Anatero

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU ANATERO (ANATERO)

Skład:

substancja czynna: anastrozol;

1 tabletka zawiera anastrozolu 1 mg;

substancje pomocnicze: laktoza monohydrat, sodu skrobioglikolan, powidon, stearynian magnezu, Opadry white Y-1-700.

Postać leku. Tabletka powlekana.

Główne właściwości fizykochemiczne: białe, okrągłe, dwuwypukłe tabletki powlekane o barwie białej z wygrawerowanymi napisami „H” z jednej strony i „1” z drugiej.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Antagoniści hormonów i związki pokrewne. Inhibitory aromatazy. Kod ATC: L02BG03.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika .

Mechanizm działania i efekty farmakodynamiczne.

Anastrozol jest silnym i wysoce selektywnym niesteroidowym inhibitorem aromatazy. U kobiet w okresie postmenopauzalnym estradiol jest wytwarzany głównie poprzez przekształcanie androstendionu w estron w tkankach obwodowych za pomocą kompleksu enzymu aromatazy. Estron jest następnie przekształcany w estradiol. Obniżenie stężenia krążącego estradiolu wykazuje działanie terapeutyczne u kobiet z rakiem piersi. U kobiet w okresie postmenopauzalnym przyjmowanie anastrozolu w dawce dobowej 1 mg prowadziło do obniżenia stężenia estradiolu o 80%, co potwierdzono za pomocą wysoce czułej analitycznej metody badawczej.

Anastrozol nie wykazuje aktywności progestagenowej, androgennej ani estrogennej.

Anastrozol w dawkach dobowych do 10 mg nie wpływa na wydzielanie kortyzolu i aldosteronu, mierzone przed i po standardowym teście stymulacji hormonem adrenokortykotropowym (ACTH). W związku z tym nie ma potrzeby podawania zastępczego kortykosteroidów.

Skuteczność i bezpieczeństwo kliniczne.

Rak piersi uogólniony.

Terapia pierwszego rzutu u kobiet w okresie postmenopauzalnym z uogólnionym rakiem piersi.

Przeprowadzono dwa podwójnie ślepe, kontrolowane badania kliniczne o podobnym schemacie (badanie 1033IL/0030 oraz badanie 1033IL/0027) w celu oceny skuteczności anastrozolu w porównaniu z tamoksyfenem jako leku pierwszego rzutu w leczeniu lokalnie zaawansowanego lub przerzutowego raka piersi z dodatnimi lub nieznanymi wynikami receptora hormonów u kobiet w okresie postmenopauzalnym. Ogółem 1021 pacjentek zostało losowo przydzielonych do otrzymywania anastrozolu w dawce 1 mg raz dziennie lub tamoksyfenu w dawce 20 mg raz dziennie. Głównymi punktami końcowymi w obu badaniach były czas do progresji guza, częstość obiektywnej odpowiedzi guza oraz bezpieczeństwo.

Ocena głównych punktów końcowych badania 1033IL/0030 wykazała, że anastrozol wykazywał istotną statystycznie przewagę nad tamoksyfenem pod względem czasu do progresji guza (stosunek ryzyka (HR) 1,42; 95% przedział ufności (CI) [1,11; 1,82], mediana czasu do progresji 11,1 i 5,6 miesiąca odpowiednio dla anastrozolu i tamoksyfenu, p=0,006); częstość obiektywnej odpowiedzi guza była podobna dla anastrozolu i tamoksyfenu. Badanie 1033IL/0027 wykazało, że częstość obiektywnej odpowiedzi guza oraz czas do progresji guza dla anastrozolu i tamoksyfenu były podobne. Ocena wtórnych punktów końcowych potwierdziła ocenę głównych punktów końcowych skuteczności. Relatywnie niski poziom śmiertelności w grupach leczonych w obu badaniach nie pozwolił na wyciągnięcie wniosków dotyczących różnic w przeżyciu ogólnym.

Terapia drugiego rzutu u kobiet w okresie postmenopauzalnym z uogólnionym rakiem piersi.

Anastrozol badano w dwóch kontrolowanych badaniach klinicznych z udziałem kobiet w okresie postmenopauzalnym z uogólnionym rakiem piersi, u których choroba postępowała po leczeniu tamoksyfenem uogólnionego raka piersi lub raka piersi w wczesnym stadium. Ogółem 764 pacjentki zostały losowo przydzielone do otrzymywania anastrozolu w dawce 1 mg lub 10 mg raz dziennie lub do grupy otrzymującej acetylowany megestrol w dawce 40 mg cztery razy dziennie. Czas do progresji oraz częstość obiektywnej odpowiedzi były głównymi parametrami skuteczności. Oceny dokonywano również częstości przypadków długotrwałego (ponad 24 tygodnie) stabilnego przebiegu choroby, częstości progresji oraz przeżycia ogólnego. W obu badaniach nie stwierdzono istotnych różnic między grupami leczonymi pod względem żadnego z parametrów skuteczności.

Leczenie uzupełniające wczesnego inwazyjnego raka piersi z dodatnimi wynikami receptora hormonów.

W dużym badaniu fazy III przeprowadzonym wśród kobiet w okresie postmenopauzalnym z operacyjnym rakiem piersi, leczonych przez 5 lat (patrz niżej), anastrozol wykazywał istotną statystycznie przewagę nad tamoksyfenem pod względem przeżycia wolnego od choroby. Istotnie większe korzyści pod względem przeżycia wolnego od choroby obserwowano na korzyść anastrozolu w porównaniu z tamoksyfenem w prospektywnie zdefiniowanej populacji z dodatnimi wynikami receptora hormonów.

Sumaryczna tabela punktów końcowych uzyskanych w badaniu ATAC: analiza po zakończeniu 5-letniego leczenia

Tabela 1

a Wskaźnik przeżycia wolnego od choroby obejmuje wszystkie przypadki nawrotów i definiuje się jako pierwszy epizod lokalnego lub regionalnego nawrotu, raka piersi kontralateralnej, przerzutów odległych lub zgonu (z dowolnej przyczyny).

b Przeżycie wolne od przerzutów choroby definiuje się jako pierwszy epizod nawrotu przerzutów lub zgonu (z dowolnej przyczyny).

c Czas do nawrotu definiuje się jako pierwszy epizod lokalnego lub regionalnego nawrotu, raka piersi kontralateralnej, przerzutów odległych lub zgonu z powodu raka piersi.

d Czas do nawrotu przerzutów definiuje się jako pierwszy epizod nawrotu przerzutów lub zgonu z powodu raka piersi.

e Liczba (%) pacjentów, którzy zmarli.

Kombinacja anastrozolu i tamoksyfenu nie wykazała większej skuteczności w porównaniu z tamoksyfenem u wszystkich pacjentów, ani też w populacji z pozytywnymi wynikami receptora hormonów. Ta grupa leczenia została wycofana z badania.

Zgodnie z zaktualizowanymi danymi dalszej obserwacji z medianą 10 lat, długoterminowe efekty leczenia anastrozolem w porównaniu do tamoksyfenu są zgodne z wcześniejszym analizami.

Leczenie adiuwantowe inwazyjnego raka piersi z pozytywnymi wynikami receptora hormonów w wczesnych stadiach u kobiet, którym przeprowadzono adiuwantną terapię tamoksyfenem

W trakcie badania klinicznego fazy III (Austrian Breast and Colorectal Cancer Study Group [ABCSG] 8), w którym wzięły udział kobiety w okresie menopauzy, które cierpiały na raka piersi z pozytywnymi wynikami receptora hormonów w wczesnych stadiach i którym przeprowadzono zabieg chirurgiczny z radioterapią lub bez niej, ale nie przeprowadzono chemioterapii (patrz niżej), wskaźniki przeżycia wolnego od choroby w grupie, która została przestawiona na anastrozol po 2 latach adiuwantowej terapii tamoksyfenem, były statystycznie lepsze niż w grupie, która pozostała na leczeniu tamoksyfenem, po okresie dalszej obserwacji z medianą 24 miesiące.

Sumaryczna tabela punktów końcowych i wyników badania ABCSG 8

Tabela 2

Dwa kolejne badania (GABG/ARNO 95 oraz ITA), w jednym z których pacjentki otrzymywały leczenie chirurgiczne i chemioterapię, oraz analiza złożona badań ABCSG 8 i GABG/ARNO 95 potwierdzają te wyniki.

Profil bezpieczeństwa anastrozolu w tych trzech badaniach był zgodny z profilem bezpieczeństwa ustalonym u kobiet w okresie menopauzalnym z rakiem piersi z pozytywnymi wynikami receptora hormonu w wczesnym stadium.

Gęstość mineralna kości (BMD)

W badaniu fazy III/IV (Study of Anastrozole with the Bisphosphonate Risedronate [SABRE]) 234 kobiety w okresie menopauzalnym z wczesnym rakiem piersi z pozytywnymi wynikami receptora hormonu, którym planowano podawanie anastrozolu w dawce 1 mg/dobę, zostały przydzielone do grup o niskim, średnim i wysokim ryzyku w zależności od istniejącego u nich ryzyka złamania osteoporotycznego. Głównym parametrem skuteczności był pomiar gęstości masy kostnej odcinka lędźwiowego kręgosłupa przy użyciu skanowania DEXA. Wszystkie pacjentki otrzymywały witaminę D i wapń. Pacjentki w grupie o niskim ryzyku otrzymywały wyłącznie anastrozol (N=42), pacjentki w grupie o średnim ryzyku zostały losowo przydzielone i otrzymywały anastrozol plus ryzedronian w dawce 35 mg raz w tygodniu (n=77) lub anastrozol plus placebo (n=77), pacjentki w grupie o wysokim ryzyku otrzymywały anastrozol plus ryzedronian w dawce 35 mg raz w tygodniu (N=38). Głównym punktem końcowym była zmiana gęstości masy kostnej odcinka lędźwiowego kręgosłupa po 12 miesiącach w porównaniu z poziomem wyjściowym.

Główna analiza po 12 miesiącach wykazała, że u pacjentek ze średnim i wysokim ryzykiem złamania osteoporotycznego nie stwierdzono zmniejszenia gęstości masy kostnej (ocenianej jako gęstość mineralna kości odcinka lędźwiowego kręgosłupa przy użyciu skanowania DEXA) podczas leczenia anastrozolem w dawce 1 mg/dobę w połączeniu z ryzedronianem w dawce 35 mg raz w tygodniu. Ponadto, nieistotne statystycznie zmniejszenie BMD zaobserwowano w grupie o niskim ryzyku podczas leczenia wyłącznie anastrozolem w dawce 1 mg/dobę. Wyniki te odzwierciedlały się również w dodatkowej zmianie ogólnej BMD kości udowej po 12 miesiącach w porównaniu z poziomem wyjściowym.

To badanie wykazuje, że należy rozważyć stosowanie bisfosfonianów w przypadku możliwych utrat tkanki kostnej u kobiet w okresie menopauzalnym z wczesnym rakiem piersi, którym planuje się podawanie anastrozolu.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Wchłanianie anastrozolu jest szybkie, maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest zazwyczaj w ciągu 2 godzin (na czczo). Jedzenie nieco opóźnia szybkość, ale nie stopień wchłaniania. Niewielkie zmiany szybkości wchłaniania nie prowadzą do klinicznie istotnego wpływu na stężenia stacjonarne w osoczu przy podawaniu tabletek anastrozolu raz dziennie. Osiągane jest około 90–95 % stężeń stacjonarnych anastrozolu w osoczu po 7 dniach przyjmowania leku, akumulacja wynosi 3–4-krotnie. Nie ma danych na temat zależności parametrów farmakokinetycznych anastrozolu od długości stosowania lub dawki.

Farmakokinetyka anastrozolu nie zależy od wieku kobiet w okresie menopauzalnym.

Rozkład

Tylko 40 % anastrozolu wiąże się z białkami osocza.

Wydalanie

Anastrozol jest wydalany powoli, okres półtrwania wynosi 40–50 godzin. Anastrozol jest intensywnie metabolizowany u kobiet w okresie menopauzalnym, mniej niż 10 % dawki wydalane jest z moczem w niezmienionej postaci w ciągu 72 godzin po podaniu dawki leku. Metabolizm anastrozolu zachodzi poprzez N-dealkilację, hydroksylację i glukuronidację. Metabolity są wydalane głównie z moczem. Triazol, główny metabolit w osoczu krwi, nie hamuje aromatazy.

Upośledzenie funkcji nerek lub wątroby

W porównaniu z odpowiednią kontrolą u ochotników z kompensowanym marskością wątroby widoczny klirens (CL/F) anastrozolu po doustnym podaniu był o około 30 % niższy (badanie 1033IL/0014). Jednak stężenia anastrozolu w osoczu ochotników z marskością wątroby były w zakresie stężeń obserwowanych u zdrowych uczestników innych badań. Stężenia anastrozolu w osoczu obserwowane w długotrwałych badaniach skuteczności u pacjentów z zaburzeniem funkcji wątroby były w zakresie stężeń osoczowych anastrozolu obserwowanych u pacjentów bez zaburzenia funkcji wątroby.

W badaniu 1033IL/0018 u ochotników z ciężkim upośledzeniem funkcji nerek (szybkość filtracji kłębuszkowej [GFR] < 30 ml/min) widoczny klirens (CL/F) anastrozolu po doustnym podaniu nie był zmieniony, co jest zgodne z faktem, że anastrozol jest wydalany głównie poprzez metabolizm. Stężenia anastrozolu w osoczu obserwowane podczas długoterminowych badań skuteczności u pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek znajdowały się w zakresie stężeń anastrozolu w osoczu obserwowanych u pacjentów bez zaburzenia funkcji nerek. Stosowanie anastrozolu pacjentom z ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek należy prowadzić z ostrożnością.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

• Leczenie uzupełniające wczesnego inwazyjnego raka piersi z dodatnimi receptorami hormonów u kobiet w okresie menopauzy;
• leczenie uzupełniające wczesnego inwazyjnego raka piersi z dodatnimi receptorami hormonów u kobiet w okresie menopauzy, u których wcześniej przeprowadzono 2–3 lata leczenia uzupełniającego tamoksyfenem;
• leczenie zaawansowanego raka piersi z dodatnimi receptorami hormonów u kobiet w okresie menopauzy.

Przeciwwskazania.

Anatero jest przeciwwskazany u pacjentek:

• w czasie ciąży lub karmienia piersią;
• znaną nadwrażliwością na anastrozol lub którykolwiek z substancji pomocniczych.

Środki ostrożności.

Nieużywane leki lub odpady należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami.

Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji.

Anastrozol in vitro hamuje enzymy CYP 1A2, 2C8/9 oraz 3A4. Badania kliniczne z wykorzystaniem antypiryny i warfaryny wykazały, że anastrozol w dawce 1 mg nie hamuje istotnie metabolizmu antypiryny oraz warfaryny R- i S-, co sugeruje, że jednoczesne stosowanie anastrozolu z innymi lekami mało prawdopodobne jest przyczyną klinicznie istotnych interakcji lekowych pośredniczonych przez enzymy CYP.

Enzymy odpowiedzialne za metabolizm anastrozolu nie zostały zidentyfikowane. Cymetydyna, słaby niespecyficzny inhibitor enzymów CYP, nie wpływa na stężenia anastrozolu w osoczu. Brak danych dotyczących wpływu silnych inhibitorów CYP.

Analiza danych dotyczących bezpieczeństwa leku zgromadzonych w trakcie badań klinicznych nie wykazała informacji o klinicznie istotnych interakcjach lekowych u pacjentek przyjmujących jednoczesne anastrozol i inne często stosowane leki. Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji z bisfosfonianami.

Należy unikać jednoczesnego stosowania tamoksyfenu lub środków zawierających estrogeny z anastrozolem, ponieważ może to osłabić działanie farmakologiczne anastrozolu.

Szczególne zagadnienia dotyczące stosowania.

Ogólne

Anatero nie należy stosować kobietom w okresie przedmenopauzalnym. Menopauzę należy potwierdzić wynikami badań biochemicznych (poziom hormonu лютеinizującego [LH], hormonu folikulotropowego [FSH] i/lub estradiolu) w przypadku wątpliwości co do statusu menopauzalnego pacjentki. Brak danych uzasadniających stosowanie anastrozolu w połączeniu z analogami hormonu uwalniającego hormon LH (GnRH).

Należy unikać jednoczesnego stosowania tamoksyfenu lub środków zawierających estrogeny z anastrozolem, ponieważ może to zmniejszyć działanie farmakologiczne anastrozolu.

Wpływ na gęstość mineralną kości

Ponieważ anastrozol obniża poziom krążących estrogenów, może to prowadzić do obniżenia gęstości mineralnej kości oraz zwiększenia ryzyka złamania.

U kobiet z osteoporozą lub z ryzykiem osteoporozy należy ocenić gęstość mineralną kości na początku leczenia oraz w regularnych odstępach czasu po rozpoczęciu leczenia. W razie potrzeby należy wdrożyć leczenie lub profilaktykę osteoporozy i starannie monitorować stan pacjentki. Stosowanie specyficznych środków, np. bisfosfonianów, może zapobiegać dalszej utracie gęstości mineralnej kości wywołanej przez anastrozol u kobiet w okresie postmenopauzalnym, a konieczność takiego postępowania należy ocenić indywidualnie.

Upośledzenie funkcji wątroby

Nie badano stosowania anastrozolu u pacjentek z rakiem piersi i umiarkowanym lub ciężkim upośledzeniem funkcji wątroby. U pacjentek z zaburzeniami funkcji wątroby ekspozycja na anastrozol może być zwiększona; stosowanie Anatero u pacjentek z umiarkowanym i ciężkim upośledzeniem funkcji wątroby wymaga ostrożności. Leczenie powinno opierać się na ocenie stosunku korzyści do ryzyka dla każdej pacjentki indywidualnie.

Upośledzenie funkcji nerek

Nie badano stosowania anastrozolu u pacjentek z rakiem piersi i ciężkim upośledzeniem funkcji nerek. Ekspozycja na anastrozol nie wzrasta u pacjentek z ciężkim upośledzeniem funkcji nerek (filtracja kłębuszkowa [eGFR] < 30 ml/min); stosowanie Anatero u pacjentek z ciężkim upośledzeniem funkcji nerek należy prowadzić z ostrożnością.

Dzieci

Anatero nie jest wskazane w leczeniu dzieci, ponieważ bezpieczeństwo i skuteczność u tej grupy pacjentów nie zostały ustalone.

Anastrozolu nie należy stosować chłopcom z niedoborem hormonu wzrostu jako uzupełnienie terapii hormonem wzrostu. W podstawowym badaniu klinicznym nie wykazano skuteczności i nie ustalono bezpieczeństwa. Ponieważ anastrozol obniża poziom estradiolu, nie należy stosować anastrozolu dziewczynkom z niedoborem hormonu wzrostu jako uzupełnienie terapii hormonem wzrostu. Brak danych z długotrwałej obserwacji dotyczących bezpieczeństwa stosowania u dzieci.

Nietolerancja laktozy

Preparat zawiera laktozę. Pacjentkom z rzadkimi dziedzicznymi stanami, takimi jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktazy Lappego lub zaburzenia wchłaniania glukozy-galaktozy, nie należy podawać tego leku.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Brak danych dotyczących stosowania anastrozolu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczność rozrodczą. Anatero jest przeciwwskazane w okresie ciąży.

Brak danych dotyczących stosowania anastrozolu w okresie laktacji. Anatero jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią.

Fertylność

Wpływ anastrozolu na płodność człowieka nie był badany. Badania na zwierzętach wykazały toksyczność rozrodczą.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji przy kierowaniu pojazdami lub pracy z innymi mechanizmami.

Anatero nie wpływa lub ma nieznaczny wpływ na zdolność kierowania pojazdami i pracy z innymi mechanizmami. Jednakże zgłaszano przypadki astenii i senności związane ze stosowaniem Anatero, dlatego należy zachować ostrożność podczas kierowania pojazdami lub pracy z innymi mechanizmami, jeśli występują takie objawy.

Sposób stosowania i dawki.

Anatero należy przyjmować doustnie.

Zalecana dawka dla dorosłych, w tym kobiet w wieku podeszłym, wynosi 1 tabletę (1 mg) 1 raz na dobę.

W przypadku inwazyjnego raka piersi z dodatnimi wynikami receptora hormonów w wczesnych stadiach u kobiet w okresie menopauzy zalecana długość adiuwantowego leczenia endokrynnego wynosi 5 lat.

Naruszenie funkcji nerek

U pacjentek z łagodnym lub umiarkowanym naruszeniem funkcji nerek nie jest wymagana korekta dawki. Stosowanie leku Anatero u pacjentek z ciężkim naruszeniem funkcji nerek wymaga ostrożności.

Naruszenie funkcji wątroby

U pacjentek z chorobą wątroby w stopniu łagodnym nie jest wymagana korekta dawki. Lek Anatero należy stosować z ostrożnością u pacjentek z umiarkowanym i ciężkim naruszeniem funkcji wątroby.

Dzieci.

Anatero nie powinno być stosowane u dzieci ze względu na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności.

Przedawkowanie.

Doświadczenie kliniczne dotyczące przypadkowego przedawkowania jest ograniczone. W badaniach na zwierzętach anastrozol wykazał niską toksyczność ostrą. W trakcie badań klinicznych stosowano różne dawki anastrozolu: do 60 mg jednorazowo zdrowym ochotnikom – mężczyznom oraz do 10 mg na dobę kobietom w okresie menopauzy z zaawansowanym rakiem piersi; dawki te były dobrze tolerowane. Nie ustalono jednorazowej dawki anastrozolu prowadzącej do objawów zagrażających życiu. Nie istnieje specyficzny antydotum w przypadku przedawkowania; leczenie powinno być objawowe.

W leczeniu przedawkowania należy wziąć pod uwagę możliwość przyjęcia kilku leków. Jeżeli pacjent nie stracił przytomności, można wywołać wymioty. Może być pomocny dializ, ponieważ anastrozol nie wiąże się znacząco z białkami. Zaleca się wspólne leczenie wspierające z częstym monitorowaniem czynności życiowych oraz staranne obserwowanie pacjenta.

Niepożądane działania.

W tabeli 3 przedstawiono działania niepożądane obserwowane podczas badań klinicznych i badań pozarejestracyjnych lub zgłoszone dobrowolnie.

Poniżej wymienione działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania i klas układów narządów (KUN). Podział według częstości przeprowadzono zgodnie z następującymi kryteriami: bardzo często (≥1/10), często (od ≥1/100 do <1/10), rzadko (od ≥1/1000 do <1/100), bardzo rzadko (od ≥1/10000 do <1/1000) oraz nieznane (częstość nieustalona). Najczęściej zgłaszano takie działania niepożądane jak ból głowy, zawroty głowy, nudności, wysypka, artralgia, zaburzenia ruchomości w stawach, zapalenie stawów oraz osłabienie.

Tabela 3

* Częstotliwość występowania zespołu cieśni nadgarstka była większa u pacjentek otrzymujących anastrozol w badaniach klinicznych w porównaniu do pacjentek otrzymujących tamoksyfen. Większość tych przypadków występowała jednak u pacjentek z ustalonymi czynnikami ryzyka rozwoju tego stanu.

** Ponieważ w badaniu ATAC przypadki zapalenia naczyń skóry i naczyniaka Schöna-Legha nie były obserwowane, częstość tych zjawisk można uznać za rzadką (≥ 0,01 %, < 0,1 %) na podstawie najgorszej wartości szacunku punktowego.

*** Krwawienia pochwowe występowały często, głównie u pacjentek z rozsianym rakiem piersi w pierwszych kilku tygodniach po zmianie terapii hormonalnej na leczenie anastrozolem. W przypadku utrzymywania się krwawień należy przeprowadzić dalsze badania.

W tabeli 4 przedstawiono częstość wcześniej ustalonych niepożądanych zjawisk obserwowanych w badaniu ATAC (okres obserwacji z medianą 68 miesięcy), niezależnie od ich przyczyny, u pacjentek otrzymujących badaną terapię oraz w okresie do 14 dni po zakończeniu leczenia.

Tabela 4

Wcześniej ustalone niepożądane zjawiska w badaniu ATAC

W grupach leczonych anastrozolem i tamoksyfenem zaobserwowano następującą liczbę złamań: 22 na 1000 pacjentek-roku i 15 na 1000 pacjentek-roku odpowiednio (okres obserwacji z medianą 68 miesięcy). Częstość złamań w grupie anastrozolu była podobna do tej obserwowanej u pacjentek w odpowiednim wieku w okresie pomenopauzalnym. Częstość występowania osteoporozy wyniosła 10,5% u pacjentek leczonych anastrozolem oraz 7,3% u pacjentek leczonych tamoksyfenem.

Nie ustalono, czy częstość złamań i częstość osteoporozy obserwowane w badaniu ATAC u pacjentek przyjmujących anastrozol odzwierciedlają ochronne działanie tamoksyfenu, specyficzne działanie anastrozolu, czy oba te efekty.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po dopuszczeniu leku do obrotu jest ważne. Pozwala to na kontynuowanie nadzoru nad stosunkiem korzyści do ryzyka stosowania leku. Osoby pracujące w zawodach medycznych proszone są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletek w blistrze, po 1 lub 3 blisterów w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

HETERO LABS LIMITED.

Miejsce położenia producenta oraz adres siedziby prowadzonej działalności.

Unit-VI, TSIIC, Formulation SEZ, Sy No. 410 & 411, Polepally Village, Jadcherla Mandal, Mahaboobnagar-District, Telangana, Pin-509301, India.