Aspirin Cardio®

INSTRUKCJA dotyczÄ cÄ stosowania leku ASPIRIN CARDIO® (ASPIRIN CARDIO®)

SkÅ ad:

substancja czynna: kwas acetylosalicylowy;

1 tabletka zawiera 100 mg kwasu acetylosalicylowego;

substancje pomocnicze: celuloza proszek, skrobia kukurydziana, kopolimer metyloakrylowy (typ A), sodowy laurylosiarczan, polisorbaty, talk, cytrynian trietylu.

PostaÄ leku. Tabletki powlekane z otoczkaÅ przeciwpÅ kowÄ .

GÅ owne wÅ aÅ ciwoÅ ci fizykochemiczne: biaÅ e tabletki powlekane.

Grupa farmakoterapeutyczna. Å rodki przeciwcieniÄ cze.

Kod ATC B01A C06.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania. Efekt przeciwpłytkowy kwasu acetylosalicylowego wynika z blokady syntezy tromboksanu A2 w płytkach krwi. Ponieważ nawet niewielkie dawki kwasu acetylosalicylowego (KAS) są wchłaniane, wszystkie krążące płytki krwi są nieodwracalnie hamowane w przedwątrobowych naczyniach krwionośnych mezenterium, w trakcie przejścia z przewodu pokarmowego do wątroby. Tymczasem stężenia KAS w obiegu pozawątrobowym jedynie nieznacznie hamują cyklooksygenazę śródbłonka (odpowiedzialną za syntezę prostacyklinu), ponieważ odnowienie enzymu zachodzi szybciej. Funkcja płytek krwi odpowiedzialna za hemostazę istotnie się nie zmienia.

Skuteczność kliniczna.

Profilaktyka pierwotna. W metaanalizie Amerykańskiego Zespołu Roboczego ds. Profilaktyki (Ann Int Med 2002;136:161–172), opartej na 5 badaniach klinicznych prospektywnych, wykazano, że ryzyko zawału mięśnia sercowego (stosunek ryzyka 0,72 (95 % przedział ufności: 0,60–0,87)) zmniejsza się podczas profilaktycznego leczenia kwasem acetylosalicylowym w dawce 75–125 mg przez 5–7 lat u pacjentów bez wcześniejszych zdarzeń sercowo-naczyniowych, ale z różnymi czynnikami ryzyka (wiek > 50 lat, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, palenie tytoniu, hipercholesterolemia, wywiad rodzinny). Efekt ten zaobserwowano wyłącznie w odniesieniu do nieśmiertelnych zdarzeń sercowo-naczyniowych; korzyści w zakresie rozwoju udaru mózgu i ogólnej śmiertelności nie zostały potwierdzone. Ryzyko wystąpienia ciężkich krwawień przewodu pokarmowego w porównaniu z grupą kontrolną wynosiło 0,8 % kontra 0,48 %, ryzyko krwawień wewnątrzczaszkowych – 0,22 % kontra 0,17 %. Ryzyko krwawień było wyższe u pacjentów powyżej 70 roku życia.

Profilaktykę należy przeprowadzać wyłącznie po ustaleniu odpowiedniego kontroli ciśnienia tętniczego i w połączeniu z innymi zabiegami terapeutycznymi (dieta, leczenie cukrzycy oraz korekta zaburzeń lipidowych, zaprzestanie palenia tytoniu). Ryzyko można oszacować za pomocą skali Europejskiego Towarzystwa Kardiologów (European Society of Cardiology) (European Heart Journal, 1998,19:1434-1503).

Profilaktyka wtórna. W metaanalizie przeprowadzonej przez Antithrombotic Trialists Collaboration (BMJ 2002; 324: 71–85), wpływ kwasu acetylosalicylowego i placebo porównywano w 287 badaniach z udziałem 135000 pacjentów z wysokim ryzykiem; dodatkowo przeprowadzono porównanie różnych inhibitorów agregacji płytek krwi u 77000 pacjentów. Pacjenci z wysokim ryzykiem to osoby z ostrymi zdarzeniami sercowo-naczyniowymi lub z wywiadem chorób sercowo-naczyniowych (zawał mięśnia sercowego, przemijające ataki niedokrwienne (TIA), niestabilna dławica piersiowa, choroba okluzyjna tętnic, po zabiegach chirurgicznych, takich jak aortalno-wieńcowe przeszczepienie, przezskórna transluminalna angioplastyka, angioplastyka naczyń obwodowych oraz pacjenci z przetoką tętniczo-żylną poddawani dializom).

Obserwowano zmniejszenie ryzyka poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych (względne zmniejszenie o 25 %; p < 0,0001) oraz śmiertelności z powodu zdarzeń sercowo-naczyniowych. Bezwzględna korzyść przewyższała ryzyko wystąpienia krwawień pozaczaszskowych u wszystkich grup pacjentów z wysokim ryzykiem.

Farmakokinetyka

Wchłanianie. Po podaniu doustnym kwas acetylosalicylowy szybko i całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego. W trakcie i po wchłonięciu przekształca się w główny aktywny metabolit – kwas salicylowy. Dzięki powłoce opóźniającej uwalnianie substancji czynnej z tabletek dochodzi do jej uwolnienia nie w żołądku, lecz w środowisku zasadowym jelita, co z kolei powoduje opóźnienie wchłaniania kwasu acetylosalicylowego. Ze względu na ochronę błony śluzowej żołądka ta forma leku jest lepsza niż zwykłe formy KAS, szczególnie w długotrwałej terapii. W porównaniu z Aspirinem maksymalne stężenia salicylanów w osoczu osiągane są 2–7 godzin później.

Rozkład. Kwas salicylowy wiąże się z białkami osocza w 60–90 %.

Biodostępność salicylanów wynosi od 80 do 100%.

Metabolizm. Okres półtrwania systemowo dostępnego KAS wynosi około 15 minut. Kwas salicylowy, powstający w wyniku hydrolizy, ma okres półtrwania około 2–3 godziny, który znacznie wzrasta po podaniu wysokich dawek (> 3 g) z powodu nasycenia układu enzymatycznego wiążącego.

Biokonwersja kwasu salicylowego zachodzi głównie w wątrobie. Metabolity kwasu salicylowego powstają w wyniku sprzęgania kwasu salicylowego z glicyną oraz dalszej koniugacji z kwasem glukuronowym lub siarkowym. Niewielka część ulega utlenieniu do kwasu gentyzynowego i przekształca się w kwas gentyzynomoczowy.

Wydalanie. Wydalanie odbywa się niemal całkowicie przez nerki w postaci kwasu salicylowego (około 10 %), kwasu salicyluromowego (około 75 %) oraz koniugatów kwasu salicylurowego (około 10 %). Okres półtrwania waha się od 2–3 godzin po podaniu małych dawek do 12 godzin po podaniu dawek o działaniu przeciwbólowym.

Kinetika w specjalnych grupach pacjentów.

Wydalanie u pacjentów z niewydolnością wątroby. Ponieważ metabolizm KAS zachodzi głównie w wątrobie, oczekuje się wolniejszego rozpadu KAS do kwasu salicylowego (kumulacja).

Wydalanie u pacjentów z niewydolnością nerek. Niewydolność nerek nie wpływa na szybkość rozpadu kwasu salicylowego; natomiast wzrasta stężenie nieaktywnych metabolitów kwasu salicylowego, głównie sprzężonego kwasu salicylurowego.

Salicylany przechodzą przez łożysko, natomiast w mleku matki pojawiają się jedynie w niewielkich ilościach.

Dane przedkliniczne

Profil bezpieczeństwa kwasu acetylosalicylowego jest dobrze udokumentowany. W badaniach na zwierzętach salicylany powodowały uszkodzenia nerek bez innych uszkodzeń narządowych. Kwas acetylosalicylowy został dokładnie zbadany pod kątem mutagenności i kancerogenności; nie stwierdzono istotnych dowodów mutagennych ani rakotwórczych właściwości. W badaniach na różnych gatunkach zwierząt stwierdzono działanie embriotoksyczne i teratogenne salicylanów (np. wady serca i kości, gastroschizy).

Opisywano przypadki zaburzeń implantacji, działanie embriotoksyczne i fetotoksyczne oraz wpływ na zdolność dziecka do nauki po prenatalnej ekspozycji na salicylany.

Dane kliniczne.

Wskazania.

• Zapobieganie trombozie (zapobieganie reokluzji) po aortokoronarnym szuntowaniu, przezskórnej translu­minalnej angioplastyce i po arterio-venoznym szuntowaniu u pacjentów poddawanych dializie.
• Zapobieganie udarowi mózgu po wystąpieniu objawów poprzedzających (przejściowy napad niedokrwienia).
• Zmniejszenie ryzyka rozwoju trombozy naczyń wieńcowych po zawałach serca (zapobieganie ponownym zawałom).
• Zapobieganie zawałowi serca w połączeniu z innymi terapiami u pacjentów z bardzo wysokim ryzykiem wystąpienia zdarzeń sercowo-naczyniowych (zgodnie z oceną korzyści i ryzyka przez lekarza leczącego).
• Nietrzywa dławica piersiowa.
• Zapobieganie trombozie tętniczej po operacjach naczyń.
• Jako część standardowej terapii ostrego zawału mięśnia sercowego.
• Zapobieganie okluzji naczyń w przypadku choroby okluzji tętniczej.

Przeciwwskazania.

• Nadwrażliwość na salicylany i/lub inne leki przeciwzapalne lub na którykolwiek składnik leku.
• Skurcze oskrzeli, pokrzywka lub objawy alergiczne w wywiadzie po przyjęciu kwasu acetylosalicylowego lub innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych.
• Hemofilia.
• Aktywna choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy lub krwawienie z przewodu pokarmowego. Choroby zapalne przewodu pokarmowego (takie jak choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego).
• Ciężkie niewydolność wątroby (cirrhosis hepatis i wylew).
• Ciężkie niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min).
• Ciężkie niewydolność serca (klasa III–IV według klasyfikacji funkcjonalnej New York Heart Association).
• Kombinacja z metotreksatem w dawce 15 mg/tydzień lub więcej (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).
• Trzeci trymestr ciąży (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).
• Leczenie bólu pooperacyjnego po zabiegu szuntowania wieńcowego (z użyciem aparatu „serce-płuco”).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Interakcje przeciwwskazane

• W przypadku stosowania z metotreksatem w dawkach 15 mg/tydzień i więcej zwiększa się hematologiczna toksyczność metotreksatu (na skutek zmniejszenia klirensu nerkowego metotreksatu przez leki przeciwzapalne oraz wypierania metotreksatu z wiązania z białkami osocza przez salicylany) (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Interakcje wymagające ostrożności

• W przypadku stosowania z metotreksatem w dawkach mniejszych niż 15 mg/tydzień: zwiększa się toksyczność metotreksatu (na skutek zmniejszenia klirensu nerkowego metotreksatu przez leki przeciwzapalne oraz wypierania metotreksatu z wiązania z białkami osocza przez salicylany).
• Leki przeciwcukrzycowe (np. insulina, pochodne sulfonamidów): możliwe obniżenie poziomu glukozy we krwi.
• Wzmożenie działania leków przeciwzakrzepowych/trombolicznych, barbituranów, litu, sulfonamidów i trijodotyroniny.
• Mogą wystąpić interakcje farmakodynamiczne między selektywnymi inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny a kwasem acetylosalicylowym: zwiększone ryzyko krwawień na skutek działania synergistycznego.
• Zwiększenie stężenia digoksyny w osoczu na skutek zmniejszenia wydalania nerkowego.
• Zwiększenie poziomów fenytoiny i walproinianu we krwi. W przypadku jednoczesnego stosowania z kwasem walproinowym ASA wypiera go z wiązania z białkami osocza, zmniejszając jego metabolizm. W efekcie poziomy walproinianu we krwi wzrastają, co prowadzi do częstszego występowania działań niepożądanych, takich jak drżenie, niestabilność, ataksja i zmiany osobowości.
• Wzmożenie działania i działań niepożądanych wszystkich niesteroidowych leków przeciwreumatoidalnych.
• Jednoczesne stosowanie z NLPZ, takimi jak ibuprofen czy naproksen, w tym samym dniu może osłabiać nieodwracalne hamowanie płytek krwi przez kwas acetylosalicylowy. Kliniczne znaczenie tej interakcji jest nieznane. Leczenie NLPZ, takimi jak ibuprofen czy naproksen, u pacjentów z ryzykiem chorób układu sercowo-naczyniowego może ograniczać działanie kardioprotekcyjne kwasu acetylosalicylowego (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).
• Metamizol może zmniejszać działanie kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi przy jednoczesnym stosowaniu. Dlatego metamizol należy stosować z ostrożnością u pacjentów przyjmujących niskie dawki kwasu acetylosalicylowego w celu kardioprotekcji.
• Leki przeciwhypertensyjne ( inhibitory ACE i β-blokery): pacjentom stosującym Aspirin Cardio® oraz wymienione leki zaleca się dokładne monitorowanie ciśnienia tętniczego i dostosowanie dawki w razie potrzeby.
• Diuretyki w połączeniu z wysokimi dawkami ASA: zmniejszenie działania diuretyków.
• Zmniejszenie działania leków urykostatycznych (np. probenecydu, sulfipyrazonu).
• Glikokortykosteroidy systemowe: zwiększone ryzyko wrzodów żołądka i krwawień. Obniżenie poziomu salicylanów we krwi podczas terapii kortykosteroidami oraz ryzyko przedawkowania salicylanów po zakończeniu terapii glikokortykosteroidami.
• Alkohol: zwiększone ryzyko wrzodów żołądka i krwawień, wydłużenie czasu krwawienia.
• Wydłużenie okresu półtrwania penicyliny w osoczu krwi.

Szczególne środki ostrożności.

Aspirin Cardio® należy stosować z ostrożnością w następujących sytuacjach:

• zaburzenia funkcji nerek lub zaburzenia krążenia sercowo-naczyniowego (np. choroba naczyń nerek, niewydolność serca, hipowolemia, rozległe zabiegi chirurgiczne, sepsa lub silne krwawienia), ponieważ kwas acetylosalicylowy może również zwiększyć ryzyko zaburzeń funkcji nerek oraz ostrej niewydolności nerek;
• zaburzenia funkcji wątroby;
• jednoczesne stosowanie leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych niesteroidowych (NLPZ), takich jak ibuprofen lub naproksen, ponieważ NLPZ mogą osłabiać działanie hamujące kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi. W przypadku stosowania Aspirin Cardio® przed rozpoczęciem przyjmowania NLPZ jako leku przeciwbólowego pacjent powinien skonsultować się z lekarzem (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”);
• objawy przewlekłej dyspepsji żołądkowej lub dwunastniczej lub ich nawroty;
• astma oskrzelowa lub ogólna skłonność do nadwrażliwości, ponieważ kwas acetylosalicylowy może wywoływać rozwój skurczu oskrzeli lub napadu astmy oskrzelowej lub inne reakcje nadwrażliwości. Czynniki ryzyka obejmują astmę w wywiadzie, katar sienny, polipy nosa lub przewlekłą chorobę układu oddechowego: reakcje alergiczne (np. wysypka, świąd lub pokrzywka) na inne substancje w wywiadzie;
• polipy nosa;
• niedobór glukozo-6-fosforanowej dehydrogenazy, ponieważ kwas acetylosalicylowy może wywoływać hemolizę lub anemię hemolityczną. Czynniki, które mogą zwiększyć ryzyko hemolizy, obejmują wysokie dawki leku, gorączkę lub ostry stan zakaźny;
• jednoczesne stosowanie leków przeciwkrzepnących;
• z uwagi na działanie hamujące kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi, które utrzymuje się przez kilka dni po przyjęciu, stosowanie leków zawierających kwas acetylosalicylowy może zwiększyć prawdopodobieństwo lub nasilić istniejące krwawienie podczas zabiegów chirurgicznych (w tym niewielkich zabiegów chirurgicznych, np. ekstrakcji zęba);
• owrzodzenia przewodu pokarmowego, w tym przewlekłe i nawrotowe choroby wrzodowe lub krwawienia przewodu pokarmowego w wywiadzie;
• nadwrażliwość na leki przeciwbólowe, przeciwzapalne, przeciwreumatyczne, a także alergia na inne substancje.

W przypadku stosowania kwasu acetylosalicylowego w małych dawkach obniża się wydalenie kwasu moczowego. U pacjentów, którzy zazwyczaj mają obniżone wydalenie kwasu moczowego, może to prowadzić do rozwoju podagrów.

Stosowanie kwasu acetylosalicylowego dzieciom i młodzieży z gorączką i/lub chorobami wirusowymi jest możliwe wyłącznie na polecenie lekarza jako terapia drugiej linii (ze względu na ryzyko zespołu Reya, stanu zagrażającego życiu encefalopatii, której głównymi objawami są ciężkie wymioty, utrata przytomności i dysfunkcja wątroby).

Przy niektórych chorobach wirusowych, szczególnie przy grypie A, grypie B i ospy wietrznej, istnieje ryzyko rozwoju zespołu Reya, który jest bardzo rzadką, ale zagrażającą życiu chorobą wymagającą natychmiastowego leczenia medycznego. Ryzyko może być zwiększone, jeśli kwas acetylosalicylowy jest stosowany jako lek wspomagający, jednak związek przyczynowo-skutkowy w tym przypadku nie został udowodniony. Jeśli wspomniane stany towarzyszą ciągłym wymiotom, może to być przejaw zespołu Reya.

Owrzodzenia przewodu pokarmowego, krwawienia lub perforacje mogą wystąpić w dowolnym czasie, również bez objawów ostrzegawczych lub wywiadu, podczas leczenia NLPZ selektywnymi lub nieselektywnymi wobec COX-2 (NLPZ). Aby zmniejszyć to ryzyko, należy stosować najniższą skuteczną dawkę przez najkrótszy możliwy okres leczenia.

W badaniach placebo-kontrolowanych niektórych selektywnych inhibitorów COX-2 stwierdzono zwiększone ryzyko zakrzepowych powikłań sercowo- i mózgowo-naczyniowych. Obecnie nie wiadomo, czy to ryzyko jest bezpośrednio skorelowane z selektywnością COX-1/COX-2 danego NLPZ. Ponieważ brakuje porównywalnych danych z badań klinicznych dotyczących kwasu acetylosalicylowego stosowanego w maksymalnych dawkach i jako długoterminowej terapii, nie można wykluczyć takiego samego zwiększonego ryzyka. Do uzyskania odpowiednich danych kwas acetylosalicylowy można stosować wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka u pacjentów z potwierdzoną klinicznie chorobą niedokrwienną serca, chorobami mózgowo-naczyniowymi, obturacyjnymi chorobami tętnic obwodowych lub u pacjentów z istotnymi czynnikami ryzyka (takimi jak nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu). W takich przypadkach należy również stosować najniższą skuteczną dawkę przez najkrótszy możliwy okres leczenia.

Wpływ NLPZ na nerki objawia się m.in. zatrzymaniem płynu, obrzękami i/lub nadciśnieniem. Pacjentom z niewydolnością serca i innymi stanami sprzyjającymi zatrzymaniu płynu kwas acetylosalicylowy należy stosować z ostrożnością.

Ostrożność jest również konieczna u pacjentów jednoczesnie przyjmujących moczopędne lub inhibitory ACE oraz u osób z podwyższonym ryzykiem hipowolemii.

Środek leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, co oznacza, że zawiera niemalże zero sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Hamowanie syntezy prostaglandyn może negatywnie wpływać na ciążę i/lub rozwój embrionalny/wewnątrzmaciczny. Dane epidemiologiczne wskazują na ryzyko poronienia oraz wad serca i gastroschizy po stosowaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn na wczesnym etapie ciąży. Ryzyko wzrasta wraz ze wzrostem dawki i długością trwania terapii.

Dostępne dane epidemiologiczne nie potwierdzają związku między stosowaniem kwasu acetylosalicylowego a zwiększoną częstością poronień. Dane epidemiologiczne dotyczące poronień nie są spójne, jednak zwiększone ryzyko gastroschizy nie może być wykluczone przy stosowaniu kwasu acetylosalicylowego. Wyniki prospektywnego badania wpływu leku na wczesnych etapach ciąży (1–4 miesiąc) z udziałem około 14 800 par matka–dziecko nie wskazują na żaden związek z zwiększoną częstością wad rozwojowych.

W pierwszym i drugim trymestrze ciąży

W pierwszym i drugim trymestrze ciąży leki zawierające kwas acetylosalicylowy nie powinny być przepisywane bez wyraźnej konieczności klinicznej. U kobiet, które mogą być w ciąży, oraz u ciężarnych w pierwszym i drugim trymestrze dawka leków zawierających kwas acetylosalicylowy powinna być jak najniższa, a czas trwania leczenia jak najkrótszy.

Badania na zwierzętach wykazały, że stosowanie inhibitorów prostaglandyn prowadzi do zwiększonej utraty przed- i poimplantacyjnej oraz śmierci embrionu/pleta. Ponadto zaobserwowano zwiększoną częstość ciężkich wad rozwojowych, w tym wad sercowo-naczyniowych, u zwierząt otrzymujących inhibitory prostaglandyn w okresie organogenezy.

Zgodnie z dotychczasowym doświadczeniem ryzyko jest niskie przy stosowaniu leku w dawkach terapeutycznych. Należy rozważyć możliwość przeprowadzenia monitoringu prenatalnego w celu wykrycia zwężenia przewodu tętniczego po przyjęciu kwasu acetylosalicylowego, począwszy od 20. tygodnia ciąży. W przypadku wystąpienia zwężenia przewodu tętniczego należy przerwać terapię kwasem acetylosalicylowym.

W trzecim trymestrze ciąży

Wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą:

• wpływać na płód w następujący sposób:
  • toksyczność sercowo-płucna (z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym);
  • zaburzenia funkcji nerek z możliwym dalszym rozwojem niewydolności nerek z oligohydramnios;
• wpływać na kobietę i płód w następujący sposób:
  • wydłużenie czasu krwawienia, działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić nawet przy stosowaniu bardzo niskich dawek;
  • hamowanie skurczów macicy i krwawienia u ciężarnej oraz wydłużenie czasu trwania porodu.

Z tego względu kwas acetylosalicylowy jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży.

Niepłodność. Stosowanie kwasu acetylosalicylowego może pogorszyć płodność u kobiet, dlatego nie zaleca się stosowania kobietom, które chcą zajść w ciążę. U kobiet próbujących zajść w ciążę lub poddających się badaniom z powodu niepłodności, należy rozważyć możliwość przerwania stosowania kwasu acetylosalicylowego.

Karmienie piersią. Salicylany przechodzą do mleka matki. Stężenia w mleku piersiowym są równe lub nawet wyższe niż stężenia w osoczu matki.

W przypadku koniecznego stosowania z wskazań medycznych w okresie laktacji należy przerwać karmienie piersią w przypadku regularnego stosowania wysokich dawek (> 300 mg/dzień).

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Aspirin Cardio® nie wpływa na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługiwanie innych maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Jeśli lekarz nie zalecił inaczej, zaleca się stosowanie następujących dawek.

Wskazania kardiologiczne bez przeszczepienia aorto-wieńcowego i przezskórnej transluminalnej angioplastyki naczyniowej: 1 × 100 mg/dobę.

Profilaktyka trombозu po przeszczepieniu aorto-wieńcowym i przezskórnej transluminalnej angioplastyce naczyniowej: 100 – 300 mg/dobę.

Profilaktyka udaru mózgu po wystąpieniu objawów wstępnych (TIA): 3 × 100 mg/dobę lub 1 × 300 mg/dobę.

Zaleca się przyjmowanie tabletek z niewielką ilością płynu co najmniej 30 minut przed posiłkiem. Należy popić ½–1 szklanką wody. Aby uniknąć uwalniania substancji czynnej przed osiągnięciem zasadowego środowiska jelitowego, tabletek nie należy miażdżyć, dzielić ani żuć.

Ostry zawał mięśnia sercowego: w przypadku ostrego zawału mięśnia sercowego stosować 200–300 mg kwasu acetylosalicylowego w formie dożylnej lub doustnej z szybkim uwalnianiem kwasu acetylosalicylowego (nie w formie opłaszczonej jelitowo). Tabletki z opłaszczeniem jelitowym kwasu acetylosalicylowego należy rozgnieść lub rozżuć przed zażyciem, aby osiągnąć szybszą absorpcję. Następnie należy stosować codziennie 100 mg preparatu Aspirin Cardio®.

Dzieci.

Aspirin Cardio® nie stosuje się dzieciom i osobom w wieku do 18 lat z powodu braku danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u tej grupy pacjentów.

Stosowanie kwasu acetylosalicylowego dzieciom do 16. roku życia może powodować ciężkie działania niepożądane (w tym zespół Reye’a, którego objawem jest m.in. trwające wymioty). Proszę zapoznać się z informacją zawartą w rozdziale „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.

Przedawkowanie.

Ciężkie zatrucie może mieć charakter zagrażający życiu. Noworodki są bardziej wrażliwe niż dorośli. Objawy ciężkiego zatrucia mogą rozwijać się gwałtownie lub powoli, np. w ciągu 12–24 godzin po podaniu. Po doustnym podaniu dawki ASA do 150 mg/kg masy ciała możliwe jest wystąpienie zatrucia o umiarkowanym nasileniu, a przy dawce > 300 mg/kg masy ciała – ciężkiego zatrucia.

Wchłanianie kwasu acetylosalicylowego może być opóźnione z powodu opóźnienia opróżniania żołądka, powstawania konkrementów w żołądku lub po przyjęciu tabletek z opłaszczeniem jelitowym.

Ciężkość stanu nie może być oceniona wyłącznie na podstawie stężenia salicylanów w osoczu. Należy dokładnie monitorować gazometrię krwi tętniczej (GAAK), ponieważ terapia opiera się nie na poziomach salicylanów we krwi, lecz na objawach klinicznych i GAAK.

Ostrzeżenie.

Lokalne objawy podrażnienia, które zazwyczaj dominują przy przedawkowaniu ASA, takie jak nudności, wymioty i ból brzucha, mogą być nieobecne, ponieważ ta postać leku ASA ma opłaszczenie jelitowe, a wchłanianie zachodzi wyłącznie w jelicie cienkim.

Objawy.

Ból głowy, nudności, hipoglikemia lub hiper- glikemia, wysypka skórna, zawroty głowy, szum w uszach, zaburzenia widzenia i słuchu, drżenie, dezorientacja, hipertermia, nasilone pocenie się, hipwentylacja, oddechowy alkaloz z metaboliczną kompensacją prowadzącą do kwasicy metabolicznej, zaburzenia elektrolitowe, odwodnienie, drgawki, śpiączka, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zaburzenia rytmu serca.

Objawy przewlekłego zatrucia salicylanami są niemiespeczne (np. szum w uszach, ból głowy, drażliwość, nasilone pocenie się, hipwentylacja) i dlatego mogą pozostać niezauważone.

Terapia.

Ze względu na stan zagrażający życiu w wyniku ciężkiego zatrucia należy natychmiast podjąć wszystkie niezbędne środki ostrożności: natychmiastową hospitalizację, zapobieganie lub zmniejszanie wchłaniania poprzez podanie odpowiednich dawek węgla aktywowanego w ciągu pierwszych 4 godzin (10-krotna ilość węgla aktywowanego w stosunku do masy ASA); w przypadku ciężkiego zatrucia – przemywanie żołądka lub gastroskopijne usunięcie tabletek.

Odpowiednia kontrola i korekta elektrolitów. Stosowanie glukozy, wczesne podawanie wodorowęglanu sodu w celu korekcji kwasicy i przyspieszenia wydalania (pH moczu > 8), poprawa diurezy, chłodzenie w przypadku hipertermii, podanie benzodiazepiny w przypadku drgawek.

W przypadku ciężkiego zatrucia możliwy jest hemodializa.

Opisano przypadki dekompenzacji prowadzące do śmiertelnego skutku po intubacji. Dlatego, jeśli to możliwe, intubację należy przeprowadzić po rozpoczęciu alkalizacji, minimalizować czas apnei i obserwować utrzymanie hipwentylacji.

Szczegółowe informacje można uzyskać w ośrodku toksykologicznym.

Działania niepożądane.

W ramach każdej grupy działania niepożądane są wymienione w kolejności zmniejszania się ich ciężkości: bardzo często: ≥ 1/10; często: ≥ 1/100 – < 1/10; rzadko: ≥ 1/1000 – < 1/100; pojedyncze: ≥ 1/10000 – <1/1000; bardzo rzadko: < 1/10000, nieznane (nie można ustalić na podstawie dostępnych danych).

W ramach spontanicznych zgłoszeń napływała informacja o innych działaniach niepożądanych dotyczących wszystkich postaci lekarskich kwasu acetylosalicylowego, w tym doustnej terapii krótko- i długoterminowej, dlatego określenie kategorii częstości nie jest możliwe.

Ze strony krwi i układu chłonnego:

wydłużenie czasu krwawienia;

pojedyncze: trombocytopenia, agranulocytoza, pancytopenia, leukopenia, anemia aplastyczna, anemia z niedoboru żelaza.

nieznane: u pacjentów z ciężkimi postaciami niedoboru glukoza-6-fosforan dehydrogenazy obserwowano hemolizę oraz anemię hemolityczną.

Ze względu na działanie przeciwzakrzepowe stosowanie kwasu acetylosalicylowego może zwiększyć ryzyko krwawienia. Obserwowano krwawienia, takie jak krwawienia okołochirurgiczne, siniaki, krwawienia z nosa, krwawienia układu moczowo-płciowego, krwawienia z dziąseł.

Rzadko lub bardzo rzadko obserwowano poważne krwawienia, takie jak krwawienia przewodu pokarmowego, udar mózgu krwotoczny, szczególnie u pacjentów z niekontrolowaną nadciśnieniem tętniczym i/lub w przypadku jednoczesnego stosowania leków przeciwzakrzepowych, co w niektórych przypadkach może stanowić potencjalne zagrożenie dla życia.

Ze strony układu odpornościowego:

rzadko: astma;

pojedyncze: reakcje nadwrażliwościowe, takie jak reakcje skórne rumieniowe/egzematyczne, pokrzywka, zapalenie błony śluzowej nosa, uczucie zatkania nosa, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, obniżenie ciśnienia tętniczego aż do stanu wstrząsu;

bardzo rzadko: ciężkie reakcje skórne, w tym wielopostaciowe rumienie egzudatywne, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczny nekroliz epidermy (zespoł Lyella).

Ze strony metabolizmu i odżywiania:

bardzo rzadko: hipoglikemia, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej.

Ze strony układu nerwowego:

pojedyncze: ból głowy, zawroty głowy, szumy w uszach, zaburzenia wzroku, zaburzenia słuchu, dezorientacja.

Ze strony przewodu pokarmowego:

bardzo często: mikrokrewawienia (70 %);

często: objawy żołądkowe;

rzadko: niestrawność, nudności, wymioty, biegunka;

pojedyncze: krwawienia przewodu pokarmowego, owrzodzenia przewodu pokarmowego, które w bardzo rzadkich przypadkach mogą prowadzić do perforacji.

Tworzenie się przewodowych struktur typu przepona, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu.

Zaburzenia wątrobowo-pęcherzykowe:

pojedyncze: dysfunkcja wątroby;

bardzo rzadko: podwyższenie poziomu transaminaz.

Ze strony nerek i dróg moczowych:

pojedyncze: zaburzenia funkcji nerek;

nieznane: ostra niewydolność nerek.

Inne:

bardzo rzadko: zespół Reye’a (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawieni reprezentanci powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez zautomatyzowany system informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 5 lat.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci, w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Opakowanie.

Po 14 tabletek w blisterze, po 2, po 4 lub po 7 blisterów w tece kartonowej.

Kategoria wydania.

Bez recepty.

Producent.

Opakowanie pierwotne, opakowanie wtórne oraz wydanie serii:

Bayer Bitterfeld GmbH, Niemcy

Bayer Bitterfeld GmbH, Germany

Miejsce położenia producenta oraz jego adres działalności.

Ortsteil Greppin, Salegaster Chaussee 1, 06803 Bitterfeld-Wolfen, Niemcy

Ortsteil Greppin, Salegaster Chaussee 1, 06803 Bitterfeld-Wolfen, Germany