Bikalutamid-Vista

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leczniczego leku BIKALUTAMID-VISTA (BICALUTAMIDE-VISTA)

Skład:

substancja czynna: bicalutamide;

1 tabletka powlekana zawiera 50 mg bicalutamidu;

substancje pomocnicze: laktoza jednowodna, powidon, crospowidon, laurylosiarczan sodu, stearyna magnezu; powłoka: laktoza jednowodna, hydroksypropyloceluloza, dwutlenek tytanu (E 171), makrogol (PEG 4000).

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: białe, okrągłe, dwuwypukłe tabletki powlekane. Na jednej stronie tabletek znajduje się żłobienie „BCS 50”.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwandrogenowe. Kod ATC L02B B03.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Bikalutamid jest niesteroidowym antyandrogenem, który nie wywiera innego wpływu na układ endokrynny. Lek wiąże się z receptorami androgenowymi, nie aktywując ekspresji genów, w ten sposób hamując stymulację androgenową. W wyniku tego hamowania obserwuje się regresję guza gruczołu krokowego. Po odstawieniu bikalutamidu u części pacjentów może wystąpić zespół odstawienia. Bikalutamid jest mieszaniną racemiczną o działaniu antyandrogennym, obecny niemal wyłącznie w postaci (R)-enancjomeru.

Farmakokinetyka.

Absorpcja.

Bikalutamid jest dobrze wchłaniany po doustnym podaniu. Nie ma dowodów na klinicznie istotny wpływ przyjmowania pokarmu na biodostępność leku.

Rozkład.

Bikalutamid charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami (mieszanina racemiczna – 96%, (R)-enancjomer > 99%) i podlega intensywnemu metabolizmowi (poprzez utlenianie i glukuronidację); jego metabolity są wydalane z moczem i żółcią w przybliżeniu w równych ilościach.

Biotransformacja.

(S)-enancjomer jest bardzo szybko wydalany w porównaniu z (R)-enancjomeren; okres półtrwania ostatniego w osoczu wynosi około 1 tygodnia. Przy codziennym przyjmowaniu leku bikalutamid (R)-enancjomer ze względu na długi okres półtrwania kumuluje się w osoczu krwi w stężeniu 10-krotnie wyższym. Stężenie (R)-enancjomera na poziomie plateau wynoszące około 9 μg/ml obserwuje się przy dawce dziennej 50 mg bikalutamidu. W fazie ustalonej na udział dominującego aktywnego (R)-enancjomera przypada 99% całkowitej ilości krążących enancjomerów.

Eliminacja (wydalanie).

W trakcie badań klinicznych średnie stężenie (R)-bikalutamidu w nasieniu mężczyzn przyjmujących bikalutamid w dawce 150 mg wynosiło 4,9 μg/ml. Ilość bikalutamidu, która potencjalnie może dostać się do organizmu kobiety podczas stosunku, jest niska i może wynosić około 0,3 μg/ml. Poziom ten jest niższy niż ten, który u zwierząt laboratoryjnych prowadzi do zmian potomstwa.

Grupy specjalne pacjentów.

Farmakokinetyka (R)-enancjomera nie zależy od wieku, uszkodzenia nerek ani od lekkiego i umiarkowanego stopnia ciężkości uszkodzenia wątroby. Istnieją dowody, że u pacjentów z ciężkim uszkodzeniem wątroby (R)-enancjomer jest wolniej wydalany z osocza krwi.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Leczenie rozsianego raka prostaty w połączeniu z terapią analogami hormonu uwalniającego hormon LH (LHRH) lub kastracją chirurgiczną.

Przeciwwskazania.

Bikalutamid-Vista jest przeciwwskazany u kobiet i dzieci.

Bikalutamid-Vista nie należy stosować u pacjentów, u których wystąpiły reakcje nadwrażliwości na substancję czynną lub dowolny składnik pomocniczy produktu leczniczego.

Jednoczesne stosowanie bikalutamidu z terfenadyną, astemizolem lub cyzaprydem jest przeciwwskazane.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie ma dowodów na interakcje farmakodynamiczne lub farmakokinetyczne pomiędzy bikalutamidem a analogami LHRH.

Badania in vitro wykazały, że R-bikalutamid jest inhibitorem CYP 3A4 oraz wywiera słabszy efekt hamujący na aktywność CYP 2C9, 2C19 i 2D6.

Chociaż badania kliniczne, w których jako marker aktywności cytochromu P450 (CYP) stosowano antypyrynę, nie wskazują na potencjalną interakcję z bikalutamidem, średni stężenie midazolamu (pole pod krzywą farmakokinetyczną) zwiększyło się o 80% po jednoczesnym stosowaniu przez 28 dni z bikalutamidem. Dla leków o wąskim zakresie terapeutycznym takie zwiększenie może mieć duże znaczenie. Dlatego jednoczesne stosowanie z terfenadyną, astemizolem i cyzaprydem jest przeciwwskazane. Ponadto bikalutamid należy stosować z ostrożnością w połączeniu z takimi związkami jak cyklosporyny i blokery kanałów wapniowych. Może być konieczna redukcja dawki tych leków, szczególnie jeśli występują objawy nasilenia działania leku lub pojawiają się działania niepożądane po jego zastosowaniu. W przypadku stosowania cyklosporyny zaleca się dokładne monitorowanie jej stężenia w osoczu oraz stanu klinicznego pacjenta po rozpoczęciu lub zakończeniu leczenia bikalutamidem.

Bikalutamid-Vista należy przepisywać z ostrożnością w połączeniu z lekami, które mogą hamować metabolizm bikalutamidu (np. cyklosporyna, ketokonazol). Teoretycznie może to prowadzić do zwiększenia stężenia bikalutamidu w osoczu krwi, co może powodować nasilenie działań niepożądanych leku.

Badania in vitro wykazały, że bikalutamid może wypierać kumarynowy lek przeciwkrzepnący warfarynę z miejsc wiązania z białkami osocza. Opisywano nasilenie działania warfaryny i innych przeciwkrzepnych leków kumarynowych przy jednoczesnym stosowaniu z bikalutamidem. Dlatego podczas stosowania bikalutamidu u pacjentów, którzy jednocześnie przyjmują leki przeciwkrzepne kumarynowe, zaleca się dokładne monitorowanie czasu protrombiny (PT)/międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego (INR), a także należy rozważyć korektę dawki leków przeciwkrzepnych.

Ponieważ terapia antyandrogenowa może prowadzić do wydłużenia odstępu QT, należy z ostrożnością przepisywać bikalutamid jednoczesnie z lekami, które mogą wydłużać odstęp QT lub wywoływać napady komorowej tachyarytmii typu torsade de pointes, takimi jak leki przeciwaromatyczne klasy IA (np. chinidyna, dysopyrydami) lub klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylyd), metadon, moxifloksacyna, neuroleptyki (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności w stosowaniu”).

Dzieci. Badania interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

Leczenie lekiem Bikalutamid-Vista należy rozpoczynać pod bezpośrednim nadzorem lekarza.

Bikalutamid jest intensywnie metabolizowany w wątrobie. Niektóre dane wskazują, że u pacjentów z ciężkimi uszkodzeniami wątroby wydalanie leku może się opóźniać, co może prowadzić do jego kumulacji. Dlatego bikalutamid należy stosować z ostrożnością u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi uszkodzeniami wątroby. Ze względu na możliwość zaburzeń funkcji wątroby należy okresowo kontrolować próby wątrobowe. Większość zmian obserwuje się w ciągu pierwszych 6 miesięcy stosowania bikalutamidu. Rzadko podczas stosowania bikalutamidu występują ciężkie zaburzenia funkcji wątroby; odnotowano przypadki śmiertelne (patrz sekcja „Działania niepożądane”). W przypadku wystąpienia ciężkich zaburzeń funkcji wątroby należy przerwać leczenie bikalutamidem.

U pacjentów, u których stwierdzono obiektywne postępy choroby wraz ze wzrostem poziomu PSA, należy rozważyć możliwość przerwania terapii bikalutamidem.

U mężczyzn przyjmujących agonisty LH-RH obserwuje się zmniejszenie tolerancji glukozy. Może to objawiać się cukrzycą lub utratą kontroli glikemii u pacjentów z już rozpoznaną cukrzycą. Z tego powodu należy zwrócić uwagę na monitorowanie poziomu glukozy we krwi u pacjentów otrzymujących bikalutamid w połączeniu z agonistami LH-RH.

Wykazano, że bikalutamid hamuje aktywność cytochromu P450 (CYP 3A4), dlatego należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z lekami metabolizowanymi głównie przez CYP 3A4 (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Pacjenci z rzadkimi, dziedzicznymi formami nietolerancji galaktozy, wrodzoną niedostatecznością laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy i galaktozy nie powinni przyjmować tego leku. Jeśli stwierdzono u Ciebie nietolerancję niektórych cukrów, skonsultuj się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Terapia antyandrogenami może prowadzić do wydłużenia interwału QT. U pacjentów z czynnikami ryzyka lub z wywiadem wydłużenia interwału QT, a także u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki mogące wydłużać QT (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”), lekarze powinni przed rozpoczęciem leczenia bikalutamidem ocenić stosunek ryzyka do korzyści, biorąc pod uwagę potencjalne ryzyko wystąpienia tachyarytmii komorowej typu „torsade de pointes”.

Terapia antyandrogenowa może powodować zmiany morfologii plemników. Choć wpływ bikalutamidu na morfologię plemników nie był oceniany i nie ma doniesień o takich zmianach u pacjentów przyjmujących bikalutamid, pacjentom oraz/lub ich partnerkom należy zalecić stosowanie skutecznych metod antykoncepcji w trakcie leczenia i przez 130 dni po zakończeniu terapii bikalutamidem.

Zgłaszano nasilenie działania kumarynowych leków przeciwkrzepnących u pacjentów jednoczesnie przyjmujących bikalutamid, co może prowadzić do zwiększenia (APTT) i (INR). Niektóre przypadki wiązano z ryzykiem krwawień. Zaleca się dokładne monitorowanie poziomów APTT/INR oraz rozważenie korekty dawki leków przeciwkrzepnych.

Substancje pomocnicze:

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg)/dawkę sodu, czyli jest praktycznie pozbawiony sodu.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Bikalutamid jest przeciwwskazany w stosowaniu u kobiet. Jest przeciwwskazany w okresie ciąży.

Karmienie piersią.

Bikalutamid jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.

Plodność.

W badaniach na zwierzętach obserwowano odwracalne zaburzenia płodności u samców. Należy zakładać, że u mężczyzn może również wystąpić okresowa niewydolność funkcji rozrodczych lub bezpłodność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Bikalutamid-Vista nie wpływa na zdolność prowadzenia samochodu lub pracy z złożonymi mechanizmami. Należy jednak pamiętać, że często może występować senność, bardzo często – zawroty głowy (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Pacjenci przyjmujący ten lek powinni zachować ostrożność.

Sposób stosowania i dawki.

Pacjenci dorośli mężczyźni, w tym pacjenci w podeszłym wieku: doustnie, 1 tabletka 50 mg jednorazowo na dobę. Leczenie bikalutamidem należy rozpocząć co najmniej 3 dni przed rozpoczęciem terapii analogami hormonu uwalniającego hormon luteinizujący lub równocześnie z kastracją chirurgiczną.

Niewydolność nerek: u pacjentów z niewydolnością nerek nie wymaga się dostosowania dawki.

Niewydolność wątroby: u pacjentów z łagodną niewydolnością wątroby nie wymaga się dostosowania dawki. U pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby może występować zwiększona akumulacja leku.

Dzieci.

Bikalutamid-Vista jest przeciwwskazany u dzieci.

Przedawkowanie.

Brak danych dotyczących przedawkowania u ludzi.

Leczenie. Nie istnieje specyficzny antydotum; leczenie objawowe. Dializa może być nieskuteczna, ponieważ bikalutamid w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza i nie wydala się w niezmienionej formie z moczem. W przypadku przedawkowania wskazane jest ogólne leczenie wspierające, w tym monitorowanie wskaźników życiowych.

Niepożądane działania.

Niepożądane działania wskazano według częstości występowania: bardzo częste (≥1/10), częste (≥1/100, <1/10), rzadkie (≥1/1000, <1/100), bardzo rzadkie (≥1/10 000, <1/1000), bardzo rzadkie (≤1/10 000), częstość nieznana (na podstawie dostępnych danych niemożliwe jest ustalenie częstości występowania).

1 Zmiany wątrobowe rzadko są ciężkie i często ustępują lub osłabiewają podczas kontynuacji leczenia lub po jego zakończeniu.

2 Dołączone do listy działań niepożądanych po ocenie danych po rejestracji. Częstość ustalono na podstawie liczby doniesień o przypadkach niewydolności wątroby u pacjentów leczonych w ramach otwartych badań programu Early Prostate Cancer (EPC) w grupach z bikalutamidem 150 mg.

3 Może zmniejszyć się podczas współistniejącej kastracji.

4 Zaobserwowano w trakcie farmakoepidemiologicznego badania stosowania agonistów LH-RH i antyandrogenów w leczeniu raka gruczołu krokowego. Ryzyko zwiększało się, gdy bikalutamid 50 mg stosowano w połączeniu z agonistami LH-RH, jednak nie stwierdzono zwiększenia ryzyka przy stosowaniu bikalutamidu 150 mg jako monoterapii w leczeniu raka gruczołu krokowego.

5 Dołączono do listy działań niepożądanych po otrzymaniu danych z okresu postmarketingowego. Częstość ustalono na podstawie liczby doniesień o przypadkach zapalenia płuc międzypowrzeczniczego w okresie randomizowanego leczenia 150 mg w ramach EPC.

Zwiększenie PT/INR: w raportach z okresu po rejestracji zgłaszano interakcję kumarynowych leków przeciwkrzepliwych z bikalutamidem.

Donoszenie o podejrzewanych działaniach niepożądanych.

Donoszenie o podejrzewanych działaniach niepożądanych po rejestracji leku jest ważnym elementem. Umożliwia ono kontynuację monitorowania stosunku korzyści do ryzyka w odniesieniu do danego leku. Osoby sprawujące zawód medyczny powinny donosić o wszelkich podejrzewanych działaniach niepożądanych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania.

Okres ważności. 5 lat.

Warunki przechowywania.

Przechowywać we wkładce oryginalnego opakowania w temperaturze nie przekraczającej 25 ºC.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 10 tabletów w blistrze; 3 blistry w pudełku kartonowym.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent.

Sintón España, S. L.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

ul. C/Castello, no1, Sant Boi de Llobregat, Barcelona, 08830, Hiszpania.