Cefidan

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU CEFIDANT (CEFIDANT)

Skład:

substancja czynna: cefixim;

1 tabletka powlekana powłoką filmową zawiera cefiximu (w postaci cefiximu trihydrażu) 400 mg;

substancje pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna, skrobia prażelatynizowana, wodorofosforan wapnia dwuwodny, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, stearynian magnezu, powłoka filmowa Opadry® 03F180011 white: hydroksypropyloceluloza, dwutlenek tytanu (E 171), makrogol.

Postać leku. Tabletki powlekane powłoką filmową.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki owalne, dwuwypukłe, powlecane powłoką filmową, od białego do prawie białego koloru, z ryflowaną linią po jednej stronie.

Grupa farmakoterapeutyczna

Środki przeciwbakteryjne do stosowania systemowego. Inne antybiotyki beta-laktamowe. Cefalosporyny III pokolenia. Kod ATX J01D D08.

Właściwości farmakologiczne

Farmakodynamika

Cefixim to cefalosporyna do stosowania doustnego, charakteryzująca się szerokim zakresem działania bakteriobójczego i wysoką odpornością na hydrolityczną aktywność beta-laktamaz.

Działanie bakteriobójcze cefiximu wynika z hamowania syntezy ściany komórkowej bakterii.

In vitro wykazuje znaczną aktywność bakteriobójczą wobec szerokiego spektrum bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych.

Klinicznie skuteczny w leczeniu infekcji wywołanych najczęściej występującymi mikroorganizmami patogennymi, w tym Streptococcus (z wyłączeniem enterokoków), Haemophilus, Branhamella, Neisseria, Escherichia, Klebsiella, Proteus, Enterobacter, Pasteurella, Providencia, Salmonella, Shigella, Citrobacter, Serratia.

Z drugiej strony, do cefiximu głównie oporne są: Pseudomonas spp., Staphylococcus spp., Listeria monocytogenes, Bacteroides fragilis i Clostridium spp.

Farmakokinetyka

Po jednorazowym doustnym przyjęciu dawki 200 mg maksymalne stężenie cefiximu w surowicy krwi wynosi 3 μg/ml, osiągane po 3 lub 4 godzinach.

Po jednorazowym doustnym przyjęciu dawki 400 mg maksymalne stężenie w surowicy krwi jest wyższe (od 3,5 do 4 μg/ml), choć zależność proporcjonalna wobec przyjętej dawki nie występuje.

Po wielokrotnym przyjmowaniu cefiximu w dawce 400 mg/dobę doustnie (jednorazowo lub dwa razy dziennie) przez 15 dni, stężenia surowicze i biodostępność nie zmieniają się, co wskazuje na brak kumulacji leku w organizmie.

Wchłanianie. Absolutna biodostępność po doustnym podaniu cefiximu wynosi około 50% i nie zmienia się pod wpływem pokarmu. W tym przypadku czas potrzebny do osiągnięcia szczytowego stężenia wydłuża się o około 1 godzinę.

Rozkład. Widoczny objętość rozkładu wynosi 17 litrów. U zwierząt rozkład cefiximu w większości tkanek (z wyjątkiem mózgu) przebiega z koncentracjami tkanek przekraczającymi MIC wrażliwych szczepów (0,20 μg/ml).

Eliminacja. Lek wydzielany jest w niezmienionej formie drogą nerkową (od 16 do 25%). Wydalanie pozanerkowe odbywa się głównie drogą żółciową. U ludzi ani u zwierząt nie wykryto metabolitów surowiczych ani mocowych.

Parametry farmakokinetyczne nieco zmieniają się u osób starszych. Niewielkie zwiększenie stężeń surowiczych, biodostępności oraz ilości wydalanego leku (od 15 do 25%) nie wymaga korekty dawki dobowej w tej szczególnej populacji.

W przypadku ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny <20 ml/min) zwiększenie wydalenia z osocza, czasu połowicznego wydalenia oraz szczytowych stężeń surowiczych uzasadnia konieczność zmniejszenia dawki z 400 do 200 mg/dobę.

W przypadku niewydolności wątroby eliminacja jest spowolniona (t½ = 6,4 godziny), jednak korekta dawki dobowej nie jest konieczna.

Stopień wiązania z białkami osocza wynosi około 70%, głównie z albuminą, i nie zależy od stężenia (na poziomach dawki terapeutycznej).

Charakterystyki kliniczne

Wskazania

Zakażenia wywołane mikroorganizmami wrażliwymi na cefiksym:

• zakażenia górnych dróg oddechowych (gardłozapalenie);
• zakażenia LOR (zapalenie ucha, zapalenie migdałków);
• zakażenia dolnych dróg oddechowych (zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli);
• zakażenia nerek i dróg moczowych.

Przeciwwskazania

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub na dowolny składnik pomocniczy. Nadwrażliwość na antybiotyki z grupy penicylin i cefalosporyn.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Leki przeciwzakrzepowe z grupy kumaryn

Cefiksym należy stosować z ostrożnością u pacjentów przyjmujących przeciwzakrzepowe leki z grupy kumaryn, np. warfarynę potasu. Ponieważ cefiksym może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, możliwe jest wydłużenie czasu protrombiny z/nie z objawami klinicznymi krwawienia.

Nifedypina – antagonistą wapnia – może zwiększać biodostępność cefiksymu do 70 %.

Stosowanie cefiksymu może obniżać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych.

Zaleca się stosowanie dodatkowych niesterydowych metod antykoncepcji.

Inne formy interakcji

Stosowanie cefalosporyn, takich jak cefiksym, może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, powodując fałszywie dodatnie wyniki glikozurii przy użyciu metod Benedicta, Feliga i „Clinistest” (ale nie przy zastosowaniu metod enzymatycznych). Do oznaczania glukozy w moczu zaleca się stosowanie testu glukozo-oksydazy. Opisywano dodatnie wyniki próby Coombsa podczas leczenia cefalosporynami (czasem fałszywie dodatnie).

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności

Ciężkie reakcje skórne

U niektórych pacjentów stosujących cefiksym donoszono o poważnych reakcjach skórnych, takich jak toksyczne martwicze zapalenie nabłonka (TEN), zespół Stevensa-Johnsona, lekowe rumień z eozynofilią i objawami systemowymi (zespoł DRESS). W przypadku wystąpienia ciężkich niepożądanych reakcji skórnych należy przerwać leczenie cefiksymem i zastosować odpowiednią terapię oraz/lub środki ostrożności.

Nadwrażliwość

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Cefidan należy dokładnie zbadać wywiad medyczny w celu wykrycia wcześniejszych reakcji nadwrażliwości na cephalosporyny, penicyliny lub inne leki.

Cefidan należy stosować z ostrożnością u pacjentów z alergicznymi reakcjami na penicyliny. In vivo (u ludzi) jak i in vitro stwierdzono częściową krzyżową alergiczność między penicyliną a cephalosporynami, a mimo że rzadko, to donoszono o przypadkach wystąpienia reakcji anafilaktycznych, szczególnie po podaniu dożylnym.

Antybiotyki należy stosować z ostrożnością u wszystkich pacjentów, u których wcześniej występowały reakcje alergiczne, szczególnie na leki. Wystąpienie reakcji alergicznej wymaga przerwania leczenia.

Zmiany flory bakteryjnej jelita

Leczenie antybiotykami o szerokim spektrum działania może zmieniać normalną florę jelita grubego i sprzyjać nadmiernemu wzrostowi Clostridium, które może powodować kolit pseudobłoniasty. Lekkie przypadki kolitu pseudobłoniastego mogą ustąpić po przerwaniu leczenia. Jeśli kolit nie ustępuje po tych działaniach, należy podać doustnie wancomycynę, która jest antybiotykiem z wyboru w leczeniu kolitu pseudobłoniastego. W przypadku postaci średnio ciężkich i ciężkich leczenie należy uzupełnić podawaniem roztworów elektrolitów i białek. Należy unikać współbieżnego stosowania leków obniżających perystaltykę jelita. Antybiotyków o szerokim spektrum działania należy stosować z ostrożnością u pacjentów z wywiadem chorób przewodu pokarmowego, w szczególności kolitu.

Badania laboratoryjne

Podczas stosowania Cefidanu rzadko obserwowano niewielkie i odwracalne zmiany funkcji wątroby, nerek oraz wskaźników krzepnięcia krwi (trombocytopenia, leukopenia i eozynofilia).

Niewydolność nerek

U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek poddawanych hemodializie lub dializie otrzewnowej należy odpowiednio zmniejszyć dawkę leku Cefidan (patrz rozdział „Sposób stosowania i dawki”).

Ostra niewydolność nerek

Tak jak przy stosowaniu innych cephalosporyn, cefiksym może prowadzić do ostrej niewydolności nerek, w tym do zapalenia nerek typu kanalikowo-osłonkowego. W przypadku wystąpienia ostrej niewydolności nerek należy przerwać stosowanie cefiksymu i zastosować odpowiednią terapię oraz/lub środki ostrożności.

Drżenie mięśni u pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek

Wiele cephalosporyn wiąże się z rozwojem drgawek, szczególnie w przypadkach, gdy nie zmniejsza się dawki u pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek. W przypadku wystąpienia drgawek należy przerwać stosowanie cefiksymu oraz zastosować odpowiednie leczenie i/lub środki ostrożności.

Odporność na środki przeciwbakteryjne

Leczenie cefiksymem może zwiększyć ryzyko rozwoju oporności bakterii – zarówno z klinicznie wyrażoną superinfekcją, jak i bez niej.

Superinfekcja

Długotrwałe stosowanie antybiotyków może czasem prowadzić do nadmiernego wzrostu mikroorganizmów opornych. W przypadku wystąpienia superinfekcji należy rozpocząć odpowiednie leczenie.

Anemia hemolityczna

Po leczeniu lekami z grupy cephalosporyn opisano przypadki anemii hemolitycznej, w tym ciężkie przypadki zakończone śmiercią. Donoszono również o nawrotach anemii hemolitycznej po ponownym podaniu cephalosporyn u pacjentów, którzy wcześniej mieli anemię hemolityczną po pierwszym zastosowaniu cephalosporyn (w tym cefiksymu).

Stosowanie u dzieci

Bezpieczeństwo stosowania cefiksymu u noworodków przedwczesnych lub noworodków nie jest ustalone (patrz rozdział „Sposób stosowania i dawki”).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią

Stosowanie leku Cefidan w czasie ciąży i w okresie karmienia piersią należy rozważyć tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu lub dziecka.

Ciąża

Szczególnie, mimo że nie stwierdzono działania embriotoksycznego, z uwagi na ostrożność należy unikać stosowania Cefidanu w pierwszych trzech miesiącach ciąży.

Karmienie piersią

Brak danych dotyczących przenikania leku do mleka matki.

Wpływ na zdolność do kierowania pojazdami i obsługiwanie maszyn

Cefidan nie wpływa na zdolność kierowania pojazdami ani pracy z maszynami.

Sposób stosowania i dawki

Dorośli. Zalecana dawka wynosi 400 mg na dobę jako jednorazową dawkę dzienną.

Tabletkę należy połykać całkowicie.

Standardowy okres leczenia wynosi 7 dni. W razie potrzeby może on być wydłużony do 14 dni.

Tabletka nadaje się do podziału na 2 części.

Dawkowanie

Dorośli oraz dzieci w wieku od 12 lat z masą ciała powyżej 50 kg: zalecana dawka wynosi 200–400 mg na dobę, w zależności od ciężkości choroby.

Dzieci do 12 roku życia

Lek Cefidan nie jest zalecany dzieciom poniżej 12 roku życia. Bezpieczeństwo i skuteczność cefixymu u dzieci poniżej 6. miesiąca życia nie zostały ustalone.

Grupy specjalne

Dla pacjentów z klirem kreatyniny < 20 ml/min, poddawanych dializie opornej na otrzewnową lub dializie krwi, zalecana dawka wynosi 200 mg raz na dobę. Nie ma potrzeby modyfikacji dawki u pacjentów z klirem kreatyniny > 20 ml/min, u osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z niewydolnością wątroby.

Sposób stosowania

Do użytku wewnętrznego. Przyjmowanie pokarmu nie ma istotnego wpływu na wchłanianie cefixymu.

Dzieci

Dzieciom poniżej 12 roku życia zaleca się stosowanie leku w innej postaci farmaceutycznej.

Przedawkowanie

Reakcje niepożądane obserwowane po zastosowaniu leku w dawkach do 2 g u zdrowych ochotników nie różniły się od działań niepożądanych obserwowanych u pacjentów przyjmujących lek w dawkach zalecanych.

Cefixym nie jest usuwany z krwiobiegu w istotnych ilościach w trakcie dializy.

Nie istnieje specyficzny antydot. Zalecane są ogólne środki wspomagające.

Efekty uboczne

Podczas stosowania cefalosporyn niepożądane działania ograniczają się głównie do zaburzeń przewodu pokarmowego oraz rzadziej – do objawów nadwrażliwości. Prawdopodobieństwo ich wystąpienia jest większe u osób, które wcześniej wykazywały reakcje nadwrażliwości, a także u osób z wywiadem alergii, kataru siennego, pokrzywki i alergicznej astmy oskrzelowej. Podczas terapii cefiximum rzadko obserwowano następujące reakcje:

Zakażenia i inwazje: kolit pseudobłoniasty, oporność patogenów.

Z układu pokarmowego: gloszyc, nudności, wymioty, zgaga, bóle brzucha, biegunka i dyspepsja, wzdęcia. Przejście na dwukrotną dawkę (200 mg dwa razy dziennie) może pomóc w rozwiązaniu problemu biegunki. Pojawienie się ciężkiej i długotrwałej biegunki było związane z zastosowaniem różnych klas antybiotyków. W przypadku wystąpienia ciężkiej i długotrwałej biegunki wywołanej stosowaniem antybiotyków należy wziąć pod uwagę możliwość rozwoju kolitu pseudobłoniastego. Jeśli wyniki badania kału i koloskopia potwierdzają rozpoznanie, należy przerwać stosowanie antybiotyku i rozpocząć leczenie wancomycyną doustnie. Leki hamujące perystaltykę są przeciwwskazane.

Z układu immunologicznego: reakcja anafilaktyczna, reakcje podobne do choroby surowiczej, obrzęk naczynioruchowy, artrologia, gorączka lekowa i obrzęk twarzy.

Z układu krwi i chłonnego: zmiany niektórych parametrów laboratoryjnych: przejściowa neutropenia, granulocytopenia, trombocytopenia i eozynofilia, agranulocytoza, leukopenia i trombocytoza, zaburzenia krzepnięcia krwi. Zarejestrowano przypadki anemii hemolitycznej po leczeniu cefalosporynami.

Z wątroby i dróg żółciowych: żółtaczka, zapalenie wątroby.

Z nerek i dróg moczowych: ostra niewydolność nerek, w tym zapalenie nerek typu naczyniowo-śródmiąższowe jako stan patologiczny.

Z układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i przełyku: duszność.

Z skóry i tkanki podskórnej: pokrzywka, wysypka skórna, swędzenie skóry, zespół wysypek lekowych z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS), zespół Stevensa-Johnsona, toksyczny epidermalny nekroliz, wielopostaciowa rumień, swędzenie narządów płciowych.

Z układu nerwowego: ból głowy, zawroty głowy.

Ogólne choroby i stany związane z miejscem podania leku: gorączka, anoreksja, bakterii grzybiczy Candida.

Parametry laboratoryjne: podwyższenie aktywności aspartaminotransferazy, podwyższenie aktywności alaninotransferazy, podwyższenie fosfatazy zasadowej, podwyższenie stężenia bilirubiny we krwi, podwyższenie stężenia mocznika we krwi, podwyższenie stężenia kreatyniny w surowicy.

Zgłaszanie podejrzanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawowi przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku za pośrednictwem Automatycznego Systemu Informacyjnego do Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności

3 lata.

Warunki przechowywania

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C, w oryginalnym opakowaniu, w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie

Po 5 tabletek powlekanych powłoką filmową w blisterze; po 1 lub 2 blisterach w tece kartonowej.

Kategoria wydawania

Na receptę.

Producent

PharmaVision San. ve Tic. A.S.

Siedziba producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności

Davutpasa Cad. No.145 Zeytinburnu Istanbul, Turkey.