Binfin

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU BINFIN (BINFIN)

Skład:

substancja czynna: finasteryd;

1 tabletka zawiera 5 mg finasterydu;

substancje pomocnicze: laktoza jednowodna; skrobia prażelatynizowana; celuloza mikrokryształowa; sól sodowa skrobi glikolu sodowego; dokuzat sodu; stearynian magnezu; Opadry Blue 03A80928 (hipromeloza, dwutlenek tytanu (E 171), talk, lak aluminiowy indygo karminu (E 132), tlenek żelaza żółty (E 172)).

Postać farmaceutyczna. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki o kształcie okrągłym, niebieskie, powlekane, z napisem „H” po jednej stronie i „37” po drugiej.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w łagodnym przeroście prostaty. Kod ATC G04C B01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Finasteryd jest specyficznym inhibitorem 5-alfa-reduktazy typu II, enzymu wewnątrzkomórkowego, który przekształca testosteron w bardziej aktywny androgen – dihydrotestosteron (DHT). W przypadku łagodnego przerostu gruczołu krokowego (LPGK) jego powiększenie zależy od przekształcania testosteronu w DHT w tkankach prostaty. Finasteryd skutecznie obniża stężenie zarówno krążącego, jak i wewnątrzprostatycznego DHT. Finasteryd nie wykazuje powinowactwa do receptorów androgenowych.

W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi objawami LPGK, powiększoną prostatą stwierdzoną podczas badania rektalnego oraz niską objętością szczątkową moczu, lek Binfin zmniejszył częstość występowania ostrego zatrzymania oddawania moczu z 7/100 do 3/100 w ciągu 4 lat oraz konieczność interwencji chirurgicznych (transuretralna resekcja gruczołu krokowego i prostatektomia) z 10/100 do 5/100. Taki spadek był towarzyszony poprawą o 2 punkty w skali oceny objawów QUASI-AUA (zakres 0-34), istotnym zmniejszeniem objętości prostaty – o około 20% oraz istotnym wzrostem szybkości przepływu moczu.

Badanie MTOPS (Medical Treatment of Prostatic Symptoms) było 4-6-letnim badaniem z udziałem 3047 mężczyzn z objawową LPGK, którzy zostali losowo przydzieleni do przyjmowania finasterydu (5 mg/dobę), doksazozyny (4 mg/dobę lub 8 mg/dobę), kombinacji finasterydu (5 mg/dobę) i doksazozyny (4 mg/dobę lub 8 mg/dobę) lub placebo. Głównym punktem końcowym obserwacji był czas do klinicznego postępu LPGK (określonego jako wzrost o 4 lub więcej punktów w skali oceny objawów od punktu wyjściowego, epizod ostrego zatrzymania oddawania moczu, niewydolność nerek związaną z LPGK, nawracające infekcje dróg moczowych lub urosepsa, lub nietrzymanie moczu). W porównaniu z placebo leczenie finasterydem, doksazozyną lub kombinacją skutkowało istotnym zmniejszeniem ryzyka klinicznego postępu LPGK odpowiednio o 34% (p = 0,002), 39% (p < 0,001) i 67% (p < 0,001). Większość przypadków (274 z 351), które stanowiły postęp LPGK, potwierdzono wzrostem o ≥ 4 punkty w skali oceny objawów; pod wpływem leczenia ryzyko postępu objawów zmniejszyło się odpowiednio o 30% (95% przedział ufności 6-48%), 46% (95% przedział ufności 25-60%) i 64% (95% przedział ufności 48-75%) w grupach przyjmujących finasteryd, doksazozynę i kombinację w porównaniu z placebo. Oste zatrzymanie oddawania moczu wystąpiło w 41 z 351 przypadków postępu LPGK; pod wpływem leczenia ryzyko rozwoju ostrego zatrzymania oddawania moczu zmniejszyło się odpowiednio o 67% (p = 0,011), 31% (p = 0,296) i 79% (p = 0,001) w grupach przyjmujących finasteryd, doksazozynę i kombinację w porównaniu z placebo. Istotne różnice w porównaniu z grupą placebo stwierdzono jedynie w grupach przyjmujących finasteryd i terapię kombinowaną.

Farmakokinetyka.

U mężczyzn po jednorazowym doustnym przyjęciu dawki finasterydu znakowanego izotopami węgla 14C, 39% przyjętej dawki wydzielone zostało z moczem w postaci metabolitów (prawdopodobnie z moczem wydzielona została również niewielka ilość niezmienionego finasterydu). 57% przyjętej dawki wydalone zostało z kałem. Badaniami stwierdzono również, że dwa metabolity finasterydu wykazują słabsze działanie hamujące na 5-alfa-reduktazę. Biodostępność finasterydu po podaniu doustnym wynosi około 80%. Spożycie pokarmu nie wpływa na biodostępność leku. Maksymalne stężenie finasterydu w osoczu krwi osiągane jest około 2 godziny po podaniu doustnym. Wchłanianie leku z przewodu pokarmowego kończy się w ciągu 6-8 godzin po jego przyjęciu. Okres półwyladowania finasterydu z osocza krwi wynosi średnio 6 godzin. Wiązanie z białkami osocza krwi – 93%. Klirens systemowy wynosi około 165 ml/min, objętość dystrybucji – 76,1 litra.

U osób starszych szybkość eliminacji finasterydu jest nieco obniżona. U mężczyzn w wieku powyżej 70 lat okres półwyladowania finasterydu wynosi około 8 godzin, podczas gdy u osób w wieku od 18 do 60 lat – 6 godzin. Jednak nie jest to podstawą do zmniejszania dawki leku u osób starszych.

U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek (klirens kreatyniny od 9 do 55 ml/min) nie stwierdzono różnic w szybkości wydalenia jednorazowej dawki finasterydu znakowanego izotopami węgla 14C w porównaniu do zdrowych ochotników. Wiązanie z białkami osocza krwi u tych grup pacjentów również nie różniło się. Jest to spowodowane tym, że u pacjentów z niewydolnością nerek frakcja metabolitów finasterydu, która w warunkach normalnych wydzielana jest z moczem, wydala się z kałem. Potwierdza to zwiększenie się u tych pacjentów ilości metabolitów finasterydu w kale przy jednoczesnym zmniejszeniu ich stężenia w moczu. Dlatego u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie wskazany jest hemodializ, nie jest wymagana korekta dawki leku.

Brak danych dotyczących farmakokinetyki leku u pacjentów z niewydolnością wątroby.

Finasteryd przenika przez barierę krew-mózg. W niewielkiej ilości stwierdzono go w płynie nasieni.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Leczenie i kontrola łagodnego przerostu prostaty (LPP) u pacjentów z powiększoną prostata w celu:

• zmniejszenia rozmiarów (regresji) powiększonej gruczołu, poprawy odpływu moczu oraz zmniejszenia objawów związanych z LPP;
• obniżenia ryzyka wystąpienia nagłego zatrzymania moczu oraz konieczności interwencji chirurgicznej, w tym resekcji przezcewkowej gruczołu krokowego i prostaty.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na finasteryd lub którykolwiek składnik tego leku.

Lek Binfin nie jest wskazany dla stosowania u kobiet i dzieci.

Okres ciąży lub gdy pacjentka może być potencjalnie w ciąży (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie wykazano klinicznie istotnych interakcji z innymi lekami. Lek Binfin nie wywiera istotnego wpływu na układ enzymatyczny metabolizujący leki związane z cytochromem P450. Choć ryzyko wpływu finasterydu na farmakokinetykę innych leków ocenia się jako niskie, istnieje możliwość, że inhibitory i induktory cytochromu P450 3A4 będą wpływać na stężenie finasterydu we krwi. Jednakże, biorąc pod uwagę ustalone parametry bezpieczeństwa, jakiejkolwiek zwiększenie stężenia finasterydu związanego z jednoczesnym stosowaniem inhibitorów cytochromu P450 3A4 mało prawdopodobne jest, aby miało znaczenie kliniczne. Badane u ludzi związki obejmują propranolol, digoksynę, gliburyd, warfarynę, teofilinę i antypirynę; nie stwierdzono klinicznie ważnych interakcji.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

Ogólne środki ostrożności

Należy dokładnie monitorować możliwość rozwoju obturacyjnej choroby nerek u pacjentów z dużą objętością zalegającej moczu oraz/lub znacznie obniżonym przepływem moczu.

Wpływ na poziom antygenu specyficznego dla prostaty (PSA) i diagnostykę raka prostaty

Do chwili obecnej nie wykazano korzystnego wpływu klinicznego leczenia lekiem Binfin u pacjentów z rakiem prostaty. Pacjenci z przerostem prostaty i podwyższonym poziomem PSA byli obserwowani w kontrolowanych badaniach klinicznych z wielokrotnym oznaczaniem PSA i pobieraniem biopsji prostaty. W tych badaniach stosowanie leku Binfin nie wpływało na częstość wykrywania raka prostaty. Ogólna częstość występowania raka prostaty istotnie się nie różniła w grupach pacjentów otrzymujących lek Binfin lub placebo.

Przed rozpoczęciem leczenia oraz okresowo podczas leczenia lekiem Binfin zaleca się przeprowadzenie u pacjentów badania rektalnego oraz innych badań w celu wykluczenia raka prostaty. Oznaczenie stężenia PSA w surowicy stosuje się również do wykrywania raka prostaty. Ogólnie, przy stężeniu podstawowym PSA powyżej 10 ng/ml (Hybritech) należy dokładnie zbadać pacjenta, w tym w razie potrzeby przeprowadzić biopsję. Przy stężeniu PSA w zakresie 4–10 ng/ml zaleca się dalsze badania pacjenta. Istnieje znaczne zachodzenie na siebie poziomów PSA u mężczyzn z rakiem prostaty i bez tej choroby. Dlatego u mężczyzn z przerostem prostaty normalne wartości PSA nie pozwalają wykluczyć raka prostaty, niezależnie od stosowania leku Binfin. Stężenie podstawowe PSA poniżej 4 ng/ml nie wyklucza obecności raka prostaty.

Lek Binfin powoduje zmniejszenie stężenia PSA w surowicy o około 50% u pacjentów z przerostem prostaty, nawet w przypadku współistniejącego raka prostaty. Należy uwzględnić to obniżenie poziomu PSA w surowicy u pacjentów z przerostem prostaty stosujących lek Binfin przy ocenie poziomu PSA, ponieważ to obniżenie nie wyklucza współistniejącego raka prostaty. Obniżenie to jest przewidywalne w całym zakresie wartości PSA, choć może się różnić u poszczególnych pacjentów. U większości pacjentów przyjmujących lek Binfin przez 6 miesięcy lub dłużej wartości PSA należy podwoić w porównaniu do normy u osób nie poddawanych leczeniu. Taka korekta pozwala zachować czułość i swoistość oznaczenia PSA oraz utrzymuje jego zdolność wykrywania raka prostaty.

W przypadku trwałego wzrostu poziomu PSA u pacjenta leczonego finasterydem 5 mg należy dokładnie przebadać pacjenta w celu ustalenia przyczyny, w tym wykluczenia niestosowania się do zaleceń dotyczących przyjmowania leku Binfin.

Wpływ leku na wyniki badań laboratoryjnych

Wpływ na poziom PSA

Poziom PSA w surowicy koreluje z wiekiem pacjenta i objętością prostaty, przy czym objętość prostaty koreluje z wiekiem pacjenta. Przy ocenie laboratorycznych wyników PSA należy wziąć pod uwagę fakt, że poziom PSA obniża się w trakcie leczenia lekiem Binfin. U większości pacjentów obserwuje się szybkie obniżenie poziomu PSA w pierwszych miesiącach leczenia, po czym poziom PSA ustabilizowuje się na nowym poziomie, który wynosi około połowy wartości wyjściowej. Z tego powodu u typowych pacjentów przyjmujących lek Binfin przez 6 miesięcy lub dłużej wartości PSA należy podwoić w porównaniu do normy u osób nie poddawanych leczeniu.

Lek Binfin nie powoduje istotnego zmniejszenia procentowej zawartości wolnego PSA (stosunek wolnego PSA do całkowitego). Stosunek wolnego do całkowitego PSA pozostaje stały nawet pod wpływem leku Binfin. W przypadku oznaczania procentowej zawartości wolnego PSA stosowanego w diagnostyce raka prostaty korekta jego wartości nie jest konieczna.

Rak piersi u mężczyzn

Podczas badań klinicznych oraz w okresie postmarketingowym zgłaszano przypadki raka piersi u mężczyzn przyjmujących finasteryd w dawce 5 mg. Lekarze powinni poinstruować pacjentów o konieczności natychmiastowego zgłaszania wszelkich zmian w tkankach piersi, takich jak obrzęk, ból, ginekomastia lub wydzielanie z brodawek.

Zmiany nastroju i depresja

Zgłaszano przypadki zaburzeń nastroju, w tym depresyjnego nastroju, depresji oraz rzadziej myśli samobójczych u pacjentów przyjmujących finasteryd w dawce 5 mg. Konieczne jest monitorowanie pacjentów pod kątem wystąpienia objawów psychicznych, a w razie ich wystąpienia należy doradzić pacjentowi skonsultowanie się z lekarzem.

Laktoza

Preparat zawiera laktozę, dlatego pacjentom z rzadkimi dziedzicznymi formami nietolerancji galaktozy, niedoborem laktoazy lub zespołem niedoczepnego wchłaniania glukozy-galaktozy nie należy podawać preparatu Binfin.

Niewydolność wątroby

Wpływ niewydolności wątroby na farmakokinetykę finasterydu nie był badany.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Stosowanie w czasie ciąży

Lek Binfin jest przeciwwskazany w ciąży.

Działanie finasterydu – ryzyko dla płodu płci męskiej.

Kobiety, które mogą potencjalnie zajść w ciążę, oraz kobiety w ciąży powinny unikać kontaktu z rozdrobnionymi tabletkami Binfin lub tabletkami, które utraciły integralność, ze względu na możliwość wchłonięcia finasterydu i potencjalne ryzyko dla płodu płci męskiej. Tabletki Binfin są pokryte powłoką, co zapobiega kontaktowi z substancją czynną, o ile tabletki nie są rozdrobnione ani nie utraciły integralności.

Dostępne są dane dotyczące wydzielania niewielkiej ilości finasterydu z nasieniem pacjenta przyjmującego finasteryd w dawce 5 mg/dobę. Nie wiadomo, czy wpływ nasienia pacjenta leczonego finasterydem na matkę może negatywnie wpłynąć na płód płci męskiej. Jeśli partnerka seksualna pacjenta jest w ciąży lub może potencjalnie zajść w ciążę, pacjentowi zaleca się zapobieganie wpływowi nasienia na partnerkę.

Z uwagi na zdolność inhibitorów 5-alfa-reduktazy typu II do hamowania przekształcania testosteronu w dihydrotestosteron, leki te, w tym finasteryd, mogą powodować zaburzenia rozwoju narządów płciowych zewnętrznych u płodu płci męskiej.

Stosowanie w czasie karmienia piersią

Lek Binfin nie jest wskazany dla kobiet. Nie wiadomo, czy finasteryd przenika do mleka matki.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Nie wpływa na zdolność prowadzenia samochodu i pracy z mechanizmami.

Sposób stosowania i dawki.

Zalecana dawka – 1 tabletka 5 mg 1 raz dziennie niezależnie od przyjmowania pokarmu.

Lek Binfin można stosować jako monoterapię lub w połączeniu z blokerem alfa – doksetazynem (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”).

Czas trwania leczenia określa lekarz indywidualnie. Pomimo że poprawa objawów może być obserwowana wcześniej, do oceny skuteczności działania konieczne jest co najmniej sześciomiesięczne stosowanie leku, po czym należy kontynuować leczenie.

Dla pacjentów w podeszłym wieku oraz dla chorych z niewydolnością nerek w różnym stopniu (zmniejszenie klirensu kreatyniny do 9 ml/min) korekta dawki nie jest wymagana.

Nie ma danych dotyczących stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby.

Nie stosować u dzieci.

Dzieci.

Lek Binfin jest przeciwwskazany u dzieci.

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku u dzieci nie zostały ustalone.

Przedawkowanie.

U pacjentów, którzy przyjmowali lek Binfin w dawce do 400 mg jednorazowo oraz lek Binfin w dawce do 80 mg dziennie przez 3 miesiące, nie zaobserwowano żadnych niepożądanych skutków.

Nie istnieją specjalne zalecenia dotyczące leczenia przedawkowania tego leku.

Efekty uboczne.

Najczęstszymi efektami ubocznymi są impotencja i obniżenie libidum. Efekty te pojawiają się na początku cyklu leczenia i ustępują w trakcie dalszej terapii u większości pacjentów.

Efekty uboczne zgłaszane podczas badań klinicznych i/lub stosowania po wyjściu na rynek wymieniono poniżej w tabeli.

Częstotliwość efektów ubocznych określono jako: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 – <1/10), nieczęsto (≥1/1000 – <1/100), rzadko (≥1/10000 – <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000), częstotliwość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Ponadto w badaniach klinicznych oraz w okresie postmarketingowym zgłaszano raka piersi u mężczyzn przyjmujących finasteryd. Należy niezwłocznie powiadomić lekarza o wszelkich zmianach w tkance piersi, takich jak obrzęk, ból, rozwój ginekomastii lub wydzielanie z brodawek.

W porównaniu profili bezpieczeństwa monoterapii finasterydem (5 mg/dobę) i doksazozynem (4 lub 8 mg/dobę) z terapią skojarzoną finasterydem (5 mg/dobę) i doksazozynem (4 lub 8 mg/dobę) oraz placebo okazało się, że profil bezpieczeństwa i tolerancji terapii skojarzonej odpowiadał profilowi bezpieczeństwa poszczególnych składników. Częstość zaburzeń ze strony ejakulacji u pacjentów przyjmujących terapię skojarzoną była porównywalna do sumy częstości działań niepożądanych obserwowanych w obu monoterapiach.

Brak danych dotyczących związku między długotrwałym stosowaniem finasterydu a nowotworami o stopniu Gleasona 7–10.

Dane laboratoryjne

Przy ocenie wyników badań laboratoryjnych poziomu antygenu specyficznego dla prostaty (PSA) należy wziąć pod uwagę, że poziom PSA obniża się u pacjentów przyjmujących lek Binfin. U większości pacjentów szybki spadek poziomu PSA obserwuje się w pierwszych miesiącach terapii, po czym poziom PSA ustabilizowuje się na nowym poziomie wyjściowym. Poziom wyjściowy po leczeniu wynosi około połowy wartości przed leczeniem. Dlatego u większości pacjentów przyjmujących lek Binfin przez 6 miesięcy lub dłużej, wartość PSA należy podwoić w celu porównania z normalnymi zakresami u mężczyzn nieleczonych.

W przeprowadzonych standardowych badaniach laboratoryjnych nie stwierdzono innych różnic między pacjentami przyjmującymi lek Binfin a pacjentami przyjmującymi placebo.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich upoważnieni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku za pośrednictwem Automatycznego Systemu Informacyjnego do Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C, w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 15 tabletów powlekanych, w blistrze.

Po 2 blistery w tekturowym pudełku.

Kategoria sprzedaży.

Na receptę.

Producent.

Hetero Labs Limited.

Miejsce produkcji oraz adres siedziby.

Unit III, Formulation Plot No 22 - 110 IDA, Jeedimetla, Hyderabad, 500 055 Telangana, India.