Briglau Eko

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU Briglau Eko (BRIGLAU ECO)

Skład:

substancja czynna: bromonidyna tartrian;

1 ml roztworu zawiera 2 mg bromonidyny tartrianu;

substancje pomocnicze: alkohol poliwinylowy 40-88; cytrynian sodu; kwas cytrynowy, monohydrat; chlorek sodu; kwas solny, roztwór 10 %; wodorotlenek sodu, roztwór 10 %; woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Kropelki do oczu, roztwór.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty, żółto-zielony roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki przeciwjaskrowe i miozyki. Kod ATC S01E A05.

Właściwości farmakodynamiczne

Farmakodynamika

Brymonidyna jest agonistą receptorów α-2-adrenergicznych. Powinność brymonidyny do receptorów α-2-adrenergicznych jest 1000 razy większa niż do receptorów α-1-adrenergicznych. Dzięki temu brymonidyna nie powoduje rozszerzenia źrenicy ani zwężenia naczyń krwionych przeszczepów siatkówki u ludzi.

U ludzi tarteran brymonidyny po podaniu do worka spojówkowego obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe, minimalnie wpływając na działanie układu sercowo-naczyniowego i układu oddechowego.

Ograniczone dane dotyczące stosowania leku u pacjentów z astmą oskrzelową nie potwierdziły wystąpienia działań niepożądanych.

Brymonidyna charakteryzuje się szybkim początkiem działania, a maksymalny efekt hipotensyjny występuje 2 godziny po zastosowaniu. W dwóch badaniach klinicznych prowadzonych przez rok brymonidyna obniżała ciśnienie wewnątrzgałkowe o około 4–6 mmHg.

Zgodnie z badaniami fluorofotometrycznymi przeprowadzonymi na zwierzętach i ludziach tarteran brymonidyny wykazuje podwójny mechanizm działania. Prawdopodobnie brymonidyna obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe poprzez zmniejszenie produkcji cieczy wewnątrzgałkowej oraz zwiększenie odpływu uweoskleeralnego.

Badania kliniczne potwierdzają, że brymonidynę można skutecznie łączyć z beta-blokerami stosowanymi miejscowo. Badania kliniczne krótkoterminowe potwierdzają również, że brymonidyna wykazuje istotny kliniczny efekt addytywny w połączeniu z trawoprostem (6 tygodni) i latanoprostem (3 miesiące).

Farmakokinetyka

Po 10-dniowym podawaniu do worka spojówkowego roztworu o stężeniu 0,2 % dwa razy dziennie obserwowano niskie stężenie brymonidyny we krwi (średnie Cmax wynosiło 0,06 ng/ml).

Po wielokrotnym stosowaniu (2 razy dziennie przez 10 dni) stwierdzono niewielką akumulację leku we krwi. Pole pod krzywą farmakokinetyczną „stężenie – czas” w stanie równowagi w ciągu 12 godzin (AUC0–12 h) wynosiło 0,31 ng·h/ml w porównaniu do 0,23 ng·h/ml po podaniu pierwszej dawki. Średni okres półwylęgu z krwi ogólnoustrojowej po miejscowym podaniu leku wynosił około 3 godziny.

Po miejscowym podaniu brymonidyna wiąże się z białkami osocza w przybliżeniu w 29 %.

In vitro i in vivo brymonidyna odwracalnie wiąże się z melaniny w tkankach oka. Po 2 tygodniach miejscowego stosowania leku stężenie brymonidyny w tęczówce, ciele rzęskowym i błonie naczyniowej/siatkówce było 3–17 razy większe niż po podaniu pojedynczej dawki. Nie stwierdzono akumulacji leku w przypadku braku melaniny.

Znaczenie wiązania z melaniną u ludzi nie zostało zbadane. Jednak nie potwierdzono niekorzystnych skutków ocznych w badaniach biomikroskopowych oczu pacjentów leczonych brymonidyną przez okres do 1 roku. Nie potwierdzono również objawów toksycznego wpływu na narząd wzroku w badaniach na zwierzętach, którym przez rok podawano tarteran brymonidyny w dawkach 4 razy wyższych niż zalecane dawki dla ludzi.

Po doustnym podaniu u ludzi brymonidyna jest szybko wchłaniana z przewodu pokarmowego, a następnie szybko wydalana z organizmu. Znaczna część dawki (około 75 %) jest wydalana w postaci metabolitów z moczem w ciągu 5 dni; nie stwierdzono niezmienionego leku w moczu. Badania in vitro z wykorzystaniem tkanki wątroby zwierząt i ludzi wskazują, że przemiany metaboliczne brymonidyny zachodzą głównie przy udziale aldehydooxidazy i cytochromu P450. Główną drogą wydalania leku z ogólnoustrojowego obiegu krwi jest więc metabolizm wątrobowy.

Profil kinetyczny

Nie stwierdzono istotnych odstępstw od proporcjonalnej zależności między dawką brymonidyny, maksymalnym stężeniem we krwi Cmax i AUC po jednorazowym podaniu leku w stężeniu 0,08 %, 0,2 % i 0,5 % odpowiednio.

Pacjenci w wieku podeszłym

Cmax, AUC i okres półwylęgu brymonidyny po dawce jednorazowej mają podobne wartości u pacjentów w wieku podeszłym (od 65 roku życia) i u młodszych pacjentów. Dane obserwacyjne wskazują na brak zależności między wiekiem a wchłanianiem leku do ogólnoustrojowego obiegu krwi oraz jego wydalaniem.

Badania kliniczne trwające 3 miesiące (z udziałem pacjentów w wieku podeszłym) potwierdziły, że ogólny wpływ brymonidyny był bardzo niewielki.

Charakterystyka kliniczna

Wskazania

Stosować w celu obniżenia podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego u pacjentów z jaskrą otwartego kąta lub z podwyższonym ciśnieniem ocznym:

• W monoterapii, gdy stosowanie miejscowych leków z grupy blokerów β jest przeciwwskazane.
• W ramach terapii skojarzonej z innymi lekami obniżającymi ciśnienie wewnątrzgałkowe, gdy obniżenie ciśnienia osiągnięte przy stosowaniu tych leków jest niewystarczające.

Przeciwwskazania

Podwyższona wrażliwość na bromonidynę tartrat lub na inne składniki leku.

Wiek dziecięcy (poniżej 18 roku życia).

Przeciwwskazane stosowanie u pacjentów leczonych inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), oraz antydepresantami wpływającymi na przekazywanie noradrenergiczne (np. trójpierścieniowe antydepresanty i mianseryna).

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji

Lek Briglau Eko jest przeciwwskazany u pacjentów leczonych inhibitorami MAO oraz u pacjentów przyjmujących antydepresanty wpływające na przekazywanie noradrenergiczne (tj. trójpierścieniowe antydepresanty i mianseryna).

Mimo braku specjalistycznych badań nad interakcjami lek-briglau eko, należy uwzględnić możliwość nasilenia działania leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy (alkohol, barbiturany, pochodne opium, leki uspokajające, znieczulenia ogólne).

Nie ma danych dotyczących poziomu katecholamin krążących w osoczu po zastosowaniu bromonidyny. Należy jednak zachować ostrożność przy przepisywaniu leku pacjentom przyjmującym środki mogące wpływać na metabolizm amin i ich rozmieszczenie w krążeniu, np. chloropromazyna, metylfenidat, rezerpina.

Po zastosowaniu bromonidyny u niektórych pacjentów obserwowano obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, które nie miało znaczenia klinicznego. Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu leków hipotensyjnych oraz glikozydów nasierdziowych.

Należy również zachować ostrożność na początku stosowania (lub przy zmianie dawki) leków systemowych (niezależnie od postaci farmaceutycznej), które mogą oddziaływać z receptorami α-adrenergicznymi lub wpływać na ich działanie, tj. agonistów lub antagonistów receptorów adrenergicznych (np. izoprenalina, prazozyna).

Szczególne ostrzeżenia

Zaburzenia serca

Należy zachować ostrożność przy stosowaniu leku u pacjentów z ciężkimi, niestabilnymi lub niekontrolowanymi chorobami układu sercowo-naczyniowego.

Zaburzenia wzroku

W niektórych pacjentach (12,7%) w trakcie badań klinicznych odnotowano przypadki reakcji nadwrażliwości w okolicach oczu po przyjęciu brimonidyny.

W przypadku wystąpienia reakcji alergicznych należy przerwać stosowanie brimonidyny. Obserwowano opóźnione reakcje nadwrażliwości związane z oczami po zastosowaniu brimonidyny, przy czym niektóre doniesienia dotyczyły reakcji związanych ze wzrostem ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Zaburzenia naczyniowe

Lek Briglau Eko należy stosować z ostrożnością u pacjentów z depresją, niedokrwistością mózgową i niedokrwistością wieńcową, zespołem Raynauda, hipotensją ortostatyczną oraz zatorowością zakrzepową.

Niewydolność wątroby i nerek

Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania leku u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek, dlatego należy zachować ostrożność przy stosowaniu brimonidyny u tych pacjentów.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią

Ciąża

Nie przeprowadzono kontrolowanych badań z udziałem kobiet w ciąży. W badaniach na zwierzętach brimonidyny tartrat nie wywoływał efektów teratogennych. U królików brimonidyny tartrat, przy stężeniach osoczowych wyższych niż osiągane podczas terapii u ludzi, powodował zwiększenie utrat przed implantacją oraz postnatalne spowolnienie wzrostu. Leku Briglau Eko nie należy stosować w czasie ciąży lub karmienia piersią, chyba że oczekiwana korzyść dla matki znacznie przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu lub dziecka.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy brimonidyna przenika do mleka matki. Związek wydzielany jest z mlekiem szczurów w okresie laktacji. Leku Briglau Eko nie należy stosować w czasie karmienia piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn

Brimonidyna może powodować uczucie zmęczenia i senność, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn. Brimonidyna może również powodować zaburzenia ostrości wzroku i pogorszenie widzenia, co może utrudniać prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn, szczególnie w nocy lub w warunkach półmroku. Pacjent powinien poczekać na ustąpienie tych objawów, zanim przystąpi do prowadzenia pojazdu lub obsługi maszyn.

Sposób stosowania i dawki

Stosowanie u dorosłych, w tym u pacjentów w wieku podeszłym

Zaleca się stosowanie 1 kropli brymomidyny do chorego oka (oka) 2 razy na dobę w odstępach około 12 godzin. U pacjentów w wieku podeszłym nie jest wymagana korekta dawki. W celu zmniejszenia wchłaniania ogólnoustrojowego natychmiast po zakropleniu leku zaleca się uciskanie i utrzymywanie przez 1 minutę woreczka łzowego w wewnętrznym kącie oka (uciskanie punktu łzowego).

W przypadku stosowania więcej niż jednego leku okulistycznego do miejscowego stosowania zaleca się zachowanie odstępu między ich stosowaniem nie krótszego niż 5–15 minut.

Stosowanie w niewydolności nerek i wątroby

Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania brymomidyny u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby lub nerek.

Dzieci

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania brymomidyny u dzieci nie zostały zbadane, dlatego lek nie powinien być stosowany u dzieci.

Przedawkowanie

Przedawkowanie przy podawaniu do oka (dorośli)

W opisanych przypadkach przedawkowania obserwowano objawy odpowiadające znanym działaniom niepożądanych.

Przedawkowanie ogólnoustrojowe w wyniku przypadkowego przyjęcia doustnie (dorośli)

Dane dotyczące przypadkowego przyjęcia doustnie brymomidyny przez dorosłych pacjentów są ograniczone. Jedynym zanotowanym działaniem niepożądany był spadek ciśnienia tętniczego. Po zaobserwowanym epizodzie obniżenia ciśnienia tętniczego wystąpiła hipertensja „odskokowa”. W przypadku przedawkowania doustnego należy podjąć działania wspomagające i leczenie objawowe; należy zapewnić przejrzystość dróg oddechowych pacjenta.

Miano doniesień o przedawkowaniu innych agonistów α-2, które powodowały takie objawy jak: hipotensja tętnicza, osłabienie, wymioty, letargia, uspokojenie, bradykardia, arytmię, miazę, apneę, hipotonię, hipotermię, niewydolność oddechową oraz drgawki. Leczenie jest objawowe.

Przedawkowanie przy miejscowym stosowaniu oraz przedawkowanie ogólnoustrojowe przy przypadkowym przyjęciu doustnie u dzieci

Zgłoszono objawy przedawkowania brymomidyny, w szczególności depresję ośrodkowego układu nerwowego, takie jak śpiączka lub zaburzenia świadomości, letargia, senność, hipotonia, bradykardia, hipotermia, blade zabarwienie skóry, niewydolność oddechową, apneę, które wystąpiły u noworodków, niemowląt i dzieci po stosowaniu roztworu do oczu brymomidyny (0,1–0,2 %) jako składnika leczenia wrodzonej jaskry lub po przypadkowym przyjęciu doustnym brymomidyny. Niektórzy pacjenci wymagali hospitalizacji i podjęcia działań resuscytacyjnych z intubacją.

Wszystkie dzieci wyzdrowiały całkowicie w ciągu 6–24 godzin.

Efekty uboczne

Najczęściej występujące działania niepożądane (u 22–25 % pacjentów): suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaczerwienienie spojówek oraz uczucie pieczenia/pokłuwania oczu. Wymienione powyżej objawy mają zazwyczaj charakter przejściowy i nie wymagają przerywania leczenia.

Objawy reakcji alergicznych w okolicy oczu występowały u 12,7 % pacjentów biorących udział w badaniach klinicznych (stanowiąc przyczynę przerwania udziału w badaniu u 11,5 % pacjentów). Reakcje te pojawiały się zazwyczaj między 3. a 9. miesiącem leczenia.

W ramach każdej grupy według częstości występowania działania niepożądane są wymienione według stopnia nasilenia objawów. Częstość występowania działań niepożądanych sklasyfikowano następująco: bardzo często (≥1/10); często (od ≥1/100 do <1/10); rzadko (od ≥1/1000 do <1/100); nieczęsto (od ≥1/10000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10000), częstość nieznana (niemożliwe do określenia na podstawie dostępnych danych).

Ze strony układu odpornościowego

Niezwykle rzadko: ogólne reakcje alergiczne.

Ze strony psychiki

Rzadko: depresja.

Bardzo rzadko: bezsenność.

Ze strony układu nerwowego

Bardzo często: ból głowy, senność.

Często: zawroty głowy, zaburzenia smaku.

Bardzo rzadko: utrata przytomności.

Ze strony narządów wzroku

Bardzo często: podrażnienie oczu (zaczerwienienie spojówek, uczucie pieczenia i pokłuwania, swędzenie, folikularność spojówek, uczucie ciała obcego), obniżenie ostrości wzroku – zapalenie powiek i spojówek alergicznym, zapalenie spojówek alergicznym, reakcje alergiczne w okolicy oczu i zapalenie spojówek folikularnych.

Często: podrażnienie miejscowe (opuchlizna i zaczerwienienie powiek, zapalenie brzegów powiek, obrzęk spojówek i obecność wydzieliny z worka spojówkowego, ból oczu i nadmierna produkcja łez), wrażliwość na światło, uszkodzenie i zmiana koloru nabłonka rogówki, suchość oczu, wybielenie spojówek, zaburzenia wzroku, zapalenie spojówek.

Bardzo rzadko: zapalenienie tęczówki, zwężenie źrenic.

Ze strony serca

Częstość nieznana: kołatanie serca/arytmia (w tym bradykardia i tachykardia).

Zaburzenia ze strony naczyń

Bardzo rzadko: nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze.

Ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i śródpiersia

Często: objawy ze strony górnych dróg oddechowych.

Rzadko: suchość błony śluzowej nosa.

Niezwykle rzadko: duszność.

Ze strony przewodu pokarmowego

Bardzo często: suchość błony śluzowej jamy ustnej.

Często: zaburzenia przewodu pokarmowego.

Zaburzenia ogólne i w miejscu podania

Bardzo często: zmęczenie.

Często: osłabienie (astenia).

Poniżej wymieniono działania niepożądane obserwowane w praktyce klinicznej w okresie pogwarancyjnym po zastosowaniu leku zawierającego bromonidynę tartrat w postaci roztworu do kropli do oczu. Ponieważ dane pochodzą z dobrowolnych zgłoszeń, liczba pacjentów, u których wystąpiły działania niepożądane, jest nieznana, dlatego niemożliwe jest oszacowanie częstości ich występowania.

Ze strony narządów wzroku

Zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego (zapalenienie błony naczyniowej przedniego odcinka oka); swędzenie powiek.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych

Reakcje skórne, w tym rumień, obrzęk twarzy, swędzenie, wysypka i rozszerzenie naczyń krwionośnych.

U noworodków i niemowląt, u których elementem terapii wrodzonego jaskry była bromonidyna, obserwowano objawy przedawkowania, takie jak utrata przytomności, letargia, senność, obniżenie ciśnienia tętniczego, osłabienie, bradykardia, hipotermia, sine zabarwienie skóry, bladość, zahamowanie oddychania i apneę.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma duże znaczenie. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego z zastosowaniem tego leku. Osoby pracujące w zawodach medycznych i farmaceutycznych, a także pacjenci lub ich prawni opiekunowie powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku za pośrednictwem Zautomatyzowanego Systemu Informacyjnego do Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności

2 lata. Nie stosować leku po upływie okresu ważności podanego na opakowaniu. Okres ważności po pierwszym otwarciu – 90 dni.

Warunki przechowywania

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 30 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie

5 ml roztworu w polietylenowym flakonie-kroplarce z pokrywką zabezpieczoną pierścieniem gwarancyjnym.

1 lub 3 flakony w tekturowym pudełku.

Kategoria receptury

Na receptę.

Producent

Rafarm S.A.

Rafarm S.A.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności

Thesi Pousi Xatzi Agiou Louka, Paiania, 190 02, Grecja

Thesi Pousi Xatzi Agiou Louka, Paiania, 190 02, Greece

Wnioskodawca

Zakład Farmaceutyczny „POLPHARMA” S.A.

Pharmaceutical Works “POLPHARMA” S.A.

Adres wnioskodawcy i miejsce prowadzenia działalności

ul. Pelplinska 19, 83-200, Starogard Gdański, Polska

19, Pelplinska Str., 83-200 Starogard Gdanski, Poland.