Amoxyl-K

INSTRUKCJA dotyczÄ cÄ stosowania leku AMOXIL-K (Amoxyl-K)

SkÅ ad:

substancje czynne: amoksycylina, kwas klawulanowy;

1 butelka zawiera bezpiecznÄ mieszaninÄ (5:1) sody amoksycyliny i soli potasowej klawulanianu, odpowiadajÄ cÄ 1,0 g amoksycyliny i 0,2 g kwasu klawulanowego.

PostaÄ leku. Proszek do sporzÄ dzania roztworu do wstrzykiwaÅ .

GÅ ówne fizykochemiczne wÅ asciwoÅ ci: proszek biaÅ y lub prawie biaÅ y, higroskopijny.

Grupa farmakoterapeutyczna. Å rodki przeciwbakteryjne do stosowania systemowego. Kombinacje penicylin, w tym z inhibitory beta-laktamaz.

Kod ATC J01C R02.

Właściwości farmakologiczne.

Mechanizm działania

Amoksycylina jest półsyntetycznym penicyliną (antybiotykiem beta-laktamowym), który hamuje jeden lub kilka enzymów (często nazywanych białkami wiążącymi penicylinę, PBP) w procesie biosyntetycznego metabolizmu bakteryjnego peptydoglikanu, będącego niezbędnym strukturalnym składnikiem ściany komórkowej bakterii. Hamowanie syntezy peptydoglikanu prowadzi do osłabienia ściany komórkowej, co skutkuje lizyskiem i śmiercią komórek.

Amoksycylina jest wrażliwa na rozkład przez beta-laktamazy produkowane przez bakterie oporne, dlatego zakres działania amoksycyliny jako monoterapii nie obejmuje organizmów produkujących te enzymy.

Kwas klawulanowy jest beta-laktamem strukturalnie pokrewnym do penicylin. Dezaktywuje on niektóre enzymy beta-laktamazy, zapobiegając w ten sposób inaktywacji amoksycyliny. Kwas klawulanowy w formie monoterapii nie wykazuje klinicznie użytecznego działania przeciwbakteryjnego.

Stosunek FK/FD

czas przekraczający minimalne stężenie hamujące (C> MIC) uznaje się za główny czynnik określający skuteczność amoksycyliny.

Mechanizmy oporności

Istnieją dwa mechanizmy oporności na amoksycylinę/kwas klawulanowy:

• inaktywacja przez bakteryjne beta-laktamazy, które same w sobie nie są hamowane przez kwas klawulanowy, w tym klasy B, C i D;
• modyfikacja PBP, co zmniejsza powinowactwo leku przeciwbakteryjnego do celu działania.

Niejednokrotność bakterii lub mechanizm pompy eflluksowej może powodować oporność bakterii lub ją wspomagać, w szczególności u bakterii Gram-ujemnych.

Wartości progowe

Wartości progowe MIC dla amoksycyliny/kwasu klawulanowego ustalone przez Europejski Komitet ds. Oceny Antybiotykooporności (EUCAST)

Rozprzestrzenienie oporności poszczególnych gatunków może się zmieniać w zależności od regionu geograficznego i czasu, dlatego zalecane jest posiadanie lokalnych informacji dotyczących wrażliwości, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń. Może istnieć potrzeba uzyskania opinii eksperta, jeśli lokalne rozprzestrzenienie oporności jest takie, że korzyść z zastosowania leku, przynajmniej w przypadku niektórych typów zakażeń, budzi wątpliwości.

Farmakokinetyka.

Absorpcja.

Dane farmakokinetyczne uzyskane w badaniach z udziałem grupy zdrowych ochotników, którym podawano Amoxyl-K w dawce 1000/200 mg (1,2 g) w postaci doładowania dożylnego, przedstawiono poniżej.

Rozkład. Około 25 % całkowitej objętości kwasu klawulanowego w osoczu oraz 18 % całkowitego amoksycyliny w osoczu wiąże się z białkami. Ustępliwy objętość rozkładu wynosi około 0,3–0,4 l/kg dla amoksycyliny i około 0,2 l/kg dla kwasu klawulanowego.

Po podaniu dożylnym amoksycylina i kwas klawulanowy wykrywane były w pęcherzu żółciowym, tkance brzusznej, skórze, tkance tłuszczowej, tkance mięśniowej, płynie synowialnym i otrzewnowym, żółci i ropie. Amoksycylina nie rozprowadza się w wystarczającym stopniu w płynie mózgowo-rdzeniowym.

Badania na zwierzętach nie wykazały żadnych dowodów istotnego gromadzenia się substancji pochodzących od któregoś składnika leku w tkankach organizmu. Amoksycylina, podobnie jak większość penicylin, może być wykrywana w mleku matki. Niewielka ilość kwasu klawulanowego może również być wykrywana w mleku matki (patrz sekcja „Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią”).

Stwierdzono, że zarówno amoksycylina, jak i kwas klawulanowy przenikają przez barierę łożyskową (patrz sekcja „Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią”).

Biopreparacja. Amoksycylina częściowo wydzielana jest z moczem w postaci nieaktywnej kwasu penicyloinowego w ilościach odpowiadających 10–25 % dawki początkowej. Kwas klawulanowy w znacznym stopniu ulega metabolizmowi w organizmie człowieka i wydzielany jest z moczem i kałem oraz w postaci dwutlenku węgla z wydychanym powietrzem.

Wydalanie. Główną drogą wydalania amoksycyliny są nerki, natomiast kwas klawulanowy wydzielany jest zarówno przez nerki, jak i drogą działania mechanizmów pozanerkowych.

U zdrowych ochotników średni okres półwydalenia amoksycyliny/kwasu klawulanowego wynosi około jednej godziny, a średni całkowity klirens — około 25 l/h. Różne badania wykazały, że wydalenie z moczem wynosi 50–85 % dla amoksycyliny oraz 27–60 % dla kwasu klawulanowego w ciągu 24-godzinnego okresu. Największa ilość kwasu klawulanowego wydzielana jest w ciągu pierwszych 2 godzin po podaniu.

Jednoczesne stosowanie probenecydu spowalnia wydalanie amoksycyliny, ale nie opóźnia wydalania kwasu klawulanowego przez nerki (patrz sekcja „Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Wiek. Okres półwydalenia amoksycyliny jest identyczny u dzieci w wieku od 3 miesięcy do 2 lat, dzieci w starszym wieku oraz dorosłych. U dzieci (w tym u noworodków przedwczesnych) w pierwszym tygodniu życia częstotliwość podawania nie powinna przekraczać dwóch razy na dobę ze względu na niedojrzałość drogi wydalniczej nerek. Ponieważ pacjenci w podeszłym wieku są bardziej skłonni do obniżenia funkcji nerek, dawkowanie należy dobierać ostrożnie; zaleca się również kontrolę funkcji nerek.

Zaburzenia funkcji nerek. Całkowity klirens surowicy amoksycyliny/kwasu klawulanowego maleje proporcjonalnie do obniżenia funkcji nerek. Obniżenie klirensu leku jest bardziej wyrażone dla amoksycyliny niż dla kwasu klawulanowego, ponieważ większa część amoksycyliny wydzielana jest przez nerki. W niewydolności nerek dawkowanie powinno zapobiegać nadmiernemu gromadzeniu się amoksycyliny, zachowując jednocześnie odpowiednie stężenia kwasu klawulanowego (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Zaburzenia funkcji wątroby. Pacjentom z niewydolnością wątroby zaleca się ostrożne stosowanie leku oraz regularną kontrolę funkcji wątroby.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie infekcji bakteryjnych wywołanych przez mikroorganizmy wrażliwe na Amoxyl-K, takie jak:

• ciężkie infekcje gardła, nosa i uszu (np. zapalenie trąbki słuchowej, infekcje okołomigdałkowe, zapalenie nadgłośni, zapalenie zatok z towarzyszącymi ciężkimi objawami ogólnymi);
• zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli (po potwierdzeniu rozpoznania);
• zapalenie płuc nabyte spoza szpitala;
• zapalenie pęcherza moczowego;
• zapalenie nerek;
• infekcje skóry i tkanek miękkich, w tym bakteryjne zapalenie skóry, ugryzienia zwierząt, ciężkie zaostrzenia ropnych stanów zapalnych w okolicy zębów z rozległym zapaleniem tkanki podskórnej;
• infekcje kości i stawów, w tym zapalenie kości;
• infekcje jamy brzusznej;
• infekcje narządów płciowych u kobiet.

Profilaktyka infekcji bakteryjnych podczas dużych zabiegów operacyjnych w następujących obszarach:

• przewód pokarmowy;
• narządy miednicy;
• głowa i szyja;
• drogi żółciowe.

Przy przepisywaniu leków przeciwbakteryjnych należy przestrzegać zasad ich właściwego stosowania.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancje czynne, penicylinę lub inne składniki leku.

Ciężka natychmiastowa reakcja alergiczną (np. anafilaksja) na inny antybiotyk z grupy beta-laktamów (cefalosporyna, karbapenem lub monobaktam) w wywiadzie.

Żółtaczka/powikłania funkcji wątroby w wywiadzie wywołane amoksycylina/kwasem klawulanowym.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Leki przeciwwskrzepowe doustne

Leki przeciwwskrzepowe doustne i antybiotyki z grupy penicylin są szeroko stosowane w praktyce klinicznej bez doniesień o istotnych interakcjach. Jednak opisano przypadki zwiększenia międzynarodowego współczynnika normalizacji (INR) u pacjentów przyjmujących acefenokumarol lub warfarynę, którym podawano amoksycylinę. W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków należy starannie monitorować czas protrombinowy lub międzynarodowy współczynnik normalizacji (INR) przy rozpoczęciu i zakończeniu leczenia amoksycylina. Może być również konieczna korekta dawki leków przeciwwskrzepowych doustnych (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Efekty niepożądane”).

Metylotreksat

Penicyliny mogą zmniejszać wydalanie metylotreksatu, co może prowadzić do potencjalnego zwiększenia jego toksyczności.

Probencyd

Jednoczesnego stosowania probencydu nie zaleca się. Probencyd zmniejsza wydzielanie kanalikowe amoksycyliny przez nerki. Wspólne stosowanie probencydu może prowadzić do podwyższenia i przedłużonego utrzymywania się stężenia amoksycyliny (ale nie kwasu klawulanowego) we krwi.

Mofetylowy ester kwasu mikofenolowego

U pacjentów leczonych mofetylowym estrem kwasu mikofenolowego po rozpoczęciu doustnego stosowania amoksycyliny z kwasem klawulanowym może dojść do zmniejszenia stężenia przeddawkowania aktywnego metabolitu kwasu mikofenolowego o około 50 %. Ta zmiana stężenia przeddawkowania może nie w pełni odpowiadać zmianie całkowitego narażenia na kwas mikofenolowy. Dlatego zmiana dawki mofetylowego estru kwasu mikofenolowego zazwyczaj nie jest konieczna, chyba że wystąpi kliniczne potwierdzenie dysfunkcji przeszczepu. Niemniej jednak wymagane jest ścisłe monitorowanie podczas jednoczesnego stosowania oraz przez pewien czas po zakończeniu terapii antybiotykiem.

Szczególne wytyczne dotyczące stosowania.

Przed rozpoczęciem terapii lekiem Amoxyl-K należy dokładnie ustalić, czy w wywiadzie występują reakcje nadwrażliwości na penicyliny, cephalosporyny lub inne leki beta-laktamowe (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Działania niepożądane”).

Ciężkie, a czasem nawet śmiertelne przypadki nadwrażliwości (w tym reakcje anafilaktyczne i ciężkie skórne działania niepożądane) obserwuje się u pacjentów podczas terapii penicyliną. Reakcje nadwrażliwości mogą również postępować w kierunku zespołu DRESS – ciężkiej reakcji alergicznej, która może prowadzić do zawału mięśnia sercowego (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Reakcje te są najbardziej prawdopodobne u osób z wcześniejszymi reakcjami na penicylinę w wywiadzie. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznych należy przerwać terapię Amoxyl-K i rozpocząć odpowiednią terapię zamienną.

Jeśli potwierdzono, że infekcja jest spowodowana drobnoustrojami wrażliwymi na amoksycylinę, należy rozważyć możliwość przejścia z kombinacji amoksycylina/kwas klawulanowy na samą amoksycylinę zgodnie z oficjalnymi zaleceniami.

Amoxyl-K w tej postaci leku nie nadaje się do stosowania w przypadku wysokiego ryzyka, że prawdopodobne patogeny choroby wykazują oporność na leki beta-laktamowe, która nie jest pośredniczona przez beta-laktamazy wrażliwe na hamowanie przez kwas klawulanowy. Ponieważ brakuje konkretnych danych dotyczących T > MIC, a dane dotyczące doustnych form leków są ograniczone, ta postać leku (bez dodatkowej amoksycyliny) może być niewłaściwa do leczenia opornego na penicylinę S. pneumoniae.

U pacjentów z zaburzoną funkcją nerek lub przy stosowaniu wysokich dawek może wystąpić drgawki.

Amoxyl-K należy odstawić w przypadku podejrzenia mononukleozy zakaźnej, ponieważ wystąpienie wysypki przypominającej ospę wietrzycę może być związane z przyjmowaniem amoksycyliny.

Jednoczesne stosowanie allopurinolu podczas leczenia amoksycyliną może nasilać reakcje alergiczne skóry.

Długotrwałe stosowanie leku może również czasem prowadzić do nadmiernego wzrostu drobnoustrojów opornych.

Rozwój wielopostaciowej erytemy z pęcherzami na początku leczenia może być objawem ostrzego ogólnoustrojowego wyprysku pustularnego (AGEP) (patrz sekcja „Działania niepożądane”). W takim przypadku należy przerwać leczenie, a w przyszłości stosowanie amoksycyliny jest przeciwwskazane.

Amoxyl-K należy stosować z ostrożnością u pacjentów z zaburzoną funkcją wątroby.

Zapalenia wątroby występują głównie u mężczyzn i pacjentów starszych, a ich powstawanie może być związane z długotrwałym leczeniem lekiem. Bardzo rzadko takie działania niepożądane mogą wystąpić u dzieci. Objawy i objawy choroby pojawiają się podczas lub bezpośrednio po leczeniu, ale w niektórych przypadkach mogą wystąpić kilka tygodni po jego zakończeniu. Te zjawiska są zazwyczaj odwracalne. Bardzo rzadko obserwowano przypadki śmiertelne, które zawsze występowały u pacjentów z ciężkimi chorobami współistniejącymi lub u pacjentów leczonych jednocześnie lekami o negatywnym wpływie na wątrobę (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Podczas stosowania niemal wszystkich antybakteryjnych leków donoszono o wystąpieniu kolitu asocjowanego z antybiotykiem, którego nasilenie może wahać się od łagodnego do zagrożonego życia (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Dlatego ważne jest, aby mieć to na uwadze w przypadku wystąpienia u pacjentów biegunki podczas lub po stosowaniu antybiotyku. W przypadku wystąpienia kolitu asocjowanego z antybiotykiem należy natychmiast przerwać leczenie Amoxyl-K, skontaktować się z lekarzem i rozpocząć odpowiednie leczenie.

Donoszono o przypadkach wystąpienia zespołu lekowego zapalenia jelita (drug-induced enterocolitis syndrome – DIES), głównie u dzieci przyjmujących amoksycylinę/kwas klawulanowy (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Zespół lekowego zapalenia jelita to reakcja alergiczna z głównym objawem – długotrwałe wymioty (1–4 godziny po <użyciu> <przyjęciu> leku) bez objawów alergicznych skóry lub dróg oddechowych. Dodatkowe objawy mogą obejmować ból brzucha, biegunkę, hipotensję lub leukocytozę z neutrofilią. Zanotowano poważne przypadki, w tym postępowanie do szoku.

Podczas długotrwałej terapii zaleca się kontrolę funkcji narządów i układów organizmu, w tym nerek, wątroby i układu krwiotwórczego.

Rzadko u pacjentów przyjmujących Amoxyl-K i doustne leki przeciwkrzepliwe może obserwować się nadmierne wydłużenie czasu protrombinowego (podwyższenie poziomu międzynarodowego znormalizowanego stosunku (INR)). W przypadku jednoczesnego stosowania leków przeciwkrzepliwych wymagany jest odpowiedni monitoring. Może być konieczna korekta dawki doustnych leków przeciwkrzepliwych w celu utrzymania odpowiedniego poziomu przeciwkrzepliwego działania (patrz sekcje „Działania niepożądane” i „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

U pacjentów z niewydolnością nerek dawkę należy dostosować zgodnie z nasileniem zaburzenia funkcji nerek.

U pacjentów z obniżoną ilością wydalonej moczu może bardzo rzadko wystąpić krystaluria (w tym ostre uszkodzenie nerek), głównie przy podawaniu leku drogą dożylną. Dlatego przy stosowaniu wysokich dawek amoksycyliny zaleca się odpowiednie przyjmowanie płynów i kontrolę odpowiedniego wydalania moczu w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia krystalurii amoksycyliny (patrz sekcja „Działania niepożądane” i „Przedawkowanie”).

Podczas leczenia amoksycyliną do oznaczania stężenia glukozy w moczu należy stosować reakcje enzymatyczne z użyciem glukozo-oksydazy, ponieważ inne metody mogą dawać wyniki fałszywie dodatnie.

Istnieją doniesienia o fałszywie dodatnich wynikach testów na obecność Aspergillus u pacjentów przyjmujących amoksycylinę/kwas klawulanowy (przy użyciu testu Bio-Rad Laboratories Platelis Aspergillus EIA). Dlatego takie dodatnie wyniki u pacjentów leczonych amoksycyliną/kwasem klawulanowym należy interpretować ostrożnie i potwierdzać innymi metodami diagnostycznymi.

Obecność kwasu klawulanowego w Amoxyl-K może powodować niestosowne wiązanie IgG i albuminy na błonach erytrocytów, co może prowadzić do fałszywie dodatniej reakcji Coombsa.

W 1 fiolce tego leku znajduje się 62,95 mg (lub 2,7 mmol) sodu. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu u pacjentów przestrzegających diety z kontrolowaną zawartością sodu.

W 1 fiolce tego leku znajduje się 39,24 mg (lub 1,0 mmol) potasu. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu u pacjentów z obniżoną funkcją nerek lub u tych, którzy przestrzegają diety z kontrolowaną zawartością potasu.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Badania rozrodcze na zwierzętach z doustnych i dożylnych form amoksycylina/kwas klawulanowy nie wykazały żadnego działania teratogennego. W jednym badaniu z udziałem kobiet z przedwczesnym pęknięciem błon płodowych donoszono, że profilaktyczne stosowanie Amoxyl-K może być związane ze zwiększonym ryzykiem enterokolitu nekrotycznego u noworodków. Należy unikać stosowania leku w okresie ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze, z wyjątkiem przypadków, gdy według lekarza takie zastosowanie jest konieczne.

Okres karmienia piersią. Oba czynne składniki leku wydzielają się w mleku matki (brak informacji o wpływie kwasu klawulanowego na niemowlę karmione piersią). U niemowlęcia karmionego piersią może wystąpić biegunka i grzybica błon śluzowych, dlatego należy przerwać karmienie piersią. Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia reakcji alergicznych. Amoxyl-K można stosować w okresie karmienia piersią tylko wtedy, gdy według lekarza korzyści z jego stosowania przewyższają ryzyko.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi maszynami. Jednak wystąpienie takich działań niepożądanych jak reakcje alergiczne, zawroty głowy, drgawki może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi maszynami.

Sposób stosowania i dawki.

Dawki podano jako zawartość amoksycyliny/ kwasu klawulanowego, chyba że dawka pojedynczego składnika nie została określona.

Przy doborze dawki Amoxyl-K do leczenia określonego zakażenia należy uwzględnić:

• oczekiwane patogeny i ich przewidywalną wrażliwość na leki przeciwbakteryjne (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”);
• ciężkość i lokalizację zakażenia;
• wiek, masę ciała i stan czynności nerek pacjenta, jak opisano dalej.

Formę leku Amoxyl-K można stosować w dawce dobowej do 3000 mg amoksycyliny i 600 mg kwasu klawulanowego. W przypadku potrzeby zastosowania wyższej dawki amoksycyliny należy przepisać inną formę Amoxyl-K, aby uniknąć nadmiernie wysokich dziennych dawek kwasu klawulanowego.

Czas trwania leczenia ustala lekarz indywidualnie. Niektóre zakażenia (np. osteomyelitis) wymagają dłuższego leczenia. Czas trwania leczenia nie powinien przekraczać 14 dni bez oceny efektów leczenia i obrazu klinicznego (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Dozowanie u dorosłych i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg

Standardowa dawka: 1000/200 mg co 8 godzin.

Profilaktyka powikłań podczas zabiegów chirurgicznych.

Podczas operacji trwających krócej niż 1 godzinę zalecana dawka wynosi od 1000/200 mg do 2000/200 mg podana podczas indukcji znieczulenia (dawkę 2000/200 mg można osiągnąć stosując inną formę wlewu dożylnego amoksycyliny/kwasu klawulanowego).

Podczas operacji trwających dłużej niż 1 godzinę zalecana dawka wynosi od 1000/200 mg do 2000/200 mg podana podczas indukcji znieczulenia; dawkę 1000/200 mg można podać 3 razy w ciągu 24 godzin.

W przypadku wystąpienia klinicznych objawów zakażenia w okresie popołożnym należy rozpocząć leczenie z podawaniem leku dożylnie lub doustnie.

Dawkowanie u dzieci o masie ciała < 40 kg

Dzieci w wieku od 3 miesięcy: 25/5 mg/kg masy ciała co 8 godzin.

Dzieci w wieku do 3 miesięcy lub o masie ciała mniejszej niż 4 kg: 25/5 mg/kg masy ciała co 12 godzin.

Pacjenci w podeszłym wieku

Korekta dawki nie jest wymagana.

Naruszenie czynności nerek

Korekta dawkowania oparta jest na maksymalnych zalecanych dawkach amoksycyliny.

Clirens kreatyniny > 30 ml/min – korekta dawki nie jest wymagana.

Dorośli i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg

Dorośli i dzieci o masie ciała < 40 kg

Naruszenie funkcji wątroby

Wymagana ostrożność w dozowaniu, należy przeprowadzać stały monitoring czynności wątroby w regularnych odstępach.

Amoxyl-K podaje się dożylnie (strzykawkowo) lub w formie okresowych wlewu (kroplowo). Amoxyl-K nie można podawać do mięśni.

Dzieciom w wieku do 3 miesięcy Amoxyl-K należy podawać wyłącznie w formie wlewu dożylnego.

Leczenie Amoxyl-K może być rozpoczynane dożylnie, a następnie kontynuowane lekami do stosowania doustnego.

Przygotowanie roztworu do wstrzykiwań dożylnych

1000/200 mg: zawartość fiolki rozpuścić w 20 ml wody do wstrzykiwań (końcowa objętość – 20,9 ml).

Podczas rozpuszczania może pojawić się tymczasowe zabarwienie na różowo, które szybko znika. Roztwory Amoxyl-K są zazwyczaj bezbarwne lub lekko żółtawe.

Amoxyl-K należy podawać w ciągu 20 minut od momentu rozpuszczenia.

Przygotowanie roztworu do wlewu dożylnego

Roztwór rozpuszczony, jak opisano powyżej, w ilości 1000/200 mg należy niezwłocznie dodać do 100 ml płynu wlewowego (najlepiej zastosować minikontener lub biuretę). Wlew należy prowadzić przez 30–40 minut. Amoxyl-K po rozpuszczeniu jest chemicznie i fizycznie stabilny przez 2–3 godziny w temperaturze 25 °C lub przez 8 godzin w temperaturze 5 °C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia przygotowany roztwór należy podawać natychmiast.

Wlewy dożylne Amoxyl-K można prowadzić przy użyciu różnych płynów do wlewów dożylnych. Odpowiednia stężenie antybiotyku zachowuje się w temperaturze 5 °C i w temperaturze pokojowej (25 °C) w zalecanych objętościach płynów wlewowych wymienionych poniżej. W przypadku rozpuszczania leku i jego przechowywania w temperaturze pokojowej, wlewy należy prowadzić w czasie określonym poniżej.

W przypadku przechowywania w temperaturze 5 °C roztwory 1000/200 mg można dodawać do uprzednio schłodzonego roztworu do infuzji (woda do wstrzykiwań lub 0,9 % roztwór chlorku sodu); otrzymany lek można przechowywać w tej temperaturze do 8 godzin.

Po osiągnięciu przez roztwór temperatury pokojowej należy go natychmiast wykorzystać.

Stabilność roztworów Amoxyl-K zależy od stężenia. W przypadku przygotowania roztworu o wyższym stężeniu okres stabilności roztworu proporcjonalnie się wydłuża.

Amoxyl-K jest mniej stabilny w roztworach glukozy, dekstranu i wodorowęglanu, dlatego roztwory na tej podstawie należy wykorzystać w ciągu 3–4 minut po rozpuszczeniu.

Każdy niewykorzystany roztwór należy zutylizować zgodnie z obowiązującymi wymaganiami.

Dzieci.

Stosować dzieciom od pierwszych dni życia.

Przedawkowanie.

Objawy

Może występować objawy zaburzeń przewodu pokarmowego oraz zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej. Obserwowano krystalurię związaną z przyjmowaniem amoksycyliny, która w pojedynczych przypadkach prowadziła do niewydolności nerek (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek oraz u pacjentów przyjmujących wysokie dawki leku możliwe jest wystąpienie drgawek.

Zgłaszano przypadki wytrącania się amoksycyliny w cewnikach pęcherza moczowego, głównie po wewnątrzżylnym podaniu w wysokich dawkach. Należy regularnie kontrolować przepuszczalność cewników (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

Leczenie

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego można leczyć objawowo, zwracając uwagę na równowagę wodno-elektrolitową.

Amoksycylina/kwas klawulanowy mogą być usuwane z krwiobiegu za pomocą hemodializy.

Niepożądane działania.

Najczęściej zgłaszane niepożądane działania związane z lekiem to biegunka, nudności i wymioty.

Poniżej przedstawiono listę niepożądanych reakcji obserwowanych podczas badań klinicznych oraz po zarejestrowaniu stosowania amoksycyliny/kwasu klawulanowego. Reakcje zostały uporządkowane według klasyfikacji układowo-organowej MedDRA.

Stosowana jest następująca klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych:

bardzo często ≥ 1/10;

często ≥ 1/100 i < 1/10;

rzadko ≥ 1/1000 i < 1/100;

nietypowo ≥ 1/10 000 i < 1/1000;

bardzo rzadko < 1/10 000;

nieznane (częstości nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Infekcje i inwazje.

Często: kandydoza skóry i błon śluzowych.

Nieznane: nadmierne rozmnażanie mikroorganizmów niewrażliwych na lek.

Zaburzenia układu krwiotwórczego i limfatycznego.

Rzadko: odwracalna leukopenia (w tym neutropenia) i trombocytopenia.

Nieznane: odwracalny agranulocytoza i anemia hemolityczna; wydłużenie czasu krwawienia i wskaźnika protrombinowego¹.

Zaburzenia układu odpornościowego¹⁰.

Nieznane: obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół podobny do choroby surowiczej, zapalenie naczyń alergicznego typu.

Zaburzenia układu nerwowego.

Nietypowo: zawroty głowy, ból głowy.

Nieznane: drgawki².

Nieznane: ostra oponówka.

Zaburzenia naczyniowe.

Rzadko: zatorowość żył³.

Zaburzenia serca.

Nieznane: zespół Kochna.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego.

Często: biegunka.

Nietypowo: nudności, wymioty, zaburzenia żołądka.

Nieznane: kolit spowodowany antybiotykiem⁴, zespół zapalenia jelita spowodowany lekiem (drug-induced enterocolitis syndrome – DIES), ostry zapalenie trzustki.

Zaburzenia hepatobilinarne.

Nietypowo: podwyższenie poziomu AST i/lub ALT⁵.

Nieznane: zapalenia wątroby⁶ i żółtaczka cholestatyczna⁶.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanek podskórnych⁷.

Nietypowo: wysypka, świąd, pokrzywka.

Rzadko: rumień wielopostaciowy.

Nieznane: zespół Stevensa-Johnsona, toksyczny epidermalny nekroliz, pęcherzyca odspajająca się, ostra ogólnoustrojowa egzantematyczna pustulosis⁹, reakcja na lek z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespoł DRESS), choroba IgA (immunoglobulina A).

Zaburzenia ze strony nerek i dróg moczowych.

Bardzo rzadko: nefryt międzykomórkowy, krystaluria⁸ (w tym ostre uszkodzenie nerek).

1 Patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.

2 Patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.

3 W miejscu iniekcji.

4 W tym kolit pseudomembranowy i kolit krwotoczny (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

5 Umiarkowane podwyższenie poziomu aminotransferazy asparaginianowej (AST) i/lub aminotransferazy alaninowej (ALT) obserwowano częściej u pacjentów leczonych antybiotykami z grupy beta-laktamów, jednak znaczenie tych wyników jest nieznane.

6 Te zjawiska obserwowano przy stosowaniu innych antybiotyków z grupy penicylin i cephalosporyn (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

7 W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości (dermatytu) należy przerwać stosowanie leku (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

8 Patrz sekcja „Przedawkowanie”.

9 Patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.

10 Patrz sekcja „Przeciwwskazania” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Amoxyl-K nie należy mieszać z produktami krwi, innymi płynami zawierającymi białko, w tym z hydrolizatami białek, oraz z emulsjami tłuszczowymi do wstrzykiwania dożylnej.

Jeśli Amoxyl-K stosuje się jednocześnie z aminoglikozydem, antybiotyków nie należy mieszać w jednej strzykawce, pojemniku do roztworu dożylnego ani w innych pojemnikach, ponieważ traci się aktywność aminoglikozydu.

Opakowanie. Po 1,2 g w fiolkach. 1 lub 10 fiolki w opakowaniu.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. Spółka Akcyjna „Kijewmedpreparat”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 01032, miasto Kijów, ul. Saksaganskiego 139.