Cinakalcet-Wista

Ukraina
Nazwa handlowa Cinakalcet-Wista
Postać farmaceutyczna tabletki, powlekane filmem
Substancja czynna / Dawkowanie
cinacalcet · 30 mg
Typ recepty na receptę
Kod ATC
Numer rejestracyjny UA/16373/01/01
Cinakalcet-Wista tabletki, powlekane filmem

INSTRUKCJA dot. stosowania leku CINACALCET-WISTA

Skład:

substancja czynna: cinakalcet;

1 tabletka powlekana o zawartości 30 mg cinakalcetu, co odpowiada 33,06 mg cinakalcetu chlorowodoru, lub 60 mg cinakalcetu, co odpowiada 66,12 mg cinakalcetu chlorowodoru, lub 90 mg cinakalcetu, co odpowiada 99,18 mg cinakalcetu chlorowodoru;

substancje pomocnicze: skrobię prażelowaną, krospowidon (wewnątrzgranulatowy), powidon, celulozę mikrokryształową, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, stearynian magnezu;

otoczka: częściowo zhydrolizowany alkohol polowinylowy, dwutlenek tytanu (E 171), makrogol, talk, lakier aluminiowy indygo karminu FD&C Blue#2 (E 132), tlenek żelaza żółty (E 172).

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne:

30 mg: tabletki powlekane owalne, dwuwypukłe, zielone, z oznaczeniem tłoczonym „C9CC” po jednej stronie i „30” po drugiej;

60 mg: tabletki powlekane owalne, dwuwypukłe, zielone, z oznaczeniem tłoczonym „C9CC” po jednej stronie i „60” po drugiej;

90 mg: tabletki powlekane owalne, dwuwypukłe, zielone, z oznaczeniem tłoczonym „C9CC” po jednej stronie i „90” po drugiej.

Grupa farmakoterapeutyczna. Preparaty hormonów do stosowania systemowego (z wyłączeniem hormonów płciowych i insuliny). Preparaty regulujące gospodarkę wapniem. Inne leki przeciwprzysądkowe. Cinakalcet. Kod ATC H05B X01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania.

Receptory wrażliwe na wapń, znajdujące się na powierzchni komórek gruczołu przytarczyc, są głównymi regulatorami wydzielania parathormonu (PTH). Cinakalcet wykazuje działanie kalcymimetyczne, bezpośrednio obniżając stężenie PTH poprzez zwiększenie wrażliwości receptora wrażliwego na wapń na poziom wapnia pozakomórkowego. Obniżenie stężenia PTH wiąże się z obniżeniem stężenia wapnia w osoczu krwi. Obniżenie stężenia PTH koreluje z koncentracją cinakalcetu. Po osiągnięciu fazy stacjonarnej stężenie wapnia w osoczu krwi utrzymuje się na stałym poziomie przez cały okres między dawkowaniem.

Farmakokinetyka.

Absorpcja.

Po doustnym przyjęciu maksymalne stężenie (Cmax) cinakalcetu w osoczu krwi osiągane jest po około 2–6 godzinach. Biologiczna dostępność cinakalcetu po podaniu na czczo, ustalona na podstawie porównań wyników różnych badań, wynosiła około 20–25%. Przyjmowanie cinakalcetu wraz z posiłkiem zwiększa jego dostępność biologiczną o około 50–80%. Podobne zwiększenie stężenia cinakalcetu w osoczu krwi obserwowano niezależnie od zawartości tłuszczu w pożywieniu.

Podczas podawania dawek powyżej 200 mg wchłanianie było nasycane, prawdopodobnie z powodu niskiej rozpuszczalności.

Rozkład.

Stwierdzono dużą objętość rozkładu (około 1000 l), co wskazuje na szeroki rozkład. Cinakalcet jest wiązany z białkami osocza krwi w około 97% i rozkłada się minimalnie w erytrocytach.

Po wchłonięciu stężenie cinakalcetu maleje w dwóch fazach; początkowy okres półtrwania wynosi około 6 godzin, końcowy okres półtrwania wynosi od 30 do 40 godzin. Stężenie cinakalcetu w stanie równowagi osiągane jest w ciągu 7 dni z minimalną kumulacją. Właściwości farmakokinetyczne cinakalcetu nie zmieniają się w czasie.

Metabolizm.

Cinakalcet jest metabolizowany przez wiele enzymów, głównie CYP3A4 i CYP1A2 (rola CYP1A2 nie została potwierdzona metodami klinicznymi). Główne metabolity krążące są nieaktywne. Według danych badań in vitro, cinakalcet jest silnym inhibitorem CYP2D6, jednak przy stężeniach osiąganych w warunkach klinicznych nie jest inhibitorem innych enzymów CYP, w tym CYP1A2, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4, a także nie jest induktorem CYP1A2, CYP2C19 i CYP3A4.

Wydalanie.

Po podaniu zdrowym ochotnikom dawki 75 mg znaczonej metodą radioizotopową, cinakalcet ulegał szybkiemu i znaczącemu metabolizmowi oksydacyjnemu z późniejszą koniugacją. Wydalanie radioaktywności następowało głównie poprzez wydalanie metabolitów z moczem. Około 80% podanej dawki wykryto w moczu i 15% – w kale. Liniowość/nieliniowość.

Zwiększenie pola pod krzywą farmakokinetyczną „stężenie-czas” (AUC) oraz Cmax jest praktycznie liniowe w zakresie dawek od 30 mg do 180 mg przy podawaniu raz na dobę.

Zależność parametrów farmakokinetyki/farmakodynamiki.

Niebawem po podaniu cinakalcetu stężenie PTH zaczyna spadać i osiąga najniższy poziom po około 2–6 godzinach, co odpowiada okresowi osiągnięcia Cmax cinakalcetu. Następnie stężenie cinakalcetu zaczyna maleć, a poziom PTH wzrasta w ciągu 12 godzin po podaniu dawki, przy czym supresja PTH utrzymuje się na podobnym poziomie do końca dobowego interwału przy trybie dawkowania raz na dobę. Poziom PTH w trakcie badań klinicznych cinakalcetu mierzono na końcu interwału dawkowania.

Pacjenci w podeszłym wieku. W farmakokinetyce cinakalcetu nie stwierdzono klinicznie istotnych różnic związanych z wiekiem pacjentów.

Niewydolność nerek. Profil farmakokinetyczny cinakalcetu u pacjentów z niewydolnością nerek o lekkim, średnim i ciężkim nasileniu oraz u pacjentów poddawanych hemodializie lub dializie otnęciowej nie różni się istotnie od takiego u zdrowych ochotników.

Niewydolność wątroby. Przy niewydolności wątroby o lekkim nasileniu nie obserwuje się zauważalnego wpływu na farmakokinetykę cinakalcetu. W porównaniu z pacjentami z prawidłową funkcją wątroby średnie wartości AUC były około 2 razy wyższe u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami funkcji wątroby i około 4 razy wyższe przy ciężkiej formie niewydolności wątroby. Średni okres półtrwania cinakalcetu u pacjentów z niewydolnością wątroby o umiarkowanym i ciężkim nasileniu wydłuża się odpowiednio o 33% i 70%. Niewydolność wątroby nie wpływa na poziom wiązania cinakalcetu z białkami osocza krwi. Ponieważ doborę dawki dla każdego pacjenta przeprowadza się na podstawie parametrów skuteczności i bezpieczeństwa, u pacjentów z niewydolnością wątroby nie jest konieczna dodatkowa korekta dawki.

Płeć. Klirens cinakalcetu może być niższy u kobiet niż u mężczyzn. Ponieważ dobór dawki odbywa się indywidualnie, nie jest konieczna dodatkowa korekta dawki w zależności od płci pacjenta. W celu oceny wpływu cech demograficznych przeprowadzono analizę populacyjną farmakokinetyczną. Analiza ta nie wykazała istotnego wpływu płci, rasy, powierzchni ciała i masy ciała na farmakokinetykę cinakalcetu.

Palenie tytoniu. Klirens cinakalcetu jest wyższy u palaczy niż u nietylaków, prawdopodobnie z powodu indukcji metabolizmu zależnego od CYP1A2. Jeśli pacjent przestaje palić lub zaczyna palić, stężenie cinakalcetu w osoczu krwi może ulec zmianie, w związku z czym może być konieczna korekta dawki.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie wtórnego hiperparateroidyzmu (HPT) u dorosłych pacjentów z nerek na końcowym etapie niewydolności (TXN), poddawanych wspomagającej hemodializie. Lek Cinakalcet-Wista może być stosowany jako część kompleksowej terapii, obejmującej leki wiążące fosforany i/lub analogi witaminy D, w zależności od potrzeby (patrz dział „Właściwości farmakologiczne”).

Rak przytarczyc i pierwotny hiperparateroidyzm u dorosłych.

Obniżenie hiperkalcemii u dorosłych pacjentów z:

  • rakiem przytarczyc;
  • pierwotnym HPT, gdy w celu obniżenia stężenia wapnia w surowicy krwi wskazane jest przeprowadzenie paratejreoidectomii (zgodnie z uznawanymi schematami leczenia), lecz operacja ta ze względu na stan pacjenta jest niemożliwa lub przeciwwskazana.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub dowolny składnik pomocniczy wymieniony w sekcji „Skład”.

Hipokalcemia.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Leki obniżające stężenie wapnia w surowicy krwi

Jednoczesne stosowanie leków obniżających stężenie wapnia w surowicy krwi oraz cinakalcetu może prowadzić do zwiększenia ryzyka hipokalcemii. Pacjentom stosującym cinakalcet nie należy przepisywać etelcalcetidu.

Wpływ innych leków na cinakalcet

Cinakalcet jest metabolizowany przy udziale enzymu CYP3A4. Jednoczesne stosowanie 200 mg klotkonazolu, silnego inhibitora CYP3A4, spowodowało około dwukrotne zwiększenie stężenia cinakalcetu. Może być konieczna korekta dawki cinakalcetu, jeśli pacjent stosujący ten lek rozpoczyna lub kończy leczenie silnym inhibitorem (np. klotkonazolem, itrakonazolem, telitromycyną, worykonazolem, rytonawirem) lub induktorem (np. ryfampycyną) tego enzymu.

Dane in vitro wskazują, że cinakalcet jest częściowo metabolizowany przez CYP1A2. Palenie tytoniu stymuluje CYP1A2; stężenie cinakalcetu obserwowane u palaczy było o 36–38% wyższe niż u niepalących. Wpływ inhibitorów CYP1A2 (np. fluwoksyminy, cyprofloksacyny) na stężenie cinakalcetu w osoczu krwi nie był badany. Może być konieczna korekta dawki, jeśli pacjent rozpoczyna lub kończy palenie lub rozpoczyna lub kończy leczenie towarzyszące silnym inhibitorem CYP1A2. Węglan wapnia. Jednoczesne stosowanie węglanu wapnia (dawka pojedyncza 1500 mg) nie zmienia farmakokinetyki cinakalcetu.

Sewelamer. Jednoczesne stosowanie sewelameru (2400 mg 3 razy dziennie) nie zaburzało farmakokinetyki cinakalcetu.

Pantoprazol. Jednoczesne stosowanie pantoprazolu (80 mg 1 raz dziennie) nie zmienia farmakokinetyki cinakalcetu.

Wpływ cinakalcetu na inne leki

Leki metabolizowane przez enzym P450 2D6 (CYP2D6). Cinakalcet jest silnym inhibitorem CYP2D6, w związku z czym może być konieczna korekta dawki leków współprowadzonych o wąskim zakresie terapeutycznym, które są głównie metabolizowane przez enzym CYP2D6 (np. fekainid, propafenon, metoprolol, desypramina, nortryptylina, kłomipramina).

Desypramina. Stosowanie równoległe 90 mg cinakalcetu 1 raz dziennie z 50 mg desypraminy (trójpierścieniowy lek przeciwdrgawkowy, metabolizowany głównie przez CYP2D6) znacząco zwiększyło działanie desypraminy – 3,6-krotnie (90% przedział ufności (PU) 3,0) u pacjentów z aktywnym metabolizmem CYP2D6.

Dekstrometorfan. Wielokrotne dawki 50 mg cinakalcetu zwiększały AUC dekstrometorfanu 11-krotnie (metabolizowany głównie przez CYP2D6).

Warfaryna. Wielokrotne doustne podawanie cinakalcetu nie wpływało na farmakokinetykę i farmakodynamikę warfaryny (oceniono na podstawie czasu protrombinowego i czynnika krzepnięcia VII).

Brak wpływu cinakalcetu na farmakokinetykę R- i S-warfaryny oraz brak autoindukcji u pacjentów po wielokrotnej dawce wskazują, że cinakalcet nie jest induktorem CYP3A4, CYP1A2 i CYP2C9 u ludzi.

Midazolam. Jednoczesne stosowanie cinakalcetu (90 mg) i doustnego midazolamu (2 mg), będącego substratem CYP3A4 i CYP3A5, nie zmienia farmakokinetyki midazolamu. Dane te pozwalają przypuszczać, że cinakalcet nie wpływa na farmakokinetykę tych klas leków metabolizowanych przez CYP3A4 i CYP3A5, w szczególności niektórych leków immunosupresyjnych, takich jak cyklosporyna i tarkolimus.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Poziom wapnia w surowicy krwi.

Nie należy rozpoczynać leczenia cinakalcetem u pacjentów z poziomem wapnia w surowicy krwi (skorygowanym o stężenie albumin) poniżej dolnej granicy normy.

Zgłaszano przypadki zagrażające życiu oraz zgony u dorosłych i dzieci otrzymujących terapię cinakalcetem. Potencjalne objawy hipokalcemii obejmują mrowienie, bóle mięśni, skurcze, tetanię i drgawki. Obniżenie poziomu wapnia w surowicy krwi może również prowadzić do wydłużenia odcinka QT, co potencjalnie może powodować komorową arytmię na tle hipokalcemii. Przypadki wydłużenia odcinka QT i arytmii komorowej odnotowano u pacjentów otrzymujących terapię cinakalcetem (patrz dział «Działania niepożądane»). Lek Cinakalcet-Wista należy stosować z ostrożnością u pacjentów z innymi czynnikami ryzyka wydłużenia odcinka QT, w szczególności u pacjentów z znanym wrodzonym zespołem długiego odcinka QT lub u pacjentów przyjmujących leki znane z możliwości wywoływania wydłużenia odcinka QT. Ponieważ cinakalcet obniża poziom wapnia w surowicy krwi, pacjenci powinni być dokładnie monitorowani pod kątem wystąpienia hipokalcemii (patrz dział «Sposób stosowania i dawki»). Poziom wapnia w surowicy krwi należy oznaczyć w ciągu 1 tygodnia po rozpoczęciu stosowania lub dostosowaniu dawki cinakalcetu.

Dorośli

Nie należy rozpoczynać leczenia cinakalcetem u pacjentów z poziomem wapnia w surowicy krwi (skorygowanym o stężenie albumin) poniżej dolnej granicy normy.

U około 30% pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek poddawanych dializie i przyjmujących cinakalcet stwierdzono co najmniej raz stężenie wapnia w surowicy krwi poniżej 7,5 mg/dl (1,9 mmol/l).

Pacjenci z przewlekłą niewydolnością nerek nie poddawani dializie.

Cinakalcet nie jest wskazany u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek nie poddawanych dializie. Badania kliniczne wykazały, że dorośli pacjenci z przewlekłą niewydolnością nerek nie poddawani dializie i stosujący cinakalcet mają zwiększone ryzyko hipokalcemii (poziom wapnia w surowicy krwi < 8,4 mg/dl [2,1 mmol/l]) w porównaniu z pacjentami z przewlekłą niewydolnością nerek stosującymi cinakalcet i poddawanymi dializie, co może być związane z niższym wyjściowym poziomem wapnia i/lub obecnością resztkowej funkcji nerek.

Drgawki

Zgłaszano przypadki wystąpienia drgawek u pacjentów przyjmujących cinakalcet (patrz dział «Działania niepożądane»). Próg wystąpienia drgawek obniża się w wyniku znacznego obniżenia poziomu wapnia w surowicy krwi. Dlatego u pacjentów stosujących lek Cinakalcet-Wista należy dokładnie monitorować poziom wapnia w surowicy krwi, szczególnie u pacjentów z wywiadem drgawek.

Niedociśnienie tętnicze i/lub nasilenie niewydolności serca

W trakcie pozarejestracyjnego nadzoru farmakologicznego bezpieczeństwa leku odnotowano pojedyncze przypadki niedociśnienia tętniczego i/lub nasilenia niewydolności serca u pacjentów z chorobą serca, przy czym nie można całkowicie wykluczyć związku przyczynowo-skutkowego między stosowaniem cinakalcetu a wymienionymi stanami patologicznymi, które mogą być spowodowane obniżeniem poziomu wapnia w surowicy krwi.

Jednoczesne stosowanie z innymi lekami

Cinakalcet należy stosować z ostrożnością u pacjentów przyjmujących inne leki, o których wiadomo, że obniżają poziom wapnia w surowicy krwi. Należy również dokładnie monitorować poziom wapnia w surowicy krwi (patrz dział «Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań»).

Pacjentom stosującym cinakalcet nie należy przepisywać etelkalcytydu. Jednoczesne stosowanie może prowadzić do ciężkiej hipokalcemii.

Ogólne

Przy przewlekłym hamowaniu stężenia PTH do poziomu niższego o 1,5 razy od górnej granicy normy dla iPTH może rozwinąć się adynamiczna choroba kości. Jeżeli PTH obniży się poniżej zalecanego zakresu u pacjentów stosujących cinakalcet, dawkę leku Cinakalcet-Wista i/lub witaminy D należy zmniejszyć lub zakończyć leczenie.

Poziom testosteronu

Poziom testosteronu jest najczęściej niższy od wartości normalnych u chorych z niewydolnością nerek w stadium końcowym. Dane z badania klinicznego z udziałem pacjentów z TKNN poddawanych dializie wykazały, że stężenie wolnego testosteronu obniżyło się średnio o 31,3% u pacjentów przyjmujących cinakalcet i o 16,3% u pacjentów z grupy placebo po 6 miesiącach od rozpoczęcia terapii. Otwarta, przedłużona faza tego badania nie wykazała dalszego spadku stężenia wolnego i ogólnego testosteronu u pacjentów w ciągu 3-letniego okresu leczenia cinakalcetem. Kliniczne znaczenie tych obniżeń poziomu testosteronu w surowicy krwi jest nieznane.

Niewydolność wątroby

Z uwagi na potencjalny wzrost stężenia cinakalcetu w osoczu krwi od 2 do 4 razy u pacjentów z umiarkowaną i ciężką niewydolnością wątroby (według klasyfikacji Childa-Pugha), lek ten należy stosować z ostrożnością u tych pacjentów i dokładnie monitorować ich stan (patrz działy «Farmakokinetyka» i «Sposób stosowania i dawki»).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Brak danych klinicznych dotyczących stosowania cinakalcetu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośrednie szkodliwe skutki dla ciąży, porodu i okresu poporodowego. Nie odnotowano toksyczności embrionalnej/fetalnej w badaniach na ciężarnych zwierzętach, z wyjątkiem obniżenia masy ciała płodu przy dawkach związanych z toksycznością dla matki. Dlatego cinakalcet może być stosowany w czasie ciąży tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy cinakalcet przenika do mleka matki. Cinakalcet wydzielany jest do mleka karmiących szczurów, przy czym stwierdza się wysokie stężenie w mleku w stosunku do stężenia w osoczu krwi. Po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka należy podjąć decyzję o zaprzestaniu karmienia piersią lub o zaprzestaniu stosowania cinakalcetu.

Plodność

Brak danych klinicznych dotyczących wpływu cinakalcetu na płodność. W badaniach na zwierzętach nie zaobserwowano wpływu na płodność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Lek Cinakalcet-Wista może istotnie wpływać na zdolność prowadzenia samochodu i obsługi mechanizmów, ponieważ pacjenci przyjmujący cinakalcet zgłaszali zawroty głowy i drgawki (patrz dział «Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania»).

Sposób stosowania i dawki.

Wtórny hiperparateroidyzm.

Dorośli, w tym osoby starsze (> 65 lat)

Zalecana dawka początkowa leku Cinakalcet-Wista u dorosłych wynosi 30 mg 1 raz dziennie. Dawkę cinakalcetu należy korygować co 2–4 tygodnie aż do osiągnięcia maksymalnej dawki 180 mg 1 raz dziennie, przy której u pacjentów poddawanych hemodializie osiąga się wymaganą koncentrację hormonu przytarczyc (PTH) w zakresie 150–300 pg/ml (15,9–31,8 pmol/l), określoną na podstawie stężenia całkowitego PTH (test na zawartość PTH).

Pomiar stężenia PTH należy wykonać 1–4 tygodnie po rozpoczęciu terapii lub po korekcie dawki cinakalcetu. Poziom PTH należy kontrolować co 1–3 miesiące podczas wizyt u lekarza. Do oznaczenia stężenia PTH można stosować oznaczanie iPTH lub bioaktywnego PTH (bPTH). Leczenie cinakalcetem nie wpływa na stosunek między iPTH a bPTH.

Korekta dawki w zależności od stężenia wapnia w surowicy.

Przed podaniem pierwszej dawki cinakalcetu należy zmierzyć i kontrolować stężenie wapnia w surowicy, które powinno znajdować się na dolnej granicy zakresu normy lub powyżej niej. Zakres normy stężenia wapnia może się różnić w zależności od metod stosowanych w danej placówce laboratoryjnej.

Podczas korekty dawki należy kontrolować poziom wapnia w surowicy częściej, a nie później niż 1 tydzień po rozpoczęciu leczenia lub po korekcie dawki cinakalcetu. Po ustaleniu dawki utrzymującej stężenie wapnia w surowicy należy oznaczać mniej więcej co miesiąc. Jeśli stężenie wapnia w surowicy spadnie poniżej 8,4 mg/dl (2,1 mmol/l) i/lub wystąpią objawy hipokalcemii, zaleca się podjęcie poniższych działań.

Tabela 1

Poziom wapnia w osoczu krwi lub objawy kliniczne hipokalcemii

Zalecenia

< 8,4 mg/dl (2,1 mmol/l) i > 7,5 mg/dl (1,9 mmol/l) lub w przypadku wystąpienia objawów klinicznych hipokalcemii.

Wapniowe związki fosforanowe, analogi witaminy D oraz/lub korekta stężenia wapnia w płynie dializacyjnym mogą być stosowane w celu podniesienia stężenia wapnia w osoczu zgodnie z oceną kliniczną.

< 8,4 mg/dl (2,1 mmol/l) i > 7,5 mg/dl (1,9 mmol/l) lub trwałe objawy hipokalcemii pomimo prób podniesienia stężenia wapnia w osoczu krwi.

Obniżyć dawkę lub przerwać stosowanie cinakalcetu.

≤ 7,5 mg/dl (1,9 mmol/l) lub trwałe objawy hipokalcemii i niemożność podniesienia stężenia witaminy D.

Przerwać przyjmowanie cinakalcetu, aż do osiągnięcia poziomu wapnia w osoczu krwi na poziomie 8,0 mg/dl (2,0 mmol/l) i/lub aż do ustąpienia objawów hipokalcemii. Leczenie należy wznowić, stosując następną niższą dawkę cinakalcetu.

Przejście z etelcalcetidu na cinakalcet.

Przejście z etelcalcetidu na cinakalcet oraz odpowiedni okres wypłukania nie były badane u pacjentów. Pacjentom, którzy zaprzestali leczenia etelcalcetidem, nie należy rozpoczynać przyjmowania cinakalcetu przed zakończeniem co najmniej trzech kolejnych sesji hemodializy, po czym należy zmierzyć stężenie wapnia w surowicy krwi. Przed rozpoczęciem przyjmowania cinakalcetu należy upewnić się, że stężenie wapnia w surowicy krwi mieści się w granicach normy.

Choroba nowotworowa gruczołów przytarczyc i pierwotny hiperparateroidyzm.

Dorośli, w tym pacjenci w wieku podeszłym (> 65 lat).

Zalecana dawka początkowa cinakalcetu dla dorosłych to 30 mg 2 razy na dobę. Dawkę cinakalcetu należy dobrać indywidualnie co 2–4 tygodnie, zwiększając dawkę w następującej kolejności: 30 mg 2 razy na dobę, 60 mg 2 razy na dobę, 90 mg 2 razy na dobę, a następnie 90 mg 3 lub 4 razy na dobę, w razie potrzeby, w celu obniżenia stężenia wapnia w surowicy krwi do górnej granicy normy lub poniżej tej wartości. Maksymalna dawka stosowana w badaniach klinicznych wynosiła 90 mg 4 razy na dobę.

Stężenie wapnia w surowicy krwi należy oznaczyć w ciągu 1 tygodnia po rozpoczęciu terapii lub po dostosowaniu dawki cinakalcetu. Po osiągnięciu dawki utrzymania stężenie wapnia w surowicy krwi należy oznaczać co 2–3 miesiące. Po zakończeniu okresu doboru dawki do maksymalnej wartości należy okresowo kontrolować stężenie wapnia w surowicy krwi; jeśli nie osiągnięto klinicznie istotnego obniżenia stężenia wapnia w surowicy krwi, należy rozważyć możliwość przerwania leczenia cinakalcetem (patrz sekcja „Farmakodynamika”).

Dzieci.

Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania cinakalcetu u dzieci w leczeniu choroby nowotworowej gruczołów przytarczyc i pierwotnego hiperparateroidyzmu. Brak danych.

Niewydolność wątroby.

Nie trzeba zmieniać dawki początkowej. Cinakalcet należy stosować z ostrożnością u pacjentów z umiarkowaną i ciężką niewydolnością wątroby. W trakcie doboru dawki i długotrwałego leczenia należy dokładnie monitorować stan tych pacjentów (patrz sekcje „Farmakodynamika” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Sposób stosowania.

Do użytku wewnętrznego. Cinakalcet zaleca się przyjmować podczas posiłku lub bezpośrednio po jego spożyciu, ponieważ badania wykazały, że biodostępność cinakalcetu wzrasta, gdy lek jest przyjmowany razem z posiłkiem (patrz sekcja „Farmakodynamika”). Należy przyjmować całe tabletki, nie dzieląc ani nie rozgniatając ich.

Dzieci.

Lek Cinakalcet-Wista nie jest wskazany do stosowania u dzieci. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania tego leku u tej grupy pacjentów.

**Przedawkowanie. **

Dawki dobowe do 300 mg podawane raz na dobę były stosowane bezpiecznie u pacjentów poddawanych dializę.

Przedawkowanie cinakalcetu może prowadzić do hipokalcemii. W przypadku przedawkowania należy ocenić pacjenta pod kątem objawów hipokalcemii, a leczenie powinno mieć charakter objawowy i wspierający. Ponieważ cinakalcet bardzo silnie wiąże się z białkami osocza, hemodializa nie jest skuteczną metodą leczenia przedawkowania.

Niepożądane działania.

Wtórny hiperparathyreoza, raka przytarczyc i pierwotny hiperparathyreoza

Na podstawie dostępnych wyników badań placebo-kontrolowanych z udziałem pacjentów przyjmujących cinakalcet, najczęstszymi niepożądanymi działaniami były nudności i wymioty o łagodnym i umiarkowanym nasileniu, które w większości przypadków miały charakter przemijalny. Przerywanie leczenia z powodu wystąpienia niepożądanych działań było przede wszystkim spowodowane nudnościami i wymiotami.

Niepożądane działania, które według przypuszczeń mogą być związane z przyjmowaniem cinakalcetu w badaniach placebo-kontrolowanych i badaniach niekontrolowanych, wymieniono poniżej według częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10); często (od ≥ 1/100 do < 1/10); rzadko (od ≥ 1/1000 do < 1/100); bardzo rzadko (od ≥ 1/10000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Tabela 2

Klasa układu narządów według MedDRA

Częstość występowania

Reakcja niepożądana

Z boku układu odpornościowego

często

Reakcje nadwrażliwości

Z boku przemiany materii

często

anoreksja,

obniżony apetyt

Z boku układu nerwowego

często

drżenie**,

zawroty głowy,

parestezje,

bóle głowy

Z boku układu sercowo-naczyniowego

częstość nieznana*

pogorszenie niewydolności serca**,

przedłużenie odcinka QT i arytmia komorowa na tle hipokalcemii**

często

hipotensja

Z boku układu oddechowego

często

infekcje górnych dróg oddechowych,

świszczący oddech,

kaszl,

dyspne

Z boku przewodu pokarmowego

bardzo często

uczucie nudności,

wymioty

często

dyspepsja,

biegunka,

ból brzucha,

ból w górnej części brzucha,

zaparcia

Z boku skóry i tkanek podskórnych

często

osutki

Z boku układu mięśniowo-szkieletowego

często

mialgia,

skurcze mięśni,

ból pleców

Zaburzenia ogólne i stan w miejscu podania

często

astenia

Odchylenia wyników badań laboratoryjnych od normy

często

hipokalcemia**,

hiperkalimia,

obniżenie stężenia testosteronu**

** Zob. sekcję „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”.

* Zob. sekcję „Opis poszczególnych działań niepożądanych”.

Opis poszczególnych działań niepożądanych.

Reakcje nadwrażliwości.

Podczas okresu pozarejestrowego stosowania cinakalcetu obserwowano reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i pokrzywkę. Na podstawie dostępnych danych nie można określić częstości poszczególnych działań niepożądanych, w tym obrzęku naczynioruchowego i pokrzywki.

Hipotensja tętnicza i/lub nasilenie niewydolności serca.

W okresie pozarejestrowym napływają doniesienia o pojedynczych przypadkach hipotensji tętniczej i/lub nasilenia niewydolności serca u pacjentów z zaburzeniami funkcji serca przyjmujących cinakalcet. Na podstawie dostępnych danych nie można określić częstości tych przypadków.

Wydłużenie interwału QT i arytmia komorowa na tle hipokalcemii. Wydłużenie interwału QT i arytmia komorowa na tle hipokalcemii zostały zaobserwowane w okresie pozarejestrowym stosowania cinakalcetu, których częstości nie można oszacować na podstawie dostępnych danych (zob. sekcję „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

Dzieci.

Cinakalcet nie jest wskazany do stosowania u dzieci. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania cinakalcetu u dzieci. Zarejestrowano przypadek śmiertelny u dziecka z ciężką postacią hipokalcemii.

Donoszenie o podejrzewanych działaniach niepożądanych.

Donoszenie o podejrzewanych działaniach niepożądanych po rejestracji leku jest ważnym elementem procesu. Umożliwia ono kontynuowanie monitorowania stosunku korzyści do ryzyka w odniesieniu do danego leku. Osoby pracujące w ochronie zdrowia powinny donosić o wszelkich podejrzewanych działaniach niepożądanych poprzez krajowy system zgłaszania.

Okres ważności.

36 miesięcy.

Warunki przechowywania.

Przechowywać we wkładowym opakowaniu pierwotnym w temperaturze nie przekraczającej 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

14 tabletek powlekanych oplaszczką w blisterze; 2 blistry w pudełku tekturowym.

Kategoria użyczkowania.

Na receptę.

Producent.

Sínton España, S.L./Synthon Hispania, S.L.

Synthon, s.r.o.

Adres miejsca produkcji oraz miejsce prowadzenia działalności producentów.

Ulica C/Castello, no1, Sant Boi de Llobregat, Barcelona, 08830, Hiszpania.

C/Castello, no1, Sant Boi de Llobregat, Barcelona, 08830, Spain/

Brněnská 32/cp. 597, Blansko, 678 01, Republika Czeska.

Brněnská 32/cp. 597, Blansko, 678 01, Czech Republic/