycznych powinny zgłaszać podejrzewane działania niepożądane.

Okres ważności.

5 lat.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30 °C w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

28 tabletek powlekanych (2 tabletki ciemnożółte, 5 tabletek czerwonych, 17 tabletek jasnożółtych, 2 tabletki ciemnoczerwone, 2 tabletki placebo białe) w blisterze, 1 blister w pudełku kartonowym.

Kategoria wydania.

Na receptę.

Producent.

Bayer Weimar GmbH & Co. KG.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Dobereinerstrasse 20, 99427 Weimar, Niemcy.