INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU Bofen 400 (BOFEN 400)

Skład:

substancja czynna: ibuprofen;

1 tabletka zawiera ibuprofen 400 mg;

substancje pomocnicze: laktoza monohydrat; sodu laurylosiarczyn; celuloza mikrokryształowa; sodowa só kroskarbokselulozy; dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny; stearynian magnezu;

otoczka filmowa: kopolimer alkoholu poliwinylowego z polietylenoglikolem, talk, dwutlenek tytanu (E 171), gliceryna monokaprylokaprynian, alkohol poliwinylowy.

Postać farmaceutyczna. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki o kształcie owalnym, powierzchni dwuwypukłej, pokryte otoczką filmową białego koloru.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwnowotworne niesteroidowe i przeciwreumatyczne. Pochodne kwasu propionowego. Kod ATC M01A E01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Ibuprofen – pochodna kwasu propionowego, niesteroidowy lek przeciwbólowy (NSAID) o działaniu przeciwbólowym, przeciwzapalnym i przeciwgorączkowym. Działanie terapeutyczne leku uważa się za wynikające z hamowania aktywności enzymu cyklooksygenazy, co prowadzi do wyraźnego zmniejszenia syntezy prostaglandyn. Te właściwości zapewniają ulgę w objawach zapalenia, bólu i gorączki.

Dane eksperymentalne wskazują, że ibuprofen może konkurencyjnie hamować działanie niskich dawek kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi, jeśli oba leki są stosowane jednocześnie.

Niektóre badania farmakodynamiczne wskazują, że przy jednorazowym przyjęciu ibuprofenu w dawce 400 mg, 8 godzin przed lub 30 minut po przyjęciu kwasu acetylosalicylowego w postaci leku o szybkim uwalnianiu (w dawce 81 mg), działanie kwasu acetylosalicylowego na produkcję tromboksany lub agregację płytek krwi było zmniejszone.

Mimo że istnieją niepewności dotyczące ekstrapolacji uzyskanych danych na sytuację kliniczną, nie można wykluczyć możliwości, że regularne, długotrwałe stosowanie ibuprofenu może zmniejszyć działanie kardioprotekcyjne niskich dawek kwasu acetylosalicylowego. Klinicznie istotne zmiany są mało prawdopodobne przy nieregularnym stosowaniu ibuprofenu (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań”).

Farmakokinetyka.

Ibuprofen jest szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego (GI), maksymalne stężenie we krwi osiągane jest w ciągu 1–2 godzin po przyjęciu. Okres półwyladowania wynosi około 2 godzin.

Ibuprofen jest metabolizowany w wątrobie do dwóch metabolitów nieaktywnych, które są wydalane przez nerki razem z niezmienionym ibuprofenem w formie wolnej lub w formie koniugatów. Wydalanie nerkowe jest szybkie i pełne. Ibuprofen w dużym stopniu wiąże się z białkami osocza krwi.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Do złagodzenia bólu umiarkowanego i średniego nasilenia, takiego jak ból podczas algomenorei, ból zęba i ból poranny po zabiegu chirurgicznym, a także do objawowego złagodzenia bólu głowy, w tym migreny.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na ibuprofen lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
Reakcje nadwrażliwościowe (np. astma oskrzelowa, rinit, obrzęk naczynioruchowy lub pokrzywka), które występowały wcześniej po zastosowaniu ibuprofenu, kwasu acetylosalicylowego lub innych NLPZ.
Ostre lub przebyte wcześniej zapalenie jeluca, choroba Leśniowskiego-Crohna, nawracające wrzody żołądka lub krwawienie z przewodu pokarmowego (dwa lub więcej wyraźnych epizodów potwierdzonego powstawania wrzodów lub krwawienia).
Krwawienie z przewodu pokarmowego lub perforacja związane z wcześniejszym stosowaniem NLPZ.
Ciężkie zaburzenia funkcji wątroby, ciężkie zaburzenia funkcji nerek, ciężka niewydolność serca (klasa IV wg klasyfikacji NYHA (New York Heart Association)).
Aktywne krwawienia mózgowe lub inne krwawienia.
Zaburzenia krzepnięcia krwi lub krwiotwórczości.
Trzeci trymestr ciąży.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leku Bofen 400 z poniższymi lekami ze względu na możliwą interakcję lekową, zaobserwowaną u niektórych pacjentów.

Leki przeciwhypertensyjne, β-blokery i leki moczopędne. NLPZ mogą zmniejszać skuteczność leków przeciwhypertensyjnych, takich jak inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (IEK), blokery receptorów angiotensyny II, β-blokery i leki moczopędne. Leki moczopędne mogą również zwiększać ryzyko nefrotoksyczności NLPZ.

Glikozydy naparstnicy. NLPZ mogą nasilać niewydolność serca, zmniejszać szybkość filtracji kłębuszkowej i zwiększać stężenie glikozydów naparstnicy we krwi.

Cholestyramina. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu i cholestyraminy może zmniejszać wchłanianie ibuprofenu w przewodzie pokarmowym, jednak znaczenie kliniczne tego zjawiska jest nieznane.

Lit. NLPZ mogą zmniejszać wydalanie litu.

Metotreksat. NLPZ mogą hamować wydzielanie metotreksatu w kanalikach nerkowych i obniżać klirens metotreksatu.

Cyklosporyna. Obserwuje się zwiększone ryzyko nefrotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu cyklosporyny i ibuprofenu.

Mifepryston. Teoretycznie możliwe jest zmniejszenie skuteczności leku ze względu na właściwości antyprostaglandynowe NLPZ. Ograniczone dane pozwalają przypuszczać, że jednoczesne stosowanie NLPZ w dniu podania prostaglandyny nie wpływa na działanie mifeprystonu lub prostaglandyny na dojrzewanie szyjki macicy ani na kurczliwość macicy i nie zmniejsza skuteczności farmakologicznego przerwania ciąży.

Inne NLPZ, w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2 (COX-2). Należy unikać jednoczesnego stosowania ibuprofenu i innych NLPZ, w tym inhibitorów COX-2, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Kwas acetylosalicylowy. Podobnie jak w przypadku innych leków zawierających NLPZ, jednoczesne stosowanie ibuprofenu i kwasu acetylosalicylowego zazwyczaj nie jest zalecane ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych.

Dane eksperymentalne wskazują, że ibuprofen może konkurencyjnie hamować działanie niskich dawek kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi przy jednoczesnym stosowaniu.

Jednakże, pomimo że możliwość ekstrapolacji tych danych na sytuację kliniczną nie została udowodniona, nie można wykluczyć prawdopodobieństwa, że regularne i długotrwałe stosowanie ibuprofenu może zmniejszyć działanie kardioprotekcyjne niskich dawek kwasu acetylosalicylowego. Przy nieregularnym stosowaniu ibuprofenu wpływ klinicznie istotny jest mało prawdopodobny (patrz sekcja „Farmakodynamika”).

Kortykosteroidy. Zwiększone ryzyko wrzodów przewodu pokarmowego lub krwawienia przy stosowaniu razem z ibuprofenem (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Antykoagulancy. Ibuprofen może nasilać działanie antykoagulantów, takich jak warfaryna (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Antybiotyki chinolonowe. Dane z badań na zwierzętach wskazują, że NLPZ mogą zwiększać ryzyko wystąpienia drgawek związanych z przyjmowaniem antybiotyków chinolonowych. Pacjenci przyjmujący jednocześnie NLPZ i chinolony mają zwiększone ryzyko rozwoju drgawek.

Połączenia sulfonowych. NLPZ mogą wzmacniać działanie leków z grupy połączeń sulfonowych. Rzadko opisywano przypadki hipoglikemii u pacjentów przyjmujących leki z grupy połączeń sulfonowych podczas terapii ibuprofenem.

Leki przeciwzakrzepowe i selektywne inhibitory ponownego wychwytu serotoniny (SSRI) (np. klopidogrel i tyklopidyna). Zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego przy jednoczesnym stosowaniu z ibuprofenem (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Takrolimus. Możliwe zwiększone ryzyko nefrotoksyczności przy stosowaniu leku u pacjentów przyjmujących takrolimus.

Zydowidyna. NLPZ zwiększają ryzyko toksyczności hematologicznej przy jednoczesnym stosowaniu z zydowidyną. Istnieją dowody na zwiększone ryzyko wystąpienia hemartrozów i hematoma u pacjentów zakażonych HIV, cierpiących na hemofilię, przy przepisywaniu ibuprofenu na tle przyjmowania zydowidyny.

Aminoglikozydy. NLPZ mogą zmniejszać wydalanie aminoglikozydów.

Ekstrakty ziół. Ginkgo biloba może nasilać ryzyko krwawienia związanego z NLPZ.

Inhibitory CYP2C9. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu z inhibitorami CYP2C9 może zwiększać ekspozycję na ibuprofen (substrat CYP2C9). W jednym z badań wykazano, że worykonazol i flukenazol ( inhibitory CYP2C9) zwiększały ekspozycję na S(+)-ibuprofen o około 80–100%. Należy rozważyć zmniejszenie dawki ibuprofenu przy jednoczesnym przepisywaniu inhibitorów CYP2C9, szczególnie przy przepisywaniu wysokich dawek ibuprofenu pacjentom przyjmującym worykonazol lub flukenazol.

Szczególne ostrzeżenia.

Ogólne ostrzeżenia

Reakcje niepożądane można zminimalizować stosując najniższą skuteczną dawkę przez najkrótszy możliwy okres czasu, konieczny do kontrolowania objawów (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki” oraz ryzyko przewodu pokarmowego i ryzyko układu sercowo-naczyniowego poniżej).

Przy długotrwałym stosowaniu dowolnych leków przeciwbólowych może wystąpić ból głowy, którego nie należy leczyć zwiększonymi dawkami leku.

Podczas jednoczesnego stosowania leku z alkoholem może wzrosnąć ryzyko reakcji niepożądanych związanych z substancją czynną, w szczególności ze strony przewodu pokarmowego lub układu nerwowego środkowego (UKŚ), prawdopodobnie z powodu działania addytywnego.

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku częściej występują reakcje niepożądane podczas stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), szczególnie krwawienia przewodu pokarmowego i perforacje, które mogą być śmiertelne (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Populacja pediatryczna

Istnieje ryzyko zaburzenia funkcji nerek u dzieci i młodzieży z odwodnieniem.

Krwawienie, owrzodzenie i perforacja przewodu pokarmowego

Lek Bofen 400 należy stosować z ostrożnością u pacjentów z wrzodem żołądka lub dwunastnicy oraz innymi chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie, ponieważ ich stan może się pogorszyć (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Podczas stosowania wszystkich NLPZ obserwowano rozwój krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego w dowolnym czasie trwania leczenia. Te reakcje niepożądane mogą być śmiertelne i rozwijać się z lub bez objawów wskazujących na nie, niezależnie od obecności w wywiadzie ciężkich chorób przewodu pokarmowego.

Ryzyko krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego wzrasta wraz ze zwiększaniem dawki ibuprofenu u pacjentów z owrzodzeniem w wywiadzie, szczególnie komplikowanym krwawieniem lub perforacją (patrz sekcja „Przeciwwskazania”), oraz u pacjentów w podeszłym wieku. Takich pacjentów należy rozpocząć leczenie od najniższej skutecznej dawki.

U tych pacjentów, jak również u pacjentów wymagających jednoczesnego stosowania małych dawek kwasu acetylosalicylowego lub innych leków, które mogą zwiększyć ryzyko uszkodzenia przewodu pokarmowego, należy rozważyć możliwość jednoczesnego przepisania leków ochronnych, takich jak misoprostol lub inhibitory pompy protonowej (patrz sekcja „Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Należy unikać stosowania ibuprofenu razem z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, z powodu zwiększonego ryzyka wystąpienia owrzodzenia lub krwawienia (patrz sekcja „Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Pacjentom z istniejącymi zaburzeniami przewodu pokarmowego w wywiadzie, szczególnie pacjentom w podeszłym wieku, należy zalecić zgłaszanie wszelkich nietypowych objawów ze strony przewodu pokarmowego (szczególnie krwawienia przewodu pokarmowego), zwłaszcza na wczesnych etapach leczenia.

Ibuprofen należy przepisywać z ostrożnością pacjentom, którzy otrzymują leczenie wspomagające lekami, które mogą zwiększać ryzyko rozwoju owrzodzenia lub krwawienia, takimi jak kortykosteroidy doustne, leki przeciwkrzepliwe (np. warfaryna), SSRI lub leki przeciwagregacyjne, w tym kwas acetylosalicylowy (patrz sekcja „Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

W przypadku wystąpienia krwawienia lub owrzodzenia przewodu pokarmowego u pacjenta przyjmującego ibuprofen, lek należy odstawić.

Lek Bofen 400 należy przepisywać z ostrożnością pacjentom z wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy lub chorobą Leśniowskiego-Crohna w wywiadzie ze względu na możliwość ich nasilenia (patrz sekcja „Reakcje niepożądane”).

Zaburzenia oddechowe i reakcje nadwrażliwości

Ibuprofen należy przepisywać z ostrożnością pacjentom z astmą oskrzelową, przewlekłym nieżytą nosa, chorobami alergicznymi lub z ich wywiadem, ponieważ wiadomo, że NLPZ mogą powodować skurcz oskrzeli, pokrzywicę lub obrzęk naczynioruchowy u takich pacjentów.

Zaburzenia funkcji serca, nerek i wątroby

Lek Bofen 400 należy stosować z ostrożnością u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek, wątroby lub serca, ponieważ może to prowadzić do zaburzeń funkcji nerek.

Zwykłe jednoczesne stosowanie różnych leków przeciwbólowych jeszcze bardziej zwiększa to ryzyko.

Systematyczne stosowanie środków przeciwbólowych, szczególnie kombinacji różnych leków przeciwbólowych, jeszcze bardziej zwiększa to ryzyko.

Zgłaszano przypadki zespołu Coatsa u pacjentów leczonych ibuprofenem. Zespół Coatsa charakteryzuje się objawami sercowo-naczyniowymi spowodowanymi reakcją alergiczną lub reakcją nadwrażliwości związaną z zwężeniem tętnic wieńcowych, co potencjalnie może prowadzić do zawału mięśnia sercowego.

Pacjentom z zaburzeniami funkcji nerek, wątroby lub serca należy przepisać najniższą skuteczną dawkę przez najkrótszy możliwy okres czasu oraz kontrolować funkcję nerek, szczególnie podczas długotrwałego leczenia (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Efekty sercowo-naczyniowe i mózgowo-naczyniowe

Ibuprofen należy przepisywać z ostrożnością pacjentom z nadciśnieniem tętniczym i/lub niewydolnością serca w wywiadzie, ponieważ zgłaszano retencję płynów i obrzęki związane z terapią NLPZ.

Badania kliniczne wskazują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w wysokiej dawce (2400 mg na dobę), może wiązać się z niewielkim wzrostem ryzyka zjawisk trombotycznych tętniczych, takich jak zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu. Ogólnie dane epidemiologiczne nie pozwalają założyć istnienia związku między przyjmowaniem ibuprofenu w niskiej dawce (≤ 1200 mg na dobę) a zwiększeniem ryzyka zjawisk trombotycznych tętniczych.

Pacjentom z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca (klasa II-III według kryteriów NYHA), rozpoznaną chorobą wieńcową, chorobą tętnic obwodowych i/lub chorobami mózgowo-naczyniowymi należy przepisać ibuprofen tylko po dokładnej analizie sytuacji, a także należy unikać stosowania wysokich dawek ibuprofenu (2400 mg na dobę).

Dokładna analiza sytuacji jest również konieczna przed rozpoczęciem długotrwałej terapii ibuprofenem u pacjentów z czynnikami ryzyka rozwoju chorób sercowo-naczyniowych (takimi jak nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie papierosów), szczególnie w przypadku konieczności przyjmowania wysokich dawek ibuprofenu (2400 mg na dobę).

Efekty ze strony nerek

Należy ostrożnie rozpoczynać leczenie ibuprofenem u pacjentów z dużym odwodnieniem. Istnieje ryzyko zaburzenia funkcji nerek, szczególnie u dzieci, młodzieży i pacjentów w podeszłym wieku z odwodnieniem.

Podobnie jak przy stosowaniu innych NLPZ, długotrwałe przyjmowanie ibuprofenu może prowadzić do martwicy brodawek nerkowych i innych zmian patologicznych w nerkach. Toksyczny wpływ na nerki obserwowano również u pacjentów, u których prostaglandyny nerkowe odgrywały rolę kompensacyjną w utrzymaniu perfuzji nerek. Stosowanie leku tym pacjentom może prowadzić do zależnego od dawki zmniejszenia syntezy prostaglandyn i, co za tym idzie, do zmniejszenia przepływu krwi przez nerki, co może prowadzić do niewydolności nerek.

Do grupy wysokiego ryzyka rozwoju takiej reakcji należą pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek, niewydolnością serca, dysfunkcją wątroby, pacjenci przyjmujący diuretyki i inhibitory ACE, a także pacjenci w podeszłym wieku. Przerywanie stosowania leku zwykle wiąże się z przywróceniem stanu sprzed leczenia.

Łupież czerwony układowy i mieszana choroba tkanki łącznej

Ibuprofen należy stosować z ostrożnością w przypadku objawów łupieżu czerwonego układowego i mieszanej choroby tkanki łącznej ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia oponowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (patrz sekcja „Reakcje niepożądane” oraz oponowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych poniżej).

Ciężkie skórne reakcje niepożądane (CSRN)

Ciężkie skórne reakcje niepożądane (CSRN), w tym odwarstwiające zapalenie skóry, ziołaćnicę wielopostaciową, zespół Stevensa-Johnsona (ZSJ), toksyczny epidermalny nekroliz (TEN), wywołaną lekami eozynofilię z objawami systemowymi (zespoł DRESS) oraz ostrą ogólną egzantematyczną pustulozę (OGEP), które mogą stanowić zagrożenie dla życia lub prowadzić do śmierci, zostały zarejestrowane podczas stosowania ibuprofenu (patrz sekcja „Reakcje niepożądane”). Większość takich reakcji pojawia się w ciągu pierwszego miesiąca leczenia.

W przypadku pojawienia się objawów wskazujących na te reakcje , ibuprofen należy natychmiast odstawić i rozważyć możliwość leczenia alternatywnego (w razie potrzeby).

W wyjątkowych przypadkach na tle ospy wietrznej mogą wystąpić poważne infekcyjne powikłania ze strony skóry i tkanek miękkich. Dotychczas nie można wykluczyć roli NLPZ w pogorszeniu tych infekcji, dlatego zaleca się unikanie stosowania leku podczas ospy wietrznej.

Podobnie jak inne NLPZ, przyjmowanie ibuprofenu może maskować objawy infekcji, co może prowadzić do opóźnienia rozpoczęcia odpowiedniego leczenia i tym samym do nasilenia przebiegu choroby. Obserwowano to przy bakteryjnej zapaleniu płuc pozaszpitalnym i bakteryjnych powikłaniach ospy wietrznej. Gdy ibuprofen stosuje się przy podwyższonej temperaturze ciała lub w celu złagodzenia bólu podczas infekcji, zaleca się monitorowanie przebiegu choroby infekcyjnej. W warunkach leczenia poza placówką medyczną pacjent powinien udać się do lekarza, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają.

Efekty hematologiczne

Ibuprofen, podobnie jak inne NLPZ, może hamować agregację płytek krwi i wydłużać czas krwawienia.

Oponowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych

Rzadko u pacjentów leczonych ibuprofenem obserwowano oponowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Choć oponowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych częściej występuje u pacjentów z łupieżem czerwonym układowym i powiązanymi z nim chorobami tkanki łącznej, zgłaszano przypadki oponowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych również u pacjentów bez tych przewlekłych chorób.

Maskowanie objawów podstawowych infekcji

Podobnie jak inne NLPZ, ibuprofen może maskować objawy choroby infekcyjnej, co może prowadzić do opóźnienia rozpoczęcia odpowiedniego leczenia i tym samym do nasilenia przebiegu choroby infekcyjnej. Obserwowano to przy bakteryjnej zapaleniu płuc pozaszpitalnym i bakteryjnych powikłaniach ospy wietrznej. Gdy ibuprofen stosuje się przy podwyższonej temperaturze ciała lub w celu złagodzenia bólu podczas choroby infekcyjnej, zaleca się monitorowanie tej choroby. W warunkach leczenia poza placówką medyczną pacjent powinien udać się do lekarza, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają.

Substancje pomocnicze

Pacjentom z rzadkimi dziedzicznymi formami nietolerancji galaktozy, niedoborem laktozy lub malabsorpcją glukozy-galaktozy nie należy podawać tego leku.

Lek zawiera < 1 mmol sodu na dawkę, czyli jest praktycznie pozbawiony sodu.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Hamowanie syntezy prostaglandyn może negatywnie wpływać na przebieg ciąży i/lub rozwój embrionu/plodu. Dane uzyskane z badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia oraz wystąpienia wad rozwojowych serca i gastroschizy po zastosowaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn w wczesnych stadiach ciąży. Uważa się, że ryzyko rośnie wraz ze wzrostem dawki i długości trwania terapii. Badania na zwierzętach wykazały, że stosowanie inhibitora syntezy prostaglandyn prowadzi do zwiększenia utraty przed- i poimplantacyjnych oraz do śmierci embrionu/plodu. Ponadto zgłaszano zwiększenie częstości różnych wad rozwojowych, w tym sercowo-naczyniowych, u zwierząt, które otrzymywały inhibitory syntezy prostaglandyn w okresie organogenezy.

Stosowanie ibuprofenu od 20. tygodnia ciąży może prowadzić do oligohydramnios z powodu dysfunkcji nerek płodu. Może to wystąpić niedługo po rozpoczęciu leczenia i jest zwykle odwracalne po odstawieniu leku. Ponadto po leczeniu w II trymestrze ciąży zgłaszano przypadki zwężenia przewodu tętniczego u płodu, z których większość ustąpiła po odstawieniu leczenia. Dlatego w I i II trymestrze ciąży ibuprofen nie powinien być stosowany, z wyjątkiem przypadków wyraźnej konieczności. W przypadku stosowania ibuprofenu przez kobiety planujące zajść w ciążę lub w I lub II trymestrze ciąży dawka powinna być jak najniższa, a czas leczenia jak najkrótszy.Monitorowanie okołoporodowe w kierunku oligohydramnios i zwężenia przewodu tętniczego należy rozważyć w przypadku wpływu ibuprofenu przez kilka dni, począwszy od 20. tygodnia ciąży. Stosowanie leku Bofen 400 należy przerwać, jeśli stwierdzono oligohydramnios lub zwężenie przewodu tętniczego u płodu.

W III trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą wpływać na płód, powodując:

− toksyczność sercowo-płucną (z przedwczesnym zwężeniem/zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym);

− zaburzenia funkcji nerek, które mogą postępować do niewydolności nerek z oligohydramnios.

Na końcu ciąży inhibitory syntezy prostaglandyn narażają matkę i noworodka na następujące ryzyko:

− możliwego wydłużenia czasu krwawienia, efekt przeciwzakrzepowy, który może się rozwinąć nawet przy bardzo niskich dawkach;

− hamowanie skurczów macicy, co może prowadzić do opóźnienia lub przedłużenia porodu.

Zatem ibuprofen jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży.

Poród i porodowe

Nie zaleca się przyjmowania ibuprofenu podczas porodu i porodów.

Początek porodu może być opóźniony, a jego czas trwania wydłużony, wraz ze zwiększoną skłonnością do krwawienia u matki i dziecka.

Okres karmienia piersią

Dostępne ograniczone badania wskazują, że NLPZ, w tym ibuprofen, przenikają do mleka matki w bardzo niskich stężeniach. Ibuprofen nie jest zalecany do stosowania u kobiet w okresie karmienia piersią.

Plodność

Stosowanie ibuprofenu może pogarszać płodność u kobiet, dlatego nie jest zalecane do stosowania u kobiet planujących zajście w ciążę. U kobiet z problemami z zajściem w ciążę lub poddawanych badaniom z powodu bezpłodności, należy rozważyć konieczność odstawienia ibuprofenu.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów mechanicznych lub pracy z innymi urządzeniami.

Stosowanie ibuprofenu może wpływać na szybkość reakcji pacjentów, co należy pamiętać podczas wykonywania czynności wymagających zwiększonego skupienia uwagi, np. podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub pracy z innymi urządzeniami. Wpływ na szybkość reakcji znacznie wzrasta w połączeniu z alkoholem.

Po przyjęciu NLPZ możliwe są niepożądane zjawiska, takie jak zawroty głowy, senność, uczucie zmęczenia i zaburzenia wzroku. Jeśli takie zjawiska wystąpią podczas stosowania NLPZ, pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów mechanicznych ani pracować z innymi urządzeniami.

Sposób stosowania i dawki.

Dawki

Tylko do krótkotrwałego stosowania.

Można zminimalizować ryzyko wystąpienia działań niepożądanych stosując najniższą skuteczną dawkę przez najkrótszy możliwy czas, konieczny do kontrolowania objawów choroby (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania***”*** ).

Podczas krótkotrwałego stosowania, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają, pacjent powinien skonsultować się z lekarzem.

Dorośli i dzieci powyżej 12. roku życia

Zalecana dawka dobową leku wynosi 1200 mg, podzielona na kilka dawek. Niektórym pacjentom może wystarczyć dawka 600–1200 mg na dobę.

Pacjenci w podeszłym wieku

Istnieje zwiększony ryzyko wystąpienia poważnych skutków działań niepożądanych przy stosowaniu leku u pacjentów w podeszłym wieku. Jeśli konieczne jest zastosowanie tego leku, należy przepisać najniższą skuteczną dawkę przez najkrótszy możliwy czas. Należy regularnie monitorować występowanie krwawień z przewodu pokarmowego podczas terapii NSAID. W przypadku zaburzeń funkcji wątroby i/lub nerek dawkę należy dobrać indywidualnie.

Pacjenci z niewydolnością nerek

Pacjenci z łagodnym i umiarkowanym zaburzeniem funkcji nerek nie wymagają zmniejszenia dawki (patrz sekcja „Przeciwwskazania” w odniesieniu do pacjentów z ciężkim zaburzeniem funkcji nerek).

Pacjenci z niewydolnością wątroby

Pacjenci z łagodnym i umiarkowanym zaburzeniem funkcji wątroby nie wymagają zmniejszenia dawki (patrz sekcja „Przeciwwskazania” w odniesieniu do pacjentów z ciężkim zaburzeniem funkcji wątroby).

Sposób stosowania

Do użytku wewnętrznego.

Lek zaleca się przyjmować podczas lub po posiłku, popijając dużą ilością płynu. Tabletki należy połykać całe, nie żuć, nie dzielić, nie kruszyć ani nie rozsypywać, aby uniknąć dyskomfortu w jamie ustnej i podrażnienia gardła.

Dzieci

Nie stosować u dzieci poniżej 12. roku życia.

Dla małych dzieci dostępne są bardziej wygodne formy leku.

Przedawkowanie

Toksykologia

Objawy toksyczności zazwyczaj nie występowały przy dawkach poniżej 100 mg/kg u dzieci i dorosłych. Jednak w niektórych przypadkach mogą być potrzebne działania wspierające. U dzieci objawy toksyczności obserwowano po przyjęciu ibuprofenu w dawce od 400 mg/kg.

Objawy

U większości pacjentów objawy przedawkowania rozwijają się w ciągu 4–6 godzin po przyjęciu dużej ilości ibuprofenu.

Najczęstsze objawy przedawkowania to nudności, wymioty, ból brzucha, osłabienie i senność. Objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN): ból głowy, szum w uszach, zawroty głowy, drgawki i utrata przytomności. Rzadko opisywano kłopoty z równowagą, kwasicę metaboliczną, hipotermię, objawy ze strony nerek, krwawienie z przewodu pokarmowego, biegunkę, śpiączkę, apneę, oraz depresję OUN i układu oddechowego.

W przypadku ciężkich zatrucień może rozwinąć się kwasica metaboliczna. Opisywano dezorientację, pobudzenie, omdlenia oraz toksyczność sercowo-naczyniową, w tym rozwój hipotensji tętniczej, bradykardii i tachykardii. W przypadku znacznego przedawkowania możliwe jest rozwojenie niewydolności nerek i uszkodzenia wątroby. Przedawkowanie dużymi dawkami leku jest zazwyczaj dobrze tolerowane, o ile nie przyjmuje się jednocześnie innych leków.

Leczenie

Nie istnieje specyficzny antydotum w przypadku przedawkowania ibuprofenem. Jeśli przyjęta ilość leku przekracza 400 mg/kg, zaleca się przepłukanie/opróżnienie żołądka w ciągu 1 godziny od przyjęcia, a następnie leczenie objawowe. W ciągu 1 godziny od przyjęcia potencjalnie toksycznej ilości leku należy podać węgiel aktywowany. Leczenie powinno obejmować zapewnienie drożności dróg oddechowych oraz monitorowanie czynności serca i podstawowych parametrów życiowych aż do ustabilizowania stanu pacjenta.

Należy zapewnić wystarczający diurezę.

Należy dokładnie monitorować czynność nerek i wątroby.

Po przyjęciu potencjalnie toksycznej ilości leku należy obserwować pacjenta przez co najmniej 4 godziny.

Częste lub długotrwałe drgawki należy leczyć wstrzyknięciem dożylnym diazepamu. Inne działania mogą być wskazane w zależności od stanu klinicznego pacjenta.

W celu uzyskania najnowszych informacji należy skontaktować się z lokalnym ośrodkiem toksykologicznym.

Działania niepożądane.

Działania niepożądane ibuprofenu są podobne do obserwowanych przy stosowaniu innych LNPZ.

Ze strony układu pokwowego. Działania niepożądane ze strony układu pokawkowego występują najczęściej. Możliwe są wrzody peptyczne, perforacja lub krwawienie żołądkowo-jelitowe, czasem zakończone śmiercią, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

Podczas stosowania ibuprofenu zgłaszano nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, dyspepsję, ból brzucha, melenę, krwawienie z przewodu pokawkowego, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, krwawienie żołądkowo-jelitowe oraz nasilenie objawów zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”). Rzadziej obserwowano zapalenie żołądka, wrzody żołądka i dwunastnicy, perforację przewodu pokawkowego, zapalenie trzustki.

Ze strony układu odpornościowego. Zgłaszano reakcje nadwrażliwości przy stosowaniu LNPZ, w tym ibuprofenu. Obejmują one niestosowne reakcje alergiczne i anafilaksję; reaktywność dróg oddechowych, w tym astmę, nasilenie astmy, skurcz oskrzeli lub duszność, oraz różne objawy skórne, w tym wysypki różnego typu, świąd, pokrzywkę, purpurę, obrzęk naczynioruchowy, bardzo rzadko – zespół wielopostaciowej rumieniowca, choroby pęcherzykowe (w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczny epidermalny nekroliz).

Ze strony układu sercowo-naczyniowego. Zgłaszano obrzęki, nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca w związku z leczeniem LNPZ.

Dane badań klinicznych wskazują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w wysokich dawkach (2400 mg na dobę), może nieco zwiększać ryzyko wystąpienia zjawisk trombotycznych tętniczych, takich jak zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

Infekcje i inwazje. Zapalenie nosa oraz opon mózgowych (szczególnie u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi, takimi jak toczeń rumieniowaty układowy i mieszane choroby tkanki łącznej) z objawami sztywności karku, bólem głowy, nudnościami, wymiotami, gorączką lub dezorientacją (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

Opisano przypadki nasilenia objawów chorób zakaźnych, które pokrywają się z czasem stosowania LNPZ. Jeśli podczas stosowania leku pojawiają się lub nasilają się objawy infekcji, pacjent powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Uszkodzenia skóry i tkanki podskórnej. W wyjątkowych przypadkach na tle ospy wietrznej mogą wystąpić ciężkie infekcje skóry i powikłania ze strony tkanek miękkich (patrz także „Infekcje i inwazje”).

Działania niepożądane występujące przy stosowaniu ibuprofenu sklasyfikowano według układów narządów i częstości ich występowania zgodnie z MedDRA.

Częstość działań niepożądanych określa się następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (od ≥ 1/100 do < 1/10), rzadko (od ≥ 1/1000 do < 1/100), bardzo rzadko (od ≥ 1/10000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000) oraz częstość nieznana (niemożliwe do ustalenia na podstawie dostępnych danych).

W ramach każdej grupy częstości działania niepożądane wymieniono w kolejności zmniejszania się nasilenia ich objawów.

Infekcje i inwazje: rzadko – zapalenie nosa; bardzo rzadko – oponowe zapalenie mózgu (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

Ze strony krwi i układu limfatycznego: bardzo rzadko – leukopenia, trombocytopenia, neutropenia, agranulocytoza, anemia aplastyczna, anemia hemolityczna.

Ze strony układu odpornościowego: rzadko – reakcje nadwrażliwości; bardzo rzadko – reakcja anafilaktyczna.

Ze strony psychiki: rzadko – bezsenność, niepokój; bardzo rzadko – depresja, dezorientacja.

Ze strony układu nerwowego: często – ból głowy, zawroty głowy; rzadko – parestezje, senność; bardzo rzadko – zapalenie nerwu wzrokowego.

Ze strony narządów wzroku: rzadko – pogorszenie widzenia; bardzo rzadko – toksyczna neuropatia nerwu wzrokowego.

Ze strony narządów słuchu i narządu równowagi: rzadko – pogorszenie słuchu, szumy w uszach, zawroty głowy.

Ze strony układu oddechowego: rzadko – astma oskrzelowa, skurcz oskrzeli, duszność.

Ze strony układu pokawkowego: często – dyspepsja, biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha, wzdęcia, zaparcia, melaena, hematemesis, krwawienie żołądkowo-jelitowe; rzadko – zapalenie żołądka, wrzody dwunastnicy, wrzody żołądka, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, perforacja przewodu pokawkowego; bardzo rzadko – zapalenie trzustki; częstość nieznana – nasilenie objawów zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna.

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego: rzadko – zapalenie wątroby, żółtaczka, zaburzenia funkcji wątroby; bardzo rzadko – niewydolność wątroby.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: często – wysypka; rzadko – pokrzywka, świąd, purpura, obrzęk naczynioruchowy, reakcje fotouczulenia; bardzo rzadko – ciężkie działania niepożądane skórne (w tym zespół wielopostaciowej rumieniowca, egzfoliatywny rumień, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczny epidermalny nekroliz); częstość nieznana – wywołany lekami zespół eozynofilii z objawami ogólnoustrojowymi (zespoł DRESS); ostra ogólnoustrojowa pustulka egzantematyczna (OGEP).

Ze strony układu moczowego: rzadko – toksyczna nefropatia w różnych formach, w tym zapalenie kanalików i przestrzeni międzykomórkowej nerek, zespół nerczycowy i niewydolność nerek.

Zaburzenia ogólne i miejsca podania: często – zmęczenie; bardzo rzadko – obrzęk.

Ze strony serca: bardzo rzadko – niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”), częstość nieznana – zespół Koyna.

Ze strony układu naczyniowego: bardzo rzadko – nadciśnienie tętnicze.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez zautomatyzowany system informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua/.

Okres ważności.

4 lata.

Warunki przechowywania.

Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletek w blistrze, 2 blistry w opakowaniu.

Kategoria wydawania.

Bez recepty.

Producent.

Spółka Akcyjna Publiczna „Naukowo-Produkcyjny Ośrodek «Borszczagiwski Zakład Chemiczno-Farmaceutyczny».

Adres siedziby producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 03134, miasto Kijów, ul. Myru, 17.