Anagrelid Zentiva

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LĘKU ANAGRELID ZENTIVA (ANAGRELIDE ZENTIVA)

Skład:

substancja czynna: anagrelid;

1 kapsułka twarda zawiera 1,22 mg chlorowodorku anagrelidu monohydratu, co odpowiada 1 mg anagrelidu;

substancje pomocnicze: laktoza monohydrat; sodowa croscarmelozoza (E 466), povidon, laktoza bezwodna, celuloza mikrokryształowa (E 460), stearyna magnezu;

skład kapsuły: żelatyna, dwutlenek tytanu (E 171), tlenek żelaza czarny (E 172).

Postać lekowa. Kapsułki twarde.

Główne właściwości fizykochemiczne: kapsułka z szarym korpusem i czapką. Zawartość kapsułek – proszek biały lub prawie biały.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Środki przeciwnowotworowe. Anagrelid. Kod ATC L01X X35.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania

Anagrelid – inhibitor cyklicznej AMP fosfodiesterazy III. Mechanizmy, za pomocą których anagrelid powoduje obniżenie liczby płytek krwi, są nadal badane. W trakcie badań stwierdzono, że anagrelid hamuje ekspresję czynników transkrypcji, w tym GATA‑1 oraz FOG‑1, które odgrywają rolę w megakariocytozie, tym samym zmniejszając produkcję płytek krwi.

Badania formowania się megakariocytów in vitro wykazały, że u ludzi hamowanie tworzenia płytek krwi wywołane przez anagrelid wiąże się z opóźnieniem dojrzewania megakariocytów, zmniejszeniem ich rozmiaru oraz gęstości. Analogiczne wyniki in vivo uzyskano na podstawie próbek biopsji szpiku kostnego pacjentów przyjmujących anagrelid.

Skuteczność i bezpieczeństwo kliniczne

Bezpieczeństwo oraz skuteczność anagrelidu jako leku obniżającego poziom płytek krwi oceniano w badaniach, w których wzięło udział ponad 4000 pacjentów z nowotworem mieloproliferacyjnym. U pacjentów z zesztywniałym trombocytozą (ET) pełnym remisją uznawano zmniejszenie liczby płytek krwi do ≤ 600 x 10⁹/l lub o ≥ 50 % w stosunku do wartości wyjściowej, przy czym ten efekt utrzymywał się ponad 4 tygodnie. W trakcie badań okres pełnej remisji wynosił od 4 do 12 tygodni. Ze względu na korzyści kliniczne, ryzyko wystąpienia powikłań trombohemoragicznych jest niewielkie.

Wpływ na częstość skurczów serca oraz odcinek QT

Wpływ dwóch dawek anagrelidu (0,5 mg oraz 2,5 mg, pojedyncze dawki) na częstość skurczów serca (CSS) oraz odcinek QT oceniano w trakcie podwójnie ślepego, randomizowanego, placebo- i aktywnie kontrolowanego badania krzyżowego wśród zdrowych dorosłych osób płci męskiej i żeńskiej.

Zwiększenie CSS związane z podwyższeniem dawki leku zaobserwowano w ciągu pierwszych 12 godzin. Maksymalne zwiększenie CSS wystąpiło przy maksymalnej stężeniu (Cmax) leku. Maksymalna zmiana średniej wartości CSS została zarejestrowana 2 godziny po podaniu leku i wynosiła +7,8 uderzeń/min dla dawki 0,5 mg oraz +29,1 uderzeń/min dla dawki 2,5 mg.

Przejściowe zwiększenie średniej wartości QTc zaobserwowano dla obu dawek wraz ze wzrostem CSS, a maksymalna zmiana średniej wartości QTcF wynosiła +5,0 ms po 2 godzinach dla dawki 0,5 mg oraz +10 ms po 1 godzinie dla dawki 2,5 mg.

Dzieci

W badaniu, w którym wzięło udział 8 dzieci oraz 10 nastolatków (w tym osoby wcześniej nie przyjmujące anagrelidu oraz osoby przyjmujące go przez 5 lat przed badaniem), średni poziom płytek krwi zmniejszył się do wartości kontrolnej po 12 tygodniach leczenia. Średnia dawka dzienna była wyższa u nastolatków.

W trakcie pediatrycznego badania rejestracyjnego, podczas stosowania anagrelidu, średni poziom płytek krwi zmniejszył się w porównaniu z wartością wyjściową i pozostawał kontrolowany przez 18 miesięcy u 14 dzieci z ET (4 dzieci i 10 nastolatków). W trakcie wcześniejszych badań otwartych, obniżenie średniej liczby płytek krwi zaobserwowano u 7 dzieci i 9 nastolatków, przy okresie leczenia od 3 miesięcy do 6,5 roku.

Średnia dzienna dawka anagrelidu w trakcie wszystkich badań przeprowadzonych u dzieci z ET była różna, jednak dane wskazują, że w leczeniu nastolatków można stosować dawkę przeznaczoną dla dorosłych, a najniższa dawka początkowa dla dzieci w wieku od 6 lat wynosi 0,5 mg na dobę (patrz sekcje „Właściwości farmakologiczne”, „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”, „Sposób podania” oraz „Działania niepożądane”). Podczas leczenia dzieci należy ostrożnie dobrać dawkę indywidualnie.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Po doustnym podaniu anagrelidu 70 % leku szybko wchłania się w przewodzie pokarmowym. Po podaniu na czczo Cmax we krwi osiąga się po 1 godzinie od podania. Dane farmakokinetyczne uzyskane u zdrowych ochotników wskazują, że spożycie pokarmu obniża Cmax anagrelidu o 14 %, ale jednocześnie zwiększa średnią koncentrację w moczu o 20 %. Jednoczesne spożycie pokarmu obniża również Cmax aktywnego metabolitu, 3‑hydroksyanagrelidu, o 29 %, ale nie wpływa na jego średnią koncentrację w moczu.

Biotransformacja

Anagrelid metabolizowany jest przez izoenzym CYP1A2 do formy 3‑hydroksyanagrelidu, który następnie jest dalej metabolizowany przez izoenzym CYP1A2 do nieaktywnego metabolitu, 2‑amino‑5,6‑dichloro‑3,4‑dihydrokinazoliny.

Wydalanie

Okres półtrwania anagrelidu jest krótki, około 1,3 godziny, brak danych o jego akumulacji we krwi. Mniej niż 1 % leku wydala się z moczem w postaci anagrelidu. Średni udział 2‑amino‑5,6‑dichloro‑3,4‑dihydrokinazoliny w moczu wynosi 18–35 % podanej dawki.

Ponadto brak danych na temat autoindukcji klirensu anagrelidu.

Liniowość

Proporcjonalność w stosunku do dawki występuje w zakresie 0,5–2 mg.

Dzieci

Dane farmakokinetyczne uzyskane u dzieci i nastolatków z ET (w wieku od 7 do 16 lat), którzy przyjmowali anagrelid na czczo, wskazują, że znormalizowana ekspozycja dawki, Cmax oraz maksymalna koncentracja w moczu były wyższe w tej grupie pacjentów w porównaniu z dorosłymi. Obserwowano również tendencję do podwyższenia dawki w celu zapewnienia powstawania aktywnych metabolitów.

Pacjenci starsi

Po porównawczej analizie danych farmakokinetycznych uzyskanych u pacjentów starszych z ET (w wieku od 65 do 75 lat), którzy przyjmowali anagrelid na czczo, oraz danych uzyskanych u dorosłych (w wieku od 22 do 50 lat) stwierdzono, że Cmax oraz maksymalna koncentracja anagrelidu w moczu były o 36 % i 61 % wyższe odpowiednio u pacjentów starszych, natomiast Cmax oraz maksymalna koncentracja aktywnego metabolitu, 3-hydroksyanagrelidu, były o 42 % i 37 % niższe w tej grupie pacjentów. Różnice te najprawdopodobniej wynikają z niższego metabolizmu presystemowego anagrelidu do 3-hydroksyanagrelidu u pacjentów starszych.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Anagrelid Zentiva wskazany jest do obniżenia poziomu płytek krwi u pacjentów z wysokim ryzykiem rozwoju trombocytemii esencjalnej (TE), którzy nie tolerują aktualnego leczenia lub u których leczenie to nie obniża liczby płytek krwi do wymaganego poziomu.

Grupa ryzyka

Do grupy ryzyka rozwoju trombocytemii esencjalnej należą pacjenci z jedną lub więcej z następujących cech:

• wiek powyżej 60 lat;
• liczba płytek krwi powyżej 1000 x 10^9/l;
• wywiad obecności tromboembolii i zaburzeń krążenia.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na anagrelid lub którykolwiek z substancji pomocniczych zawartych w leku.

Umiarkowana lub ciężka niewydolność wątroby.

Umiarkowana lub ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 50 ml/min).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Brak wystarczających danych dotyczących interakcji farmakokinetycznych lub farmakodynamicznych anagrelidu z innymi lekami.

Wpływ innych leków

Badania interakcji lekowych in vivo u ludzi wykazały, że digoksyna i warfaryna nie wpływają na parametry farmakokinetyczne anagrelidu.

Inhibitory CYP1A2

Anagrelid metabolizowany jest głównie przez izoenzym CYP1A2. Wiadomo, że niektóre leki, w tym fluwoksamina i enoksacyna, hamują aktywność izoenzymu CYP1A2, dlatego teoretycznie mogą niekorzystnie wpływać na klirens anagrelidu.

Induktory CYP1A2

Induktory CYP1A2, takie jak omeprazol, mogą zmniejszać działanie anagrelidu, zwiększając jego główny aktywny metabolit. Skutki dla bezpieczeństwa i skuteczności anagrelidu nie są ustalone. Dlatego pacjentom przyjmującym równolegle induktory CYP1A2 zaleca się monitorowanie kliniczne. W razie potrzeby dawkę anagrelidu można dostosować.

Wpływ anagrelidu na inne leki

Anagrelid ma właściwości słabego inhibitora izoenzymu CYP1A2 i teoretycznie może oddziaływać na inne leki, których klirens odbywa się tym samym mechanizmem, np. teofilinę.

Anagrelid jest inhibitorem fosfodiesterazy III. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania anagrelidu z innymi inhibitorami fosfodiesterazy III, takimi jak milrynon, enoksymon, amrynnon, olprinon i cyklostazol.

Badania in vivo interakcji u ludzi wykazały, że anagrelid nie wpływa na farmakokinetykę warfaryny i digoksyny.

W zalecanych dawkach lek może nasilać działanie innych leków hamujących lub modyfikujących funkcję płytek krwi, np. kwasu acetylosalicylowego. Badania interakcji przeprowadzone u zdrowych ochotników wykazały, że jednoczesne stosowanie anagrelidu w dawce 1 mg raz dziennie oraz kwasu acetylosalicylowego w dawce 75 mg raz dziennie może nasilać efekty antytrombocytowe każdej substancji czynnej w porównaniu z monoterapią kwasem acetylosalicylowym.

U niektórych pacjentów z prawdziwą trombocytemią leczonych jednocześnie kwasem acetylosalicylowym i anagrelidem wystąpiły przypadki masywnych krwawień. Przed rozpoczęciem jednoczesnego stosowania kwasu acetylosalicylowego i anagrelidu należy ocenić potencjalne ryzyko krwawień, szczególnie u pacjentów z wysokim ryzykiem.

U niektórych pacjentów anagrelid może powodować zaburzenia funkcji jelit i może zakłócać wchłanianie doustnych środków antykoncepcyjnych.

Interakcje z produktami spożywczymi

Spożycie pokarmu opóźnia wchłanianie anagrelidu, ale nie powoduje istotnego wpływu na jego działanie ogólnoustrojowe.

Wpływ pokarmu na biodostępność nie jest uważany za klinicznie istotny w stosowaniu anagrelidu.

Populacja pediatryczna: badania interakcji prowadzono wyłącznie u dorosłych.

Szczególne środki ostrożności.

Zaburzenia wątrobowe

Należy rozważyć potencjalne ryzyko i korzyści związane z zastosowaniem anagrelidu u pacjentów z zaburzeniami wątrobowymi przed rozpoczęciem terapii anagrelidem (patrz sekcje „Przeciwwskazania” oraz „Sposób dawkowania i sposób stosowania”). Nie zaleca się stosowania leku u pacjentów z podwyższonym poziomem transaminaz (> 5 razy powyżej górnej granicy normy) (patrz sekcje „Przeciwwskazania” oraz „Sposób dawkowania i sposób stosowania”).

Niewydolność nerek

Należy rozważyć potencjalne ryzyko i korzyści związane z zastosowaniem anagrelidu u pacjentów z niewydolnością nerek przed rozpoczęciem terapii anagrelidem (patrz sekcje „Przeciwwskazania” oraz „Sposób dawkowania i sposób stosowania”).

Ryzyko zakrzepów

Należy unikać nagłego przerwania leczenia ze względu na ryzyko nagłego wzrostu liczby płytek krwi, co może prowadzić do potencjalnie śmiertelnych powikłań zakrzepowych, takich jak udar mózgu. Pacjenci powinni zostać poinstruowani, jak rozpoznawać wczesne objawy i objawy wskazujące na powikłania zakrzepowe, takie jak udar mózgu. W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Przerywanie leczenia

W przypadku przerwania dawkowania lub odstawienia leku odbudowa liczby płytek krwi jest zmienna, jednak liczba płytek krwi zacznie wzrastać w ciągu 4 dni od momentu przerwania leczenia anagrelidem i powróci do poziomu sprzed leczenia w ciągu 10–14 dni, możliwe jest nawet przekroczenie wartości wyjściowych. Dlatego konieczne jest częste monitorowanie poziomu płytek krwi (patrz sekcja „Sposób dawkowania i sposób stosowania”).

Monitorowanie

Podczas leczenia konieczna jest staranna kontrola stanu klinicznego pacjenta, w tym morfologia krwi (hemoglobina, leukocyty i płytki krwi), ocena funkcji wątroby (poziom alaninotransferazy (ALT) i aspартanotransferazy (AST)), funkcji nerek (stężenie kreatyniny i mocznika w surowicy) oraz zawartość elektrolitów (potas, magnez i wapń).

Leczenie anagrelidem u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego lub zaburzeniami funkcji wątroby powinno odbywać się pod ciągłym nadzorem personelu medycznego.

Układ sercowo-naczyniowy

Obserwowano przypadki tachyarytmii komorowej typu torsade de pointes, tachykardii komorowej, kardiomiopatii, kardiomegalii oraz przewlekłej niewydolności serca (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Anagrelid należy stosować u pacjentów w każdym wieku z chorobami lub podejrzeniem chorób układu sercowo-naczyniowego tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść przewyższa potencjalne ryzyko.

Anagrelid należy stosować z ostrożnością u pacjentów z znanymi czynnikami ryzyka wydłużenia interwału QT, takimi jak wrodzony zespół wydłużonego interwału QT, wydłużenie interwału QT w wywiadzie, stosowanie leków mogących wydłużać interwał QTc oraz hipokaliemia.

Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu anagrelidu pacjentom, u których może występować wyższe stężenie Cmax anagrelidu i jego aktywnego metabolitu – 3-hydroksyanagrelidu w osoczu krwi, np. przy niewydolności wątroby lub stosowaniu inhibitorów izoenzymu CYP1A2 (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Zaleca się staranne monitorowanie interwału QTc.

Pacjentom z chorobami układu sercowo-naczyniowego przed rozpoczęciem leczenia anagrelidem należy przeprowadzić badanie kardiologiczne (elektrokardiogram i echokardiogram), a także przeprowadzać badania w trakcie leczenia ze względu na pozytywny efekt inotropowy anagrelidu i możliwe działania układu sercowo-naczyniowego, w tym wazodylatację, tachykardię, kołatanie serca i niewydolność serca. Przed zastosowaniem anagrelidu należy wykluczyć hipokaliemię lub hipomagnezemię oraz kontrolować ich poziom w trakcie leczenia.

Anagrelid inhibuje cykliczną fosfodiesterazę III (cAMP), ze względu na swój pozytywny efekt inotropowy i chronotropowy należy go stosować z ostrożnością u pacjentów w każdym wieku oraz u pacjentów z możliwymi chorobami serca. Ponadto odnotowano poważne działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego u pacjentów, którzy nie mieli chorób serca i przeszli badanie kardiologiczne przed rozpoczęciem leczenia.

Anagrelid należy stosować tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść przewyższa potencjalne ryzyko.

Układ oddechowy

Zgłaszano przypadki nadciśnienia płucnego u pacjentów przyjmujących anagrelid. Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia anagrelidem należy ocenić występowanie objawów chorób układu sercowo-naczyniowego.

Dzieci

Dane dotyczące stosowania anagrelidu u dzieci są ograniczone, dlatego należy stosować go z ostrożnością u tej grupy pacjentów (patrz sekcje „Właściwości farmakologiczne”, „Sposób dawkowania i sposób stosowania” oraz „Działania niepożądane”).

Przed rozpoczęciem leczenia i w trakcie leczenia u dorosłych należy regularnie oceniać morfologię krwi, funkcje układu sercowo-naczyniowego, wątroby i nerek. Choroba może postępować do fibrozy szpiku lub ostrej białaczki szpikowej. Ponieważ prawdopodobieństwo takiego postępowania nie jest znane, a czas trwania choroby u dzieci jest dłuższy, ryzyko rozwoju nowotworów złośliwych u dzieci jest wyższe niż u dorosłych.

Konieczna jest regularna kontrola postępu choroby u dzieci zgodna z obowiązującą praktyką kliniczną, tj. badanie fizykalne, ocena odpowiednich markerów oraz biopsja szpiku kostnego.

Należy natychmiast ocenić wszelkie patologie i podjąć odpowiednie działania, w tym zmniejszenie dawki, tymczasowe lub ostateczne odstawienie leku.

Interakcje klinicznie istotne

Anagrelid jest inhibitorem fosfodiesterazy III. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania anagrelidu z innymi inhibitorami fosfodiesterazy III, takimi jak milrynon, enoksymon, amrynon, olprinon i cylostazol.

Jednoczesne stosowanie anagrelidu i kwasu acetylosalicylowego wiąże się z rozległymi zaburzeniami krążenia (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Substancje pomocnicze

1 kapsułka o zawartości 1 mg zawiera 56 mg monohydratu laktozy oraz 65,80 mg laktozy.

Dlatego nie należy podawać tego leku pacjentom z wrodzoną galaktozemią, zespołem złego wchłaniania glukozy i galaktozy lub niedoborem laktozy.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Kobiety w wieku rozrodczym

Kobietom w wieku rozrodczym przyjmującym anagrelid należy stosować środki antykoncepcyjne.

Ciąża

Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania anagrelidu u kobiet w ciąży lub karmiących piersią. Badania na zwierzętach wykazały obecność toksyczności rozrodczej leku. Potencjalne ryzyko dla płodu jest nieznane. Stosowanie anagrelidu u kobiet w ciąży nie jest zalecane.

Jeśli kobieta stosuje anagrelid w czasie ciąży lub zajdzie w ciążę w trakcie stosowania leku, należy poinformować ją o ryzyku dla płodu.

Kobietom w wieku rozrodczym przyjmującym anagrelid należy stosować środki antykoncepcyjne.

Okres karmienia piersią

Nie wiadomo, czy anagrelid przenika do mleka matki. Badania na zwierzętach wykazały wydalanie anagrelidu i jego metabolitów do mleka matki. Ryzyko dla noworodka lub niemowlęcia nie jest wykluczone, dlatego w razie konieczności stosowania leku należy przerwać karmienie piersią.

Plodność

Brak danych dotyczących wpływu anagrelidu na płodność. U zwierząt męskich nie stwierdzono wpływu anagrelidu na płodność ani funkcję rozrodczą. U zwierząt żeńskich po zastosowaniu leku w dawkach przekraczających dawki terapeutyczne anagrelid zaburzał implantację.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Podczas badań często zgłaszano zawroty głowy. Pacjentom zaleca się powstrzymywanie się od prowadzenia pojazdów lub pracy z maszynami podczas przyjmowania anagrelidu, jeśli występują zawroty głowy.

Sposób stosowania i dawki

Do stosowania doustnego. Kapсуłki należy połykać całe. Nie należy łamać ani rozpuszczać zawartości w płynie.

Leczenie lekiem prowadzi lekarz z doświadczeniem w leczeniu trombocytolii esencjalnej.

Dawkowanie

Zalecana dawka początkowa anagrelidu wynosi 1 mg na dobę, którą można podawać doustnie w dwóch dawkach po 0,5 mg. Tę dawkę należy utrzymywać przez 1 tydzień. Po upływie 1 tygodnia dawkę można dostosowywać indywidualnie, aż do osiągnięcia minimalnej skutecznej dawki, która będzie wystarczająca do obniżenia/utrzymania liczby płytek krwi na poziomie poniżej 600×10⁹/l, a w idealnym przypadku – w zakresie od 150×10⁹/l do 400×10⁹/l.

Zwiększanie dawki leku nie powinno przekraczać 0,5 mg na dobę w ciągu jednego tygodnia. Maksymalna pojedyncza dawka leku nie powinna przekraczać 2,5 mg. Maksymalna dawka dobową stosowana w okresie badań klinicznych wynosiła 10 mg na dobę.

W pierwszym tygodniu leczenia oznaczanie liczby płytek krwi należy wykonywać co 2 dni, następnie – co najmniej raz w tygodniu, aż do ustalenia stałej dawki. Zazwyczaj zmniejszenie liczby płytek krwi obserwuje się w ciągu 14–21 dni od rozpoczęcia leczenia, a większość pacjentów osiąga odpowiedni efekt terapeutyczny i utrzymuje go przy dawce 1–3 mg na dobę (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”).

Nie ma specjalnych zaleceń dotyczących dawkowania u pacjentów w wieku podeszłym.

W przypadku pominięcia dawki lub odstawienia leku należy dokładnie monitorować poziom płytek krwi (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Grupy specjalne pacjentów

Pacjenci w wieku podeszłym

Różnice farmakokinetyki anagrelidu obserwowane u pacjentów w wieku podeszłym i młodszych z ET (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”) nie wymagały modyfikacji dawki początkowej ani procedury dobowej, aż do osiągnięcia indywidualnej optymalnej dawki utrzymującej. Badania kliniczne dotyczące stosowania anagrelidu, w których wzięło udział 50% pacjentów w wieku powyżej 60 lat, wykazały, że ci pacjenci nie wymagali żadnych zmian dawkowania związanych z wiekiem. Jednak u pacjentów tej grupy wiekowej poważne działania niepożądane występowały dwukrotnie częściej, głównie ze strony układu sercowo-naczyniowego.

Zaburzenia funkcji nerek

Nie ma obecnie danych dotyczących farmakokinetyki anagrelidu u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek, dlatego przed zastosowaniem leku należy dokładnie porównać korzyści i potencjalne ryzyko leczenia (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Zaburzenia funkcji wątroby

Nie ma obecnie danych dotyczących farmakokinetyki anagrelidu u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby. Ponieważ metabolizm wątrobowy jest główną drogą klirensu leku, można oczekiwać, że zaburzenia funkcji wątroby będą wpływać na ten proces. Nie zaleca się stosowania anagrelidu u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami funkcji wątroby należy przed zastosowaniem anagrelidu dokładnie porównać korzyści i potencjalne ryzyko leczenia (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Dzieci

Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania anagrelidu u dzieci. Ze względu na ograniczone doświadczenie w stosowaniu anagrelidu w tej grupie, należy stosować go z ostrożnością. W przypadku braku szczególnych zaleceń w pediatrii, kryteria diagnostyczne WHO stosowane u dorosłych populacji można stosować również w diagnostyce u dzieci. Należy dokładnie przestrzegać zaleceń dotyczących diagnostyki ET, a w przypadkach wątpliwych należy przeprowadzić ponowną diagnostykę w celu odróżnienia trombocytozy wrodzonej od nabytej. Może to wymagać przeprowadzenia analizy genetycznej i biopsji szpiku kostnego.

Zazwyczaj w pediatrii terapię cytoradykalną stosuje się u pacjentów z wysokim ryzykiem.

Anagrelid można stosować tylko wtedy, gdy występują oznaki postępu choroby lub gdy pacjent doświadcza trombozy. W przypadku stosowania anagrelidu konieczne jest ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka oraz okresowa ocena potrzeby kontynuowania leczenia.

Docelowe wartości liczby płytek krwi określa lekarz indywidualnie, w zależności od cech pacjenta.

Jeśli po 3 miesiącach stosowania leku u dzieci nie osiągnięto zadowalającego efektu, należy rozważyć możliwość przerwania terapii (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Obecnie dostępne dane przedstawiono w sekcjach „Właściwości farmakologiczne”, „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Działania niepożądane”, jednak brak zaleceń dotyczących dawkowania.

Przedawkowanie

Zgłoszono dane z nadużyć anagrelidu pojawiające się po wprowadzeniu leku na rynek. Zanotowano niewielką liczbę przypadków przedawkowania anagrelidu, objawy obejmowały tachykardię zatokową i wymioty, które ustępowały po leczeniu objawowym.

Teraapia w przypadku przedawkowania

Nie istnieje specyficzny antydotum na anagrelid. W przypadku przedawkowania pacjent powinien być poddany dokładnej opiece medycznej. Należy monitorować liczbę płytek krwi. W przypadku przedawkowania należy przerwać stosowanie leku, aż do przywrócenia liczby płytek krwi do normy.

Anagrelid w dawkach wyższych niż zalecane powodował obniżenie ciśnienia tętniczego z okresową hipotensją. Jednorazowa dawka anagrelidu 5 mg może prowadzić do obniżenia ciśnienia tętniczego, towarzyszonego zawrotami głowy (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Działania niepożądane.

Informacje dotyczące działań niepożądanych podczas badań klinicznych, badań pozwoleniowych oraz z doniesień sporadycznych przedstawiono poniżej w tabeli. Według klasyfikacji narządów i układów, informacje o działaniach niepożądanych podano następująco: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); rzadko (≥ 1/1000 do <1/100); bardzo rzadko (≥ 1/10000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10000); częstotliwość nieznana (nie może być określona na podstawie istniejących danych). W każdej kolumnie działania niepożądane są wymienione według malejącego nasilenia.

* Przeciwskazanie udaru mózgu (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”: „Ryzyko zakrzepicy”).

Dzieci

Dane dotyczące bezpieczeństwa są ograniczone i nie pozwalają na porównawczą analizę wyników uzyskanych u dorosłych pacjentów i dzieci (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po dopuszczeniu leku do obrotu ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego z zastosowaniem tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich ustawowi opiekunowie powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią w temperaturze nie wyższej niż 30 °C.

Opakowanie. 100 kapsułek w butelce. 1 butelka w tekturowym pudełku.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

SINTON ESPAÑA, S.L.

Adres siedziby producenta i miejsce wykonywania działalności.

C/Castello, n.1, Sant Boi de Llobregat, Barcelona, 08830, Hiszpania.