Bryzal®

ULOTKA DO ZASTOSOWANIA MEDYCZNEGO LEKU Bryzal® (BRIZAL)

Skład:

substancja czynna: brinzolamid;

1 ml leku zawiera 10 mg brinzolamidu w przeliczeniu na 100 % suchą substancję;

substancje pomocnicze: tyloxapol, karbomer (karbopol 974P), edynian disodu, chlorek benzalkonii, sorbitol (E 421), chlorek sodu, 1 M roztwór wodorotlenku sodu lub 1 M roztwór kwasu chlorowodorowego, woda do wstrzykiwań.

Postać farmaceutyczna. Kropelki do oczu, zawiesina.

Podstawowe właściwości fizykochemiczne: biała lub prawie biała jednolita zawiesina.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w okulistyce. Leki przeciwpowiękowe i środki miozujące. Inhibitory karboanhydrazy. Kod ATC S01E C04.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Węglanowa anhydraza (WA) to enzym występujący w wielu tkankach organizmu ludzkiego, w tym w tkankach oka. Węglanowa anhydraza katalizuje odwracalną reakcję hydratacji dwutlenku węgla oraz dehydratacji kwasu węglowego.

Zahamowanie węglanowej anhydrazy w ciele rzęskowatym oka prowadzi do zmniejszenia sekrecji płynu wewnątrzgałkowego, głównie poprzez spowolnienie powstawania jonów wodorowęglanowych i dalsze zmniejszenie transportu sodu oraz płynu. W efekcie obniża się ciśnienie wewnątrzgałkowe (CWG), które jest głównym czynnikikiem ryzyka w patogenezie uszkodzenia nerwu wzrokowego i utraty pola widzenia w przebiegu jaskry. Brinzolamid – inhibitor węglanowej anhydrazy II (WA-II), dominującego izoenzymu oka, charakteryzuje się in vitro wartościami IC50 = 3,2 nM oraz Ki = 0,13 nM w odniesieniu do WA-II.

W trakcie stosowania brinzolamidu w połączeniu z analogiem prostaglandyny – travoprostem – w ramach terapii skojarzonej oceniano efekt obniżania CWG. Po 4 tygodniach stosowania travoprostu pacjenci z CWG ≥ 19 mmHg zostali dodatkowo losowo przydzielani do grupy otrzymującej brinzolamid lub timolol. Obserwowano dodatkowe obniżenie średniej dobowej wartości CWG o 3,2–3,4 mmHg w grupie otrzymującej brinzolamid oraz o 3,2–4,2 mmHg w grupie otrzymującej timolol. W grupach leczonych kombinacją brinzolamid-travoprost najczęściej obserwowano oczne działania niepożądane lekkiego nasilenia, głównie związane z objawami miejscowego podrażnienia. Efekty uboczne były umiarkowane i ogólnie nie wpływały na decyzję o zakończeniu udziału w badaniu (patrz także sekcja „Działania niepożądane”).

U 32 dzieci w wieku do 6 lat z rozpoznaniem jaskry i nadciśnienia oka przeprowadzono badanie kliniczne dotyczące stosowania brinzolamidu. Niektórzy pacjenci wcześniej nie byli leczeni z powodu CWG, podczas gdy inni pacjenci już stosowali inne leki obniżające CWG. Pacjenci, którzy stosowali leki obniżające CWG, nie przestawali ich przyjmować przed rozpoczęciem monoterapii brinzolamidem.

W wynikach tradycyjnych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, toksyczności przy wielokrotnym stosowaniu, genotoksyczności oraz działania rakotwórczego nie stwierdzono szczególnego ryzyka dla człowieka w przypadku stosowania brinzolamidu.

W trakcie badań toksyczności u królików po doustnym podaniu brinzolamidu w dawce do 6 mg/kg/dobę (125 razy wyższej niż zalecana dawka terapeutyczna stosowana okularnie) nie zaobserwowano wpływu na rozwój płodu, pomimo istotnego działania toksycznego na samice. Analogiczne badania u szczurów wykazały nieznaczne zmniejszenie osifikacji kości czaszki i mostka u płodów samicy otrzymującej brinzolamid w dawce 18 mg/kg/dobę (375 razy wyższej niż zalecana dawka terapeutyczna stosowana okularnie), natomiast u samicy otrzymującej 6 mg/kg/dobę nie zaobserwowano tego efektu. Wyniki te uzyskano przy dawkach powodujących kwasycę metaboliczną, zmniejszenie przyrostu masy ciała samic oraz zmniejszenie masy płodu. Obserwowano zależne od dawki zmniejszenie masy płodu u samic otrzymujących brinzolamid doustnie: od nieznacznego obniżenia (około 5–6%) przy dawce 2 mg/kg/dobę do około 14% przy dawce 18 mg/kg/dobę. Podczas karmienia piersią dawka, która nie powodowała negatywnego wpływu na płód, wynosiła 5 mg/kg/dobę.

Farmakokinetyka.

Po miejscowym stosowaniu do oka brinzolamid jest wchłaniany do krwiobiegu ogólnego. Dzięki wysokiej powinności do WA-II, brinzolamid aktywnie przenika do krwinek czerwonych (erytrocytów) i wykazuje długi okres półtrwania we krwi (średnio około 24 tygodnie). W praktyce klinicznej stwierdzono powstawanie metabolitu N-dewetylbrinzolamidu, który również wiąże się z WA i gromadzi się w erytrocytach. Ten metabolit wiąże się głównie z WA-I w obecności brinzolamidu. Stężenia zarówno brinzolamidu, jak i N-dewetylbrinzolamidu we krwi są niskie, zazwyczaj poniżej granicy oznaczalności (< 7,5 ng/ml).

Łączenie z białkami osocza nie jest całkowite (około 60%). Brinzolamid jest wydalany głównie przez nerki (około 60%). W moczu wykryto około 20% dawki w postaci metabolitu. Brinzolamid i N-dewetylbrinzolamid są dominującymi składnikami wydalanymi z moczem, razem ze śladowymi ilościami (< 1%) metabolitów N-dewetoksypropylo i O-dewetylu.

W trakcie badań farmakokinetycznych zdrowi ochotnicy otrzymywali brinzolamid doustnie w dawce 1 mg w kapsułkach 2 razy dziennie przez 32 tygodnie. Do oceny stopnia systemowego hamowania WA mierzono aktywność WA w erytrocytach.

Saturacja WA-II erytrocytów brinzolamidem została osiągnięta w ciągu 4 tygodni (stężenie wynosiło około 20 µM). N-dewetylbrinzolamid gromadził się w erytrocytach do osiągnięcia stężenia stacjonarnego w zakresie 6–30 µM w ciągu 20–28 tygodni. Hamowanie całkowitej aktywności WA-II erytrocytów w stanie stacjonarnym wynosiło około 70–75%.

Pacjentom z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 30–60 ml/min) podawano doustnie brinzolamid w dawce 1 mg 2 razy dziennie przez 54 tygodnie. Stężenie brinzolamidu w erytrocytach po 4 tygodniach wynosiło od 20 do 40 µM. W stanie stacjonarnym stężenie brinzolamidu oraz jego metabolitu w erytrocytach wynosiło odpowiednio od 22 do 46,1 oraz od 17,1 do 88,6 µM.

Wraz ze spadkiem klirensu kreatyniny wzrastały stężenia N-dewetylbrinzolamidu w erytrocytach, a całkowita aktywność WA w erytrocytach zmniejszała się, natomiast stężenia brinzolamidu w erytrocytach oraz aktywność WA-II pozostawały bez zmian. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek hamowanie całkowitej aktywności WA było większe, choć w stanie stacjonarnym było mniejsze niż 90%.

W badaniach dotyczących miejscowego stosowania do oka stężenia brinzolamidu w erytrocytach w stanie stacjonarnym były takie same jak przy podawaniu doustnym, natomiast stężenia N-dewetylbrinzolamidu były niższe. Aktywność węglanowej anhydrazy wynosiła około 40–70% w porównaniu do poziomu wyjściowego.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Bryzal® jest wskazany do obniżania podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego w przypadku:

• nadciśnienia ocznego,
• jaskry otwartego kąta,
• jako monoterapia u dorosłych pacjentów niewrażliwych na leki blokujące receptory beta-adrenergiczne,
• u dorosłych pacjentów, u których leki blokujące receptory beta-adrenergiczne są przeciwwskazane, albo jako terapia uzupełniająca podczas stosowania leków blokujących receptory beta-adrenergiczne lub analogów prostaglandyn.

Przeciwwskazania.

• Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników preparatu.
• Znana podwyższona wrażliwość na sulfonamidy (patrz także sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).
• Ciężka niewydolność nerek.
• Kwasica hiperchloremiczna.

Współdziałanie z innymi lekami i inne formy interakcji.

Nie przeprowadzono specjalnych badań interakcji brinzolamidu z innymi lekami. W trakcie badań klinicznych brinzolamid stosowano w połączeniu z analogami prostaglandyn i timololem w postaci kropli do oczu, bez stwierdzenia niekorzystnych interakcji. Interakcji między brinzolamidem a miotykami lub agonistami receptorów adrenergicznych nie oceniano w przypadku terapii skojarzonej.

Brinzolamid jest inhibitorem węglanowej anhydrazy, a mimo miejscowego stosowania preparatu, jego wchłanianie do krążenia ogólnego ma miejsce. Zgłaszano zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej po doustnym stosowaniu inhibitorów węglanowej anhydrazy. Należy brać pod uwagę możliwość wystąpienia takiej interakcji u pacjentów przyjmujących Bryzal®.

Cytochromy P450 odpowiedzialne za metabolizm brinzolamidu to CYP3A4 (główny), CYP2A6, CYP2C8 oraz CYP2C9. Oczekuje się, że inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, klotrymazol, rytonawir i troleandomycyna, będą hamować metabolizm brinzolamidu przez enzym CYP3A4. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów CYP3A4. Ponieważ brinzolamid wydalany jest głównie z moczem, jego nagromadzenie jest mało prawdopodobne. Brinzolamid nie jest inhibitorem izoenzymów cytochromu P450.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Działanie systemowe

Bryzal® jest inhibitorem węglanowej anhydrazy z grupy sulfonamidów i mimo zastosowania miejscowego ulega wchłanianiu systemowemu. Nawet przy miejscowym stosowaniu mogą wystąpić takie same działania niepożądane, charakterystyczne dla sulfonamidów, w tym zespół Stevensa-Johnsona (ZSJ) i toksyczny epidermalny zespół martwicy (TEZ). Pacjentów leczonych kroplami do oczu Bryzal® należy poinformować o objawach i objawach działań niepożądanych oraz o konieczności dokładnego monitorowania reakcji skóry. W przypadku wystąpienia objawów ciężkich działań niepożądanych lub nadwrażliwości należy przerwać stosowanie leku.

Zgłaszano zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej po doustnym stosowaniu inhibitorów węglanowej anhydrazy. Ponieważ istnieje ryzyko wystąpienia kwasicy metabolicznej, lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z ryzykiem uszkodzenia nerek (patrz sekcja „Sposób dawkowania i stosowania”).

Zastosowanie brinzolamidu u noworodków przedwczesnych (poniżej 36 tygodni ciąży) lub u noworodków w wieku do 1 tygodnia nie było badane. Brinzolamid może być stosowany u pacjentów z dużym stopniem niedorozwoju kanalików nerkowych lub ich wadami jedynie po odpowiedniej ocenie stosunku ryzyka do korzyści, ponieważ istnieje potencjalne ryzyko wystąpienia kwasicy metabolicznej.

Doustne inhibitory węglanowej anhydrazy mogą pogarszać zdolność do wykonywania zadań wymagających skupienia umysłowego i/lub koordynacji fizycznej. Bryzal® ulega wchłanianiu systemowemu, dlatego takie efekty mogą również wystąpić przy miejscowym stosowaniu.

Stosowanie współbieżne

U pacjentów przyjmujących doustne inhibitory węglanowej anhydrazy oraz Bryzal®, istnieje możliwość nasilenia znanych działań niepożądanych systemowych inhibitorów węglanowej anhydrazy. Jednoczesne stosowanie Bryzal® i doustnych inhibitorów węglanowej anhydrazy nie było badane, dlatego nie zaleca się takiego stosowania (patrz również sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Brinzolamid był głównie oceniany w połączeniu z tymlololem w leczeniu kombinowanym jaskry. Ponadto badano efekt obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego (CWG) przy stosowaniu brinzolamidu w połączeniu z analogiem prostaglandyny – travoprostem w terapii kombinowanej. Brak długoterminowych badań stosowania brinzolamidu z travoprostem jako terapii kombinowanej (patrz sekcja „Farmakodynamika”).

Ograniczone doświadczenie dotyczy stosowania brinzolamidu u pacjentów z jaskrą pseudoeksfoliacyjną i jaskrą pigmentarną. Zaleca się ostrożne leczenie takich pacjentów oraz dokładne monitorowanie ciśnienia wewnątrzgałkowego. Nie przeprowadzono badań stosowania brinzolamidu u pacjentów z jaskrą zamkniętocięczową, dlatego nie zaleca się stosowania leku u tych pacjentów.

Nie przeprowadzono badań możliwego wpływu brinzolamidu na funkcję nabłonka rogówki u pacjentów z uszkodzoną rogówką (w szczególności u pacjentów z niską liczbą komórek nabłonkowych). Nie prowadzono bezpośrednich badań działania leku u pacjentów noszących soczewki kontaktowe, dlatego przy stosowaniu brinzolamidu u tych pacjentów zaleca się dokładną kontrolę, ponieważ inhibitory węglanowej anhydrazy mogą wpływać na nawodnienie rogówki, a stosowanie soczewek kontaktowych może zwiększyć ryzyko uszkodzenia rogówki. Zaleca się dokładną kontrolę u pacjentów z uszkodzeniami rogówki, np. u chorych na cukrzycę lub z dystrofią rogówki.

Benzalkonium chloride, stosowane zazwyczaj jako środek konserwujący w lekach okulistycznych, może powodować punktową keratopatię i/lub toksyczną keratopatię wrzodziejącą. Ponieważ Bryzal® zawiera benzalkonium chloride, konieczna jest dokładna kontrola przy częstym lub długotrwałym leczeniu pacjentów z suchym okiem lub z uszkodzeniami rogówki.

Nie badano stosowania brinzolamidu u pacjentów noszących soczewki kontaktowe. Bryzal® zawiera benzalkonium chlorid, który może powodować podrażnienie oka oraz, jak wiadomo, może odbarwiać miękkie soczewki kontaktowe. Należy unikać kontaktu z miękkimi soczewkami kontaktowymi. Pacjentów należy poinformować, że przed zastosowaniem kropli do oczu Bryzal® należy zdjąć soczewki kontaktowe i odczekać 15 minut po zakropleniu, zanim ponownie założą soczewki kontaktowe.

Efekty odstawienia, które potencjalnie mogą wystąpić po zakończeniu leczenia Bryzal®, nie były badane; oczekuje się, że obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego będzie utrzymywać się przez 5–7 dni.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Brak danych lub dostępne dane są ograniczone co do stosowania brinzolamidu w leczeniu okulistycznym u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na funkcję rozrodczą po stosowaniu systemowym (patrz również sekcja „Właściwości farmakologiczne”). Bryzal® nie powinien być stosowany w czasie ciąży ani u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują środków antykoncepcyjnych.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy brinzolamid/jego metabolity przenikają do mleka matki po miejscowym stosowaniu okulistycznym. Badania na zwierzętach wykazały, że brinzolamid w minimalnym stopniu przenika do mleka matki po doustnym podaniu.

Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków i niemowląt. Należy podjąć decyzję o zaprzestaniu karmienia piersią lub zaprzestaniu stosowania/odmowie leczenia Bryzal®, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z terapii dla matki.

Funkcja rozrodcza

Nie zaobserwowano żadnych efektów brinzolamidu na funkcję rozrodczą w badaniach na zwierzętach. Nie przeprowadzono badań dotyczących możliwego wpływu brinzolamidu na funkcję rozrodczą człowieka przy miejscowym stosowaniu w okulistyce.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Bryzal® ma minimalny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn.

Tymczasowe zamazanie widzenia lub inne zaburzenia wzroku mogą negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia samochodu lub pracy z innymi mechanizmami (patrz również sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”). Jeśli po zakropleniu wystąpi zamazanie widzenia, pacjent powinien poczekać, aż jego wzrok się ustabilizuje, zanim zacznie prowadzić samochód lub obsługiwać inne mechanizmy.

Doustne inhibitory węglanowej anhydrazy mogą pogarszać zdolność do wykonywania czynności wymagających skupienia umysłowego i/lub koordynacji fizycznej (patrz również sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania” oraz „Działania niepożądane”).

Sposób stosowania i dawki.

W przypadku stosowania Bryzal® jako monoterapii lub terapii wspomagającej dawkowanie wynosi 1 kroplę do worka spojówkowego chorego oka (oczów) 2 razy na dobę. U niektórych pacjentów możliwe jest osiągnięcie lepszych efektów po zakropleniu 1 kropli 3 razy na dobę.

W przypadku zastąpienia innego doustnego leku przeciwwąglakowatego lekiem Bryzal® należy przerwać stosowanie poprzedniego leku i rozpocząć stosowanie Bryzal® od następnego dnia.

Jeśli stosuje się więcej niż jeden doustny lek przeciwwąglakowy, odstęp czasowy między ich stosowaniem powinien wynosić co najmniej 5 minut. Maści do oczu należy stosować jako ostatnie.

W przypadku pominięcia dawki, leczenie należy kontynuować, stosując następną dawkę zgodnie ze schematem leczenia. Dawka nie powinna przekraczać 1 kropli do chorego oka (oczów) 3 razy na dobę.

Sposób stosowania

Do stosowania okulistycznego.

Zaleca się ucisk w okolicy otworu nosowo-słzowego lub ostrożne zamknięcie powiek po zakropleniu. Ma to na celu zmniejszenie wchłaniania systemowego leków wprowadzonych do oka, co zmniejsza ryzyko wystąpienia skutków ubocznych o charakterze systemowym.

Należy dobrze wstrząsnąć fiolką przed zastosowaniem leku. Aby zapobiec zanieczyszczeniu końcówki kroplówki i zawartości fiolki, należy zachować ostrożność i nie dotykać powiek ani innych powierzchni końcówką fiolki-kroplówki. Fiolkę należy przechowywać szczelnie zamkniętą.

Grupy pacjentów szczególnej uwagi

Stosowanie u osób starszych

Nie ma potrzeby dostosowywania dawki u pacjentów w wieku podeszłym.

Stosowanie w zaburzeniach funkcji wątroby i nerek

Stosowanie brinzolamidu u pacjentów z niewydolnością wątroby nie zostało zbadane, dlatego lek nie jest zalecany w leczeniu tych pacjentów.

Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania brinzolamidu u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) lub u pacjentów z hiperchloremicznym kwasem. Ponieważ brinzolamid i jego główny metabolit są wydalane głównie z moczem, Bryzal® jest przeciwwskazany w leczeniu tych pacjentów (patrz również sekcja „Przeciwwskazania”).

Dzieci.

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania Bryzal® u pacjentów w wieku do 18 lat nie zostały ustalone. Dane dotyczące stosowania u tej grupy pacjentów dostępne są w sekcjach „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności postępowania” oraz „Farmakodynamika”. Stosowanie Bryzal® u dzieci nie jest zalecane.

Przedawkowanie.

Nie odnotowano przypadków przedawkowania.

Leczenie w przypadku przedawkowania powinno mieć charakter objawowy i wspomagający. Może wystąpić zaburzenie równowagi elektrolitowej, kwasica oraz możliwe objawy ze strony układu nerwowego. Należy kontrolować poziom elektrolitów w surowicy (szczególnie potasu) oraz pH krwi.

Efekty uboczne.

W badaniach klinicznych z udziałem 2732 pacjentów stosujących brinzolamid w monoterapii lub w połączeniu z maleinianem timololu 5 mg/ml, najczęściej zgłaszanymi efektami ubocznymi związanymi z lekiem były: dysgezja 6,0% (gorycz lub nietypowy smak, patrz poniższy opis) oraz przejściowe zamazanie widzenia (5,4%) po instalacji, trwające od kilku sekund do kilku minut (patrz także sekcja „Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn”).

Poniżej wymienione reakcje niepożądane oceniano jako związane z podawaniem leku i sklasyfikowano następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), rzadko (≥1/1000 do <1/100), pojedyncze przypadki (≥1/10000 do <1/1000), izolowane przypadki (<1/10000) lub nieznane (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy reakcje niepożądane są wymienione w kolejności zmniejszającego się nasilenia. Informacje o reakcjach niepożądanych pochodzą z badań klinicznych oraz zgłoszeń spontanicznych w okresie pogwarancyjnym.

W badaniach klinicznych z zastosowaniem kropli do oczu brinzolamid często występowała systemowa reakcja niepożądana w postaci dysgezji (goryczki lub nietypowego smaku w ustach po zakropleniu). Najprawdopodobniej była ona spowodowana przedostaniem się kropli do nosogardzieli przez przewód nosowo-słzowy. Naciskanie w okolicy otworu nosowo-słzowego lub mocne zamknięcie powiek po zakropleniu może zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia tej reakcji (patrz także rozdział „Sposób stosowania i dawki”).

Brinzolamid jest inhibitorem węglanowej anhydrazy z grupy sulfonamidów, który ulega wchłanianiu systemowemu. Zazwyczaj przy stosowaniu systemowych inhibitorów węglanowej anhydrazy pojawiają się reakcje niepożądane ze strony przewodu pokarmowego i układu nerwowego, a także zaburzenia hematologiczne, nerkowe i metaboliczne. Te same typy reakcji niepożądanych charakterystyczne dla inhibitorów węglanowej anhydrazy stosowanych doustnie mogą również wystąpić przy ich miejscowym zastosowaniu.

Nie zaobserwowano żadnych nieprzewidzianych reakcji niepożądanych podczas terapii skojarzonej z jednoczesnym stosowaniem kropli do oczu brinzolamid i travoprostu. Reakcje niepożądane obserwowane podczas leczenia skojarzonego występowały również przy stosowaniu każdego z leków oddzielnie.

Dzieci

Podczas krótkotrwałych badań klinicznych u około 12,5% dzieci zaobserwowano występowanie reakcji niepożądanych związanych ze stosowaniem tego leku, z których większość stanowiły niepoważne, lokalne reakcje okulistyczne o łagodnym nasileniu, takie jak przekrwienie spojówek, podrażnienie oczu, wydzielina z oczu, nadmierne łzawienie (patrz rozdział „Farmakodynamika”).

Zgłaszanie podejrzewanych reakcji niepożądanych

Po rejestracji leku ważne jest zgłaszanie podejrzewanych reakcji niepożądanych. Umożwia to ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Osoby pracujące w zawodach medycznych proszone są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych reakcji niepożądanych poprzez krajowy system zgłaszania.

Okres ważności. 2 lata.

Nie stosować po upływie terminu ważności wskazanego na opakowaniu.

Okres ważności po otwarciu fiolki – 28 dni.

Warunki przechowywania.

Przechowywać we wkładzie wewnętrznym w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. 5 ml w fiolce. 1 fiolka w pudełku.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent. AT „Farmak”.

Miejsce położenia producenta oraz adres miejsca wykonywania działalności.

Ukraina, 04080, miasto Kijów, ul. Kirylowska 74.