Bupirol

INSTRUKCJA dotyczÄ cza stosowania leku BUPROL (BUPIROL)

SkÅ ad:

substancja czynna: ibuprofen;

1 ml roztworu zawiera 4 mg ibuprofenu;

substancje pomocnicze: chlorek sodu, trometamol, kwas chlorowodorowy, wodorotlenek sodu, woda do iniekcji.

PostaÄ c leku. Roztwór do wstrzykiwania.

GÅ ówne wÅ asciwoÅ ci fizykochemiczne: przejrzysty, bezbarwny roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwzapalne niesterydowe i przeciwreumatyczne. Pochodne kwasu propionowego. Kod ATC M01AE01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania.

Ibuprofen to niesteroidowy lek przeciwbólowy (NSAID), który wykazał skuteczność w standardowych modelach eksperymentalnych zapalenia u zwierząt, prawdopodobnie dzięki hamowaniu syntezy prostaglandyn. Ibuprofen wykazuje działanie przeciwgorączkowe, zmniejsza ból zapalny oraz obrzęki. Dane eksperymentalne wskazują, że ibuprofen może konkurencyjnie hamować działanie niskich dawek kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi w przypadku jednoczesnego stosowania. Niektóre badania farmakodynamiczne wykazały, że gdy jedna dawka 400 mg ibuprofenu była przyjmowana w ciągu 8 godzin przed lub w ciągu 30 minut po podaniu kwasu acetylosalicylowego o natychmiastowym uwalnianiu (81 mg), wpływ kwasu acetylosalicylowego na produkcję tromboksanu lub na agregację płytek krwi był zmniejszony.

Badania kliniczne wykazały, że donaczyniowe wlewy ibuprofenu w zakresie dawek 100 mg, 200 mg i 400 mg podawane jednorazowo obniżają szybkość filtracji kłębuszkowej zależnie od dawki w zakresie od 15 do 30%.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie.

Bupirol podaje się dożylnie, dlatego proces absorpcji nie zachodzi, a biodostępność ibuprofenu jest całkowita.

Rozkład.

Obliczony objętość rozkładu wynosi 0,11–2,21 l/kg. Ibuprofen silnie wiąże się z białkami osocza, głównie z albuminą.

Biota transformacja.

Ibuprofen jest metabolizowany w wątrobie do dwóch nieaktywnych metabolitów, które razem z niezmienionym ibuprofenem są wydalane z moczem.

Wydalanie.

Wydalanie przez nerki zachodzi szybko i w pełni. Okres półtrwania wynosi około 2 godziny.

Linowość/nie linowość.

Ibuprofen wykazuje zależność liniową pola pod krzywą farmakokinetyczną „stężenie-czas” (AUC) po jednorazowym podaniu ibuprofenu (w zakresie dawek 200–800 mg). Związek farmakokinetyka/farmakodynamika.

Istnieje związek między stężeniem ibuprofenu w osoczu, jego właściwościami farmakodynamicznymi a ogólnym profilem bezpieczeństwa. Farmakokinetyka ibuprofenu jest stereoselektywna po podaniu dożylnym lub doustnym. Mechanizm działania i farmakologia ibuprofenu podawanego dożylnie nie różnią się od mechanizmu działania ibuprofenu podawanego doustnie.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Leczenie objawowe krótkotrwałe bólu ostrego o umiarkowanym nasileniu oraz krótkotrwałe leczenie objawowe gorączki, gdy podanie dożylnie jest uzasadnione klinicznie, a inne drogi podania są niemożliwe.

Przeciwwskazania.

• Nadwrażliwość na ibuprofen lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
• Reakcje nadwrażliwościowe (np. astma oskrzelowa, katar sienny, obrzęk naczynioruchowy lub pokrzywka), które występowały wcześniej po zastosowaniu ibuprofenu, kwasu acetylosalicylowego (aspiryny) lub innych NLPZ.
• Aktywne wrzody żołądka/jelita lub krwawienie, lub nawroty w wywiadzie (dwa lub więcej wyraźnych epizodów choroby wrzodowej lub krwawienia).
• Krwawienie przewodu pokarmowego lub perforacja związane z wcześniejszym stosowaniem NLPZ w wywiadzie.
• Ciężkie zaburzenia funkcji wątroby, ciężkie zaburzenia funkcji nerek, ciężka niewydolność serca (klasa IV wg klasyfikacji NYHA).
• Aktywne krwawienia mózgowe lub inne krwawienia.
• Uraz krwotoczny lub zaburzenia krzepnięcia krwi (trombocytopenia).
• Niejasnego pochodzenia zaburzenia krwiotworzenia.
• Ciężkie odwodnienie (spowodowane wymiotami, biegunką lub niedostatecznym przyjmowaniem płynów).
• Trzeci trymestr ciąży.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Inne NLPZ, w tym inhibitory COX-2 oraz salicylany. W wyniku działania synergistycznego jednoczesne stosowanie dwóch lub więcej NLPZ może zwiększyć ryzyko powstawania wrzodów przewodu pokarmowego oraz wystąpienia krwawień. Dlatego należy unikać jednoczesnego przyjmowania ibuprofenu i innych NLPZ. Należy również unikać jednoczesnego stosowania leku z innymi NLPZ, ponieważ może to zwiększyć ryzyko wrzodów przewodu pokarmowego i krwawień.

Kwas acetylosalicylowy. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu i kwasu acetylosalicylowego zazwyczaj nie jest zalecane ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych. Dane eksperymentalne wskazują, że ibuprofen może konkurencyjnie hamować działanie niskich dawek kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi przy jednoczesnym stosowaniu. Chociaż istnieją niepewności dotyczące ekstrapolacji tych danych na sytuację kliniczną, nie można wykluczyć możliwości, że regularne, długotrwałe stosowanie ibuprofenu może zmniejszyć działanie kardioprotekcyjne niskich dawek kwasu acetylosalicylowego. Nie uważa się za możliwy istotny klinicznie efekt przy okazjonalnym zastosowaniu ibuprofenu.

Digoksyna. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu z lekami zawierającymi digoksynę może zwiększyć stężenie digoksyny w surowicy. Kontrola stężenia digoksyny w surowicy zazwyczaj nie jest wymagana przy właściwym stosowaniu (maksymalnie przez 3 dni).

Kortykosteroidy. Kortykosteroidy mogą również zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, szczególnie tych związanych z przewodem pokarmowym (wrzody lub krwawienie przewodu pokarmowego).

Leki przeciwpłytkowe (np. klopidogrel, tioklopidyna). Zwiększone ryzyko krwawień przewodu pokarmowego.

Antykoagulancy. NLPZ mogą nasilać działanie antykoagulantów, takich jak warfaryna i heparyna. W przypadku jednoczesnego stosowania zaleca się kontrolę parametrów krzepnięcia. Fenytoina. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu z lekami zawierającymi fenytoinę może zwiększyć stężenie fenytoiny w surowicy. Zazwyczaj kontrola stężenia fenytoiny w surowicy nie jest wymagana przy właściwym stosowaniu (maksymalnie przez 3 dni). Selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI). Mogą zwiększyć ryzyko krwawień przewodu pokarmowego.

Lit. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu z lekami zawierającymi lit może zwiększyć stężenie litu w surowicy. Zazwyczaj kontrola stężenia litu w surowicy nie jest wymagana przy właściwym stosowaniu (maksymalnie przez 3 dni).

Probenecyd i sulfinpirazon. Leki zawierające probenecyd lub sulfinpirazon mogą spowalniać wydalanie ibuprofenu.

Diuretyki, inhibitory ACE, beta-blokery i antagoniści angiotensyny II. Diuretyki i inhibitory ACE mogą nasilać nefrotoksyczność NLPZ. NLPZ mogą zmniejszać działanie diuretyków i innych leków przeciwnadciśnieniowych. U pacjentów z niewydolnością nerek (np. odwodnieni pacjenci lub osoby starsze z zaburzeniami funkcji nerek) jednoczesne leczenie inhibitorami ACE, beta-blokerami lub antagonistami angiotensyny II oraz inhibitorami cyklooksygenazy może wiązać się z zaburzeniami funkcji nerek, w tym z ostrą niewydolnością nerek, które są zazwyczaj odwracalne. Dlatego jednoczesne leczenie należy prowadzić ostrożnie, szczególnie u osób starszych. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni, należy również rozważyć możliwość monitorowania funkcji nerek po rozpoczęciu leczenia wspomagającego oraz przeprowadzać okresowe monitorowanie. Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i ibuprofenu może prowadzić do hiperkaliemii.

Diuretyki oszczędzające potas. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu i diuretyków oszczędzających potas może wiązać się ze zwiększonym stężeniem potasu, dlatego zaleca się kontrolę stężenia potasu w osoczu.

Metotreksat. NLPZ hamują wydzielanie kanalikowe metotreksatu, dlatego mogą występować pewne interakcje metaboliczne prowadzące do zmniejszenia klirensu metotreksatu. Podanie ibuprofenu 24 godziny przed lub po podaniu metotreksatu może spowodować podwyższenie stężenia metotreksatu w osoczu i dalsze zwiększenie jego działania toksycznego. Dlatego należy unikać jednoczesnego stosowania NLPZ i wysokich dawek metotreksatu. Ponadto należy wziąć pod uwagę potencjalne ryzyko interakcji podczas leczenia niskimi dawkami metotreksatu, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek. W przypadku leczenia skojarzonego należy kontrolować funkcję nerek. Cyklosporyna. Ryzyko zaburzeń funkcji nerek zwiększa się przy jednoczesnym stosowaniu z niektórymi NLPZ. Ten efekt nie może być wykluczony również przy połączeniu cyklosporyny i ibuprofenu.

Zidowudyna. Zwiększone ryzyko toksyczności hematologicznej przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ i zidowudyny. Istnieją dane wskazujące na zwiększone ryzyko hemartrozy i hematomi u hemofilików zakażonych HIV, którzy jednoczesnie stosują zidowudynę i ibuprofen. Zaleca się wykonanie morfologii krwi 1–2 tygodnie po rozpoczęciu wspólnego stosowania.

Sulfonamidy. Badania kliniczne wykazały interakcję między NLPZ a sulfonamidami. Chociaż brakuje informacji o interakcji między ibuprofenem a sulfonamidami, z profilaktycznych względów zaleca się kontrolę stężenia glukozy w osoczu przy ich jednoczesnym stosowaniu.

Antybiotyki chinolonowe. Dane z badań na zwierzętach wskazują, że NLPZ mogą zwiększać ryzyko napadów drgawkowych związanych z antybiotykami chinolonowymi. U pacjentów przyjmujących NLPZ i chinolony może występować zwiększone ryzyko napadów drgawkowych.

Mifepryston. NLPZ nie powinny być stosowane w ciągu 8–12 dni po podaniu mifeprystonu, ponieważ działanie tego leku może być osłabione.

Baklofen. Ibuprofen może nasilać toksyczność baklofenu poprzez możliwe nagromadzenie się leku spowodowane niewydolnością nerek wywołaną przez ibuprofen.

Pentoksyfilina. U pacjentów stosujących ibuprofen w połączeniu z pentoksyfiliną możliwe jest zwiększone ryzyko krwawienia, dlatego zaleca się kontrolę czasu krwawienia. Takrolimus. Jednoczesne przyjmowanie z ibuprofenem może zwiększyć ryzyko nefrotoksyczności. Aminoglikozydy. NLPZ mogą nasilać nefrotoksyczność aminoglikozydów, szczególnie gdy aminoglikozydy były stosowane w dużych dawkach przez dłuższy okres czasu. Alkohol. Należy unikać stosowania ibuprofenu u osób z przewlekłym przyjmowaniem alkoholu ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, w tym krwawień. Ekstrakty ziołowe. Ginkgo biloba może nasilać ryzyko krwawienia przy jednoczesnym stosowaniu z tym lekiem.

Szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania.

Niepożądane reakcje po stosowaniu ibuprofenu oraz całej grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) można zmniejszyć, stosując minimalną skuteczną dawkę niezbędną do leczenia objawów przez najkrótszy możliwy okres czasu.

U osób starszych częściej występują niepożądane reakcje na NLPZ, szczególnie krwawienia żołądkowo-jelitowe i perforacje, które mogą prowadzić do śmiertelnego skutku. Układ oddechowy: skurcz oskrzeli może wystąpić u pacjentów cierpiących na astmę oskrzową, choroby alergiczne lub mających takie choroby w wywiadzie.

Reakcje anafilaktyczne: podczas wlewu dożylnego zaleca się dokładne obserwowanie pacjenta, szczególnie na początku wlewu, w celu wykrycia ewentualnej reakcji anafilaktycznej spowodowanej substancją czynną lub substancjami pomocniczymi. Bardzo rzadko obserwuje się ciężkie ostre reakcje nadwrażliwościowe (np. wstrząs anafilaktyczny). W przypadku pierwszych objawów reakcji nadwrażliwości po przyjęciu ibuprofenu leczenie należy przerwać i zastosować leczenie objawowe.

Inne NLPZ. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2, zwiększa ryzyko wystąpienia niepożądanych reakcji, dlatego należy go unikać.

Łupus rumieniowaty układowy i mieszane choroby tkanki łącznej. Ibuprofen należy stosować z ostrożnością u pacjentów z objawami łupusa rumieniowatego układowego i mieszanych chorób tkanki łącznej ze względu na zwiększony ryzyko wystąpienia oponowca bezprzyczynowego.

Zaburzenia funkcji nerek i wątroby. Ibuprofen należy stosować z ostrożnością u pacjentów z chorobami nerek lub wątroby w wywiadzie, szczególnie podczas jednoczesnego leczenia lekami moczopędnymi, ponieważ hamowanie prostaglandyn może spowodować zatrzymanie płynu i zaburzenia funkcji nerek. W przypadku podania leku tym pacjentom dawkę ibuprofenu należy utrzymywać jak najniższą oraz regularnie kontrolować funkcję nerek. W przypadku odwodnienia należy odpowiednio uzupełnić płyn, ponieważ odwodnienie może być mechanizmem inicjującym rozwój niewydolności nerek. Zazwyczaj regularne stosowanie leków przeciwbólowych, szczególnie kombinacja różnych leków przeciwbólowych, może prowadzić do trwałego uszkodzenia nerek z ryzykiem rozwoju niewydolności nerek (nefropatia przeciwbólowa). Pacjenci z największym ryzykiem wystąpienia takiej reakcji to osoby starsze oraz pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek, dysfunkcją wątroby, leczeni lekami moczopędnymi lub inhibitorami ACE. U pacjentów z niewydolnością nerek i odwodnieniem po przyjęciu wysokich dawek trometamolu opisywano rozwój hiperkaliemii. Jak w przypadku innych NLPZ, ibuprofen może powodować nieznaczne, przejściowe zwiększenie niektórych parametrów funkcji wątroby, a także istotne podwyższenie poziomu transaminaz. W przypadku istotnego wzrostu tych wskaźników leczenie należy przerwać. Efekty sercowo-naczyniowe i mózgowonaczyniowe.

Opisywano przypadki zespołu Coatsa u pacjentów leczonych ibuprofenem. Zespół Coatsa definiuje się jako objawy sercowo-naczyniowe spowodowane reakcją alergiczną lub reakcją nadwrażliwości związaną z zwężeniem tętnic wieńcowych, co potencjalnie może prowadzić do zawału mięśnia sercowego.

Pacjentom z nadciśnieniem tętniczym i/lub umiarkowanym lub średnim stopniem przewlekłej niewydolności serca w wywiadzie należy z ostrożnością rozpoczynać długotrwałe leczenie (wymagana konsultacja lekarza), ponieważ podczas terapii ibuprofenem, jak i innych NLPZ, opisywano przypadki zatrzymania płynu, nadciśnienia tętniczego i obrzęków. Dane wskazują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w wysokich dawkach (2400 mg na dobę) lub przez dłuższy czas, nieco zwiększa ryzyko wystąpienia zakrzepowych powikłań tętniczych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu). Ogólnie nie oczekuje się, że niska dawka ibuprofenu (np. ≤ 1200 mg na dobę) będzie zwiększać ryzyko zawału mięśnia sercowego. Pacjentom z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, przewlekłą niewydolnością serca, rozpoznaną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i/lub chorobami mózgowonaczyniowymi długotrwałe leczenie może być przepisane przez lekarza tylko po dokładnej analizie. Pacjentom z wyraźnymi czynnikami ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych (takimi jak nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu) długotrwałe leczenie NLPZ należy przepisywać tylko po dokładnym rozważeniu. Zaburzenia płodności u kobiet. Istnieją ograniczone dane sugerujące, że leki hamujące syntezę cyklooksygenazy/prostaglandyn mogą wpływać na proces owulacji. Proces ten jest odwracalny po przerwaniu leczenia. Długotrwałe stosowanie (dotyczy dawki 2400 mg na dobę oraz czasu leczenia przekraczającego 10 dni) ibuprofenu może zaburzać płodność kobiet, dlatego nie jest zalecane kobietom próbującym zajść w ciążę. Kobiety mające trudności z zajściem w ciążę lub poddawane badaniom z powodu niepłodności powinny przerwać stosowanie tego leku. Układ pokarmowy. NLPZ należy stosować z ostrożnością u pacjentów z przewlekłymi chorobami zapalnymi jelita (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), ponieważ mogą się one nasilać. Istnieją doniesienia o przypadkach krwawień, perforacji, wrzodów przewodu pokarmowego, czasem śmiertelnych, które pojawiały się na każdym etapie leczenia NLPZ, niezależnie od obecności objawów ostrzegawczych lub ciężkich zaburzeń ze strony układu pokarmowego w wywiadzie.

Ryzyko krwawienia, perforacji, wrzodów przewodu pokarmowego wzrasta wraz ze zwiększaniem dawki NLPZ u pacjentów z wrzodami w wywiadzie, szczególnie jeśli były one powikłane krwawieniem lub perforacją, oraz u osób starszych. Ci pacjenci powinni rozpoczynać leczenie od minimalnych dawek. Należy zachować ostrożność przy leczeniu pacjentów przyjmujących leki współistniejące, które mogą zwiększyć ryzyko gatrotoksyczności lub krwawienia, takie jak kortykosteroidy doustne, leki przeciwkrzepliwe (np. warfaryna) lub leki przeciwpłytkowe (np. kwas acetylosalicylowy). Przy długotrwałym leczeniu tym pacjentom, a także pacjentom wymagającym jednoczesnego stosowania niskich dawek kwasu acetylosalicylowego (aspiryny) lub innych leków, które mogą zwiększyć ryzyko dla układu pokarmowego, należy rozważyć celowość przepisania przez lekarza terapii skojarzonej z misoprostolem lub inhibitorami pompy protonowej. Pacjentom z istniejącymi zaburzeniami układu pokarmowego w wywiadzie, szczególnie osobom starszym, należy przypominać o wszelkich nietypowych objawach ze strony układu pokarmowego (głównie krwawieniu), szczególnie o krwawieniu przewodu pokarmowego na początku leczenia. W przypadku wykrycia krwawienia przewodu pokarmowego lub wrzodu u pacjentów przyjmujących ibuprofen, leczenie należy natychmiast przerwać.

Ciężkie skórne reakcje niepożądane (TSRN)

Ciężkie skórne reakcje niepożądane (TSRN), w tym odłuszczeniowe zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona (ZSJ), toksyczne martwicze zapalenie nabłonka (TMN), wywołana lekami eozynofilia z objawami systemowymi (zespoł DRESS) i ostra ogólnoustrojowa egzantematyczna pustuloza (OGEP), które mogą zagrozić życiu lub prowadzić do śmiertelnego skutku, odnotowano podczas stosowania ibuprofenu (patrz sekcja „Reakcje niepożądane”). Większość takich reakcji pojawiała się w ciągu pierwszego miesiąca leczenia.

W przypadku pojawienia się objawów i objawów wskazujących na te reakcje, ibuprofen należy natychmiast odstawić i rozważyć możliwość leczenia alternatywnego (w razie potrzeby). W wyjątkowych przypadkach ospa wietrzna może być przyczyną powstawania ciężkich infekcji skóry i powikłań tkanek miękkich. Obecnie nie można wykluczyć roli NLPZ w nasileniu tych infekcji. W przypadku ospy wietrznej należy unikać przyjmowania ibuprofenu. Efekty hematologiczne. Ibuprofen może tymczasowo hamować funkcję płytek krwi (agregacja płytek krwi), wydłużając czas krwawienia i zwiększając ryzyko krwawienia. Dlatego należy obserwować pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia krwi. Ibuprofen należy stosować z szczególną ostrożnością u pacjentów przyjmujących kwas acetylosalicylowy w celu hamowania agregacji płytek krwi.

Efekty okulistyczne. Obecnie zgłaszano przypadki zamglenia lub osłabienia wzroku, skotom i zmiany wzroku barwnego podczas doustnego stosowania ibuprofenu.

Inne specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania. NLPZ mogą maskować objawy infekcji.

Długotrwałe stosowanie leków przeciwbólowych może powodować ból głowy, który nie może być leczony zwiększonymi dawkami leku.

Maskowanie objawów podstawowych infekcji. Ibuprofen może maskować objawy infekcji, co może prowadzić do nieodpowiedniego rozpoczęcia odpowiedniego leczenia i w ten sposób pogorszyć wynik choroby zakaźnej. Obserwowano to przy bakteryjnych zapaleniach płuc i bakteryjnych powikłaniach ospy wietrznej. Gdy ibuprofen jest podawany w celu obniżenia temperatury i złagodzenia bólu podczas infekcji, zaleca się monitorowanie stanu pacjenta. W warunkach ambulatoryjnych pacjent powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli objawy choroby utrzymują się lub stan pacjenta się nasila.

U pacjentów przyjmujących ibuprofen przez dłuższy czas należy kontrolować funkcję nerek, wątroby oraz wskaźniki hematologiczne krwi.

Opisywano przejściową hipoglikemię podczas stosowania trometamolu. Podczas leczenia zaleca się oznaczenie stężenia glukozy w osoczu krwi pacjentów. Długotrwałe stosowanie leków przeciwbólowych może powodować ból głowy, który nie może być leczony zwiększonymi dawkami tego leku.

Należy dokładnie obserwować pacjenta na początku wlewu w celu wczesnego zapobiegania reakcjom anafilaktycznym i reakcjom nadwrażliwości. W przypadku pierwszych objawów takich objawów należy przerwać wlew i przeprowadzić odpowiednie leczenie objawowe. W wyjątkowych przypadkach ospa wietrzna może powodować poważne infekcyjne powikłania skóry i tkanek miękkich. Obecnie nie można wykluczyć roli NLPZ w nasileniu tych infekcji. Dlatego zaleca się unikanie stosowania ibuprofenu przy ospie wietrznej.

Wpływ na badania laboratoryjne:

• Czas krwawienia (może być wydłużony przez 1 dobę po odstawieniu leczenia).
• Stężenie glukozy we krwi (może się zmniejszać).
• Klirens kreatyniny (może się zmniejszać).
• Hematokryt lub hemoglobina (może się zmniejszać).
• Stężenie azotu w moczniku oraz stężenie kreatyniny i potasu we krwi (może wzrastać).
• Funkcja wątroby: zwiększenie wartości transaminaz.

Ibuprofen należy stosować tylko po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka u pacjentów z wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu porfiryny (np. ostra porfiria przerywana).

Wymagana ostrożność przy stosowaniu u pacjentów z określonymi stanami, które mogą się nasilić:

• Pacjenci reagujący alergicznym na inne substancje, ponieważ dla nich istnieje również zwiększone ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości przy stosowaniu tego leku.
• Pacjenci cierpiący na gorączkę sianą, polipy nosa lub przewlekłe choroby obturacyjne układu oddechowego, ponieważ dla nich istnieje zwiększone ryzyko rozwoju reakcji alergicznej. Mogą one objawiać się napadami astmy (tzw. astma przeciwbólowa), obrzękiem Quincka lub pokrzywką.

Ważne informacje dotyczące substancji pomocniczych.

Ten lek zawiera 13 mmol (303 mg) sodu na 100 ml roztworu. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu u pacjentów stosujących dietę ograniczoną w sodzie.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Hamowanie syntezy prostaglandyn może negatywnie wpływać na ciążę i/lub rozwój embrionu/plodu. Dane badań wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad wrodzonych po stosowaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn na wczesnym etapie ciąży. Uważa się, że ryzyko zwiększa się wraz ze wzrostem dawki i długości terapii. Od 20. tygodnia ciąży stosowanie ibuprofenu może powodować oligohydramnios w wyniku dysfunkcji nerek płodu. Może to wystąpić wkrótce po rozpoczęciu leczenia i jest zwykle odwracalne po przerwaniu leczenia. Ponadto istnieją doniesienia o zwężeniu przewodu tętniczego po leczeniu w II trymestrze ciąży, z których większość ustąpiła po przerwaniu leczenia. Dlatego NLPZ nie powinny być stosowane w pierwszych dwóch trymestrach ciąży ani podczas porodów, chyba że oczekiwana korzyść dla pacjentki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

Jeśli ibuprofen jest stosowany przez kobietę próbującą zajść w ciążę lub w I i II trymestrze ciąży, dawka powinna być jak najniższa, a czas leczenia jak najkrótszy. Monitorowanie oligohydramniosu i zwężenia przewodu tętniczego przed porodem należy rozważyć po wpływie ibuprofenu przez kilka dni, począwszy od 20. tygodnia ciąży. Stosowanie leku należy przerwać, jeśli wykryje się oligohydramnios lub zwężenie przewodu tętniczowego.

W trzecim trymestrze ciąży przy stosowaniu jakichkolwiek inhibitorów syntezy prostaglandyn możliwe są takie wpływy na płód, jak toksyczność sercowo-płucna (przedwczesne zwężenie/zamknięcie przewodu tętniczego płodu z nadciśnieniem płucnym) i zaburzenia funkcji nerek (patrz wyżej), które mogą postępować do niewydolności nerek z objawem oligohydramniosu. Ibuprofen jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży (patrz sekcja „Przeciwwskazania”) ze względu na możliwość hamowania kurczliwości macicy, co może prowadzić do wydłużenia czasu porodu z tendencją do nasilenia krwawienia u matki i dziecka, nawet przy stosowaniu niskich dawek.

Okres karmienia piersią.

Niewielkie ilości ibuprofenu wykryto w mleku matki. Obecnie nie znane są szkodliwe skutki dla noworodków, dlatego dla krótkotrwałego leczenia w mniejszych dawkach przerwanie karmienia piersią zazwyczaj nie jest konieczne. Jednak zaleca się przerwanie karmienia piersią przy stosowaniu dawek przekraczających 1200 mg na dobę lub dłuższych okresach leczenia ze względu na potencjalną zdolność hamowania syntezy prostaglandyn u noworodków.

Płodność.

Leki hamujące syntezę cyklooksygenazy/prostaglandyn mogą powodować zaburzenia płodności u kobiet, wpływając na owulację. Jest to odwracalne po przerwaniu leczenia.

Wpływ na zdolność reakcji przy prowadzeniu pojazdów mechanicznych lub pracy z innymi urządzeniami.

Przy stosowaniu w zalecanych dawkach lek nie wpływa na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów mechanicznych lub pracy z innymi urządzeniami. Pacjentom, którzy odczuwają zawroty głowy, senność, dezorientację lub zaburzenia wzroku po przyjmowaniu NLPZ, należy zrezygnować z prowadzenia pojazdów mechanicznych i pracy z urządzeniami.

Sposób stosowania i dawki.

W celu zminimalizowania niepożądanych skutków Bupirol należy podawać w najniższych skutecznych dawkach przez minimalny okres czasu.

Należy zapewnić odpowiednie nawodnienie pacjenta, aby zminimalizować ryzyko możliwych działań niepożądanych ze strony nerek.

Dorośli. Zalecana dawka to 400 mg ibuprofenu co 6–8 godzin w razie potrzeby, nie przekraczając maksymalnej zalecanej dawki dobowej 1200 mg. Lek jest przeznaczony do krótkotrwałego leczenia (maksymalny czas leczenia – 3 dni). Pacjentom zaleca się przejście na leczenie doustne, gdy tylko stanie się to możliwe. Pacjenci w podeszłym wieku. Korekta dawki nie jest wymagana. Należy jednak zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów w podeszłym wieku, ponieważ są oni zazwyczaj bardziej narażeni na występowanie działań niepożądanych (zob. sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Działania niepożądane”), a także częściej cierpią na niewydolność nerek, wątroby i układu sercowo-naczyniowego oraz stosują leki towarzyszące. Zaleca się obserwację pacjentów z tej grupy. Leczenie należy regularnie przeglądać i przerwać, jeśli nie obserwuje się żadnej pozytywnej dynamiki lub wystąpi nietolerancja. Niewydolność nerek. U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym stopniem niewydolności nerek należy zmniejszyć dawkę początkową i utrzymywać ją możliwie najniższą przez najkrótszy możliwy okres. Bupirol jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek.

Niewydolność wątroby. U pacjentów z niewydolnością wątroby o lekkim lub średnim nasileniu leczenie należy rozpocząć od zmniejszonych dawek; dawkę należy utrzymywać możliwie najniższą przez najkrótszy wymagany okres leczenia. Bupirol jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby.

Sposób podania.

Do wewnątrzżylnej infuzji. Lek należy podawać w formie wewnątrzżylnej infuzji przez 30 minut.

Dzieci.

Stosowanie leku Bupirol u dzieci i młodzieży nie było badane, dlatego nie należy go stosować u tej grupy pacjentów. Bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały ustalone.

Przedawkowanie.

Okres półtrwania przy przedawkowaniu wynosi 1,5–3 godziny.

Objawy. U większości pacjentów przyjęcie znacznej ilości leków przeciwbólowych niesterydowych powodowało jedynie nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu, bardzo rzadko – biegunkę. Może również wystąpić szum w uszach, ból głowy, zawroty głowy oraz krwawienie z przewodu pokarmowego. W przypadku cięższego zatrucia mogą wystąpić toksyczne uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, objawiające się sennością, niestrawnością, zaburzeniami widzenia, czasem pobudzeniem, dezorientacją lub śpiączką. U niektórych pacjentów mogą wystąpić napady drgawkowe. W przypadku ciężkiego zatrucia może wystąpić hiperkaliemia i kwasica metaboliczna, ostra niewydolność nerek, uszkodzenie wątroby, hipotensja tętnicza, niewydolność oddechowa oraz sinica. U chorych na astmę oskrzelową może wystąpić nasilenie objawów astmy.

Leczenie. Nie istnieje specyficzny antydot, należy rozpocząć leczenie objawowe. Możliwości terapeutyczne w leczeniu zatrucia zależą od stopnia, poziomu i objawów klinicznych zgodnie z ogólną praktyką intensywnej terapii.

Niepożądane działania.

Wszystkie niepożądane działania podano według układu narządowego i częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 – < 1/10), rzadko (≥ 1/1000 – < 1/100), bardzo rzadko (≥ 1/10 000 – < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie mogą być oszacowane na podstawie dostępnych danych). Najczęściej występują działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, które zazwyczaj zależą od dawki. Mogą występować wrzody peptyczne, perforacje przewodu pokarmowego lub krwawienia, czasem zakończone śmiertelnie, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Opisywano nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, dyspepsję, ból brzucha, melene, krwawe wymioty, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, nasilenie zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna. Rzadziej obserwowano zapalenie żołądka. Bardzo rzadko zgłaszano ciężkie reakcje nadwrażliwościowe (w tym reakcje w miejscu wlewu, wstrząs anafilaktyczny) oraz poważne skórne działania niepożądane, takie jak reakcje pęcherzykowe, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczny epidermalny nekroliz (zespołu Lyella), zespół wielopostaciowej erytemy oraz łysienie.

Opisywano nasilenie zapaleń infekcyjnych (np. rozwój faszcyty naczyniowej), które pokrywa się z zastosowaniem leków przeciwbólowych niesteroidowych (NSAID). Może to być związane z mechanizmem działania leków przeciwbólowych niesteroidowych.

Podczas zakażenia ospą wietrzaną mogą występować światłowstręt, zapalenie naczyń alergicznego typu, a w wyjątkowych przypadkach – ciężkie infekcje skóry i powikłania tkanek miękkich. Zgłaszano obrzęki, nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca w związku z leczeniem lekami przeciwbólowymi niesteroidowymi.

Badania kliniczne wskazują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w wysokiej dawce (2400 mg/doba), może wiązać się z niewielkim wzrostem ryzyka wystąpienia zdarzeń trombotycznych tętniczych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu).

Donoszenie podejrzewanych działań niepożądanych.

Donoszenie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku jest ważnym elementem postępowania. Umożliwia ono kontynuowanie monitorowania stosunku korzyści do ryzyka w odniesieniu do danego leku. Osoby pracujące w zawodach medycznych powinny donosić o wszelkich podejrzewanych działaniach niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w opakowaniu pierwotnym w temperaturze nie wyższej niż 25 ºC. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Nie przeprowadzono badań zgodności; niniejszego leku nie wolno mieszać z innymi lekami.

Opakowanie. 100 ml w pojemniku w opakowaniu ochronnym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

ALTAAN PHARMACEUTICALS, S.A.

Miejsce produkcji oraz adres siedziby prowadzącej działalność.

Polígono Industrial de Bernedo, s/n, Bernedo, Alava, 01118, Hiszpania.