Alletek®

INSTRUKCJA dotyczÄ cÄ stosowania leku Alletek® (ALLERTEC®)

SkÅ ad:

substancja czynna: ceteryzyny dihydrochloran;

1 tabletka powÅ oka, zawiera ceteryzyny dihydrochloranu 10 mg;

substancje pomocnicze: laktoza jednowodna; celuloza mikrokryształowa; skrobia kukurydziana; powidon K-25; stearynian magnezu; skrobioglikolan sodu (typ C); dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny; laurylosiarczan sodu;

skÅ ad powÅ oki: hipromeloza, makrogol 6000.

PostaÄ leku. Tabletki powÅ okowe.

GÅ‚ówne dane fizykochemiczne: tabletki powÅ okowe, od biaÅ‚ego do kremowego koloru, wydÅ‚użone, dwuwypukÅ‚e, o gÅ‚adkiej powierzchni, z ryÅ›kÄ na jednej stronie.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwhistaminowe do stosowania systemowego. Pochodne piperazyny. Kod ATC R06A E07.

Właściwości farmakologiczne

Farmakodynamika.

Mechanizm działania

Cetyryzyna, metabolit hydroksyzyny, jest silnym, selektywnym antagonistą obwodowych receptorów histaminowych H1. Badania wiązania z receptorem in vitro nie wykazały istotnej powinowactwa do innych receptorów poza H1.

Oddziaływania farmakodynamiczne

Oprócz działania antagonistycznego wobec receptorów H1, cetyryzyna wykazuje działanie przeciwzapalne: w dawce 10 mg raz lub dwa razy na dobę lek hamuje późną fazę migracji komórek uczestniczących w reakcji zapalnej (głównie eozynofili) w skórze i spojówce osób z atopią, którym podano alergen;

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo

Badania przeprowadzone u zdrowych ochotników wykazały, że cetyryzyna w dawkach 5 i 10 mg skutecznie hamuje powstawanie pęcherzy i zaczerwienienie wywołane bardzo wysokimi stężeniami histaminy w skórze, choć związek ten z kliniczną skutecznością nie został ustalony.

W sześciotygodniowym, podwójnie ślepych badaniach kontrolnych z udziałem 186 pacjentów z alergicznym nieżytą nosa i współistniejącą astmą oskrzelową (łagodną lub umiarkowaną) przyjmowanie cetyryzyny w dawce 10 mg raz dziennie poprawiało objawy nieżytu nosa i nie wpływało na funkcję płuc. Badanie to potwierdza bezpieczeństwo stosowania cetyryzyny u pacjentów z łagodną i umiarkowaną astmą oskrzelową.

Podwójnie ślepe badanie kontrolne, w którym cetyryzyna była stosowana w wysokiej dawce dobowej (60 mg) przez 7 dni, nie wykazało statystycznie istotnego wydłużenia odstępu QT.

Stosowanie cetyryzyny w dawkach standardowych poprawia jakość życia pacjentów z przewlekłym i sezonowym alergicznym nieżytą nosa.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Stężenie równowagowe w osoczu wynosi około 300 ng/ml i osiągane jest w ciągu 1±0,5 godziny. Rozkład parametrów farmakokinetycznych, takich jak maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) i pole pod krzywą (AUC), jest jednorodny.

Stopień wchłaniania cetyryzyny nie zmniejsza się przy jednoczesnym przyjmowaniu z posiłkiem, choć szybkość wchłaniania jest zmniejszona. Stopień biodostępności jest podobny przy stosowaniu cetyryzyny w postaci roztworu, kapsułek lub tabletek.

Rozkład

Widoczny objętość rozkładu wynosi 0,5 l/kg. Wiązanie cetyryzyny z białkami osocza wynosi 93±0,3 %. Cetyryzyna nie wpływa na wiązanie warfaryny z białkami krwi.

Biodegradacja

Cetyryzyna nie ulega intensywnemu metabolizmowi przy pierwszym przejściu.

Wydalanie

Okres półtrwania końcowy wynosi około 10 godzin. Po podawaniu w dawce dobowej 10 mg przez 10 dni nie stwierdzono kumulacji cetyryzyny. około 2/3 dawki wydalane jest w niezmienionej formie z moczem.

Liniowość/nieliniowość

Cetyryzyna wykazuje kinetykę liniową w zakresie dawek od 5 do 60 mg.

Osobne grupy pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek

Farmakokinetyka leku przy lekkich zaburzeniach funkcji nerek (klirens kreatyniny poniżej 40 ml/min) była podobna do tej u zdrowych ochotników. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami funkcji nerek okres półtrwania był trzykrotnie dłuższy, a klirens – o 70 % niższy niż u zdrowych ochotników.

U pacjentów poddawanych hemodializie (klirens kreatyniny poniżej 7 ml/min), po podaniu cetyryzyny w dawce pojedynczej 10 mg okres półtrwania był trzykrotnie dłuższy, a klirens – o 70 % niższy niż u zdrowych ochotników. Podczas hemodializy cetyryzyna jest usuwana z osocza w niewielkim stopniu. U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek konieczna jest korekta dawkowania (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby

U pacjentów z przewlekłymi chorobami wątroby (cirrhosis biliarna, choroby wątroby związane z cholestazą), którzy przyjmowali 10 lub 20 mg cetyryzyny w dawce pojedynczej, okres półtrwania wydłużył się o 50 %, a klirens zmniejszył się o 40 % w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami. Korekta dawkowania jest konieczna tylko w przypadku jednoczesnych zaburzeń funkcji wątroby i nerek.

Pacjenci w wieku starszym

U szesnastu pacjentów w wieku starszym po przyjęciu doustnie dawki pojedynczej 10 mg okres półtrwania wydłużył się o około 50 %, a klirens zmniejszył się o 40 % w porównaniu z innymi pacjentami. Prawdopodobne zmniejszenie klirensu cetyryzyny u ochotników w wieku starszym może być związane z zaburzeniem funkcji nerek.

Dzieci, w tym niemowlęta

U dzieci w wieku 6–12 lat okres półtrwania cetyryzyny wynosi około 6 godzin, a u dzieci w wieku 2–6 lat – 5 godzin. U niemowląt i dzieci w wieku od 6 do 24 miesięcy okres półtrwania skrócony jest do 3,1 godziny.

Dane kliniczne.

Wskazania

Terapia objawowa:

• objawów nosowych i ocznych sezonowego i nieprzerwanego nieżytu alergicznego;
• przewlekłego idiopatycznego pokrzywienia.

Przeciwwskazania

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek składnik pomocniczy, zawarty w leku, hydroksyzynę lub którąkolwiek pochodną piperazyny.

Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 10 ml/min).

Rzadkie dziedziczne formy nietolerancji galaktozy, niedobór laktozy Lapp, lub zaburzenia wchłaniania glukozy-galaktozy.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań

Badania farmakokinetycznych interakcji przeprowadzono dla cetiryzyny z pseudoefedryną, cytydyną, ketokonazolem, erytromycyną, azytromycyną; nie zaobserwowano farmakokinetycznych interakcji. W badaniu wielokrotnego stosowania teofiliny (400 mg raz dziennie) i cetiryzyny zaobserwowano niewielkie (16%) zmniejszenie klirensu cetiryzyny, natomiast parametry teofiliny nie były zaburzone przy jednoczesnym przyjmowaniu cetiryzyny.

W badaniach stosowania cetiryzyny z cytydyną, glipizydem, diazepamem i pseudoefedryną nie stwierdzono dowodów niepożądanych interakcji farmakodynamicznych.

W badaniach stosowania cetiryzyny z azytromycyną, erytromycyną, ketokonazolem i teofiliną nie stwierdzono dowodów niepożądanych klinicznych interakcji. Ponadto jednoczesne stosowanie cetiryzyny z makrolidami lub ketokonazolem nigdy nie prowadziło do klinicznie istotnych zmian na EKG.

W badaniu wielokrotnego stosowania rytonawiru (600 mg dwa razy dziennie) i cetiryzyny (10 mg dziennie) czas ekspozycji na cetiryzynę wydłużył się o około 40%, natomiast ekspozycja na rytonawir była nieco zaburzona (-11%) przy jednoczesnym przyjmowaniu cetiryzyny.

Stężenie cetiryzyny nie zmniejsza się po podaniu pokarmu, choć szybkość wchłaniania opóźnia się o 1 godzinę.

Brak danych dotyczących nasilenia działania środków uspokajających przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Należy jednak unikać stosowania środków uspokajających podczas przyjmowania leku.

Jednoczesne przyjmowanie leku z alkoholem lub innymi środkami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy może powodować dodatkowe pogorszenie czujności i zaburzenia sprawności, mimo że cetiryzyna nie nasila działania alkoholu (przy stężeniu alkoholu we krwi 0,5 g/l).

Właściwości stosowania.

Podczas przyjmowania w dawkach terapeutycznych nie zaobserwowano klinicznie istotnych interakcji z alkoholem (przy stężeniu alkoholu we krwi 0,5 g/l), jednak zaleca się unikanie jednoczesnego spożycia alkoholu.

Z ostrożnością stosować u pacjentów skłonnych do zatrzymania moczu (uszkodzenie kręgosłupa, przerośnięcie prostaty), ponieważ cetiryzyna może zwiększyć ryzyko wystąpienia zatrzymania moczu.

Zaleca się ostrożność przy przepisywaniu leku pacjentom z epilepsją oraz pacjentom z ryzykiem wystąpienia napadów drgawkowych.

Leki przeciwhistaminowe tłumią skórną próbę alergiczną, dlatego przed jej przeprowadzeniem należy przerwać przyjmowanie leku trzy dni przed badaniem (okres eliminacji).

Z ostrożnością stosować u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek (wymagana korekta schematu dawkowania) oraz u pacjentów w podeszłym wieku z niewydolnością nerek (możliwe obniżenie filtracji kłębuszkowej).

Świąd i/lub pokrzywka mogą wystąpić po przerwaniu stosowania cetiryzyny, nawet jeśli objawy te nie występowały przed rozpoczęciem leczenia. W niektórych przypadkach objawy mogą być nasilone i może być konieczne ponowne podanie leku po jego przerwaniu. Leczenie można wznowić dopiero po ustąpieniu objawów.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Dane z badań nie wskazują na obecność wad wrodzonych ani toksyczności płodowej/noworodkowej przy stosowaniu cetiryzyny w wyraźnym związku przyczynowo-skutkowym. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na ciążę, rozwój embrionalny/fetalny, poród ani rozwój poporodowy. Lek należy przepisywać kobietom w ciąży z ostrożnością tylko wtedy, gdy według lekarza korzyści z jego stosowania przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.

Okres karmienia piersią.

Cetiryzyna przenika do mleka matki w stężeniach stanowiących 25–90% stężenia w osoczu krwi, w zależności od czasu, który upłynął po podaniu leku. Dlatego należy z ostrożnością przepisywać lek kobietom karmiącym piersią.

Płodność

Dostępne są ograniczone dane dotyczące wpływu na płodność człowieka, jednak nie wykazano wpływu na bezpieczeństwo.

Badania na zwierzętach nie wykazały zagrożenia dla płodności człowieka.

Sposobność wpływania na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów samochodowych lub innych urządzeń mechanicznych.

Obiektywne badania z zastosowaniem cetiryzyny wykazały, że w standardowej dawce (10 mg dziennie) lek nie powoduje istotnej senności ani obniżenia aktywności psychofizycznej, dlatego wpływ na zdolność prowadzenia samochodu jest niewielki.

Pacjenci planujący prowadzić samochód, obsługiwać ruchome urządzenia mechaniczne lub wykonywać pracę wymagającą zwiększonego obciążenia psychoemocjonalnego, nie powinni przekraczać standardowej dawki dobowej; powinni również brać pod uwagę możliwą reakcję organizmu na przyjmowanie leku. U wrażliwych pacjentów jednoczesne przyjmowanie leku z innymi środkami hamującymi działanie ośrodkowego układu nerwowego może prowadzić do dodatkowego pogorszenia koncentracji uwagi i obniżenia wydajności.

Sposób stosowania i dawki.

Stosować doustnie, popijając tabletkę szklanką wody. Tabletek nie należy żuć.

Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: 5 mg (½ tabletu) 2 razy na dobę.

Dorośli i dzieci w wieku od 12 lat: 10 mg (1 tabletka) 1 raz na dobę.

Pacjenci w podeszłym wieku

Brak danych wskazujących na potrzebę zmniejszenia dawki u osób starszych, o ile funkcja nerek nie jest zaburzona.

Pacjenci z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek

Brak danych dotyczących stosunku korzyści do ryzyka u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek. Ponieważ cetiryzyna jest wydalana głównie z moczem, w przypadku braku możliwości zastosowania leczenia alternatywnego, odstępy między dawkami leku należy ustalać indywidualnie, w zależności od funkcji nerek.

Dawkę należy dostosować zgodnie z poniższą tabelą.

Aby skorzystać z tabeli, należy określić klirens kreatyniny (Cl_kr) w ml/min. Cl_kr (ml/min) można obliczyć na podstawie stężenia kreatyniny w surowicy krwi (mg/dl) według wzoru:

Dostosowanie dawki u dorosłych pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek

Tabela 1

Dawkowanie u dzieci z zaburzeniami funkcji nerek należy dostosować indywidualnie, uwzględniając klirens kreatyniny, wiek i masę ciała pacjenta.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby

Nie ma potrzeby dostosowywania dawki u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek i wątroby

Zaleca się dostosowanie dawkowania w zależności od stanu pacjenta (patrz wyżej „Pacjenci z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek”).

Czas trwania leczenia ustala lekarz indywidualnie, w zależności od przebiegu choroby.

Dzieci.

Lek można stosować u dzieci od 6. roku życia. Nie zaleca się stosowania leku w postaci tabletek powlekanych u dzieci poniżej 6. roku życia, ponieważ ta postać leku nie pozwala na dobrane odpowiedniej dawki.

Przedawkowanie.

Objawy.

Objawy przedawkowania cetirizyny związane są przede wszystkim z wpływem na ośrodkowy układ nerwowy lub z objawami przypominającymi działanie antycholinergiczne.

Po znacznym przedawkowaniu (przekroczenie zwykłej dawki dobowej co najmniej 5-krotnie) obserwowano dezorientację, biegunkę, zawroty głowy, zwiększoną zmęczliwość, ból głowy, niedyspozycję, midriazę, swędzenie, niepokój, działanie uspokajające, senność, stupor, tachykardię, drżenie i zatrzymanie mikcji.

Leczenie.

Nie istnieje specyficzny antydotum.

W przypadku przedawkowania należy przepłukać żołądek, jeśli od przyjęcia leku nie minęła więcej niż godzina, oraz prowadzić leczenie objawowe.

Dializa nie jest skuteczną metodą usuwania cetirizyny z organizmu.

Niepożądane działania.

Badania kliniczne wykazały, że ceteryzyna w dawkach zwyczajnych (10 mg na dobę) może powodować niepożądane reakcje ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak senność, zwiększona zmęczalność, ból głowy i zawroty głowy. Są one słabo wyrażone i mają charakter przejściowy.

W niektórych przypadkach obserwowano paradoksalne pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego.

Chociaż ceteryzyna jest selektywnym antagonistą receptorów H1 i praktycznie pozbawiona jest działania cholinolitycznego, odnotowano pojedyncze przypadki trudności w oddawaniu moczu, zaburzeń akomodacji oka oraz suchości błony śluzowej jamy ustnej. Obserwowano również zaburzenia funkcji wątroby: podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych i zwiększenie stężenia bilirubiny. W większości przypadków objawy te ustępowały po zaprzestaniu przyjmowania ceteryzyny.

Badania kliniczne

U pacjentów biorących udział w badaniach porównawczych ceteryzyny z placebo lub innymi lekami przeciwhistaminowymi w dawkach zalecanych obserwowano niepożądane zjawiska związane z przyjmowaniem ceteryzyny w dawce 10 mg (patrz tabela 2):

Tabela 2

Chociaż senność występowała istotnie częściej niż w grupie placebo, w większości przypadków była łagodna lub umiarkowana. Badania obiektywne, jak wykazano w innych badaniach, wykazały, że stosowanie leku w zalecanych dawkach dobowych nie zakłócało codziennej aktywności u zdrowych młodych ochotników.

U dzieci w wieku od 6 miesięcy do 12 lat, które wzięły udział w badaniach klinicznych lub farmakoklinicznych kontrolowanych placebo, zaobserwowano niepożądane reakcje na lek, których częstość wynosiła 1% lub więcej (patrz tabela 3):

Tabela 3

Doświadczenie po rejestracji

Oprócz działań niepożądanych zgłaszanych podczas badań klinicznych i wymienionych powyżej, podczas okresu po rejestracji leku zgłaszano pojedyncze przypadki poniżej wymienionych niepożądanych reakcji. Dane działania niepożądane, o których zgłaszano rzadziej, oceniano pod względem częstości występowania (rzadkie: ≥ 1/1000 do < 1/100, bardzo rzadkie: ≥ 1/10000 do < 1/1000, bardzo rzadkie: < 1/10000 lub nieznane: nie można oszacować na podstawie istniejących danych) na podstawie doświadczenia z okresu po rejestracji.

Ze strony krwi i układu chłonnego

Bardzo rzadko: trombocytopenia.

Ze strony układu odpornościowego

Rzadko: nadwrażliwość.

Bardzo rzadko: wstrząs anafilaktyczny.

Ze strony przemiany materii i układu pokarmowego

Częstość nieznana – zwiększony apetyt.

Ze strony psychiki

Niezbyt często: pobudzenie psychiczne z niepokojem (agitacja).

Rzadko: agresja, dezorientacja, depresja, halucynacje, bezsenność.

Bardzo rzadko: tiki nerwowe.

Częstość nieznana: myśli samobójcze.

Ze strony układu nerwowego

Niezbyt często: parestezje.

Rzadko: drgawki, zaburzenia ruchowe.

Bardzo rzadko: dysgezja, omdlenia, drżenie, dystonia, dyskineza.

Częstość nieznana: amnezja, zaburzenia pamięci.

Ze strony narządów wzroku

Bardzo rzadko: zaburzenia akomodacji, nieostre widzenie, zaburzenia ruchów gałek ocznych.

Ze strony narządów słuchu i równowagi

Częstość nieznana: zawroty głowy.

Ze strony serca

Rzadko: tachykardia.

Ze strony przewodu pokarmowego

Niezbyt często: biegunka.

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego

Rzadko: zaburzenia funkcji wątroby (podwyższenie poziomu transaminaz, fosfatazy alkalicznej, gamma-glutamylotranspeptydazy i bilirubiny).

Ze strony skóry i tkanki podskórnej

Niezbyt często: świąd, wysypka.

Rzadko: pokrzywka.

Bardzo rzadko: obrzęk naczynioruchowy, ustalona czerwieniwa lekowa.

Częstość nieznana: ostra ogólnoustrojowa wypryskowa pustulosis.

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego

Częstość nieznana: ból stawów.

Ze strony nerek i dróg moczowych

Bardzo rzadko: zaburzenia miczenia, enureza.

Częstość nieznana: zatrzymanie moczu.

Zaburzenia ogólne

Niezbyt często: osłabienie, niedowład.

Rzadko: obrzęki.

Zmiany wyników badań laboratoryjnych i instrumentalnych

Rzadko: przyrost masy ciała.

Opis wybranych działań niepożądanych

Zgłaszano świąd (silny świąd) i/lub pokrzywkę po zaprzestaniu stosowania cetiryzyny.

Okres ważności. 4 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C w miejscu chronionym przed wilgocią, światłem i niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 7 lub 20 tabletek powlekanych w blistrze PVC/Al;

po 1 blisterze w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania. Bez recepty.

Producent.

Zakład Farmaceutyczny „POLPHARMA” S.A.

Pharmaceutical Works „POLPHARMA” S.A.

Adres siedziby producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Oddział produkcyjny w Nowej Dębie, ul. Metalowca 2, 39-460 Nowa Dęba, Polska /
Production Department in Nowa Deba, 2 Metalowca Str., 39-460 Nowa Deba, Poland.