Cardiseyv®

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU Cardiseyv® (CARDISAVE)

Skład:

substancja czynna: kwas acetylosalicylowy;

1 tabletka zawiera 75 mg kwasu acetylosalicylowego przeliczonego na suchą substancję w 100%;

substancje pomocnicze: magnezu hydroksyd, skrobię prażelowaną, celulozę mikrokryształową, stearynian magnezu;

powłoka filmowa: Opadry II 85G18490 white (alkohol polivinylowy, polietylenoglikol, talk, ditlenek tytanu (E 171), lecytyna).

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: tabletki o kształcie okrągłym, powierzchni dwuwypukłej, pokryte powłoką filmową, białe lub prawie białe.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki przeciwpłytkowe. Inhibitory agregacji płytek krwi, inne niż heparyna. Kod ATC B01AC06.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Kwas acetylosalicylowy jest lekiem przeciwbólowym, przeciwzapalnym, przeciwgorączkowym oraz przeciwagregacyjnym. Właściwości przeciwagregacyjne wydłużają czas krwawienia.

Głównym efektem farmakologicznym jest hamowanie powstawania prostaglandyn i tromboksany. Działanie przeciwbólowe jest efektem dodatkowym, spowodowanym hamowaniem enzymu cyklooksygenazy. Działanie przeciwzapalne wiąże się z ograniczeniem przepływu krwi, spowodowanym hamowaniem syntezy PGE2.

Kwas acetylosalicylowy nieodwracalnie hamuje syntezę prostaglandyn G/H, a jego wpływ na płytki krwi trwa dłużej niż obecność kwasu acetylosalicylowego w organizmie. Działanie kwasu acetylosalicylowego na biosyntezę tromboksanu w płytkach krwi oraz na czas krwawienia utrzymuje się przez dłuższy czas po zakończeniu leczenia. Działanie ustaje dopiero po pojawieniu się nowych płytek krwi w osoczu.

Kwas salicylowy (czynny metabolit kwasu acetylosalicylowego) wykazuje działanie przeciwzapalne oraz wpływa na procesy oddychania, stan równowagi kwasowo-zasadowej i błonę śluzową żołądka. Salicylany stymulują oddychanie, działając głównie bezpośrednio na mózgowie. Salicylany pośrednio wpływają na błonę śluzową żołądka poprzez hamowanie wazodylatacyjnych i cytoprotekcyjnych prostaglandyn oraz zwiększają ryzyko wystąpienia owrzodzeń.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Po podaniu doustnym kwas acetylosalicylowy szybko wchłania się z przewodu pokarmowego. Wchłanianie niezjonizowanej formy kwasu acetylosalicylowego po podaniu doustnym zachodzi w żołądku i jelitach. Szybkość wchłaniania zmniejsza się po przyjęciu posiłku oraz u pacjentów z napadami migreny, natomiast zwiększa się u pacjentów z achlorhydrią lub u pacjentów przyjmujących polisorbaty lub leki przeciwwskazowe. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 1–2 godzinach.

Rozkład. Wiązanie kwasu acetylosalicylowego z białkami osocza wynosi 80–90%. Objętość rozkładu u dorosłych wynosi 170 ml/kg masy ciała. W przypadku wzrostu stężenia w osoczu dochodzi do nasycenia centrów aktywnych białek, co prowadzi do zwiększenia objętości rozkładu. Salicylany intensywnie wiążą się z białkami osocza i szybko rozprzestrzeniają się w organizmie. Salicylany przenikają do mleka matki i mogą przenikać przez barierę łożyskową.

Metabolizm. Kwas acetylosalicylowy ulega hydrolizie do czynnego metabolitu – salicylanu – w ścianie żołądka. Po wchłonnięciu kwas acetylosalicylowy szybko przekształca się w kwas salicylowy, ale w ciągu pierwszych 20 minut po podaniu doustnym pozostaje on dominującym składnikiem w osoczu.

Wydalanie. Kwas salicylowy ulega metabolizmowi głównie w wątrobie. W związku z tym stężenie równowagowe kwasu salicylowego w osoczu rośnie w sposób nieproporcjonalny do podanej doustnie dawki. W dawce 325 mg kwasu acetylosalicylowego wydalanie odbywa się z udziałem kinetyki reakcji pierwszego rzędu. Okres półwydalenia wynosi 2–3 godziny. Przy wysokiej dawce kwasu acetylosalicylowego okres półwydalenia wydłuża się do 15–30 godzin. Kwas salicylowy wydzielany jest również w niezmienionej formie z moczem. Ilość wydalonego kwasu salicylowego zależy od dawki i pH moczu. Około 30% dawki kwasu salicylowego wydala się z moczem, gdy reakcja moczu jest zasadowa, i jedynie 2%, gdy jest kwaśna. Wydalanie przez nerki odbywa się dzięki procesom filtracji kłębuszkowej, aktywnej sekrecji kanalików nerkowych oraz pasywnej resorpcji kanalikowej.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

• Ostra i przewlekła choroba niedokrwienna serca.
• Profilaktyka nawrotu trombogenezy.
• Profilaktyka pierwotna trombóz, chorób sercowo-naczyniowych, takich jak ostry zespół wieńcowy u pacjentów w wieku od 50 lat, u których występują czynniki ryzyka rozwoju chorób układu sercowo-naczyniowego: nadciśnienie tętnicze, hipercholesterolemia, cukrzyca, otyłość (wskaźnik masy ciała > 30), obciążenie rodzinne (zawał mięśnia sercowego u osób poniżej 55 roku życia, co najmniej u jednego z rodziców lub rodzeństwa).

Przeciwwskazania.

Lek Cardiseyv® jest przeciwwskazany w następujących stanach/chorebach:

• Znana lub podejrzewana nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, inne salicylany, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NSAID) lub dowolny składnik preparatu.
• Skłonność do krwawień (niedobór witaminy K, trombocytopenia, hemofilia).
• Ostre wrzody żołądka i dwunastnicy.
• Niewydolność nerek w ciężkim stopniu (stopień filtracji kłębuszkowej < 0,2 ml/s (10 ml/min)).
• Niewydolność wątroby w ciężkim stopniu.
• Niewydolność serca w ciężkim stopniu.
• Trzeci trymestr ciąży (patrz sekcja «Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią»).

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

Przeciwwskazania dla stosowania jednoczesnego.

Metotreksat. Stosowanie kwasu acetylosalicylowego i metotreksatu w dawkach 15 mg/tydzień i wyższych zwiększa toksyczność hematologiczną metotreksatu (obniżenie klirensu nerkowego metotreksatu przez leki przeciwzapalne oraz wypieranie metotreksatu z wiązania z białkami osocza przez salicylany).

Inhibitory ACE. Inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę w połączeniu z wysokimi dawkami kwasu acetylosalicylowego powodują obniżenie filtracji kłębuszkowej w wyniku hamowania rozszerzającego naczynia działania prostaglandyn oraz zmniejszenia efektu przeciwciśnieniowego.

Acetazolamid. Możliwe zwiększenie stężenia acetazolamidu może prowadzić do przenikania salicylanów z osocza do tkanek i spowodować toksyczność acetazolamidu (zmęczenie, osłabienie, senność, dezorientacja, hiperchloremiczny kwas metaboliczny) oraz toksyczność salicylanów (wymioty, tachykardia, nadczynność oddechowa, dezorientacja).

Probenecyd, sulfinpirazon. W leczeniu probenecydem i wysokimi dawkami salicylanów (> 500 mg) wzajemnie hamuje się metabolizm i może obniżać wydalanie kwasu moczowego.

Leki, które należy stosować z ostrożnością.

Clopidogrel, ticlopidyna. Stosowanie łączone clopidogrelu i kwasu acetylosalicylowego wykazuje działanie synergistyczne. Takie leczenie łączone należy stosować z ostrożnością, ponieważ zwiększa ryzyko krwawień.

Leki przeciwkrzepliwe (warfaryna, fenprokumon). Możliwe zmniejszenie produkcji trombiny, co pośrednio wpływa na obniżenie aktywności płytek krwi (antagonista witaminy K) i zwiększa ryzyko krwawień.

Abciximab, tirofiban, eptifibatid. Możliwe hamowanie receptorów glikoproteiny IIb/IIIa na płytkach krwi, co prowadzi do zwiększenia ryzyka krwawień.

Heparyna. Możliwe zmniejszenie produkcji trombiny, co pośrednio wpływa na obniżenie aktywności płytek krwi, co prowadzi do zwiększenia ryzyka krwawień.

Jeśli dwie lub więcej z powyższych substancji są stosowane razem z kwasem acetylosalicylowym, może to prowadzić do efektu synergistycznego w postaci nasilenia hamowania aktywności płytek krwi i, jako konsekwencja, nasilenia diatezy krwotocznej.

NSAID i inhibitory COX-2 (celekoksyb). Stosowanie wspólne zwiększa ryzyko zaburzeń przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do krwawień przewodu pokarmowego.

Ibuprofen. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu hamuje nieodwracalną agregację płytek krwi wywołaną działaniem kwasu acetylosalicylowego. Leczenie ibuprofenem u pacjentów z wysokim ryzykiem wpływu na układ sercowo-naczyniowy może ograniczać działanie kardioprotekcyjne kwasu acetylosalicylowego.

Pacjenci przyjmujący kwas acetylosalicylowy raz dziennie w celu profilaktyki chorób sercowo-naczyniowych i okazjonalnie przyjmujący ibuprofen powinni przyjmować kwas acetylosalicylowy co najmniej 2 godziny przed przyjęciem ibuprofenu.

Furosemid. Możliwe hamowanie proksymalnej kanalikowej eliminacji furosemidu, co prowadzi do obniżenia efektu moczopędnego furosemidu.

Chinidyna. Możliwy efekt addytywny na płytki krwi, prowadzący do wydłużenia czasu krwawienia.

Spironolakton. Możliwy zmodyfikowany wpływ na reninę, prowadzący do obniżenia skuteczności spironolaktonu.

Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny. Stosowanie wspólne zwiększa ryzyko zaburzeń przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do krwawień przewodu pokarmowego.

Waleproin. W leczeniu jednoczesnym z waleproinem kwas acetylosalicylowy wypiera go z wiązania z białkami osocza krwi, zwiększając toksyczność ostatniego (depresja ośrodkowego układu nerwowego (CNS), zaburzenia przewodu pokarmowego).

Systemowe glikokortykosteroidy (z wyłączeniem hydrokortyzonu stosowanego w terapii zastępczej w chorobie Addisona) obniżają poziom salicylanów we krwi i zwiększają ryzyko przedawkowania po zakończeniu leczenia.

Leki przeciwdiabetyczne. Jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego i leków przeciwdiabetycznych zwiększa ryzyko wystąpienia hipoglikemii.

Antacida. Możliwe zwiększenie klirensu nerkowego i obniżenie resorpcji nerkowej (w wyniku podwyższenia pH moczu), co prowadzi do obniżenia efektu kwasu acetylosalicylowego.

Szczepionka przeciw ospie wietrznej. Stosowanie wspólne zwiększa ryzyko rozwoju zespołu Reya.

Ginkgo biloba. Stosowanie wspólne z ginkgo biloba przeszkadza w agregacji płytek krwi, co prowadzi do zwiększenia ryzyka krwawień.

Dygonina. W leczeniu jednoczesnym z dygoniną stężenie ostatniej w osoczu krwi wzrasta w wyniku obniżenia wydalania nerkowego.

Alkohol sprzyja uszkodzeniu błony śluzowej przewodu pokarmowego i przedłuża czas krwawienia w wyniku synergii kwasu acetylosalicylowego i alkoholu.

Metamizol. Jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego i metamizolu może zmniejszyć klinicznie istotny poziom agregacji płytek krwi. Dlatego kombinację leków zawierających kwas acetylosalicylowy i metamizol należy stosować z ostrożnością u pacjentów przyjmujących niskie dawki aspiryny w celu kardioprotekcji.

Szczególne środki ostrożności.

Ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych nie zaleca się długotrwałego stosowania leku Cardiseyv® w połączeniu z innymi NLPZ.

Nie zaleca się długotrwałego stosowania leku u pacjentów w podeszłym wieku w celu leczenia bólu, stanów zapalnych, gorączki lub chorób reumatycznych z uwagi na ryzyko krwawień żołądkowo-jelitowych. Ze względu na ryzyko krwawień żołądkowo-jelitowych u pacjentów w podeszłym wieku należy ostrożnie stosować niskie dawki kwasu acetylosalicylowego w leczeniu ostrej lub przewlekłej choroby niedokrwiennej serca, udaru mózgu, profilaktyce udaru mózgu lub choroby niedokrwiennej serca.

Lek Cardiseyv® należy stosować z ostrożnością w następujących sytuacjach:

• choroby błony śluzowej przewodu pokarmowego;
• skłonność do dyspepsji;
• jednoczesne leczenie lekami przeciwkrzepliwymi (antagoniści witaminy K oraz heparyna (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji”));
• nadwrażliwość na środki przeciwbólowe, przeciwzapalne, przeciwreumatyczne, a także przy uczuleniu na inne substancje;
• wrzody przewodu pokarmowego, w tym przewlekłe i nawrotowe choroby wrzodowe lub krwawienia żołądkowo-jelitowe w wywiadzie;
• jednoczesne stosowanie leków przeciwkrzepliwych;
• zaburzenia funkcji nerek lub zaburzenia krążenia sercowo-naczyniowego (np. patologia naczyń nerkowych, niewydolność serca, hipowolemia, duże zabiegi operacyjne, sepsa lub silne krwawienia), ponieważ kwas acetylosalicylowy może również zwiększyć ryzyko zaburzeń funkcji nerek i ostrej niewydolności nerek;
• ciężka niedostateczność glukoza-6-fosfonian dehydrogenazy, ponieważ kwas acetylosalicylowy może powodować hemolizę lub anemię hemolityczną;
• szczególnie przy obecności czynników, które mogą zwiększyć ryzyko hemolizy (wysokie dawki leku, gorączka lub ostry stan zakaźny);
• zaburzenia funkcji wątroby.

Ibuprofen może zmniejszać hamujący wpływ kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi. W przypadku stosowania leku Cardiseyv® przed rozpoczęciem przyjmowania ibuprofenu jako środka przeciwbólowego pacjent powinien skonsultować się z lekarzem.

Kwas acetylosalicylowy może powodować rozwój skurczu oskrzeli lub napadu astmy oskrzelowej lub inne reakcje nadwrażliwości. Czynniki ryzyka obejmują astmę w wywiadzie, katar sienny, polipowatość nosa lub przewlekłe choroby układu oddechowego, reakcje alergiczne (np. objawy skórne, swędzenie, pokrzywkę) na inne substancje w wywiadie.

Ze względu na hamujący wpływ kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi, który utrzymuje się przez kilka dni po zażyciu, stosowanie leków zawierających kwas acetylosalicylowy może zwiększyć prawdopodobieństwo nasilenia krwawienia podczas zabiegów chirurgicznych (w tym małych zabiegów chirurgicznych, np. ekstrakcji zęba).

Przy stosowaniu małych dawek kwasu acetylosalicylowego może obniżać się wydalanie kwasu moczowego. Może to prowadzić do napadu dny moczowej u podatnych pacjentów.

Nie należy stosować leków zawierających kwas acetylosalicylowy dzieciom i młodzieży z ostrym wirusowym zakażeniem dróg oddechowych (OWZI), towarzyszącym lub nie towarzyszącym podwyższeniu temperatury ciała, bez konsultacji z lekarzem. Przy niektórych chorobach wirusowych, szczególnie przy grypie A, grypie B i odrze, istnieje ryzyko wystąpienia zespołu Reya, który jest bardzo rzadkim, ale zagrażającym życiu stanem wymagającym natychmiastowego leczenia medycznego. Ryzyko może wzrosnąć, jeśli kwas acetylosalicylowy jest stosowany jako lek wspomagający, jednak związek przyczynowo-skutkowy nie został udowodniony. Jeśli opisane stany towarzyszy wymiotom trwającym dłużej, może to być objaw zespołu Reya.

Jeśli ryzyko nasilenia krwawienia przewyższa ryzyko niedokrwienia, należy rozważyć możliwość tymczasowego przerwania leczenia niskimi dawkami leku Cardiseyv® kilka dni przed zaplanowaną operacją.

Fertylność. Stosowanie kwasu acetylosalicylowego może zmniejszać fertylność, dlatego nie zaleca się stosowania leku kobietom, które chcą zajść w ciążę. Należy rozważyć przerwanie przyjmowania kwasu acetylosalicylowego u kobiet, które nie mogą zajść w ciążę lub są badane z powodu bezpłodności (patrz sekcja „Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią”).

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Hamowanie syntezy prostaglandyn może negatywnie wpływać na ciążę i/lub rozwój embrionalny/ewentualny rozwój płodu. Dane epidemiologiczne wskazują na ryzyko poronienia i wad rozwojowych płodu po stosowaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn na wczesnym etapie ciąży. Ryzyko wzrasta wraz ze wzrostem dawki i długością trwania terapii. Według dostępnych danych nie potwierdzono związku między przyjmowaniem kwasu acetylosalicylowego a zwiększoną częstością poronień.

Dane epidemiologiczne dotyczące wystąpienia wad rozwojowych nie są jednoznaczne, jednak nie można wykluczyć zwiększonego ryzyka wystąpienia gastroschizys po stosowaniu kwasu acetylosalicylowego.

Wyniki badań prospektywnych dotyczące wpływu wczesnego okresu ciąży (1–4 miesiące) z udziałem około 14800 par matka-dziecko nie wskazują na żaden związek ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia wad rozwojowych.

Badania na zwierzętach wskazują na toksyczność reprodukcyjną.

W I i II trymestrze ciąży leki zawierające kwas acetylosalicylowy nie powinny być przepisywane bez wyraźnej potrzeby klinicznej. U kobiet, które mogą być w ciąży, lub w I i II trymestrze ciąży, dawka leków zawierających kwas acetylosalicylowy powinna być jak najniższa, a czas leczenia jak najkrótszy.

W III trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą wpływać na płód w następujący sposób:

• toksyczność sercowo-płucna (przez przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego i nadciśnienie płucne);
• zaburzenia funkcji nerek z możliwym późniejszym rozwojem niewydolności nerek z oligohydramnios.

Na kobietę i dziecko pod koniec ciąży inhibitory syntezy prostaglandyn mogą wpływać w następujący sposób:

• możliwe wydłużenie czasu krwawienia, efekt przeciwzakrzepowy, który może wystąpić nawet po bardzo niskich dawkach;
• hamowanie skurczów macicy, co może prowadzić do opóźnienia lub wydłużenia trwania porodu.

Z uwagi na powyższe, kwas acetylosalicylowy jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży.

Salicylany i ich metabolity przenikają do mleka matki w niewielkich ilościach.

Ponieważ nie stwierdzono szkodliwego wpływu leku na dziecko po przyjmowaniu przez kobiety w okresie laktacji, przerwanie karmienia piersią zazwyczaj nie jest konieczne. Jednak przy regularnym stosowaniu lub przy stosowaniu wysokich dawek karmienie piersią należy przerwać na wczesnym etapie.

Fertylność.

Kwasu acetylosalicylowego nie należy stosować kobietom, które chcą zajść w ciążę, ponieważ inhibitory syntezy prostaglandyn zmniejszają fertylność.

Jeśli istnieje konieczność stosowania kwasu acetylosalicylowego, czas leczenia powinien być jak najkrótszy, a dawka jak najniższa. Wpływ na fertylność jest odwracalny.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Lek Cardiseyv® nie wpływa lub wpływa nieznacznie na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Sposób stosowania i dawki.

Preparat przeznaczony do stosowania doustnego.

Ostra i przewlekła choroba niedokrwienna serca.

Zalecana dawka początkowa – 150 mg na dobę. Dawka utrzymaniowa – 75 mg na dobę.

Ostry zawał mięśnia sercowego. Nietrwałe dławica piersiowa.

Zalecana dawka wynosi 150–450 mg, należy podać jak najszybciej po wystąpieniu objawów.

Profilaktyka nawrotowego trombogenezy.

Zalecana dawka początkowa – 150 mg na dobę. Dawka utrzymaniowa – 75 mg na dobę.

Pierwotna profilaktyka zatorowości, chorób układu sercowo-naczyniowego, takich jak ostry zespół wieńcowy u pacjentów w wieku powyżej 50 lat, u których występują czynniki ryzyka rozwoju chorób układu sercowo-naczyniowego.

Zalecana dawka profilaktyczna – 75 mg na dobę.

Tabletki należy połykać całkowicie, w razie potrzeby popijając wodą. W celu zapewnienia szybkiego wchłaniania, tabletkę można rozżuć lub rozpuścić w wodzie.

Zaburzenia funkcji wątroby. Preparatu Cardiseyv® nie należy stosować pacjentom z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby. Korekta dawkowania może być konieczna u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby.

Zaburzenia funkcji nerek. Preparatu Cardiseyv® nie należy stosować w leczeniu pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (stopień filtracji kłębuszkowej < 0,2 ml/s (10 ml/min)). Korekta dawkowania może być konieczna u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek.

Dzieci.

Zgodnie z wskazaniami (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”) preparatu Cardiseyv® nie należy stosować dzieciom.

Stosowanie kwasu acetylosalicylowego dzieciom w wieku do 15 lat może powodować ciężkie działania niepożądane (w tym zespół Reya, którego jednym z objawów jest trwające wymioty). Szczegółowe informacje zawarte są w sekcji „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.

Przedawkowanie.

Toxyczność.

Dawka toksyczna. Dorośli: 300 mg/kg masy ciała. Dzieci: pojedyncza dawka 150 mg/kg lub większa niż 100 mg/kg na dobę przez więcej niż 2 dni.

Przewlekłe zatrucie salicylanami może mieć utajony charakter, ponieważ objawy są niemiespeczne. Umiarkowane przewlekłe zatrucie salicylanami, tzw. salicylizm, pojawia się zazwyczaj tylko po wielokrotnym przyjmowaniu dużych dawek.

Objawy umiarkowanego przewlekłego zatrucia (wynik długotrwałego stosowania wysokich dawek leku): zawroty głowy, uczucie wiru, głuchota, nasilone pocenie się, gorączka, przyspieszone oddychanie, szum w uszach, alkaloza oddechowa, kwasica metaboliczna, osłabienie, umiarkowane odwodnienie, ból głowy, dezorientacja, nudności i wymioty.

O ostrom zatruciu świadczy wyraźna zmiana równowagi kwasowo-zasadowej, która może się różnić w zależności od wieku i ciężkości zatrucia. Najczęstszym objawem u dzieci jest kwasica metaboliczna. Ciężkość stanu nie może być oceniana wyłącznie na podstawie stężenia salicylanów w osoczu krwi. Wchłanianie kwasu acetylosalicylowego może być opóźnione z powodu opóźnionego opróżnienia żołądka, powstawania konkrementów w żołądku lub w przypadku przyjmowania leku w postaci tablet o powłoce jelitoworozpuszczalnej.

Objawy ciężkiego i ostrego zatrucia (w wyniku przedawkowania): hipoglikemia (głównie u dzieci), encefalopatia, śpiączka, hipotensja, obrzęk płuc, drgawki, koagulopatia, obrzęk mózgu, zaburzenia rytmu serca.

Ostre zatrucie salicylanami (> 300 mg/kg) często powoduje ostrą niewydolność nerek, a dawka 500 mg/kg może być śmiertelna.

Bardziej wyrażony efekt toksyczny obserwuje się u pacjentów z przewlekłym przedawkowaniem lub nadużyciem leku, a także u osób starszych i dzieci.

Leczenie. W przypadku ostrego przedawkowania konieczne jest przepłukanie żołądka oraz podanie węgla aktywowanego. W przypadku podejrzenia przyjęcia dawki większej niż 120 mg/kg masy ciała, należy stosować węgiel aktywowany powtórnie.

Poziom salicylanu w surowicy krwi należy mierzyć co najmniej co 2 godziny po przyjęciu dawki, aż do ustalenia jednoznacznie obniżonego poziomu salicylanu i przywrócenia równowagi kwasowo-zasadowej.

Czas protrombinowy i/lub INR (Międzynarodowy Ujednolicony Wskaźnik) powinny być sprawdzone, szczególnie w przypadku podejrzenia krwawienia.

Konieczne jest przywrócenie równowagi płynów i elektrolitów. Skutecznymi metodami usuwania salicylanu z osocza krwi są alkalizacja i diureza oraz hemodializa. Hemodializę należy stosować w przypadku ciężkiego zatrucia, ponieważ ta metoda znacznie przyspiesza wydalanie salicylanu oraz przywraca równowagę kwasowo-zasadową i wodno-elektrolitową.

Ze względu na złożone patofizjologiczne skutki zatrucia salicylanami objawy oraz objawy/efekty analiz mogą obejmować:

Działania niepożądane.

Najczęstsze niepożądane działania to zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego. Niepożądane działania zazwyczaj zależą od dawki i długości trwania leczenia.

Przedstawione informacje o działaniach niepożądanych oparte są na spontanicznych doniesieniach po wprowadzeniu na rynek dotyczących wszystkich form lekarskich i dawek kwasu acetylosalicylowego (w tym stosowanego doustnie przez krótki i długi okres leczenia).

Niepożądane działania sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (> 1/10), często (> 1/100 i < 1/10), rzadko (> 1/1000 i < 1/100), bardzo rzadko (> 1/10000 i < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000).

Badania.

Bardzo często: wydłużenie czasu krwawienia.

Rzadko: podwyższone stężenie transaminaz i fosfatazy alkalicznej.

Ze strony krwi i układu limfatycznego.

Bardzo często: hamowanie agregacji płytek krwi.

Często: wydłużenie czasu krwawienia.

Rzadko: okultowe krwawienia.

Bardzo rzadko: anemia przy długotrwałym leczeniu, hemoliza przy wrodzonej niedoborze glukozo-6-fosfodehydrogenazy.

Bardzo rzadko: hipoprotrombinemia (wysokie dawki), trombocytopenia, neutropenia, eozynofilia, agranulocytoza, anemia aplastyczna.

Ze strony układu nerwowego.

Często: ból głowy.

Rzadko: zawroty głowy, senność.

Bardzo rzadko: krwawienia wewnątrz mózgu.

Ze strony narządów słuchu i labiryntu.

Rzadko: szumy w uszach.

Bardzo rzadko: odwracalna, zależna od dawki utrata słuchu i głuchota (przy niższych stężeniach salicylanów we krwi).

Ze strony układu oddechowego.

Często: skurcz oskrzeli u chorych na astmę (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Rzadko: duszność, reakcje alergiczne (katar, zatkanie nosa).

Ze strony przewodu pokarmowego.

Bardzo często: zgaga, odbijanie kwaśnością, ból w nadbrzuszu i ból brzucha.

Często: zmiany zapalno-erozyjne w górnym odcinku przewodu pokarmowego, nudności, niestrawność, wymioty i biegunka.

Rzadko: choroba wrzodowa i krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego, hematemesis i melena.

W wyniku działania przeciwagregacyjnego na płytki krwi kwas acetylosalicylowy może być związany z ryzykiem wystąpienia krwawień i wydłużenia czasu krwawienia. Obserwowano krwawienia takie jak krwawienia okołochirurgiczne, hematomy, krwawienia z narządów układu moczowo-płciowego, krwawienia z nosa, krwawienia z dziąseł.

Bardzo rzadko: poważne krwawienia z górnych odcinków przewodu pokarmowego, takie jak krwawienia z przewodu pokarmowego, krwawienia mózgowe (szczególnie u pacjentów z niekontrolowaną nadciśnieniem tętniczym i/lub przy jednoczesnym stosowaniu środków przeciwkrzepliwych), które w pojedynczych przypadkach mogły stanowić zagrożenie dla życia, perforacja.

Bardzo rzadko: stomatyt, przełykowe zapalenie, toksyczne zmiany w dolnym odcinku przewodu pokarmowego z owrzodzeniami, zwężeniami, zapaleniem okrężnicy lub zaostrzeniem zapalnego choroby jelit.

Ze strony nerek i dróg moczowych.

Bardzo rzadko: zaburzenia funkcji nerek. Rozwój ostrej niewydolności nerek.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej.

Rzadko: reakcje alergiczne (świerzbienie, obrzęk, swędzenie, obrzęk naczynioruchowy2).

Bardzo rzadko: wysypka krwotoczna, różnica wielopostaciowa, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczny epidermalny nekrolioza (zespołu Lyella).

Ze strony układu hormonalnego.

Bardzo rzadko: hipoglikemia.

Ze strony układu naczyniowego.

Bardzo rzadko: zapalenie naczyń krwotoczne.

Ze strony układu odpornościowego.

Rzadko: reakcje anafilaktyczne.

Ze strony układu wątrobowo-pęcherzowego.

Bardzo rzadko: łagodne, odwracalne, zależne od dawki toksyczne zapalenie wątroby przy niektórych chorobach wirusowych (grypa A, B i odrza). Salicylany mogą być czynnikami wywołującymi zespół Reya u dzieci (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”). Opisywano przemijające niewydolności wątroby z podwyższonym stężeniem transaminaz i fosfatazy alkalicznej w surowicy krwi.

Zaburzenia psychiczne.

Często: bezsenność.

1 Krwawienia mogą prowadzić do ostrej i przewlekłej anemii popostkrwawieniowej/brakowej anemii (w wyniku tak zwanych ukrytych mikrokrwawień) z odpowiednimi objawami laboratoryjnymi i klinicznymi, takimi jak osłabienie, bladość skóry, hipoperfuzja.

2 Obrzęk naczynioruchowy rozwija się częściej u pacjentów skłonnych do alergii.

Termin ważności. 2 lata.

Nie stosować po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie przekraczającej 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletek w blisterze. Po 3 lub 5 blisterów w pudełku.

Kategoria wydania. Bez recepty – 30 tabletek. Na receptę – 50 tabletek.

Producent.

AT „Farmak”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 04080, miasto Kijów, ul. Kirylivska 74.