Anuzol

I N S T R U K C J A dla zastosowania leczniczego leku ANUZOL (ANUSOLUM)

Skład:

substancje czynne: kserofrom, ekstrakt stały z babki (Belladonnae extractum spissum), siarczan cynku.

1 supozytoria zawiera kserofromu 100 mg (0,1 g), ekstraktu stałego z babki (Belladonnae extractum spissum) przeliczony na zawartość sumy alkaloidów 1,5 % – 20 mg (0,02 g), siarczanu cynku 50 mg (0,05 g);

substancje pomocnicze: tłuszcz stały, gliceryna.

Postać leku. Supozytoria doodbytowe.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: supozytoria żółtego koloru z odcieniem brązowym lub zielonkawym, z zapachem kserofromu. Dopuszcza się wystąpienie ledwo zauważalnego białego nalotu na powierzchni supozytoria.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki stosowane miejscowo w leczeniu hemoroidów i pęknięć okołoodbytniczych.

Kod ATC C05A X03.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Właściwości Anuzolu wynikają z działania składników wchodzących w jego skład, w szczególności właściwości antyseptycznych, wiążących, wysuszających, przeciwwstrząsowych, przeciwbólowych, które sprzyjają gojeniu się ran błony śluzowej odbytu.

Farmakokinetyka.

Po wprowadzeniu doprzewodu środka w postaci czopka działanie leku pojawia się po 15–90 minutach. Czas trwania działania resorpcyjnego alkaloidów waha się od 2 do 6 godzin.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Hemoroidy, pęknięcia odbytu u dorosłych.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na składniki leku. Migotanie przedsionków, tachykardia, przewlekła niewydolność serca, choroba niedokrwienna serca, zwężenie zastawki mitralnej, ciężka nadciśnienie tętnicze. Ostra krwotoka. Tirotoksykoza. Zespół hipertermiczny, choroby przewodu pokarmowego towarzyszące niedrożności (achalazja przełyku, zwężenie ujścia odbytu, atonia jelit). Jaskra zamkniętociśnieniowa. Niewydolność wątroby i nerek. Miastenia gravis. Przerost prostaty w stadium dekompensacji, ostra zatrzymanie moczu.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Stosowanie leku w połączeniu z inhibitorami monoaminooksydazy może powodować zaburzenia rytmu serca; z chinidyną, prokainamidem – obserwuje się synergizm efektu cholinolitycznego; z preparatami naparstnicy, z taninem – obserwuje się interakcję fizykochemiczną prowadzącą do wzajemnego osłabienia efektów. Anuzol skraca czas trwania i zmniejsza głębokość działania środków znieczulających, osłabia działanie przeciwbólowe opioidów. Jednoczesne stosowanie z dimedrolą lub diprazinem nasila działanie atropiny; z nitratami, haloperidolem, kortykosteroidami do stosowania systemowego – zwiększa się ryzyko podwyższenia ciśnienia wewnątrzgałkowego; z sertaliniem – nasila się efekt depresyjny obu leków; ze spironolaktonem, minoksydylem – zmniejsza się skuteczność spironolaktonu i minoksydylu; z penicylinami – nasila się działanie obu leków; z nizatydyną – nasila się działanie nizatydyny; z ketokonazolem – zmniejsza się wchłanianie ketokonazolu; z kwasem askorbinowym i atapulgitą – zmniejsza się działanie Anuzolu; z pilokarpiną – zmniejsza się efekt pilokarpiny w leczeniu jaskry; z oksprenololem – zmniejsza się działanie przeciwciśnieniowe leku. Pod wpływem oktadynu możliwe jest zmniejszenie działania hiposekrecyjnego leku, co osłabia działanie środków M-cholinomimetycznych i antycholinesterazowych. Jednoczesne stosowanie z sulfonamidami zwiększa ryzyko uszkodzenia nerek; z lekami zawierającymi potas – możliwe jest powstawanie wrzodów jelit; z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi – zwiększa się ryzyko powstawania wrzodów żołądka i krwotok. Działanie Anuzolu może być nasilone przy jednoczesnym stosowaniu innych leków o działaniu antymuskarynowym: blokerów M-cholinoreceptorów, leków przeciwparkinsonowych (amantadyna), leków przeciwwstrząsowych, niektórych środków przeciwhistaminowych, leków z grupy butyrofenonów, fenotiazyn, dyspiramidów, chinidyny oraz trójcyklicznych leków przeciwdepresyjnych, nieselectywnych inhibitorów zwrotnego wychwytu neuronów monoamin.

Hamowanie perystaltyki pod wpływem Anuzolu może prowadzić do zmiany wchłaniania innych leków.

Szczególne środki ostrożności.

Z ostrożnością stosować u pacjentów z przerośnięciem gruczołu krokowego bez obturacji dróg moczowych; u chorych z zespołem Downa, z dziecięcym mózgowym porażeniem; z wrzodziejącym zapaleniem przełyku; z przepukliną rozworu przełykowego przepony w połączeniu z wrzodziejącym zapaleniem przełyku; z nieswoistym wrzodziejącym zapaleniem jajnika; z megakolonem; u pacjentów z kserostalią; u chorych w podeszłym wieku lub u chorych osłabionych; z przewlekłymi chorobami płuc bez zwrotnego zwężenia dróg oddechowych; z przewlekłymi chorobami płuc przebiegającymi z niską produkcją gęstego kałgu, trudnego do odkasłania, szczególnie u chorych osłabionych; z neuropatią wegetatywną (autonomiczną).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Przeciwwskazane.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów samochodowych lub obsługi innych urządzeń.

Ze względu na możliwość wystąpienia takich działań niepożądanych, jak zawroty głowy, halucynacje, zaburzenia akomodacji, należy powstrzymać się od prowadzenia pojazdów samochodowych lub pracy z innymi urządzeniami podczas stosowania leku.

Sposób stosowania i dawki.

Stosować doodbytniczo. Wprowadzić do odbytnicy – po 1 czopku 2–3 razy dziennie. Maksymalna dawka dzienna – 7 czopków. Czas trwania stosowania zależy od ciężkości choroby oraz nasilenia efektu terapeutycznego.

Dzieci.

Nie stosować.

Przedawkowanie.

Objawy: nasilenie objawów działań niepożądanych, nudności, wymioty, obniżenie ciśnienia tętniczego, pobudzenie, drżenie, napady, bezsenność, senność, halucynacje, pobudzenie, nadmierna drażliwość, hipertermia. Upiórzenie ośrodkowego układu nerwowego, upiżenie aktywności ośrodków oddechowego i naczynioruchowego, zatrzymanie oddawania moczu, hipertermia.

Leczenie. Przemywanie żołądka, podanie parientealne cholinomimetyków i środków antycholinesterazowych. W przypadku hipertermii zalecane są wilgotne okładki i środki przeciwhipertermiczne; przy pobudzeniu – wewnątrzżylne podanie tiopentalu sodu lub oksybutilanu sodu; przy midriazie – miejscowo w postaci kropli do oczu fosfakol, fizostygmina, pilokarpina. W przypadku wystąpienia napadu jaskry natychmiast w kierunku worka结unktewalnego kropel 1 % roztworem pilokarpiny co godzinę po 2 krople oraz podskórnie podawać 1 ml 0,05 % roztworu prozeryny 3–4 razy dziennie.

Działania niepożądane.

Zaburzenia układu pokarmowego: suchość w ustach, uczucie pragnienia, zaburzenia wrażliwości smakowej, dysfagia, zmniejszenie ruchomości jelit aż do atonii, zmniejszenie napięcia dróg żółciowych i pęcherza żółciowego, zaparcia, biegunka.

Zaburzenia ze strony nerek i dróg moczowych: trudności i opóźnienie oddawania moczu.

Zaburzenia serca: tachykardia, uczucie kołatania serca, arytmia, w tym ekstrasystolia, niedokrwienie mięśnia sercowego.

Zaburzenia naczyniowe: zaczerwienienie twarzy, uczucie ciepła.

Zaburzenia neurologiczne: ból głowy, zawroty głowy, pobudzenie nerwowe, bezsenność.

Zaburzenia ze strony narządu wzroku: rozszerzenie źrenic, fotofobia, porażenie akomodacji, podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, przejściowe zaburzenia wzroku.

Zaburzenia ze strony układu oddechowego i narządów śródpiersia: powstawanie lepkiego kałku, trudne odkrztuszanie.

Zmiany ze strony skóry i tkanki podskórnej: wysypka skórna, pokrzywka, odłuszczeniowy zapalenie skóry.

Zaburzenia ze strony układu odpornościowego: reakcje anafilaktyczne, wstrząs anafilaktyczny.

Inne: zmniejszenie wydzielania potu, suchość skóry, dysartria, pieczenie w okolicy odbytu.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepożądanych zjawisk należy skonsultować się z lekarzem.

Okres ważności.

2 lata.

Warunki przechowywania.

W oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 ºC.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 5 supozystoriów w pasku. Po 2 paski w opakowaniu.

Po 3 supozystoria w pasku. Po 2 lub 3 paski w opakowaniu.

Kategoria wydawania.

Bez recepty.

Producent.

Sp. z o.o. « Monfarm ».

Miejsce położenia producenta oraz adres siedziby prowadzonej działalności.

Ukraina, 19161, obwód czarczyński, rejon umiański, wieś Awramówka, ul. Zawodzka 8.