Anastrozol - Vysta

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU ANASTROZOL - VISTA (ANASTROZOLE-VISTA)

Skład:

substancja czynna: anastrozol;

1 tabletka powlekana zawiera 1 mg anastrozolu;

substancje pomocnicze: laktoza jednowodna; skrobioglikolan sodu, powidon, stearyna magnezu;

makrogol (PEG 400)*, hydroksypropylometyloceluloza*, dwutlenek tytanu (E 171)*.

* – substancje pomocnicze stanowiące powłokę filmową

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: białe, okrągłe, podwójnie wypukłe tabletki powlekane, z oznaczeniem tłoczonym „ANA” i „1” po jednej stronie.

Grupa farmakoterapeutyczna. Antagoniści hormonów i związki pokrewne. Inhibitory aromatazy. Kod ATC: L02BG03.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania i efekty farmakodynamiczne.

Anastrozol to silny i wysoce selektywny niesteroidowy inhibitor aromatazy. U kobiet w okresie menopauzy estradiol jest wytwarzany głównie poprzez przekształcanie androstendionu w estron w tkankach obwodowych za pomocą kompleksu enzymu aromatazy. Estron jest następnie przekształcany w estradiol. Obniżenie stężenia krążącego estradiolu wykazuje działanie terapeutyczne u kobiet z rakiem piersi. U kobiet w okresie menopauzy przyjmowanie anastrozolu w dawce dobowej 1 mg prowadziło do obniżenia stężenia estradiolu o 80%, co potwierdzono za pomocą wysoce czułego testu analitycznego.

Anastrozol nie wykazuje aktywności progestagennej, androgennej ani estrogennej.

Anastrozol w dawce dobowej do 10 mg nie wpływa na wydzielanie kortyzolu i aldosteronu, mierzone przed i po standardowym teście stymulacji hormonem adrenokortykotropowym (ACTH). W związku z tym nie ma potrzeby stosowania leczenia zastępczego kortykosteroidami. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo.

Rozsuty rak piersi.

Terapia pierwszego rzutu u kobiet w okresie menopauzy z rozsytym rakiem piersi.

Dwa podwójnie ślepe, kontrolowane badania kliniczne o podobnym schemacie (badanie 1033IL/0030 oraz badanie 1033IL/0027) przeprowadzono w celu oceny skuteczności anastrozolu w porównaniu z tamoksyfenem jako leku pierwszego rzutu w leczeniu lokalnie zaawansowanego lub przerzutowego raka piersi z dodatnimi lub nieznanymi wynikami receptora hormonów u kobiet w okresie menopauzy. Ogółem 1021 pacjentek zostało zrandomizowanych do stosowania anastrozolu w dawce 1 mg raz dziennie lub tamoksyfenu w dawce 20 mg raz dziennie. Głównymi punktami końcowymi w obu badaniach były czas do progresji nowotworu, częstość obiektywnej odpowiedzi nowotworu oraz bezpieczeństwo.

Ocena głównych punktów końcowych badania 1033IL/0030 wykazała, że anastrozol wykazywał istotną statystycznie przewagę nad tamoksyfenem pod względem czasu do progresji nowotworu (stosunek ryzyka (HR) 1,42; 95% przedział ufności (CI) [1,11; 1,82], mediana czasu do progresji wynosiła odpowiednio 11,1 i 5,6 miesiąca dla anastrozolu i tamoksyfenu, p = 0,006); częstość obiektywnej odpowiedzi nowotworu była podobna dla anastrozolu i tamoksyfenu. Badanie 1033IL/0027 wykazało, że częstość obiektywnej odpowiedzi nowotworu oraz czas do progresji nowotworu dla anastrozolu i tamoksyfenu były podobne. Ocena wtórnych punktów końcowych potwierdziła ocenę głównych punktów końcowych skuteczności. Niski poziom śmiertelności w grupach leczenia w obu badaniach nie pozwolił na wyciągnięcie wniosków dotyczących różnic w przeżyciu ogólnym.

Terapia drugiego rzutu u kobiet w okresie menopauzy z rozsytym rakiem piersi.

Anastrozol badano w dwóch kontrolowanych badaniach klinicznych (badanie 0004 i 0005) z udziałem kobiet w okresie menopauzy z rozsytym rakiem piersi, u których choroba postępowała po leczeniu tamoksyfenem rozsytym rakiem piersi lub rakiem piersi w wczesnym stadium. Ogółem 764 pacjentki zostało zrandomizowanych do stosowania anastrozolu w dawce 1 mg lub 10 mg raz dziennie lub do stosowania acetylowego megesterolu w dawce 40 mg cztery razy dziennie. Czas do progresji oraz częstość obiektywnej odpowiedzi były głównymi wskaźnikami skuteczności. Dodatkowo oceniano częstość przypadków długotrwałej stabilizacji choroby (ponad 24 tygodnie), częstość progresji oraz przeżycie ogólne. W obu badaniach nie stwierdzono istotnych różnic między grupami leczenia pod względem żadnego z parametrów skuteczności. Leczenie uzupełniające inwazyjnego raka piersi z dodatnimi wynikami receptora hormonów w wczesnych stadiach.

W dużym badaniu fazy III z udziałem 9366 kobiet w okresie menopauzy z operacyjnym rakiem piersi, leczonych przez 5 lat (patrz niżej), anastrozol wykazywał istotną statystycznie przewagę nad tamoksyfenem pod względem przeżycia wolnego od choroby. Istotnie większe korzyści pod względem przeżycia wolnego od choroby obserwowano na rzecz anastrozolu w porównaniu z tamoksyfenem w prospektywnie zdefiniowanej populacji z dodatnimi wynikami receptora hormonów.

Sumaryczna tabela punktów końcowych uzyskanych w badaniu ATAC:

analiza po zakończeniu 5-letniego leczenia

Tabela 1

aWskaźnik przeżycia wolnego od choroby obejmuje wszystkie przypadki nawrotów i określa się jako pierwszy epizod nawrotu lokalnego regionalnego, raka piersi kontralateralnej, nawrotu odległego lub skutku śmiertelnego (z dowolnej przyczyny).

bPrzeżycie wolne od przerzutów choroby określa się jako pierwszy epizod nawrotu przerzutów lub skutku śmiertelnego (z dowolnej przyczyny).

cCzas do nawrotu określa się jako pierwszy epizod nawrotu lokalnego regionalnego, raka piersi kontralateralnej, nawrotu odległego lub skutku śmiertelnego z powodu raka piersi.

dCzas do nawrotu przerzutów określa się jako pierwszy epizod nawrotu przerzutów lub skutku śmiertelnego z powodu raka piersi.

eLiczba (%) pacjentów, którzy zmarli.

Kombinacja anastrozolu i tamoksyfenu nie wykazała większej skuteczności w porównaniu z tamoksyfenem u wszystkich pacjentów, jak również w grupie pacjentów z pozytywnymi wynikami receptora hormonów. Ta grupa leczenia została wycofana z badania. Zgodnie z zaktualizowanymi danymi dotyczącymi dalszej obserwacji z medianą 10 lat, długoterminowe efekty leczenia anastrozolem w porównaniu z tamoksyfenem są zgodne z poprzednią analizą.

Leczenie adiuwantowe inwazyjnego raka piersi z pozytywnymi wynikami receptora hormonów w wczesnych stadiach u kobiet, którym przeprowadzono leczenie adiuwantowe tamoksyfenem.

W trakcie badania klinicznego fazy III (Austrian Breast and Colorectal Cancer Study Group [ABCSG] 8), w którym wzięło udział 2579 kobiet w okresie postmenopauzalnym, które chorowały na raka piersi z pozytywnymi wynikami receptora hormonów w wczesnych stadiach i którym przeprowadzono zabieg chirurgiczny z radioterapią lub bez niej, ale którym nie przeprowadzono chemioterapii (patrz niżej), wskaźniki przeżycia wolnego od choroby w grupie pacjentek, które zostały przestawione na anastrozol po 2 latach leczenia adiuwantowego tamoksyfenem, były statystycznie lepsze niż w grupie pacjentek, które kontynuowały stosowanie tamoksyfenu, po okresie dalszej obserwacji z medianą 24 miesiące.

Sumaryczna tabela końcowych wskaźników i wyników badania ABCSG 8

Tabela 2

Dwa kolejne podobne badania (GABG/ARNO 95 oraz ITA), w jednym z których pacjentki otrzymywały leczenie chirurgiczne i chemioterapię, oraz analiza łączone ABCSG 8 i GABG/ARNO 95 potwierdzają te wyniki.

Bezpieczeństwo anastrozolu w tych trzech badaniach odpowiadało profilowi bezpieczeństwa ustalonemu u kobiet w okresie menopauzalnym z rakiem piersi z dodatnimi receptorem hormonu na wczesnym etapie.

Gęstość mineralna kości (BMD).

W badaniu fazy III/IV (Study of Anastrozole with the Bisphosphonate Risedronate [SABRE]) 234 kobiety w okresie menopauzalnym z wczesnym rakiem piersi z dodatnimi receptorem hormonu, którym planowano podawanie anastrozolu w dawce 1 mg/dobę, podzielono na grupy o niskim, średnim i wysokim ryzyku w zależności od istniejącego u nich ryzyka wystąpienia złamania osteoporotycznego. Głównym parametrem skuteczności był pomiar gęstości mineralnej kości odcinka lędźwiowego kręgosłupa metodą skanowania DEXA. Wszystkie pacjentki otrzymywały witaminę D i wapń. Pacjentki w grupie o niskim ryzyku otrzymywały wyłącznie anastrozol (N = 42), pacjentki w grupie o średnim ryzyku były losowo przydzielone do grupy otrzymującej anastrozol plus ryzydronian w dawce 35 mg raz w tygodniu (N = 77) lub anastrozol plus placebo (N = 77), pacjentki w grupie o wysokim ryzyku otrzymywały anastrozol plus ryzydronian w dawce 35 mg raz w tygodniu (N = 38). Głównym punktem końcowym była zmiana gęstości mineralnej kości odcinka lędźwiowego kręgosłupa po 12 miesiącach w porównaniu z poziomem wyjściowym.

Główna analiza po 12 miesiącach wykazała, że u pacjentek ze średnim i wysokim ryzykiem wystąpienia złamania osteoporotycznego nie zaobserwowano zmniejszenia gęstości mineralnej kości (ocenianej metodą skanowania DEXA odcinka lędźwiowego kręgosłupa) przy stosowaniu anastrozolu w dawce 1 mg/dobę w połączeniu z ryzydronianem w dawce 35 mg raz w tygodniu. Ponadto zaobserwowano spadek BMD, który nie był statystycznie istotny, w grupie o niskim ryzyku przy stosowaniu wyłącznie anastrozolu w dawce 1 mg/dobę. Wyniki te odzwierciedlono w dodatkowej zmiennej skuteczności, tj. zmianie całkowitej BMD kości udowej po 12 miesiącach w porównaniu z poziomem wyjściowym.

Badanie to potwierdza, że należy rozważyć stosowanie bisfosfonianów u kobiet w okresie menopauzalnym z wczesnym rakiem piersi, u których planuje się podawanie anastrozolu, w celu zapobiegania możliwej utracie tkanki kostnej. Farmakokinetyka.

Wchłanianie.

Wchłanianie anastrozolu jest szybkie, maksymalne stężenie we krwi osoczu osiągane jest zazwyczaj w ciągu 2 godzin (na czczo). Pożywienie nieco spowalnia szybkość, ale nie stopień wchłaniania. Niewielkie zmiany szybkości wchłaniania nie prowadzą do klinicznie istotnego wpływu na stężenia stacjonarne we krwi osoczu przy podawaniu tabletek anastrozolu raz dziennie. Osiąga się około 90–95 % stężeń stacjonarnych anastrozolu we krwi osoczu po 7 dniach przyjmowania leku, akumulacja wynosi 3–4-krotnie. Nie ma danych o zależności parametrów farmakokinetycznych anastrozolu od czasu lub dawki.

Farmakokinetyka anastrozolu nie zależy od wieku kobiet w okresie menopauzalnym. Rozkład.

Tylko 40 % anastrozolu wiąże się z białkami osocza krwi.

Eliminacja.

Anastrozol jest wydalany powoli, okres półtrwania z osocza krwi wynosi 40–50 godzin. Pożywienie nieco spowalnia szybkość wchłaniania, ale nie jego stopień. Anastrozol jest szeroko metabolizowany u kobiet w okresie menopauzalnym, mniej niż 10 % dawki jest wydalane w niezmienionej formie z moczem w ciągu 72 godzin po podaniu dawki leku. Metabolizm anastrozolu zachodzi drogą N-dealkilacji, hydroksylacji i glukuronidacji. Metabolity są wydalane głównie z moczem. Triazol, główny metabolit we krwi osoczu, nie hamuje aromatazy.

Uszkodzenie funkcji nerek lub wątroby.

Stężenia anastrozolu we krwi osoczu ochotników z marskością wątroby mieściły się w zakresie stężeń obserwowanych u zdrowych ochotników.

Stężenia anastrozolu we krwi osoczu obserwowane podczas długoterminowych badań skuteczności u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek znajdowały się w zakresie stężeń anastrozolu we krwi osoczu obserwowanych u pacjentów bez zaburzeń funkcji nerek. Stosowanie anastrozolu pacjentom z ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek wymaga ostrożności.

Dane kliniczne.

Wskazania.

• Leczenie adiuwantowe inwazyjnego raka piersi z dodatnimi receptorami hormonów na wczesnym etapie u kobiet w okresie popomenopauzalnym.
• Leczenie adiuwantowe inwazyjnego raka piersi z dodatnimi receptorami hormonów na wczesnym etapie u kobiet w okresie popomenopauzalnym, u których wcześniej przeprowadzono terapię adiuwantową tamoksyfenem przez okres 2–3 lat.
• Leczenie zaawansowanego raka piersi z dodatnimi receptorami hormonów u kobiet w okresie popomenopauzalnym.

Przeciwwskazania.

• Okres ciąży lub karmienia piersią.
• Znana nadwrażliwość na anastrozol lub którykolwiek z substancji pomocniczych leku.

Środki ostrożności.

Wszystkie nieużywane leki lub odpady należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Anastrozol in vitro hamuje enzymy CYP 1A2, 2C8/9 oraz 3A4. Badania kliniczne z wykorzystaniem antypiryny i warfaryny wykazały, że anastrozol w dawce 1 mg nie hamuje istotnie metabolizmu antypiryny oraz warfaryny R- i S-. Dane te wskazują, że jednoczesne stosowanie anastrozolu z innymi lekami raczej nie spowoduje klinicznie istotnych interakcji lekowych pośrednich przez enzymy CYP. Enzymy odpowiedzialne za metabolizm anastrozolu nie zostały zidentyfikowane. Cymetydyna, słaby niespecyficzny inhibitor enzymów CYP, nie wpływa na stężenia anastrozolu w osoczu. Brak danych dotyczących wpływu silnych inhibitorów CYP. Analiza bazy danych dotyczącej bezpieczeństwa leku, zgromadzonej w trakcie badań klinicznych, nie wykazała informacji o klinicznie istotnych interakcjach u pacjentek przyjmujących jednocześnie anastrozol i inne leki często stosowane. Nie odnotowano klinicznie istotnych interakcji z bisfosfonianami. Należy unikać jednoczesnego stosowania tamoksyfenu lub leków zawierających estrogeny z anastrozolem, ponieważ może to osłabić działanie farmakologiczne anastrozolu.

Szczególne wytyczne dotyczące stosowania.

Ogólne.

Anastrozol - Vysta nie powinien być stosowany u kobiet w okresie przedmenopauzalnym. Menopauzę należy potwierdzić wynikami badań biochemicznych (poziom hormonu люteinizującego [LH], hormonu folikulotropowego [FSH] i/lub estradiolu) w przypadku wątpliwości co do statusu menopauzalnego pacjentki. Brak danych potwierdzających stosowanie anastrozolu w połączeniu z analogami hormonu uwalniającego gonadotropiny (GnRH).

Należy unikać jednoczesnego stosowania tamoksyfenu lub środków zawierających estrogeny wraz z anastrozolem, ponieważ może to zmniejszyć działanie farmakologiczne anastrozolu.

U kobiet z istniejącą chorobą niedokrwienną serca w trakcie badania ATAC zaobserwowano wzrost częstości występowania niedokrwiennych zdarzeń sercowo-naczyniowych podczas stosowania anastrozolu (u 17% pacjentek przyjmujących anastrozol i u 10% pacjentek przyjmujących tamoksyfen). Należy dokładnie rozważyć stosunek ryzyka do korzyści leczenia anastrozolem u pacjentek z istniejącą chorobą niedokrwienną serca (patrz sekcja „Efekty niepożądane”).

Wpływ na gęstość mineralną kości.

Ponieważ anastrozol obniża poziom krążących estrogenów, może to prowadzić do zmniejszenia gęstości mineralnej kości i zwiększonego ryzyka złamania. U kobiet z osteoporozą lub z ryzykiem osteoporozy należy ocenić gęstość mineralną kości metodą densytometrii, np. za pomocą dwupromieniowej absorpcyjności rentgenowskiej (DXA), na początku leczenia oraz w regularnych odstępach czasu po rozpoczęciu leczenia. W razie potrzeby należy zastosować lek przeciwdziałający lub leczący osteoporozę oraz dokładnie monitorować stan pacjentki. Stosowanie specyficznych środków, np. bisfosfonianów, może zapobiec dalszej utracie gęstości mineralnej kości spowodowanej przez anastrozol u kobiet w okresie postmenopauzalnym, dlatego należy ocenić celowość takiego postępowania.

Uszkodzenie wątroby.

Anastrozolu nie badano u pacjentek z rakiem piersi i umiarkowanym lub ciężkim uszkodzeniem wątroby. U pacjentek z uszkodzeniem wątroby ekspozycja na anastrozol może być zwiększona; stosowanie anastrozolu u pacjentek z umiarkowanym lub ciężkim uszkodzeniem wątroby wymaga ostrożności. Leczenie powinno opierać się na ocenie stosunku korzyści do ryzyka dla każdej pacjentki.

Uszkodzenie nerek.

Anastrozolu nie badano u pacjentek z rakiem piersi i ciężkim uszkodzeniem nerek. Ekspozycja na anastrozol nie była zwiększona u pacjentek z ciężkim uszkodzeniem nerek (filtracja kłębuszkowa [GFR] < 30 ml/min); stosowanie anastrozolu u pacjentek z ciężkim uszkodzeniem nerek wymaga ostrożności.

Dzieci.

Anastrozol - Vysta nie jest wskazany w leczeniu dzieci, ponieważ bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały ustalone dla tej grupy pacjentów.

Anastrozolu nie należy stosować chłopcom z niedoborem hormonu wzrostu jako uzupełnienie terapii hormonem wzrostu. W podstawowym badaniu klinicznym nie wykazano skuteczności, a bezpieczeństwo nie zostało ustalone. Ponieważ anastrozol obniża poziom estradiolu, nie należy stosować anastrozolu dziewczynkom z niedoborem hormonu wzrostu jako uzupełnienie terapii hormonem wzrostu. Brak danych długoterminowego obserwowania dotyczących bezpieczeństwa stosowania u dzieci.

Ważne informacje dotyczące substancji pomocniczych.

Preparat zawiera laktozę. Pacjentki z rzadkimi, dziedzicznymi zaburzeniami, takimi jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktozy typu Lapp lub zaburzenia wchłaniania glukozy-galaktozy, nie powinny przyjmować tego leku.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Brak danych dotyczących stosowania anastrozolu u kobiet w ciąży. Anastrozol - Vysta jest przeciwwskazany w okresie ciąży.

Okres karmienia piersią. Brak danych dotyczących stosowania anastrozolu w okresie karmienia piersią, dlatego preparat jest przeciwwskazany w tym okresie.

Fertylność. Wpływ anastrozolu na płodność człowieka nie został zbadany.

Badania na zwierzętach wykazały toksyczność reprodukcyjną.

Wpływ na zdolność do kierowania pojazdami i obsługi urządzeń.

Anastrozol nie wpływa lub ma nieznaczny wpływ na zdolność do kierowania pojazdami i obsługiwanie urządzeń mechanicznych. Jednakże zgłaszano przypadki osłabienia i senności związane z przyjmowaniem anastrozolu. Dlatego należy zachować ostrożność podczas kierowania pojazdami lub pracy z innymi urządzeniami mechanicznymi, jeśli występują takie objawy.

Sposób stosowania i dawki.

Anastrozol - Vysta przyjmować doustnie.

Zalecana dawka dla dorosłych, w tym dla kobiet w wieku podeszłym, wynosi 1 tabletka (1 mg) 1 raz dziennie.

W przypadku inwazyjnego raka piersi z dodatnimi wynikami receptora hormonów w wczesnym stadium u kobiet w okresie menopauzy zalecana długość adiuwantowego leczenia endokrynnego wynosi 5 lat.

Zaburzenia funkcji nerek.

U pacjentek z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami funkcji nerek nie należy dostosowywać dawki. Stosowanie leku Anastrozol - Vysta u pacjentek z ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek wymaga ostrożności.

Zaburzenia funkcji wątroby.

U pacjentek z chorobą wątroby o lekkim nasileniu nie należy dostosowywać dawki. Leku należy stosować z ostrożnością u pacjentek z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby.

Dzieci.

Anastrozol - Vysta nie jest zalecany dla dzieci ze względu na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności.

Przedawkowanie.

Objawy. Doświadczenie kliniczne dotyczące przypadkowego przedawkowania jest ograniczone. W badaniach na zwierzętach anastrozol wykazał niską toksyczność ostrą. W trakcie badań klinicznych stosowano różne dawki anastrozolu: do 60 mg jednorazowo u zdrowych mężczyzn ochotników oraz do 10 mg dziennie u kobiet w okresie menopauzy z zaawansowanym rakiem piersi; dawki te były dobrze tolerowane. Nie ustalono jednorazowej dawki anastrozolu prowadzącej do objawów zagrażających życiu. Leczenie. Nie istnieje specyficzny antydotum w przypadku przedawkowania; leczenie powinno być objawowe. W leczeniu przedawkowania należy wziąć pod uwagę możliwość przyjęcia kilku substancji. Jeżeli pacjent nie stracił przytomności, można wywołać wymioty. Może być pomocny dializ, ponieważ anastrozol nie wiąże się znacznie z białkami. Zaleca się ogólne leczenie wspierające, w tym częste monitorowanie funkcji życiowych oraz staranne obserwowanie pacjenta.

Niepożądane działania.

Poniżej wymienione działania niepożądane są pogrupowane według częstości występowania i klas systemowo-organowych (SOC). Podział według częstości obejmuje następujące kryteria: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100, <1/10), rzadko (≥1/1000, <1/100), rzadko (≥1/10000, <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10000). Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to: ból głowy, uderzenia gorąca, nudności, wysypka, artralgia, zaburzenia ruchomości stawów, artretyzm i osłabienie.

Działania niepożądane według klas SOC i częstości

Tabela 3

*Częstotliwość występowania zespołu cieśni nadgarstka była większa u pacjentek otrzymujących anastrozol w trakcie badań klinicznych w porównaniu z pacjentkami otrzymującymi tamoksyfen. Jednak większość tych przypadków występowała u pacjentek z rozpoznanymi czynnikami ryzyka rozwoju tego stanu.

**Ponieważ w badaniu ATAC przypadki zapalenia naczyń skóry i purpury Schönauna-Henocha nie były obserwowane, częstości tych zjawisk można uznać za rzadkie (≥ 0,01 %, < 0,1 %) na podstawie najgorszej wartości szacunku punktowego.

***Krwawienia pochwy występowały często, głównie u pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi w pierwszych kilku tygodniach po zmianie terapii hormonalnej na leczenie anastrozolem. W przypadku kontynuacji krwawień należy przeprowadzić dalsze badania diagnostyczne.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji produktu leczniczego ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego produktu leczniczego. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich ustawowi przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności produktu leczniczego do Państwowego Centrum Ekspertyz Ministerstwa Zdrowia Ukrainy pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua/

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w opakowaniu pierwotnym w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 14 tabletek w blisterze, 2 blistry w tece kartonowej.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Producent, odpowiedzialny za pakowanie i wydanie serii:

Sintón Hiszpania, S.L.

Miejsce położenia producenta i adres miejsca prowadzenia działalności.

Ulica C/Castello, nr 1, Sant Boi de Llobregat, Barcelona, 08830, Hiszpania.