Amoxiklav® 2S

INSTRUKCJA dotyczĂĄca stosowania leczniczego leku AMOKSIKLAVÂŽ 2S (AMOKSIKLAVÂŽ 2S)

Skład:

substancje czynne: amoksycylina, kwas klawulanowy;

5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny (w postaci trihydratu amoksycyliny) i 57 mg kwasu klawulanowego (w postaci klawulanianu potasu);

substancje pomocnicze: dwutlenek krzemu bezwodny koloidalny, gumĂĄ ksantanowa, aromat truskawkowy, krospowidon, aspartam (E 951), karboksymetyloceluloza sodowa, dwutlenek krzemu bezwodny.

Postać leku. Proszek do sporządzania zawiesiny doustnej.

GĹ‚Ăłwne wĹ‚aĹ›ciwoĹ›ci fizykochemiczne: proszek od biaĹ‚ego do lekko ÅĽĂłĹ‚tawego koloru.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwbakteryjne do stosowania systemowego.

Antybiotyki beta-laktamowe, penicyliny. Kombinacje penicylin z inhibitorami beta-laktamaz. Kod ATC J01CR02.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania

Amoksycylina jest półsyntetycznym antybiotykiem z grupy penicylin (beta-laktamów), który hamuje jeden lub więcej enzymów (często nazywanych białkami wiążącymi penicylinę, PBP) w procesie biosyntetycznego metabolizmu bakteryjnego peptydoglikanu, będącego niezbędnym strukturalnym składnikiem ściany komórkowej bakterii. Hamowanie syntezy peptydoglikanu prowadzi do osłabienia ściany komórkowej, co skutkuje lizą i śmiercią komórek.

Amoksycylina jest wrażliwa na rozszczepienie przez beta-laktamazy produkowane przez bakterie oporne, dlatego zakres działania amoksycyliny stosowanej jako monoterapia nie obejmuje organizmów produkujących te enzymy.

Kwas klawulanowy jest beta-laktamem strukturalnie pokrewnym do penicylin. Dezaktywuje on niektóre enzymy beta-laktamazy, zapobiegając w ten sposób inaktywacji amoksycyliny. Kwas klawulanowy w monoterapii nie wykazuje klinicznie użytecznego działania przeciwbakteryjnego.

Stosunek PK/PD

Czas przekraczania minimalnego stężenia hamującego (C > MIC) uznaje się za główny czynnik określający skuteczność amoksycyliny.

Mechanizmy oporności

Istnieją dwa mechanizmy oporności na amoksycylinę/kwas klawulanowy:

• inaktywacja przez bakteryjne beta-laktamazy, które same w sobie nie są hamowane przez kwas klawulanowy, w tym klasy B, C i D;
• modyfikacja białek wiążących penicylinę (PBP), co zmniejsza powinowactwo leku do jego celu działania.

Nieprzepuszczalność bakterii lub mechanizm pompy wypompowującej mogą powodować lub sprzyjać oporności bakterii, w szczególności u bakterii Gram-ujemnych.

Wartości odniesienia

Wartości odniesienia MIC dla amoksycyliny/kwasu klawulanowego ustalone przez Europejski Komitet ds. Testowania Wrażliwości na Antybiotyki (EUCAST)

Odporność może zmieniać się geograficznie i w czasie dla poszczególnych gatunków, dlatego pożądane jest posiadanie lokalnych informacji dotyczących wrażliwości, szczególnie podczas leczenia ciężkich infekcji. W razie potrzeby wymagana jest opinia eksperta, jeśli lokalna rozprzestrzenienie się oporności jest takie, że korzyść z leku, przynajmniej w przypadku niektórych typów infekcji, budzi wątpliwości.

Farmakokinetyka.

Absorpcja. Amoksycylina i kwas klawulanowy całkowicie zdysocjowują w roztworze wodnym przy fizjologicznym pH. Oba składniki są szybko i dobrze wchłaniane po podaniu doustnym. Biodostępność amoksycyliny i kwasu klawulanowego wynosi około 70 % po podaniu doustnym. Profile obu składników we krwi są identyczne, a czas osiągnięcia maksymalnej stężenia w osoczu (Tmax) dla każdego składnika wynosi około 1 godziny.

Stężenia amoksycyliny i kwasu klawulanowego w surowicy krwi osiągane po podaniu amoksycyliny/kwasu klawulanowego są identyczne jak te osiągane po doustnym przyjęciu równoważnych dawek amoksycyliny lub kwasu klawulanowego podanych oddzielnie.

Rozkład. Około 25 % całkowitej ilości kwasu klawulanowego w osoczu krwi i 18 % całkowitej ilości amoksycyliny w osoczu krwi wiąże się z białkami osocza. Wyglądałowy objętość rozkładu wynosi około 0,3–0,4 l/kg dla amoksycyliny i około 0,2 l/kg dla kwasu klawulanowego.

Po wstrzyknięciu dożylnym amoksycylina i kwas klawulanowy wykrywane były w pęcherzyku żółciowym, tkance brzusznej, skórze, tkance tłuszczowej, tkance mięśniowej, płynie maziowym i otrzewnowym, żółci i ropie. Amoksycylina nie przenika w wystarczającym stopniu do płynu mózgowo-rdzeniowego.

Badania na zwierzętach nie wykazały żadnych dowodów na istotne gromadzenie się substancji pochodnych któregokolwiek składnika leku w tkankach organizmu. Amoksycylina, podobnie jak większość penicylin, może występować w mleku matki. Niewielkie ilości kwasu klawulanowego mogą również występować w mleku matki (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Stwierdzono, że zarówno amoksycylina, jak i kwas klawulanowy przenikają przez barierę łożyskową (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Biotańska transformacja. Amoksycylina częściowo wydzielana jest z moczem w postaci nieaktywnej kwasu penicyloinowego w ilościach odpowiadających 10–25 % dawki początkowej. Kwas klawulanowy jest w znacznym stopniu metabolizowany w organizmie człowieka i wydzielany z moczem i kałem oraz w postaci dwutlenku węgla z wydychanym powietrzem.

Wydalanie. Główną drogą wydalania amoksycyliny są nerki, natomiast kwas klawulanowy wydzielany jest zarówno drogą nerkową, jak i przez pozanerkowe mechanizmy.

U zdrowych ochotników średni okres półtrwania amoksycyliny/kwasu klawulanowego wynosi około 1 godziny, a średni całkowity klirens – około 25 l/h. Różne badania wykazały, że wydalenie z moczem wynosi 50–85 % dla amoksycyliny i 27–60 % dla kwasu klawulanowego w ciągu 24 godzin. W przypadku kwasu klawulanowego największa ilość substancji wydzielana jest w ciągu pierwszych 2 godzin po podaniu.

Jednoczesne stosowanie probenecydu spowalnia wydalanie amoksycyliny, ale nie wpływa na wydalanie kwasu klawulanowego z moczem (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Wiek. Okres półtrwania amoksycyliny jest identyczny u dzieci w wieku od 3 miesięcy do 2 lat, u starszych dzieci oraz u dorosłych. U dzieci (w tym u wcześniaków) w pierwszym tygodniu życia częstotliwość podawania nie powinna przekraczać dwóch razy na dobę ze względu na niedojrzałość nerkowego układu wydalniczego. Ponieważ pacjenci w podeszłym wieku są bardziej narażeni na obniżenie czynności nerek, dawkowanie należy dobierać z ostrożnością; zaleca się również kontrolę czynności nerek.

Zaburzenia czynności nerek. Całkowity klirens surowicy amoksycyliny/kwasu klawulanowego maleje proporcjonalnie do obniżenia czynności nerek. Obniżenie klirensu leku jest bardziej wyrażone dla amoksycyliny niż dla kwasu klawulanowego, ponieważ większa część amoksycyliny wydzielana jest z moczem. W przypadku niewydolności nerek dawkowanie powinno zapobiegać nadmiernemu gromadzeniu się amoksycyliny, zachowując jednocześnie odpowiednie stężenia kwasu klawulanowego (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Zaburzenia czynności wątroby. Pacjentom z niewydolnością wątroby zaleca się ostrożne stosowanie leku oraz regularną kontrolę czynności wątroby.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Leczenie u dorosłych i dzieci infekcji bakteryjnych wywołanych przez mikroorganizmy wrażliwe na Amoxiklav® 2S, takich jak:

• potwierdzony ostry zatokowy zapalenie zatok;
• ostre zapalenie ucha środkowego;
• potwierdzona zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli;
• zapalenie płuc pozaszpitalne;
• zapalenia pęcherza;
• zapalenia nerek;
• infekcje skóry i tkanek miękkich, w tym cellulitis, ugryzienia zwierząt, ciężkie zatoki okołozębowe z rozszerzonym cellulitis;
• infekcje kości i stawów, w tym osteomyelity.

Przy przepisywaniu leków przeciwbakteryjnych należy kierować się zasadami ich właściwego stosowania.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na którykolwiek składnik leku, na inne środki przeciwbakteryjne z grupy penicylin.

W przypadku wywiadu ciężkich reakcji nadwrażliwości (w tym anafilaksji) związanych z zastosowaniem innych środków beta-laktamowych (w tym cefalosporyn, karbapenemów lub monobaktamów).

W przypadku wywiadu żółtaczki lub zaburzeń czynności wątroby związanych z zastosowaniem amoksycyliny/kwasu klawulanowego.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Leki przeciwzakrzepowe doustne

Leki przeciwzakrzepowe doustne i antybiotyki z grupy penicylin są powszechnie stosowane w praktyce klinicznej bez doniesień o interakcjach. Niemniej jednak opisano przypadki zwiększenia międzynarodowego współczynnika normalizacji (INR) u pacjentów przyjmujących acenokumarol lub warfarynę, którym przepisano leczenie amoksycyliną. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania tych leków należy dokładnie monitorować czas protrombiny lub międzynarodowy współczynnik normalizacji (INR) przy wprowadzaniu lub odstawianiu amoksycyliny. Może być również konieczna korekta dawki leków przeciwzakrzepowych doustnych (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Efekty niepożądane”).

Metylotreksat

Penicyliny mogą zmniejszać wydalanie metylotreksatu, co może prowadzić do potencjalnego zwiększenia jego toksyczności.

Probenecyda

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania probenecydy. Probenecyda zmniejsza wydzielanie kanalikowe amoksycyliny przez nerki. Jednoczesne stosowanie probenecydy może prowadzić do podwyższenia i dłuższego utrzymywania się stężenia amoksycyliny we krwi.

Mikofenolanu mykofenolanu

U pacjentów leczonych mikofenolanem mykofenolanu, po rozpoczęciu doustnego leczenia amoksycyliną z kwasem klawulanowym, stężenie przeddozowe aktywnego metabolitu kwasu mikofenolowego może zmniejszyć się o około 50%. Ta zmiana stężenia przeddozowego może nie w pełni odpowiadać zmianie całkowitego narażenia na kwas mikofenolowy. W związku z tym zmiana dawki mikofenolanu mykofenolanu zazwyczaj nie jest konieczna, chyba że wystąpi kliniczne potwierdzenie dysfunkcji przeszczepu. Niemniej jednak wymagana jest ścisła obserwacja podczas jednoczesnego stosowania oraz przez pewien czas po zakończeniu terapii antybiotykiem.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Przed rozpoczęciem leczenia amoksycylino/kwasem klawulanowym należy dokładnie zebrać informacje dotyczące wcześniejszych reakcji nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny lub inne leki beta-laktamowe (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Działania niepożądane”).

Zgłaszano poważne reakcje nadwrażliwości, które w pojedynczych przypadkach prowadziły do śmiertelnych skutków (w tym reakcje anafilaktyczne i ciężkie skórne działania niepożądane) u pacjentów leczonych penicylinami. Reakcje nadwrażliwości mogą również postępować do zespołu DRESS – ciężkiej reakcji alergicznej, która może prowadzić do zawału mięśnia sercowego (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Takie reakcje są bardziej prawdopodobne u pacjentów z wcześniejszą nadwrażliwością na penicylinę w wywiadzie oraz u pacjentów z chorobami atopowymi. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy przerwać stosowanie amoksycyliny i rozpocząć odpowiednią terapię zastępczą.

Jeśli stwierdzono, że infekcja jest spowodowana organizmami(-em) wrażliwymi(-m) na amoksycylinę, należy rozważyć możliwość przejścia z amoksycyliny/kwasu klawulanowego na samą amoksycylinę zgodnie z ogólnie przyjętymi wytycznymi.

Ta postać leku Amoxiklav® nie nadaje się do stosowania w przypadku wysokiego ryzyka oporności przypuszczalnych patogenów choroby na leki beta-laktamowe, która nie jest pośredniczona przez beta-laktamazy wrażliwe na hamowanie przez kwas klawulanowy. Nie należy stosować tej postaci leku do leczenia opornych na penicylinę S. pneumoniae.

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek oraz u pacjentów przyjmujących wysokie dawki leku może dojść do wystąpienia drgawek (patrz „Działania niepożądane”).

Należy unikać stosowania amoksycyliny/kwasu klawulanowego u pacjentów podejrzanych o mononukleozę zakaźną, ponieważ w takich przypadkach zastosowanie amoksycyliny wiązano z wystąpieniem wysypki rumieniowatej.

Jednoczesne stosowanie allopurinolu podczas leczenia amoksycylina zwiększa ryzyko wystąpienia reakcji alergicznych skórnych.

Długotrwałe stosowanie może czasem prowadzić do nadmiernego wzrostu mikroorganizmów opornych na lek.

Wystąpienie gorączkowej, uogólnionej czerwieni na początku leczenia, związanej z tworzeniem się pęcherzy na skórze, może być objawem ostrzego uogólnionego wyprysku pęcherzowego (GEP) (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Taka reakcja wymaga odstawienia Amoxiklav® 2S, a w przyszłości jest przeciwwskazane jakiekolwiek stosowanie amoksycyliny.

Amoksycylinę/kwas klawulanowy należy stosować z ostrożnością u pacjentów z objawami zaburzeń funkcji wątroby (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki”, „Przeciwwskazania” i „Działania niepożądane”).

Zgłaszano powikłania ze strony wątroby, głównie u mężczyzn i pacjentów starszych, które mogą być związane z długotrwałym leczeniem. O rzadkich przypadkach takich powikłań u dzieci informowano bardzo rzadko. U wszystkich grup pacjentów objawy zazwyczaj pojawiają się podczas lub niedługo po leczeniu, jednak w pojedynczych przypadkach mogą pojawić się dopiero kilka tygodni po zakończeniu terapii. Takie zjawiska są zazwyczaj odwracalne. Powikłania ze strony wątroby mogą być ciężkie, w wyjątkowo rzadkich przypadkach – śmiertelne. Takie zjawiska obserwowano zawsze u pacjentów z ciężkimi chorobami współistniejącymi lub u tych, którzy jednocześnie przyjmowali leki mogące powodować powikłania ze strony wątroby (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Podczas stosowania niemal wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym amoksycyliny, zgłaszano kolit związany z antybiotykiem, którego ciężkość może wahać się od łagodnej do zagrożonej życia (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Dlatego ważne jest rozważenie możliwości takiego rozpoznania u pacjentów z występującą biegunką podczas lub po przyjmowaniu jakichkolwiek antybiotyków. W przypadku wystąpienia kolitu związanego z antybiotykiem należy natychmiast przerwać stosowanie leku Amoxiklav®2S, skontaktować się z lekarzem i rozpocząć odpowiednie leczenie. Stosowanie leków przeciwwspółczulnych jest w takim przypadku przeciwwskazane.

Podczas długotrwałej terapii zaleca się okresowe ocenianie funkcji układów narządów, w tym funkcji nerek, wątroby i układu krwiotwórczego.

U pacjentów przyjmujących amoksycylinę/kwas klawulanowy rzadko obserwowano wydłużenie wskaźnika protrombinowego. W przypadku jednoczesnego przepisywania leków przeciwzakrzepowych należy prowadzić odpowiedni monitoring. Może być konieczna korekta dawki doustnych leków przeciwzakrzepowych w celu utrzymania pożądanego poziomu antykoagulacji (patrz sekcje „Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań” i „Działania niepożądane”).

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek należy dostosować dawkę w zależności od stopnia zaburzenia (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

U pacjentów z obniżonym moczowyniem bardzo rzadko obserwowano kryształurowość (w tym ostre uszkodzenie nerek), głównie podczas terapii dożylnej. Podczas przyjmowania wysokich dawek amoksycyliny należy zapewnić odpowiednie nawodnienie i diurezę w celu zmniejszenia ryzyka kryształurowości amoksycyliny. U pacjentów z cewnikowaniem pęcherza moczowego należy regularnie sprawdzać przepustowość cewnika (patrz sekcje „Działania niepożądane” i „Przedawkowanie”).

Podczas leczenia amoksycylina należy stosować enzymatyczne metody oznaczania glukozy w moczu, ponieważ przy stosowaniu metod nieenzymatycznych możliwe jest uzyskanie fałszywie dodatnich wyników.

Obecność kwasu klawulanowego w leku Amoxiklav® 2S może prowadzić do nieswoistego wiązania IgG i albuminy z błonami czerwonych krwinek, co może powodować fałszywie dodatnie wyniki testu Coombsa.

Zgłaszano pozytywne wyniki testu immunoenzymatycznego z wykorzystaniem Platelia Aspergillus firmy Bio-Rad Laboratories u pacjentów przyjmujących amoksycylinę/kwas klawulanowy, u których później stwierdzono brak infekcji Aspergillus. Zgłaszano reakcje krzyżowe z polisacharydami i polifuranozami non-Aspergillus podczas wykonywania immunoenzymatycznego testu z wykorzystaniem Platelia Aspergillus firmy Bio-Rad Laboratories. Dlatego wyniki pozytywne u pacjentów leczonych amoksycylina/kwasem klawulanowym należy interpretować ostrożnie i potwierdzać innymi metodami diagnostycznymi.

Zgłaszano przypadki wystąpienia zespołu zapalenia jelita i okrężnicy wywołanego lekiem (drug-induced enterocolitis syndrome – DIES), głównie u dzieci przyjmujących amoksycylinę/kwas klawulanowy (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Zespół zapalenia jelita i okrężnicy wywołany lekiem – to reakcja alergiczna, której głównym objawem jest długotrwałe wymioty (1–4 godziny po podaniu leku) bez objawów alergicznych skóry lub dróg oddechowych. Dodatkowe objawy mogą obejmować ból brzucha, biegunkę, hipotensję lub leukocytozę z neutrofilią. Zanotowano poważne przypadki, w tym postępujące do szoku.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój embrionalny/rozwojowy płodu, poród lub rozwój poporodowy. Ograniczone dane dotyczące stosowania amoksycyliny/kwasu klawulanowego u ludzi w czasie ciąży nie wskazują na zwiększone ryzyko wystąpienia wad wrodzonych. W jedynym badaniu u kobiet z przedwczesnym pęknięciem błon płodowych zgłaszano, że leczenie profilaktyczne amoksycylina/kwasem klawulanowym może być związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia u noworodków nekrotycznego zapalenia jelita. Należy unikać stosowania leku w czasie ciąży, z wyjątkiem przypadków, gdy lekarz uzna to za konieczne.

Okres karmienia piersią.

Oba składniki przenikają do mleka matki (brak danych dotyczących wpływu kwasu klawulanowego na niemowlę karmione piersią). W związku z tym u niemowlęcia karmionego piersią może wystąpić biegunka i grzybica błon śluzowych, dlatego w czasie przyjmowania leku należy przerwać karmienie piersią. Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia reakcji alergicznych. Stosowanie amoksycyliny/kwasu klawulanowego w okresie karmienia piersią jest możliwe jedynie po ocenie przez lekarza stosunku ryzyka do korzyści.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów i pracy z innymi mechanizmami. Jednak możliwe jest wystąpienie niepożądanych działań (takich jak reakcje alergiczne, zawroty głowy, drgawki), które mogą wpływać na zdolność prowadzenia samochodu i pracy z innymi mechanizmami.

Sposób stosowania i dawki.

Dawkowanie wyrażone jest w przeliczeniu na zawartość amoksycyliny/kwasu klawulanowego, z wyjątkiem przypadków, gdy dawkowanie wyrażone jest w przeliczeniu na pojedynczy składnik.

Przy przepisywaniu dawki leku Amoxiklav® 2S w celu leczenia określonej infekcji należy wziąć pod uwagę:

• prawdopodobne patogeny choroby oraz ich prawdopodobną wrażliwość na leki przeciwbakteryjne (patrz sekcja „Szczególne wskazania stosowania”);
• stopień ciężkości i lokalizację infekcji;
• wiek, masę ciała i funkcję nerek pacjenta, zgodnie z poniższym opisem.

W razie potrzeby należy rozważyć możliwość zastosowania alternatywnych postaci leku Amoxiklav® (czyli takich, które zawierają wyższe dawki amoksycyliny i/lub inne stosunki amoksycyliny do kwasu klawulanowego) (patrz sekcje „Szczególne wskazania stosowania” i „Farmakodynamika”).

Lek przeznaczony jest do stosowania u dzieci o masie ciała < 40 kg.

U dzieci o masie ciała < 40 kg lek Amoxiklav® 2S zapewnia maksymalną dawkę dzienną 1000–2800 mg amoksycyliny/143–400 mg kwasu klawulanowego przy zachowaniu poniżej podanych zaleceń dotyczących dawkowania. Jeśli wymagana jest wyższa dawka dzienna amoksycyliny, aby uniknąć podania zbyt wysokich dawek dziennych kwasu klawulanowego, zaleca się wybór innej postaci leku Amoxiklav® (patrz sekcje „Szczególne wskazania stosowania” i „Farmakodynamika”).

Czas trwania leczenia należy ustalać indywidualnie dla każdego pacjenta. Niektóre infekcje (np. osteomyelitis) wymagają dłuższego leczenia. Leczenie nie powinno trwać dłużej niż 14 dni bez ponownej oceny (patrz sekcja „Szczególne wskazania stosowania”).

Dzieci o masie ciała < 40 kg

Zalecane dawki:

• od 25 mg/3,6 mg/kg/dzień do 45 mg/6,4 mg/kg/dzień podzielone na dwa dawki;
• w leczeniu niektórych infekcji (np. zapalenia ucha środkowego, zatok, infekcji dolnych dróg oddechowych) dzieciom od 2. roku życia można podawać dawkę do 70 mg/10 mg/kg/dzień podzieloną na dwa dawki.

Brak danych klinicznych dotyczących postaci leku Amoxiklav® 7:1 w dawkach wyższych niż 45 mg/6,4 mg/kg/dzień u pacjentów poniżej 2. roku życia.

Brak danych klinicznych dotyczących postaci leku Amoxiklav® 7:1 u pacjentów w wieku do 2 miesięcy. W związku z tym brak zaleceń dotyczących dawkowania dla tej grupy pacjentów.

Pacjenci w podeszłym wieku

Korekta dawki nie jest wymagana.

Upośledzenie funkcji nerek

U pacjentów z klirem kreatyniny (KK) > 30 ml/min korekta dawki nie jest wymagana.

U pacjentów z KK < 30 ml/min nie zaleca się stosowania postaci leku Amoxiklav® o stosunku amoksycyliny do kwasu klawulanowego 7:1, ponieważ nie ma zaleceń dotyczących korekty dawki.

Upośledzenie funkcji wątroby

Zaleca się ostrożne stosowanie oraz regularną kontrolę funkcji wątroby (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Szczególne wskazania stosowania”).

Sposób stosowania

Amoxiklav® 2S przeznaczony jest do doustnego stosowania.

Lek należy podawać przed posiłkiem, aby zminimalizować możliwe zaburzenia przewodu pokarmowego i zoptymalizować wchłanianie amoksycyliny/kwasu klawulanowego.

Terapię można rozpocząć drogą dożylną, stosując odpowiednią postać leku, a następnie kontynuować lekiem Amoxiklav® 2S do stosowania doustnego.

Instrukcja przygotowania zawiesiny.

Przed przygotowaniem zawiesiny należy odkręcić pokrywkę i upewnić się, że uszczelka pokrywki nie jest uszkodzona i dobrze przylega do obręczy fiolki. Nie należy stosować leku, jeśli uszczelka jest uszkodzona.

Nie należy stosować leku, jeśli przed dodaniem wody widoczne są grudki proszku w fiolce. Po odtworzeniu zawiesina powinna mieć kolor od białego do lekko żółtawego.

Nie należy stosować odtworzonej zawiesiny, jeśli jej kolor nie odpowiada powyższemu opisowi.

Przygotowanie 35 ml lub 70 ml zawiesiny

Dobrze wstrząsnąć fiolką, aby proszek odsunął się od ścianek i dna. Dodać 34 ml lub 66 ml wody pitnej, aby uzyskać odpowiednio 35 ml lub 70 ml zawiesiny. Dla wygody przygotowania zawiesiny zaleca się dodanie wody w dwóch etapach (najpierw do 2/3 fiolki, a następnie do specjalnie oznaczonej linii na etykiecie fiolki), wstrząsając fiolką po każdym dodaniu. Po dodaniu wody fiolkę odwrócić i ponownie wstrząsnąć. PRZED KAZDYM PODANIEM DOKŁADNIE WSTRZĄSNĄĆ.

Do dawkowania zawiesiny dołączono strzykawkę pomiarową z adapterem o pojemności 5 ml z podziałką co 0,1 ml lub łyżkę dawkującą z podziałkami 1,25 / 2,5 / 5 ml. Strzykawka pomiarowa jest skalibrowana tak, aby zapewnić dokładne i powtarzalne dawkowanie.

Aby odmierzyć zawiesinę za pomocą strzykawki, należy:

• wstrząsnąć zawiesinę;
• odkręcić pokrywkę fiolki i umieścić adapter (próbka z otworem) w szyjce fiolki;
• szczelnie włożyć końcówkę strzykawki do adaptera; tłok strzykawki opuścić całkowicie w dół;
• ostrożnie odwrócić fiolkę do góry nogami;
• powoli wciągnąć wymaganą ilość zawiesiny do strzykawki. Jeśli w zawiesinie znajdują się pęcherzyki powietrza, należy ponownie wypchnąć zawiesinę do fiolki tłokiem i ponownie ją wciągnąć;
• odwrócić fiolkę do normalnej pozycji, wyjąć strzykawkę i zamknąć fiolkę pokrywką;
• po użyciu przemyć strzykawkę czystą wodą.

Dzieci. Stosować dzieciom od 2. miesiąca życia. Dzieciom o masie ciała powyżej 40 kg należy przepisać lek w innej postaci leku.

Przedawkowanie.

Objawy

Możliwe wystąpienie zaburzeń przewodu pokarmowego oraz zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej.

Obserwowano krystalurię amoksycylinową, która w niektórych przypadkach prowadziła do niewydolności nerek (patrz sekcja „Szczególne wskazania stosowania”).

U pacjentów z upośledzeniem funkcji nerek oraz u pacjentów przyjmujących wysokie dawki leku mogą wystąpić drgawki.

Zgłaszano odkładanie się amoksycyliny w cewnikach pęcherza moczowego, głównie po wewnątrzżylnym podawaniu wysokich dawek. Należy zatem regularnie sprawdzać przepustowość cewników (patrz sekcja „Szczególne wskazania stosowania”).

Leczenie

Objawy przewodu pokarmowego można leczyć objawowo, z uwzględnieniem utrzymania równowagi wodno-elektrolitowej.

Amoksycylinę i kwas klawulanowy można usuwać za pomocą hemodializy.

Działania niepożądane.

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to biegunka, nudności i wymioty.

Poniżej przedstawiono działania niepożądane obserwowane podczas badań klinicznych oraz w okresie pogwarancyjnym, pogrupowane według klas układów narządów z Medycznego Słownika działalności regulacyjnej MedDRA.

Częstość działań niepożądanych sklasyfikowano następująco:

bardzo często ≥ 1/10;

często ≥ 1/100 i < 1/10;

nieczęsto ≥ 1/1000 i < 1/100;

rzadko ≥ 1/10000 i < 1/1000;

bardzo rzadko < 1/10000;

nieznane (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych).

Infekcje i inwazje.

Często: kandydoza skóry i błon śluzowych.

Nieznane: nadmierne rozmnażanie mikroorganizmów niewrażliwych na lek.

Ze strony układu krwiotwórczego i chłonnego.

Rzadko: odwracalna leukopenia (w tym neutropenia) i trombocytopenia.

Nieznane: odwracalny agranulocytoza i anemia hemolityczna; wydłużenie czasu krwawienia i indeksu protrombinowego¹.

Ze strony układu odpornościowego ¹⁰.

Nieznane: obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół podobny do choroby surowicy, zapalenie naczyń alergicznego typu.

Ze strony układu nerwowego.

Nieczęsto: zawroty głowy, ból głowy.

Nieznane: odwracalna nadpobudliwość i drgawki².

Nieznane: oponiak zapalny niebakteryjny.

Ze strony serca.

Nieznane: zespół Koynisa.

Ze strony przewodu pokarmowego.

Często: biegunka, nudności³, wymioty.

Nieczęsto: zaburzenia żołądka.

Nieznane: zapalenie okrężnicy związane z antybiotykiem⁴, „czarny owłosiony język”, zmiana zabarwienia szkliwa zębów¹¹, zespół zapalenia jelita lekowego (drug-induced enterocolitis syndrome (DIES)), ostry zapalenie trzustki.

Zaburzenia wątrobowo-żółciowe.

Nieczęsto: podwyższenie stężenia AST i/lub ALT⁵.

Nieznane: zapalenia wątroby⁶ i żółtaczka cholestatyczna⁶.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych ⁷.

Nieczęsto: wysypka skórna, świąd, pokrzywka.

Rzadko: zmienny rumień.

Nieznane: zespół Stevensa–Johnsona, toksyczny epidermalny nekroliz, pęcherzowe stwardnienie naskórka, ostra ogólnoustrojowa pustulka egzantematyczna⁹, reakcja na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (zespoł DRESS), choroba liniowego immunoglobuliny A (IgA).

Ze strony nerek i dróg moczowych.

Bardzo rzadko: zapalenie wątrobowate nerek,

Nieznane: kryształkomocia⁸ (w tym ostre uszkodzenie nerek).

¹ Zob. rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”.

² Zob. rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”.

³ Nudności częściej związane są z przyjmowaniem wyższych dawek doustnych leku. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego ich nasilenie można zmniejszyć poprzez przyjmowanie Amoxiklavu podczas posiłku.

⁴ W tym zapalenie błony śluzowej jelita fałszywie błoniaste i zapalenie krwotoczne jelita (zob. rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

⁵ Umiarkowane podwyższenie stężenia AST i/lub ALT częściej obserwowano u pacjentów leczonych antybiotykami z grupy beta-laktamów, jednak znaczenie tych wyników jest nieznane.

⁶ Te zjawiska obserwowano przy stosowaniu innych antybiotyków z grupy penicylin i cephalosporyn (zob. rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

⁷ W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości (zapalenia skóry) należy przerwać stosowanie leku (zob. rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

⁸ Zob. rozdział „Przedawkowanie”.

⁹ Zob. rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”.

¹⁰ Zob. rozdział „Przeciwwskazania” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”.

¹¹ O zmianie zabarwienia szkliwa zębów bardzo rzadko zgłaszano u dzieci. Staranne higieny jamy ustnej można zapobiec tej zmianie zabarwienia, ponieważ to zjawisko ustępuje po szczotkowaniu zębów.

Okres ważności.

3 lata.

Okres ważności po rozcieńczeniu/rozpuszczeniu.

7 dni pod warunkiem przechowywania w oryginalnym opakowaniu w temperaturze 2–8 °C.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 5,70 g lub 11,0 g proszku w fiolce odpowiednio dla 35 ml lub 70 ml zawiesiny;

po 1 fiolce razem z łyżką dozującą lub strzykawką dozującą w pudełku kartonowym.

Kategoria receptury.

Na receptę.

Producent.

Sandoz GmbH – Jednostka produkcyjna Antyinfekcyjne GLZ i Chemiczne Operacje Kundl (AIHO GLZ Kundl).

Miejsce produkcji i adres siedziby.

Biochemiestrasse 10, 6250 Kundl, Austria.