Cedoxym®
Ukraina
Spis treści
INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU CEDOXYM® (CEDOXIM®)
Skład:
substancja czynna: cefpodoxim;
5 ml zawiesiny zawierają 40 mg cefpodoxymu w postaci cefpodoxymu proxetilu;
substancje pomocnicze: laktoza monohydrat, skrobia kukurydziana, sodowa sól kroskarboksymetylocelulozy, tlenek żelaza żółty (E 172), hydroksypropyloceluloza niskozastąpiona, celuloza dyspergująca*, dwutlenek krzemu bezwodny koloidalny, kwas cytrynowy bezwodny, cytrynian sodu, benzoesan sodu (E 211), aromat Banana dry flavor 501392TDI0991**, sacharoza.
* Celuloza dyspergująca: karboksymetyloceluloza sodowa – celuloza mikrokryształowa.
** Aromat Bananadryflavor 501392TDI0991: cukier sferyczny, maltodekstryna, naturalny aromat bananowy, trójglicerydy o średniej długości łańcucha, dwutlenek krzemu, lecytyna.
Postać leku. Proszek do sporządzania zawiesiny doustnej.
Główne właściwości fizykochemiczne:
dla proszku suchego: proszek granulowany prawie białej barwy.
Dla przygotowanej zawiesiny: zawiesina prawie białej barwy o zapachu banana.
Grupa farmakoterapeutyczna.
Leki przeciwbakteryjne do stosowania systemowego. Inne antybiotyki β-laktamowe. Cefalosporyny III pokolenia. Kod ATC J01D D13.
Właściwości farmakodynamiczne.
Farmakodynamika .
Cedoxym® jest antybiotykiem β-laktamowym III generacji przeznaczonym do doustnego stosowania. Jego działanie bakteriobójcze wynika z hamowania syntezy składników ściany bakteryjnej mikroorganizmów. Lek jest aktywny wobec wielu bakterii Gram-dodatnich, Gram-ujemnych, bakterii tlenowych i beztlenowych.
Zakres działania cefpodoxymu obejmuje następujące mikroorganizmy:
wrażliwe bakterie Gram-dodatnie – Streptococcus pneumoniae, paciorkowce grupy A (S. pyogenes), grupy B (S. agalactiae), grup C, F i G, a także S. mitis, S. sanguis, S. salivarius oraz Corynebacterium diphtheriae;
wrażliwe bakterie Gram-ujemne – Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Moraxella (Branhamella) catarrhalis (szczepy produkujące i nieprodukujące β-laktamazy), Neisseria meningitidis, Neisseria gonorrhoeae, Escherichia coli, Klebsiella spp. (K. pneumoniae; K. oxytoca), Proteus mirabilis;
bakterie o umiarkowanej wrażliwości – gronkowce wrażliwe na metycylinę, szczepy produkujące i nieprodukujące penicylinazy (S. aureus oraz S. epidermidis).
Na cefpodoxym, podobnie jak na inne cefalosporyny, oporne są następujące bakterie: enterokoki, gronkowce oporne na metycylinę (S. aureus i S. epidermidis), Staphylococcus saprophyticus, Pseudomonas aeruginosa i Pseudomonas spp., Clostridium difficile, Bacteroides fragilis.
Farmakokinetyka.
Substancja czynna leku jest wchłaniana w jelicie cienkim i ulega hydrolizie do aktywnego metabolitu – cefpodoxymu. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest w ciągu 2–4 godzin po przyjęciu dawki pojedynczej. Cefpodoxym wiąże się z białkami osocza (głównie z albuminami) według mechanizmu nienasyconego. Minimalne stężenie hamujące (MIC) cefpodoxymu wobec większości patogenów obserwuje się w mięczaku płuc, nabłonku oskrzeli, płynie opłucnowym, migdałkach, cieczy międzykomórkowej oraz sekrecie gruczołu krokowego.
Dobrze przenika do tkanek nerek. W ciągu 12 godzin po przyjęciu dawki pojedynczej osiągane jest MIC90 wobec większości patogenów infekcji nerek i dróg moczowych. Wydalany jest głównie z moczem, okres półtrwania wynosi około 2,4 godziny.
Właściwości kliniczne.
Wskazania.
Zakażenia wywołane przez drobnoustroje wrażliwe na cefpodoxym:
- narządów LOR (w tym ostre zapalenie ucha środkowego, zatok, zapalenie migdałków, zapalenie gardła); lek należy stosować w leczeniu przewlekłych lub nawracających infekcji, a także w przypadkach znanej lub podejrzewanej oporności drobnoustrojów na powszechnie stosowane antybiotyki;
- dróg oddechowych (w tym zapalenie płuc, ostry zapalenie oskrzeli lub zapalenie oskrzelików, powikłane bakteryjną infekcją uogólnioną);
- niepowikłane infekcje górnych i dolnych dróg moczowych (w tym ostre zapalenie nerek i zapalenie pęcherza);
- skóry i tkanek miękkich (abscesy, cellulitis, zainfekowane rany, krosty, zapalenie mieszków włosowych, paronichia, karbunkuły i owrzodzenia).
Przeciwwskazania.
Podwyższona wrażliwość na leki z grupy cefalosporyn, penicyliny lub na którykolwiek składnik preparatu. Wrodzona nietolerancja fruktozy lub niedobór sacharazy-izomalatazy.
Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań.
Wspólne stosowanie wysokich dawek leków przeciwwskazowych (sodowego węglanu wodorowego i wodorotlenku glinu) lub blokerów receptorów histaminowych H2 prowadzi do obniżenia stopnia wchłaniania o 27–32%, a maksymalnej stężenia – o 24–42%. Peroralne leki antycholinesterazowe zwiększają czas osiągnięcia maksymalnego stężenia o 47%, ale nie wpływają na stopień wchłaniania. W razie konieczności jednoczesnego stosowania z rydynitydą, preparat należy przyjmować 2–3 godziny po zastosowaniu rydynitydy.
Cefalosporyny potencjalnie nasilają działanie przeciwkrzepliwe kumaryn i osłabiają działanie estrogenów.
Biodostępność cefpodoxymu zwiększa się po jego przyjęciu podczas posiłku.
Podczas oznaczania glukozurii metodami redukcji miedzi (Benedikta, Felilinga) może wystąpić fałszywie dodatnia reakcja, jednak nie wpływa to na oznaczanie glukozy w moczu metodami enzymatycznymi.
Jednoczesne stosowanie preparatu z moczopędnymi pętlowymi może nasilić nefrotoksyczność. Zaleca się dokładne monitorowanie funkcji nerek, jeśli Cedoxym**®** stosuje się jednocześnie z lekami wykazującymi działanie nefrotoksyczne. Stężenia cefpodoxymu we krwi wzrastają, gdy lek stosuje się z probenecydem.
Szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania.
Reakcje nadwrażliwości.
Z powodu ryzyka krzyżowej nadwrażliwości przed włączeniem leczenia należy ustalić, czy w wywiadzie chorego występowały ciężkie reakcje nadwrażliwości na antybiotyki z grupy cefalosporyn lub penicylin. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej na cefpodoxym należy przerwać stosowanie leku. Reakcje alergiczne (zwłaszcza anafilaksja) obserwowane podczas stosowania antybiotyków β-laktamowych mogą być ciężkie, a w pojedynczych przypadkach – śmiertelne (patrz sekcja „Reakcje niepożądane”).
Ciężkie reakcje skórne (CRR)
Zgłaszano ciężkie reakcje skórne (CRR), w tym zespół Stevensa-Johnsona (ZSJ), toksyczny zespół martwiczy nabłonka (TEN), lekowo wywołaną eozynofilię z objawami systemowymi (DRESS) oraz ostrą ogólnoustrojową pustulopatię egzematoidną (AGEP), które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do skutku śmiertelnego, w częstości „nieznana” w związku z leczeniem cefpodoxymem.
Pacjentów należy poinformować o objawach i objawach reakcji skórnych oraz dokładnie obserwować pod kątem reakcji skórnych.
W przypadku pojawienia się objawów wskazujących na te reakcje, należy natychmiast przerwać stosowanie cefpodoxymu i rozważyć możliwość leczenia alternatywnego.
Jeśli u pacjenta podczas stosowania cefpodoxymu rozwinęła się poważna reakcja, taka jak ZSJ, TEN, DRESS lub AGEP, ponownego stosowania cefpodoxymu nie wolno w żadnym wypadku wznawiać.
Zakres działania przeciwbakteryjnego.
Cefpodoxym nie jest lekiem pierwszego wyboru w terapii zapalenia płuc wywołanego przez bakterie z rodzaju Staphylococcus i nie powinien być stosowany w leczeniu nietypowego zapalenia płuc wywołanego przez bakterie typu Legionella, Mycoplasma oraz Chlamydia.
Wpływ na funkcję nerek.
U pacjentów z niewydolnością nerek należy dostosować dawkowanie w zależności od klirensu kreatyniny (zalecane dawki podano w poniższej tabeli). Stosowanie leku Cedoxym**®** w połączeniu z aminoglikozydami lub silnymi lekami moczopędnymi może pogorszyć funkcję nerek. W okresie leczenia zaleca się kontrolować parametry czynności nerek.
Zapalenie okrężnicy / nadmierny wzrost mikroorganizmów opornych.
Mogą wystąpić reakcje niepożądane ze strony przewodu pokarmowego (np. wymioty, nudności, ból brzucha). Antybiotyków należy stosować z ostrożnością u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego, szczególnie z zapaleniem okrężnicy.
Leczenie cefpodoxymem oraz innymi antybiotykami o szerokim spektrum działania może zaburzyć równowagę mikroflory jelitowej, co może prowadzić do wystąpienia biegunki lub zapalenia okrężnicy, w tym do zapalenia okrężnicy pseudobłoniastego wywołanego toksyną Clostridium difficile. Te reakcje niepożądane, które mogą wystąpić szczególnie u pacjentów leczonych dużymi dawkami cefpodoxymu przez dłuższy czas, należy traktować jako potencjalnie ciężkie.
Wskazane jest wykonanie badania w kierunku obecności Clostridium difficile. W przypadku podejrzenia zapalenia okrężnicy należy natychmiast przerwać stosowanie leku. Diagnozę należy potwierdzić za pomocą sigmoidoskopii i/lub rektoskopii oraz, w razie potrzeby klinicznej, zastosować inny antybiotyk (wancomycyna). Należy unikać stosowania leków wywołujących zatrzymanie mas kałowych.
Długotrwałe stosowanie cefpodoxymu może prowadzić do nadmiernego wzrostu mikroorganizmów opornych, w tym do zaburzenia normalnej mikroflory jelitowej, co z kolei może prowadzić do nadmiernego wzrostu Candida i rozwoju kandydozy błony śluzowej jamy ustnej (patrz sekcja „Reakcje niepożądane”). W przypadku wystąpienia superinfekcji należy ocenić stan pacjenta i zastosować odpowiednie leczenie.
Wpływ na układ krwiotwórczy.
Podczas stosowania antybiotyków β-laktamowych może dojść do rozwoju neutropenii i agranulocytozy, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu antybiotyków. W przypadku wystąpienia neutropenii należy przerwać leczenie lekiem Cedoxym**®**.
Wpływ na wyniki badań serologicznych.
Podczas stosowania cefpodoxymu test Coombsa może dawać wyniki fałszywie dodatnie. Może również dojść do obniżenia poziomu hemoglobiny, bardzo rzadko możliwe są przypadki anemii hemolitycznej.
Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.
Lek jest wskazany do stosowania u dzieci.
Możliwość wpływu na szybkość reakcji podczas prowadzenia samochodu lub innych maszyn.
Lek jest wskazany do stosowania u dzieci.
Sposób stosowania i dawki.
Zawiesina Cedoxym® jest przeznaczona do stosowania w pediatrii. Przygotowaną zawiesinę należy przyjmować doustnie podczas posiłku w celu wzmocnienia absorpcji.
Dzieciom w wieku od 5 miesięcy do 12 lat lek należy podawać w dawce 8 mg/kg masy ciała na dobę (maksymalna dawka dzienna – 400 mg), którą należy stosować w 2 dawkach, co 12 godzin (maksymalna dawka pojedyncza – 200 mg). Czas trwania leczenia zależy od ciężkości choroby i jest ustalany indywidualnie.
Zaburzenia funkcji wątroby.
Nie ma potrzeby zmiany dawki u dzieci z niewydolnością wątroby.
Zaburzenia funkcji nerek.
Nie ma potrzeby zmiany dawki leku Cedoxym®, jeśli klirens kreatyniny wynosi 40 ml/min.
Jeśli stężenie kreatyniny jest niższe niż 40 ml/min, badania farmakokinetyczne wskazują na wydłużenie okresu półtrwania oraz wzrost maksymalnego stężenia w osoczu krwi, dlatego dawkę leku należy skorygować.
Tabela 1
| Klirens kreatyniny (ml/min) |
Zalecana dawka |
| > 40 |
nie ma potrzeby zmiany dawki |
| 39-10 |
obliczona dawka pojedyncza zależna od masy ciała co 24 godziny |
| < 10 |
obliczona dawka pojedyncza zależna od masy ciała co 48 godzin |
Pacjentom poddawanym hemodializie należy podać dawkę pojedynczą obliczoną według masy ciała po każdej sesji dializy.
Instrukcja przygotowania zawiesiny
W celu przygotowania zawiesiny należy odwrócić butelkę i silnie wstrząsnąć nią, aby rozluźnić proszek, dodać wodę przegotowaną i schłodzoną do temperatury pokojowej w dwóch etapach aż do linii na butelce (znacznik), po każdym dodaniu silnie wstrząsając, aż do uzyskania jednolitej zawiesiny. Zawiesinę można przyjmować nie wcześniej niż po upływie 5 minut od przygotowania. Otrzymaną zawiesinę należy przechowywać przez 10 dni w temperaturze 2-8 °C w lodówce. Przed każdym przyjmowaniem gotową zawiesinę należy dokładnie wstrząsnąć.
Dzieci.
Lek należy stosować u dzieci w wieku od 5 miesięcy do 12 lat.
Przedawkowanie .
Objawy: nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka. W przypadku przedawkowania, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, możliwe jest wystąpienie encefalopatii. Przypadki encefalopatii są zazwyczaj odwracalne przy niskich stężeniach cefpodoxymu w osoczu krwi.
Leczenie. Hemodializa, dializa otrzewnowa. Terapia objawowa.
Niepożądane reakcje.
Ze strony układu krwiotwórczego: eozynofilia; leukopenia, krwawienia, neutropenia, trombocytopenia, trombocytoza, dodatni test Coombsa, agranulocytoza, choroba surowicza, obniżenie hematokrytu, obniżenie stężenia hemoglobiny, anemia hemolityczna, wydłużenie czasu trombinowego i protrombinowego, leukocytoza, limfopenia, limfocytoza.
Ze strony układu odpornościowego: nadwrażliwość, reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy.
Ze strony metabolizmu: odwodnienie, podagra, obrzęk obwodowy, przyrost masy ciała.
Ze strony układu kostno-szkieletowego: mialgia, artrodlgia.
Ze strony układu nerwowego: ból głowy, zawroty głowy, niestabilność chodu, ból głowy, osłabienie, bezsenność, senność, zaburzenia snu, nerwica, drażliwość, pobudzenie, niepokój, nietypowe sny, pogorszenie wzroku, dezorientacja, noce pełne koszmarów, parestezje.
Ze strony układu oddechowego: astma, zapalenie oskrzeli, kaszel, krwawienie z nosa, kichanie, katar, świsty, duszność, duchota, skurcz oskrzeli, zapalenie zatok, wylew do opłucnej, zapalenie płuc.
Ze strony przewodu pokarmowego: ból brzucha, nudności; biegunka, uczucie pragnienia, tenesmy, wzdęcia, wymioty, wzdęcia, suchość w ustach, zmniejszony apetyt, uczucie ucisku/pełności w żołądku, zaparcia, kandydozowy zapalenie jamy ustnej, ból zębów, anoreksja, odbijanie, zapalenie żołądka, owrzodzenia w jamie ustnej, pseudobłoniaste zapalenie okrężnicy.
Ze strony układu wątrobowo-żółciowego: cholestaza, podwyższenie wskaźników czynności wątroby: AspAT, AlaAT, poziom fosfatazy alkalicznej i bilirubiny.
Ze strony skóry i tkanki podskórnej: wysypka, zaczerwienienie, świąd, pokrzywka, nadmierne pocenie się, wysypka makularna, grzybica skóry, łuszczenie się skóry, suchość skóry, wypadanie włosów, wysypka pęcherzykowa, rumień słoneczny, purpura, reakcje pęcherzykowe (w tym zespół Stevensa-Johnsona), toksyczny epidermalny nekroliz, wielopostaciowa rumień, ostra ogólna wypryskowa pustułka (AGEP), wywołana lekami eozynofilia z objawami systemowymi (DRESS).
Ze strony układu moczowego: hematuria, infekcje dróg moczowych, metrorragia, dysuria, częstomocz, nokturia, infekcje narządów płciowych u mężczyzn, białkomocz, ból we vaginie, kandydoza pochwy.
W pojedynczych przypadkach obserwowano zaburzenia funkcji nerek.
Ze strony układu sercowo-naczyniowego: niewydolność serca, przyspieszone bicie serca, wazodylatacja, siniaki, migrena, nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze.
Ze strony narządów wzroku: podrażnienie oczu.
Ze strony narządów słuchu: szum w uszach, zawroty głowy.
Ogólne zaburzenia: dyskomfort, zwiększona zmęczalność, astenia, dreszcze, gorączka lekowa, ból w klatce piersiowej (ból może promieniować do pleców), gorączka, ból ogólny, obrzęk lokalny, ból lokalny, zaburzenia wrażliwości smakowej, ropień, reakcja alergiczna, obrzęk twarzy, kandydoza, infekcje bakteryjne, infekcje pasożytnicze.
Badania biochemiczne: hiper- lub hipoglikemia, hiponatremia, hiperkaliemia, hipoproteynemia, hiperalbuminemia.
Wskaźniki laboratoryjne: podwyższenie poziomu mocznika i kreatyniny.
Okres ważności. 2 lata.
Warunki przechowywania.
Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C w oryginalnym opakowaniu.
Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Opakowanie.
Proszek w butelce 100 ml; 1 butelka w opakowaniu kartonowym razem z kalibrowaną łyżeczką dozującą.
Kategoria wydawania. Na receptę.
Producent.
Aurobindo Pharma Ltd. Unit VI, Block D.
Miejsce produkcji i adres działalności.
Survey No. 329/39 and 329/47, Chitkul Village, Patancheru Mandal, Sangareddy District, Telangana State, 502307 Indie.
Wniosek składający.
Abryl Formulations Pvt. Ltd.