BLIS®

INSTRUKCJA dotycz¹ca stosowania leku BLIS® (BLIS)

Sk³ad:

substancja czynna: rupatadyny fu marnian;

1 tabletka zawiera rupatadyny fu marnianu – 12,87 mg, co odpowiada rupatadynie – 10,00 mg;

substancje pomocnicze: laktoza, monohydrat; celuloza mikrokryszta³yczna; skrobia kukurydziana prze¿elatynizowana; stearyna magnezu; tlenek ¼elaza ¼ó³ty (E 172), tlenek ¼elaza czerwony (E 172).

Postaæ leku. Tablet ki.

G³ówne w³aœciwoœci fizykochemiczne: œwiet³e br¹zowope³kowe, okr¹g³e, p³askie tabletki z oznaczeniem „R10” po jednej stronie.

Grupa farmakoterapeuty czna. Inne leki przeciwhistaminowe do stosowania ogólnego. Rupatadyna. Kod ATC R06A X28.

Właściwości farmakologiczne

Farmakodynamika.

Rupatadyna należy do leków przeciwhistaminowych drugiej generacji i jest długodziałającym antagonistą histaminy o wybiórczej obwodowej aktywności antagonistycznej wobec receptorów H1. Niektóre jej metabolity (dezloratadyna i jej metabolity hydroksylowane) zachowują aktywność przeciwhistaminową i mogą częściowo przyczyniać się do ogólnej skuteczności leku.

Badania in vitro rupatadyny w wysokich stężeniach wykazały hamowanie degranulacji komórek tucznych wywołanej czynnikami immunologicznymi i nieimmunologicznymi, a także hamowanie uwalniania cytokin, w szczególności TNFα, z komórek tucznych i monocytów ludzkich. Kliniczne znaczenie tych obserwowanych danych eksperymentalnych wymaga jeszcze potwierdzenia.

Badania kliniczne u ochotników i pacjentów z alergicznym nieżytu nosa oraz przewlekłym idiopatycznym pokrzywką nie wykazały istotnego wpływu na parametry elektrokardiogramu po podawaniu rupatadyny w dawkach od 2 mg do 100 mg.

Przewlekłe idiopatyczne pokrzywki badano jako model kliniczny stanów towarzyszących pokrzywce, ponieważ podstawowa patofizjologia jest podobna niezależnie od etiologii, a także dlatego, że pacjentów przewlekle chorych łatwiej jest rekrutować prospektywnie.

Ponieważ uwalnianie histaminy jest czynnikiem przyczynowym wszystkich objawów pokrzywki, można oczekiwać skuteczności stosowania rupatadyny w leczeniu objawowym przewlekłej idiopatycznej pokrzywki oraz innych objawów pokrzywki.

W badaniach kontrolowanych placebo u pacjentów z przewlekłą idiopatyczną pokrzywką rupatadyna skutecznie obniżała średnią wartość swędzenia w porównaniu z poziomem wyjściowym w ciągu 4-tygodniowego okresu leczenia (zmiana w porównaniu z poziomem wyjściowym: rupatadyna – 57,5 %, placebo – 44,9 %) oraz zmniejszała średnią liczbę wysypek (54,3 % vs. 39,7 %).

Farmakokinetyka.

Absorpcja i dostępność biologiczna

Rupatadyna jest szybko wchłaniana po doustnym przyjęciu, tmax wynosi około 0,75 godziny po zażyciu tabletki. Średnia wartość Cmax po jednorazowym doustnym przyjęciu dawki 10 mg wynosiła 2,6 ng/ml, a po jednorazowym doustnym przyjęciu dawki 20 mg – 4,6 ng/ml. Farmakokinetyka rupatadyny była liniowa w zakresie dawek od 10 do 20 mg po podaniu jednorazowym i wielokrotnym. Po przyjmowaniu dawki 10 mg raz dziennie przez 7 dni średnia wartość Cmax wynosiła 3,8 ng/ml. Stężenie w osoczu obniżało się zgodnie z krzywą dwueksponencjalną, a średni okres półtrwania wynosił 5,9 godziny. Współczynnik wiązania rupatadyny z białkami osocza wynosił 98,5–99 %.

Ponieważ rupatadyna nigdy nie była podawana dożylnie ludziom, brak danych dotyczących jej absolutnej dostępności biologicznej.

Wpływ przyjęcia pokarmu

Przyjmowanie pokarmu zwiększa całkowite działanie rupatadyny na organizm (AUC) o około 23 %. Wpływ na jeden z jej aktywnych metabolitów oraz na główny nieaktywny metabolit był praktycznie taki sam (zmniejszenie o około 5 % i 3 % odpowiednio). Czas potrzebny do osiągnięcia maksymalnego stężenia rupatadyny w osoczu (tmax) wydłużał się o 1 godzinę. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w wyniku przyjęcia pokarmu nie ulegało zmianie. Różnice te nie miały znaczenia klinicznego.

Metabolizm i wydalanie

W 7-dniowym badaniu wydalania u ludzi (40 mg 14C-rupatadyny) stwierdzono, że 34,6 % podanej radioaktywności wydalało się z moczem, a 60,9 % – z kałem. Rupatadyna podlega znaczącemu metabolizmowi presystemowemu po podaniu doustnym. Niezmieniona substancja aktywna wykrywana była w moczach i kale tylko w niewielkiej ilości. Aktywne metabolity dezloratadyny oraz innych pochodnych hydroksylowanych stanowiły odpowiednio około 27 % i 48 % całkowitego wpływu systemowego aktywnych substancji. Oznacza to, że rupatadyna jest niemal całkowicie metabolizowana. Badania metabolizmu in vitro w mikrosomach wątroby ludzkiej wskazują, że rupatadyna jest metabolizowana głównie przez cytochrom P450 (CYP3A4).

Na podstawie badań in vitro mało prawdopodobne jest, że rupatadyna wykazuje potencjał inhibitora wobec CYP1A2, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C19, UGT1A1 oraz UGT2B7. Nie oczekuje się, że rupatadyna będzie inhibitorem transporterów w krążeniu ogólnoustrojowym OATP1B1, OATP1B3 oraz BCRP (białka oporności na raka piersi) wątroby i jelit. Ponadto stwierdzono słabe hamowanie jelitowego P-gp (glikoproteiny P).

Indukcja in vitro CYP oraz ryzyko indukcji CYP1A2, CYP2B6 oraz CYP3A4 w wątrobie in vivo przez rupatadynę uważa się za mało prawdopodobne. Zgodnie z wynikami badań in vivo, rupatadyna działa jako łagodny inhibitor CYP3A4.

Specjalne grupy pacjentów

W badaniu z udziałem zdrowych ochotników porównano wyniki uzyskane u młodych dorosłych i u osób starszych. Wartości AUC i Cmax rupatadyny były wyższe u osób starszych w porównaniu z młodymi dorosłymi. Prawdopodobnie wynika to ze zmniejszonego metabolizmu wątrobowego przy pierwszym przejściu przez wątrobę u osób starszych. Wartości AUC i Cmax metabolitów rupatadyny u młodych dorosłych i u osób starszych nie różniły się. Średni okres półtrwania rupatadyny u osób starszych i u młodych ochotników wynosił odpowiednio 8,7 godziny i 5,9 godziny. Ponieważ różnice dotyczące rupatadyny i jej metabolitów nie miały znaczenia klinicznego, stwierdzono, że przy przepisywaniu leku w dawce 10 mg pacjentom w wieku starszym nie jest konieczna korekta dawki.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Leczenie objawowe rinitis alergicznego i pokrzywki u dorosłych oraz u młodzieży (od 12. roku życia).

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którykolwiek inny składnik leku.

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

Badania interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych oraz u młodzieży (od 12. roku życia), którym podawano rupatadynę w postaci tabletów 10 mg.

Wpływ innych leków na rupatadynę

Należy unikać jednoczesnego stosowania z mocnymi inhibitorami CYP3A4 (w tym itrakonazol, ketokonazol, worykonazol, posakonazol, inhibitory proteazy HIV, klaritromycyna, nefazodon). W przypadku jednoczesnego stosowania z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (erytromycyna, flukenazol, dyltiazem) należy zachować ostrożność.

Jednoczesne podawanie rupatadyny w dawce 20 mg oraz ketokonazolu lub erytromycyny nasila działanie systemowe rupatadyny odpowiednio 10-krotnie i 2–3-krotnie. Zmiany te nie towarzyszą zmianom odstępu QT ani zwiększeniu reakcji niepożądanych w porównaniu z samodzielnym stosowaniem wymienionych leków.

Interakcja z grejfrutem. Jednoczesne spożycie soku grejpfrutowego nasila ogólną aktywność rupatadyny 3,5-krotnie. Nie należy spożywać soku grejpfrutowego jednocześnie z przyjmowaniem leku.

Wpływ rupatadyny na inne leki

Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym przepisywaniu rupatadyny z innymi lekami, które są metabolizowane i mają wąski indeks terapeutyczny, ponieważ dane dotyczące wpływu rupatadyny na inne leki są ograniczone.

Interakcja z alkoholem. Po spożyciu alkoholu dawka rupatadyny 10 mg wykazuje nieznaczny wpływ na wyniki niektórych testów sprawności psychomotorycznej, co istotnie nie różni się od wpływu samego alkoholu. Dawka 20 mg nasilała zmiany wywołane spożyciem alkoholu.

Interakcja z depresjantami OUN. Tak jak w przypadku stosowania innych leków przeciwhistaminowych, nie można wykluczyć interakcji z depresjantami układu nerwowego (OUN).

Interakcja ze statynami. Podczas badań klinicznych rupatadyny obserwowano bezobjawowe podwyższenie poziomu kreatynofosfokinazy. Ryzyko interakcji ze statynami, z których niektóre są również metabolizowane przez izoenzym CYP3A4 cytochromu P450, jest nieznane. Dlatego rupatadynę należy stosować z ostrożnością w przypadku jednoczesnego przepisywania ze statynami.

Interakcja z midazolamem. Po podaniu 10 mg rupatadyny w połączeniu z 7,5 mg midazolamu zaobserwowano nieznaczny wzrost stężenia (Cmax i AUC) midazolamu. W związku z tym rupatadyna działa jako słaby inhibitor CYP3A4.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Nie zaleca się jednoczesnego przyjmowania rupatadyny z sokiem grejpfrutowym (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Należy unikać połączenia rupatadyny z silnymi inhibitorami CYP3A4 oraz stosować z ostrożnością w połączeniu z inhibitorami o umiarkowanej sile działania na CYP3A4 (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Może być konieczna korekta dawki słabych substratów CYP3A4 (np. symwastatyna, lowastatyna) oraz substratów CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym (np. cyklosporyna, tarkolimus, sirolimus, everolimus, cizapryd), ponieważ rupatadyna może zwiększać stężenia tych leków w osoczu (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Wpływ rupatadyny w tabletkach 10 mg na funkcję serca oceniano w badaniu „Thorough QT/QTc” u dorosłych, w którym rupatadyna w dawce 10-krotnie przekraczającej dawkę terapeutyczną nie wpływała na EKG i w związku z tym nie wywoływała obaw dotyczących bezpieczeństwa kardiologicznego. Jednak rupatadynę należy stosować z ostrożnością u pacjentów z wydłużeniem odcinka QT, u pacjentów z niekorygowaną hipokaliemią oraz u pacjentów z trwałymi stanami proarytmicznymi, takimi jak klinicznie istotna bradykardia czy ostra ischemia mięśnia sercowego.

Rupatadynę w tabletkach 10 mg należy stosować z ostrożnością u pacjentów w wieku podeszłym (65 lat i więcej). Choć w trakcie badań klinicznych nie zaobserwowano ogólnych różnic w skuteczności ani bezpieczeństwie, nie można wykluczyć istnienia zwiększonej wrażliwości u niektórych pacjentów starszych, ponieważ liczba pacjentów biorących udział w badaniach była niewielka (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”).

O spososobie stosowania i dawkowaniu u dzieci od 12. roku życia oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”.

Z uwagi na zawartość laktozy monohydrat leku nie można stosować u pacjentów z rzadkimi, dziedzicznymi zaburzeniami tolerancji galaktozy, niedoborem laktazy lub zaburzonym wchłanianiem glukozy-galaktozy.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Dane dotyczące stosowania leku u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na ciążę, rozwój embrionu/płodu, przebieg porodu ani rozwój poporodowy. Jako środek ostrożności zaleca się unikanie stosowania leku w czasie ciąży.

Karmienie piersią

Rupatadyna wydostaje się z mlekiem u zwierząt. Nie wiadomo, czy rupatadyna przenika do mleka kobiecego. Należy wziąć pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla kobiety, aby podjąć decyzję o zaprzestaniu karmienia piersią lub zaprzestaniu stosowania leku.

Fertylność

Brak danych klinicznych dotyczących wpływu na płodność. Badania na zwierzętach wykazały istotne zmniejszenie płodności przy stężeniach wyższych niż te obserwowane u ludzi przy maksymalnej dawce terapeutycznej.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Rupatadyna 10 mg nie wywierała wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn. Należy jednak zachować ostrożność i przed rozpoczęciem prowadzenia pojazdów lub pracy z maszynami najpierw ocenić indywidualną reakcję na rupatadynę.

Sposób stosowania i dawki.

Dorośli i dzieci od 12. roku życia

Zalecana dawka to 10 mg (1 tabletka) 1 raz na dobę niezależnie od przyjęcia pokarmu.

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku rupatadynę należy stosować z ostrożnością (patrz punkt «Szczególne środki ostrożności przy stosowaniu»).

Pacjenci z niewydolnością nerek lub wątroby

Ze względu na brak doświadczenia klinicznego lek nie jest zalecany pacjentom z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.

Dzieci.

Leku tego nie zaleca się stosować dzieciom poniżej 12. roku życia. Dzieciom w wieku od 2 do 11 lat zaleca się stosowanie rupatadyny w postaci roztworu doustnego.

Przedawkowanie.

Nie odnotowano przypadków przedawkowania rupatadyny. W trakcie badań klinicznych dotyczącego bezpieczeństwa stosowania rupatadyna była dobrze tolerowana w dawce dobowej 100 mg przez 6 dni. Najczęstszym działaniem niepożądanym była senność. W przypadku przypadkowego przyjęcia bardzo wysokich dawek zalecana jest terapia objawowa i wspierająca.

Efekty uboczne

Najczęstsze efekty uboczne obserwowane podczas kontrolowanych badań klinicznych to senność (9,44%), ból głowy (6,9%), zmęczenie (3,1%), osłabienie (1,5%), suchość w ustach (1,2%) oraz zawroty głowy (1,03%).

Większość efektów ubocznych obserwowanych podczas kontrolowanych badań klinicznych była łagodnego lub umiarkowanego nasilenia i zazwyczaj nie wymagała przerwania leczenia. Częstotliwość niepożądanych reakcji określono następująco: często (≥ 1/100 do < 1/10); rzadko (≥ 1/1000 do < 1/100); bardzo rzadko (≥ 1/10000 do < 1/1000).

Z poniższych niepożądanych reakcji zgłaszano podczas stosowania rupatadyny w badaniach klinicznych i spontanicznych doniesieniach.

Ponadto w trakcie badań przeprowadzonych w okresie po rejestracji zgłoszono trzy rzadkie działania niepożądane: tachykardię, przyspieszone bicie serca oraz reakcje nadwrażliwości (w tym reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy i pokrzywkę) podczas stosowania rupatadyny w postaci tabletek 10 mg.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma duże znaczenie. Umożliwia ono przeprowadzanie monitorowania stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku za pośrednictwem zautomatyzowanego systemu informacyjnego nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 3 lata.

Nie stosować po upływie okresu ważności wskazanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania. Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 15 tabletek w blistrze. Po 2 blistery w opakowaniu kartonowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Laboratorios Normon S.A. / Laboratorios Normon S.A. (produkcja, pakowanie pierwotne, pakowanie wtórne, kontrola serii/jakości, wprowadzenie serii do obrotu).

Miejsce położenia producenta oraz jego adres siedziby.

Ronda De Valdecarrizo 6, Tres Cantos, 28760, Spain / Ronda De Valdecarrizo 6, Tres Cantos, 28760, Hiszpania.

Wnioskodawca.

AT „Farmak”.

Miejsce położenia wnioskodawcy oraz jego adres siedziby.

Ukraina, 04080, miasto Kijów, ul. Kyryliwska 63.