Berlition® 600 kapsułki

ULOTKA DO STOSOWANIA LĘKU BERLITHION® 600 KAPSUŁKI (BERLITHION® 600 CAPSULES)

Skład:

substancja czynna: kwas tioktowy;

1 kapsułka miękka zawiera 600 mg kwasu tioktowego;

substancje pomocnicze: tłuszcz stały, triglicerydy średnich łańcuchów;

otoczka kapsułki: roztwór sorbitolu niekrystalizujący, 70 % (E 420); gliceryna (85 %); żelatyna; dwutlenek tytanu (E 171); lak karmazynowy (E 120).

Postać leku. Kapsułki miękkie.

Główne właściwości fizykochemiczne: wydłużona miękka żelatynowa kapsułka w kolorze różowym, zawierająca żółtą masę półpłynną.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Inne leki wpływające na układ trawienny i procesy metaboliczne.

Kod ATC A16A X01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Kwas tioktowy to podobna do witamin substancja wytwarzana w organizmie, pełniąca funkcję koenzymu w procesie oksydacyjnego dekarboksylowania α-ketokwasów. Hiperglikemia spowodowana cukrzycą prowadzi do odkładania się glukozy na białkach macierzy naczyń krwionośnych oraz do powstawania tzw. zaawansowanych produktów glikacji (AGE). Ten proces prowadzi do zmniejszenia przepływu krwi w endoneurium oraz do hipoksji/ischemii endoneurialnej, co wiąże się ze zwiększonym powstawaniem wolnych rodników tlenu, uszkadzających nerwy obwodowe. Stwierdzono również wyczerpanie się w nerwach obwodowych takiego antyoksydantu jak glutation.

Badania przeprowadzone na szczurach wykazały, że kwas tioktowy wpływa na procesy biochemiczne wywołane przez cukrzycę indukowaną streptozotocynem, zmniejszając powstawanie zaawansowanych produktów glikacji, poprawia przepływ krwi w endoneurium, zwiększa fizjologiczne stężenie antyoksydacyjnego glutationu działającego w uszkodzonym przez cukrzycę nerwie, podobnie jak antyoksydant działający na wolne rodniki tlenu. Takie efekty świadczą o zdolności kwasu tioktowego do poprawy funkcji nerwów obwodowych. Odnosi się to do zaburzeń czuciowych w cukrzycowej neuropatii obwodowej, które mogą objawiać się jako parestezje i dysestezje, takie jak uczucie pieczenia, bólu, drętwienia lub uczucia pełzania mrówek.

W 1995 roku przeprowadzono wieloośrodkowe, placebo-kontrolowane badanie oceniające skuteczność kwasu tioktowego w leczeniu objawowym neuropatii cukrzycowej, w którym uzyskano dane potwierdzające korzystny wpływ kwasu tioktowego na takie objawy jak uczucie pieczenia, parestezje, drętwienie i ból.

Farmakokinetyka.

Po podaniu doustnym kwas tioktowy jest szybko wchłaniany. Wskutek znacznego metabolizmu presystemowego, absolutna biodostępność kwasu tioktowego po podaniu doustnym (w porównaniu z podaniem dożylnym) wynosi około 20%. Wskutek szybkiego rozprowadzenia w tkankach, okres półtrwania kwasu tioktowego w osoczu wynosi około 25 minut. Względna biodostępność kwasu tioktowego po doustnym podaniu postaci stałych wynosi ponad 60% w porównaniu z roztworem do picia. Maksymalne stężenie w osoczu – około 4 μg/ml – odnotowano około 30 minut po podaniu doustnym 600 mg kwasu tioktowego. W badaniach doświadczalnych na zwierzętach (szczury, psy) z zastosowaniem znaczników radioaktywnych wykazano, że wydalanie następuje głównie przez nerki (80–90%), a mianowicie w postaci metabolitów. U człowieka w moczu wykrywa się jedynie niewielką ilość nietransformowanej substancji. Biotransformacja zachodzi głównie poprzez utlenianie łańcucha bocznego (β-oksydacja) i/lub poprzez S-metylowanie odpowiednich tioli.

Kwas tioktowy oddziałuje in vitro z jonowymi kompleksami metali (np. z cisplatyną). Kwas tioktowy tworzy trudno rozpuszczalne związki kompleksowe z cząsteczkami cukru.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Parestezje w przebiegu neuropatii cukrzycowej.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na kwas tioktowy lub którykolwiek inny składnik leku Berlition® 600 kapsułki.

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

Skuteczność cisplatyny zmniejsza się podczas jednoczesnego leczenia lekiem Berlition® 600 kapsułki.

Kwas tioktowy jest chelatorem metali, dlatego zgodnie z podstawowymi zasadami farmakoterapii nie powinien być stosowany jednocześnie ze związkami metali (np. z suplementami diety zawierającymi żelazo, magnez lub z produktami mlecznymi, ponieważ zawierają one wapń). Jeżeli ogólną dawkę dobową leku Berlition® 600 kapsułki stosuje się 30 minut przed śniadaniem, to suplementy diety zawierające żelazo i magnez można przyjmować w ciągu dnia lub wieczorem.

Możliwe jest wzmocnienie działania obniżającego poziom glukozy insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych, dlatego szczególnie na wstępnym etapie leczenia kwasem tioktowym zalecana jest staranna kontrola poziomu glukozy we krwi. Aby uniknąć objawów hipoglikemii, w niektórych przypadkach może być konieczne zmniejszenie dawki insuliny lub doustnego leku przeciwcukrzycowego.

Regularne spożywanie alkoholu stanowi istotny czynnik ryzyka rozwoju i postępu objawów neuropatii, a tym samym może również utrudniać skuteczność leczenia lekiem Berlition® 600 kapsułki. Dlatego pacjentom z neuropatią cukrzycową zdecydowanie zaleca się zaprzestanie spożywania alkoholu. Dotyczy to również okresów, w których nie prowadzi się terapii.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

Głównym czynnikiem skutecznego leczenia neuropatii cukrzycowej jest optymalna korekta poziomu cukru we krwi chorego. Na początku leczenia neuropatii możliwe jest krótkotrwałe nasilenie dolegliwości pourazowych, takich jak uczucie pełzania mrówek, spowodowane procesami regeneracyjnymi. Podczas stosowania kwasu tioktowego u chorych na cukrzycę konieczna jest częsta kontrola poziomu glukozy we krwi. W pojedynczych przypadkach może być konieczne zmniejszenie dawek leków przeciwcukrzycowych w celu zapobieżenia rozwojowi hipoglikemii.

Berlition® 600 kapsułki zawiera sorbitol, dlatego nie powinien być stosowany u chorych z rzadkim, dziedzicznym schorzeniem – nietolerancją fruktozy.

Zgłaszano jeden przypadek autoimmunologicznego zespołu insulinowego (AIS) podczas leczenia kwasem tioktowym. Pacjenci z określonym genotypem HLA (ludzki układ antygenów białych krwinki), np. allelami HLA-DRB1*04:06 oraz HLA-DRB1*04:03, są bardziej narażeni na rozwój AIS podczas leczenia kwasem tioktowym. Allel HLA-DRB1*04:03 (stosunek względny możliwego predyspozycji do AIS – 1,6) występuje głównie u przedstawicieli rasy europejskiej, a ponadto jego rozpowszechnienie w Europie Południowej jest większe niż w Europie Północnej. Allel HLA-DRB1*04:06 (stosunek względny możliwego predyspozycji do AIS – 56,6) występuje głównie u pacjentów z Japonii i Korei. Należy wziąć pod uwagę możliwość rozwoju AIS u pacjentów stosujących kwas tioktowy w przypadku rozpoznania różnicowego samoistnej hipoglikemii (patrz sekcja „Reakcje niepożądane”).

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Plodność.

Badania dotyczące toksycznego wpływu na funkcję rozrodczą nie wykazały żadnych dowodów wpływu na płodność.

Ciąża.

Berlition® 600 kapsułki należy stosować w okresie ciąży tylko po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.

Karmienie piersią.

Brak danych dotyczących przenikania kwasu tioktowego lub jego metabolitów do mleka matki. Należy podjąć decyzję o zaprzestaniu karmienia piersią lub zaprzestaniu stosowania leku Berlition® 600 kapsułki, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z terapii dla kobiety.

Wpływ na zdolność do kierowania pojazdami i obsługiwanie maszyn.

Podczas leczenia należy zachować ostrożność podczas kierowania pojazdami, pracy z innymi maszynami lub wykonywania innych potencjalnie niebezpiecznych czynności wymagających zwiększonej uwagi i szybkości reakcji psychomotorycznych, ze względu na możliwość wystąpienia takich reakcji niepożądanych, jak hipoglikemia, zawroty głowy i zaburzenia wzroku.

Sposób stosowania i dawki.

Dorośli.

Dawki

Dawka dzienna wynosi 1 kapsułkę leku Berlition® 600 kapsułki (co odpowiada 600 mg kwasu tiotkowego), którą należy przyjmować jednorazowo około 30 minut przed pierwszym posiłkiem. W przypadku nasilonych parestezji leczenie można rozpocząć od terapii dożylnej kwasem tiotkowym.

Sposób stosowania

Kapsułki leku Berlition® 600 kapsułki należy przyjmować na czczo, nie rozgryzając, w całości, popijając odpowiednią ilością płynu. Jednoczesne przyjmowanie posiłku może utrudniać wchłanianie, dlatego pacjentom, u których występuje przedłużony czas opróżniania żołądka, szczególnie ważne jest przyjmowanie leku pół godziny przed śniadaniem. Ponieważ neuropatia cukrzycowa jest chorobą przewlekłą, może być wymagana długotrwała terapia. Podstawą leczenia neuropatii cukrzycowej jest optymalna kontrola cukrzycy.

Dzieci.

Berlition® 600 kapsułki nie jest wskazany do leczenia dzieci i młodzieży ze względu na brak doświadczeń klinicznych z jego stosowania.

Przedawkowanie.

W przypadku przedawkowania mogą wystąpić nudności, wymioty i ból głowy. Po przypadkowym zażyciu lub próbie samobójczej z doustnym przyjęciem kwasu tiotkowego w dawkach od 10 g do 40 g w połączeniu z alkoholem obserwowano ciężkie zatrucia, w niektórych przypadkach kończące się śmiercią. Na wstępnym etapie obraz kliniczny zatrucia może objawiać się pobudzeniem psychoruchowym lub zaburzeniami świadomości i zazwyczaj towarzyszy mu późniejsze wystąpienie drgawek ogólnych oraz rozwój kwasicy mleczanowej. Ponadto jako skutki zatrucia wysokimi dawkami kwasu tiotkowego opisano hipoglikemię, wstrząs, rabdomiolizę, hemolizę, zespół rozproszonego krzepnięcia wewnątrznaczyniowego (DIC), pancytopenię oraz niewydolność wielonarządową.

Zabiegi lecznicze. Nawet przy podejrzeniu silnego zatrucia lekiem Berlition® 600 kapsułki (np. po zażyciu ponad 10 kapsułek po 600 mg u dorosłych lub dawki przekraczającej 50 mg/kg masy ciała u dzieci) wskazana jest natychmiastowa hospitalizacja oraz podjęcie działań zgodnie z ogólnymi zasadami leczenia zatrucia (np. wywołanie wymiotów, przemywanie żołądka, podanie węgla aktywowanego itp.). Leczenie drgawek ogólnych, kwasicy mleczanowej oraz innych zagrożujących życiu skutków zatrucia powinno opierać się na zasadach współczesnej terapii intensywnej i być prowadzone objawowo. Obecnie nie potwierdzono skuteczności stosowania hemodializy, hemoperfuzji ani metod filtracji w ramach wymuszonego wydalania kwasu tiotkowego.

Efekty uboczne.

Do oceny częstości występowania działań niepożądanych zastosowano następującą klasyfikację:

bardzo często: ≥ 1/10;

często: ≥ 1/100 – < 1/10;

rzadko: ≥ 1/1000 – < 1/100;

bardzo rzadko: ≥ 1/10000 – < 1/1000;

nieznane: niemożliwe do oszacowania na podstawie dostępnych danych.

Zaburzenia ze strony układu odpornościowego.

Bardzo rzadko: reakcje alergiczne, w tym wysypka skórna, pokrzywka (wysypka urticaria), świąd, duszność.

Nieznane: autoimmunologiczny zespół insulinowy (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”), egzema.

Zaburzenia przemiany materii i odżywiania.

Bardzo rzadko: hipoglikemia.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego.

Często: zawroty głowy.

Bardzo rzadko: dysgezja, ból głowy, nadmierne pocenie się.

Zaburzenia ze strony narządów wzroku.

Bardzo rzadko: zaburzenia widzenia.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego.

Często: nudności.

Bardzo rzadko: wymioty, ból gastroenterologiczny, biegunka.

Zaburzenia ogólne.

Bardzo rzadko: obniżenie poziomu glukozy we krwi związane z poprawą wychwytu glukozy. Objawy przypominające hipoglikemię: zawroty głowy, potliwość, ból głowy i zaburzenia widzenia.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku jest ważne. Umożliwia to kontynuowanie nadzoru nad stosunkiem korzyści do ryzyka związanego z lekiem. Osoby pracujące w służbie zdrowia są proszone o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych.

Okres ważności.

3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

10 kapsułek w blistrze; 3 blistry w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

BERLIN-CHEMI AG.

Adres siedziby producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Glinker Weg 125, 12489 Berlin, Niemcy.