Axetin®

INSTRUKCJA dot. stosowania leku AXETIN® (AXETINE)

Skład:

substancja czynna: cefuroksym;

1 tabletka zawiera cefuroksym (w postaci cefuroksymu aksetylu) 250 mg lub 500 mg;

substancje pomocnicze: celuloza mikrokryształyczna 105, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny,
sodowa só kroskarboksymetylowa, sodowy laurylosiarczan, olej roślinny wodorowany, hipromeloza 2910,
glikol propylenowy, dwutlenek tytanu (E 171), talk.

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne:

dla tabletek 250 mg: białe, podwójnie wypukłe tabletki w kształcie kapsuły, powlekane, z rowkiem z jednej strony, o średnicy jądra 8x14 mm;

dla tabletek 500 mg: białe, podwójnie wypukłe tabletki w kształcie kapsuły, powlekane, z rowkami z dwóch stron, o średnicy jądra 9x19 mm.

Rynek służy wyłącznie ułatwieniu podziału tabletki w celu ułatwienia połknięcia i nie przeznaczony jest do dzielenia dawki na równe części.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki przeciwbakteryjne do stosowania systemowego.
Beta-laktamowe antybiotyki. Kod ATC J01D C02.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Cefuroksymu aksetył – doustna forma bakteryjnego antybiotyku z grupy cefalosporyn cefuroksymu, który jest odporny na działanie większości beta-laktamaz i wykazuje aktywność wobec szerokiego zakresu bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych.

Działanie bakteryjne cefuroksymu wynika z hamowania syntezy ściany komórkowej mikroorganizmów.

Odporność nabyta na antybiotyk różni się w zależności od regionu i może się zmieniać w czasie, a u poszczególnych szczepów może istotnie się różnić. W miarę możliwości zaleca się korzystanie z lokalnych danych dotyczących wrażliwości na antybiotyk, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń.

Cefuroksym wykazuje zazwyczaj aktywność in vitro wobec następujących mikroorganizmów:

*Wszystkie szczepy S. aureus oporne na metycylinę są niewrażliwe na cefuroksym.

Farmakokinetyka.

Po doustnym podaniu cefuroksymu aksetyl jest wchłaniany w przewodzie pokarmowym, hydrolizowany w błonie śluzowej jelita i w postaci cefuroksymu dostaje się do krwiobiegu. Optymalny poziom wchłaniania obserwuje się bezpośrednio po przyjęciu posiłku. Maksymalny poziom cefuroksymu w surowicy krwi osiągany jest około 2–3 godziny po podaniu leku. Okres półwydalenia leku wynosi około 1–1,5 godziny. Stosunek wiązania z białkami osocza wynosi 33–55%, w zależności od metody oznaczania. Cefuroksym wydzielany jest przez nerki w niezmienionej postaci drogą sekrecji kanalikowej i filtracji kłębuszkowej. Jednoczesne stosowanie probenecydu zwiększa pole pod krzywą stężenia w surowicy o około 50%. Poziom cefuroksymu w surowicy krwi zmniejsza się w wyniku dializy.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Axetin® jest wskazany w leczeniu infekcji wymienionych poniżej u dorosłych oraz u dzieci od 3. miesiąca życia:

• ostre streptokokowe zapalenie migdałków i gardła
• ostre bakteryjne zapalenie zatok
• ostre zapalenie ucha środkowego
• zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli wywołane drobnoustrojami wrażliwymi na cefuroksym aksetyl
• cistię
• niefryt
• niepowikłane infekcje skóry i tkanek miękkich
• wczesne objawy boreliozy.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na antybiotyki z grupy cefalosporyn, cefuroksym lub którykolwiek z pozostałych składników preparatu. Ciężkie reakcje nadwrażliwości w wywiadzie (np. reakcje anafilaktyczne) na inne antybiotyki beta-laktamowe (penicyliny, monobaktamy i karbapenemy).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Leki obniżające kwasowość soku żołądkowego mogą zmniejszać biodostępność cefuroksymu aksetylu oraz likwidować efekt poprawionej absorpcji po podaniu z posiłkiem.

Podobnie jak inne antybiotyki, Axetin® może wpływać na florę przewodu pokarmowego, co może prowadzić do zmniejszenia resorpcji estrogenów oraz do obniżenia skuteczności doustnych środków antykoncepcyjnych kombinowanych.

Ponieważ test z użyciem cyjaneku żelazawego może dawać fałszywie negatywny wynik, u pacjentów leczonych cefuroksymem aksetylem do oznaczania stężenia glukozy we krwi i osoczu zaleca się stosowanie metod glukozooksydazowej lub heksookinazowej. Cefuroksym nie wpływa na oznaczanie kreatyniny metodą alkaliczno-pikrynową.

Jednoczesne stosowanie z probenekydem prowadzi do istotnego zmniejszenia wartości stężenia maksymalnego, pola pod krzywą „stężenie w surowicy – czas” oraz czasu półtrwania cefuroksymu. W związku z tym jednoczesne stosowanie z probenekydem nie jest zalecane.

Jednoczesne stosowanie z doustnymi lekami przeciwpłucznymi może prowadzić do zwiększenia międzynarodowego znormalizowanego wskaźnika (INR).

Stężenie cefuroksymu w surowicy krwi zmniejsza się w wyniku przeprowadzenia dializy.

Podczas leczenia cefalosporynami obserwowano pozytywny wynik testu Coombsa. Ten fenomen może wpływać na krzyżową próbę zgodności krwi.

Szczególne zagadnienia dotyczące stosowania.

Reakcje nadwrażliwości. Jak przy stosowaniu innych antybiotyków beta-laktamowych, donoszono o ciężkich i czasem śmiertelnych reakcjach nadwrażliwości. Opisywano reakcje nadwrażliwości, które postępowały do zespołu Kounisa – ostrego alergicznego naczyniowego skurczu tętnic wieńcowych, który może prowadzić do zawału mięśnia sercowego (patrz sekcja „Działania niepożądane”). W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości leczenie Axetinem® należy natychmiast przerwać i podać pacjentowi odpowiednią pomoc medyczną.

Przed rozpoczęciem terapii należy ustalić, czy u pacjenta w przeszłości wystąpiły ciężkie reakcje nadwrażliwości na cefuroksym, inne cefalosporyny lub inne leki beta-laktamowe. Cefuroksym należy stosować ostrożnie u pacjentów, u których w wywiadzie występowały przypadki łagodnych reakcji nadwrażliwości na inne leki beta-laktamowe.

Ciężkie reakcje skórne (TSHR). Zarejestrowano ciężkie reakcje skórne, w tym: zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczny zespół martwiczy nabłonka (TEN) oraz zespół DRESS, które mogą zagrażać życiu lub mieć śmiertelny skutek, związane z leczeniem cefuroksymem (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Podczas przepisywania leku pacjentów należy poinformować o objawach i dokładnie monitorować reakcje skórne. W przypadku wystąpienia objawów wskazujących na te reakcje, cefuroksym należy natychmiast odstawić i rozważyć leczenie alternatywne. Jeśli u pacjenta podczas stosowania cefuroksymu rozwinęła się poważna reakcja, taka jak SJS, TEN lub zespół DRESS, ponownego stosowania cefuroksymu u tego pacjenta nie wolno nigdy podjąć.

Przerost mikroorganizmów opornych. Stosowanie cefuroksymu aksetylu (tak jak innych antybiotyków) może prowadzić do nadmiernego wzrostu Candida. Długotrwałe leczenie może również prowadzić do nadmiernego wzrostu innych mikroorganizmów opornych (np. Enterococci, Clostridium difficile), co z kolei może wymagać przerwania leczenia.

Podczas stosowania antybiotyków może wystąpić kolit pseudobłoniasty – od łagodnej formy do stanu zagrażającego życiu. Dlatego ważne jest, aby mieć to na uwadze, jeśli u pacjentów wystąpi ciężka biegunka podczas lub po terapii antybakteryjnej. Jeśli wystąpi długotrwała lub nasilona biegunka lub pacjent odczuwa silny ból brzucha typu kolki, leczenie należy natychmiast przerwać, a pacjentowi należy przeprowadzić dokładne badanie.

Reakcja Jarischa-Herxheimera. Podczas leczenia cefuroksymem aksetylem choroby Lyme’a obserwowano reakcję Jarischa-Herxheimera, która pojawia się wskutek działania bakteriobójczego cefuroksymu aksetylu na mikroorganizm powodujący chorobę Lyme’a – Borrelia burgdorferi. Pacjentom należy wyjaśnić, że jest to typowy skutek antybiotykoterapii choroby Lyme’a, który ustępuje bez leczenia.

Podczas prowadzenia terapii sekwencyjnej czas przejścia z terapii dożylnej na doustną zależy od ciężkości infekcji, stanu klinicznego pacjenta oraz wrażliwości patogennego mikroorganizmu. W przypadku braku poprawy klinicznej w ciągu 72 godzin terapię dożylną należy kontynuować. Przed rozpoczęciem terapii sekwencyjnej należy zapoznać się z odpowiednią instrukcją stosowania cefuroksymu sodowego. Tabletki Axetinu® zawierają glikol propylenowy, który może powodować objawy podobne do tych, które pojawiają się po spożyciu alkoholu.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, czyli praktycznie nie zawiera sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Dane dotyczące stosowania cefuroksymu u ciężarnych są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu cefuroksymu aksetylu na ciążę, rozwój embrionalny i płodowy, poród oraz rozwój noworodka. Axetin® należy przepisywać ciężarnym tylko wtedy, gdy korzyści z leczenia przewyższają potencjalne ryzyko.

Karmienie piersią. Cefuroksym przechodzi w niewielkich ilościach do mleka matki. Przy stosowaniu dawek terapeutycznych nie przewiduje się wystąpienia działań niepożądanych, jednak nie można wykluczyć ryzyka wystąpienia biegunki lub infekcji grzybiczych błon śluzowych. W związku z tym może być konieczne przerwanie karmienia piersią. Należy również wziąć pod uwagę możliwość działania sensybilizującego leku. Cefuroksym można stosować w czasie karmienia piersią tylko po ocenie przez lekarza stosunku korzyści do ryzyka.

Plodność. Brak danych dotyczących wpływu cefuroksymu aksetylu na płodność u ludzi. W badaniach funkcji rozrodczej przeprowadzonych na zwierzętach nie zaobserwowano wpływu tego leku na płodność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Ponieważ lek może powodować zawroty głowy, pacjentów należy ostrzec, aby prowadzili pojazdy i korzystali z innych urządzeń z ostrożnością.

Sposób stosowania i dawki.

Wrażliwość na antybiotyk zmienia się w zależności od regionu i może zmieniać się w czasie. W razie potrzeby należy skonsultować lokalne dane dotyczące wrażliwości na antybiotyk.

Zwykle trwanie leczenia wynosi 7 dni (może wynosić od 5 do 10 dni).

Aby poprawić wchłanianie leku, zaleca się przyjmowanie go po posiłku.

Dawkowanie leku dla dorosłych i dzieci w zależności od infekcji przedstawiono w tabelach 1 i 2.

Dorośli i dzieci (≥ 40 kg)

Tabela 1

Dzieci (< 40 kg)

Tabela 2

Dzieciom zaleca się podawanie leku w formie zawiesiny. Tabletki cefuroksymu acetylu i granulki cefuroksymu acetylu do sporządzenia zawiesiny nie są wzajemnie bioekwiwalentne, dlatego formy te nie są wzajemnie zamiennymi przy przeliczaniu na miligramy.

Cefuroksym jest również dostępny w postaci soli sodowej przeznaczonej do stosowania parenteralnego. Umożliwia to prowadzenie terapii sekwencyjnej tym samym antybiotykiem w przypadku przejścia ze stosowania parenteralnego na doustne, jeśli istnieją na to wskazania kliniczne. Axetin**®** jest skuteczny w leczeniu sekwencyjnym zaostrzeń przewlekłego zapalenia oskrzeli po wcześniejszym parenteralnym stosowaniu cefuroksymu sodu.

Terapia sekwencyjna. Zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli: 750 mg cefuroksymu 2–3 razy na dobę (dożylnie lub domięśniowo) przez 48–72 godziny, a następnie doustne stosowanie Axetinu**®** po 500 mg 2 razy na dobę przez 5–10 dni. Czas trwania zarówno terapii parenteralnej, jak i doustnej należy ustalać z uwzględnieniem ciężkości zakażenia oraz stanu pacjenta.

Pacjenci z niewydolnością nerek

Cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki. U pacjentów z wyraźnym zaburzeniem funkcji nerek zaleca się zmniejszenie dawki cefuroksymu w celu skompensowania wolniejszego wydalania (patrz tabela poniżej).

Pacjenci z niewydolnością wątroby. Brak danych dotyczących stosowania tego leku u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby. Cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki, dlatego oczekuje się, że istniejące zaburzenia funkcji wątroby nie będą wpływać na farmakokinetykę cefuroksymu.

Dzieci.

Brak doświadczenia w stosowaniu cefuroksymu aksetylu w leczeniu dzieci poniżej 3. miesiąca życia. Dzieciom zaleca się podawanie leku w formie zawiesiny.

Przedawkowanie.

Przy przedawkowaniu cefalosporyn można zaobserwować podrażnienie mózgu oraz powikłania neurologiczne, w tym encefalopatię, drgawki i śpiączkę. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, jeśli dawka leku nie została odpowiednio skorygowana u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” ). Stężenie cefuroksymu we krwi można obniżyć poprzez dializę hemodializacyjną i dializę dializę peritonealną.

Efekty uboczne.

Efekty uboczne występujące podczas stosowania aceksylu cefuroksymu są umiarkowane i mają głównie odwracalny charakter. Poniżej wymienione efekty uboczne sklasyfikowano według układów i narządów oraz częstości ich występowania. Według częstości występowania podzielono je na następujące kategorie: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 i < 1/10), rzadko (≥ 1/1000 i < 1/100), bardzo rzadko (≥ 1/10000 i < 1/1000), nieznany (częstość nieznana).

Zakażenia i inwazje. Często: nadmierne rozmnażanie Candida. Nieznany: nadmierne rozmnażanie Clostridium difficile.

Ze strony krwi i układu limfatycznego. Często: eozynofilia. Rzadko: dodatni test Coombsa, trombocytopenia, leukopenia (czasem głęboka). Bardzo rzadko: anemia hemolityczna.

Cefalosporyny jako klasa leków mają właściwość adsorbowania się na powierzchni błony erytrocytów i oddziaływania z przeciwciałami, co może prowadzić do dodatniego wyniku testu Coombsa (wpływ na oznaczenie zgodności krwi) oraz (bardzo rzadko) do anemii hemolitycznej.

Ze strony serca. Nieznany: zespół Kuniša.

Ze strony układu odpornościowego. Reakcje nadwrażliwościowe, w tym – rzadko: wysypka skórna;
bardzo rzadko: pokrzywka, świąd; bardzo rzadko: gorączka lekowa; choroba surowicza, anafilaksja; nieznany: reakcja Jarischa–Herxhejmera.

Ze strony układu nerwowego. Często: ból głowy, zawroty głowy.

Ze strony przewodu pokarmowego. Często: zaburzenia przewodu pokarmowego, w tym biegunka, nudności, ból brzucha. Rzadko: wymioty. Bardzo rzadko: kolit pseudobłoniasty (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego. Często: przejściowe podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych (ALT, AST, LDH). Bardzo rzadko: żółtaczka (głównie cholestaryczna), zapalenie wątroby.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej. Bardzo rzadko: rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa–Johnsona, toksyczne martwicze zapalenie nabłonka (zespół Lyella). Nieznany: obrzęk naczynioruchowy, wywołana lekami eozynofilia z objawami systemowymi (zespołem DRESS).

Dzieci. Profil bezpieczeństwa stosowania cefuroksymu u dzieci odpowiada profilowi u dorosłych pacjentów.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka podczas stosowania tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny do Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30 °C w oryginalnym opakowaniu, w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 10 tabletek w pasku, 1 pasek w pudełku kartonowym; po 10 tabletek w blistrze, 1 blister w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. Medochemie Limited / Medochemie Limited.

Miejsce położenia producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.
Agios Athanassios Industrial Area, Michail Irakleous 2, Agios Athanassios, Limassol, 4101, Cyprus.