Aquafeferrol

INSTRUKCJA dotyczÄ cza stosowania leku AQUAFERROL (AQUAFERROL)

SkÅ ad:

substancja czynna: 1 ml syropu zawiera 35,7 mg żelaza (III) wodorotlenku polimaltozotanu, co odpowiada 10 mg żelaza;

substancje pomocnicze: cukier biaÅ‚y krystaliczny, roztwór sorbitolu niemieszczÄ cego siÄ™ (E 420), metyloestru kwasu parahydroksybenzoesowego (E 218), propyloestru kwasu parahydroksybenzoesowego (E 216), alkohol etylowy 96%, aromat „Karmel”, sodu wodorotlenek, woda oczyszczona.

Postać leku. Syrop.

Główne cechy fizykochemiczne: syrop o ciemnobrunatnej barwie.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki przeciwanemiczne. Preparaty żelaza (III) do stosowania doustnego.

Kod ATC B03AB05.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Powierzchnia wielojądrowej podstawy żelaza (III) w postaci wodorotlenku w składzie kompleksu polimaltozowego wodorotlenku żelaza otoczona jest niekowalencyjnie związanymi cząsteczkami polimaltozy, co warunkuje średnią ogólną masę cząsteczkową około 50 kDa. Struktura wielojądrowej podstawy wodorotlenku żelaza (III) w składzie kompleksu żelazo-polimaltoza jest podobna do struktury ferrytyny – fizjologicznego białkowego magazynu żelaza. Kompleks polimaltozowy wodorotlenku żelaza jest stabilny i nie uwalnia żelaza w dużych ilościach w normalnych warunkach fizjologicznych. Ze względu na jego rozmiar dyfuzja kompleksu polimaltozowego wodorotlenku żelaza przez błonę śluzową jest około 40 razy mniejsza niż dyfuzja większości wodnych soli żelaza (II), które w roztworach wodnych występują jako kompleks heksaakwa-żelazo (II). Żelazo z kompleksu polimaltozowego wchłania się w przewodzie pokarmowym zaangażowaniem aktywnych mechanizmów.

Wchłonięte żelazo wiąże się z transferyną i jest wykorzystywane do syntezy hemoglobiny w szpiku kostnym lub magazynowane głównie w wątrobie w formie związanej z ferrytyną.

Skuteczność kliniczna

Skuteczność zastosowania leku w zakresie normalizacji wskaźników hemoglobiny i odbudowy zapasów żelaza w porównaniu z placebo lub podobnymi lekami żelaza w różnych postaciach leczniczych została wykazana w wielu badaniach klinicznych przeprowadzonych wśród niemowląt, dzieci, nastolatków i dorosłych. W tych badaniach stosowano zarówno postacie stałe, jak i ciekłe leku w postaci kompleksu polimaltozowego żelaza. Głównym celem doustnej terapii zastępczej lekiem zawierającym żelazo jest utrzymanie własnych zapasów żelaza w organizmie w granicach normy (w celu zapobiegania niedoborowi żelaza, np. przy zwiększonym zapotrzebowaniu), uzupełnienie magazynów żelaza lub korekta istniejącej anemii z niedoboru żelaza.

Badania kliniczne przeprowadzone wśród dorosłych

Ogółem przeprowadzono 11 kontrolowanych badań klinicznych monoterapii kompleksem polimaltozowym wodorotlenku żelaza (III) w porównaniu z zastosowaniem placebo i/lub doustnych leków żelaza (II).

W tych badaniach wzięło udział ponad 900 pacjentów, z czego około 500 otrzymywało monoterapię kompleksem polimaltozowym wodorotlenku żelaza (III). Na początku leczenia u pacjentów badanej populacji nie stwierdzono istotnych różnic pod względem parametrów hematologicznych i wskaźników żelaza (poziom hemoglobiny (Hb), średnia objętość erytrocytów (MCV), ferrytyna surowicy). Terapia zastępcza doustna kompleksem polimaltozowym wodorotlenku żelaza w dawce 100–200 mg żelaza/dobę przez kilka tygodni, maksymalnie do sześciu miesięcy, zapewniła klinicznie istotny wzrost wskaźników żelaza i parametrów hematologicznych na końcu terapii w porównaniu z wartościami na początku leczenia. Ulepszenie parametrów hematologicznych (Hb, MCV, ferrytyna surowicy) po 12-tygodniowym cyklu terapii kompleksem polimaltozowym żelaza było porównywalne z efektem uzyskanym przy leczeniu siarczanem żelaza (II).

Skuteczność kompleksu polimaltozowego żelaza w leczeniu dorosłych pacjentów z anemią z niedoboru żelaza porównano ze skutecznością siarczanu żelaza (II) w analizie meta sześciu prospektywnych, randomizowanych badań klinicznych. Całkowita liczba pacjentów włączonych do analizy meta wynosiła 557; 319 z nich otrzymywało kompleks polimaltozowy wodorotlenku żelaza, a 238 pacjentów otrzymywało siarczan żelaza (II). Średni łączny poziom hemoglobiny na początku leczenia wynosił 10,35 ± 0,92 g/dl (w grupie kompleksu polimaltozowego żelaza) oraz 10,20 ± 0,93 g/dl (w grupie siarczanu żelaza (II)). Po okresie leczenia o średniej długości 8–13 tygodni przy równoważnych dawkach średni poziom hemoglobiny wyniósł 12,13 ± 1,19 g/dl (w grupie kompleksu polimaltozowego żelaza) oraz 11,94 ± 1,84 g/dl (w grupie siarczanu żelaza (II)), p = 0,93; wzrost poziomu hemoglobiny był większy po dłuższym stosowaniu obu leków.

Badania kliniczne przeprowadzone wśród dzieci i nastolatków

Zastosowanie leku w terapii dzieci i nastolatków (do 18 roku życia) badano w licznych badaniach klinicznych z udziałem ponad 1000 pacjentów. Skuteczność leku w zakresie poprawy wskaźników żelaza została potwierdzona w porównaniu z placebo lub innymi lekami żelaza.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie i rozkład. Badania z użyciem radioaktywnie znakowanego kompleksu polimaltozowego wodorotlenku żelaza wykazały dobrą korelację między wchłanianiem żelaza a jego akumulacją w hemoglobinie. Istnieje korelacja między stopniem niedoboru żelaza a względną ilością wchłoniętego żelaza (im wyższy poziom niedoboru żelaza, tym lepsze wchłanianie). Stwierdzono, że jedzenie, w przeciwieństwie do soli żelaza (II), nie wywiera negatywnego wpływu na biodostępność żelaza z leku: w badaniu klinicznym wykazano, że biodostępność żelaza istotnie wzrasta przy jednoczesnym przyjmowaniu z posiłkiem, podczas gdy w trzech innych badaniach zaobserwowano jedynie tendencję pozytywną, a nie istotny efekt kliniczny.

Metabolizm i wydalanie

Żelazo, które nie zostało wchłonięte, wydala się z kałem.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie niedoboru żelaza bez anemii (niedobór utajony) oraz anemii z niedoboru żelaza (niedobór żelaza o wyraźnych objawach klinicznych).

Niedobór żelaza i jego nasilenie powinny być potwierdzone odpowiednimi badaniami laboratoryjnymi.

Przeciwwskazania.

• Istniejąca podwyższona wrażliwość lub nietolerancja substancji czynnej lub jakiegokolwiek składnika leku;
• nadmierna ilość żelaza w organizmie (np. hemochromatoza, hemosyderoza);
• zaburzenia mechanizmów wydalenia żelaza (anemia ołowiana, anemia syderoblastyczna, talasemia);
• anemia niezwiązana z niedoborem żelaza (np. anemia hemolityczna, anemia megaloblastyczna spowodowana niedoborem witaminy B12).

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

Badania przeprowadzone na szczurach z zastosowaniem tetracykliny, wodorotlenku glinu, kwasu acetylosalicylowego, sulfasalazyny, węglanu wapnia, octanu wapnia, fosforanu wapnia z witaminą D3, bromazepamu, asparaganianu magnezu, D-penicillaminy, metyldopy, paracetamolu oraz auranofinu nie wykazały interakcji z polimaltozowym kompleksem wodorotlenku żelaza(III).

W badaniach in vitro nie zaobserwowano interakcji polimaltozowego kompleksu wodorotlenku żelaza(III) z takimi składnikami pokarmowymi jak kwas fitynowy, kwas szczawiowy, tanina, alginian sodu, cholina i sole cholinowe, witamina A, witamina D3 oraz witamina E, olej sojowy i mączka sojowa. Wyniki badań wskazują, że polimaltozowy kompleks wodorotlenku żelaza(III) można przyjmować podczas lub bezpośrednio po posiłku.

Interakcję polimaltozowego kompleksu wodorotlenku żelaza(III) z tetracykliną lub wodorotlenkiem glinu badano w trzech badaniach klinicznych (badania krzyżowe z udziałem 22 pacjentów w każdym badaniu). Nie zaobserwowano istotnego obniżenia absorpcji tetracykliny. Stężenie tetracykliny w osoczu krwi nie spadło poniżej poziomu niezbędnego do działania bakteriostatycznego. Stosowanie wodorotlenku glinu i tetracykliny nie obniżało absorpcji żelaza z polimaltozowego kompleksu wodorotlenku żelaza(III). Dlatego polimaltozowy kompleks wodorotlenku żelaza(III) można stosować jednocześnie z tetracyklinami, innymi związkami fenolowymi oraz wodorotlenkiem glinu.

Jednoczesnego stosowania leków żelaza do podania dożylnego i leku Aquafeferrol nie zaleca się, ponieważ takie stosowanie może hamować absorpcję leków żelaza do stosowania doustnego. Leki żelaza do podania dożylnego można stosować w przypadkach, gdy leczenie lekami doustnymi nie jest odpowiednie.

Stosowanie leku Aquafeferrol nie wpływa na wynik testu wykrywania krwi utajonej (czułego na hemoglobinę), dlatego nie ma potrzeby przerywania jego stosowania.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

Leczenie anemii należy zawsze prowadzić pod kontrolą lekarza. Jeśli nie obserwuje się poprawy wskaźników hematologicznych (wzrost poziomu hemoglobiny o około 20–30 g/l po 3 tygodniach od rozpoczęcia stosowania), należy przeanalizować ponownie schemat leczenia.

Należy zachować ostrożność u pacjentów otrzymujących powtarzane transfuzje krwi, ponieważ erytrocyty zawierają już zapasy żelaza, a przyjmowanie leku może prowadzić do przeładowania żelazem. Infekcje oraz nowotwory mogą powodować rozwój anemii. Preparaty żelaza do doustnego stosowania można przyjmować po wyleczeniu choroby podstawowej, biorąc pod uwagę stosunek korzyści do ryzyka.

Aquafeferrol, syrop, zawiera niewielką ilość etanolu – mniej niż 100 mg w 20 ml roztworu.

Przy przepisywaniu leku pacjentom z cukrzycą należy wziąć pod uwagę, że 1 ml syropu zawiera 0,04 jednostki chlebowej.

Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami nietolerancji fruktozy, zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy lub sacharozy-izomaltozy nie powinni przyjmować leku Aquafeferrol, ponieważ zawiera on cukier oraz sorbitol.

Preparaty żelaza należy stosować z ostrożnością u chorych z następującymi chorobami: białaczka, przewlekłe choroby wątroby i nerek, choroby zapalne przewodu pokarmowego, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, choroby jelita (enteropatia, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Crohna).

Podczas stosowania polimaltozowego kompleksu żelaza może wystąpić ciemny kolor stolca, jednak nie ma to znaczenia klinicznego.

1 ml syropu Aquafeferrol zawiera 1 mg sodu. Ta ilość odpowiada 0,05% rekomendowanej przez WHO maksymalnej dziennej dawki spożycia sodu dla dorosłych, która wynosi 2 g.

1 ml syropu Aquafeferrol zawiera 400,0 mg sorbitolu. Sorbitol może powodować zaburzenia przewodu pokarmowego oraz lekki efekt przeczyszczający. Pacjenci z dziedziczną nietolerancją fruktozy nie powinni przyjmować tego leku.

1 ml syropu Aquafeferrol zawiera 200,0 mg cukru. Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów z cukrzycą. Cukier może być szkodliwy dla zębów.

Lek Aquafeferrol zawiera metylo-p-hydroksybenzoesan (E 218) oraz propylo-p-hydroksybenzoesan (E 216), które mogą powodować reakcje alergiczne (może to być reakcja opóźniona).

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Dane dotyczące stosowania leku w I trymestrze ciąży nie wskazują na niepożądane działanie na ciążę ani na zdrowie płodu lub noworodka. Brakuje danych z badań epidemiologicznych. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na ciążę, rozwój embrionalny lub płodowy. Należy jednak stosować lek z ostrożnością w okresie ciąży.

Mleko matki zawiera żelazo związane z laktoferyną. Nie wiadomo, jaka ilość żelaza z polimaltozowego kompleksu wodorotlenku żelaza (III) przenika do mleka matki.

Jest mało prawdopodobne, aby przyjmowanie leku Aquafeferrol wywierało niepożądane działanie na niemowlę karmione piersią.

Stosowanie leku Aquafeferrol w okresie ciąży lub karmienia piersią zaleca się wyłącznie po konsultacji z lekarzem. Zaleca się przeprowadzenie oceny stosunku korzyści do ryzyka.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Odpowiednich badań nie przeprowadzano. Mało prawdopodobne jest, aby lek Aquafeferrol wpływał na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub pracy z maszynami.

Sposób stosowania i dawki.

Dawka dzienna leku oraz długość leczenia zależą od stopnia niedoboru żelaza (patrz tabela dawkowania dobowego).

Dawkę dzienną leku można przyjąć jednorazowo lub podzielić na kilka dawek, podczas lub bezpośrednio po spożyciu pokarmu.

Za pomocą kubeczka dozującego dołączonego do leku Aquafeferrol można dokładnie odmierzyć odpowiednią dawkę leku. Syrop Aquafeferrol można mieszać z sokami owocowymi i warzywnymi lub sztucznymi mieszankami dla niemowląt. Lekka zmiana koloru mieszaniny nie wpływa na skuteczność leku ani na smak mieszaniny.

Długość leczenia niedokrwistości spowodowanej niedoborem żelaza wynosi średnio 3–5 miesięcy do normalizacji poziomu hemoglobiny. Po tym czasie należy kontynuować przyjmowanie leku w odpowiedniej dawce w celu leczenia niedoboru żelaza bez niedokrwistości, w celu uzupełnienia zapasów żelaza. Długość leczenia niedoboru żelaza bez niedokrwistości wynosi 1–2 miesiące.

Tabela dawkowania dobowego

Dzieci.

Lek stosuje się dzieciom od urodzenia. Z uwagi na konieczność podawania bardzo małych dawek leku dzieciom urodzonym przed terminem, zaleca się stosowanie analogicznych leków o niższym stężeniu substancji czynnej.

Przedawkowanie.

W przypadku przedawkowania zatrucie lub kumulacja żelaza są mało prawdopodobne ze względu na niską toksyczność kompleksu polimaltozowego wodorotlenku żelaza (III) (dla myszy i szczurów dawka powodująca śmierć 50 % zwierząt (LD50) wynosi > 2000 mg żelaza/kg masy ciała), oczekuje się nasycenia wchłaniania żelaza. Nie odnotowano przypadków niezamierzonego przedawkowania z końcowym skutkiem śmiertelnym.

Niepożądane działania.

Niepożądane działania według częstości występowania klasyfikuje się według następujących kategorii: bardzo często (≥ 1/10), często (< 1/10, ≥ 1/100), rzadko (< 1/100, ≥ 1/1000). Bezpieczeństwo i tolerancję leku Aquafeferrol oceniano na podstawie wyników metaanalizy danych z 24 publikacji i raportów badań klinicznych przeprowadzonych wśród 1473 pacjentów przyjmujących lek. Najważniejsze niepożądane działania związane z lekiem, o których donoszono w tych badaniach, dotyczyły czterech klas układów narządów (patrz niżej).

Zmiana koloru stolca jest dobrze znanym niepożądanym działaniem podczas przyjmowania doustnych leków żelaznych, jednak zjawisko to nie ma znaczenia klinicznego i często o nim nie informuje się. Innymi częstymi niepożądanymi zjawiskami były zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (mdłości, zaparcia, biegunka i ból brzucha).

Ze strony układu odpornościowego

Bardzo rzadko: reakcje alergiczne.

Ze strony przewodu pokarmowego

Bardzo często: zmiana koloru stolca*.

Często: biegunka, mdłości, ból brzucha (w tym ból brzucha, dyspepsja, dyskomfort w nadbrzuszu, wzdęcia), zaparcia.

Rzadko: wymioty (w tym wymioty, odbijanie), zmiana koloru szkliwa zębów, zapalenie żołądka.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej

Rzadko: świąd, wysypka (w tym wysypka, wysypka plamista, wysypka pęcherzowa**, pokrzywka**, rumień**).

Ze strony układu nerwowego

Rzadko: ból głowy.

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej

Rzadko: skurcze mięśni (w tym mimowolne skurcze mięśni, drżenie), ból mięśni.

*Częstość przypadków zmiany koloru stolca według wyników metaanalizy jest niższa, mimo że jest to dobrze znane niepożądane zjawisko podczas przyjmowania doustnych leków żelaznych. Dlatego zmianę koloru stolca sklasyfikowano jako bardzo częste niepożądane zjawisko.

**Informacje o tych zjawiskach pochodzą ze spontanicznych meldunków po marketingu; według szacunków częstość wynosi < 1/491 (górna granica 95 % przedziału ufności).

Aquafeferrol, syrop, zawiera jako środek konserwujący parahydroksybenzoesan, który może powodować reakcje alergiczne (może być opóźnione).

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25°C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

125 ml w butelce; 1 butelka wraz z szklanką dozującą w pudełku.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „Technologia”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 20300, obwód czerczeński, miasto Uman, ulica Stara Prorizna, 8.