Benzohexonium-Zdorovia

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU BENZOHESONIUM-ZDOROVIA (BENZOHEXONY-ZDOROVYE)

Skład:

substancja czynna: 1 ml roztworu zawiera 25 mg benzohexonium;

substancja pomocnicza: woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty, bezbarwny roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwdziałające działaniu układu adrenergicznego, blokerów zwojowych. Kod ATC C02BC.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Związek amonowy czwartorzędowy o długotrwałym działaniu ganglioblokującym.

Mechanizm działania wynika z blokady autonomicznych (sympatycznych i przyśrodkowych) węzłów, co prowadzi do hamowania przekazywania pobudzenia nerwowego z włókien przedganglionowych na postganglionowe, rozszerzenia naczyń tętniczych i żylnych, zmniejszenia ogólnego oporu obwodowego i bardzo szybkiego, ostrego obniżenia ciśnienia tętniczego. Efekt hemodynamiczny (wazodylatacyjny) towarzyszy zmniejszeniu ciśnienia w tętnicy płucnej, magazynowaniu krwi w rozszerzonych żyłach jamy brzusznej i kończyn, zmniejszeniu przypływu żylnego do serca.

Działa na ciałka karotkowe i chromochłonne tkanki nadnerczy, co sprzyja osłabieniu odruchowych wpływów presorowych. Przerywając przewodzenie impulsów nerwowych przez węzły układu autonomicznego, zmienia funkcje narządów unerwionych przez układ autonomiczny. Powoduje obniżenie ciśnienia tętnicz0ego, ruchliwości przewodu pokarmowego, napięcia pęcherza moczowego, sekrecji gruczołów dokrewnych, zaburza akomodację, rozszerza oskrzela, zwiększa częstość skurczów serca.

Efekt hipotensyjny rozpoczyna się 5–15 minut po podaniu, osiąga maksimum po 30 minutach i trwa 3–4 godziny.

Farmakokinetyka.

Po podaniu dożylnym lub lokalnej iniekcji przechodzi do płynu pozakomórkowego. Słabo przenika przez bariery tkankowe (w tym barierę krew–mózg i łożyskową). Wydalany w niezmienionej postaci z moczem; w ciągu 24 godzin wydala się do 90 % leku. Szybkość ekrescji jest najwyższa w pierwszych godzinach po iniekcji.

W przypadku niewydolności nerek może dochodzić do kumulacji.

Farmakokinetyka nie została w pełni poznana.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Do kontrolowanej hipotensji tętniczej, stanu nadciśnieniowego (w tym powikłanego niewydolnością lewej komory), skurczów naczyń obwodowych (zespół Buergera, chód przerywany).

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na składniki leku; hipotensja tętnicza, hipowolemia i wstrząs, fiochromocyty, zawał mięśnia sercowego w ostrym okresie, udar niedokrwienny (do 2 miesięcy), zakrzepica (w tym tętnic mózgowych), pierwotne zamknięcie kąta jaskry, niewydolność wątroby i/lub nerek, zwyrodnieniowe zmiany ośrodkowego układu nerwowego.

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

Lek wzmacnia działanie blokerów adrenergicznych i cholinolityków. Wspólnie wzmacnia działanie leków rozszerzających żyły, leków przeciwhistaminowych, środków narkotycznych, leków nasennych, neuroleptyków, trójcyklicznych leków przeciwdrgawkowych, środków znieczulenia miejscowego, leków przeciwciśnieniowych. W przypadku jednoczesnego stosowania z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) możliwe jest rozwinięcie się kolapsu. Zwiększa wrażliwość chorych na cukrzycę na insulinę. Skuteczność leku obniżają leki antycholinesterazowe, N-cholinomimetyki oraz leki wywołujące wymioty.

Szczególne środki ostrożności.

Przeciwwskazaniem do stosowania leku jest skłonność do powstawania skrzeplin, wiek podeszły (podwyższone ryzyko działań niepożądanych).

Leczenie należy prowadzić pod ścisłym nadzorem medycznym, przy wstrzykiwaniu dożylnym należy stale monitorować ciśnienie tętnicze.

W celu uniknięcia rozwoju kolapsu, pacjent przed wstrzyknięciem oraz przez 2–2,5 godziny po nim powinien przebywać w pozycji poziomej.

W przypadku rozwoju atonii jelit lub pęcherza moczowego wskazane jest podawanie prozeryny, galantaminy lub innych leków cholinomimetycznych lub antycholinesterazowych.

W stosunku do benzohexonium-Zdorovia stosunkowo szybko rozwija się przyzwyczajenie, co wymaga zwiększenia dawki.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Lek jest przeciwwskazany w okresie ciąży. W razie konieczności stosowania leku należy przerwać karmienie piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Podczas leczenia należy powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i wykonywania innych czynności wymagających skoncentrowania ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu nerwowego i układu sercowo-naczyniowego.

Sposób stosowania i dawki.

Podawać w sposób wewnątrzmięśniowy, dożylny lub podskórny. Stosować dawkowanie indywidualne ze względu na dużą indywidualną zmienność reakcji chorych.

Przed rozpoczęciem terapii należy przeprowadzić test wrażliwości indywidualnej, w tym celu podać ½ dawki średniej (wybraną drogą podania) i kontrolować stan chorego.

Dorośli.

Hipotensja tętnicza kontrolowana: podawać dożylnie 1–1,5 ml (25–37,5 mg) przez 2 minuty.

Kryz hipertensyjny. W celu złagodzenia stanu podawać w sposób wewnątrzmięśniowy lub podskórny po 0,5–1 ml (12,5–25 mg). W razie potrzeby można wykonywać wstrzyknięcia powtarzane (3–4 razy na dobę).

Uszkodzenia naczyń obwodowych: podawać w sposób wewnątrzmięśniowy lub podskórny po 0,25–0,5 ml (6,25–12,5 mg) 1 godzinę przed posiłkiem 2–4 razy na dobę. Leczenie prowadzić cyklami po 2–4–6 tygodni z przerwami 1–3 tygodnie.

Maksymalne dawki dla dorosłych przy podawaniu wewnątrzmięśniowym i podskórny: pojedyncza – 3 ml (75 mg), dobowe – 12 ml (300 mg).

Ponieważ efekt benzohexonium przy powtarzanym podawaniu stopniowo się zmniejsza, leczenie należy rozpoczynać od najmniejszych dawek, a następnie stopniowo je zwiększać.

Dzieci w nagłych przypadkach podawać w sposób wewnątrzmięśniowy lub dożylny. Podawanie dożylne powinno być powolne (przez 6–8 minut), rozpuszczone w 10–20 ml 0,9 % roztworu sodu chlorku lub glukozy. Dawki jednorazowe dla dzieci w wieku: do 2 lat – 0,04–0,08 ml/kg (1–2 mg/kg), 2–4 lata – 0,02–0,08 ml/kg (0,5–2 mg/kg), od 5 lat – 0,02 ml/kg (0,5 mg/kg).

Dzieci. Lek stosować u dzieci w dawkach odpowiednich do masy ciała (patrz rozdział „Sposób stosowania i dawki”).

Przedawkowanie.

W przypadku przedawkowania może dojść do rozwoju kolapsu ortostatycznego.

Leczenie: chorygo należy ułożyć w pozycji poziomej z opuszczoną głową i podniesionymi nogami; wskazane jest podanie mezatonu lub efedryny w małych dawkach, cordiaminu, kofeiny.

Działania niepożądane.

Ze strony serca: przyspieszenie tętna, tachykardia, ból w okolicy serca.

Ze strony układu nerwowego: osłabienie, zawroty głowy, rozszerzenie źrenic, zaburzenia akomodacji, krótkotrwałe obniżenie pamięci, dysartria, osłabienie oddychania.

Ze strony układu pokarmowego: suchość w ustach, dysfagia, zaparcia; przy długotrwałym stosowaniu – atonia jelita i paraliż pęcherza żółciowego.

Ze strony układu moczowego: przy długotrwałym stosowaniu – atonia pęcherza moczowego, zaburzenia oddawania moczu z zastojeniem moczu, co sprzyja rozwojowi zapalenia pęcherza.

Ze strony naczyń: hipotensja ortostatyczna (aż do rozwoju kolapsu), iniekcje naczyń twardówki.

Okres ważności. 4 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 1 ml w ampułkach № 10 w pudełku; № 5, № 5×2, № 10 w blisterze w pudełku.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ „KORPORACJA „ZDROWIE”.

Adres producenta i miejsce wykonywania działalności.

Ukraina, 61013, obwód charkowski, miasto Charków, ulica Szewczenki 22.