Betoftan®

INSTRUKCJA dotycz4ca stosowania leczniczego leku Betoftan®

Skład:

substancja czynna: 1 ml kropli zawiera 2,8 mg betaksololu chlorowodorku (przeliczone na 100 % suchą substancję), co odpowiada 2,5 mg betaksololu;

substancje pomocnicze: sodu polistyrenosulfonian, karbomer (974P), N-lauroilsarkozyna, kwas borowy, sorbitol (E 421), dinatrium edetylan, benzalkonium chlorowek, roztwór wodorotlenku sodu i/lub kwasu solnego rozcieńczonego, woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Krople do oczu.

Główne właściwości fizykochemiczne: zawiesina od białego do prawie białego koloru.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w okulistyce. Leki przeciwwąglakomowe i środki mioptyczne. Blokery receptorów β-adrenergicznych. Kod ATC S01E D02.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Betaksolol – lek wybiórczo blokujący receptory β1-adrenergiczne, nie wykazujący istotnego działania membranostabilizującego (znieczulenia miejscowego) ani wyraźnego działania sympatykomimetycznego.

Podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe jest głównym czynnikiem ryzyka rozwoju ślepoty spowodowanej jaskrą. Im wyższy poziom ciśnienia wewnątrzgałkowego, tym większe prawdopodobieństwo uszkodzenia nerwu wzrokowego i utraty pola widzenia. Po podaniu do oka betaksolol obniża zarówno podwyższone, jak i prawidłowe ciśnienie wewnątrzgałkowe, niezależnie od obecności jaskry; mechanizm tego działania hipotensyjnego wiąże się ze zmniejszeniem produkcji cieczy wewnątrzgałkowej, co potwierdzają badania tonograficzne i fluorofotometryczne. Betaksolol zaczyna działać po 30 minutach, a maksymalny efekt osiąga się zazwyczaj po 2 godzinach od miejscowego zastosowania. Jednorazowa dawka zapewnia obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego przez 12 godzin.

Działanie wazorelaksacyjne betaksololu na naczynia obwodowe zostało wykazane w badaniach in vivo na psach. Ponadto działanie wazorelaksacyjne betaksololu oraz jego zdolność do blokowania kanałów wapniowych zostały wykazane w kilku badaniach in vitro prowadzonych na modelach naczyń ocznych i nieocznych szczurów, chomików, królików, psów, świń i krów. Działanie betaksololu jako neuroprotektora zostało wykazane w eksperymentach zarówno in vivo, jak i in vitro na siatkówce królików, kulturach korowych szczurów oraz kulturach siatkówki kurcząt.

Dane uzyskane w kontrolowanych badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z przewlekłą jaskrą otwartego kąta i nadciśnieniem ocznym wskazują, że leczenie betaksololem zapewnia dłuższy pozytywny wpływ na pole widzenia w porównaniu z zastosowaniem tymlololu, nie-wybierczo blokującego receptory β. Ponadto przy stosowaniu betaksololu nie zaobserwowano negatywnego wpływu na ukrwienie nerwu wzrokowego. Betaksolol utrzymuje lub poprawia przepływ krwi w oku/perfuzję.

Po miejscowym stosowaniu betaksololu w postaci kropli do oczu wywiera on niewielki lub żaden wpływ na zwężenie źrenicy oraz minimalnie wpływa na funkcję płucną i sercowo-naczyniową. Betaksolol stosowany do celów okulistycznych nie wywierał istotnego wpływu na funkcję płuc, co potwierdzono pomiarach objętości wydechu maksymalnego w ciągu sekundy, maksymalnej pojemności życiowej płuc oraz ich stosunku. Podczas badań nie zaobserwowano żadnych objawów blokady β-adrenergicznej układu sercowo-naczyniowego.

Po doustnym zażyciu leki blokujące receptory β-adrenergiczne zmniejszają rzut serca u zdrowych ochotników i u pacjentów z chorobami serca. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji mięśnia sercowego antagoniści receptorów β-adrenergicznych mogą tłumić stymulujący efekt sympatycznego układu nerwowego, konieczny do utrzymania odpowiedniej funkcji serca.

Wyniki badań klinicznych wskazują, że zawiesina betaksololu była znoszona znacznie lepiej niż roztwór.

Polarna natura betaksololu może powodować uczucie dyskomfortu w oku. W preparacie Betoftan® cząsteczki betaksololu są związane jonowym wiązaniem z żywicą ambergelitową. Po instylacji cząsteczki betaksololu są przenoszone przez jony sodu do warstwy łzowej. Ten proces trwa kilka minut i zwiększa komfort okulistyczny przy stosowaniu preparatu Betoftan®.

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa

Badania trwania życia przeprowadzone na myszach i szczurach po doustnym podawaniu betaksololu w dawkach 6 mg/kg/dobę, 20 mg/kg/dobę lub 60 mg/kg/dobę u myszy oraz 3 mg/kg/dobę, 12 mg/kg/dobę lub 48 mg/kg/dobę u szczurów wykazały brak działania kancerogennego.

W różnych badaniach in vitro i in vivo na komórkach bakterii i ssaków nie zaobserwowano działania mutagennego betaksololu.

Badania wpływu betaksololu na funkcję rozrodczą, badania teratologiczne, peri- i postnatalne przeprowadzone na szczurach i królikach po doustnym podawaniu betaksololu hydrochlorowku wykazały dowody postimplantacyjnego poronienia u szczurów i królików po zastosowaniu leku w dawkach przekraczających odpowiednio 12 mg/kg i 128 mg/kg.

Betaksololu hydrochlorowek nie wykazał działania teratogennego, a także nie zaobserwowano żadnego innego negatywnego wpływu na funkcję rozrodczą przy dawkach subtoksycznych.

Farmakokinetyka.

Betaksolol charakteryzuje się wysoką lipofilnością, co powoduje wysoki stopień przenikania przez rogówkę i wysokie stężenia leku w tkankach oka. Stężenie betaksololu we krwi po miejscowym zastosowaniu jest niskie. W badaniach klinicznych stężenia we krwi były poniżej granicy wykrywalności – 2 ng/ml. Betaksolol charakteryzuje się dobrą absorpcją po doustnym podaniu, niewielkimi stratami przy pierwszym przejściu oraz stosunkowo długim okresem półtrwania, który wynosi około 16–22 godziny. Betaksolol wydalany jest głównie z moczem, w mniejszym stopniu z kałem. Głównymi metabolitami są dwie formy kwasu karboksylowego oraz niezmieniony betaksolol, wydalanego z moczem (około 16% podanej dawki).

Betaksolol zaczyna działać zazwyczaj po 30 minutach, a maksymalny efekt osiąga się zazwyczaj po 2 godzinach od miejscowego zastosowania. Jednorazowa dawka zapewnia obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego przez 12 godzin.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Do obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego u pacjentów z przewlekłą jaskrą otwartego kąta lub z nadciśnieniem ocznym (jako monoterapia, jak również w połączeniu z innymi lekami).

Przeciwwskazania.

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którykolwiek z pozostałych składników leku.
• Bradykardia zatokowa, zespół niewydolności węzła zatokowego, niewydolność węzła zatokowo-przedsionkowego, blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, niekontrolowany rytm zastępczy. Silna niewydolność serca lub szok kardiogenny.
• Choroby układu oddechowego o charakterze reaktywnym, w tym ciężka astma oskrzelowa lub ciężka astma oskrzelowa w wywiadzie, ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie przeprowadzono specjalnych badań dotyczących interakcji betaksololu z innymi lekami.

• Istnieje możliwość wystąpienia efektów addytywnych prowadzących do hipotensji tętniczej i/lub wyraźnej bradykardii podczas jednoczesnego stosowania roztworu do oczu zawierającego beta-blokery z doustnymi blokerami kanałów wapniowych, beta-adrenergicznymi lekami blokującymi, lekami przeciwarytmicznymi (w tym amiodaronem) lub glikozydami naparstnicy, parasympatomymetykami, guanetydyną.
• Beta-blokery mogą zmniejszać wrażliwość na adrenaliny stosowane w leczeniu reakcji anafilaktycznych. Należy stosować z ostrożnością u pacjentów z atopią lub z anafilaksją w wywiadzie.
• W rzadkich przypadkach zgłaszano wystąpienie midriazy podczas jednoczesnego stosowania ocznych beta-blokerów i adrenaliny (epinefryny).
• W przypadku jednoczesnego stosowania kilku leków do miejscowego zastosowania w oku należy odczekać co najmniej 5 minut między ich podawaniem. Maści do oczu należy stosować jako ostatnie.
• Ponieważ betaksolol jest blokerem adrenoreceptorów, należy stosować go z ostrożnością u pacjentów równolegle przyjmujących leki psychotropowe o działaniu adrenergicznym ze względu na ryzyko nasilenia ich działania.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania

Tylko do stosowania okulistycznego.

Częstość występowania działań niepożądanych po miejscowym stosowaniu do oka jest niższa niż po stosowaniu ogólnoustrojowym. W celu zmniejszenia wchłaniania ogólnoustrojowego, patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”.

Choroby rogówki

Podczas miejscowego stosowania do oka leków blokujących receptory β może wystąpić suchość oczu. Leki blokujące receptory β należy stosować z ostrożnością u pacjentów z chorobami rogówki.

Inne leki blokujące receptory β

Stosowanie betaksololu u pacjentów, którzy już przyjmują leki blokujące receptory β w dawkach ogólnoustrojowych, może prowadzić do nasilenia wpływu na ciśnienie wewnątrzgałkowe. Znane są efekty ogólnoustrojowego blokowania receptorów β. U pacjentów tej kategorii należy dokładnie obserwować reakcję organizmu. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania dwóch leków działających miejscowo na receptory β-adrenergiczne (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy oddziaływań”).

W celu obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego u pacjentów z jaskrą zamkniętociśnieniową, Betoftan® należy stosować wyłącznie w połączeniu ze środkami miozującymi.

Odluzowanie twardówki

Zgłaszano przypadki odluzowania twardówki po stosowaniu terapii lekami opartymi na wodzie (np. tymlol, acetylozolamid) po zabiegach filtracyjnych.

Anestezja chirurgiczna

Leki blokujące receptory β stosowane w anestezjologii mogą blokować działanie ogólnoustrojowych agonistów receptorów β, np. adrenaliny. Jeżeli pacjent przyjmuje betaksolol, należy poinformować o tym anestezjologa.

Poprzez ucisk na worek łzawy lub utrzymywanie powiek zamkniętych przez 2 minuty można zmniejszyć wchłanianie ogólnoustrojowe leku. Może to zmniejszyć działanie ogólnoustrojowe i zwiększyć działanie miejscowe leków.

Ogólne

• Jak i inne leki okulistyczne do stosowania miejscowego, betaksolol jest wchłaniany ogólnoustrojowo. Ze względu na obecność składnika działającego na receptory β-adrenergiczne, przy stosowaniu betaksololu mogą wystąpić takie same działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego i oddechowego oraz inne działania niepożądane, jak przy stosowaniu leków blokujących receptory β-adrenergiczne w dawkach ogólnoustrojowych.

Zaburzenia ze strony serca

• U pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. choroba niedokrwienna serca, dławica Prinzmetala, niewydolność serca) oraz z hipotensją tętniczą należy dokładnie ocenić potrzebę terapii lekami blokującymi receptory β i rozważyć możliwość zastosowania innych substancji czynnych. Pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego należy dokładnie monitorować. Ze względu na niekorzystny wpływ leków blokujących receptory β na przewodnictwo, mogą być one stosowane z ostrożnością jedynie u pacjentów z blokadą serca I stopnia.

Zaburzenia ze strony układu naczyniowego

• Leczenie należy prowadzić z ostrożnością u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami krążenia obwodowego (tj. ciężkie postacie choroby Raynauda lub zespołu Raynauda).

Zaburzenia ze strony dróg oddechowych

• Zgłaszano przypadki działań niepożądanych ze strony układu oddechowego, w tym przypadki śmiertelne spowodowane bronchospazmem u pacjentów z astmą po stosowaniu niektórych leków blokujących receptory β. Należy stosować ten lek z ostrożnością u pacjentów z astmą oskrzelową lekkiego/średniego nasilenia, również w wywiadzie, lub z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) lekkiego/średniego nasilenia.

Hipoglikemia/cukrzyca

• Leki blokujące receptory β-adrenergiczne należy stosować z ostrożnością u pacjentów narażonych na samoistną hipoglikemię oraz u pacjentów z niestabilną cukrzycą, ponieważ leki blokujące receptory β mogą maskować objawy ostrej hipoglikemii.

Wole nadczynna

• Leki blokujące receptory β-adrenergiczne mogą również maskować objawy wole nadczynnej.

Słabość mięśni

• Leki blokujące receptory β-adrenergiczne mogą nasilać słabość mięśni, która wiąże się z pewnymi objawami miastenii (np. podwójne widzenie, opadanie powieki, ogólna słabość).

Reakcje anafilaktyczne

• Podczas stosowania leków blokujących receptory β pacjenci z atopią w wywiadzie lub z ciężkimi reakcjami anafilaktycznymi na różne alergeny w wywiadzie mogą wykazywać silniejszą reakcję przy ponownym wystawieniu na te same alergeny, a także mogą nie reagować na standardowe dawki adrenaliny stosowane w leczeniu reakcji anafilaktycznych.

Soczewki kontaktowe

• Betoftan® zawiera chlorek benzalkoniu, który może powodować podrażnienie oka i wybielać miękkie soczewki kontaktowe. Należy unikać kontaktu z miękkimi soczewkami kontaktowymi. Pacjentów należy poinformować, że przed zastosowaniem kropli do oczu Betoftan® należy zdjąć soczewki kontaktowe i odczekać 15 minut przed ponownym ich założeniem.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Funkcja rozrodcza

Brak danych dotyczących wpływu leku na funkcję rozrodczą człowieka.

Ciąża

Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania betaksololu u ciężarnych kobiet. W celu zmniejszenia wchłaniania ogólnoustrojowego, patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”.

W badaniach epidemiologicznych nie wykazano negatywnego wpływu na rozwój płodu, jednak przy doustnym stosowaniu leków blokujących receptory β stwierdzono ryzyko opóźnienia rozwoju wewnątrzmacicznego. Ponadto, po stosowaniu leków blokujących receptory β przed porodem, u noworodków obserwowano objawy blokady β (np. bradykardię, hipotensję tętniczą, niewydolność oddechową i hipoglikemię).

Betaksololu nie należy stosować w czasie ciąży, z wyjątkiem przypadków nagłej potrzeby. Jednakże, jeśli Betoftan® był stosowany przed porodem, w pierwszych dniach po urodzeniu należy dokładnie monitorować stan noworodka.

Okres karmienia piersią

Leki blokujące receptory β przenikają do mleka matki, co może spowodować powstawanie poważnych działań niepożądanych u noworodków karmionych piersią. Jednak przy stosowaniu terapeutycznych dawek betaksololu w postaci kropli do oczu, mało prawdopodobne jest, aby ilość leku przenikająca do mleka matki mogła spowodować objawy kliniczne blokady β u noworodka. W celu zmniejszenia wchłaniania ogólnoustrojowego, patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów lub pracy z innymi mechanizmami.

Betoftan® nie wpływa lub wpływa nieznacznie na zdolność prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi mechanizmami. Tymczasowe zamazanie widzenia lub inne zaburzenia wzroku mogą negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi mechanizmami. Jeżeli po zakapaniu wystąpi zamazanie widzenia, pacjent powinien odczekać, aż jego wzrok się oczyści, zanim zacznie prowadzić pojazd lub pracować z innymi mechanizmami.

Sposób stosowania i dawki.

Do stosowania okulistycznego.

Stosowanie u dorosłych, w tym u pacjentów w wieku podeszłym

Zalecana dawka to 1 kropla Betoftan®, którą zakrapia się do worka spojówkowego chorego oka (oczach) 2 razy na dobę. U niektórych pacjentów do ustabilizowania działania hipotensyjnego lek Betoftan® może wymagać kilku tygodni stosowania. Zaleca się staranne monitorowanie pacjentów z jaskrą.

Jeśli podczas stosowania zalecanych dawek ciśnienie wewnątrzgałkowe pacjenta nie jest odpowiednio kontrolowane, można stosować terapię wspomagającą z innymi lekami przeciwwstrzążowymi.

Po zakropleniu zaleca się mocne zamknięcie powiek lub okluzję nosowo-spojówkową. Ma to na celu zmniejszenie wchłaniania systemowego leków wprowadzonych do oka oraz zmniejszenie ryzyka wystąpienia działań niepożądanych o charakterze systemowym.

W przypadku stosowania równoczesnego z innymi miejscowymi lekami okulistycznymi należy zachować odstęp 10–15 minut między ich stosowaniem.

Stosowanie u dzieci

Skuteczność i bezpieczeństwo kropli do oczu Betoftan® u pacjentów w wieku do 18 roku życia nie zostały ustalone.

Stosowanie w zaburzeniach czynności wątroby i nerek

Betoftan® nie był badany u tej grupy pacjentów.

Sposób stosowania

Przed zastosowaniem lek należy dobrze wstrząsnąć fiolką.

W celu zapobieżenia zanieczyszczeniu końcówki kroplówki oraz zawiesiny należy zachować ostrożność i nie dotykać powiek, okolicznych obszarów ani innych powierzchni końcówką fiolki-kroplówki.

Dzieci.

Skuteczność i bezpieczeństwo kropli do oczu Betoftan® u pacjentów w wieku do 18 roku życia nie zostały ustalone.

Przedawkowanie.

W przypadku przypadkowego połknięcia leku objawy przedawkowania mogą obejmować bradykardię, hipotensję tętniczą, niewydolność serca oraz skurcz oskrzeli.

W przypadku przedawkowania lekiem Betoftan® leczenie powinno mieć charakter objawowy i wspomagający.

Efekty uboczne.

Krótki przegląd danych dotyczących bezpieczeństwa

Najczęstszym efektem ubocznym obserwowanym podczas badań klinicznych leku Betoftan® było uczucie dyskomfortu w oku, występujące u 12 % pacjentów.

Poniższe efekty uboczne obserwowano podczas badań klinicznych leku i sklasyfikowano je następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100, <1/10), rzadko (≥1/1000, <1/100), pojedyncze przypadki (≥1/10000 do <1/1000), rzadkie (<1/10000). W ramach każdej grupy efekty uboczne wymieniono w kolejności zmniejszającego się nasilenia.

Na podstawie badań prowadzonych po wprowadzeniu leku na rynek wykryto następujące działania niepożądane. Na podstawie dostępnych danych niemożliwe jest oszacowanie częstości ich występowania.

Opis wymienionych działań niepożądanych

Podobnie jak przy stosowaniu innych leków ocznych działających miejscowo, betaksolol może być wchłaniany do krążenia ogólnego. Może to powodować niepożądane efekty podobne do tych, które występują przy stosowaniu ogólnoustrojowych leków beta-blokujących. Częstość występowania działań niepożądanych ogólnoustrojowych przy miejscowym stosowaniu do oka jest mniejsza niż przy stosowaniu ogólnoustrojowym. Wymienione działania niepożądane obejmują reakcje obserwowane w ramach klasy beta-blokatorów stosowanych do celów okulistycznych.

Dodatkowe działania niepożądane obserwowane przy stosowaniu beta-blokatorów okulistycznych, które mogą również wystąpić przy stosowaniu kropli do oczu Betoftan®:

• Ze strony układu odpornościowego: reakcje alergiczne ogółu ustroju, w tym obrzęk naczyniowy, pokrzywka, lokalne i uogólnione wysypki, świąd, reakcja anafilaktyczna, toksyczny zespół martwicy nabłonka.
• Ze strony przemiany materii i odżywiania: hipoglikemia.
• Zaburzenia psychiczne: depresja, noce bolesne, utrata pamięci, halucynacje, psychoza, dezorientacja.
• Ze strony układu nerwowego: omdlenia, zaburzenia krążenia mózgowego, niedokrwienie mózgu, nasilenie objawów i dolegliwości miastenii gravis, parestezje.
• Zaburzenia okulistyczne: objawy i dolegliwości podrażnienia oczu (np. pieczenie, szczypiący ból, świąd, nadmierna produkcja łez, zaczerwienienie), zapalenie powiek, odwarstwienie twardówki po chirurgii filtracyjnej (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”), zmniejszenie wrażliwości rogówki, erozja rogówki, opadanie powieki, podwójne widzenie.
• Zaburzenia kardiologiczne: ból w klatce piersiowej, przyspieszone bicie serca, obrzęk, niewydolność serca, blok przedsionkowo-komorowy, zatrzymanie serca, niewydolność serca.
• Ze strony układu naczyniowego: hipotensja tętnicza, zjawisko Raynauda, uczucie zimna kończyn, nasilenie dolegliwości przestankowego kulawienia.
• Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia: skurcz oskrzeli (głównie u pacjentów z wcześniejszymi schorzeniami skurczowymi oskrzeli).
• Ze strony przewodu pokarmowego: niestrawność, biegunka, ból brzucha, wymioty, suchość w ustach, zapalenie języka.
• Ze strony skóry i tkanek podskórnych: wysypki przypominające łuszczycę lub nasilenie łuszczycy.
• Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanek łącznych: ból mięśni.
• Ze strony układu rozrodczego i gruczołów mlekowych: zaburzenia seksualne, impotencja.
• Ogólne zaburzenia i stany związane z miejscem podania: osłabienie/wyczerpanie.

Dodatkowo zaobserwowano podwyższenie poziomu przeciwciał antyjądrowych; znaczenie kliniczne nie zostało ustalone.

Okres ważności. 2 lata.

Okres ważności po otwarciu fiolki: 28 dni.

Nie stosować po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania.

Przechowywać we wkładzie oryginalnym w temperaturze nie wyższej niż 25°C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

5 ml w fiolce nr 1 w pudełku z tektury.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent.

AT „Farmak”.

Miejsce produkcji i adres siedziby producenta.

Ukraina, 04080, miasto Kijów, ul. Kirylowska 74.