Astracitron

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU ASTRACITRON (ASTRACITRONE)

Skład:

Substancje czynne: 1 saszetka zawiera: paracetamolum 500 mg, fenylephrini hydrochloridum 00 mg, pheniraminum maleinum 20 mg, acidum ascorbicum 50 mg;

Substancje pomocnicze: acidum citricum, monohydrate; glucose, monohydrate; natrium citricum; silicium dioxide colloidal anhydrous; barwnik „Chinoline yellow” (E104); smakowy „Cytrusowy”, lub smakowy „Pomarańczowy”, lub smakowy „Malinowy”.

Postać leku. Proszek do sporządzania roztworu doustnego.

Główne właściwości fizykochemiczne: proszek biały lub prawie biały o owocnym zapachu.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Środki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Paracetamol, kombinacje bez leków psychotropowych.

Kod ATC N02B E51.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Paracetamol wykazuje działanie przeciwgorączkowe, przeciwbólowe oraz słabe działanie przeciwzapalne. Hamuje synteza prostaglandyn w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN) i blokuje przewodzenie impulsów bólowych.

Maleinian feniraminy – bloker receptorów histaminowych H1, zmniejsza przepuszczalność naczyń, likwiduje łzawienie, świąd oczu i nosa.

Chlorowodorek fenylefryny – α-adrenomimetyk, wykazuje działanie zwężające naczynia, zmniejsza obrzęk błony śluzowej nosa i zatok przynosowych.

Kwas askorbinowy wzmacnia nieswoistą odporność organizmu.

Farmakokinetyka.

Paracetamol dobrze wchłania się, przenika przez barierę łożyskową, w niewielkim stopniu przenika do mleka matki, metabolizuje się w układzie cytochromu P450, wydala się przez nerki, okres półwydalenia wynosi 1–4 godziny. Czas działania – 3–4 godziny.

Maleinian feniraminy dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Metabolizuje się w wątrobie w układzie cytochromu P450, okres półwydalenia wynosi 16–18 godzin, 70–83 % wydala się z moczem.

Działanie chlorowodoru fenylefryny pojawia się szybko i trwa około 20 minut. Metabolizuje się w wątrobie lub w przewodzie pokarmowym, wydala się z moczem.

Kwas askorbinowy szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, metabolizuje się w wątrobie, wydala się z moczem.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Leczenie objawowe zakażeń dróg oddechowych i grypy:

• podwyższonej temperatury ciała,
• bólu głowy,
• zatkania nosa,
• kataru,
• bólu i osłabienia mięśni.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancje czynne lub inne składniki leku; ciężkie zaburzenia funkcji wątroby i/lub nerek; wrodzona hiperbilirubinemia; niedobór glukozo-6-fosforanodwodorem reduktazy; fenyloketonuria; alkoholizm; choroby krwi; leukopenia; anemia; ciężkie formy arytmii, nadciśnienia tętniczego, miażdżycy, choroby niedokrwiennej serca; nadczynność tarczycy; ostry zapalenie trzustki; przerost prostaty z zatrzymaniem moczu; obturacja szyjki pęcherza moczowego; obturacja odbytu dwunastnicy; astma oskrzelowa; zamkniętego kąta jaskra; fiochromocytoza; zakrzepica; zakrzepowe zapalenie żył; cukrzyca; epilepsja; stany podwyższonego pobudzenia; zaburzenia snu towarzyszące leczeniu tricyklicznymi lekami przeciwdrgawkowymi, β-blokerami, innymi sympatykomimetykami, lekami hamującymi lub pobudzającymi apetyt oraz psychostymulantami podobnymi do amfetamin; stosowanie jednocześnie oraz w ciągu 2 tygodni po leczeniu inhibitorami MAO.

Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Wchłanianie paracetamolu może być zwiększone przy jednoczesnym stosowaniu z metoklopramidem i domperydonem oraz zmniejszone – z cholestryminą (ten efekt jest nieznaczny, jeśli cholestraminę stosuje się godzinę później). Przy długotrwałym przyjmowaniu paracetamolu może nasilać się działanie przeciwkrwotoczne warfaryny i innych pochodnych kumaryny oraz zwiększać się ryzyko krwawienia. Przy okazjonalnym stosowaniu paracetamolu ten efekt nie jest wyrażony. Barbiturany zmniejszają działanie przeciwgorączkowe paracetamolu. Leki hepatotoksyczne zwiększają prawdopodobieństwo kumulacji paracetamolu i przedawkowania. Ryzyko hepatotoksyczności paracetamolu wzrasta przy przyjmowaniu leków indukujących mikrosomalne enzymy wątrobowe (barbiturany; przeciwdrgawkowe – fenytoina, fenobarbital, karbamazepina oraz przeciwbakteryjne – ryfampicyna, izoniazyd). Paracetamol: zmniejsza skuteczność diuretyków, może wydłużać okres półtrwania chloramfenikolu; może indukować metabolizm lamotrydzyny w wątrobie, co prowadzi do zmniejszenia jej dostępności biologicznej i skuteczności. Przy regularnym przyjmowaniu paracetamolu i zydowudyny możliwe jest wystąpienie neutropenii oraz zwiększone ryzyko uszkodzenia wątroby. Przy stosowaniu probenecydu należy zmniejszyć dawkę paracetamolu, ponieważ wpływa on na jego metabolizm. Paracetamol może wpływać na wyniki oznaczania stężenia kwasu moczowego metodą fosforowo-wolframowo-kwasową. Hepatotoksyczność paracetamolu może nasilać się przy długotrwałym lub nadmiernym spożyciu alkoholu. Nie należy stosować jednocześnie z alkoholem.

Współdziałanie fenylefryny z inhibitorami MAO powoduje efekt nadciśnieniowy, z tricyklicznymi lekami przeciwdrgawkowymi (amitryptyliną) – zwiększa ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych, z dygoksyną i glikozydami nasilić może arytmie i zawał serca, z innymi sympatykomimetykami zwiększa ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych i nadciśnienia tętniczego, może zmniejszać skuteczność β-blokerów i innych leków przeciwciśnieniowych (rezerpiny, metyldopy, debryzochinu, guanetydyny), zwiększając ryzyko nadciśnienia tętniczego i powikłań sercowo-naczyniowych. Jednoczesne stosowanie fenylefryny z alkaloidami sporyszu (ergotaminą i metysergidem) może zwiększyć ryzyko ergotyzmu.

Kwas askorbinowy przy doustnym przyjmowaniu zwiększa wchłanianie żelaza; podnosi stężenie etynylestradiolu, penicylin, tetracyklin; obniża stężenie leków przeciwpsychotycznych, pochodnych fenylozyny w krwi; zmniejsza skuteczność heparyny i pośrednich leków przeciwkrwotocznych; zwiększa ryzyko kryształomoczu przy leczeniu salicylanami oraz ryzyko jaskry przy leczeniu glikokortykosteroidami; duże dawki zmniejszają skuteczność tricyklicznych leków przeciwdrgawkowych. Kwasu askorbinowego można przyjmować dopiero po upływie 2 godzin od wstrzyknięcia deferozaminy, ponieważ jednoczesne przyjmowanie zwiększa toksyczność żelaza, szczególnie w mięśniu sercowym, co może prowadzić do niewydolności serca. Długotrwałe przyjmowanie dużych dawek podczas leczenia disulfiramem hamuje reakcję disulfiram-alkohol. Wchłanianie kwasu askorbinowego zmniejsza się przy przyjmowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych, spożyciu soków owocowych lub warzywnych, napojów alkalicznych.

Feniramina nasila działanie antycholinergiczne atropiny, leków przeciwbólowych, tricyklicznych leków przeciwdrgawkowych, leków przeciwparkinsonowych, hamuje działanie leków przeciwkrwotocznych. Jednoczesne stosowanie feniraminy ze środkami nasennymi, barbituranami, uspokajającymi, neuroleptykami, tranquilizatorami, anestetykami, narkotycznymi lekami przeciwbólowymi i alkoholem może znacznie nasilić jej działanie depresyjne.

Należy ostrożnie stosować paracetamol jednocześnie z flukloksacyliną, ponieważ jednoczesne przyjmowanie było kojarzone z kwasem metabolicznym o wysokim przerwaniu anionowym jako następstwem kwasicy pirzglutaminowej, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka (patrz sekcja „Szczególne wskazania”).

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania.

Nie wolno przekraczać zalecanych dawek. Jeżeli objawy nie ustępują w ciągu 5 dni lub towarzyszy im wysoka gorączka trwająca dłużej niż 3 dni, wysypka, długotrwały ból głowy, należy skonsultować się z lekarzem, ponieważ mogą one być objawami poważniejszej choroby.

Z uwagi na ryzyko ciężkiego uszkodzenia wątroby w przypadku przedawkowania, nie należy stosować jednocześnie z innymi lekami stosowanymi objawowo przy przeziębieniu i katarze (zwężaczami naczyń oraz lekami zawierającymi paracetamol). Ostrożnie stosować u chorych na chorobę Raynauda, nadciśnienie tętnicze, choroby serca, arytmie, bradykardię, choroby tarczycy, wątroby i nerek, ostry zapalenie wątroby, jaskrę, przewlekłe choroby płuc, przerośnięcie prostaty (z powodu ryzyka zatrzymania moczu), u osób starszych, przy skłonności do krzepnięcia krwi, anemii hemolitycznej, przewlekłym niedożywieniu, odwodnieniu, zwężającym się wrzodzie peptycznym. Ryzyko hepatotoksyczności zwiększa się u osób z uszkodzeniem wątroby alkoholowego pochodzenia oraz nadużywających alkoholu.

Preparat zawiera: fenylefrynę, która może wywołać napady dławicy piersiowej; sacharozę, która jest przeciwwskazana u pacjentów z nietolerancją i zaburzeniami wchłaniania fruktozy, glukozy-galaktozy lub sacharozy-izomaltozy. Jeżeli u pacjenta stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, należy skonsultować się z lekarzem przed przyjmowaniem tego leku. Ostrożnie stosować u chorych na cukrzycę. Może być szkodliwy dla zębów.

Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku: chorób wątroby, nerek; przyjmowania warfaryny lub podobnych leków przeciwkrzepliwych; codziennego przyjmowania leków przeciwbólowych przy łagodnych formach artretyzmu; chorób oskrzelowo-płucnych (astma, emfizema, przewlekły zapalenie oskrzeli).

Preparat może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych dotyczących stężenia glukozy, kwasu moczowego, kreatyniny i fosforanów nieorganicznych we krwi. Może wystąpić fałszywie negatywny wynik badania na ukrytą krew w kale.

U pacjentów z ciężkimi infekcjami (sepsą), w których obniża się poziom glutationu, przyjmowanie paracetamolu zwiększa ryzyko kwasicy metabolicznej. Objawy kwasicy metabolicznej to: głębokie, przyśpieszone lub utrudnione oddychanie, nudności, wymioty, utrata apetytu. W takim przypadku należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Nie zaleca się przyjmowania tego preparatu na końcu dnia, ponieważ kwas askorbinowy w dużych dawkach wywiera lekki efekt pobudzający. Z uwagi na pobudzający wpływ kwasu askorbinowego na wytwarzanie kortykosteroidów należy monitorować funkcję nerek i ciśnienie tętnicze.

Z szczególną ostrożnością należy stosować u pacjentów z zaburzeniami metabolizmu żelaza (hemochromatoza, hemosyderoza, talasemia), z wywiadem kamicy nerkowej (ryzyko hiperoksalurii i osadzania się szczawianów w układzie moczowym po przyjęciu dużych dawek kwasu askorbinowego).

Długotrwałe stosowanie dużych dawek kwasu askorbinowego może przyspieszać jego właszy metabolizm, co może prowadzić do paradoksalnego niedoboru witaminy C po odstawieniu leku. Nie należy stosować jednocześnie z innymi lekami zawierającymi witaminę C. Wchłanianie kwasu askorbinowego może być zaburzone przy zaburzeniach motoryki jelit, entericie lub obniżonej sekrecji żołądkowej.

Zgłaszano przypadki kwasicy metabolicznej z dużym odstępem anionowym (high anion gap metabolic acidosis (HAGMA)) jako następstwo kwasicy pirolutaminowej u pacjentów z ciężkimi chorobami, takimi jak** ciężka niewydolność nerek i sepsa, lub u pacjentów z niedożywieniem lub innymi przyczynami niedoboru glutationu (np. przewlekły alkoholizm), którzy byli leczeni paracetamolem w dawce terapeutycznej przez dłuższy okres lub kombinacją paracetamolu i flukloksacyliny. W przypadku podejrzenia HAGMA jako następstwa kwasicy pirolutaminowej, zaleca się niezwłoczne odstawienie paracetamolu i staranne monitorowanie stanu pacjenta. Pomiar stężenia 5-oksyproliny w moczu może być pomocny w identyfikacji kwasicy pirolutaminowej jako głównej przyczyny HAGMA u pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka.

Substancje pomocnicze.

Glukoza. Jeżeli u pacjenta stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, należy skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku.

Barwnik „Chinolinowy żółty” (E104). Może powodować reakcje alergiczne.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Lek jest przeciwwskazany w czasie ciąży i karmienia piersią. Wpływ preparatu na płodność nie był badany specjalnie. Badania przedkliniczne nie wykazały żadnego szczególnego wpływu paracetamolu na płodność przy stosowaniu go w dawkach terapeutycznych. Nie przeprowadzono odpowiednich badań wpływu fenylefryny i feniraminy na toksyczność rozrodczą u zwierząt.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Ponieważ lek może powodować senność oraz inne działania niepożądane ze strony układu nerwowego i narządów wzroku, nie zaleca się prowadzenia samochodu ani pracy z urządzeniami i maszynami o skomplikowanej obsłudze podczas stosowania tego leku.

Sposób stosowania i dawki.

Lek stosować dorosłym i dzieciom od 14. roku życia.

Zawartość saszetki rozpuścić w szklance gorącej wody (nie wrzątku) i wypić. Przyjmowanie leku można powtarzać co 3–4 godziny, jednak nie więcej niż 3 saszetki na dobę.

Maksymalny okres stosowania – 5 dni.

Dzieci.

Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 14. roku życia.

Przedawkowanie.

Paracetamol: w pierwszych 24 godzinach pojawiają się bladość skóry, nudności, wymioty, anoreksja i ból brzucha. Przy przyjmowaniu dużych dawek mogą występować zaburzenia orientacji, pobudzenie psychoruchowe, zawroty głowy, bezsenność, zaburzenia rytmu serca, zapalenie trzustki, martwica wątroby. Pierwszym objawem uszkodzenia wątroby może być ból brzucha, który nie zawsze pojawia się w pierwszych 12–48 godzinach, ale może wystąpić później, nawet do 4–6 dni po zastosowaniu leku. Uszkodzenie wątroby zazwyczaj rozwija się maksymalnie w ciągu 72–96 godzin po przyjęciu leku. Mogą wystąpić zaburzenia metabolizmu glukozy i kwasica metaboliczna, krwawienia. Przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek możliwe są anemia aplastyczna, pancytopenia, agranulocytoza, neutropenia, leukopenia, trombocytopenia.

W pojedynczych przypadkach donoszono o ostrej niewydolności nerek z martwicą kanalików, która może wystąpić nawet przy braku ciężkiego uszkodzenia wątroby, objawiającej się silnym bólem w okolicy lędźwiowej, hematurią, białkomoczem. Możliwa jest nefrotoksyczność: kolka nerkowa, zapalenie śródmiąższowe nerek, martwica naczyń włosowatych.

Zastosowanie u dorosłych 10 g lub więcej paracetamolu oraz u dzieci ponad 150 mg/kg masy ciała, szczególnie w połączeniu z alkoholem, może prowadzić do martwicy hepatocytów z rozwijającą się encefalopatią, krwawieniami, hipoglikemią, wątrobowym śpiączką i skutkiem śmiertelnym. U pacjentów z czynnikami ryzyka (długotrwałe leczenie karbamazepiną, fenobarbitalą, fenytoiną, primidonem, ryfampicyną, naparstnikiem lub innymi lekami indukującymi enzymy wątrobowe; nadużywanie alkoholu; kacheksja glutationowa (zaburzenia trawienia, mukowiscydoza, zakażenie HIV, głód, kacheksja)) zastosowanie 5 g lub więcej paracetamolu może prowadzić do uszkodzenia wątroby.

W przypadku przedawkowania wymagana jest szybka pomoc medyczna. Pacjenta należy natychmiast przewieźć do szpitala, nawet jeśli nie występują wczesne objawy przedawkowania. Objawy mogą być ograniczone do nudności i wymiotów lub mogą nie odzwierciedlać ciężkości przedawkowania czy ryzyka uszkodzenia narządów. W ciągu pierwszej godziny po przedawkowaniu należy podać węgiel aktywny. Stężenie paracetamolu we krwi należy oznaczyć po 4 godzinach lub później po przyjęciu (wcześniejsze stężenia są niepewne). Leczenie N-acetylocysteiny można stosować w ciągu 24 godzin po przyjęciu paracetamolu, jednak maksymalny efekt uzyskuje się przy zastosowaniu w ciągu pierwszych 8 godzin, po czym jego skuteczność gwałtownie spada. W razie potrzeby wewnętrznej infuzji N-acetylocysteiny należy ją podawać zgodnie z ustalonym schematem dawkowania. Alternatywnie, w przypadku braku wymiotów i trudności dostania się do szpitala, można podać doustnie metioninę.

Fenylefryna: występują hiperhidroza, pobudzenie psychoruchowe lub depresja OUN, ból głowy, zawroty głowy, senność, zaburzenia świadomości, arytmie, drżenie, nadreaktywność odruchów, drgawki, nudności, wymioty, drażliwość, niepokój, nadciśnienie tętnicze; w ciężkich przypadkach – śpiączka. W celu wyeliminowania efektów hipotensyjnych można stosować wewnętrznie dożylne blokery receptorów alfa; w przypadku drgawek – diazepan.

Feniramyna: występują objawy atropinopodobne: midriaza, fotofobia, suchość skóry i błon śluzowych, hipertermia, atonia jelit. Depresja OUN prowadzi do zaburzeń pracy układu oddechowego i krążeniowego (bradykardia, hipotensja tętnicza, kolaps). Objawy spowodowane wzajemnym potencjowaniem działania parasympatolitycznego feniraminy i działania sympatomietycznego fenylefryny: senność, po której może rozwijać się pobudzenie (szczególnie u dzieci) lub depresja OUN, zaburzenia wzroku, wysypka, trwały ból głowy, nerwowość, bezsenność, nadreaktywność odruchów, drażliwość, zaburzenia krążenia, bradykardia. Nie istnieje specyficzny antydot na leczenie przedawkowania leków przeciwhistaminowych. Należy udzielić pacjentowi standardowej pomocy doraźnej, w tym podać węgiel aktywny, środek przeczyszczający solny oraz podjąć standardowe działania wspierające układ krążenia i oddechowy. Nie wolno stosować środków pobudzających; w celu leczenia hipotensji tętniczej można zastosować środki zwężające naczynia.

Kwas askorbinowy: występują nudności, wymioty lub biegunka (które ustępują po odstawieniu); wzdęcia i ból brzucha, swędzenie, wysypka, zwiększona pobudliwość. Dawki powyżej 3000 mg mogą powodować tymczasową biegunkę osmotyczną i zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia metabolizmu cynku, miedzi, dystrofię mięśnia sercowego, przy długotrwałym stosowaniu w dużych dawkach możliwe jest hamowanie funkcji aparatu wyspowego trzustki oraz glukozuria. Przedawkowanie może prowadzić do zmian wydalania nerkowego kwasu askorbinowego i moczowego podczas acetylowania moczu z wytrącaniem się osadu konkrementów szczawianowych.

Leczenie objawowe: w ciągu pierwszych 6 godzin należy przepłukać żołądek, a w ciągu pierwszych 8 godzin – podać doustnie metioninę lub dożylnie – cysteamina lub N-acetylocysteina.

Działania niepożądane.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: wysypka, świąd, zapalenie skóry, pokrzywka, wielopostaciowa egzudatywna rumień, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella.

Ze strony układu odpornościowego: reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy.

Ze strony układu nerwowego: ból głowy, zawroty głowy, drżenie, niepokój, pobudzenie nerwowe, drażliwość, uczucie lęku, bezsenność, senność, dezorientacja, halucynacje, pobudzenie psychoruchowe, zaburzenia orientacji, stany depresyjne, parestezje, szumy w uszach, w pojedynczych przypadkach – śpiączka, drgawki, dyskineza, zmiany zachowania.

Ze strony układu oddechowego: skurcz oskrzeli u pacjentów wrażliwych na kwas acetylosalicylowy i niesteroidowe leki przeciwzapalne.

Ze strony narządów wzroku: zaburzenia widzenia i akomodacji, midryaza, podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, suchość oczu.

Ze strony przewodu pokarmowego: nudności, wymioty, zgaga, suchość w ustach, dyskomfort i ból brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia, anoreksja, owrzodzenia jamy ustnej, nadmierna ślinotoka, krwawienia, podrażnienie błon śluzowych.

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego: zaburzenia funkcji wątroby, hipertransaminazemia, zazwyczaj bez żółtaczki, nekroza wątroby (przy stosowaniu wysokich dawek).

Ze strony układu endokrynnego: hipoglikemia, aż do śpiączki hipoglikemicznej.

Ze strony krwi i układu limfatycznego: anemia, w tym hemolityczna, siarkohemoglobinemia i metheMOglobinemia (cyjanозa, duszność, bóle w okolicy serca), siniaki lub krwawienia, trombocytopenia, neutropenia, agranulocytoza, leukopenia, pancytopenia.

Ze strony układu moczowego: nefrotoksyczność, nefryt międzykomórkowy, martwica naczyń włosowatych, dysuria, zatrzymanie moczu i trudności z oddawaniem moczu, kolka nerkowa, niewydolność nerek.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: nadciśnienie tętnicze, tachykardia, bradykardia, uczucie przyspieszonego serca, arytmia, duszność, ból w sercu, napady dławicy piersiowej.

Zaburzenia przemiany materii i odżywiania: kwasica metaboliczna z wysokim przerostem anionowym z częstością „nieznana” (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Opis poszczególnych działań niepożądanych

Kwasica metaboliczna z wysokim przerostem anionowym

Przypadki kwasicy metabolicznej z wysokim przerostem anionowym jako następstwo kwasicy pirzynoglutaminianowej obserwowano u pacjentów z czynnikami ryzyka stosujących paracetamol (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”). Kwasica pirzynoglutaminianowa może występować w wyniku niskiego poziomu glutationu u tych pacjentów.

Inne: ogólne osłabienie, niedobór samopoczucia.

W przeciwieństwie do leków przeciwhistaminowych drugiej generacji, stosowanie feniraminy nie wiąże się z wydłużeniem odcinka QT ani arytmiami serca.

Okres ważności.

3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w opakowaniu pierwotnym w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 20 g w saszetkach.

Po 10 saszetek z proszkiem o smaku cytrynowym w kartonowej puszce.

Po 10 saszetek z proszkiem o smaku pomarańczowym w kartonowej puszce.

Po 10 saszetek z proszkiem o smaku malinowym w kartonowej puszce.

Kategoria dystrybucji. Bez recepty.

Producent.

TOO „Astracitron”, Ukraina.

Miejsce położenia producenta oraz adres siedziby prowadzonej działalności.

08132, obwód kijowski, rejon buczanski, miasto Wiśniewo, ul. Kijewska 6.