INSTRUKCJA dotyczÄ cza stosowania leku Brufen Retard

SkÅ ad:

substancja czynna: ibuprofen;

1 tabletka zawiera 800 mg ibuprofenu;

substancje pomocnicze: ksantan, povidon, kwas stearynowy, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny; powÅ oka tabletki: hipromeloza, talk, dwutlenek tytanu (E 171).

PostaÄ leku. Tabletki o dziaÅ aniu przedÅ uÅ zonym, pokryte powÅ okÄ filmowÄ .

GÅ ówne wÅ aÅ ciwoÅ ci fizykochemiczne: tabletki ksztaÅ tu poduszkowatego, biaÅ e, pokryte powÅ okÄ filmowÄ .

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwwÅ adne niesteroidowe i przeciwreumatyczne. Pochodne kwasu propionowego. Ibuprofen. Kod ATC M01A E01.

Właściwości farmakodynamiczne

Ibuprofen – pochodna kwasu propionowego, niesteroidowy lek przeciwbólowy (NLPZ), wykazujący działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne i przeciwgorączkowe. Działanie terapeutyczne leku przypisuje się hamowaniu aktywności enzymu cyklooksygenazy, co prowadzi do wyraźnego zmniejszenia syntezy prostaglandyn. Te właściwości zapewniają ulgę w objawach stanu zapalnego, bólu i gorączki.

Dane eksperymentalne wskazują, że ibuprofen może konkurencyjnie hamować działanie niskich dawek kwasu acetylosalicylowego/aspiryny na agregację płytek krwi, gdy oba leki są stosowane jednocześnie. Niektóre badania farmakodynamiczne wykazały, że jednorazowe podanie ibuprofenu w dawce 400 mg w ciągu 8 godzin przed lub w ciągu 30 minut po podaniu kwasu acetylosalicylowego/aspiryny w postaci leku o szybkim uwalnianiu (w dawce 81 mg) zmniejszało wpływ kwasu acetylosalicylowego/aspiryny na produkcję tromboksanu lub agregację płytek krwi. Choć istnieją wątpliwości co do ekstrapolacji uzyskanych danych na sytuację kliniczną, nie można wykluczyć możliwości, że regularne, długotrwałe stosowanie ibuprofenu może osłabiać działanie kardioprotekcyjne niskich dawek kwasu acetylosalicylowego/aspiryny. Klinicznie istotne efekty są mało prawdopodobne przy nieregularnym stosowaniu ibuprofenu (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji”).

Farmakokinetyka

Profil farmakokinetyczny leku Brufen Retard w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, powlekanych o powłokę filmową, w porównaniu z profilem farmakokinetycznym leku w postaci tabletek o szybkim uwalnianiu w dawce 400 mg wykazał, że postać leku o przedłużonym uwalnianiu (o uwalnianiu opóźnionym) wypłaszcza charakterystyczne dla tabletek o szybkim uwalnianiu szczytowe wzrosty i spadki stężenia substancji czynnej oraz zapewnia wyższe stężenia substancji czynnej w 5., 10., 15. oraz 24. godzinie. Pole pod krzywą „stężenie w osoczu – czas” po podaniu tabletek o przedłużonym uwalnianiu było niemal identyczne z polem uzyskanym po podaniu tabletek o szybkim uwalnianiu.

Średnie profile stężenia w osoczu oraz stężenia w osoczu przed podaniem kolejnej dawki nie różniły się istotnie u osób młodych i starszych. Zgodnie z wynikami kilku badań, Brufen Retard wykazywał profil stężenia w osoczu z dwoma szczytowymi stężeniami po podaniu na czczo. Okres półtrwania ibuprofenu wynosi około 2 godziny. Ibuprofen jest metabolizowany w wątrobie do dwóch metabolitów nieaktywnych, które są wydalane przez nerki razem z niezmienionym ibuprofenem w formie wolnej lub w postaci koniugatów. Wydalanie nerkowe jest szybkie i pełne. Ibuprofen w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza krwi.

Charakterystyki kliniczne

Wskazania

Reumatoidalne zapalenie stawów (w tym młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, czyli choroba Stilla), szpotacenie zapalne, osteoarthrytis oraz inne nierzewmatoidalne (seronegatywne) artropatie.
Zaburzenia reumatyczne pozastawowe i okołostawowe, takie jak periartropatia barkowo-łopatkowa (zapalenie torebki stawowej), zapalenie bursy, zapalenie ścięgna, zapalenie pochwy ścięgna oraz ból w dolnej części pleców; urazy miękkich tkanek, takie jak rozciągnięcia i przeciążenia.
Umiarkowane i średnie bóle różnego rodzaju, takie jak bóle menstruacyjne, ból zęba i bóle pourazowe, a także objawowe złagodzenie bólu głowy, w tym migreny.

Przeciwwskazania

Znana nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z substancji pomocniczych wymienionych w punkcie „Skład”.

Reakcje nadwrażliwościowe (np. astma, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy lub katar sienny), które występowały po zastosowaniu ibuprofenu, kwasu acetylosalicylowego/aspiryny lub innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) w wywiadzie.

Ciężka niewydolność serca (klasa czynnościowa IV według kryteriów New York Heart Association (NYHA)).

Ciężka niewydolność wątroby.

Ciężka niewydolność nerek (filtracja kłębuszkowa < 30 ml/min).

Stany towarzyszone zwiększonym ryzykiem krwawienia lub aktywne krwawienie.

Krwiście żołądkowo-jelitowe lub perforacja spowodowane wcześniejszym stosowaniem NLPZ w wywiadzie.

Ostre lub przebyte wcześniej wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna, nawracające wrzody żołądka i dwunastnicy lub krwawienie żołądkowo-jelitowe (2 lub więcej potwierdzonych epizodów tworzenia się wrzodów lub krwawień).

Trzeci trymestr ciąży (patrz punkt „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu poniższych leków z uwagi na możliwą interakcję lekową, obserwowaną u niektórych pacjentów.

Leki przeciwhypertensyjne, β-blokery i leki moczopędne. NLPZ mogą osłabiać działanie leków przeciwhypertensyjnych, takich jak inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, β-blokery i leki moczopędne. Leki moczopędne mogą również zwiększać ryzyko nefrotoksyczności NLPZ.

Glikozydy naparstnicy. NLPZ mogą nasilać niewydolność serca, obniżać szybkość filtracji kłębuszkowej i zwiększać stężenie glikozydów naparstnicy we krwi.

Cholestyramina. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu i cholestyraminy może zmniejszać wchłanianie ibuprofenu w przewodzie pokarmowym (GI). Jednak znaczenie kliniczne tego zjawiska jest nieznane.

Lit. NLPZ mogą zmniejszać wydalanie litu.

Metylotreksat. NLPZ mogą hamować wydzielanie metotreksatu przez kanaliki nerkowe i obniżać klirens metotreksatu.

Cyklosporyna. Zwiększone ryzyko nefrotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu z NLPZ.

Mifepryston. Teoretycznie możliwe jest zmniejszenie skuteczności leku ze względu na właściwości antyprostaglandynowe NLPZ, w tym kwasu acetylosalicylowego. Ograniczone dane pozwalają przewidzieć, że jednoczesne stosowanie NLPZ w dniu podania prostaglandyny nie ma niekorzystnego wpływu na działanie mifeprystonu lub prostaglandyny na dojrzewanie szyjki macicy lub kurczliwość macicy i nie zmniejsza ich skuteczności klinicznej w medycznym przerywaniu ciąży.

Inne leki przeciwbólowe/NLPZ, w tym selektywne inhibitory COX-2. Należy unikać jednoczesnego stosowania dwóch lub więcej NLPZ, w tym selektywnych inhibitorów cyklooksygenazy-2, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych (patrz punkt „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania**”**).

Kwas acetylosalicylowy/aspiryna. Podobnie jak w przypadku innych leków zawierających NLPZ, jednoczesne stosowanie ibuprofenu i kwasu acetylosalicylowego/aspiryny zazwyczaj nie jest zalecane ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych.

Dane eksperymentalne wskazują, że ibuprofen może konkurencyjnie hamować działanie małych dawek kwasu acetylosalicylowego/aspiryny na agregację płytek krwi przy jednoczesnym stosowaniu. Choć istnieją niepewności dotyczące możliwości ekstrapolacji tych danych na sytuację kliniczną, nie można wykluczyć prawdopodobieństwa, że regularne, długotrwałe stosowanie ibuprofenu może zmniejszyć działanie kardioprotekcyjne małych dawek kwasu acetylosalicylowego. Skutki klinicznie istotne są mało prawdopodobne przy nieregularnym stosowaniu ibuprofenu (patrz punkt „Właściwości farmakologiczne. Działanie farmakodynamiczne”).

Kortykosteroidy. Zwiększony ryzyko powstawania wrzodów żołądka i dwunastnicy lub krwawienia przy jednoczesnym stosowaniu z NLPZ (patrz punkt „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania**”**).

Leki przeciwkrzepliwe. NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwkrzepliwych, takich jak warfaryna (patrz punkt „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania**”**).

Antybiotyki chinolonowe. Dane z badań na zwierzętach wskazują, że NLPZ mogą zwiększać ryzyko wystąpienia drgawek związanych z przyjmowaniem antybiotyków chinolonowych. U pacjentów przyjmujących jednocześnie NLPZ i chinolony zwiększone jest ryzyko wystąpienia drgawek.

Połączenia sulfonowych. NLPZ mogą nasilać działanie leków pochodnych sulfonowych. Rzadko opisywano wystąpienie hipoglikemii u pacjentów przyjmujących pochodne sulfonowe podczas terapii ibuprofenem.

Leki przeciwpłytkowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (np. klopidogrel i tyklopidyna). Zwiększone ryzyko krwawienia żołądkowo-jelitowego przy jednoczesnym stosowaniu z NLPZ (patrz punkt „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania**”**).

Takrolimus. Możliwe zwiększone ryzyko nefrotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ i takrolimusu.

Zydowudyna. NLPZ zwiększają ryzyko toksyczności hematologicznej przy jednoczesnym przyjmowaniu z zydowudyną. Istnieją dowody na zwiększone ryzyko wystąpienia hemartrozów i hematomi u pacjentów zakażonych HIV i hemofilią podczas stosowania ibuprofenu na tle zydowudyny.

Aminoglikozydy. NLPZ mogą zmniejszać wydalanie aminoglikozydów.

Ekstrakty roślinne. Ginkgo biloba może nasilać ryzyko krwawienia związanego z przyjmowaniem NLPZ.

Inhibitory CYP2C9. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu z inhibitorami CYP2C9 może zwiększać ekspozycję na ibuprofen (substrat CYP2C9). W jednym z badań wykazano, że worykonazol i flukonazol ( inhibitory CYP2C9) zwiększały ekspozycję na S(+)-ibuprofen o około 80–100%. Należy rozważyć zmniejszenie dawki ibuprofenu przy jednoczesnym stosowaniu z silnymi inhibitorami CYP2C9, szczególnie przy stosowaniu wysokich dawek ibuprofenu na tle worykonazolu lub fluikonazolu.

Szczególne ostrzeżenia dotyczące stosowania

Ogólne ostrzeżenia

Niepożądane efekty można minimalizować, stosując najniższą skuteczną dawkę przez najkrótszy możliwy czas konieczny do kontrolowania objawów (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”, a także informacje dotyczące ryzyka przewlekłego układu pokarmowego i ryzyka kardiowaskularnego oraz maskowania objawów podstawowych infekcji poniżej).

Przy długotrwałym stosowaniu środków przeciwbólowych może wystąpić ból głowy, który nie powinien być leczony zwiększeniem dawki leku.

Jednoczesne stosowanie leków przeciwbólowych z alkoholem może nasilać działania niepożądane związane z substancją czynną, szczególnie ze strony przewodu pokarmowego lub ośrodkowego układu nerwowego.

Pacjenci w wieku podeszłym

U pacjentów w wieku podeszłym częściej występują działania niepożądane podczas stosowania leków przeciwbólowych, szczególnie krwawienia i perforacje przewodu pokarmowego, które mogą mieć charakter śmiertelny (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Dzieci

U dzieci i nastolatków z odwodnieniem istnieje ryzyko zaburzeń funkcji nerek.

Krwawienia, owrzodzenia i perforacje przewodu pokarmowego

Leki przeciwbólowe należy stosować ostrożnie u pacjentów z wrzodą żołądka lub innymi chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie, ponieważ ich stan może się pogorszyć (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Podczas stosowania wszystkich leków przeciwbólowych zgłaszano występowanie krwawień, owrzodzeń lub perforacji przewodu pokarmowego w dowolnym okresie leczenia. Te działania niepożądane mogą mieć śmiertelny przebieg i mogą wystąpić zarówno z objawami zapowiadającymi, jak i bez nich, a także u pacjentów bez wcześniejszych poważnych zaburzeń przewodu pokarmowego.

Ryzyko krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego jest większe przy zwiększaniu dawki leków przeciwbólowych u pacjentów z wrzodą w wywiadzie, szczególnie jeśli była ona powikłana krwawieniem lub perforacją (patrz sekcja „Przeciwwskazania”), oraz u pacjentów w wieku podeszłym. Takim pacjentom należy rozpocząć leczenie od najniższej dostępnej dawki. Należy rozważyć możliwość jednoczesnego przepisania tym pacjentom leków ochronnych (np. misoprostolu lub inhibitorów pompy protonowej), tak jak u pacjentów jednoczesnie przyjmujących niskie dawki kwasu acetylosalicylowego/aspiryny lub innych leków zwiększających ryzyko uszkodzenia przewodu pokarmowego (patrz poniżej oraz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Należy unikać stosowania ibuprofenu w połączeniu z innymi lekami przeciwbólowymi, w tym selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2 (COX-2), ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia owrzodzeń lub krwawień (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Pacjenci, szczególnie osoby w wieku podeszłym, z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy brzuszne (szczególnie krwawienia przewodu pokarmowego), szczególnie na wczesnych etapach leczenia.

Ibuprofen należy przepisywać ostrożnie pacjentom, którzy otrzymują leczenie wspomagające lekami, które mogą zwiększać ryzyko wystąpienia owrzodzeń lub krwawień, np. kortykosteroidami doustnymi, lekami przeciwkrzepliwymi, takimi jak warfaryna, selektywnymi inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny lub lekami przeciwpłytkowymi, takimi jak kwas acetylosalicylowy/aspiryna (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

W przypadku wystąpienia krwawienia lub owrzodzenia przewodu pokarmowego u pacjenta przyjmującego ibuprofen, leczenie tym lekiem należy przerwać.

Zaburzenia układu oddechowego i reakcje nadwrażliwości

Ibuprofen należy przepisywać ostrożnie pacjentom z astmą oskrzelową, przewlekłym nieżytą nosa, chorobami alergicznymi lub z ich wywiadem, ponieważ zgłaszano, że leki przeciwbólowe mogą powodować skurcz oskrzeli, pokrzywkę lub obrzęk naczynioruchowy u takich pacjentów.

Zaburzenia funkcji serca, nerek i wątroby

Stosowanie leków przeciwbólowych może prowadzić do dawkowo zależnego zmniejszenia produkcji prostaglandyn i do niewydolności nerek. Jednoczesne długotrwałe stosowanie podobnych środków przeciwbólowych dalej zwiększa to ryzyko. Największe ryzyko wystąpienia tej reakcji dotyczy pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek, serca lub wątroby, pacjentów przyjmujących leki moczopędne oraz pacjentów w wieku podeszłym. Takim pacjentom należy stosować najniższą skuteczną dawkę przez najkrótszy możliwy czas oraz kontrolować funkcję nerek, szczególnie w przypadku długotrwałego leczenia (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Ibuprofen należy przepisywać ostrożnie pacjentom z niewydolnością serca lub nadciśnieniem tętniczym w wywiadzie, ponieważ zgłaszano obrzęki podczas stosowania ibuprofenu.

Efekty kardiowaskularne i mózgowo-naczyniowe

Odpowiedni monitoring i nadzór są konieczne u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i/lub przewlekłą niewydolnością serca o łagodnym do umiarkowanego stopnia w wywiadzie, ponieważ zgłaszano zatrzymanie płynów i obrzęki podczas terapii lekami przeciwbólowymi.

Badania kliniczne wskazują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w wysokich dawkach (2400 mg na dobę), może wiązać się z niewielkim wzrostem ryzyka zdarzeń tętniczych zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru). Ogólnie badania epidemiologiczne nie pozwalają przewidzieć związku między stosowaniem ibuprofenu w niskich dawkach (tj. ≤ 1200 mg na dobę) a zwiększeniem ryzyka zdarzeń tętniczych zakrzepowych.

Pacjentom z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, przewlekłą niewydolnością serca (klasa II–III wg kryteriów NYHA), rozpoznaną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i/lub chorobami mózgowo-naczyniowymi, ibuprofen należy przepisywać wyłącznie po dokładnej analizie sytuacji, a także należy unikać stosowania wysokich dawek (2400 mg na dobę).

Również przed rozpoczęciem długotrwałej terapii ibuprofenem u pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego (takimi jak nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu) należy przeprowadzić dokładną analizę sytuacji, szczególnie w przypadku konieczności przyjmowania wysokich dawek ibuprofenu (2400 mg na dobę).

Zgłaszano przypadki zespołu Kouniusza u pacjentów leczonych ibuprofenem. Zespół Kouniusza charakteryzuje się objawami sercowo-naczyniowymi spowodowanymi reakcją alergiczną lub nadwrażliwością związaną z zwężeniem tętnic wieńcowych, co potencjalnie może prowadzić do zawału mięśnia sercowego.

Efekty ze strony nerek

Leczenie ibuprofenem należy rozpocząć ostrożnie u pacjentów z istotnym odwodnieniem. Istnieje ryzyko zaburzeń funkcji nerek, szczególnie u dzieci, nastolatków i pacjentów w wieku podeszłym z odwodnieniem.

Tak jak przy stosowaniu innych leków przeciwbólowych, długotrwałe przyjmowanie ibuprofenu może prowadzić do martwicy brodawek nerkowych i innych zmian patologicznych w nerkach. Toksyczne działanie na nerki obserwowano również u pacjentów, u których prostaglandyny nerkowe odgrywają kompensacyjną rolę w utrzymaniu perfuzji nerek. Przepisanie leków przeciwbólowych tym pacjentom może prowadzić do dawkowo zależnego zmniejszenia produkcji prostaglandyn i, jako konsekwencji, do zmniejszenia przepływu krwi przez nerki, co może prowadzić do niewydolności nerek. Do grupy wysokiego ryzyka wystąpienia takiej reakcji należą pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek, niewydolnością serca, dysfunkcją wątroby, pacjenci przyjmujący leki moczopędne i inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (ACE), a także pacjenci w wieku podeszłym. Przerywanie stosowania leków przeciwbólowych zwykle wiąże się z powrotem do stanu sprzed leczenia.

Może wystąpić rozwój kwasicy kanalikowej nerek i hipokaliemii po ostrym przedawkowaniu oraz przy stosowaniu wysokich dawek ibuprofenu przez dłuższy okres czasu (zazwyczaj dłużej niż 4 tygodnie), w tym dawek przekraczających zalecaną dawkę dzienną.

Łupież systematyczny i mieszane choroby tkanki łącznej

U pacjentów z łupieżem systematycznym i mieszanymi chorobami tkanki łącznej istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia oponowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (patrz poniżej oraz sekcja „Działania niepożądane”).

Efekty dermatologiczne

Ciężkie działania niepożądane skórne (TSHR)

Ciężkie działania niepożądane skórne (TSHR), w tym egfoliatywny odmęczek, erytema wielopostaciowe, zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczny epidermalny nekroliz (TEN), wywołana lekami eozynofilia z objawami systemowymi (zespoł DRESS) i ostra ogólnikowa pustuloza egzantematyczna (AGEP), które mogą stanowić zagrożenie dla życia lub prowadzić do skutku śmiertelnego, były odnotowywane podczas stosowania ibuprofenu (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Większość takich reakcji wystąpiła w ciągu pierwszego miesiąca terapii. W przypadku wystąpienia objawów wskazujących na te reakcje, ibuprofen należy natychmiast odstawić i rozważyć możliwość leczenia alternatywnego (w razie potrzeby).

W wyjątkowych przypadkach na tle ospowicy wietrznej mogą wystąpić poważne powikłania infekcyjne ze strony skóry i tkanek miękkich. Obecnie nie wyklucza się roli leków przeciwbólowych w pogorszeniu tych stanów infekcyjnych. Dlatego zaleca się unikanie stosowania ibuprofenu w przypadku obecnej ospowicy wietrznej.

Efekty hematologiczne

Ibuprofen, podobnie jak inne leki przeciwbólowe, może hamować agregację płytek krwi i wydłużać czas krwawienia u zdrowych ochotników.

Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych o niezakaźnym charakterze

Rzadko u pacjentów leczonych ibuprofenem obserwowano zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych o niezakaźnym charakterze. Pomimo że zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych o niezakaźnym charakterze najprawdopodobniej występuje u pacjentów z łupieżem systematycznym i powiązanymi chorobami tkanki łącznej, zgłaszano przypadki zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych o niezakaźnym charakterze u pacjentów bez tych chorób przewlekłych.

Maskowanie objawów podstawowych infekcji

Tak jak inne leki przeciwbólowe, ibuprofen może maskować objawy choroby infekcyjnej, co może prowadzić do opóźnienia rozpoczęcia odpowiedniego leczenia i tym samym do nasilenia przebiegu choroby. Obserwowano to w przypadku bakteryjnej zapalenia płuc pozaszpitalnego i bakteryjnych powikłań ospowicy wietrznej. Gdy ibuprofen stosowany jest przy podwyższonej temperaturze ciała lub w celu złagodzenia bólu podczas infekcji, zaleca się monitorowanie choroby infekcyjnej. W warunkach leczenia poza placówką medyczną pacjent powinien skontaktować się z lekarzem, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią

Plodność

Stosowanie ibuprofenu może pogarszać płodność u kobiet i nie jest zalecane kobietom planującym zajście w ciążę. Kobietom mającym trudności z zajściem w ciążę lub przebadanym z powodu niepłodności, należy rozważyć możliwość przerwania przyjmowania ibuprofenu.

Ciąża

Hamowanie syntezy prostaglandyn może negatywnie wpływać na ciążę i/lub rozwój embrionalny/płodowy. Dane z badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia i wystąpienia wad serca i gastroschizy po stosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn w wczesnych stadiach ciąży. Uważa się, że ryzyko to rośnie wraz z dawką i długością leczenia. Badania na zwierzętach wykazały, że stosowanie inhibitora syntezy prostaglandyn prowadzi do zwiększenia strat przed i po implantacji oraz do śmierci embrionalnej/płodowej. Ponadto zgłaszano zwiększoną liczbę przypadków różnych wad rozwojowych, w tym sercowo-naczyniowych, u zwierząt otrzymujących inhibitor syntezy prostaglandyn w okresie organogenezy. Od 20. tygodnia ciąży stosowanie ibuprofenu może prowadzić do oligohydramnios w wyniku dysfunkcji nerek płodu. To zaburzenie może wystąpić krótko po rozpoczęciu leczenia i jest zwykle odwracalne po jego przerwaniu. Ponadto istnieją doniesienia o zwężeniu przewodu tętniczego po leczeniu w drugim trymestrze ciąży, które w większości przypadków ustępuje po zakończeniu leczenia. Dlatego w pierwszym i drugim trymestrze ciąży ibuprofen należy stosować wyłącznie w przypadku wyraźnej konieczności. W przypadku stosowania ibuprofenu przez kobiety planujące zajście w ciążę lub w pierwszym lub drugim trymestrze ciąży, dawka powinna być jak najniższa, a czas leczenia jak najkrótszy. Może być wskazane monitorowanie okołoporodowe w kierunku oligohydramnios i zwężenia przewodu tętniczego po wpływie ibuprofenu przez kilka dni, począwszy od 20. tygodnia ciąży. Stosowanie leku zawierającego ibuprofen należy przerwać, jeśli stwierdzono oligohydramnios lub zwężenie przewodu tętniczego.

W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą wpływać na płód, prowadząc do:

toksyczności kardiopłucnej (przedwczesne zwężenie/zamknięcie przewodu tętniczego i nadciśnienie płucne),
dysfunkcji nerek (patrz powyżej).

Pod koniec ciąży inhibitory syntezy prostaglandyn u matki i noworodka mogą prowadzić do:

możliwego wydłużenia czasu krwawienia, efektu przeciwzakrzepowego, który może wystąpić nawet przy bardzo niskich dawkach;
hamowania skurczów macicy, co może prowadzić do opóźnienia lub wydłużenia porodu.

Dlatego ibuprofen jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Poród i poród

Nie zaleca się stosowania ibuprofenu podczas porodu i porodu.

Początek porodu może zostać opóźniony, a jego czas trwania wydłużony, wraz ze zwiększoną skłonnością do krwawienia u matki i dziecka.

Karmienie piersią

Dostępne ograniczone badania wskazują, że leki przeciwbólowe wydzielają się w mleku matki w bardzo niskich stężeniach. Należy, jeśli to możliwe, unikać stosowania leków przeciwbólowych u kobiet w okresie karmienia piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów

Stosowanie ibuprofenu może negatywnie wpływać na szybkość reakcji pacjentów, co należy pamiętać podczas wykonywania czynności wymagających zwiększonej koncentracji uwagi, np. prowadzenia pojazdów mechanicznych lub pracy z innymi mechanizmami. Wpływ na szybkość reakcji znacznie nasila się w połączeniu z alkoholem.

Po przyjęciu leków przeciwbólowych możliwe są działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, senność, niedyspozycja/ogólne zmęczenie i zaburzenia wzroku. W przypadku wystąpienia takich objawów pacjenci powinni powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i pracy z innymi mechanizmami.

Sposób stosowania i dawki

Dawki

Niepożądane działanie można zminimalizować, stosując najniższą skuteczną dawkę przez najkrótszy możliwy okres czasu, konieczny do kontrolowania objawów (patrz sekcja „Szczególne wskazania”).

Dorośli i dzieci od 12. roku życia

Zalecana dawka leku Brufen Retard to dwie tabletki, które należy przyjmować jednocześnie raz dziennie, najlepiej wieczorem, długą chwilę przed snem. Tabletki należy połykać całe, popijając odpowiednią ilością płynu. Nie należy żuć, dzielić, mielić ani rozpuszczać tabletek w ustach, aby uniknąć dyskomfortu w jamie ustnej i podrażnienia gardła. W przypadku stanów ciężkich lub ostrych całkowita dzienna dawka może zostać zwiększona do trzech tabletek, które należy podzielić na dwa przyjęcia w ciągu doby.

Pacjenci w podeszłym wieku

Istnieje zwiększony ryzyko wystąpienia poważnych skutków niepożądanych u pacjentów w podeszłym wieku. Jeśli stosowanie leków przeciwbólowych niesteroidowych (NSAID) jest konieczne, należy przepisać najniższą skuteczną dawkę przez najkrótszy możliwy okres czasu. Podczas terapii NSAID należy regularnie monitorować występowanie krwawienia z przewodu pokarmowego u pacjenta. W przypadku zaburzeń funkcji nerek lub wątroby dawkę należy dobrać indywidualnie.

Zaburzenia funkcji nerek

Informacje dotyczące stosowania u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem funkcji nerek znajdują się w sekcji „Szczególne wskazania”, u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek – w sekcji „Przeciwwskazania”.

Zaburzenia funkcji wątroby

Informacje dotyczące stosowania u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem funkcji wątroby znajdują się w sekcji „Szczególne wskazania”, u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby – w sekcji „Przeciwwskazania”.

Sposób stosowania

Do użytku wewnętrznego. Zaleca się przyjmowanie podczas lub krótko po posiłku. Jeśli lek zostanie przyjęty wkrótce po posiłku, początek działania może zostać opóźniony. Pacjentom z wrażliwym przewodem pokarmowym zaleca się przyjmowanie leku podczas posiłku.

Dzieci

Brufen Retard nie jest wskazany do stosowania u dzieci poniżej 12. roku życia.

Przedawkowanie

Toksykologia

Objawy i objawy toksyczności zazwyczaj nie występowały przy dawkach poniżej 100 mg/kg u dzieci i dorosłych. Jednak w niektórych przypadkach mogą być konieczne działania wspierające. U dzieci objawy toksyczności obserwowano po przyjęciu leku w dawce 400 mg/kg lub więcej.

Objawy

U większości pacjentów objawy przedawkowania rozwijają się w ciągu 4–6 godzin po przyjęciu dużej ilości ibuprofenu.

Najczęstsze objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, ból brzucha, osłabienie i senność. Objawy ze strony układu nerwowego środkowego (CNS): ból głowy, szum w uszach, zawroty głowy, drgawki i utrata przytomności. Rzadko raportowano niestagmę, kwasicę metaboliczną, hipotermię, objawy ze strony nerek, krwawienie z przewodu pokarmowego, śpiączkę, apneę, biegunkę oraz depresję CNS i układu oddechowego. W przypadku ciężkich zatrucia może wystąpić kwasica metaboliczna i wydłużenie czasu protrombinowego / międzynarodowego znormalizowanego stosunku (INR), prawdopodobnie z powodu interakcji z krążącymi czynnikami krzepnięcia krwi. Opisywano dezorientację, pobudzenie, omdlenie oraz toksyczność sercowo-naczyniową, w tym hipotensję tętniczą, bradykardię i tachykardię.

W przypadku znacznego przedawkowania możliwe jest rozwinięcie się niewydolności nerek i uszkodzenia wątroby. Znaczne przedawkowanie jest zazwyczaj dobrze tolerowane, jeśli nie przyjmowano innych leków.

Długotrwałe stosowanie w dawkach wyższych niż zalecane może prowadzić do ciężkiej hipokaliemii i kwasicy nerkowej kanalikowej. Objawy mogą obejmować obniżenie poziomu przytomności i ogólną słabość (patrz sekcje „Szczególne wskazania” i „Działania niepożądane”).

Leczenie

Nie ma specyficznego antydotum w przypadku przedawkowania ibuprofenem. Leczenie powinno być objawowe, w zależności od potrzeb. W ciągu jednej godziny po przyjęciu potencjalnie toksycznej ilości ibuprofenu należy podać węgiel aktywowany. Jeśli przyjęta dawka leku przekracza 400 mg/kg, zaleca się w ciągu jednej godziny po przyjęciu przeprowadzenie przemywania / opróżniania żołądka oraz podjęcie działań wspierających. Zapewnić odpowiednią diurezę.

Należy dokładnie monitorować funkcję nerek i wątroby. W razie potrzeby należy skorygować równowagę elektrolitową surowicy krwi.

Po przyjęciu potencjalnie toksycznej ilości leku należy obserwować stan pacjenta przez co najmniej cztery godziny.

Częste lub długotrwałe drgawki należy leczyć wstrzyknięciem dożylnym diazepamu. Inne działania mogą być wskazane w zależności od stanu klinicznego pacjenta.

W celu uzyskania najnowszych informacji należy skontaktować się z lokalnym ośrodkiem toksykologicznym.

Efekty uboczne

Charakter efektów ubocznych ibuprofenu jest podobny do obserwowanego przy stosowaniu innych NLPZ.

Ze strony układu pokarmowego

Efekty uboczne ze strony układu pokarmowego występują najczęściej. Możliwe są wrzody trawiennicze, perforacja lub krwawienie żołądkowo-jelitowe, czasem zakończone śmiercią, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). Podczas stosowania ibuprofenu zgłaszano nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, dyspepsję, ból brzucha, melenu, hematemesis, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, krwawienie żołądkowo-jelitowe oraz nasilenie objawów zapalenia jelita grubego i choroby Crohna (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Z mniejszą częstotliwością obserwowano zapalenie żołądka, wrzody dwunastnicy, wrzody żołądka oraz perforację przewodu pokarmowego.

Ze strony układu odpornościowego

Zgłaszano reakcje nadwrażliwości podczas stosowania NLPZ. Obejmują one: niemiespecyficzne reakcje alergiczne i anafilaksję; nadwrażliwość dróg oddechowych, w tym astmę, nasilenie objawów astmy, skurcz oskrzeli lub duszność; różnorodne objawy skórne, w tym wysypkę różnego typu, swędzenie, pokrzywkę, purpurę, obrzęk naczynioruchowy oraz bardzo rzadko – zespół wielopostaciowej erytemy, choroby pęcherzykowe (w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczny epidermalny nekroliz).

Ze strony układu sercowo-naczyniowego

Zgłaszano obrzęki, nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca w związku z leczeniem NLPZ. Dane z badań klinicznych wskazują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w wysokich dawkach (2400 mg na dobę), może nieco zwiększać ryzyko wystąpienia zjawisk trombotycznych tętniczych, takich jak zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Infekcje i inwazje

Rinit i niemienne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (szczególnie u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami autoimmunologicznymi, takimi jak toczeń rumieniowaty układowy i mieszane choroby tkanki łącznej) z objawami sztywności karku, bólem głowy, nudnościami, wymiotami, gorączką lub dezorientacją (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Opisano przypadki nasilenia infekcyjnych zapaleń skóry (np. rozwój faszcyty naczyniowej) podczas stosowania NLPZ. Jeśli podczas stosowania ibuprofenu pojawiają się lub nasilają się objawy infekcji, pacjent powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Uszkodzenia skóry i tkanki podskórnej

W wyjątkowych przypadkach na tle ospa wietrzna mogą występować ciężkie infekcje skóry i powikłania ze strony tkanek miękkich (patrz także „Infekcje i inwazje”).

Poniżej wymieniono efekty uboczne, które mogą być związane z ibuprofenem i które sklasyfikowano według częstości występowania i układów narządów zgodnie z MedDRA.

Według częstości występowania efekty uboczne dzieli się na: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), rzadkie (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadkie (≥ 1/10000 do < 1/1000), bardzo rzadkie (< 1/10000) oraz nieznanej częstości (niemożliwe do ustalenia na podstawie dostępnych danych).

Infekcje i inwazje: rzadkie – rinit; rzadkie – niemienne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Ze strony krwi i układu chłonnego: rzadkie – leukopenia, trombocytopenia, neutropenia, agranulocytoza, anemia aplastyczna, anemia hemolityczna.

Ze strony układu odpornościowego: rzadkie – nadwrażliwość; rzadkie – reakcja anafilaktyczna.

Ze strony psychiki: rzadkie – bezsenność, zaburzenia lękowe; rzadkie – depresja, dezorientacja.

Ze strony układu nerwowego: często – ból głowy, zawroty głowy; rzadkie – parestezje, senność; bardzo rzadkie – zapalenie nerwu wzrokowego.

Ze strony narządów wzroku: rzadkie – pogorszenie wzroku; bardzo rzadkie – toksyczna neuropatia nerwu wzrokowego.

Ze strony narządów słuchu i aparatu wchłaniającego: rzadkie – pogorszenie słuchu, szumy w uszach, zawroty głowy.

Ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i jamy opłucnowej: rzadkie – astma oskrzelowa, skurcz oskrzeli, duszność.

Ze strony układu pokarmowego: często – dyspepsja, biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha, wzdęcia, zaparcia, melena, hematemesis, krwawienie żołądkowo-jelitowe; rzadkie – zapalenie żołądka, wrzody dwunastnicy, wrzody żołądka, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, perforacja przewodu pokarmowego; bardzo rzadkie – zapalenie trzustki; nieznana częstość – nasilenie objawów zapalenia jelita grubego i choroby Crohna.

Ze strony układu wątrobowo-pęcherzykowego: rzadkie – zapalenie wątroby, żółtaczka, zaburzenia funkcji wątroby; bardzo rzadkie – niewydolność wątroby.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: często – wysypka; rzadkie – pokrzywka, swędzenie, purpura, obrzęk naczynioruchowy; bardzo rzadkie – ciężkie skórne efekty uboczne (CSEU) (w tym zespół wielopostaciowej erytemy, odłuszczeniowy zapalenie skóry, reakcje pęcherzykowe, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczny epidermalny nekroliz); nieznana częstość – reakcja lekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespołem DRESS), ostrze ogólne pustularne egzantematyczne (HSS), reakcje fotouczulenia.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: nieznana częstość – obniżenie apetytu, hipokaliemia*.

Ze strony nerek i układu moczowego: rzadkie – toksyczna nefropatia w różnych formach, w tym zapalenie kanalików nerkowych i przestrzeni międzykomórkowej, zespół nerczny i niewydolność nerek; bardzo rzadkie – ostra niewydolność nerek; nieznana częstość – kolka nerkowa, dysuria, kwasica kanałkowa nerkowa*.

Ogólne zaburzenia i zmiany w miejscu podania: często – niedobór samopoczucia/ograniczenie wydolności; rzadkie – obrzęk.

Ze strony układu sercowego: bardzo rzadkie – niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego (patrz także sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”); nieznana częstość – zespół Koyna.

Ze strony układu naczyniowego: bardzo rzadkie – nadciśnienie tętnicze.

* O kwasicy kanałkowej nerkowej i hipokaliemii zgłaszano w okresie postmarketingowym, zazwyczaj po długotrwałym stosowaniu ibuprofenu w dawkach wyższych niż zalecane.

Zgłaszanie efektów ubocznych po rejestracji leku ma duże znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka podczas stosowania tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzenia efektów ubocznych i braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C, w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. 10 tabletek w blisterze, 1 lub 2 blisterów w pudełku kartonowym; 14 tabletek w blisterze, 1 blister w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. Famar A.V.E. Anthoussa Plant, Grecja / Famar A.V.E. Anthoussa Plant, Greece.

Miejsce produkcji i adres siedziby producenta. Anthousa Avenue 7, Anthousa Attiki, 15349, Grecja / Anthousa Avenue 7, Anthousa Attiki, 15349, Greece.